جمهوری اسلامی پس از اعدام علیرضا عساکره (الشامانی)، فعال سیاسی و کارگر ۲۸ ساله عرب اهل معشور (ماهشهر)، در ۴ بهمن ۱۳۸۵، پیکر او را مخفیانه و بدون اطلاع خانواده در حاشیه متروک قبرستان باغ رضوان دفن کرد. او پس از بازداشت، نزدیک به یک سال تحت شکنجه قرار گرفت و در دادگاهی مخفیانه و ناعادلانه به اعدام محکوم شد.

این اقدام بخشی از سیاست سرکوب فعالان عرب است؛ سیاستی که با پنهان‌کردن پیکر و محل دفن اعدام‌شدگان، خانواده‌ها را سال‌ها در بلاتکلیفی و رنج روانی نگه می‌دارد. این رفتار مصداق ناپدیدسازی قهری و نقض حقوق خانواده‌هاست؛ جنایتی که حتی پس از اعدام نیز ادامه دارد.

ویدئویی منتسب به یاسر باقری، فرمانده کشته‌شده گروه فاطمیون تروریست.

ویدئویی از مراسم انتقال پیکر یاسر باقری، از فرماندهان گروهک تروریستی فاطمیون، به افغانستان در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، باقری در جریان درگیری‌ها با مبارزان بلوچ کشته شده است.

جزئیات بیشتر درباره چگونگی کشته‌شدن او، اتهامات مطرح‌شده و روند انتقال پیکرش به افغانستان، تاکنون به‌طور مستقل تأیید نشده است.

قبل از اینکه برای بات تلگرامی رضا پهلوی تبلیغ کنید و مردم رو به سمتش بفرستید، یک سؤال ساده : مسئولیت امنیت اطلاعات این مردم با کیه؟

تینا قاضی‌مراد یا هر چهره دیگه‌ای که برای چنین باتی تبلیغ می‌کنه، باید بدونه تبلیغ یک لینک تلگرامی فقط یک کلیک ساده نیست؛ وقتی پای اطلاعات شخصی مردم وسطه، مسئولیت آگاهی‌رسانی هم وجود داره.

مردم عزیز، فریب اسم‌ها، چهره‌ها و تبلیغات سیاسی رو نخورید! قبل از ورود به هر باتی، مخصوصاً بات‌هایی که با یک جریان سیاسی گره خورده‌اند، فکر کنید چه اطلاعاتی ممکنه در اختیار گردانندگانش قرار بدید.

بات تلگرامی بسته به نحوه طراحی و تعامل شما ممکنه اطلاعاتی مثل شناسه تلگرام، نام کاربری و پیام‌هایی رو که براش ارسال می‌کنید دریافت کنه. اگر اطلاعات شخصی، شماره تلفن، موقعیت مکانی یا مدارک هویتی‌تون رو هم در اختیارش بذارید، ممکنه خطرات جدی‌تری ایجاد بشه. امنیت اطلاعات به هویت سیاسی گردانندگان محدود نیست؛ به نحوه نگهداری و حفاظت از داده‌ها هم بستگی داره.

برای مردم داخل ایران، افشای اطلاعات سیاسی یا ارتباطات شخصی، در بعضی شرایط می‌تونه پیامدهای جدی‌تری داشته باشه. هیچ‌کس حق نداره بدون شفاف‌سازی درباره گردانندگان، سیاست حفظ اطلاعات و نحوه استفاده از داده‌ها، از مردم انتظار اعتماد بی‌قیدوشرط داشته باشه.

تبلیغ یک چهره معروف، گواه امنیت یک بات نیست! نه شهرت تبلیغ‌کننده تضمین امنیت می‌ده، نه اسم رضا پهلوی و نه هیچ عنوان سیاسی دیگه‌ای.

و یک نکته مهم: صرف ورود به یک بات لزوماً به معنی لو رفتن شماره تلفن یا هک شدن حساب نیست؛ اما ارسال اطلاعات حساس، کلیک روی لینک‌های مشکوک، ارائه کد ورود یا اتصال حساب به سرویس‌های ناشناس می‌تونه خطرساز باشه.

حرف آخر: قبل از اینکه روی لینک کلیک کنید، قبل از اینکه اطلاعات بدید و قبل از اینکه به یک پروژه سیاسی اعتماد کنید، از خودتون بپرسید: چه کسی پشت این باته؟ چه اطلاعاتی جمع می‌کنه؟ و اگر اطلاعاتم افشا شد، چه کسی پاسخ‌گو خواهد بود؟

خطاب به کسایی که هنوز در دام رذالت و سفاهت رضا پهلوی و تیم تبهکارش هستن!
ببینید چه اطلاعاتی میخواد ازتون!

