بوئینگ BBJ1 یا Boeing Business Jet 1 نسخه لوکس و VIP دارای مبلمان و اتاق کنفرانس و تجهیزات اضافه مخابراتی و هشداری مخصوص حمل و نقل سران و مقامات، بر اساس B737-700 متعلق به ناوگان آبی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا(ناوگان VIP این نیرو جهت ارائه خدمات به دولت) تحت عنوان C-40B Clipper
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
👍1
Leopard 2A7
به زره اضافی نصب شده بر کنار بدنه و برجک دقت کنید.
در جنگ شهری از نقاط آسیب پذیر تانک کنار و پشت را میتوان نام برد.
#arteshban
@arteshbannews
به زره اضافی نصب شده بر کنار بدنه و برجک دقت کنید.
در جنگ شهری از نقاط آسیب پذیر تانک کنار و پشت را میتوان نام برد.
#arteshban
@arteshbannews
وقت بخیر
امشب رئیس جمهور چین به همراه چندین تن از معاونین و وزرای خود با همراهی هیت بزرگی از تجار و بازرگانان چینی به ایران می آیند. به احتمال بسیار زیاد پرواز آنها با هواپیمای مخصوص ریاست جمهوری چین یعنی بوئینگ B747-4J6 خطوط هوایی ایر چیانا با ریجستر B-2472 خواهد بود که در فرودگاه بین المللی مهرآباد به زمین خواهد نشست.
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
امشب رئیس جمهور چین به همراه چندین تن از معاونین و وزرای خود با همراهی هیت بزرگی از تجار و بازرگانان چینی به ایران می آیند. به احتمال بسیار زیاد پرواز آنها با هواپیمای مخصوص ریاست جمهوری چین یعنی بوئینگ B747-4J6 خطوط هوایی ایر چیانا با ریجستر B-2472 خواهد بود که در فرودگاه بین المللی مهرآباد به زمین خواهد نشست.
.
.
.
Alpha H Echo
@ArteshbanNews
#arteshban
#ارتشبان
👎1
آشنایی با رادار "76N6 Clam Shell"
.
.
در دهه شصت و هفتاد ، توان تهاجمی آمریکا و ناتو و کشورهای غربی به صورت چشمگیری افزایش یافته بود. علی الخصوص حملات در ارتفاع پست. ایالات متحده بمب افکن های "F-111" آردوارک و ناتو بمب افکن های تورنادو را به خدمت گرفته بود. این بمب افکن ها قادر بودند با سرعت یک و نیم برابر سرعت صوت در ارتفاع سی الی پنجاه متری به عمق خاک شوروی حمله کنند. از سویی در اوایل دهه هشتاد لنسر عملیاتی شد و موشک های کروز نسبتا پنهانکار نیز رشد فزاینده ای داشتند. تمام اینها ، تهدیدات بسیار خطرناک و بالقوه ای برای شوروی به شمار می رفت. چرا که در صورت حمله با این جنگنده ها ، عملا هیچ راداری اعم از هوابرد و زمینی قادر به شناسایی این تهدیدات نبود و شوروی دچار حمله غافلگیرانه میشد.
.
.
بمب افکن هایی نظیر "F-111" آردوارک و تورنادو توانایی بسیار بالایی در حملات ارتفاع پست داشتند. بخصوص تورنادو که یک بمب افکن بود که مخصوص حملات ارتفاع پست با سرعت صوت طراحی شده بود. این بمب افکن ها دارای رادار ارتفاع سنج ، سامانه ناوبری بسیار دقیق ، خلبان خودکار در ارتفاع پست ، پادهای هدفگیری و نظارتی دقیق ، مقدورات پروازی بسیار خوب ، توان جنگ الکترونیک و مقابله با جنگ الکترونیک بسیار خوب قادر بودند در ارتفاع کمتر از پنجاه متر به عمق خاک شوروی حمله کنند.
.
.
اینجا بود که شوروی به منظور مقابله با تهدیدات ارتفاع پایین غرب اقدام به طراحی رادار جدیدی کرد که به صورت تخصصی ارتفاعات پایین را جستجو می کرد و در حکم یک رادار پیش اخطار جهت پایش و جستجوی ارتفاع پست به منظور مقابله با تهدیدات ارتفاع پست بود. این رادار با نام "76N6 Clam Shell" و تقریبا هم زمان با اس سیصد وارد خدمت شد.
.
.
