ادعا شده رادار "91N6" که رادار شناسایی سیستم پدآفند هوایی "S-400" است ، دارای ششصد کیلومتر برد شناسایی است.
.
.
اما این موضوع را باید در نظر داشت که این رادار خود به تنهایی عملا هیچگاه قادر به شناسایی کامل آسمان در این برد نخواهد بود. چرا که به خاطر کروی بودن سطح زمین و وجود موانع طبیعی ، عملا هیچ رادار زمینی در این برد قادر به شناسایی و درگیری با هواگردهای دشمن در ارتفاع پایین نیست.
.
.
این ضعف مشترک و ذاتی تمام رادارهای زمین پایه و سامانه های پدآفندی راداری است که در فواصل دور ارتفاع پایین را پوشش راداری نمی دهند. چون رادار بر روی زمین مستقر میشود و زمین هم جدای از آنکه انحنای طبیعی خود را دارد ، دارای موانع طبیعی نیز میباشد ، عملا قادر نخواهد بود در برد بیش از چهل کیلومتر ، ارتفاع پایین و بسیار پایین را پوشش دهد. یعنی به عنوان مثال رادار "91N6" سامانه اس چهارصد که ششصد کیلومتر برد دارد ، هرچقدر از مبدا رادار دور شویم عملا پوشش ارتفاع پایین از دست میرود. یعنی عملا این رادار توانایی شناسایی یک اف شانزده در فاصله صد کیلومتری در ارتفاع کمتر از صد متر را ندارد.
.
.
برای غلبه بر این مشکل دو راه وجود دارد. راه اول استفاده از رادار "76N6 Calm Shell" که رادار مخصوص جستجوی ارتفاعات پایین است. این رادار دارای صد و بیست کیلومتر برد برای اهداف تا ارتفاع هزار متر و نود کیلومتر برد برای اهداف تا ارتفاع پانصد متر می باشد. برای غلبه بر مشکل نقاط کور راداری در ارتفاع پست و پوشش دادن مناطق کور راداری میبایست از این رادار استفاده کرد. اما استفاده از این روش در حالت تئوری ممکن است. اما در عمل بسیار دشوار و در برخی شرایط غیر ممکن است. باید توجه کرد که هرچند رادار "76N6 Calm Shell" رادار ویژه ارتفاعات پست است. اما خود این رادار (و رادارهای مشابه) هم یک رادار زمین پایه است و ضعف مشترک رادارهای زمین پایه را دارد. یعنی باز هم این رادار نمی تواند تمام ارتفاعات پست محیط پیرامون اطراف خود را پوشش دهد. در عمل برای پوشش دادن مناطق کور راداری میبایست دهها دستگاه از این رادارها را در دایره ای به شعاع ششصد کیلومتر مستقر کرد تا پوشش ارتفاع پست به دست آید. استفاده از این روش در عمل غیر ممکن است. چون مستقر کردن دهها دستگاه رادار جستجوی ارتفاع پست هم اولا هزینه بسیار سنگینی دارد ، ثانیا باز هم تضمینی بر پوشش کامل آسمان ندارد ، ثالثا خود رادارهای ارتفاع پست در خطر حمله دشمن قرار میگیرند و تبدیل به اهدافی ساده برای دشمن میشوند.
.
.
این تصویر ، این مفهوم را به وضوح تشریح میکند.
.
.
در پست بعدی به روش دوم پوشش کامل پدآفندی خواهیم پرداخت.
#military_war_history
#arteshban
@arteshbannews
.
.
اما این موضوع را باید در نظر داشت که این رادار خود به تنهایی عملا هیچگاه قادر به شناسایی کامل آسمان در این برد نخواهد بود. چرا که به خاطر کروی بودن سطح زمین و وجود موانع طبیعی ، عملا هیچ رادار زمینی در این برد قادر به شناسایی و درگیری با هواگردهای دشمن در ارتفاع پایین نیست.
.
.
این ضعف مشترک و ذاتی تمام رادارهای زمین پایه و سامانه های پدآفندی راداری است که در فواصل دور ارتفاع پایین را پوشش راداری نمی دهند. چون رادار بر روی زمین مستقر میشود و زمین هم جدای از آنکه انحنای طبیعی خود را دارد ، دارای موانع طبیعی نیز میباشد ، عملا قادر نخواهد بود در برد بیش از چهل کیلومتر ، ارتفاع پایین و بسیار پایین را پوشش دهد. یعنی به عنوان مثال رادار "91N6" سامانه اس چهارصد که ششصد کیلومتر برد دارد ، هرچقدر از مبدا رادار دور شویم عملا پوشش ارتفاع پایین از دست میرود. یعنی عملا این رادار توانایی شناسایی یک اف شانزده در فاصله صد کیلومتری در ارتفاع کمتر از صد متر را ندارد.
