کشتی جاسوسی ماریاتا
.
نروژ
.
قسمت دوم
.
.
.
ماریاتا تاکنون بارهای بار در نزدیکی سواحل روسیه مشاهده شده است. چرا که این شناور نه تنها قادر به پایش ناوگان دریایی روسیه است ، بلکه قادر به جاسوسی مخابراتی و شنود راداری از عمق خاک اصلی روسیه نیز می باشد. روس ها بارها ماریاتا را متهم کرده اند که پرسنل آن را کارکنان سازمان جاسوسی آمریکا تشکیل میدهند و این ناو در ظاهر متعلق به نروژ و در اصل متعلق به سازمان جاسوسی آمریکاست.
.
.
در سال دوهزار در جریان رزمایش دریایی بزرگ روسیه و فاجعه غرق شدن زیردریایی کورسک ، ماریاتا بسیار فعال بود و در حال رصد کردن تمرینات دریایی روسیه بود. زمانی که زیردریایی کورسک غرق شد ، روسها تلاش زیادی کردند که ماریاتا را مقصر غرق شدن زیردریایی خود بدانند. زمانی که انفجار اول در اتاق اژدر کورسک به وقوع پیوست ، ماریاتا نوزده کیلومتر تا کورسک فاصله داشت. انفجار اول توسط ماریاتا به وضوح رصد شده و ثبت گردیده شد. دو دقیقه و چهارده ثانیه بعد که انفجار دوم در زیردریایی رخ داد ، ماریاتا ، که در حال دور شدن بود انفجار دوم را نیز ثبت کرد. کورسک شروع به غرق شدن و رفتن به اعماق آب کرد. در حین غرق شدن علائم اضطراری و درخواست کمک از خود منتشر میساخت. تمامی این علائم توسط ماریاتا رصد میشد. با آنکه کورسک در نزدیکی رزمناو پتر کبیر قرار داشت ، اما رزمناو روسی علائمی را از کورسک دریافت نمی کرد (بنا بر اعلام نیروی دریایی روسیه ، سیستم دریافت سیگنال رزمناو خاموش بود. (چرا؟) ) ماریاتا اولین شناوری بود که متوجه بروز حادثه برای کورسک شد. حتی زودتر از ناوگان روسیه متوجه بروز حادثه برای کورسک شد.
.
.
ماریاتا در سال نود و دو عملیاتی شد و تا پایان سال دوهزار و شانزده در خدمت باقی خواهد ماند و پس از آن با نسل چهارم ماریاتا جایگزین خواهد شد.
.
.
برخی مشخصات ماریاتا عبارتند از :
.
وزن عملیاتی : هفت هزار و پانصد تن
طول : هشتاد و یک متر
پیشران : دو موتور دیزلی ، دو توربین گاز
خدمه : چهارده ملوان ، سی و یک افسر الکترونیک
سرعت : پانزده کیلونات
#arteshban
#military_war_history
.
نروژ
.
قسمت دوم
.
.
.
ماریاتا تاکنون بارهای بار در نزدیکی سواحل روسیه مشاهده شده است. چرا که این شناور نه تنها قادر به پایش ناوگان دریایی روسیه است ، بلکه قادر به جاسوسی مخابراتی و شنود راداری از عمق خاک اصلی روسیه نیز می باشد. روس ها بارها ماریاتا را متهم کرده اند که پرسنل آن را کارکنان سازمان جاسوسی آمریکا تشکیل میدهند و این ناو در ظاهر متعلق به نروژ و در اصل متعلق به سازمان جاسوسی آمریکاست.
.
.