این رادار خود به تنهایی و یا در قالب یک گردان آتشبار موشکی پدافند هوایی به کار گرفته می شد و ارتفاعات بسیار پایین زمین را جستجو می کرد. همانطور که در مبحث پدآفندها و رادارهای زمین پایه نیز اشاره شد ، رادارهای زمینی و پدآفندها یک ضعف مشترک و اساسی دارند و آن اینکه قادر نیستند تمامی ارتفاعات پست را پوشش دهند. این رادار در واقع در کنار رادارها و پدآفندهای موشکی قرار میگرفت و بخشی از این ضعف رادارها و پدآفندهای زمینی را پوشش می داد.
.
.
رادار "76N6 Clam Shell" از دو آرایه مقعر تشکیل شده است که این دو آرایه در حالت خاموش بودن رادار و یا جابجا کردن رادار ، بر روی هم جمع می شوند. زاویه بین این دو آرایه بستگی به شرایط میدان نبرد تغییر می کند. در بین این دو آرایه رادار یک آرایه پالایش نیز تعبیه شده است. از آنجایی که این رادار در ارتفاعات پست فعالیت می کند بیش از هر رادار دیگر در معرض سیگنالها و امواج مزاحم برگشتی (و یا به اصطلاح کلاتر) هستند. این آرایه میانی کلاتر ها و سیگنالهای مزاحم را به حداقل می رساند و باعث افزایش کارایی رادار می شود.
.
.
در قسمت پشت این دو آرایه ، پردازشگرهای راداری قرار دارند. مجموع این آرایه ها و پردازشگرها بر روی یک پایه گردان نصب می شود. این رادار از نوع آرایه فازی غیر فعال است. رادار "76N6 Clam Shell" راستای افقی را به صورت پالس داپلر و راستای عمودی را به صورت آرایه فازی اسکن می کند. این رادار یک رادار سه بعدی است و دارای قدرت تفکیک بسیار خوبی بوده و توانایی عملکرد مناسب در محیط های آلوده به جنگ الکترونیک دشمن را دارا می باشد.
.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
.
.
در دهه شصت و هفتاد ، توان تهاجمی آمریکا و ناتو و کشورهای غربی به صورت چشمگیری افزایش یافته بود. علی الخصوص حملات در ارتفاع پست. ایالات متحده بمب افکن های "F-111" آردوارک و ناتو بمب افکن های تورنادو را به خدمت گرفته بود. این بمب افکن ها قادر بودند با سرعت یک و نیم برابر سرعت صوت در ارتفاع سی الی پنجاه متری به عمق خاک شوروی حمله کنند. از سویی در اوایل دهه هشتاد لنسر عملیاتی شد و موشک های کروز نسبتا پنهانکار نیز رشد فزاینده ای داشتند. تمام اینها ، تهدیدات بسیار خطرناک و بالقوه ای برای شوروی به شمار می رفت. چرا که در صورت حمله با این جنگنده ها ، عملا هیچ راداری اعم از هوابرد و زمینی قادر به شناسایی این تهدیدات نبود و شوروی دچار حمله غافلگیرانه میشد.
.
.
بمب افکن هایی نظیر "F-111" آردوارک و تورنادو توانایی بسیار بالایی در حملات ارتفاع پست داشتند. بخصوص تورنادو که یک بمب افکن بود که مخصوص حملات ارتفاع پست با سرعت صوت طراحی شده بود. این بمب افکن ها دارای رادار ارتفاع سنج ، سامانه ناوبری بسیار دقیق ، خلبان خودکار در ارتفاع پست ، پادهای هدفگیری و نظارتی دقیق ، مقدورات پروازی بسیار خوب ، توان جنگ الکترونیک و مقابله با جنگ الکترونیک بسیار خوب قادر بودند در ارتفاع کمتر از پنجاه متر به عمق خاک شوروی حمله کنند.
.
.
اینجا بود که شوروی به منظور مقابله با تهدیدات ارتفاع پایین غرب اقدام به طراحی رادار جدیدی کرد که به صورت تخصصی ارتفاعات پایین را جستجو می کرد و در حکم یک رادار پیش اخطار جهت پایش و جستجوی ارتفاع پست به منظور مقابله با تهدیدات ارتفاع پست بود. این رادار با نام "76N6 Clam Shell" و تقریبا هم زمان با اس سیصد وارد خدمت شد.
.
.
این رادار خود به تنهایی و یا در قالب یک گردان آتشبار موشکی پدافند هوایی به کار گرفته می شد و ارتفاعات بسیار پایین زمین را جستجو می کرد. همانطور که در مبحث پدآفندها و رادارهای زمین پایه نیز اشاره شد ، رادارهای زمینی و پدآفندها یک ضعف مشترک و اساسی دارند و آن اینکه قادر نیستند تمامی ارتفاعات پست را پوشش دهند. این رادار در واقع در کنار رادارها و پدآفندهای موشکی قرار میگرفت و بخشی از این ضعف رادارها و پدآفندهای زمینی را پوشش می داد.
