كميته مبارزه براي ازادي زندانيان سياسي
539 subscribers
15.6K photos
9.39K videos
73 files
6.01K links
آگاهی دادن به افکار عمومی در سطح بین المللی و بسیج سازمانهای مدافع حقوق انسان در سراسر جهان علیه جمهوری اسلامی با خواست آزادی فوری و بی قید و شرط کلیه زندانیان سیاسی



@cfppi3 : تماس با ما
Download Telegram
پیام پوران ناظمی در حمایت از #نرگس_محمدی:

در مقابل اقدام به قتل نرگس محمدی در زندان سکوت نکنیم

اجازه نمیدهیم با او اینچنین رفتار کنید
از سه شنبه تا اکنون داروی پلاویکس که با تاکید پزشک معالج بعلت وجود استنت در رگ اصلی قلب باید سر زمان مصرف شود بدستش نرسیده
نخوردن این دارو برای او که مشکل اریتمی قلب دارد یعنی مهیا کردن شرایط برای مرگش
نرگس محمدی را تنها نمیگذاریم
درصورت عدم دسترسی او به داروهایش من هم از دوشنبه جلوی زندان هرشهری که باشم دست به تحصن واعتصاب غذا و دارو خواهم زد
#پوران_ناظمی

#زندانیان_سیاسی_محروم_از_دارو_و_درمان
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#من_صدای_او_هستم
بیانیه

پنجاه و چهارمین سالگرد تأسیس کانون نویسندگان ایران را گرامی می‌داریم
https://wp.me/p9yWrK-2Cp
ستیز پنجاه و چهار ساله‌ی کانون نویسندگان ایران با سرکوب‌گرانی که بنیادشان بر لگدکوبِ آزادی مردمان بنا شده است، رنج‌ بسیار و نام سربلند کم ندارد. حالا سالی از پی سالیان این ستیز بی‌امان می‌گذرد؛ سالیان قتل و بند و ربودن و سربه‌نیست کردن، سالیان متعهد ماندن و دم فرو نبستن و ایستادن؛ سالیانی که شرح زیر و بم‌اش، شرح تاریخ بالیدن یک نهاد مستقل روشنفکری در سرزمینی استبداد‌زده است؛ نهادی ناوابسته به قدرت که از آرمان‌هایش پا پس نمی‌کشد؛ چه آنجا که حکومت به قصد تصاحب، پیشنهاد روشن کردن «چراغش» را بر میز می‌گذارد، چه آن‌جا که با طناب خفه می‌کند و چه آن‌جا که نیمه‌جان به تخت بیمارستان می‌بندد و به کام مرگ می‌کشاند.
سالی بر عمر کانون نویسندگان ایران افزوده شده است. سال در بند ماندن رضا خندان (مهابادی) و آرش گنجی، آزادی مشروط کیوان باژن، تکرار احضارها و پرونده‌سازی‌ها و سال قتل #بکتاش_آبتین؛ هم ‌او که بر تخت بیمارستان، نیمه‌جان و بریده‌بریده همچنان از ضرورت مبارزه می‌گفت؛ هم ‌او که مرده‌اش هم زنده‌ترینِ زندگان است و آزادی‌ستیزان را به هراس می‌اندازد.
جز این‌ها، در میان این دو اردیبهشت، حاکمیت به سیاق همیشه‌اش در گسترش دوزخ کم نگذاشت؛ تیغ تیز بر آزادی اندیشه و بیان کشید، نویسندگان و هنرمندان مستقل و آزادی‌خواه را سانسور کرد، زندگی بسیارانی را به تاراج برد، بر فقر و فساد و تباهی و نیستی افزود، زندان‌ها را از معترضان انباشت و بیماری همه‌گیر را چون تازیانه‌ای به دست گرفت.
تداوم سرکوب‌ها و آزارها اما خللی در عزم راسخ کانون نویسندگان ایران وارد نکرده است. این نهادِ اکنون پنجاه و چهار ساله همچنان بانگِ بلند آزادی‌خواهی است و خواب استبداد را می‌آشوبد. کانون با افروختن شعله‌هایی چند در این تیرگی بسیار، همواره نشان داده که عزم راسخش با قتل و بند خاموش نخواهد شد. اکنون که حق آزادی بیان بیش از هر زمان دیگری به خواست همگان بدل شده و در فریادهای معترضان به گوش می‌رسد، می‌توان یقین داشت که پایداری در روشن نگاه داشتن آن شعله‌ها بیهوده نیست و آن عزم و اراده‌ منتشر می‌شود.
این پایداری ۵۴ ساله شده است؛ با تمام فراز‌ها و نشیب‌هایش. در تمام این سال‌ها نویسندگانی پیش آمده‌اند و با یقین به ضرورت آزادانه اندیشیدن و آزادانه گفتن و با یقین به همگانی بودن حق این آزادی بر ستیز جمعی با قدرت سرکوب‌گر پای فشرده‌اند و رودرروی استبداد و ارتجاع ایستاده‌اند؛ آن‌ها که نیرویشان نه در کمیت، بلکه در عزم استوارشان برای دفاع از آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا نهفته است. نویسندگانی که همواره باور داشته‌اند «کار جمعی‌شان ضامن استقلال فردی آن‌هاست» و این استقلال معنا پیدا نمی‌کند مگر با ناوابستگی تام و تمام به قدرت. کمترین بهای این پیش آمدن، یقین داشتن، پای فشردن و ایستادگی کردن، عمر و زندگی آن‌ها بوده و نتیجه‌اش پنجاه و چهار سالگیِ این استواری است. پس اکنون با یادِ آن‌ها که بارِ بالیدن این نهاد یگانه را به دوش کشیده‌اند، با یاد فروزان محمدجعفر پوینده، محمد مختاری و بکتاش آبتین، در غیاب یاران در بندمان و در غیاب تنی چند از یارانِ دیرینِ درگذشته‌ی این سال‌، اسماعیل خویی، منوچهر هزارخانی و رضا براهنی، پنجاه و چهارمین سالگرد تأسیس کانون نویسندگان ایران را گرامی می‌داریم.

