علی الزیدی، نخستوزیر عراق پنجشنبه 29 مرداد تاکید کرد که دولت این کشور روند ارائه «قانون حشد الشعبی» برای تصویب در پارلمان را ادامه خواهد داد و گفت عراق پس از تکمیل الزامات مربوط به دفاع از حاکمیت، اکنون وارد مرحله سازندگی شده است.
تحلیلی... از ایکس
این دیگه علی حسین یا مراد ویسی نیست که یه حرفی از روی شکم بزنه ،
وزیر خزانهداری آمریکا و آدمیست که با عدد و رقم و محاسبه سر و کار داره.
بازی رو گرفتید چی شد؟
از روز بعد از توافق، ترامپ اینطور القا کرد که به محض پایان ۶۰ روز با ج.ا وارد جنگ میشه، در همین راستا در هفتههای گذشته خبر اومد که آمریکاییها به اسراییل خبر دادند که ممکنه به کمکتون نیاز داشته باشیم.
جمهوری اسلامی رو به این باور رسوندند که جنگ قطعی است.
از طرفی یه خبر دادن بیرون که ذخیره سلاحهای آمریکا کم شده و اینطور القا کردند که آمریکا در جنگی که قراره رخ بده در مصیغه است و ج .ا دست بالا را خواهد داشت.
در نتیجه ج.ا که حسابی هار شده بود همه مدل جفتک انداخت حتی ترامپ را در ترکیه تهدید به ترور کرد و ترامپ هم هی کوتاه اومد و آوانس داد.
کار به جایی رسید که ج.ا علنا ادعای ابرقدرتی کرد و هفته پیش اعلام کرد که بعد از پایان توافق نه تنها امریکا که کشورهای عربی هم باید غرامت و جریمه بدهند.
در این فاصله امریکا چکار کرد؟
۱- وزارت خزانهداری در این شصت روز در سکوت و آرامش کامل تمامی سوراخ موشهای دور زدن تحریم و مبادلات مالی و کالایی پنهانی و صرافیها و موسسات مالی مرتبط و …. رو شناسایی و کلیه مقدمات یک ایزولاسیون اقتصادی تمام عیار رو اماده کرد بطوریکه با یک فرمان همهاش اجرایی بشه، چند روز قبلش هم به امارات و عمان آمار داد که زودتر دست و پای خودشون رو جمع کنند بطوریکه یک سری صرافیها از جمله صرافی آپادانا در کانادا بخاطر عدم دریافت پول از دبی رسما اعلام ورشکستگی ( حقیقی یا ساختگی ) کردند.
۲- از اونجایی که ج.ا مطمئن بود بخاطر عمق بیشتر آبهای ایران در تنگه هرمز سیادت داره شروع کرد کری خوندن ولی آمریکاییها چراغ خاموش بخشی از صخرههای دریایی سمت عمان رو مرتفع کرده و یک مسیر جایگزین امن تهیه کردند و هر شب هم ۱۰-۱۵ کشی نفت خارج کردند تا هم مسیر کاملا اماده بشه هم قیمت نفت رو کنترل کنند.
حالا الان چه اتفاقی میوفته؟
جمهوری اسلامی کاملا غافلگیر شد چون هم تنگه از دستش در اومد و هم این چند وقت با تمرکز بر جنگ پیش رو هر چی پول داشت خرج تولید موشک کرد و جیبش کاملا خالیه و در نتیجه دوشنبه که آمریکا تحریمها رو اجرایی کنه ج.ا وارد شرایطی چندین بار بدتر از شعب ابوطالب خواهد شد چون نه پول داره و نه راهی برای دور زدن تحریم .
از طرفی بخاطر جفتک پراکنیهای متعددی که کرد و هر بار ترامپ آوانس داد این شانس که پاکستان و امثالهم بخوان وساطتت کنند و ترامپ را پشیمان کنند هم از دست داد.
به همین دلیل هم بود که دیدید دیروز روباه شکلاتی ( خاتمی) اومده بود میگفت: «نه این قرارداد خیلی معتبره خیلی چیز خوبیه»
چون فهمیدند که یا باید برن جلوی ترامپ زانو بزنند یا خداخافطی کنند.
نیز به همین دلیل بود که ترامپ در پیامش گفت: « هیچ رییس جمهوری اندازه من برای رسیدن به یک توافق امتیاز نداد ولی دیگه بسه»
خلاصه کلام اینکه: اگر چه که متاسفانه شرایط برای مردم عزیزمان در داخل وحشتناکتر از هر زمان دیگر در این ۵۰ سال خواهد شد باید بدونیم این محاصره و ایزولاسیون واقعا ج.ا را به فروپاشی و سرنگونی خواهد رساند.
الان وزیر جنگ واقعی ترامپ کسی نیست جز اسکات بسنت و بیراه نیست اگر توصیههای قبل جنگ را دوباره مرور کنید و تا حاییکه میتونید آذوقه خشک و مایحتاج اولیه در خانه اماده کنید و پولی اگر دارید هر چقدر کم تبدیل به ارز یا طلا کنید.
این دیگه علی حسین یا مراد ویسی نیست که یه حرفی از روی شکم بزنه ،
وزیر خزانهداری آمریکا و آدمیست که با عدد و رقم و محاسبه سر و کار داره.
بازی رو گرفتید چی شد؟
از روز بعد از توافق، ترامپ اینطور القا کرد که به محض پایان ۶۰ روز با ج.ا وارد جنگ میشه، در همین راستا در هفتههای گذشته خبر اومد که آمریکاییها به اسراییل خبر دادند که ممکنه به کمکتون نیاز داشته باشیم.