.
.
رادار "76N6 Clam Shell" از دو آرایه مقعر تشکیل شده است که این دو آرایه در حالت خاموش بودن رادار و یا جابجا کردن رادار ، بر روی هم جمع می شوند. زاویه بین این دو آرایه بستگی به شرایط میدان نبرد تغییر می کند. در بین این دو آرایه رادار یک آرایه پالایش نیز تعبیه شده است. از آنجایی که این رادار در ارتفاعات پست فعالیت می کند بیش از هر رادار دیگر در معرض سیگنالها و امواج مزاحم برگشتی (و یا به اصطلاح کلاتر) هستند. این آرایه میانی کلاتر ها و سیگنالهای مزاحم را به حداقل می رساند و باعث افزایش کارایی رادار می شود.
.
.
در قسمت پشت این دو آرایه ، پردازشگرهای راداری قرار دارند. مجموع این آرایه ها و پردازشگرها بر روی یک پایه گردان نصب می شود. این رادار از نوع آرایه فازی غیر فعال است. رادار "76N6 Clam Shell" راستای افقی را به صورت پالس داپلر و راستای عمودی را به صورت آرایه فازی اسکن می کند. این رادار یک رادار سه بعدی است و دارای قدرت تفکیک بسیار خوبی بوده و توانایی عملکرد مناسب در محیط های آلوده به جنگ الکترونیک دشمن را دارا می باشد.
.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
از آنجایی که رادار "76N6 Clam Shell" به منظور جستجوی ارتفاعات پست طراحی شده است ، به منظور مقابله هرچه بیشتر عوارض زمین ، کل مجموعه این رادار بر روی یک دکل بلند نصب می شود. دو نوع دکل برای این رادار قابل استفاده می باشد. دکل "40V6M" با ارتفاع بیست و سه متر و دکل "40V6MD" با ارتفاع سی و هشت متر برای این رادار در نظر گرفته شده است. این دکل ها حالت تلسکوپی دارند و کل مجموعه رادار بر قسمت ابتدایی آن نصب می شود و بدین ترتیب رادار در ارتفاع بالایی قرار می گیرد و می تواند بهتر ارتفاعات پست را پوشش دهد.
.
.
رادار "76N6 Clam Shell" در حالت جستجو می تواند یک هدف در اندازه یک جنگنده در ارتفاع هزار متری را از فاصله صد و بیست کیلومتری و همان جنگنده را در ارتفاع پانصد متری از فاصله نود کیلومتری کشف کند. از آنجایی که این رادار برای جستجوی ارتفاع پست طراحی شده است ، در حالت دید مستقیم و افقی محدودیتی ندارد و تا جایی که عوارض طبیعی زمین اجازه دهد ، می تواند اهداف را کشف کند. همچنین این رادار می تواند هدفی با سطح مقطع راداری دو صدم متر مربع (یعنی چیزی در حد یک توماهاوک امروزی) را در فاصله پنج کیلومتری کشف کند.
.
.
معمولا در مقایسه سامانه اس سیصد با پاتریوت گفته میشود حداقل ارتفاع برای هدف قرار دادن اهداف در پاتریوت شصت متر است. اما در اس سیصد این رقم تنها ده متر است. این نکته مهم را باید در نظر داشت که رادارهای اصلی اس سیصد خود به تنهایی قادر نیستند چنین ارتفاع پایینی را پوشش دهند. در حقیقت خود اس سیصد به تنهایی نمی تواند در ارتفاع کمتر از پانصد متر اهداف را شناسایی کند. در واقع اس سیصد توانایی درگیری در ارتفاعات پست و کمتر از پانصد متر را مدیون رادار "76N6 Clam Shell" می باشد. اگر این رادار نباشد ، اس سیصد در عمل قادر نخواهد بود با اهداف در ارتفاع کمتر از پانصد متر درگیر شود.
.
.
