Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پس از صحبتهای جنجالی محمدباقر خرازی بار دیگر نام خانواده خرازی و اعضای آن سر زبانها افتاد.
روابط و نسبتهای این اعضا را باهم بررسی کردیم.
روابط و نسبتهای این اعضا را باهم بررسی کردیم.
🤬1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
رئیسجمهور: خدمت رهبر انقلاب رسیدیم و از هر دری گفتیم
ایشان از لحاظ جسمی در صحت و سلامت کامل بودند.🤡
ایشان از لحاظ جسمی در صحت و سلامت کامل بودند.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💩7🤡3🥴3🍌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گوهری از گنجینه موسیقی ایران روانتان شاد اسدالله ملک و مهستی گرامی
💔7
من سینهخیز پیکر خونین خویش را به پیش کشیدهام»؛ از سالهای ۶۰ تا دی ۱۴۰۴، پیکر اعدامشدگان کجاست؟
از خاوران تا دیماه ۱۴۰۴؛ پیکر اعدامشدگان کجاست؟
«پیکرها کجا هستند؟» پرسشی است که برای بسیاری از خانوادههای قربانیان اعدام در جمهوری اسلامی، نه یک پرسش تاریخی، بلکه زخمی زنده و روزمره است.
از دهه ۶۰ تا امروز، خانوادههایی بودهاند که پس از اعدام عزیزشان، نه تنها از حق سوگواری و برگزاری مراسم محروم شدهاند، بلکه حتی از دانستن محل دفن او نیز محروم ماندهاند.
در تابستان ۱۳۶۷، هزاران زندانی سیاسی در روندی مخفیانه اعدام شدند و بسیاری از پیکرها در گورهای جمعی و بینامونشان دفن شدند. خاوران به نمادی از همین گورهای بینام تبدیل شد؛ اما این سیاست به آن سالها محدود نماند.
در دهههای بعد نیز موارد متعددی گزارش شده که پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده به خانوادهها تحویل داده نشده یا محل دفن آنان همچنان نامعلوم مانده است؛ از جمله فرزاد کمانگر، شیرین علمهولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، زانیار و لقمان مرادی، رامین حسینپناهی و مجاهد کورکور.
پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نیز گزارشهایی درباره ادامه همین رویه منتشر شد. گفته شده پیکر شماری از اعدامشدگان، از جمله امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست، علی فهیم، مهدی خانکی، ناصر بکرزاده و محراب عبداللهزاده به خانوادههایشان تحویل داده نشده است.
در برخی موارد، پیکرها در نقاطی دور از محل زندگی خانواده دفن شدهاند؛ در برخی گورستانها سنگ مزارها تخریب یا روی قبرها سیمان ریخته شده و در مواردی نیز خانوادههایی که برای یافتن پیکر عزیزشان پیگیری کردهاند، با تهدید، فشار یا بازداشت مواجه شدهاند.
برای خانوادهها، این فقط محرومیت از یک قبر نیست.
وقتی خانواده نمیداند عزیزش کجا دفن شده، سوگواری هم ناتمام میماند.
فرزندان نمیتوانند بر سر مزار پدر یا مادرشان حاضر شوند. مادر نمیتواند بر خاک فرزندش بنشیند. همسر نمیتواند آخرین وداع را انجام دهد. و پرسشی که سالها در ذهن خانواده باقی میماند، این است: «عزیز من کجاست؟»
بسیاری از خانوادهها میگویند حتی پس از گذشت دههها، این زخم بسته نشده است؛ زیرا ندانستن محل دفن، مرگ را به یک فقدان بیپایان تبدیل میکند.
از سوی دیگر، مزار قربانیان تنها یک مکان برای سوگواری نیست؛ یک سند تاریخی است. جایی که میتواند نام قربانی، تاریخ مرگ و بخشی از حقیقت یک دوره را حفظ کند. به همین دلیل، پنهان کردن یا تخریب مزارها میتواند به معنای تلاش برای از بین بردن نشانههای جنایت و جلوگیری از شکلگیری حافظه جمعی باشد.
در حقوق ایران نیز، بر اساس مقررات مربوط به اجرای مجازات اعدام، اصل بر تحویل پیکر به پزشکی قانونی و سپس خانواده است. با این حال، منتقدان میگویند در پروندههای سیاسی، خانوادهها بارها با موانع و فشارهای امنیتی برای تحویل گرفتن پیکر یا اطلاع از محل دفن روبهرو شدهاند.
از خاوران تا امروز، مسئله فقط اعدام نیست؛ مسئله ادامه رنج خانواده پس از اعدام است.
اعدام پایان زندگی قربانی است، اما وقتی پیکر تحویل داده نمیشود و محل دفن پنهان میماند، رنج به خانواده منتقل میشود و حتی حق سوگواری نیز از آنان گرفته میشود.