جمهوری اسلامی رو به این باور رسوندند که جنگ قطعی است.
از طرفی یه خبر دادن بیرون که ذخیره سلاحهای آمریکا کم شده و اینطور القا کردند که آمریکا در جنگی که قراره رخ بده در مصیغه است و ج .ا دست بالا را خواهد داشت.
در نتیجه ج.ا که حسابی هار شده بود همه مدل جفتک انداخت حتی ترامپ را در ترکیه تهدید به ترور کرد و ترامپ هم هی کوتاه اومد و آوانس داد.
کار به جایی رسید که ج.ا علنا ادعای ابرقدرتی کرد و هفته پیش اعلام کرد که بعد از پایان توافق نه تنها امریکا که کشورهای عربی هم باید غرامت و جریمه بدهند.
در این فاصله امریکا چکار کرد؟
۱- وزارت خزانهداری در این شصت روز در سکوت و آرامش کامل تمامی سوراخ موشهای دور زدن تحریم و مبادلات مالی و کالایی پنهانی و صرافیها و موسسات مالی مرتبط و …. رو شناسایی و کلیه مقدمات یک ایزولاسیون اقتصادی تمام عیار رو اماده کرد بطوریکه با یک فرمان همهاش اجرایی بشه، چند روز قبلش هم به امارات و عمان آمار داد که زودتر دست و پای خودشون رو جمع کنند بطوریکه یک سری صرافیها از جمله صرافی آپادانا در کانادا بخاطر عدم دریافت پول از دبی رسما اعلام ورشکستگی ( حقیقی یا ساختگی ) کردند.
۲- از اونجایی که ج.ا مطمئن بود بخاطر عمق بیشتر آبهای ایران در تنگه هرمز سیادت داره شروع کرد کری خوندن ولی آمریکاییها چراغ خاموش بخشی از صخرههای دریایی سمت عمان رو مرتفع کرده و یک مسیر جایگزین امن تهیه کردند و هر شب هم ۱۰-۱۵ کشی نفت خارج کردند تا هم مسیر کاملا اماده بشه هم قیمت نفت رو کنترل کنند.
حالا الان چه اتفاقی میوفته؟
جمهوری اسلامی کاملا غافلگیر شد چون هم تنگه از دستش در اومد و هم این چند وقت با تمرکز بر جنگ پیش رو هر چی پول داشت خرج تولید موشک کرد و جیبش کاملا خالیه و در نتیجه دوشنبه که آمریکا تحریمها رو اجرایی کنه ج.ا وارد شرایطی چندین بار بدتر از شعب ابوطالب خواهد شد چون نه پول داره و نه راهی برای دور زدن تحریم .
از طرفی بخاطر جفتک پراکنیهای متعددی که کرد و هر بار ترامپ آوانس داد این شانس که پاکستان و امثالهم بخوان وساطتت کنند و ترامپ را پشیمان کنند هم از دست داد.
به همین دلیل هم بود که دیدید دیروز روباه شکلاتی ( خاتمی) اومده بود میگفت: «نه این قرارداد خیلی معتبره خیلی چیز خوبیه»
چون فهمیدند که یا باید برن جلوی ترامپ زانو بزنند یا خداخافطی کنند.
نیز به همین دلیل بود که ترامپ در پیامش گفت: « هیچ رییس جمهوری اندازه من برای رسیدن به یک توافق امتیاز نداد ولی دیگه بسه»
خلاصه کلام اینکه: اگر چه که متاسفانه شرایط برای مردم عزیزمان در داخل وحشتناکتر از هر زمان دیگر در این ۵۰ سال خواهد شد باید بدونیم این محاصره و ایزولاسیون واقعا ج.ا را به فروپاشی و سرنگونی خواهد رساند.
الان وزیر جنگ واقعی ترامپ کسی نیست جز اسکات بسنت و بیراه نیست اگر توصیههای قبل جنگ را دوباره مرور کنید و تا حاییکه میتونید آذوقه خشک و مایحتاج اولیه در خانه اماده کنید و پولی اگر دارید هر چقدر کم تبدیل به ارز یا طلا کنید.
👌4👍3👏3🔥1
غزل مرزبان از تجاوز جنسی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات پرده برداشت؛ «با تهدید مرا ساکت نگه داشتند»
غزل مرزبان جورشری، زندانی سیاسی، در نامهای که خبرگزاری هرانا منتشر کرده، روایت کرده است که در جریان بازداشت توسط مأموران وزارت اطلاعات مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است. او از مقاومت و فریادهای خود، خونریزی پس از تجاوز، حضور دو زن و فردی با لباس پرستاری پس از واقعه و تهدید مأموران برای وادار کردنش به سکوت نوشته است. مرزبان میگوید تلاشهای بعدی او برای ثبت شکایت نیز با ممانعت و تهدید مواجه شده و در بازداشت مجدد، «بزرگترین شکنجه» او طی ۲۲ روز حضور در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس دائمی از تکرار تجاوز بوده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، غزل مرزبان در این نامه بخشهایی از آنچه در بازداشتگاه بر او گذشته را شرح داده و نوشته است که پس از انتقال به اتاقی، مردی با فریاد از او خواسته لباسهایش را با لباسهایی که مقابلش انداخته بود عوض کند.
او لحظات پیش از تجاوز را چنین توصیف کرده است: «ترسیده بودم. با تمام توانی که داشتم فریاد زدم و اعتراض کردم؛ گویی آن لحظه جان از تنم بیرون میکشیدند.»