کانون نویسندگان ایران
۳۱ فروردین ۱۴۰۱
احضار #نگار_مسعودی و #افسانه_عظيم_زاده به دادسراي اوین جهت اجراي حكم
افسانه عظيم زاده فعال اجتماعي و حقوق كودك و نگار مسعودی عكاس مستند اجتماعی و فعال حوزه زنان پاییز سال گذشته توسط نیروهای اطلاعات سپاه دستگیر و هر كدام چندين ماه در انفرادي بند دو الف زندان اوین تحت بازداشت و بازجویی قرار داشتند.سرانجام نگار مسعودی به سه اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی ،فعالیت تبلیغی علیه نظام و تشويق به فساد و فحشا و افسانه عظيم زاده به دو اتهام اجتماع و تبانی به قصد ارتكاب جرم عليه امنيت كشور و فعاليت تبليغی عليه نظام در شعبه ٢٦ دادگاه انقلاب به رياست قاضی ايمان افشاری محاكمه شدند. #نگار_مسعودی در اين دادگاه دو جلسه ای به تحمل ٤ سال و ٨ ماه حبس تعزيری بابت اقدام عليه امنيت ملي و فعاليت تبليغي عليه نظام و پرداخت ٨٠ ميليون تومن بابت تشويق به فساد و فحشا و افسانه عظيم زاده به ٢ سال حبس تعزيری بابت اقدام عليه امنيت ملی محكوم شدند.در نهايت با استناد به بند ب ماده ٦ قانون مصوبه هيئت وزيران مورخ ١٣٩٩/١٢/٢٥ حبس قابل اجرا را مناسب ندانسته و هر دو متهم به پرداخت جزای نقدی محكوم شدند.
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴🟢🔵 فراخوان ۲۵ تشکل مستقل فرهنگیان ایران برای تجمع پنجشنبه یکم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت ۱۰ صبح

