پزشکیان: گرونیا طبیعیه، درآمد نداریم، نفت هم نمیتونیم بفروشیم.
عرزشی معتقده پیروزه جنگه
عرزشی معتقده پیروزه جنگه
🤬8💩7❤1
علمالهدی: کسی که خونخواه رهبر شهید است، به دنبال برنامههای شاد نمیرود
بزنید برقصید حالشو ببرید
بزنید برقصید حالشو ببرید
💩5❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صداوسیما:
همه چیز دوباره گران خواهد شد
همه چیز دوباره گران خواهد شد
🤬8💩3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سومین نشست برنامهریزی «ائتلاف دفاعی دریایی چندملیتی» در شهر جده، با مشارکت نمایندگان ۳۹ کشور، برگزار شد. این نشست برای بررسی ابعاد عملیاتی انجام شد
#خبر_مهم
#خبر_مهم
❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتراض بیسابقه مجری صداوسیما به نمایش و بیتدبیری مسئولان حکومت آخوندی
سرریز شدن خشم عمومی از فقر و گرانی کمرشکن به درون رسانه انحصاری رژیم آخوندی
وقتی بوقهای تبلیغاتی رژیم هم طاقت خود را از دست میدهند! انتقاد تند و بیسابقه مجری صداوسیمای تحت کنترل خامنهای به نمایشها و بیتدبیری کارگزاران نظام، فراتر از یک اتفاق رسانهای، نمایانگر حقیقت تلخ فروپاشی اقتصادی است. حکومت آخوندی که حفظ نظام و بقای رژیم را بر امنیت غذایی و معیشت مردم مقدم میداند، اکنون با پدیدهای مواجه شده که حتی وفادارترین مهرههایش نیز توان کتمان گرسنگی عمومی را ندارند. این اعترافات، پیشدرآمدی بر طغیان ارتش گرسنگانی است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند.
سرریز شدن خشم عمومی از فقر و گرانی کمرشکن به درون رسانه انحصاری رژیم آخوندی
وقتی بوقهای تبلیغاتی رژیم هم طاقت خود را از دست میدهند! انتقاد تند و بیسابقه مجری صداوسیمای تحت کنترل خامنهای به نمایشها و بیتدبیری کارگزاران نظام، فراتر از یک اتفاق رسانهای، نمایانگر حقیقت تلخ فروپاشی اقتصادی است. حکومت آخوندی که حفظ نظام و بقای رژیم را بر امنیت غذایی و معیشت مردم مقدم میداند، اکنون با پدیدهای مواجه شده که حتی وفادارترین مهرههایش نیز توان کتمان گرسنگی عمومی را ندارند. این اعترافات، پیشدرآمدی بر طغیان ارتش گرسنگانی است که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند.
❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
صائب تبریزی در جایی می گوید :
جهان به مجلس مستان بی خرد ماند
که در شکنجه بود هر کسی که هشیارست ...
آری ، در این جهان فانی ،فقط باید دم را غنیمت شمرد و بس…
جهان به مجلس مستان بی خرد ماند
که در شکنجه بود هر کسی که هشیارست ...
آری ، در این جهان فانی ،فقط باید دم را غنیمت شمرد و بس…
👌3❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ترامپ در مورد ایران:
من به همکارانم گفتم: «ما باید سفری به خاورمیانه داشته باشیم، زیرا باید از یک فاجعه بالقوه، یک آتش بسیار بزرگ که مثل آن را قبلاً ندیدهاید، جلوگیری کنیم.»
وقتی مجبورید برای بنزین خود کمی بیشتر هزینه کنید، من هرگز عذرخواهی نخواهم کرد. من کار درستی انجام دادم.
یک کشور بسیار بد، نباید سلاح هستهای داشته باشد.
آنچه ما انجام میدهیم، یک خدمت بزرگ به جهان است، نه فقط به خودمان، بلکه به کل جهان.
ما واقعاً کار بسیار خوبی انجام میدهیم. این تحریمها، یک دیوار فولادی است.
👍4🔥4❤1
ترامپ به فاکس نیوز:
ما یک ضربه اقتصادی قوی به ایران وارد خواهیم کرد و برایم مهم نیست که این قبل از انتخابات میاندورهای باشد یا نه
ما یک ضربه اقتصادی قوی به ایران وارد خواهیم کرد و برایم مهم نیست که این قبل از انتخابات میاندورهای باشد یا نه
🔥4👍3
درگیری سنگین دو شب پیش بین هیئت های چماق داران یزد و تبریز در صحن امام رضا
😁5🤬4🤣4❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بحران بنزین بیداد می کند!