مرزبان از احساس «بیپناهی مطلق» نوشته و گفته است: «میخواستم به در بکوبم و کمک بخواهم. نمیدانستم قرار است چه اتفاقی بیفتد.»
او سپس درباره تجاوز نوشته است: «من همچنان در آن اتاق، با آن مرد، اسیر بودم. او حریم بدنم را شکسته بود؛ حریم زنانگیام را، حرمت انسانیام را. مقاومت من، اشکهای من، فریادهای من…»
مرزبان در ادامه مدت این واقعه را نامعلوم دانسته و نوشته است: «زمان برایم مثل سالها بود. نمیدانم، شاید نیم ساعت؛ شاید کمتر یا بیشتر، این تجاوز وحشیانه طول کشید.»
او وضعیت خود پس از تجاوز را نیز شرح داده است: «بعد از آن تنها رها شدم. کف زمین افتاده بودم. کفپوش اتاق با لکه بزرگی از خون بدنم سرخ شده بود.»
به روایت مرزبان، کمتر از پنج دقیقه بعد، دو زن با ماسک و چادر به همراه زنی با لباس سفید پرستاری وارد اتاق شدند و به وضعیت آشفته او رسیدگی کردند. پس از آن چند مرد وارد سلول شدند و به گفته او «در ازای قول سکوت» وعده دادند که تا شب آزادش کنند.
مرزبان نوشته است که هنگام انتقال برای آزادی نیز تهدیدها ادامه داشت: «در طول مسیر مدام تهدید شدم و درباره عواقب شکستن سکوتم به من هشدار دادند.»
او پس از بازگشت به خانه، حتی ماجرا را از همسرش که به پارکینسون پیشرفته مبتلا بود پنهان کرد: «سکوت کردم. منزوی شدم و از آدمها فاصله گرفتم. دیگر به پارک نرفتم... شبها و روزها روحم را در آغوش میگرفتم و دنبال التیام برای تجربه ناباورانهای بودم که از سر گذرانده بودم.»
غزل مرزبان میگوید پس از بازداشت مجدد در دیماه ۱۴۰۴ بار دیگر به همان مکان منتقل شد و این بار ترس از تکرار تجاوز به شکنجهای دائمی تبدیل شد: «بزرگترین شکنجه من در ۲۲ روز بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس از تکرار آن اتفاق ناگوار بود.»
او همچنین نوشته است که چندین بار قصد داشته درباره تجاوز شکایت کند، اما مسئولان از ثبت شکایت خودداری کردهاند: «هر بار سرباز زدند و با تهدید مرا ساکت نگه داشتند.»
مرزبان در پایان نامه خود سکوت را شکسته و نوشته است: «امید دارم که روزی بذر رنجهای ما جوانه خواهد زد و درخت دادخواهی ما تنومند خواهد شد. من با این دلنوشته، دادخواه رنجی هستم که از سوی وزارت اطلاعات به زندگیام تحمیل شد.»
مرزبان، که به آیین مسیحیت کاتولیک گرویده، پیشتر نیز سابقه بازداشت و تحمل حبس داشته است. او در حال حاضر در زندان به سر میبرد.
#غزل_مرزبان #بیانیه #تجاوز_جنسی
غزل مرزبان جورشری، زندانی سیاسی، در نامهای که خبرگزاری هرانا منتشر کرده، روایت کرده است که در جریان بازداشت توسط مأموران وزارت اطلاعات مورد تجاوز جنسی قرار گرفته است. او از مقاومت و فریادهای خود، خونریزی پس از تجاوز، حضور دو زن و فردی با لباس پرستاری پس از واقعه و تهدید مأموران برای وادار کردنش به سکوت نوشته است. مرزبان میگوید تلاشهای بعدی او برای ثبت شکایت نیز با ممانعت و تهدید مواجه شده و در بازداشت مجدد، «بزرگترین شکنجه» او طی ۲۲ روز حضور در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس دائمی از تکرار تجاوز بوده است.
به گزارش خبرگزاری هرانا، غزل مرزبان در این نامه بخشهایی از آنچه در بازداشتگاه بر او گذشته را شرح داده و نوشته است که پس از انتقال به اتاقی، مردی با فریاد از او خواسته لباسهایش را با لباسهایی که مقابلش انداخته بود عوض کند.
او لحظات پیش از تجاوز را چنین توصیف کرده است: «ترسیده بودم. با تمام توانی که داشتم فریاد زدم و اعتراض کردم؛ گویی آن لحظه جان از تنم بیرون میکشیدند.»
مرزبان از احساس «بیپناهی مطلق» نوشته و گفته است: «میخواستم به در بکوبم و کمک بخواهم. نمیدانستم قرار است چه اتفاقی بیفتد.»
او سپس درباره تجاوز نوشته است: «من همچنان در آن اتاق، با آن مرد، اسیر بودم. او حریم بدنم را شکسته بود؛ حریم زنانگیام را، حرمت انسانیام را. مقاومت من، اشکهای من، فریادهای من…»
مرزبان در ادامه مدت این واقعه را نامعلوم دانسته و نوشته است: «زمان برایم مثل سالها بود. نمیدانم، شاید نیم ساعت؛ شاید کمتر یا بیشتر، این تجاوز وحشیانه طول کشید.»
او وضعیت خود پس از تجاوز را نیز شرح داده است: «بعد از آن تنها رها شدم. کف زمین افتاده بودم. کفپوش اتاق با لکه بزرگی از خون بدنم سرخ شده بود.»