چهار دهه گذشته، نسلهای مختلف قربانی شدهاند، اما یک چیز تغییر نکرده است:
پیکر را میتوان پنهان کرد؛
قبر را میتوان بینام کرد؛
سنگ مزار را میتوان شکست؛
اما نمیتوان حقیقت را برای همیشه دفن کرد.
نام قربانیان میماند، خانوادههای دادخواه میمانند و روزی خواهد رسید که پرسش ساده اما سنگین آنان پاسخ بخواهد:
عزیزان ما کجا دفن شدهاند؟
#دادخواهی
#نه_به_اعدام
#خاوران
#دیماه_۱۴۰۴
#اعدام
از خاوران تا دیماه ۱۴۰۴؛ پیکر اعدامشدگان کجاست؟
«پیکرها کجا هستند؟» پرسشی است که برای بسیاری از خانوادههای قربانیان اعدام در جمهوری اسلامی، نه یک پرسش تاریخی، بلکه زخمی زنده و روزمره است.
از دهه ۶۰ تا امروز، خانوادههایی بودهاند که پس از اعدام عزیزشان، نه تنها از حق سوگواری و برگزاری مراسم محروم شدهاند، بلکه حتی از دانستن محل دفن او نیز محروم ماندهاند.
در تابستان ۱۳۶۷، هزاران زندانی سیاسی در روندی مخفیانه اعدام شدند و بسیاری از پیکرها در گورهای جمعی و بینامونشان دفن شدند. خاوران به نمادی از همین گورهای بینام تبدیل شد؛ اما این سیاست به آن سالها محدود نماند.
در دهههای بعد نیز موارد متعددی گزارش شده که پیکر زندانیان سیاسی اعدامشده به خانوادهها تحویل داده نشده یا محل دفن آنان همچنان نامعلوم مانده است؛ از جمله فرزاد کمانگر، شیرین علمهولی، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، زانیار و لقمان مرادی، رامین حسینپناهی و مجاهد کورکور.
پس از اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ نیز گزارشهایی درباره ادامه همین رویه منتشر شد. گفته شده پیکر شماری از اعدامشدگان، از جمله امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست، علی فهیم، مهدی خانکی، ناصر بکرزاده و محراب عبداللهزاده به خانوادههایشان تحویل داده نشده است.
در برخی موارد، پیکرها در نقاطی دور از محل زندگی خانواده دفن شدهاند؛ در برخی گورستانها سنگ مزارها تخریب یا روی قبرها سیمان ریخته شده و در مواردی نیز خانوادههایی که برای یافتن پیکر عزیزشان پیگیری کردهاند، با تهدید، فشار یا بازداشت مواجه شدهاند.
برای خانوادهها، این فقط محرومیت از یک قبر نیست.
وقتی خانواده نمیداند عزیزش کجا دفن شده، سوگواری هم ناتمام میماند.
فرزندان نمیتوانند بر سر مزار پدر یا مادرشان حاضر شوند. مادر نمیتواند بر خاک فرزندش بنشیند. همسر نمیتواند آخرین وداع را انجام دهد. و پرسشی که سالها در ذهن خانواده باقی میماند، این است: «عزیز من کجاست؟»
بسیاری از خانوادهها میگویند حتی پس از گذشت دههها، این زخم بسته نشده است؛ زیرا ندانستن محل دفن، مرگ را به یک فقدان بیپایان تبدیل میکند.
از سوی دیگر، مزار قربانیان تنها یک مکان برای سوگواری نیست؛ یک سند تاریخی است. جایی که میتواند نام قربانی، تاریخ مرگ و بخشی از حقیقت یک دوره را حفظ کند. به همین دلیل، پنهان کردن یا تخریب مزارها میتواند به معنای تلاش برای از بین بردن نشانههای جنایت و جلوگیری از شکلگیری حافظه جمعی باشد.
در حقوق ایران نیز، بر اساس مقررات مربوط به اجرای مجازات اعدام، اصل بر تحویل پیکر به پزشکی قانونی و سپس خانواده است. با این حال، منتقدان میگویند در پروندههای سیاسی، خانوادهها بارها با موانع و فشارهای امنیتی برای تحویل گرفتن پیکر یا اطلاع از محل دفن روبهرو شدهاند.
از خاوران تا امروز، مسئله فقط اعدام نیست؛ مسئله ادامه رنج خانواده پس از اعدام است.
اعدام پایان زندگی قربانی است، اما وقتی پیکر تحویل داده نمیشود و محل دفن پنهان میماند، رنج به خانواده منتقل میشود و حتی حق سوگواری نیز از آنان گرفته میشود.
چهار دهه گذشته، نسلهای مختلف قربانی شدهاند، اما یک چیز تغییر نکرده است:
پیکر را میتوان پنهان کرد؛
قبر را میتوان بینام کرد؛
سنگ مزار را میتوان شکست؛
اما نمیتوان حقیقت را برای همیشه دفن کرد.