زاهدان: صف کیلومتری برای بنزین
کمبود بنزین سبب برپایی صف های بلند در سراسر کشور شده است!
ایران سومین کشور دارنده ی نفت در جهان است!
زاهدان: صف کیلومتری برای بنزین
کمبود بنزین سبب برپایی صف های بلند در سراسر کشور شده است!
ایران سومین کشور دارنده ی نفت در جهان است!
🤬4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعترافی که روایت «رحم و رأفت» را فرو میریزد! ⚠️
کوشکی، از مهرههای رژیم، در تلویزیون حکومتی صریحاً میگوید اگر زندانی بر پیمان خود با مجاهدین میماند، پاسخ هیأت مرگ این بود: «خیلی خوب، این رو اعدامش کنید.»
وقتی جنایت را خودشان روایت میکنند، انکارش دیگر چه معنایی دارد؟
#قتل_عام۶۷
کوشکی، از مهرههای رژیم، در تلویزیون حکومتی صریحاً میگوید اگر زندانی بر پیمان خود با مجاهدین میماند، پاسخ هیأت مرگ این بود: «خیلی خوب، این رو اعدامش کنید.»
وقتی جنایت را خودشان روایت میکنند، انکارش دیگر چه معنایی دارد؟
#قتل_عام۶۷
🤬3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مداح تروریستی که در رژیم ملایان قاضی شده!
🤬6
Forwarded from جاودانه ها... دی ماه خونین 1404
💔اکبر میرزایی؛ ۱۸دی به او شلیک کردند؛ ۱۲۳ روز جنگید اما…
با گذشت ماهها از اعتراضات دی ۱۴۰۴ و کشتار معترضان توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، هنوز هزاران روایت ناگفته مانده است. چهبسا بسیاری از خانوادههای داغدار که هنوز رنج قتل حکومتی عزیزان خود را در پستوی خانهها، طاقت میآورند. یکی از آن هزاران جوان کشتهشده «اکبر میرزایی» است. پدر یک دختر خردسال که برای زنده ماندن، ۱۲۳ روز در بیمارستان طاقت آورد اما در نهایت، جانش را از دست داد و دخترکش در خردسالی، با قتل حکومتی و از دست دادن پدر آشنا شد. اکبر میرزایی را پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در اعتراضات منطقه «نارمک» تهران، هدف شلیک سلاح قرار دادند.
اکبر میرزایی، خودش هم بدون پدر بزرگ شد. وقتی خیلی کوچک بود، پدرش را از دست داد و از کودکی قدم به بازار کار گذاشت. نزدیکانش او را «نترس» و «شجاع» توصیف میکنند که «از هیچ کاری هم عارش نمیآمد. همه کاری میکرد که خرج زندگی را درآورد؛ از کارگری و راننده تاکسی بگیرید تا هر کار که درآمدی داشت. وقتی مهاجرت کرد، زندگیاش رونق گرفت.»
اکبر میرزایی از «کوهدشت» به «گیلاوند» در «دماوند» مهاجرت کرد. هایپرمارکت خودش را بنا نهاد. زندگیاش رونق گرفت. ازدواج کرد و پدر شد: «اما همیشه دغدغه مردم را داشت. همیشه از گرانی و وضعیت اقتصادی مملکت ناراضی بود و غصه میخورد. چون خودش زجر کشیده همین وضعیت بود.»
شب کشتار؛ پنجشنبه ۱۸دی
اعتراضات دیماه با اعتصاب بازاریان آغاز شد. اکبر میرزایی هم در هماهنگی با دوستانش تصمیم به فعالیت گرفته بودند؛ چه در فضای مجازی و چه در واقعیت: «خیلی از دوستان و آشناها به اکبر میگفتند تو که زندگیات خوب است چرا از این فعالیتها میکنی؟ اکبر هم همیشه جواب میداد: "زندگی همسایهام که خوب نیست. زندگی مردم که خوب نیست. باید حال همه ما خوب باشد.»
ساعت ۱۵ شده بود. یکی از دوستان اکبر با او تماس گرفت تا با هم برای حضور در خیابان هماهنگ کند. هرکدام در منطقهای از شهر بودند. هر دو به خیابان رفتند. قرار گذاشتند که با هم در تماس باشند تا از سلامت یکدیگر خبر بگیرند. اما خبری از اکبر نشد. دوستانش نگران بودند. هیچ تماسی پاسخ داده نمیشد. حوالی ساعت ۲ صبح بود که دوستان اکبر متوجه تیر خوردن رفیقشان شدند.