به روایت مرزبان، کمتر از پنج دقیقه بعد، دو زن با ماسک و چادر به همراه زنی با لباس سفید پرستاری وارد اتاق شدند و به وضعیت آشفته او رسیدگی کردند. پس از آن چند مرد وارد سلول شدند و به گفته او «در ازای قول سکوت» وعده دادند که تا شب آزادش کنند.
مرزبان نوشته است که هنگام انتقال برای آزادی نیز تهدیدها ادامه داشت: «در طول مسیر مدام تهدید شدم و درباره عواقب شکستن سکوتم به من هشدار دادند.»
او پس از بازگشت به خانه، حتی ماجرا را از همسرش که به پارکینسون پیشرفته مبتلا بود پنهان کرد: «سکوت کردم. منزوی شدم و از آدمها فاصله گرفتم. دیگر به پارک نرفتم... شبها و روزها روحم را در آغوش میگرفتم و دنبال التیام برای تجربه ناباورانهای بودم که از سر گذرانده بودم.»
غزل مرزبان میگوید پس از بازداشت مجدد در دیماه ۱۴۰۴ بار دیگر به همان مکان منتقل شد و این بار ترس از تکرار تجاوز به شکنجهای دائمی تبدیل شد: «بزرگترین شکنجه من در ۲۲ روز بازداشت در بازداشتگاه وزارت اطلاعات، ترس از تکرار آن اتفاق ناگوار بود.»
او همچنین نوشته است که چندین بار قصد داشته درباره تجاوز شکایت کند، اما مسئولان از ثبت شکایت خودداری کردهاند: «هر بار سرباز زدند و با تهدید مرا ساکت نگه داشتند.»
مرزبان در پایان نامه خود سکوت را شکسته و نوشته است: «امید دارم که روزی بذر رنجهای ما جوانه خواهد زد و درخت دادخواهی ما تنومند خواهد شد. من با این دلنوشته، دادخواه رنجی هستم که از سوی وزارت اطلاعات به زندگیام تحمیل شد.»
مرزبان، که به آیین مسیحیت کاتولیک گرویده، پیشتر نیز سابقه بازداشت و تحمل حبس داشته است. او در حال حاضر در زندان به سر میبرد.
#غزل_مرزبان #بیانیه #تجاوز_جنسی
🤬6😢3😭3❤1
#ارسالی
دیروز تو یه مسیر ۱۵ کیلومتری داخل شهری بیش از ۳۰ ماشین دیدم که کنار اتوبان خراب شدن و کاپوت زدن بالا!
از تیبا پراید تا شاهین و تارا و ماشینای چینی.
اکثرا هم جوش آورده بودن و با یه بطری داشتن آب میریختن رو رادیات و موتور.
آمپر خودمم یکی دو خط بیشتر از حالت معمول بود.
علت؟ «احتمالاً» بخاطر کیفیت بد بنزین یا بهتر بگم مایع نفتا+اتانول که دمای احتراق بیشتری نسبت به بنزین استاندارد داره.
امروز اگه بیرون رفتید به حجم خودروهایی که نقص فنی خوردن و کنار اتوبانها کاپوت زدن بالا دقت کنید.
دیروز تو یه مسیر ۱۵ کیلومتری داخل شهری بیش از ۳۰ ماشین دیدم که کنار اتوبان خراب شدن و کاپوت زدن بالا!
از تیبا پراید تا شاهین و تارا و ماشینای چینی.
اکثرا هم جوش آورده بودن و با یه بطری داشتن آب میریختن رو رادیات و موتور.
آمپر خودمم یکی دو خط بیشتر از حالت معمول بود.
علت؟ «احتمالاً» بخاطر کیفیت بد بنزین یا بهتر بگم مایع نفتا+اتانول که دمای احتراق بیشتری نسبت به بنزین استاندارد داره.
امروز اگه بیرون رفتید به حجم خودروهایی که نقص فنی خوردن و کنار اتوبانها کاپوت زدن بالا دقت کنید.
🤬5🔥1
یاسر سالارزهی، ۱۸ ساله، و احمد ساقزهی، ۲۶ ساله، دو سوختبر بلوچ، بامداد پنجشنبه ۲۹ مرداد در جریان تعقیبوگریز نیروهای نظامی در بندرعباس بر اثر تصادف و آتشگرفتن خودرو جان باختند.
💔3🔥1
پس از «دونالد ترامپ» رییسجمهور ایالات متحده و «اسکات بسنت» وزیر خرانهداری آمریکا، «جیدی ونس» معاون اول ریسجمهور آمریکا از آغاز «مرحله جدیدی» از جنگ ایالات متحده و ایران خبر داد و گفت: «موثرترین ابزاری که برای اعمال بر حکومت ایران داریم، فشار اقتصادی است.»
👍2🔥2👌1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در حالیکه صادرات نفت ایران به صفر رسیده؛
حاجیبابایی نماینده طویله مجلس
: وقتی قیمت نفت بالا میرود یعنی ما برندهایم😳
حاجیبابایی نماینده طویله مجلس
: وقتی قیمت نفت بالا میرود یعنی ما برندهایم😳
🤣6💩2🥴1👀1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برنامه صبح صدا و سیما
-ناتالی هارپ با حقوق چندهزار دلاری برای عوض کردن پوشک ترامپ استخدام شده!😏
-ناتالی هارپ با حقوق چندهزار دلاری برای عوض کردن پوشک ترامپ استخدام شده!😏
🖕6🥴3
Forwarded from جاودانه ها... دی ماه خونین 1404
برادر جاویدنام محسن جبارزاده روایت میکند که در شب ۱۹ دی، او و ۱۱ نفر دیگر در صف مقدم اعتراضات، در برابر جمعیتی چند هزارنفری قرار داشتند. پس از حدود دو ساعت درگیری، نیروهای سرکوب از دو طرف آنها را محاصره کردند و با شلیک گلوله جنگی و ساچمهای به تعقیبشان پرداختند.