در سال دوهزار در جریان رزمایش دریایی بزرگ روسیه و فاجعه غرق شدن زیردریایی کورسک ، ماریاتا بسیار فعال بود و در حال رصد کردن تمرینات دریایی روسیه بود. زمانی که زیردریایی کورسک غرق شد ، روسها تلاش زیادی کردند که ماریاتا را مقصر غرق شدن زیردریایی خود بدانند. زمانی که انفجار اول در اتاق اژدر کورسک به وقوع پیوست ، ماریاتا نوزده کیلومتر تا کورسک فاصله داشت. انفجار اول توسط ماریاتا به وضوح رصد شده و ثبت گردیده شد. دو دقیقه و چهارده ثانیه بعد که انفجار دوم در زیردریایی رخ داد ، ماریاتا ، که در حال دور شدن بود انفجار دوم را نیز ثبت کرد. کورسک شروع به غرق شدن و رفتن به اعماق آب کرد. در حین غرق شدن علائم اضطراری و درخواست کمک از خود منتشر میساخت. تمامی این علائم توسط ماریاتا رصد میشد. با آنکه کورسک در نزدیکی رزمناو پتر کبیر قرار داشت ، اما رزمناو روسی علائمی را از کورسک دریافت نمی کرد (بنا بر اعلام نیروی دریایی روسیه ، سیستم دریافت سیگنال رزمناو خاموش بود. (چرا؟) ) ماریاتا اولین شناوری بود که متوجه بروز حادثه برای کورسک شد. حتی زودتر از ناوگان روسیه متوجه بروز حادثه برای کورسک شد.
.
.
ماریاتا در سال نود و دو عملیاتی شد و تا پایان سال دوهزار و شانزده در خدمت باقی خواهد ماند و پس از آن با نسل چهارم ماریاتا جایگزین خواهد شد.
.
.
برخی مشخصات ماریاتا عبارتند از :
.
وزن عملیاتی : هفت هزار و پانصد تن
طول : هشتاد و یک متر
پیشران : دو موتور دیزلی ، دو توربین گاز
خدمه : چهارده ملوان ، سی و یک افسر الکترونیک
سرعت : پانزده کیلونات
#arteshban
#military_war_history
RuNAVY Mikoyan MiG-29K Fulcrum-D
فالکروم D نسخه ناونشین فالکروم است و با اینکه 10 سال در سکون ماند نهایتا نشان داد که از Su-33 برتر است و در نیروی دریایی هند و روسیه وارد خدمت شد.
قیمت آن 32 میلیون دلار است برای مثال قیمت Rafale M حدود 90 میلیون دلار و قیمت بهترین مدل F/A-18E/F حدود 55 میلیون دلار است منظور از بهترین مدل ASH نیست.
کیانوش
شب خوش
#arteshban
@arteshbannews
فالکروم D نسخه ناونشین فالکروم است و با اینکه 10 سال در سکون ماند نهایتا نشان داد که از Su-33 برتر است و در نیروی دریایی هند و روسیه وارد خدمت شد.
قیمت آن 32 میلیون دلار است برای مثال قیمت Rafale M حدود 90 میلیون دلار و قیمت بهترین مدل F/A-18E/F حدود 55 میلیون دلار است منظور از بهترین مدل ASH نیست.
کیانوش
شب خوش
#arteshban
@arteshbannews
👍1
خلاصه ای از بمب های هدایت پذیر
بمب هوا به طور خلاصه از یک پوسته اصلی، یک یا چند خرج انفجاری و یک خرج انفجاری تشکیل شده است.
بمب های هواپرتا دو گونه هستند هدایت پذیر و هدایت ناپذیر که بمب های هدایت پذیر یا فعال هستند یا نیمه فعال یا غیر فعال.
بمب های غیر فعال باید توسط کاربر و با فرامین کنترلی او هدایت شوند مانند بمب های هدایت رادیویی و اپتیکی غیر فعال، بمب های نیمه فعال هدف روشن شده توسط کاربر را دنبال میکند مانند بمب های لیزری و اپتیکی نیمه فعال و هدایت ماهواره ای و بمب های هدایت فعال که وظیفه هدایت بمب به عهده خود بمب است و تنها مختصات هدف را دریافت میکند مانند بمب های میلی موجی.
بمب های هدایت پذیر برای انهدام اهداف خاص توسعه پیدا کردند ولی با نشان دادن شایستگی خود به سرعت جای بمب های هدایت ناپذیر را گرفتند.
در جنگ ویتنام به طور میانگین برای انهدام هر هدف بیش از 200 بمب هدایت ناپذیر پرتاب و تعدادی جنگنده شکار شد در نتیجه بمب های هدایت پذیر شروع به فرگشت کردند تا جایی که امروزه استفاده از بمب های معمولی در عملیات های دقیق و نیمه دقیق مانند حمله به پالایشگاه ها و فرودگاه ها نوعی دیوانگی حساب میشود.
