💥بیانیه
قتل برزین حمزه زاده، جمشید گرگیج و اعدامهای اخیر، جنایت دیگری در پرونده جمهوری اسلامی

برزین حمزه‌‌زاده، که در سن پانزده سالگی در سردشت در جریان انقلاب زن، زندگی آزادی بازداشت شده بود، بدنبال آسیب دیدگی شدید اعضای داخلی بدن بر اثر شکنجه‌های دوران بازداشت، پس از ۱۳ ماه جان شیرینش را از دست داد. صدور حکم زندان برای توماج صالحی بدلیل شکایتش از قوه قضائیه، قتل جمشید گرگیج در زندان بدلیل عدم دسترسی به دارو و درمان، اعدام داوود عبدالهی همزمان با ششمین روز اعتصاب غذایش از جنایات دیگر رژیم در همین چند روز اخیر میباشد.
جمهوری اسلامی پس از نقش و دست درازیهایش در جنگ خانمان سوز اسرائیل و حماس و قربانی کردن هزاران کودک و زن و مرد، تلاش کرد توجه جهان را، از روی اعتراضات و شرایط سیاسی وخیم خودش در ایران و جهان، بسوی دیگری برگرداند تا بتواند به به سرکوب و اعدام بیشتری دست بزند.
روزی نیست که شاهد اخبار احضار، بازداشت، شکنجه و اعدام نباشیم.
از طرفی مردم جان به لب آمده از فقر، فلاکت، نبود آزادیهای اجتماعی و سیاسی، تبعیض در اشکال مختلف آن و شکنجه و اعدام هر روز با اعتراضات شان از زندان تا کف خیابان، شعله انقلاب زن زندگی آزادی را روشن نگه داشته اند.
اعتراض زنان زندان اوین باشعار "مرگ بر دیکتاتور" و "مرگ بر جمهوری اسلامی"، اعتصاب غذای زندانیان در اعتراض به روند غیر انسانی بازداشت تا محاکمه و صدور حکم، اعتراض بازنشستگان، پرستاران و کارگران نفت، ترند شعار زن، زندگی، آزادی، نیز صفحه دیگری از واقعیت جامعه را مقابل ما میگذارد.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی " اعدام کودکان" "روند غیر استاندارد بازداشت ها" " روند پرونده سازی وعدم دسترسی به وکیل و محاکمه بدون داشتن وکیل" "تشکیل پرونده های جدید سلیقه ای" "عدم دارو و درمان" " اعمال شکنجه از جمله شکنجه سفید" "اعدام زندانی با پرونده باز" را مصداق روشن "نقص آشکار حقوق بشر" و "جنایت علیه بشریت" میداند.
کمیته آزادی زندانیان سیاسی ضمن ابراز همدردی با خانواده های برزین حمزه زاده، جمشید گرگیج و خانواده اعدام شدگان اخیر، جمهوری اسلامی را مسئول مستقیم قتل عمد این عزیزان میداند.
به جنبش برای آزادی زندانیان سیاسی و علیه اعدام، دو جنبش عظیم و سنگری قوی برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی بپیوندید و با اعتراضات و اعتصابات سراسری خواهان آزادی زندانیان سیاسی شویم.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۱۴ دی ۱۴٠۲
۴ ژانویه ۲٠۲۳

💥احمدرضا حائری، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر، از حق درمان محروم شده است

#احمدرضا_حائری هم‌اکنون در زندان قزلحصار کرج محبوس است، روز سه‌شنبه دوازدهم دی‌ماه، علیرغم نیاز به رسیدگی درمانی، به دلیل مخالفت وی با انتقال با دستبند، از اعزام به بیمارستان محروم ماند.

این روزنامه‌نگار زندانی از بیماری قرنیه چشم رنج می‌برد و تنها به دلیل مخالفت با انتقال با دستبند، از اعزام به بیمارستان فارابی محروم مانده است.

احمدرضا حائری پیشتر در یادداشتی از زندان قزل‌حصار، روایتی را از «شکنجه» و «اعدام مصنوعی» #سامان_یاسین(صیدی) منتشر کرده بود.

وی پیش از این نیز از بابت فعالیت های خود سابقه بازداشت و تحمل حبس را داشته است.