چهار نفر از این گروه، از جمله برادر محسن، به خانهای پناه بردند تا زخمیها مداوا شوند. در همان زمان، نیروهای سرکوب خانهبهخانه به دنبال مجروحان میگشتند. محسن که همراه فرد دیگری پشت خودرویی پنهان شده بود، مورد ضربوشتم قرار نگرفت؛ بلکه به گفته برادرش، کشته شد. پیکر بیحال او در حالی پیدا شد که نبض نداشت و مأموران همچنان در جستوجویش بودند.
برادر محسن میگوید از میان آن ۱۲ نفر، برخی کشته یا بازداشت شدند و سرنوشت یکی از بازداشتشدگان نیز همچنان نامعلوم است. او تأکید میکند شماری از معترضان محکوم به اعدام، همان افرادی بودند که در صف نخست ایستادند و با دست خالی مقاومت کردند؛ و در پایان با بغض از مردم میخواهد برای نجات آنان تلاش کنند: «برامون مشتی جنگیدند؛ بجنگید براشون.»
چهار نفر از این گروه، از جمله برادر محسن، به خانهای پناه بردند تا زخمیها مداوا شوند. در همان زمان، نیروهای سرکوب خانهبهخانه به دنبال مجروحان میگشتند. محسن که همراه فرد دیگری پشت خودرویی پنهان شده بود، مورد ضربوشتم قرار نگرفت؛ بلکه به گفته برادرش، کشته شد. پیکر بیحال او در حالی پیدا شد که نبض نداشت و مأموران همچنان در جستوجویش بودند.
برادر محسن میگوید از میان آن ۱۲ نفر، برخی کشته یا بازداشت شدند و سرنوشت یکی از بازداشتشدگان نیز همچنان نامعلوم است. او تأکید میکند شماری از معترضان محکوم به اعدام، همان افرادی بودند که در صف نخست ایستادند و با دست خالی مقاومت کردند؛ و در پایان با بغض از مردم میخواهد برای نجات آنان تلاش کنند: «برامون مشتی جنگیدند؛ بجنگید براشون.»
❤6🫡2😭1
ناو «ابراهام لینکلن» که چندین بار توی صداوسیما غرقش کردن؛ بعد از ۹ ماه ماموریت که بیشترش توی عملیات علیه ایران بود به آمریکا برگشت و جای خودش رو به ناو «جرج واشنگتن» داد.
اومد کارشو کرد؛ یه خطم برنداشت و برگشت.
اومد کارشو کرد؛ یه خطم برنداشت و برگشت.
👍5
زمینه سازی برای افزایش قیمت بنزین:
ظهوریان، نائب رئیسکمیسیون اقتصادی مجلس: در صورت افزایش قیمت بنزین ۶ تا ۸ میلیون تومان هزینه به دهکهای فقیر اضافه میشود.
ظهوریان، نائب رئیسکمیسیون اقتصادی مجلس: در صورت افزایش قیمت بنزین ۶ تا ۸ میلیون تومان هزینه به دهکهای فقیر اضافه میشود.
🤬3🖕2
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ارزش پول جمهوری اسلامی سوژه شوخی تو تلویزیون جمهوری آذربایجان شده؛
تو یکی از برنامههای سرگرمی شبکه ARB آذربایجان، مجری از مهموناش میپرسه «تا الان یک میلیون پول نقد رو یکجا دیدید؟» یکی از مهمونا جواب میده: بله، پول ایران رو دیدم. بعدش همه مهمونها میزنن زیر خنده.
بعدش خود مجری برنامه هم میگه «یکبار که به تهران رفته بودم، پولم رو چنج کردم و یه حجم زیادی از اسکناس رو داخل یک کیسه روی میز مقابل من گذاشتن، تصورم این بود که بعد از خروج از اونجا به یه میلیونر تبدیل میشم، اما ارزش کل اون پولا حدود دو هزار منات جمهوری آذربایجان بود.»
😢3
جمشید پیرفلک، عموزاده پدر کیان پیرفلک، پس از بازسازی مزار او بازداشت شد.
میثم، پدر کیان پیرفلک، کودک ۹ ساله کشتهشده در جریان خیزش ۱۴۰۱، نوشت: «عموزاده عزیزم جمشید مولایی معروف به رایکا بدون دلیل درست یک هفتهبد از بازسازی قبر کیان عزیزم بازداشت شد جمشید دارای دیابت هست هر لحظه ممکن است زیر شکنجه جسمی و روحی تشنج کند و به کما برود مسئولیت سلامتی ایشان بر عهده بازداشت کنندگان میباشد.»
میثم، پدر کیان پیرفلک، کودک ۹ ساله کشتهشده در جریان خیزش ۱۴۰۱، نوشت: «عموزاده عزیزم جمشید مولایی معروف به رایکا بدون دلیل درست یک هفتهبد از بازسازی قبر کیان عزیزم بازداشت شد جمشید دارای دیابت هست هر لحظه ممکن است زیر شکنجه جسمی و روحی تشنج کند و به کما برود مسئولیت سلامتی ایشان بر عهده بازداشت کنندگان میباشد.»