در جنگ نیروی هوایی ایران با فقدان خلبانان ماهر به تعداد مورد نیاز و نبود موشک های ضد رادار شرایک روبرو بود و از طرفی سامانه های پدافندی عراق هم باعث کاهش دقت خلبانان در بمباران میشد، تعداد کم F-4D فانتوم دیزل های ایران و تلفات سنگین این گونه در اوایل جنگ باعث عقب کشاندن بمب افکن های لیزری از خط مقدم شد و بار اصلی به دوش خانواده بمب های مارک افتاد.
ایران با توسعه ی بمب های مختلف از جمله قدر و قاصد سعی در پوشش دادن ماموریت های دقیق دارد.
کیانوش
#arteshban
@arteshbannewd
بمب هوا به طور خلاصه از یک پوسته اصلی، یک یا چند خرج انفجاری و یک خرج انفجاری تشکیل شده است.
بمب های هواپرتا دو گونه هستند هدایت پذیر و هدایت ناپذیر که بمب های هدایت پذیر یا فعال هستند یا نیمه فعال یا غیر فعال.
بمب های غیر فعال باید توسط کاربر و با فرامین کنترلی او هدایت شوند مانند بمب های هدایت رادیویی و اپتیکی غیر فعال، بمب های نیمه فعال هدف روشن شده توسط کاربر را دنبال میکند مانند بمب های لیزری و اپتیکی نیمه فعال و هدایت ماهواره ای و بمب های هدایت فعال که وظیفه هدایت بمب به عهده خود بمب است و تنها مختصات هدف را دریافت میکند مانند بمب های میلی موجی.
بمب های هدایت پذیر برای انهدام اهداف خاص توسعه پیدا کردند ولی با نشان دادن شایستگی خود به سرعت جای بمب های هدایت ناپذیر را گرفتند.
در جنگ ویتنام به طور میانگین برای انهدام هر هدف بیش از 200 بمب هدایت ناپذیر پرتاب و تعدادی جنگنده شکار شد در نتیجه بمب های هدایت پذیر شروع به فرگشت کردند تا جایی که امروزه استفاده از بمب های معمولی در عملیات های دقیق و نیمه دقیق مانند حمله به پالایشگاه ها و فرودگاه ها نوعی دیوانگی حساب میشود.
در جنگ نیروی هوایی ایران با فقدان خلبانان ماهر به تعداد مورد نیاز و نبود موشک های ضد رادار شرایک روبرو بود و از طرفی سامانه های پدافندی عراق هم باعث کاهش دقت خلبانان در بمباران میشد، تعداد کم F-4D فانتوم دیزل های ایران و تلفات سنگین این گونه در اوایل جنگ باعث عقب کشاندن بمب افکن های لیزری از خط مقدم شد و بار اصلی به دوش خانواده بمب های مارک افتاد.
ایران با توسعه ی بمب های مختلف از جمله قدر و قاصد سعی در پوشش دادن ماموریت های دقیق دارد.
کیانوش
#arteshban
@arteshbannewd
Australian Army EC TIGER ARH
بالگرد تهاجمی-شناسایی تایگر نخست برای یک بالگرد ضد زره عالی طراحی شد ولی با پایان جنگ سرد طرح برای انجام علیات های پشتیبانی نزدیک هوایی، شناسایی و... بهینه شد.
تایگر به دلیل استفاده گسترده از کامپوزیت ها در بدنه خود بسیار سبک است و جنس بدنه به همراه طراحی بدنه از تایگر یک بالگرد نیمه پنهان کار ساخته است.
ملخ های اصلی تایگر به گونه ای طراحی شده اند که صدای جانبی کمی تولید کنند.
از ایرادات وارد بر طرح میتوان به مقاومت کمتر کامپوزیت های تایگر نسبت به فلزات در برابر آسیب های رزمی اشاره کرد، این کامپوزیت ها خطر آذرخش را برای بالگرد بیشتر میکنند.