در مباحث گذشته گفتیم که رادارهای زمین پایه یک نقطه ضعف مشترک دارند و آن اینکه ارتفاع پایین را پوشش نمی دهند. تنها راه حل این مشکل نیز استفاده از آواکس یا هر نوع رادار هوابرد است. اما از آنجایی که این قبیل رادارهای هوابرد هیچگاه مشابه غرب در شوروی گسترش نیافتند ، این رادار برای شوروی (و پس از آن روسیه) بسیار اهمیت یافت. رادار "76N6 Clam Shell" همیشه در شوروی سابق به روز رسانی و آماده به کار نگهداری میشد. چون برای این کشور اهمیتی حیاتی داشت. نمونه های بروز شده این رادار در سامانه اس چهارصد نیز در قالب یک آپشن استفاده می شوند.
.
.
علی رغم اینکه این رادار برای جستجو و فعالیت در ارتفاعات پست (و ارتفاعاتی که توسط رادارهای بزرگتر پوشش داده نمی شوند) طراحی شده است ، اما باید در نظر داشت که این رادار هرگز نمی تواند کار رادارهای هوابرد و آواکس ها را در پوشش ارتفاع پست انجام دهد.
.
.
با آنکه این رادار به صورت اختصاصی ارتفاعات پست را شناسایی می کند ، اما باید این نکته مهم را در نظر داشت که این رادار نیز همانند رادارهای بزرگتر ، یک رادار زمینی است و ضعف مشترک دیگر رادارهای زمینی را دارد. هرچند می توان این رادار را بر روی دکل بلند نیز نصب کرد و بدین ترتیب قدری از ضعف آنرا کاهش داد. اما باز هم بلندی دکل برای رادار یک محدودیت به شمار می رود. به عنوان مثال اگر یک تپه در پنج کیلومتری رادار قرار داشته باشد و ارتفاع آن از ارتفاع دکل این رادار بلندتر و یا حتی برابر باشد ، در این حالت رادار هیچگونه دید نسبت به پشت تپه نخواهد داشت.
.
.
یک آواکس سنتری یا ایتام می تواند با پرواز در ارتفاع چهل هزار پایی ، ارتفاع پست را در دایره ای به شعاع "350" الی "400" کیلومتر کاملا زیر نظر داشته باشند. حتی می توانند هدفی را در یک متری سطح زمین کشف کنند. اما در صورت استفاده از رادار "76N6" برای پوشش ارتفاع پست ، اولا هیچگاه ارتفاع پستی مشابه آواکسها تحت پوشش قرار نمی گیرند. در ثانی برای پوشش دایره ای به شعاع چهارصد کیلومتر می بایست دهها رادار "76N6" را در منطقه مستقر کرد تا پوشش نسبی بدست آید.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
.
.
رادار "76N6 Clam Shell" در حالت جستجو می تواند یک هدف در اندازه یک جنگنده در ارتفاع هزار متری را از فاصله صد و بیست کیلومتری و همان جنگنده را در ارتفاع پانصد متری از فاصله نود کیلومتری کشف کند. از آنجایی که این رادار برای جستجوی ارتفاع پست طراحی شده است ، در حالت دید مستقیم و افقی محدودیتی ندارد و تا جایی که عوارض طبیعی زمین اجازه دهد ، می تواند اهداف را کشف کند. همچنین این رادار می تواند هدفی با سطح مقطع راداری دو صدم متر مربع (یعنی چیزی در حد یک توماهاوک امروزی) را در فاصله پنج کیلومتری کشف کند.
.
.
معمولا در مقایسه سامانه اس سیصد با پاتریوت گفته میشود حداقل ارتفاع برای هدف قرار دادن اهداف در پاتریوت شصت متر است. اما در اس سیصد این رقم تنها ده متر است. این نکته مهم را باید در نظر داشت که رادارهای اصلی اس سیصد خود به تنهایی قادر نیستند چنین ارتفاع پایینی را پوشش دهند. در حقیقت خود اس سیصد به تنهایی نمی تواند در ارتفاع کمتر از پانصد متر اهداف را شناسایی کند. در واقع اس سیصد توانایی درگیری در ارتفاعات پست و کمتر از پانصد متر را مدیون رادار "76N6 Clam Shell" می باشد. اگر این رادار نباشد ، اس سیصد در عمل قادر نخواهد بود با اهداف در ارتفاع کمتر از پانصد متر درگیر شود.
.
.
در مباحث گذشته گفتیم که رادارهای زمین پایه یک نقطه ضعف مشترک دارند و آن اینکه ارتفاع پایین را پوشش نمی دهند. تنها راه حل این مشکل نیز استفاده از آواکس یا هر نوع رادار هوابرد است. اما از آنجایی که این قبیل رادارهای هوابرد هیچگاه مشابه غرب در شوروی گسترش نیافتند ، این رادار برای شوروی (و پس از آن روسیه) بسیار اهمیت یافت. رادار "76N6 Clam Shell" همیشه در شوروی سابق به روز رسانی و آماده به کار نگهداری میشد. چون برای این کشور اهمیتی حیاتی داشت. نمونه های بروز شده این رادار در سامانه اس چهارصد نیز در قالب یک آپشن استفاده می شوند.
