دو گروه از فیزیک‌دانان موفق شده‌اند نخستین ساعت‌های هسته‌ای جهان را بسازند؛ نوع تازه‌ای از ساعت که می‌تواند نگاه ما به اندازه‌گیری زمان را دقیق‌تر کند.

هر ساعت برای شمردن زمان به یک پدیده‌ی منظم و تکرارشونده نیاز دارد.
در ساعت‌های اتمی، اتم‌ها با لیزر تحریک می‌شوند. وقتی الکترون‌های اتم بین دو تراز انرژی جابه‌جا می‌شوند، فقط فرکانس بسیار خاصی از نور را جذب می‌کنند. همین فرکانس دقیق، نقش «تیک‌تاک» ساعت را بازی می‌کند.

اما ساعت هسته‌ای یک قدم عمیق‌تر می‌رود.
در این ساعت جدید، دیگر الکترون‌های اطراف اتم معیار زمان نیستند؛ بلکه خود هسته‌ی اتم معیار می‌شود. یعنی پروتون‌ها و نوترون‌های درون هسته بین دو حالت انرژی جابه‌جا می‌شوند.
در خبر، این کار با هسته‌های توریم-۲۲۹ انجام شده است. لیزر فرابنفش با فرکانس خیلی دقیق به این هسته‌ها تابانده می‌شود و اگر فرکانس درست باشد، هسته‌ها انرژی نور را جذب می‌کنند و به حالت انرژی بالاتر می‌روند.

اهمیت ماجرا اینجاست که هسته‌ی اتم خیلی کمتر از الکترون‌ها تحت تأثیر محیط قرار می‌گیرد. الکترون‌ها در اطراف اتم هستند و میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی، دما و شرایط محیطی راحت‌تر روی آن‌ها اثر می‌گذارند. اما هسته در مرکز اتم قرار دارد و تا حدی پشت پوسته‌ی الکترونی محافظت می‌شود.

به همین دلیل، ساعت‌های هسته‌ای می‌توانند در آینده زمان را با پایداری و دقت بیشتری اندازه‌گیری کنند و حتی به فیزیک‌دانان کمک کنند نیروهای درون هسته و شاید نشانه‌هایی از فیزیک جدید را بهتر بررسی کنند.

برای خوندن مشروح خبر، می‌تونید فایل PDF پیوست رو مطالعه کنید.

• دیگه چه خبر؟

منبع

در حالی‌که دانشجویان ایرانی خودشون رو برای امتحانات پایان‌ترم آماده می‌کنند؛ در عرصه جهانی، گام‌های بلندی برای عملی‌تر کردن علومِ پایه برداشته شده!

یکسری از دانشگاه‌های مطرح جهان طرحی را برنامه‌ریزی و اجرا کردند که امکان استفاده از آشکارساز‌های میونی برای دانش‌آموزان و دانشجویان در سراسر جهان فراهم شود.

+ متن کامل خبر.

میون‌ها ذرات زیراتمی هستند که بارشان با الکترون یکسان است ولی جرمی حدودا ۲۰۰ برابر آن دارند.
هنگامی که یک پروتون یا هستهٔ پرتو کیهانی، که از راه شیری، کهکشانی دیگر یا خورشید می‌آید و با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت می‌کند، با جوّ زمین برخورد می‌کند؛ این برخورد رگباری از ذرات پدید می‌آورد. آن ذرات می‌توانند به میون‌ها واپاشی کنند.

رگبارهای میونی ظرفیت فراوانی برای آزمایش با آشکارسازهای کوچک‌مقیاس فراهم می‌کنند. برای نمونه، علاقه‌مندان به فیزیک و اخترفیزیک می‌توانند آشکارسازهای میون را برای مطالعهٔ نسبیت خاص، واپاشی پرتوزا یا پرتوهای گاما به کار بگیرند.
کسانی که به آب‌وهوای فضایی یا سیاره‌ای علاقه‌مندند می‌توانند طوفان‌ها یا هجوم فوران‌های جرمی را اندازه‌گیری کنند.
کسانی که تمدن‌های انسانی را بررسی می‌کنند نیز می‌توانند میون‌هایی را مطالعه کنند که از میان ویرانه‌های باستانی می‌گذرند.