.
.
برای غلبه بر این مشکل دو راه وجود دارد. راه اول استفاده از رادار "76N6 Calm Shell" که رادار مخصوص جستجوی ارتفاعات پایین است. این رادار دارای صد و بیست کیلومتر برد برای اهداف تا ارتفاع هزار متر و نود کیلومتر برد برای اهداف تا ارتفاع پانصد متر می باشد. برای غلبه بر مشکل نقاط کور راداری در ارتفاع پست و پوشش دادن مناطق کور راداری میبایست از این رادار استفاده کرد. اما استفاده از این روش در حالت تئوری ممکن است. اما در عمل بسیار دشوار و در برخی شرایط غیر ممکن است. باید توجه کرد که هرچند رادار "76N6 Calm Shell" رادار ویژه ارتفاعات پست است. اما خود این رادار (و رادارهای مشابه) هم یک رادار زمین پایه است و ضعف مشترک رادارهای زمین پایه را دارد. یعنی باز هم این رادار نمی تواند تمام ارتفاعات پست محیط پیرامون اطراف خود را پوشش دهد. در عمل برای پوشش دادن مناطق کور راداری میبایست دهها دستگاه از این رادارها را در دایره ای به شعاع ششصد کیلومتر مستقر کرد تا پوشش ارتفاع پست به دست آید. استفاده از این روش در عمل غیر ممکن است. چون مستقر کردن دهها دستگاه رادار جستجوی ارتفاع پست هم اولا هزینه بسیار سنگینی دارد ، ثانیا باز هم تضمینی بر پوشش کامل آسمان ندارد ، ثالثا خود رادارهای ارتفاع پست در خطر حمله دشمن قرار میگیرند و تبدیل به اهدافی ساده برای دشمن میشوند.
.
.
این تصویر ، این مفهوم را به وضوح تشریح میکند.
.
.
در پست بعدی به روش دوم پوشش کامل پدآفندی خواهیم پرداخت.
#military_war_history
#arteshban
@arteshbannews
👍2
در پست قبلی با ضعف ذاتی رادارهای زمین پایه و پدآفندهای راداری در عدم پوشش کامل آسمان (علی الخصوص در ارتفاعات پایین) و یکی از روش های غلبه بر این مشکل آشنا شدید. در این پست به توضیح روش دوم غلبه بر ضعف رادارهای زمین پایه خواهیم پرداخت.
.
.
بهترین روش برای غلبه بر ضعف رادارهای زمین پایه و پوشش دادن مناطق کور راداری که توسط رادارهای زمین پایه قابل پوشش دادن نیست ، استفاده از رادارهای هوابرد است. رادارهای هوابرد مشکل و ضعف رادارهای زمین پایه را ندارند. رادار هوابرد شامل یک رادار با پوشش سیصد و شصت درجه آزیموت که بر روی یک هواپیمای مناسب با مقدورات پروازی بالا نصب میشود. معمولا به چنین هواپیماهای حامل رادار هوابرد ، هواپیمای پیش اخطار یا "Airborne Early Warning" گفته میشود. هواپیمای پیش اخطار قادر است در ارتفاع معمولا ده هزار متری از سطح زمین پرواز کرده و سپس از آن ارتفاع به وسیله رادار قدرتمند هوابرد خود اقدام به جستجو و مراقبت از آسمان کند. مزیت فوق العاده رادارهای هوابرد نسبت به رادارهای زمین پایه این است که چون از ارتفاع زیادی اقدام به جستجوی آسمان می کنند ، تمام فضای آسمان از ارتفاع چند متری نزدیک به زمین تا ارتفاع چند ده هزار متری در محدوده رادار ، تحت پوشش راداری قرار می گیرد و هیچ نقطه کور راداری در محدوده رادار باقی نمی ماند. بدین ترتیب نقاط کور راداری که رادارهای زمینی قادر به پوشش آنها نیستند ، به سادگی توسط رادارهای هوابرد پوشش داده میشوند.
.
.
البته رادارهای هوابرد این محدودیت را دارند که به هر حال هواپیمای حامل رادار دارای محدودیت پرواز است و همیشه نمی تواند در آسمان باشد. اما مزیت فوق العاده آنها این محدودیت آنها را کمرنگ کرده است. بخصوص اینکه هواپیماهای پیش اخطار نیازی به حضور همیشگی در آسمان ندارند.
.
.