🤬4🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از ۲۸ مرداد تا ۲۸ مرداد؛ زنجیره استبداد و کشتار
برای من ۲۸ مرداد فقط یک روز در تقویم نیست؛ یادآور دو زخم بزرگ در تاریخ معاصر ایران است.
۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دولت محمد مصدق در کودتایی سرنگون شد که امروز نقش آمریکا و بریتانیا در طراحی و اجرای آن با اسناد از طبقهبندی خارجشده، از جمله اسناد خود CIA، روشن شده است. کودتایی که راه را برای تمرکز بیشتر قدرت در دست محمدرضا شاه، سرکوب مخالفان، ساواک، زندان، شکنجه و محدود شدن فضای سیاسی هموار کرد.
همان نظامی که نیروهای ملی، چپ و بسیاری از مخالفان سیاسی را سرکوب میکرد، نتوانست جامعهای با نهادهای دموکراتیک و مستقل بسازد؛ و در دل همان ساختار، بخشی از روحانیت قدرت اجتماعی و سازمانی خود را حفظ و گسترش داد. سرانجام روحالله خمینی و نیروهای اسلامگرا در سال ۱۳۵۷ بر موج انقلاب سوار شدند و قدرت را در دست گرفتند.
اما جمهوری اسلامی برای نشان دادن چهره واقعی خود زیاد منتظر نماند.
۲۸ مرداد ۱۳۵۸، درست ۲۶ سال پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، فرمان سرکوب کردستان صادر شد.
یک روز پیش از آن، در ۲۷ مرداد، خمینی دستور داده بود ارتش و ژاندارمری با «توپها و تانکها و قوای مجهز» ظرف ۲۴ ساعت به سوی پاوه حرکت کنند. فردای آن روز، ۲۸ مرداد، دستور بسیج نیروها و اعزام پاسداران با «پل هوایی» به سنندج و کردستان را صادر کرد.
در سخنان همان دوران، مخالفان حکومت در کردستان در «صف کفار» قرار گرفتند و خمینی خواستار برخورد «با شدت» با آنان شد.
این همان الگویی بود که جمهوری اسلامی بعدها بارها تکرار کرد: نخست انسان را با یک برچسب از حقوق انسانیاش تهی کن؛ «کافر»، «اشرار»، «ضدانقلاب»، «تروریست» یا «تجزیهطلب» بنام و بعد سرکوب و کشتار او را توجیه کن.
پاوه، سنندج، مریوان، سقز و مهاباد شاهد عملیات نظامی، بازداشت و اعدام شدند. صادق خلخالی به کردستان رفت و دادگاههایی برگزار کرد که متهمان در بسیاری از آنها از ابتداییترین حقوق یک دادرسی عادلانه محروم بودند.
یکی از ماندگارترین اسناد این جنایت، عکس جهانگیر رزمی از تیرباران یازده زندانی در فرودگاه سنندج در ۵ شهریور ۱۳۵۸ است؛ تصویری که بعدها برنده جایزه پولیتزر شد.
اما کردستان پایان این راه نبود؛ آغاز آن بود.
از سال ۱۳۶۰ موج بازداشت، شکنجه و اعدام مخالفان سیاسی گستردهتر شد. اسدالله لاجوردی و زندان اوین به نماد بخشی از این سرکوب تبدیل شدند. عفو بینالملل در همان دوران از هزاران اعدام پس از انقلاب و بیش از ۱۶۰۰ اعدام تنها در چند ماه سال ۱۳۶۰ گزارش داده بود.
و سرانجام رسیدیم به یکی از تاریکترین فصلهای تاریخ جمهوری اسلامی:
تابستان ۱۳۶۷
هزاران زندانی سیاسی که بسیاری از آنان پیش از آن محاکمه شده و در حال گذراندن محکومیتشان بودند، مخفیانه در برابر «هیئتهای مرگ» قرار گرفتند.
در تهران نامهای حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، ابراهیم رئیسی و مصطفی پورمحمدی با این هیئت گره خورده است.
زندانیان با چند پرسش کوتاه درباره باور و موضع سیاسی خود روبهرو میشدند؛ پرسشهایی که پاسخ آنها میتوانست مرز میان زندگی و مرگ باشد. بسیاری از قربانیان مخفیانه اعدام و در گورهای جمعی و بینام دفن شدند و خاوران به یکی از نمادهای این جنایت تبدیل شد.
درباره شمار قربانیان رقم واحدی وجود ندارد. عفو بینالملل دستکم حدود ۵۰۰۰ قربانی را مستند کرده است و برخی منابع و گروههای مخالف جمهوری اسلامی شمار قربانیان را تا حدود ۳۰ هزار نفر برآورد کردهاند. اختلاف بر سر عدد اما اصل جنایت را تغییر نمیدهد.
امسال، در سال ۱۴۰۵، ۳۸ سال از کشتار تابستان ۱۳۶۷ میگذرد.
برای من این تاریخها جدا از یکدیگر نیستند؛ از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و کودتایی که مسیر سیاسی ایران را تغییر داد، تا استبداد پس از آن؛ از به قدرت رسیدن اسلامگرایان به رهبری خمینی تا ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ و سرکوب کردستان؛ از خلخالی و جوخههای اعدام تا لاجوردی، زندانهای دهه شصت، هیئتهای مرگ و کشتار ۱۳۶۷.
من ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و دخالت قدرتهای خارجی در سرنوشت مردم ایران را محکوم میکنم و ۲۸ مرداد ۱۳۵۸، فرمان سرکوب کردستان، کشتار مردم، دادگاهها و اعدامهای خلخالی، شکنجه و اعدامهای دهه شصت و کشتار هزاران زندانی سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ را نیز محکوم میکنم.