یک سلطنت طلب؛

«ببین من که همه این اطلاعات رو دادم ولی این طرز سوال کردن وایب خوبی نمیده...!»

یک سلطنت طلب؛

««فرزان»؟!
«انسان»؟!
«نماینده‌ شاهزاده»؟!
چه اصراری هم داره بفهمه من کی‌ام!
کاش یکی می‌اومد یه توضیحی می‌داد حداقل!»

برزیل از جام‌جهانی حذف شده بود توی کنفرانس مطبوعاتی از کارلوس دونگا پرسیده بودند پاسخ شما به مردمی که الان از باخت تیم ناراحت‌اند چیه؟ گفته بود مردم برزیل شرایط تیم رو درک می‌کنن، من اما نمی‌دونم چه جوابی به مردم آبادان بدم.

مونده‌ام نتانیاهو چه جوابی می‌خواد به پهلوی‌چی‌ها بده!

خدایا خسته شدیم از اراجیف عرزشی و سطلی... 😖
ادعای کوثری نماینده مجلس: رهبر انقلاب به صورت ناشناس در بعضی میادین حضور پیدا میکنند و از نزدیک تجمعات مردم را مشاهده میکنند.

تصویب ۲۶ ماده از طرح «مقابله با نفوذ»؛ تا کره شمالی شدن، تنها چند قدم باقی است

مجلس فاسد شورای اسلامی با سرعتی نگران‌کننده و در سکوت نسبی جامعه، مشغول تصویب ماده‌به‌ماده طرح فاجعه‌بار و ضدانسانی «مقابله با نفوذ» است؛ طرحی که تاکنون ۲۶ ماده آن به تصویب رسیده است. هدف این طرح گسترش کنترل امنیتی بر تمامی ابعاد زندگی شهروندان است و عملا مرز میان رفتار عادی و جرم را از میان برمی‌دارد.

بر اساس مفاد این طرح، ارائه اطلاعات و آمار به نهادهای خارجی، همکاری علمی با دانشگاه‌های بین‌المللی، مصاحبه با رسانه‌ها و حتی ارسال تصاویر و ویدیوهای رویدادهای عمومی می‌تواند زمینه تعقیب کیفری و مجازات حبس را فراهم کند. به این ترتیب، فعالیت‌های معمول پژوهشگران، روزنامه‌نگاران، دانشجویان و شهروندان عادی، در صورت انطباق با عناوین گسترده و مبهم مصوبه، به جرایم امنیتی تبدیل خواهند شد.

دامنه این جرم‌انگاری به فعالیت‌های فرهنگی، هنری و آموزشی نیز کشیده شده است؛ از ساخت مستند درباره فقر و وضعیت زنان تا برگزاری کارگاه‌های آموزشی و همکاری با مؤسسات خارجی. حتی ارتباط با سفارتخانه‌ها، شرکت در برنامه‌های علمی بین‌المللی و سفر به خارج از کشور نیز می‌تواند مشمول نظارت و الزامات امنیتی شود؛ وضعیتی که شهروندان را برای عادی‌ترین فعالیت‌های خود وابسته به تأیید نهادهای اطلاعاتی می‌کند.

خطرناک‌ترین پیامد این طرح، افزایش چندبرابری ظرفیت نظارت، رصد و مداخله نهادهای امنیتی در زندگی خصوصی و اجتماعی شهروندان است. استفاده از مفاهیم مبهمی مانند «نفوذ»، «هدایت خارجی» و «سیاه‌نمایی»، اختیارات گسترده‌ای برای پرونده‌سازی ایجاد می‌کند و می‌تواند هر ارتباط، گفت‌وگو، فعالیت علمی یا اقدام رسانه‌ای را به موضوع سوءظن و تعقیب امنیتی تبدیل کند.

اگر این طرح با چنین مفادی به قانون تبدیل شود، عملا هیچ شهروندی از خطر متهم شدن به جرایم امنیتی مصون نخواهد بود و ایران به یک کره شمالی واقعی نزدیک‌تر خواهد شد؛ جامعه‌ای که در آن ارتباط با جهان خارج، گردش آزاد اطلاعات و حتی فعالیت‌های روزمره تحت کنترل نهادهای امنیتی قرار می‌گیرد.