هواپیماهای پیش اخطار دو نوع هستند. برخی ها صرفا یک رادار پرنده هستند و وظیفه آنها صرفا کنترل راداری هوابرد و تکمیل وظایف رادارهای زمینی است. نوع دوم هواپیماهای پیش اخطار علاوه بر انجام این وظیفه ، قادرند آسمان را برای نبرد هوایی مدیریت کنند و یا در عملیات جنگ الکترونیک شرکت کنند. نمونه بارز این هواپیماها ، آواکس های سنتری ایالات متحده هستند.
.
.
بهترین سامانه های پدآفندی هم بدون داشتن رادار هوابرد ناقص هستند و کارایی کامل ندارند. متاسفانه ذهنیت غلطی که درباره پدآفند هوایی وجود دارد این است که با استقرار یک سامانه اس چهارصد در یک منطقه ، عملا آسمان دایره ای به شعاع چهارصد کیلومتر غیر قابل نفوذ میشود. این ذهنیت کاملا غلط است. بهترین پدآفندها هم بدون رادار هوابرد کارایی ضعیفی دارند.
.
.
این تصویر نیز این مفهوم را به وضوح نشان میدهد
#arteshban
#military_war_history
@arteshbannews
.
.
بهترین روش برای غلبه بر ضعف رادارهای زمین پایه و پوشش دادن مناطق کور راداری که توسط رادارهای زمین پایه قابل پوشش دادن نیست ، استفاده از رادارهای هوابرد است. رادارهای هوابرد مشکل و ضعف رادارهای زمین پایه را ندارند. رادار هوابرد شامل یک رادار با پوشش سیصد و شصت درجه آزیموت که بر روی یک هواپیمای مناسب با مقدورات پروازی بالا نصب میشود. معمولا به چنین هواپیماهای حامل رادار هوابرد ، هواپیمای پیش اخطار یا "Airborne Early Warning" گفته میشود. هواپیمای پیش اخطار قادر است در ارتفاع معمولا ده هزار متری از سطح زمین پرواز کرده و سپس از آن ارتفاع به وسیله رادار قدرتمند هوابرد خود اقدام به جستجو و مراقبت از آسمان کند. مزیت فوق العاده رادارهای هوابرد نسبت به رادارهای زمین پایه این است که چون از ارتفاع زیادی اقدام به جستجوی آسمان می کنند ، تمام فضای آسمان از ارتفاع چند متری نزدیک به زمین تا ارتفاع چند ده هزار متری در محدوده رادار ، تحت پوشش راداری قرار می گیرد و هیچ نقطه کور راداری در محدوده رادار باقی نمی ماند. بدین ترتیب نقاط کور راداری که رادارهای زمینی قادر به پوشش آنها نیستند ، به سادگی توسط رادارهای هوابرد پوشش داده میشوند.
.
.
البته رادارهای هوابرد این محدودیت را دارند که به هر حال هواپیمای حامل رادار دارای محدودیت پرواز است و همیشه نمی تواند در آسمان باشد. اما مزیت فوق العاده آنها این محدودیت آنها را کمرنگ کرده است. بخصوص اینکه هواپیماهای پیش اخطار نیازی به حضور همیشگی در آسمان ندارند.
.
.
هواپیماهای پیش اخطار دو نوع هستند. برخی ها صرفا یک رادار پرنده هستند و وظیفه آنها صرفا کنترل راداری هوابرد و تکمیل وظایف رادارهای زمینی است. نوع دوم هواپیماهای پیش اخطار علاوه بر انجام این وظیفه ، قادرند آسمان را برای نبرد هوایی مدیریت کنند و یا در عملیات جنگ الکترونیک شرکت کنند. نمونه بارز این هواپیماها ، آواکس های سنتری ایالات متحده هستند.
.
.
بهترین سامانه های پدآفندی هم بدون داشتن رادار هوابرد ناقص هستند و کارایی کامل ندارند. متاسفانه ذهنیت غلطی که درباره پدآفند هوایی وجود دارد این است که با استقرار یک سامانه اس چهارصد در یک منطقه ، عملا آسمان دایره ای به شعاع چهارصد کیلومتر غیر قابل نفوذ میشود. این ذهنیت کاملا غلط است. بهترین پدآفندها هم بدون رادار هوابرد کارایی ضعیفی دارند.
.
.
این تصویر نیز این مفهوم را به وضوح نشان میدهد
#arteshban
#military_war_history
@arteshbannews
Agusta Westland AW609
The United Arab Emirates (UAE) has ordered three AW609 tiltrotor aircraft, with an option for three more. The order was placed during the Dubia Air Show.