هیچ حکومت، مذهب یا ایدئولوژی حق ندارد انسانی را با برچسبهایی چون «کافر»، «ضدانقلاب»، «تروریست» یا «تجزیهطلب» از حق حیات و حقوق انسانی اش محکوم کند.
با سرنگونی کامل جمهوری اسلامی و رسیدن به یک دموکراسی واقعی و حکومتی قانونمند و متکی بر حقوق بشر، در ایران ما به این چرخه دیکتاتوری، سرکوب و کشتار پایان خواهیم داد؛ تا دیگر هیچ قدرتی نتواند به نام شاه، دین، ایدئولوژی یا امنیت، حق و جان انسان را قربانی بقای خود کند.
برای من ۲۸ مرداد فقط یک روز در تقویم نیست؛ یادآور دو زخم بزرگ در تاریخ معاصر ایران است.
۲۸ مرداد ۱۳۳۲ دولت محمد مصدق در کودتایی سرنگون شد که امروز نقش آمریکا و بریتانیا در طراحی و اجرای آن با اسناد از طبقهبندی خارجشده، از جمله اسناد خود CIA، روشن شده است. کودتایی که راه را برای تمرکز بیشتر قدرت در دست محمدرضا شاه، سرکوب مخالفان، ساواک، زندان، شکنجه و محدود شدن فضای سیاسی هموار کرد.
همان نظامی که نیروهای ملی، چپ و بسیاری از مخالفان سیاسی را سرکوب میکرد، نتوانست جامعهای با نهادهای دموکراتیک و مستقل بسازد؛ و در دل همان ساختار، بخشی از روحانیت قدرت اجتماعی و سازمانی خود را حفظ و گسترش داد. سرانجام روحالله خمینی و نیروهای اسلامگرا در سال ۱۳۵۷ بر موج انقلاب سوار شدند و قدرت را در دست گرفتند.
اما جمهوری اسلامی برای نشان دادن چهره واقعی خود زیاد منتظر نماند.
۲۸ مرداد ۱۳۵۸، درست ۲۶ سال پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، فرمان سرکوب کردستان صادر شد.
یک روز پیش از آن، در ۲۷ مرداد، خمینی دستور داده بود ارتش و ژاندارمری با «توپها و تانکها و قوای مجهز» ظرف ۲۴ ساعت به سوی پاوه حرکت کنند. فردای آن روز، ۲۸ مرداد، دستور بسیج نیروها و اعزام پاسداران با «پل هوایی» به سنندج و کردستان را صادر کرد.
در سخنان همان دوران، مخالفان حکومت در کردستان در «صف کفار» قرار گرفتند و خمینی خواستار برخورد «با شدت» با آنان شد.
این همان الگویی بود که جمهوری اسلامی بعدها بارها تکرار کرد: نخست انسان را با یک برچسب از حقوق انسانیاش تهی کن؛ «کافر»، «اشرار»، «ضدانقلاب»، «تروریست» یا «تجزیهطلب» بنام و بعد سرکوب و کشتار او را توجیه کن.
پاوه، سنندج، مریوان، سقز و مهاباد شاهد عملیات نظامی، بازداشت و اعدام شدند. صادق خلخالی به کردستان رفت و دادگاههایی برگزار کرد که متهمان در بسیاری از آنها از ابتداییترین حقوق یک دادرسی عادلانه محروم بودند.
یکی از ماندگارترین اسناد این جنایت، عکس جهانگیر رزمی از تیرباران یازده زندانی در فرودگاه سنندج در ۵ شهریور ۱۳۵۸ است؛ تصویری که بعدها برنده جایزه پولیتزر شد.
اما کردستان پایان این راه نبود؛ آغاز آن بود.
از سال ۱۳۶۰ موج بازداشت، شکنجه و اعدام مخالفان سیاسی گستردهتر شد. اسدالله لاجوردی و زندان اوین به نماد بخشی از این سرکوب تبدیل شدند. عفو بینالملل در همان دوران از هزاران اعدام پس از انقلاب و بیش از ۱۶۰۰ اعدام تنها در چند ماه سال ۱۳۶۰ گزارش داده بود.
و سرانجام رسیدیم به یکی از تاریکترین فصلهای تاریخ جمهوری اسلامی:
تابستان ۱۳۶۷
هزاران زندانی سیاسی که بسیاری از آنان پیش از آن محاکمه شده و در حال گذراندن محکومیتشان بودند، مخفیانه در برابر «هیئتهای مرگ» قرار گرفتند.
در تهران نامهای حسینعلی نیری، مرتضی اشراقی، ابراهیم رئیسی و مصطفی پورمحمدی با این هیئت گره خورده است.
زندانیان با چند پرسش کوتاه درباره باور و موضع سیاسی خود روبهرو میشدند؛ پرسشهایی که پاسخ آنها میتوانست مرز میان زندگی و مرگ باشد. بسیاری از قربانیان مخفیانه اعدام و در گورهای جمعی و بینام دفن شدند و خاوران به یکی از نمادهای این جنایت تبدیل شد.
درباره شمار قربانیان رقم واحدی وجود ندارد. عفو بینالملل دستکم حدود ۵۰۰۰ قربانی را مستند کرده است و برخی منابع و گروههای مخالف جمهوری اسلامی شمار قربانیان را تا حدود ۳۰ هزار نفر برآورد کردهاند. اختلاف بر سر عدد اما اصل جنایت را تغییر نمیدهد.
امسال، در سال ۱۴۰۵، ۳۸ سال از کشتار تابستان ۱۳۶۷ میگذرد.
