باید به همه‌ی کسانی که [این اثر] رو خواندند و من رو تشویق به ادامه دادن کردند بگم: خیلی ازتون ممنونم!!!!

از همه تشکر می‌کنم، بالاخره یجوری کشیدن اش رو تموم کردم. تسلیم نشدن مانگای منه(اشاره به جمله‌ی استا که میگه تسلیم نشدن جادوی منه).

من سخت ترین ۶ ماه زندگیم رو چه از نظر فیزیکی و چه از نظر روانی گذروندم. اولین مانگای هفتگیم، هانگری جوکر کنسل شد[به علت موفقیت پایین]. من کاملا نابود شده بودم، ولی هنوزم معتقد بودم که من موفق می‌شم.

بعد [از این ۶ ماه] از زنی که تو مدت این اتفاقات ازم حمایت کرده بود خواستگاری کردم و ما باهم ازدواج کردیم. اون بهم گفت: من فکر می‌کنم که تو موفق می‌شی ولی اگه موفق نشدی هم من جای جفتمون کار می‌کنم.

بعد از این ماجرا، من بی چون و چرا شروع به کشیدن چیزی که عاشقش بودم کردم. در نهایت وان شات بلک کلور رو کشیدم، جشن عروسیمون رو گرفتیم و شروع به کار روی استوری بورد داستان کردم.

این آخرین فرصتم برای انتشار یه مانگای هفتگی بود، ولی حتی همون روزی که قرار بود وان شات بلک کلور رو تحویل بدم، هنوز کارم تموم نشده بود. من تا همون لحظه‌ی آخر توی دفتر شوئیشا(انتشارات اثر) داشتم می‌کشیدم که این موضوع باعث ناراحتی ویراستار جدیدم کاتایاما سان شده بود.

بین ماه عسلمون وقتی توی فرودگاه بودم، بهم خبر دادن که اثرم برای انتشار هفتگی قبول شده و من و همسرم به خاطر این خبر با هم جشن گرفتیم.

تازگیا، وقتی می‌ شنوم ویراستارها به مانگاکاهایی که تازه موفق می‌شن می‌گن: از الان به بعد، کل دختر‌هایی که بهت علاقه مند می‌شن به خاطر پولته!. من خوشحال می‌شم که تونستم قبل از موفقیت ازدواج کنم.

من، همون آدم غیر جذاب قبلی که همه رو توی استودیوای که کار می‌کردم می‌ترسوند... حالا، زنم به احمقی مثل من افتخار می‌کنه. و این چیزیه که بیشتر از هر چیز دیگه ای بهش افتخار می‌کنم.