آنها از طریق آموزش معلمان مدارس و در اختیار قرار دادن آشکارسازهای میونیِ رومیزی، فرصت تجربه و ترویج علم برای دانش‌آموزان راهنمایی و دبیرستانی را فراهم می‌آورند.

البته آن‌ها بر این باورند برای یک آشکارساز کوچک میون، بهتر است بر تجربهٔ دانش‌آموزان تأکید شود، نه اینکه انتظارهایی دربارهٔ خروجی علمی مطرح شود.

جزئیات این خبر رو می‌تونید در فایل PDF مطالعه کنید.

• دیگه چه خبر.

منبع

درخشش تیم ملی المپیاد فیزیک ایران در کلمبیا؛ کسب ۳ مدال طلا و ۲ نقره در IPhO ۲۰۲۶✨

تیم ملی المپیاد فیزیک ایران با کسب ۳ مدال طلا و ۲ مدال نقره، درخشان‌ترین عملکرد دو دهه اخیر کشور را رقم زد و بار دیگر نشان داد که اراده، دانش و غیرت ایرانی در سخت‌ترین شرایط نیز شکست‌ناپذیر است.

این افتخار بزرگ تنها به مدال‌ها محدود نماند؛ برای نخستین‌بار در تاریخ، «کیان ضرابیان» دانش‌پژوه شایسته ایرانی، موفق شد رتبه نخست بخش تجربی المپیاد جهانی فیزیک را از آن خود کند و نام ایران را بر قله این رقابت جهانی بنشاند. رتبه نخست بخش تئوری نیز به نماینده کره جنوبی رسید.

📥لینک مشاهده کامل خبر:
🔗https://irna.ir/xjXLzM

📌 اطلاعیه انجمن علمی فیزیک

دانشجویان گرامی
پیرو دغدغه‌ها و مطالبات مطرح‌شده از سوی دانشجویان، نامه‌ای از طرف انجمن علمی فیزیک به مدیر محترم گروه فیزیک ارسال شد و مسائل مربوط به نحوه برگزاری برخی آزمون‌ها، شرایط آموزشی و ضرورت رعایت عدالت آموزشی به صورت رسمی مطرح گردید.

امیدواریم با توجه به این درخواست و با تدابیر شایسته مدیریت محترم گروه، تصمیمات لازم در راستای رفع دغدغه‌های دانشجویان و ایجاد شرایطی عادلانه تر برای ادامه برگزاری آزمون‌ها اتخاذ شود.

انجمن علمی فیزیک همچنان پیگیر این موضوع خواهد بود، لطفاً صبور باشید.

با احترام
انجمن علمی فیزیک دانشگاه بوعلی سینا

🔗https://t.me/BASU_Physics

• پرونده آزمون ارشد ۱۴۰۵ بسته شد.

با پایان یافتن دو روز رقابت بیش از ۶۵۱ هزار داوطلب صندلی‌های رشته‌های کارشناسی ارشد سال ۱۴۰۵ دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالی، پرونده این آزمون بسته شد.

به همه‌ی داوطلبین، الخصوص دوستان عزیزمون در رشته‌ی فیزیک خسته نباشید و خداقوت میگیم. امیدواریم بهترین‌ها در انتظار شما باشه و خبر موفقیت تک‌تک شما رو اینجا با هم شریک بشیم‌.✨

پایتون رو سریع و کاربردی یاد بگیر، نه سخت و خسته‌کننده! 💻

۱۰ ساعت آموزش متمرکز بر پروژه!🎯

یعنی بدون حاشیه، فقط چیزهایی که واقعاً در بازار کار نیاز داری رو یاد می‌گیری.💯

🔹 سرفصل‌ها

🔹 روش تدریس:آنلاین و تعاملی (همراه با ضبط جلسات برای مرور)

🔹 خروجی: تسلط به مقدمات پایتون + گواهینامه معتبر

💸 هزینه دوره: ۴۹۷ هزار تومان (مبلغی کمتر از یک شام دو نفره برای یادگیری یک مهارت جهانی!)