برای من این تاریخها جدا از یکدیگر نیستند؛ از ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و کودتایی که مسیر سیاسی ایران را تغییر داد، تا استبداد پس از آن؛ از به قدرت رسیدن اسلامگرایان به رهبری خمینی تا ۲۸ مرداد ۱۳۵۸ و سرکوب کردستان؛ از خلخالی و جوخههای اعدام تا لاجوردی، زندانهای دهه شصت، هیئتهای مرگ و کشتار ۱۳۶۷.
من ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و دخالت قدرتهای خارجی در سرنوشت مردم ایران را محکوم میکنم و ۲۸ مرداد ۱۳۵۸، فرمان سرکوب کردستان، کشتار مردم، دادگاهها و اعدامهای خلخالی، شکنجه و اعدامهای دهه شصت و کشتار هزاران زندانی سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ را نیز محکوم میکنم.
هیچ حکومت، مذهب یا ایدئولوژی حق ندارد انسانی را با برچسبهایی چون «کافر»، «ضدانقلاب»، «تروریست» یا «تجزیهطلب» از حق حیات و حقوق انسانی اش محکوم کند.
با سرنگونی کامل جمهوری اسلامی و رسیدن به یک دموکراسی واقعی و حکومتی قانونمند و متکی بر حقوق بشر، در ایران ما به این چرخه دیکتاتوری، سرکوب و کشتار پایان خواهیم داد؛ تا دیگر هیچ قدرتی نتواند به نام شاه، دین، ایدئولوژی یا امنیت، حق و جان انسان را قربانی بقای خود کند.
💯4👌3👎1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
میگوید کشورهای حاشیهٔ خلیج فارس در کشور خودشان نباید خط لوله ایجاد کنند..😃
به همین راحتی!!
آنقدر با قوانین احمقانه در ایران بمردم زور گفتن که فکر می کنند برای کشورهای دیگر هم می توانند قانون وضع کنند.
به همین راحتی!!
آنقدر با قوانین احمقانه در ایران بمردم زور گفتن که فکر می کنند برای کشورهای دیگر هم می توانند قانون وضع کنند.
🥴5😁3🍌1🖕1
چرا وجود تهدیدهای جمهوری اسلامی برای آمریکا یک فرصت است...
بعضی تحلیلگران براین عقیده اند:
اگر آمریکا ج اسلامی را سرنگون کند، دیگر بسیاری از کشورهای عربی منطقه به اندازه امروز به حمایت امنیتی و نظامی آمریکا نیاز نخواهند داشت؛ در نتیجه، ممکن است از حجم سرمایهگذاریهای کلان آنها در آمریکا، خرید گسترده تسلیحات و مهمات آمریکایی و امتیازاتی که به واشنگتن میدهند نیز کاسته شود. زیرا دیگر حکومتی مانند ج اسلامی وجود نخواهد داشت که با حمایت از گروههای نیابتی، برای کشورهای عربی احساس تهدید ایجاد کند.
از این منظر میتوان استدلال کرد که ادامه تهدید ج اسلامی، به آمریکا امکان میدهد همچنان نقش «ضامن امنیت» یا «پلیس منطقه» را برای کشورهای عربی ایفا کند و از منافع اقتصادی و سیاسی این موقعیت بهره ببرد. بنابراین، بر اساس این دیدگاه، واشنگتن الزاماً به دنبال سرنگونی کامل ج اسلامی نیست و مهار و کنار آمدن با آن را به تغییر کامل حکومت ترجیح میدهد.
سپاه نیز به این موضوع واقف است و پشت پرده بدنبال کنار آمدن با آمریکاست.
✍بنابراین سرنگونی ج.اسلامی فقط با یک قیام قهرآمیزو مسلحانه توسط مردم امکانپذیر است.
بعضی تحلیلگران براین عقیده اند:
اگر آمریکا ج اسلامی را سرنگون کند، دیگر بسیاری از کشورهای عربی منطقه به اندازه امروز به حمایت امنیتی و نظامی آمریکا نیاز نخواهند داشت؛ در نتیجه، ممکن است از حجم سرمایهگذاریهای کلان آنها در آمریکا، خرید گسترده تسلیحات و مهمات آمریکایی و امتیازاتی که به واشنگتن میدهند نیز کاسته شود. زیرا دیگر حکومتی مانند ج اسلامی وجود نخواهد داشت که با حمایت از گروههای نیابتی، برای کشورهای عربی احساس تهدید ایجاد کند.
از این منظر میتوان استدلال کرد که ادامه تهدید ج اسلامی، به آمریکا امکان میدهد همچنان نقش «ضامن امنیت» یا «پلیس منطقه» را برای کشورهای عربی ایفا کند و از منافع اقتصادی و سیاسی این موقعیت بهره ببرد. بنابراین، بر اساس این دیدگاه، واشنگتن الزاماً به دنبال سرنگونی کامل ج اسلامی نیست و مهار و کنار آمدن با آن را به تغییر کامل حکومت ترجیح میدهد.
سپاه نیز به این موضوع واقف است و پشت پرده بدنبال کنار آمدن با آمریکاست.
✍بنابراین سرنگونی ج.اسلامی فقط با یک قیام قهرآمیزو مسلحانه توسط مردم امکانپذیر است.
💯4👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
۲۵۰ تن تخممرغ در سکوت خبری امحا شد و این درحالیکه مردم شانه را ۷۰۰هزار تومن از فروشگاه میخرند،ج ا توانایی یک مدیریت ساده را ندارد...
🤬4