بالک های کوچک حجم و جرم لود مهمات را در مواقع اضطراری کاهش میدهد ولی با این توجیه که نسل جدید راکت های هدایت پذیر کم کم در حال رواج پیدا کردن هستند میتوان تا حدودی از این عیب چشم پوشید مخصوصا که نمونه های ضد زره این راکت ها تا 600mm توان نفوذ در زره فولادی را دارند ولی اگر بخواهیم واقع بین باشیم این عیب بسیار بزرگی است زیرا پایلون های داخلی بالک توان حمل موشک های ضد زره را دارد که اگر بخواهیم سوخت اضافی حمل کنیم باید از خیر موشک ها گذشت.
هزینه خرید به دلیل الکترونیک پیشرفته و بدنه کامپوزیت بسیار زیاد است.
تایگر در 2 گونه اصلی تولید میشود:
1-گونه نخست مخصوص آلمان است این گونه فاقد توپ جیات 30mm دماغه است و به جای آن از دوربین فروسرخ بهره میبرد، حسگر ها و نشان گذار های بالگرد بروی یک دکل روی توپی روتور اصلی حمل میشود که این پیکربندی امکان کاوش کار زار را از پشت موانع به بالگرد میدهد دیگر تفاوت ها جزئی تر هستند.
نداشتن توپ دماغه یکی از ضعف های بزرگ تایگر UHT است که آن را مجبور به استفاده از پاد خارجی تیربار یا توپ میکند.
2-دومین گونه از یک توپ جیات 30mm ساخت فرانسه با خشاب 450 تیری بهره میبرد و سامانه های کاوش و نشان گذار بالای کابین و زیر روتور مانند نگاره حمل میشوند.
این گونه خود به 3 گونه ARH برای ارتش استرالیا، HAD برای ارتش اسپانیا و HAP برای ارتش فرانسه تقسیم میشود.
موشک های ضد زره اصلی آن عبارت اند از موشک آمریکایی AGM-114، موشک اروپایی HOT 3, موشک اسرائیلی Spike-ER و موشک آلمانی PARS 3LR.
در کل بالگرد خوبی است اگر به کارگیرندگان آن سربازان شایسته ای باشند، مانند بقیه بالگرد های رزمی.
کیانوش
#arteshban
@arteshbannews
بالگرد تهاجمی-شناسایی تایگر نخست برای یک بالگرد ضد زره عالی طراحی شد ولی با پایان جنگ سرد طرح برای انجام علیات های پشتیبانی نزدیک هوایی، شناسایی و... بهینه شد.
تایگر به دلیل استفاده گسترده از کامپوزیت ها در بدنه خود بسیار سبک است و جنس بدنه به همراه طراحی بدنه از تایگر یک بالگرد نیمه پنهان کار ساخته است.
ملخ های اصلی تایگر به گونه ای طراحی شده اند که صدای جانبی کمی تولید کنند.
از ایرادات وارد بر طرح میتوان به مقاومت کمتر کامپوزیت های تایگر نسبت به فلزات در برابر آسیب های رزمی اشاره کرد، این کامپوزیت ها خطر آذرخش را برای بالگرد بیشتر میکنند.
بالک های کوچک حجم و جرم لود مهمات را در مواقع اضطراری کاهش میدهد ولی با این توجیه که نسل جدید راکت های هدایت پذیر کم کم در حال رواج پیدا کردن هستند میتوان تا حدودی از این عیب چشم پوشید مخصوصا که نمونه های ضد زره این راکت ها تا 600mm توان نفوذ در زره فولادی را دارند ولی اگر بخواهیم واقع بین باشیم این عیب بسیار بزرگی است زیرا پایلون های داخلی بالک توان حمل موشک های ضد زره را دارد که اگر بخواهیم سوخت اضافی حمل کنیم باید از خیر موشک ها گذشت.
هزینه خرید به دلیل الکترونیک پیشرفته و بدنه کامپوزیت بسیار زیاد است.
تایگر در 2 گونه اصلی تولید میشود:
1-گونه نخست مخصوص آلمان است این گونه فاقد توپ جیات 30mm دماغه است و به جای آن از دوربین فروسرخ بهره میبرد، حسگر ها و نشان گذار های بالگرد بروی یک دکل روی توپی روتور اصلی حمل میشود که این پیکربندی امکان کاوش کار زار را از پشت موانع به بالگرد میدهد دیگر تفاوت ها جزئی تر هستند.