اکبر میرزایی را حوالی ساعت ۲۲ در منطقه نارمک تهران هدف سلاح قرار داده بودند. میگویند نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به سر اکبر، از فاصلهای نزدیک و با کلاشینکف شلیک کردهاند. اکبر بعد از هدف قرار گرفته شدن، روی زمین میافتد. یک زن پرستار در نزدیکی او بوده، اکبر را با راهنمایی آن زن، به پارکینگ منزلش میبرند. زن پرستار، سر اکبر را پانسمان میکند و به او سرم میزند. آنهم در پارکینگی که دهها زخمی و پیکر بیجان روی زمین افتاده بود.
اکبر هنوز زنده بود. بایستی او را به بیمارستان میرساندند. بعد از یک ساعت معطلی برای خلاص شدن از نیروهای سرکوب در خیابان و جابهجایی بدن مجروح اکبر، او را به بیمارستان «۳ شعبان» منتقل میکنند. شدت جراحت اکبر به قدری بود که پزشکان تصمیم به جراحی فوری گرفتند و او را به بیمارستان «امام حسین» تهران انتقال دادند.
۱۲۳ روز برزخ؛ اکبر فقط به صدای دخترش واکنش نشان میداد
«اکبر که در بیمارستان پذیرش شد، برزخ ما هم شروع شد.»
برزخ یعنی ۱۲۳ روز جنگیدن برای زنده ماندن؛ اکبر روی تخت بیمارستان و خانوادهای که دلنگران و رنجور، به زنده ماندن او امیدوار بودند. میگویند که اکبر در بیشتر مواقع حالت هوشیاری نداشت: «ولی با صدای دخترش واکنش نشان میداد. دخترش، تمام زندگی اکبر بود.»
اما انگار که قدرت گلوله کلاشینکف نیروهای مسلح، آنهم از فاصلهای نزدیک، از قدرت تن مجروح اکبر بیشتر بود و او ۲۰اردیبهشت۱۴۰۵جان داد.
هرچند که مرگ اکبر میرزایی، پایان برزخ نبود. حالا دوباره سروکله امنیتیها بر پیکر بیجان هم پیدا شده بود. مثل بسیاری از روایتهای کشتهشدگان اعتراضات دی، نیروهای امنیتی فشار بر خانوادهها را شدت دادند. شرط گذاشته بودند که برای دریافت گواهی فوت، بایستی اکبر میرزایی را «شهید» معرفی کنند. هیچکس نپذیرفت. پیکر اکبر میرزایی را به پزشکی قانونی کهریزک تحویل دادند. در برگه پزشکی قانونی، علت فوت را «برخورد پرتابه فلزی از فاصله نزدیک به سر» ذکر کردهاند.
پیکر اکبر میرزایی را بالاخره تحویل گرفتند. به کوهدشت بازگرداندند و همانجا به خاک سپردند. در مراسم هفتم خاکسپاری اکبر، حاضران بر مزار، گلبرگ به هوا پراکندند و شعار دادند: «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده.»
با گذشت ماهها از اعتراضات دی ۱۴۰۴ و کشتار معترضان توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، هنوز هزاران روایت ناگفته مانده است. چهبسا بسیاری از خانوادههای داغدار که هنوز رنج قتل حکومتی عزیزان خود را در پستوی خانهها، طاقت میآورند. یکی از آن هزاران جوان کشتهشده «اکبر میرزایی» است. پدر یک دختر خردسال که برای زنده ماندن، ۱۲۳ روز در بیمارستان طاقت آورد اما در نهایت، جانش را از دست داد و دخترکش در خردسالی، با قتل حکومتی و از دست دادن پدر آشنا شد. اکبر میرزایی را پنجشنبه ۱۸دی۱۴۰۴ در اعتراضات منطقه «نارمک» تهران، هدف شلیک سلاح قرار دادند.
اکبر میرزایی، خودش هم بدون پدر بزرگ شد. وقتی خیلی کوچک بود، پدرش را از دست داد و از کودکی قدم به بازار کار گذاشت. نزدیکانش او را «نترس» و «شجاع» توصیف میکنند که «از هیچ کاری هم عارش نمیآمد. همه کاری میکرد که خرج زندگی را درآورد؛ از کارگری و راننده تاکسی بگیرید تا هر کار که درآمدی داشت. وقتی مهاجرت کرد، زندگیاش رونق گرفت.»
اکبر میرزایی از «کوهدشت» به «گیلاوند» در «دماوند» مهاجرت کرد. هایپرمارکت خودش را بنا نهاد. زندگیاش رونق گرفت. ازدواج کرد و پدر شد: «اما همیشه دغدغه مردم را داشت. همیشه از گرانی و وضعیت اقتصادی مملکت ناراضی بود و غصه میخورد. چون خودش زجر کشیده همین وضعیت بود.»
