Forwarded from Arteshban
در Su-30SME بیشتر تاکید بر استفاده از اویونیک روسی است و همچنین دست مشتری را در انتخاب تجهیزات با پرداخت های متفاوت باز گذاشته است.
@arteshban
@arteshban
Arteshban
در دهه ۸۰ که موشک سانبرن وارد خدمت شد جنگنده رهگیر F-14 تامکت وظیفه حفاظت از ناوگان دریایی آمریکا را بر عهده داشت که یکی از دلایل حمله در ارتفاع پست و درنتیجه کاهش برد و سرعت سانبرن بود. @arteshban
رهگیر F-14 تامکت نتیجه تحقیقات و تفکرات دهه ۵۰ میلادی بود که عملا اولین طرح این تفکر جنگنده رهگیر Missileer بود که توان حمل ۶ تیر موشک دوربرد هوا به هوا را داشت.
@arteshban
@arteshban
👍1
این رهگیر میتوانست با موشک AAM-N-10 Eagle بروی کاغذ با اهدافی در فاصله ۱۸۰ کیلومتری درگیر شود، رادار دارای بردی معادل ۲۲۰ ک.م بود و میتوانست اهدافی با سرعت ۴.۵ ماخ را پوشش دهد.
@arteshban
@arteshban
در نهایت طرح F-6D و موشک Eagle به جایی نرسید و مسیر ساخت تامکت وارد مرحله جدیدی شد.
در اینجا به صورت کوتاه این مسیر را شرح میدهیم
@arteshban
در اینجا به صورت کوتاه این مسیر را شرح میدهیم
@arteshban
Forwarded from Arteshban
در همان زمان طرح F-108 رپیر نیز در نیروی هوایی مطرح بود و سلاح اصلی آن موشک فالکون با برد ۱۶۰ ک.م بود.
توجه نیروی دریایی به طرح F-108 جلب شد ولی عمر طرح کفاف اقدامات بیشتر را نداد.
@arteshban
توجه نیروی دریایی به طرح F-108 جلب شد ولی عمر طرح کفاف اقدامات بیشتر را نداد.
@arteshban
زمانی که طرح XF-108 رپیر لغو شد لاکهید مشغول کار بروی رهگیر YF-12A برمبنای هواپیمای جاسوسی SR-71 بلک برد بود.
@arteshban
@arteshban
هواپیمای جاسوسی SR-71 Black Bird با سرعت پیمایش بیش از ۳ ماخ که در طول خدمت خود بار ها به حریم هوایی کشور های بلوک شرق و شوروی تجاوز کرد.
@arteshban
@arteshban
در آن زمان YF-12 به سیستم کنترل آتش و رادار AN/ASG-18 و موشک AIM-47 فالکون مجهز بود که هیوز اعلام کرد میتواند با توجه به درخواست های نیرو دریایی از این تجهیزات موشک AAM-N-11 فونیکس و رادار AN/AWG-9 را توسعه دهد.
در نهایت این دو سیستم تسلیحاتی جدید در طرح های آتی منجر به پروژه تامکت استفاده شدند.
@arteshban
در نهایت این دو سیستم تسلیحاتی جدید در طرح های آتی منجر به پروژه تامکت استفاده شدند.
@arteshban
نمونه ای از بمب افکن فراصوت B-58 که برای تست سیستم کنترل آتش AN/ASG-18 و موشک AIM-47 فالکون رهگیر YF-12 مورد استفاده قرار میگرفت.
@arteshban
@arteshban
Arteshban
در آن زمان YF-12 به سیستم کنترل آتش و رادار AN/ASG-18 و موشک AIM-47 فالکون مجهز بود که هیوز اعلام کرد میتواند با توجه به درخواست های نیرو دریایی از این تجهیزات موشک AAM-N-11 فونیکس و رادار AN/AWG-9 را توسعه دهد. در نهایت این دو سیستم تسلیحاتی جدید در طرح…
موشک AIM-47 فالکون در کنار موشک AIM-54 فونیکس
فونیکس مانند ققنوسی از خاکستر موشک فالکون برخاست و جایگاه خود را در جنگ های هوایی دهه ۸۰ میلادی مستحکم کرد.
@arteshban
فونیکس مانند ققنوسی از خاکستر موشک فالکون برخاست و جایگاه خود را در جنگ های هوایی دهه ۸۰ میلادی مستحکم کرد.
@arteshban
در سال ۱۹۶۰ نیروی هوایی آمریکا برای جایگزینی جنگنده نسل دوم F-105 درخواستی را منتشر کرد در همان زمان نیروی دریایی طرح F-6D را لغو کرده بود.
@arteshban
@arteshban
در سال ۱۹۶۱ وزیر دفاع دولت کندی رابرت مکناراما با توجه به نیاز های کاملا متفاوت نیرو های دریایی و هوایی آمریکا به آن ها دستور داد که باید از یک طرح استفاده کنند و آن را بررسی کنند تا بنا بر اصل مشابهت قطعات، ابزار و آموزش ها در هزینه ها صرفه جویی شود (تصمیمی که با توجه به توانایی های فنی و مهندسی آن دوران با توجه به خواست های هر نیرو واقعا دور از دسترس قرار داشت)
خواست های نیروی هوایی:
هواپیمای بردبلند تهاجمی تاکتیکی اتمی با توانایی نفوذ به حریم هوایی شوروی و گذر از چتر پدافند روس ها در ارتفاع بسیار کم با سرعت بالا
خواست نیروی دریایی:
توانایی پرواز مادون صوت در ارتفاع بالا با تداوم حداقل ۶ ساعت در فاصله مناسب از ناوگروه و دفاع از آن و برخی مسائل دیگر
در عمل چنین طرحی بسیار پیچیده بود و هر دو نیرو تنها بر سر وجود ۲ خدمه و ۲ موتور به نتیجه رسیدند
با توجه به فصل مشترک پنهان درخواست های این دو نیرو طرح به بال متغیر که طرحی پیچیده و سنگین در آن زمان بود مجهز شد تا بتواند پاسخگوی این نیاز ها باشد.
طرح نهایی به دو طرح F-111A برای نیروی هوایی و طرحی موفق و F-111B برای نیروی دریایی و طرحی شکست خورده تبدیل شد.
@arteshban
خواست های نیروی هوایی:
هواپیمای بردبلند تهاجمی تاکتیکی اتمی با توانایی نفوذ به حریم هوایی شوروی و گذر از چتر پدافند روس ها در ارتفاع بسیار کم با سرعت بالا
خواست نیروی دریایی:
توانایی پرواز مادون صوت در ارتفاع بالا با تداوم حداقل ۶ ساعت در فاصله مناسب از ناوگروه و دفاع از آن و برخی مسائل دیگر
در عمل چنین طرحی بسیار پیچیده بود و هر دو نیرو تنها بر سر وجود ۲ خدمه و ۲ موتور به نتیجه رسیدند
با توجه به فصل مشترک پنهان درخواست های این دو نیرو طرح به بال متغیر که طرحی پیچیده و سنگین در آن زمان بود مجهز شد تا بتواند پاسخگوی این نیاز ها باشد.
طرح نهایی به دو طرح F-111A برای نیروی هوایی و طرحی موفق و F-111B برای نیروی دریایی و طرحی شکست خورده تبدیل شد.
@arteshban
👍1