نداشتن توپ دماغه یکی از ضعف های بزرگ تایگر UHT است که آن را مجبور به استفاده از پاد خارجی تیربار یا توپ میکند.
2-دومین گونه از یک توپ جیات 30mm ساخت فرانسه با خشاب 450 تیری بهره میبرد و سامانه های کاوش و نشان گذار بالای کابین و زیر روتور مانند نگاره حمل میشوند.
این گونه خود به 3 گونه ARH برای ارتش استرالیا، HAD برای ارتش اسپانیا و HAP برای ارتش فرانسه تقسیم میشود.
موشک های ضد زره اصلی آن عبارت اند از موشک آمریکایی AGM-114، موشک اروپایی HOT 3, موشک اسرائیلی Spike-ER و موشک آلمانی PARS 3LR.
در کل بالگرد خوبی است اگر به کارگیرندگان آن سربازان شایسته ای باشند، مانند بقیه بالگرد های رزمی.
کیانوش
#arteshban
@arteshbannews
IRIAF Sukhoi Su-24MK Fencer D
شمشیر باز ایرانی
ایران قبل از انقلاب احساس نیاز به یک بمب افکن سبک ضربتی را حس کرد و در این راستا اقدام به رایزنی با آمریکا برای خرید بمب افکن F-111 کرد که پیشنهاد ایران رد شد.
فنسر در راستای طرح مقابل F-111 ساخته شد، هدف طراحی این بمب افکن اجرای عملیات های ضربتی در عمق خاک دشمن و انهدام هواپیما های ترابری با موشک های فروسرخ R-60 و توپ 6 لول 30mm خود بود.
فنسر در عمل هیچکدام از اهداف طراحی خود را فراهم نکرد که مقصر های اصلی آن موتور توربوجت بزرگ و پر مصرف Al-21 و مخازن سوخت کوچک 13000 لیتری آن (با توجه به نوع موتور) و شکل مربعی بدنه است.
فنسر از آرایش سرنشین کنار هم بهره میبرد که باعث افزایش پسا و پهنای بدنه میشود ولی در عوض ظرفیت مخازن سوخت درون بدنه را افزایش میدهد(که با توجه به شکل طراحی و موتور های بزرگ باز هم فضای کمی است)، دید سرنشینان را در ارتفاع پست بهتر میکند و تجهیزات اضافه مکالمه بین خدمه را حذف میکند.
فنسر با تقلید از هواپیماهای روز دنیا یعنی F-14 و F-111 از بال متغیر بهره میبرد ولی مثل آن ها نمیتواند با توجه به سرعت زاویه بال خود را تنظیم کند و فقط 3 حالت تغییر زاویه دارد.
فنسر از 2 رادار استفاده میکند یکی هدف یاب و دیگری برای پرواز پست اتوماتیک، سیستم های جنگال این بمب افکن در زمان خود قوی بودند و سیستم پدافند ایران را در زمان جنگ 8 ساله به مشکل می انداخت.
تسلیحات نمونه MK عبارت اند از نمونه های صادراتی سری بمب های KAB، موشک های Kh-23/25/29/58 که موشک صادراتی Kh-58 موشک ضد رادار است و برای پرتاب آن از یک غلاف بزرگ زیر بدنه استفاده میشود و دارای برد 120km است، انواع راکت ها از کالیبر 57mm تا 330mm، یک توپ 30mm و برای دفاع از خود موشک R-60 را حمل میکند، نمیتواند سلاح موثر را با تعداد حمل کند.
از غلاف UPAZ-1 برای سوخت دهی به یکدیگر استفاده میکند.
در اینجا بجای low از L و بجای high از H استفاده میکنم، شعاع عملیاتی فنسر با 2 مخزن سوخت 3000lit و 3 تن محموله خارجی:
HLH: 600km
LLL: 300km
HHH:1300km
شعاع عملیاتی: نهایت مسیری که هواگرد میتواند برود و بدون سوخت گیری مجدد باز گردد.