شب کشتار؛ پنجشنبه ۱۸دی
اعتراضات دیماه با اعتصاب بازاریان آغاز شد. اکبر میرزایی هم در هماهنگی با دوستانش تصمیم به فعالیت گرفته بودند؛ چه در فضای مجازی و چه در واقعیت: «خیلی از دوستان و آشناها به اکبر میگفتند تو که زندگیات خوب است چرا از این فعالیتها میکنی؟ اکبر هم همیشه جواب میداد: "زندگی همسایهام که خوب نیست. زندگی مردم که خوب نیست. باید حال همه ما خوب باشد.»
ساعت ۱۵ شده بود. یکی از دوستان اکبر با او تماس گرفت تا با هم برای حضور در خیابان هماهنگ کند. هرکدام در منطقهای از شهر بودند. هر دو به خیابان رفتند. قرار گذاشتند که با هم در تماس باشند تا از سلامت یکدیگر خبر بگیرند. اما خبری از اکبر نشد. دوستانش نگران بودند. هیچ تماسی پاسخ داده نمیشد. حوالی ساعت ۲ صبح بود که دوستان اکبر متوجه تیر خوردن رفیقشان شدند.
اکبر میرزایی را حوالی ساعت ۲۲ در منطقه نارمک تهران هدف سلاح قرار داده بودند. میگویند نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به سر اکبر، از فاصلهای نزدیک و با کلاشینکف شلیک کردهاند. اکبر بعد از هدف قرار گرفته شدن، روی زمین میافتد. یک زن پرستار در نزدیکی او بوده، اکبر را با راهنمایی آن زن، به پارکینگ منزلش میبرند. زن پرستار، سر اکبر را پانسمان میکند و به او سرم میزند. آنهم در پارکینگی که دهها زخمی و پیکر بیجان روی زمین افتاده بود.
اکبر هنوز زنده بود. بایستی او را به بیمارستان میرساندند. بعد از یک ساعت معطلی برای خلاص شدن از نیروهای سرکوب در خیابان و جابهجایی بدن مجروح اکبر، او را به بیمارستان «۳ شعبان» منتقل میکنند. شدت جراحت اکبر به قدری بود که پزشکان تصمیم به جراحی فوری گرفتند و او را به بیمارستان «امام حسین» تهران انتقال دادند.
۱۲۳ روز برزخ؛ اکبر فقط به صدای دخترش واکنش نشان میداد
«اکبر که در بیمارستان پذیرش شد، برزخ ما هم شروع شد.»
برزخ یعنی ۱۲۳ روز جنگیدن برای زنده ماندن؛ اکبر روی تخت بیمارستان و خانوادهای که دلنگران و رنجور، به زنده ماندن او امیدوار بودند. میگویند که اکبر در بیشتر مواقع حالت هوشیاری نداشت: «ولی با صدای دخترش واکنش نشان میداد. دخترش، تمام زندگی اکبر بود.»
اما انگار که قدرت گلوله کلاشینکف نیروهای مسلح، آنهم از فاصلهای نزدیک، از قدرت تن مجروح اکبر بیشتر بود و او ۲۰اردیبهشت۱۴۰۵جان داد.
هرچند که مرگ اکبر میرزایی، پایان برزخ نبود. حالا دوباره سروکله امنیتیها بر پیکر بیجان هم پیدا شده بود. مثل بسیاری از روایتهای کشتهشدگان اعتراضات دی، نیروهای امنیتی فشار بر خانوادهها را شدت دادند. شرط گذاشته بودند که برای دریافت گواهی فوت، بایستی اکبر میرزایی را «شهید» معرفی کنند. هیچکس نپذیرفت. پیکر اکبر میرزایی را به پزشکی قانونی کهریزک تحویل دادند. در برگه پزشکی قانونی، علت فوت را «برخورد پرتابه فلزی از فاصله نزدیک به سر» ذکر کردهاند.
پیکر اکبر میرزایی را بالاخره تحویل گرفتند. به کوهدشت بازگرداندند و همانجا به خاک سپردند. در مراسم هفتم خاکسپاری اکبر، حاضران بر مزار، گلبرگ به هوا پراکندند و شعار دادند: «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده.»
😭5💔1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
روایتی مستند از فاجعه پاوه در مرداد ۱۳۵۸؛ از اعتراض مدنی مردم کوردستان تا لشکرکشی نظامی و اعدامهای خلخالی. #کردستان #کرمانشاه #پاوه
💔3🔥1