برای دریافت اطلاعات بیشتر و ثبت‌نام به ایدی زیر مراجعه فرمایید:
👇
@novelway2
ظرفیت محدود❌❌❌

#نشریه_پلانک

🗞گاهنامه علمی پلانک

📝سال اول | شماره اول | شهریور ۱۴۰۵

🏛 صاحب امتیاز: انجمن علمی دانشجویی فیزیک دانشگاه بوعلی سینا

🔹مدیر مسئول: نعیمه بشار
🔹سردبیر: خدیجه جوکار
🔹استاد مشاور: دکتر دهقان نیری
🔹طراح و صفحه‌آرا: مینو گلاب بخش
🔹ویراستار: هانیه قیاسی
🔹هیئت تحریریه: ستاره نصری، نرجس ساکی، فاطمه خورشید، هانیه مظاهری، الهه بیرالوند، محمد کیان زهره وند، نعیمه بشار

آنچه در این شماره می‌خوانیم:
🔸سخن سردبیر
🔸فلسفه زیر سایه ی معادله
🔸سه اندیشه در برابر یک سنت
🔸منطق پنهان جهان متحرک
🔸وقتی معادله به واقعیت می پیوندد
🔸یک درس و هزار مسیر
🔸آینده در دست ساخت
🔸یک فنجان فیزیک

انجمن علمی فیزیک دانشگاه بوعلی سینا
📲@BASU_Physics

📣📣شماره اول نشریه پلانک
🔴 منتشر شد!🔴

میتوانید پیشنهادات و انتقادات خود را با دبیر انجمن در میان بگذارید.
🆔 @Jowkar_004

انجمن علمی فیزیک دانشگاه بوعلی سینا
📲@BASU_Physics

🌌 فوتونی که نباید به زمین می‌رسید!

دانشمندان با یک معمای عجیب کیهانی روبه‌رو شده‌اند: یک فوتون فوق‌پرانرژی که از انفجار پرتو گامای GRB 221009A، در فاصله‌ای بیش از ۲ میلیارد سال نوری از زمین، به سمت ما آمده بود، شناسایی شده.
این فوتون حدود ۳۰۰ تِراالکترون‌ولت (TeV) انرژی دارد؛ که برابر با بالاترین انرژی ثبت‌شده برای یک فوتون مرتبط با یک انفجار پرتو گاماست. اما مسئله اینجاست که طبق فیزیک شناخته‌شده، احتمال زیادی وجود دارد که چنین فوتونی در مسیر طولانی خودش با نور موجود در فضای میان‌کهکشانی برهم‌کنش کند و پیش از رسیدن به زمین جذب شود.

پس سوال اینجاست که چطور به زمین رسیده؟
پژوهش جدیدی از جورجیو گالانتی و مارکو رونکادلی یک توضیح احتمالی پیشنهاد می‌کند: شاید در انرژی‌های فوق‌العاده بالا، رفتار فضا-زمان دقیقاً مطابق پیش‌بینی‌های فعلی ما نباشد. مدل پیشنهادی آن‌ها ترکیبی از ذراتی شبیه آکسیون و احتمال نقض بسیار کوچک تقارن لورنتس را بررسی می‌کند.
البته این به معنی «رد شدن نسبیت اینشتین» نیست! این فقط یک فرضیه‌ی قابل‌آزمایش برای توضیح یک مشاهده‌ی غیرعادی است و برای تأیید آن، به داده‌ها و مشاهدات بیشتری نیاز داریم. 🔭
شاید این فوتون کوچک، سرنخی از فیزیکی باشد که هنوز کامل نمی‌شناسیم...