تيلت روتور AW609
ارتش امارات متحده عربي 3 فروند از اين پرنده را سفارش داده است و حق گزينش 3 فروند ديگر را نيز دارد.قرارداد خريد اين پرنده در حاشيه نمايشگاه هوايي دوبي به امضا رسيد.
#arteshban
#ارتشبان
@ArteshbanNews
The United Arab Emirates (UAE) has ordered three AW609 tiltrotor aircraft, with an option for three more. The order was placed during the Dubia Air Show.
تيلت روتور AW609
ارتش امارات متحده عربي 3 فروند از اين پرنده را سفارش داده است و حق گزينش 3 فروند ديگر را نيز دارد.قرارداد خريد اين پرنده در حاشيه نمايشگاه هوايي دوبي به امضا رسيد.
#arteshban
#ارتشبان
@ArteshbanNews
F-35 Assembly Line
Nagoya has always been the focal point of Japan’s aviation industry. Even more focus was added to that on Tuesday 15 December with the start of the final assembly of the first Japanese built F-35 in the Final Assembly and Check-Out (FACO) facility in Nagoya. The process should finish in 2017with roll out of the aircraft and delivery to the Japan Air Self-Defense Force (JASDF).
.
.
روز سه شنبه،مصادف با 15 دسامبر 2015 با ورود اولين جنگنده F-35 ساخت ژاپن به خط توليد،سومين خط توليد جنگنده F-35 در دنيا رسما آغاز به کار کرد تا روند پيشرفت پروژه و تحويل اين جنگنده به مشتريانش سرعت بيش از پيش بگيرد.اين خط توليد واقع در شهر Nagoya و متعلق به صنايع سنگين Mitsubishi مي باشد.
نيروي هوايي ژاپن 42 فروند F-35A سفارش داده است که 4 فروند آن قرار است در تاسيسات Fourth Worth آمريکا ساخته شوند که هم اکنون وارد خط توليد شده اند و در واقع F-35 وارد شده به خط توليد در Nagoya پنجمين F-35 تحويلي به نيروي هوايي ژاپن خواهد بود.اين 42 فروند در کنار جنگنده نسل 5 بومي ژاپن يعني ShinShin (روح قلب) در آينده نقش مهمي در نيروي هوايي اين کشور ايفا خواهند نمود.
همچنين در سال 2014 ژاپن به عنوان مرکز تعميرات و نگهداري،اورهال و آپگريد F-35 در آسيا و اقيانوسيه انتخاب شد.
خط توليد ديگر F-35 واقع در Cameri ايتاليا و متعلق به Alenia Aermacchi است و همچنين ايتاليا مرکز تعميرات و نگهداري،اورهال و آپگريد F-35 در اروپا است.
با اين حساب F-35 در 3 نقطه از جهان توليد مي شود.بد نيست بدانيم که F-16 در 5 نقطه از دنيا(آمريکا،کره جنوبي،ترکيه،هلند و بلژيک) توليد شده است.
#arteshban
#ارتشبان
@ArteshbanNews
Nagoya has always been the focal point of Japan’s aviation industry. Even more focus was added to that on Tuesday 15 December with the start of the final assembly of the first Japanese built F-35 in the Final Assembly and Check-Out (FACO) facility in Nagoya. The process should finish in 2017with roll out of the aircraft and delivery to the Japan Air Self-Defense Force (JASDF).
.
.
روز سه شنبه،مصادف با 15 دسامبر 2015 با ورود اولين جنگنده F-35 ساخت ژاپن به خط توليد،سومين خط توليد جنگنده F-35 در دنيا رسما آغاز به کار کرد تا روند پيشرفت پروژه و تحويل اين جنگنده به مشتريانش سرعت بيش از پيش بگيرد.اين خط توليد واقع در شهر Nagoya و متعلق به صنايع سنگين Mitsubishi مي باشد.
نيروي هوايي ژاپن 42 فروند F-35A سفارش داده است که 4 فروند آن قرار است در تاسيسات Fourth Worth آمريکا ساخته شوند که هم اکنون وارد خط توليد شده اند و در واقع F-35 وارد شده به خط توليد در Nagoya پنجمين F-35 تحويلي به نيروي هوايي ژاپن خواهد بود.اين 42 فروند در کنار جنگنده نسل 5 بومي ژاپن يعني ShinShin (روح قلب) در آينده نقش مهمي در نيروي هوايي اين کشور ايفا خواهند نمود.
همچنين در سال 2014 ژاپن به عنوان مرکز تعميرات و نگهداري،اورهال و آپگريد F-35 در آسيا و اقيانوسيه انتخاب شد.