.
.
علی رغم اینکه این رادار برای جستجو و فعالیت در ارتفاعات پست (و ارتفاعاتی که توسط رادارهای بزرگتر پوشش داده نمی شوند) طراحی شده است ، اما باید در نظر داشت که این رادار هرگز نمی تواند کار رادارهای هوابرد و آواکس ها را در پوشش ارتفاع پست انجام دهد.
.
.
با آنکه این رادار به صورت اختصاصی ارتفاعات پست را شناسایی می کند ، اما باید این نکته مهم را در نظر داشت که این رادار نیز همانند رادارهای بزرگتر ، یک رادار زمینی است و ضعف مشترک دیگر رادارهای زمینی را دارد. هرچند می توان این رادار را بر روی دکل بلند نیز نصب کرد و بدین ترتیب قدری از ضعف آنرا کاهش داد. اما باز هم بلندی دکل برای رادار یک محدودیت به شمار می رود. به عنوان مثال اگر یک تپه در پنج کیلومتری رادار قرار داشته باشد و ارتفاع آن از ارتفاع دکل این رادار بلندتر و یا حتی برابر باشد ، در این حالت رادار هیچگونه دید نسبت به پشت تپه نخواهد داشت.
.
.
یک آواکس سنتری یا ایتام می تواند با پرواز در ارتفاع چهل هزار پایی ، ارتفاع پست را در دایره ای به شعاع "350" الی "400" کیلومتر کاملا زیر نظر داشته باشند. حتی می توانند هدفی را در یک متری سطح زمین کشف کنند. اما در صورت استفاده از رادار "76N6" برای پوشش ارتفاع پست ، اولا هیچگاه ارتفاع پستی مشابه آواکسها تحت پوشش قرار نمی گیرند. در ثانی برای پوشش دایره ای به شعاع چهارصد کیلومتر می بایست دهها رادار "76N6" را در منطقه مستقر کرد تا پوشش نسبی بدست آید.
#arteshban
#arteshbannews
#military_war_history
👍1
ماجرای تامکت 3-6080 چه بود ؟
درباره این تامکت پرماجرا روایات زیادی گفته میشود که امریکایی ها به خاطر اختلافاتی که پیش امده بود ؛ ان را قبل از انقلاب تحویل ندادند و به گونه ای خواستند ما را ضعیف کنند !
روایت بالا و روایات اینچنینی که ذکر میشود همه دروغ است و ماندن 6080 خواسته خودمان بود . حال چگونه ؟
این تامکت در اواخر 1978 (دی ماه 2537) اماده تحویل به نیروی هوایی ایران بود اما به خواست نیروی هوایی برای اموزش سوختگیری حین پرواز در امریکا ماند و به این کار مشغول شد و با تسخیر ناگهانی سفارت امریکا در تهران و قطع روابط کلی توسط طرفین ؛ این تامکت هیچگاه تحویل نشد .
نیروی هوایی جمهوری اسلامی بعد از انقلاب ؛ داری 120 خلبان کابین جلو و 80 خلبان RIO (افسر رادار تسلیحات) ماهر و دارای اموزش کامل بود .
#arteshban
#ارتشبان
@arteshbannews
درباره این تامکت پرماجرا روایات زیادی گفته میشود که امریکایی ها به خاطر اختلافاتی که پیش امده بود ؛ ان را قبل از انقلاب تحویل ندادند و به گونه ای خواستند ما را ضعیف کنند !
روایت بالا و روایات اینچنینی که ذکر میشود همه دروغ است و ماندن 6080 خواسته خودمان بود . حال چگونه ؟
این تامکت در اواخر 1978 (دی ماه 2537) اماده تحویل به نیروی هوایی ایران بود اما به خواست نیروی هوایی برای اموزش سوختگیری حین پرواز در امریکا ماند و به این کار مشغول شد و با تسخیر ناگهانی سفارت امریکا در تهران و قطع روابط کلی توسط طرفین ؛ این تامکت هیچگاه تحویل نشد .
نیروی هوایی جمهوری اسلامی بعد از انقلاب ؛ داری 120 خلبان کابین جلو و 80 خلبان RIO (افسر رادار تسلیحات) ماهر و دارای اموزش کامل بود .
#arteshban
#ارتشبان
@arteshbannews