نام قربانیان میماند، خانوادههای دادخواه میمانند و روزی خواهد رسید که پرسش ساده اما سنگین آنان پاسخ بخواهد:
عزیزان ما کجا دفن شدهاند؟
#دادخواهی
#نه_به_اعدام
#خاوران
#دیماه_۱۴۰۴
#اعدام
💔9😭3❤2
وضعیت بغرنج زندانیان در زندان دستگرد اصفهان
کانون حقوق بشر ایران از شرایط نگرانکننده زندان دستگرد اصفهان خبر داده است؛ جایی که جمعیت زندانیان بیش از ۱۰ هزار نفر برآورد میشود، در حالی که ظرفیت استاندارد زندان حدود ۴ تا ۵ هزار نفر است.
ازدحام شدید و کفخوابی، غذای ناکافی و بیکیفیت، کمبود امکانات بهداشتی و درمانی، محدودیت تماس با خانواده و وکیل و فشار بر زندانیان معترض از جمله موارد گزارششده است.
همچنین گزارشهایی درباره ضربوشتم، رفتار تحقیرآمیز، فشار برای اعتراف و محرومیت برخی زندانیان از درمان فوری منتشر شده است.
کانون حقوق بشر ایران خواستار رسیدگی فوری و نظارت مستقل بر وضعیت زندانیان دستگرد شده است.
#زندان_دستگرد #اصفهان #حقوق_بشر #زندانیان
کانون حقوق بشر ایران از شرایط نگرانکننده زندان دستگرد اصفهان خبر داده است؛ جایی که جمعیت زندانیان بیش از ۱۰ هزار نفر برآورد میشود، در حالی که ظرفیت استاندارد زندان حدود ۴ تا ۵ هزار نفر است.
ازدحام شدید و کفخوابی، غذای ناکافی و بیکیفیت، کمبود امکانات بهداشتی و درمانی، محدودیت تماس با خانواده و وکیل و فشار بر زندانیان معترض از جمله موارد گزارششده است.
همچنین گزارشهایی درباره ضربوشتم، رفتار تحقیرآمیز، فشار برای اعتراف و محرومیت برخی زندانیان از درمان فوری منتشر شده است.
کانون حقوق بشر ایران خواستار رسیدگی فوری و نظارت مستقل بر وضعیت زندانیان دستگرد شده است.
#زندان_دستگرد #اصفهان #حقوق_بشر #زندانیان
💔8
احمد وحیدی با حکم مجتبی به فرماندهی کل سپاه منصوب شد
علی عبداللهی با حکم مجتبی
-به ریاست ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی منصوب شد
امیر سرتیپ کیومرث حیدری
- با حکم کینگ مجتبی بهعنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد
علی عبداللهی با حکم مجتبی
-به ریاست ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی منصوب شد
امیر سرتیپ کیومرث حیدری
- با حکم کینگ مجتبی بهعنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح منصوب شد
💩14🤬2🍌2🤪2👀1
العربیه:
بنا بر اعلام رسانههای ایرانی، مجتبی خامنهای، رهبر [پنهان] ایران افرادی را در 6 پست فرماندهی ارتش و سپاه، از جمله احمد وحیدی به فرماندهی سپاه پاسداران، حسین طائب به ریاست سازمان بسیج و «علی عظمایی» به فرماندهی نیروی دریایی سپاه منصوب کرد.
بنا بر اعلام رسانههای ایرانی، مجتبی خامنهای، رهبر [پنهان] ایران افرادی را در 6 پست فرماندهی ارتش و سپاه، از جمله احمد وحیدی به فرماندهی سپاه پاسداران، حسین طائب به ریاست سازمان بسیج و «علی عظمایی» به فرماندهی نیروی دریایی سپاه منصوب کرد.
💩10🎃2❤1🤬1🍌1
Forwarded from جاودانه ها... دی ماه خونین 1404
شهید جاویدان مهدی صالحی بختیاری، ۲۳ ساله و اهل #یزدانشهر اصفهان، پس از تحمل ۵۰ روز رنج ناشی از شلیک ساچمه به سر و گردن توسط مأموران جمهوری اسلامی، ۷ اسفند ۱۴۰۴ در بیمارستان جان باخت.
#مهدی_صالحیبختیاری
#مهدی_صالحیبختیاری
💔5😭3🕊1
ترامپ: خانواده های صدها هزار معترض بیگناه که ایران طی ۵۰ سال گذشته کشته است، باید غرامت دریافت کنند/ صابرین نیوز
❤9👍1
سفیر سابق ایران در آذربایجان:
تعلق ۵۰ درصدی دریای خزر به ایران، هیچ مبنای حقوقی و تاریخی ندارد
تعلق ۵۰ درصدی دریای خزر به ایران، هیچ مبنای حقوقی و تاریخی ندارد
🤬6👍1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پهپادهای اوکراینی پالایشگاه زاپسیبنفتخیم در شهر توبولسک در استان تیومن روسیه را هدف قرار دادند، این مجتمع در فاصلهای بیش از ۲ هزار کیلومتری از مرز اوکراین قرار دارد
👌5