خط توليد ديگر F-35 واقع در Cameri ايتاليا و متعلق به Alenia Aermacchi است و همچنين ايتاليا مرکز تعميرات و نگهداري،اورهال و آپگريد F-35 در اروپا است.
با اين حساب F-35 در 3 نقطه از جهان توليد مي شود.بد نيست بدانيم که F-16 در 5 نقطه از دنيا(آمريکا،کره جنوبي،ترکيه،هلند و بلژيک) توليد شده است.
#arteshban
#ارتشبان
@ArteshbanNews
❤1
موشک کروز AGM-158C تحولی در نبردهای دریایی
هدف از ساخت موشک کروز AGM-158C در واقع تولید جانشینی برای موشک مشهور هارپون بود
هارپون اگرچه با ارتقاهایی که روی ان اعمال شده است همچنان موشک مهلک و پیشرفته ای است ولی به تدریج با پیشرفت موشک های ضد کشتی شرقی و توسعه بیشتر نیروی دریایی چین با تسلیحات ضد کشتی پیشرفته ای که در اختیار دارد ، نیروی دریایی امریکا را به این فکر انداخت که برای حفظ برتری خود اقدام به تعریف پروژه ای با نام LRASM یا موشک ضد کشتی دوربرد کند که چندین کمپانی مطرح با چند موشک در ان حضور داشتند و از این بین دو موشک ای جی ام 158 سی و تاماهاوک بلاک چهار ضد کشتی توانستند بقیه رقبا را از میدان به در کنند و از بین این دو موشک نیز خرید و ورود به خدمت ای جی ام 158 سی از طرف نیروی دریایی و هوایی آمریکا قطعی شده است
به منظور کاهش هزینه ها و همچین کاهش زمان مورد نیاز برای تحقیق و توسعه موشک کروز پیشرفته AGM-158B به عنوان پایه طرح انتخاب و کار ها در سال 2009 برای تبدیل این کروز پیشرفته به یک سلاح مهلک ضد کشتی آغاز شد
تا سرانجام در سال2013 اولین پروتوتایپ ان با موفقیت ازمایش شد و پس از یکسری ازمایشات دیگر در سال 2014 به طور بسیار محدودی در خط تولید قرارگرفت و در سال2015نام رسمی موشک AGM-158cانتخاب شد و قرار است از سال 2017 به طور گسترده وارد خدمت نیروی هوایی آمریکا و از سال 2018 نیز وارد خدمت نیروی دریایی امریکا شود
موشک AGM-158C یک موشک کروز رادار گریز مادون صوت، با طول 4.27 متر است نوع موتور ان به طور رسمی اعلام نشده است ولی با توجه به ابعاد ان و با توجه به این که در واقع یک نسخه تغییر یافته از AGM-158B است از نوع توبوفن اف 107 وی 105 است که می تواند برد ان را به حدود هزار کیلومتر برساند که در نوع خود بی نظیر است ؛سرجنگی این موشک نیز در حدود 450 کیلوگرم است که قدرت بالایی برای ان به ارمغان می اورد
این موشک دقت بسیار بالایی در انهدام اطراف مختلف دارد و می تواند توسط اطلاعات پیش فرض و با استفاده از سنسور های پیشرفته خود به محدوده هدف رسیده و سپس با سنسور اپتیکی خود هدف را شناسایی کرده و از نقطه از پیش تعیین شده ان مورد اصابت قرار دهد
مسیر موشک را در میانه راه می توان از طریق دیتالینک پیشرفته ای که دارد با اطلاعات دریافتی از ماهواره ها و یا اواکس ها اصلاح کرد و دقت موشک را بسیار بالا برد
در توسعه سنسور های پیشرفته این موشک شرکت BAE شرکت داشته است و AGM-158c را قادر میسازد حتی در محیط های مملو از اخلال نیز به دقت هدف خود را از بین تعداد زیادی کشتی که در یک منطقه حضور دارند کشف و به دقت مورد اصابت قرار دهد
موشک AGM-158C را می توان از جنگنده های F-15E و F-18E/F و احتمالا F-35و همچین بمب افکن های استراتژیک بی 1 و بی 2 و حتی لانچر های عمودی استاندارد ام 41 نیروی دریایی امریکا پرتاب کرد
طراحی بدنه این موشک به گونه ای بوده است که کمترین سطح مقطع راداری ممکن در کلاس خود را داشته باشد ، همچنین الیاژ های پیشرفته ای در ساخت بدنه ان به کار رفته که سطح مقطع راداری ان را بیش از پیش کاهش میدهد به گونه ای که سطح مقطف راداری ان حتی از جنگنده پنهانکار اف 35 کمتر است که با توجه به ارتفاع پایین پروازی ان مقابله با این سلاح راهبردی را برای سیستم های دفاع نزدیک دشمن بسیار سخت میکند
موشک AGM-158C تحولی در عرصه ساخت تسلیحات ضد کشتی است و برتری های قابل ملاحظه ای هم نسبت به بقیه تسلیحات ضد کشتی موجود در دنیا دارد
#ارتشبان
@arteshbannews
#arteshban
