АРЗИМАС ДУНЁ

Ўз ҳолига қўйгин дунёни қардош,
Асабни бузишга арзимас дунё,
Хоҳ сокин айлансин, хоҳласа бебош,
Сен сендан безишга арзимас дунё.

Дунё фоний деган, десин, сен кузат!
Кўнгил берган борин берсин, сен кузат!
Золим урсин, ўғри есин, сен тузат!
Кучаниб узишга арзимас дунё.

Қаерда мазлумга озор берганлар,
Қаерда ўттиз йил сафо сурганлар.
Бегона ҳудудга ошиб кирганлар,
Бир қарич қазишга арзимас дунё.

Ҳаёлларинг тасбеҳ донаси, фарз эт!
Ҳаммаси сеники, ўттиз уч адад,
Аммо ташвиш қилма, чекмагин заҳмат,
Бир ипга тизишга арзимас дунё.

Калит йўқки, тутганингча тутолсанг,
Қулай луқма эмас, енгил ютолсанг,
Ичига кирганни Аллоҳ қутқарсин!
Бемалол кезишга арзимас дунё.

Кел кетма, қол десам қололмайсанки,
Ўртадан бўл, десам бўлолмайсанки,
Кет яна кел, десам келолмайсанки,
Ақлдан озишга арзимас дунё.

Олди-сотди, шону-шавкат бефойда,
Тўплаган, йиққанинг сарват бефойда,
Шоҳлик бефойдадир, ғурбат бефойда,
Режалар тузишга арзимас дунё.

Ҳудудлар чизилган, қўйилган таъқиқ,
Ҳар ишнинг ҳисоби, ўлчови дақиқ,
Қисман кўзёши, қон: қисман кир, биқиқ,
Чўмилиб сузишга арзимас дунё.

Сенга ҳам, менга ҳам бир ҳовли - торми?
Дунёси тошганлар ҳолватга зорми?
Инсон ўлдиришнинг маъноси борми?!
Чумоли эзишга арзимас дунё.

Мусофирсан, мусофирлик айб эмас,
Кузатсанг узоқдан кузат, ғайб эмас,
Гўшти учун қўйни сўйсанг сўйки, бас-
Терисин узишга арзимас дунё.

Аслида маънони унутмасанг бас,
Отани, онани унутмасанг бас,
Ғофил бўлиб Мавлони унутмасанг бас,
Тирноқла қазишга арзимас дунё.

Орқаси зимистон, ёни зимистон,
Кечаси зимистон, куни зимистон,
Ўзига тортади сени зимистон,
Шартларни бузишга арзимас дунё.

Жозибаси, маззалиги йўқ демай,
Жимжимадор гўзаллиги йўқ демай,
Икки сатр ғазаллиги йўқ демай,
Тушуниб сезишга арзимас дунё.

Унутма - йўлчилик йўлида керак,
Йўлчи озуқаси белида керак,
Инсон инсонийлик ҳолида керак,
Дарз кетиб, сизишга арзимас дунё.

Билиб қўй, Маҳбубий ночор, билиб қўй,
Сени кутар совуқ мозор, билиб қўй,
Абадийлик ҳаёт ҳам бор, билиб қўй,
Бир сатр ёзишга арзимас дунё.

©️ Абдурроҳим Каракўч
©️ Таржимон Маҳбубий