در هنگام تحویل به ایران سیستم تسلیحاتی، سیستم های جنگ الکترونیک و لیزری ناقص تحویل شدند که احتمالا با کمک کشور اکراین فعال شدند ضمن این که فنسر های ایرانی حدود 10 سال زمینگیر بودند و تنها پرواز های محدودی انجام میشد.
همکنون فنسر D های ایران در پایگاه هفتم شکاری شیراز مستقر هستند و اسکادران ها از تجمیع فنسر های عراقی فراری و ایرانی که فعال هستند تشکیل شده اند.
کیانوش
#arteshban
@arteshbannews
شمشیر باز ایرانی
ایران قبل از انقلاب احساس نیاز به یک بمب افکن سبک ضربتی را حس کرد و در این راستا اقدام به رایزنی با آمریکا برای خرید بمب افکن F-111 کرد که پیشنهاد ایران رد شد.
فنسر در راستای طرح مقابل F-111 ساخته شد، هدف طراحی این بمب افکن اجرای عملیات های ضربتی در عمق خاک دشمن و انهدام هواپیما های ترابری با موشک های فروسرخ R-60 و توپ 6 لول 30mm خود بود.
فنسر در عمل هیچکدام از اهداف طراحی خود را فراهم نکرد که مقصر های اصلی آن موتور توربوجت بزرگ و پر مصرف Al-21 و مخازن سوخت کوچک 13000 لیتری آن (با توجه به نوع موتور) و شکل مربعی بدنه است.
فنسر از آرایش سرنشین کنار هم بهره میبرد که باعث افزایش پسا و پهنای بدنه میشود ولی در عوض ظرفیت مخازن سوخت درون بدنه را افزایش میدهد(که با توجه به شکل طراحی و موتور های بزرگ باز هم فضای کمی است)، دید سرنشینان را در ارتفاع پست بهتر میکند و تجهیزات اضافه مکالمه بین خدمه را حذف میکند.
فنسر با تقلید از هواپیماهای روز دنیا یعنی F-14 و F-111 از بال متغیر بهره میبرد ولی مثل آن ها نمیتواند با توجه به سرعت زاویه بال خود را تنظیم کند و فقط 3 حالت تغییر زاویه دارد.
فنسر از 2 رادار استفاده میکند یکی هدف یاب و دیگری برای پرواز پست اتوماتیک، سیستم های جنگال این بمب افکن در زمان خود قوی بودند و سیستم پدافند ایران را در زمان جنگ 8 ساله به مشکل می انداخت.
تسلیحات نمونه MK عبارت اند از نمونه های صادراتی سری بمب های KAB، موشک های Kh-23/25/29/58 که موشک صادراتی Kh-58 موشک ضد رادار است و برای پرتاب آن از یک غلاف بزرگ زیر بدنه استفاده میشود و دارای برد 120km است، انواع راکت ها از کالیبر 57mm تا 330mm، یک توپ 30mm و برای دفاع از خود موشک R-60 را حمل میکند، نمیتواند سلاح موثر را با تعداد حمل کند.
از غلاف UPAZ-1 برای سوخت دهی به یکدیگر استفاده میکند.
در اینجا بجای low از L و بجای high از H استفاده میکنم، شعاع عملیاتی فنسر با 2 مخزن سوخت 3000lit و 3 تن محموله خارجی:
HLH: 600km
LLL: 300km
HHH:1300km
شعاع عملیاتی: نهایت مسیری که هواگرد میتواند برود و بدون سوخت گیری مجدد باز گردد.
در هنگام تحویل به ایران سیستم تسلیحاتی، سیستم های جنگ الکترونیک و لیزری ناقص تحویل شدند که احتمالا با کمک کشور اکراین فعال شدند ضمن این که فنسر های ایرانی حدود 10 سال زمینگیر بودند و تنها پرواز های محدودی انجام میشد.
همکنون فنسر D های ایران در پایگاه هفتم شکاری شیراز مستقر هستند و اسکادران ها از تجمیع فنسر های عراقی فراری و ایرانی که فعال هستند تشکیل شده اند.
کیانوش
#arteshban
@arteshbannews
❤1