هدف از ساخت موشک کروز AGM-158C در واقع تولید جانشینی برای موشک مشهور هارپون بود
هارپون اگرچه با ارتقاهایی که روی ان اعمال شده است همچنان موشک مهلک و پیشرفته ای است ولی به تدریج با پیشرفت موشک های ضد کشتی شرقی و توسعه بیشتر نیروی دریایی چین با تسلیحات ضد کشتی پیشرفته ای که در اختیار دارد ، نیروی دریایی امریکا را به این فکر انداخت که برای حفظ برتری خود اقدام به تعریف پروژه ای با نام LRASM یا موشک ضد کشتی دوربرد کند که چندین کمپانی مطرح با چند موشک در ان حضور داشتند و از این بین دو موشک ای جی ام 158 سی و تاماهاوک بلاک چهار ضد کشتی توانستند بقیه رقبا را از میدان به در کنند و از بین این دو موشک نیز خرید و ورود به خدمت ای جی ام 158 سی از طرف نیروی دریایی و هوایی آمریکا قطعی شده است
به منظور کاهش هزینه ها و همچین کاهش زمان مورد نیاز برای تحقیق و توسعه موشک کروز پیشرفته AGM-158B به عنوان پایه طرح انتخاب و کار ها در سال 2009 برای تبدیل این کروز پیشرفته به یک سلاح مهلک ضد کشتی آغاز شد
تا سرانجام در سال2013 اولین پروتوتایپ ان با موفقیت ازمایش شد و پس از یکسری ازمایشات دیگر در سال 2014 به طور بسیار محدودی در خط تولید قرارگرفت و در سال2015نام رسمی موشک AGM-158cانتخاب شد و قرار است از سال 2017 به طور گسترده وارد خدمت نیروی هوایی آمریکا و از سال 2018 نیز وارد خدمت نیروی دریایی امریکا شود
موشک AGM-158C یک موشک کروز رادار گریز مادون صوت، با طول 4.27 متر است نوع موتور ان به طور رسمی اعلام نشده است ولی با توجه به ابعاد ان و با توجه به این که در واقع یک نسخه تغییر یافته از AGM-158B است از نوع توبوفن اف 107 وی 105 است که می تواند برد ان را به حدود هزار کیلومتر برساند که در نوع خود بی نظیر است ؛سرجنگی این موشک نیز در حدود 450 کیلوگرم است که قدرت بالایی برای ان به ارمغان می اورد
این موشک دقت بسیار بالایی در انهدام اطراف مختلف دارد و می تواند توسط اطلاعات پیش فرض و با استفاده از سنسور های پیشرفته خود به محدوده هدف رسیده و سپس با سنسور اپتیکی خود هدف را شناسایی کرده و از نقطه از پیش تعیین شده ان مورد اصابت قرار دهد
مسیر موشک را در میانه راه می توان از طریق دیتالینک پیشرفته ای که دارد با اطلاعات دریافتی از ماهواره ها و یا اواکس ها اصلاح کرد و دقت موشک را بسیار بالا برد
در توسعه سنسور های پیشرفته این موشک شرکت BAE شرکت داشته است و AGM-158c را قادر میسازد حتی در محیط های مملو از اخلال نیز به دقت هدف خود را از بین تعداد زیادی کشتی که در یک منطقه حضور دارند کشف و به دقت مورد اصابت قرار دهد
موشک AGM-158C را می توان از جنگنده های F-15E و F-18E/F و احتمالا F-35و همچین بمب افکن های استراتژیک بی 1 و بی 2 و حتی لانچر های عمودی استاندارد ام 41 نیروی دریایی امریکا پرتاب کرد
طراحی بدنه این موشک به گونه ای بوده است که کمترین سطح مقطع راداری ممکن در کلاس خود را داشته باشد ، همچنین الیاژ های پیشرفته ای در ساخت بدنه ان به کار رفته که سطح مقطع راداری ان را بیش از پیش کاهش میدهد به گونه ای که سطح مقطف راداری ان حتی از جنگنده پنهانکار اف 35 کمتر است که با توجه به ارتفاع پایین پروازی ان مقابله با این سلاح راهبردی را برای سیستم های دفاع نزدیک دشمن بسیار سخت میکند
موشک AGM-158C تحولی در عرصه ساخت تسلیحات ضد کشتی است و برتری های قابل ملاحظه ای هم نسبت به بقیه تسلیحات ضد کشتی موجود در دنیا دارد
#ارتشبان
@arteshbannews
#arteshban
جمهوری چک در دوران جنگ سرد از تولید کنندگان و کاربران عمده تانک "T-72" به شمار میرفت. پس از فروپاشی شوروی سابق و عضویت این کشور در ناتو ، دیگر "T-72" های بازمانده از جنگ سرد جوابگوی استانداردهای ناتو نبود. از این رو این کشور با همکاری اعضای ناتو اقدام به بهینه سازی تعدادی از "T-72" های خود کرد. "T-72" های بهینه شده جمهوری چک با نام "T-72M4 CZ" شناخته میشوند.