🆔@BASU_Physics

متن کامل خبر را میتوانید از اینجا دنبال کنید.

⚛️ گرانش، این بار در دنیای کوانتوم!

آیا گرانش می‌تواند روی یک اتم کوانتومی اثر بگذارد؟

دانشمندان با استفاده از ابزاری به نام تداخل‌سنج گالیله‌ای کوانتومی (Quantum Galileo Interferometer)، اثر گرانش را روی موج کوانتومی اتم‌های روبیدیوم بررسی کردند.

در این آزمایش، اتم‌های فوق‌سرد روبیدیوم در یک برهم‌نهی کوانتومی قرار گرفتند؛ به این معنا که موج کوانتومی هر اتم در دو مسیر قرار گرفت. در یکی از مسیرها، اتم تقریباً ثابت نگه داشته شد و در مسیر دیگر، اجازه داده شد تحت تأثیر گرانش آزادانه سقوط کند.
وقتی این دو مسیر دوباره با هم ترکیب شدند، تداخل امواج کوانتومی نشان داد که گرانش باعث ایجاد یک تغییر بسیار کوچک در فاز موج کوانتومی شده است. این تغییر همان چیزی است که نظریه‌ی اینشتین برای چنین سامانه‌ای پیش‌بینی می‌کند.

اهمیت این آزمایش در این است که اصل هم‌ارزی اینشتین را در مقیاس کوانتومی آزمایش می‌کند؛ یعنی یکی از پایه‌های نسبیت عام را به قلمرو عجیب مکانیک کوانتومی می‌برد. 🌀
البته این نتیجه به معنای کشف «گرانش کوانتومی» یا کنار گذاشتن نسبیت اینشتین نیست، بلکه قدمی مهم برای فهم رابطه‌ی میان گرانش و مکانیک کوانتومی است؛ دو ستون بزرگ فیزیک که هنوز نظریه‌ای کامل برای توصیف همزمان آن‌ها نداریم.

شاید پاسخ به یکی از بزرگ‌ترین پرسش‌های فیزیک، از یک اتم کوچک شروع شود... 🌌


🆔@BASU_Physics

متن کامل خبر را میتوانید از اینجا دنبال کنید.

⏳آیا زمان برای همه یکسان می‌گذرد؟

تصور کنید دو ساعت کاملاً دقیق داریم؛ یکی روی زمین قرار دارد و دیگری همراه یک فضانورد با سرعت بسیار زیاد حرکت می‌کند.
آیا هر دو ساعت دقیقاً یک زمان را نشان می‌دهند؟
نه!
طبق نظریه‌ی نسبیت اینشتین، گذر زمان برای ناظران مختلف می‌تواند متفاوت باشد. هرچه سرعت یک ناظر نسبت به ناظر دیگر بیشتر باشد، زمان برای او آهسته‌تر می‌گذرد. به این پدیده اتساع زمان می‌گوییم.
اما ماجرا به سرعت محدود نمی‌شود؛ گرانش هم روی گذر زمان تأثیر می‌گذارد. در یک میدان گرانشی قوی‌تر، زمان نسبت به ناحیه‌ای با گرانش ضعیف‌تر آهسته‌تر می‌گذرد. 🌍⏱️
پس در فیزیک، زمان یک ساعت جهانی و ثابت برای همه نیست؛ نحوه‌ی گذر آن به سرعت و گرانش وابسته است.
شاید عجیب به نظر برسد، اما ساعت شما و ساعت فردی که در شرایط متفاوتی قرار دارد، واقعاً می‌توانند مقدار یکسانی از زمان را تجربه نکنند.


حالا نظر شما درباره‌ی این سوال چیست؟

اگر یک نفر با سرعتی بسیار نزدیک به سرعت نور به فضا سفر کند و بعد به زمین برگردد، به نظرت او جوان‌تر خواهد بود یا کسی که روی زمین مانده است؟

منتظر پاسخ باشید...

🆔@BASU_Physics