🌟تهران : وزارت آموزش و پرورش میدان فروسی

💥مراکز استانها ادارات کل آموزش و پرورش

♦️شهرستانها ادارت آموزش و پرورش

با اهل قلم هر که درافتاد، ورافتاد


@cfppi3
🔴بیانیه مشترک سه زندانی سیاسی : زور و خشونت ، درد بی‌کفایتی جمهوری اسلامی را درمان نمی‌کند
https://wp.me/p9yWrK-2CJ
سه زندانی سیاسی #عبدالرسول_مرتضوی و #زرتشت_احمدی_راغب ، که هر دو از امضاکنندگان بیانیه استعفای خامنه‌ای هستند، به همراه #رضامحمدحسینی زندانی سیاسی،در زندان رجایی‌شهر کرج،با انتشار بیانیه‌ای ضمن محکوم کردن سرکوب معترضان و قتل زندانیان توسط حاکمان جمهوری اسلامی، خواستار به رسمیت شناختن حقوق شهروندی ایرانیان، حق برپایی تجمعات اعتراضی، انتخابات آزاد و آزادی فوری تمام زندانیان سیاسی شدند.

متن کامل بیانیه سه زندانی سیاسی در زندان رجایی‌شهر کرج به شرح زیر است:

هم‌میهنان ارجمند،
مردم ایران در گذر هزاره‌ها، همواره با فرهنگ تابان انسانی خود با دانش، فداکاری، رواداری، پهلوانی و خردمندی، جهان انسانیت را روشنی بخشیده‌اند. اما اینک در عصر گردش آزاد اطلاعات، حاکمیت قانون و دمکراسی، گرفتار حکومتی شده‌اند که با توسل به زور، نیرنگ و اهرم دین، بساط استبداد را گسترانیده و فرهنگ ایرانیان را مورد تاخت و تاز قرار داده است.

جمهوری اسلامی سالهاست که از یک سو برای مردم، دشمن فرضی ساخته و به جهان آزاد و دمکراتیک چنگ و دندان نشان داده است و از سوی دیگر، حقیرانه به دامان دولت‌های خودکامه روسیه و چین آویخته است، تا همچنان به قدرت خویش تداوم بخشد.

همراهان گرامی،
حاکمان مستبد و بی‌مسئولیت جمهوری اسلامی، مبالغ کلانی از ثروت ملی کشور را صرف حمایت از تروریست‌ها در لبنان، فلسطین، یمن، سوریه و اقصا نقاط دنیا کرده و با ماجراجویی هسته‌ای، کشور را دچار تحریم و بحران نموده‌اند.

تا جایی که ورشکستگی اقتصادی، گرانی و تورم، جان مردم را به سر رسانده است. آیا اعتراض به حکومت در چنین شرایطی، حق طبیعی تمامی ایرانیان نیست؟ مگر نه آنکه اصل ۲۷ قانون اساسی تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها را بدون حمل سلاح مجاز می‌داند؟ پس سرکوب گسترده معترضان و به زندان افکندن دلسوزان وطن چه معنایی جز قدرت‌پرستی و برقراری دیکتاتوری دارد؟

حاکمان جمهوری اسلامی باید بدانند که توسل به زور و خشونت، درد بی‌کفایتی آنها را درمان نمی‌کند. چاره آن است که قدرت به دستان باکفایت صاحبان اصلی آن یعنی مردم بازگردد.

برخورداری از آزادی‌های اجتماعی و سیاسی، حق عموم مردم است. از این رو ما امضاکنندگان این بیانیه، خواست خود را مبنی بر به رسمیت شناختن حقوق شهروندی ملت ایران در زمینه تعیین سرنوشت خویش از طریق برگزاری تجمعات اعتراضی و انتخابات آزاد به اطلاع همگان می‌رسانیم.

با گرامیداشت یاد و خاطره زندانیان سیاسی جاویدنام، همچون #بهنام_محجوبی، #بکتاش_آبتین ، #علیرضاشیرمحمدعلی، #شاهین_نظری، #ساسان_نیک_نفس و #مهدی_صالحی و با حمایت کامل از زندانیان تحت ستم از جمله #سهیلاحجاب، #شکیلا_منفرد و #خالد_پیرزاده، خواهان آزادی فوری تمامی زندانیان سیاسی هستیم.

رضا محمدحسینی، زرتشت احمدی‌راغب‌ و عبدالرسول مرتضوی از زندان رجایی‌شهر کرج