.
.
در این بهینه سازی ایتالیا سیستم کنترل آتش تانک را کاملا تعویض نمود و سیستم کنترل آتش پیشرفته تانک خود ، یعنی تانک آریت را بر روی این تانک نصب کرد که شامل سایت های ترمال نسل سوم و سایت دید پانورامیک سیصد و شصت درجه است که بدین ترتیب این تانک دارای قابلیت "Hunter Killer" میباشد. هیچکدام از تانکهای عملیاتی روسیه این قابلیت را ندارند. .
.
همچنین انگلستان موتور تانکها را تعویض نمود و به سبک تانک های مدرن غربی ، یک پکیج قدرت شامل یک موتور دیزلی پرکینز با قدرت هزار اسب بخار و گیربکس خودکار برای این تانک طراحی کرد. بدین ترتیب نه تنها کشش و قدرت تحرک تانک افزایش چشمگیری پیدا کرد ، بلکه به سبک تانک های مدرن غربی قابلیت تعویض سریع پکیج قدرت نیز برای آن فراهم شد. به طوریکه این پکیج را میتوان در کمتر از سی دقیقه تعویض نمود. هیچ کدام از تانک های شرقی این قابلیت را ندارند.
.
.
همچنین فرانسه زره کامپوزیتی ماژولار برای این تانک طراحی کرد. این زره های سبک و بسیار مقاوم در قسمت جلوی برجک نصب میشوند. گفته شده که این ماژولها بیش از هشتصد و پنجاه میلیمتر مقاومت زرهی دارند. بدین ترتیب مقاومت زرهی آن به میزان چشمگیری افزایش می یابد. .
.
تانک "T-72M4 CZ" در حال حاضر پیشرفته ترین و در عین حال قدرتمند ترین مدل "T-72" به شمار میرود. بد نیست بدانید این مدل "T72"حتی از تی نود های روسیه هم قدرتمند تر و کارامدتر و پیشرفته تر هستند.
#military_war_history
#arteshban
@arteshbannews
.
.
در این بهینه سازی ایتالیا سیستم کنترل آتش تانک را کاملا تعویض نمود و سیستم کنترل آتش پیشرفته تانک خود ، یعنی تانک آریت را بر روی این تانک نصب کرد که شامل سایت های ترمال نسل سوم و سایت دید پانورامیک سیصد و شصت درجه است که بدین ترتیب این تانک دارای قابلیت "Hunter Killer" میباشد. هیچکدام از تانکهای عملیاتی روسیه این قابلیت را ندارند. .
.
همچنین انگلستان موتور تانکها را تعویض نمود و به سبک تانک های مدرن غربی ، یک پکیج قدرت شامل یک موتور دیزلی پرکینز با قدرت هزار اسب بخار و گیربکس خودکار برای این تانک طراحی کرد. بدین ترتیب نه تنها کشش و قدرت تحرک تانک افزایش چشمگیری پیدا کرد ، بلکه به سبک تانک های مدرن غربی قابلیت تعویض سریع پکیج قدرت نیز برای آن فراهم شد. به طوریکه این پکیج را میتوان در کمتر از سی دقیقه تعویض نمود. هیچ کدام از تانک های شرقی این قابلیت را ندارند.
.
.
همچنین فرانسه زره کامپوزیتی ماژولار برای این تانک طراحی کرد. این زره های سبک و بسیار مقاوم در قسمت جلوی برجک نصب میشوند. گفته شده که این ماژولها بیش از هشتصد و پنجاه میلیمتر مقاومت زرهی دارند. بدین ترتیب مقاومت زرهی آن به میزان چشمگیری افزایش می یابد. .
.
تانک "T-72M4 CZ" در حال حاضر پیشرفته ترین و در عین حال قدرتمند ترین مدل "T-72" به شمار میرود. بد نیست بدانید این مدل "T72"حتی از تی نود های روسیه هم قدرتمند تر و کارامدتر و پیشرفته تر هستند.
#military_war_history
#arteshban
@arteshbannews
👍1
Forwarded from 🛩🛩
تصويرى زيبا از سولو شدن يكى از اسطوره هاى جنگ ٨ ساله سرتيپ دوم خلبان جليل زندى (تكخال)
#صبح_زيباى_پاييزى_شما_بخير
@ArteshbanNews
#صبح_زيباى_پاييزى_شما_بخير
@ArteshbanNews
Top Attack missiles
موشک های حمله کننده از بالا
موشک تاپ اتک: موشکی است که به قسمت بالای هدف حمله میکند؛ دلیل این کار حفاظت زرهی بسیار کمتر سطح بالایی زرهپوش هاست.
تاپ اتک ها به دو گونه عملکردی تقسیم میشوند:
1- موشک هایی که بروی هدف شیرجه میروند مانند FGM-148 Javelin.
2- موشک هایی که موازی هدف حرکت میکنند ولی کلاهک آن رو به پایین است چه کلاهک مایل چه کلاهک کاملا رو به پایین مانند TOW 2B.
تاپ اتک ها به دو گونه پرتابی زیر تقسیم میشوند:
1- موشک هایی که مانند موشک های مهمولی از بالگرد یا لانچر زمینی پرتاب میشوند مانند گونه ای از هلفایر آمریکایی، گونه ای از اسپایک اسرائیلی، TOW 2B آمریکایی، PARS 3LR آلمانی، NAG هندی و احتمالا توفان 3 ایرانی- توفان 3 طرحی است که از ورود به خدمت آن اطلاعاتی در دست نیست.
2- موشک هایی که از روی شانه پرتاب میشوند مانند FGM-148 Javelin آمریکایی، type-01 ژاپنی، OMTAS ترکیه ای و HJ-12 چینی.
موشک های دسته دوم موشک هایی هستند که برای پیاده نظام اهمیت زیادی دارند زیرا با ابعاد و جرم کم خود و نحوه استفاده از آن ها به سادگی قابلیت به کار گیری دارند و از پس بهترین تانک های جهان نیز بر می آیند.
تصویر:
بالا چپ: type-01 ژاپنی
بالا راست: FGM-148 Javelin آمریکایی
وسط چپ: HJ-12 چینی
وسط راست: PARS 3LR آلمانی
پایین چپ: TOW 2B آمریکایی
پایین راست: OMTAS ترکیه ای
#arteshban
@arteshbannews
موشک های حمله کننده از بالا
موشک تاپ اتک: موشکی است که به قسمت بالای هدف حمله میکند؛ دلیل این کار حفاظت زرهی بسیار کمتر سطح بالایی زرهپوش هاست.
تاپ اتک ها به دو گونه عملکردی تقسیم میشوند:
1- موشک هایی که بروی هدف شیرجه میروند مانند FGM-148 Javelin.
2- موشک هایی که موازی هدف حرکت میکنند ولی کلاهک آن رو به پایین است چه کلاهک مایل چه کلاهک کاملا رو به پایین مانند TOW 2B.
تاپ اتک ها به دو گونه پرتابی زیر تقسیم میشوند:
1- موشک هایی که مانند موشک های مهمولی از بالگرد یا لانچر زمینی پرتاب میشوند مانند گونه ای از هلفایر آمریکایی، گونه ای از اسپایک اسرائیلی، TOW 2B آمریکایی، PARS 3LR آلمانی، NAG هندی و احتمالا توفان 3 ایرانی- توفان 3 طرحی است که از ورود به خدمت آن اطلاعاتی در دست نیست.
2- موشک هایی که از روی شانه پرتاب میشوند مانند FGM-148 Javelin آمریکایی، type-01 ژاپنی، OMTAS ترکیه ای و HJ-12 چینی.
موشک های دسته دوم موشک هایی هستند که برای پیاده نظام اهمیت زیادی دارند زیرا با ابعاد و جرم کم خود و نحوه استفاده از آن ها به سادگی قابلیت به کار گیری دارند و از پس بهترین تانک های جهان نیز بر می آیند.
تصویر:
بالا چپ: type-01 ژاپنی
بالا راست: FGM-148 Javelin آمریکایی
وسط چپ: HJ-12 چینی
وسط راست: PARS 3LR آلمانی
پایین چپ: TOW 2B آمریکایی
پایین راست: OMTAS ترکیه ای
#arteshban
@arteshbannews