💥حکومت اسلامی مسئول مستقیم جان زندانیان سیاسی می باشد

#جان_بازداشت_شدگان_در_خطر_است

#آزادشان_کنید

💥مادر دادخواه زنده یاد #سارو_قهرمانی کلیپی از مزار فرزندش منتشر کرد:
saro_ghalb_madar
——
قوربون لحظه ی جان دادنت...... 😭
قوربون لحظه ی پر کشیدنت...... 😭
همه کسم، همه ی دار و ندارم..... 💔
چی به سرم آوردی با رفتنت😭💔😭
#سارو_💔_مادر
#سارو_قهرمانی
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#دادخواهی_ادامه_دارد
#ایستاده‌ایم_تا_پایان

💥بازداشت پیمان فرهنگیان و انتقالش به زندان

#پیمان_فرهنگیان، #شاعر و #فعال_کارگری در استان گیلان چهارشنبه ۱۳ دی پس از آنکه به دادسرای رضوانشهر احضار شد، بازداشت و به زندان منتقل شد. با تأیید دادگاه تجدیدنظر استان گیلان، او به یک سال زندان، دو سال تبعید و ممنوعیت خروج از کشور و بستن صفحه‌اش در اینستاگرام محکوم شده است.
فرهنگیان را در یک پرونده دیگر به ۳۸ سال زندان محکوم کرده بودند. این حکم در دادگاه تجدید نظر به ۱۰ سال کاهش یافت و هفت سال به مدت پنج سال به حالت تعلیق درآمد.
نیروهای امنیتی طی سال‌های اخیر چند مرتبه این شاعر مدافع حقوق کارگران را بازداشت کردند.

💥حکومت اسلامی مسئول مستقیم جان زندانیان سیاسی می باشد

#جان_بازداشت_شدگان_در_خطر_است

#آزادشان_کنید

💥بیانیه

عدم تحویل پیکر چهار زندانی سیاسی اعدام شده در ارومیه به خانواده‌هایشان مصداق ناپدیدسازی قهری است

‏وفا هناره، آرام عمری بردیانی،رحمان پرحازو و نسیم نمازی

کمیته آزادی زندانیان سیاسی ضمن اعتراض به اعدام این عزیزان و تحویل ندادن پیکر آنها به خانواده‌هایشان اعلام میدارد این «حق پایه ای و حقوقی شهروندی و انسانی خانواده هااست» که عزیزانشان را در هر مکانی که مایل هستند بخاک بسپارند تا بتوانند به مزار آنها رفته و یادشان را گرامی بدارند، این ناپدیدسازی قهری که خانواده‌ها از محل دفن عزیران خود بی اطلاع باشند با هیچ عذر و دلیلی نه تنها قابل توجیه نیست، بلکه آتش خشم و نفرت به حکومت اعدام و شکنجه را نیز روزبروز بیشتر می‌کند.

سران جمهوری اسلامی باید در دادگاههای مردمی به جرم جنایت علیه بشریت محاکمه شوند.

به جنبش برای آزادی زندانیان سیاسی و علیه اعدام، دو جنبش عظیم و سنگری قوی برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی بپیوندید و با اعتراضات و اعتصابات سراسری خواهان آزادی زندانیان سیاسی شویم.

کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۱۵ دی ۱۴٠۲
۵ ژانویه ۲۰۲۴

💥رادیو صدای زندانیان سیاسی
اعتراض و سرکوب زندانیان زن در اوین
مهمان برنامه: پرستو فاطمی فعال حقوق بشر
اجرا و تهیه : فرمیسک آذرامین
مسئول فنی: نگار نادری
۱۵ دی ۱۴۰۲- ۵ ژانویه ۲۰۲۴
تهیه شده در کمیته مبارزه برای آزادی زندانیان سیاسی

تداوم بازداشت و شکنجه  کاروان شاهی پروانه

#کاروان_شاهی_پروانه اهل اشنویه  در انقلاب زن، زندگی ،آزادی در این شهر در ۲۰ آبان ۱۴۰۱ بازداشت شد.۱۵آذرماه ۱۴۰۱ در دادگاه انقلاب ارومیه ،برای او حکم اعدام صادر کردند و تاکنون خبری از وضعیت و سلامتی کاروان شاهی نیست.صدایش باشیم و نگذاریم رژیم قاتل، زندگیش را اعدام کند.

#جان_بازداشت_شدگان_در_خطر_است
#نه_به_اعدام

🔴 بیانیه
کانون نویسندگان ایران

گرامی باد یاد #بکتاش_آبتین، ستم‌کشته‌ی راه آزادی

پیش از ظهر ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۰، قلب پرشور بکتاش آبتین از تپش ایستاد. زندان‌بانان حکومت که در بی‌اعتنایی به جان و سلامت زندانیان، کارکشته‌اند، این‌بار نیز پس از ابتلای مجدد آبتین به کرونا، به‌رغم‌ علائم آشکار بیماری، با اخلال عامدانه در روند درمان او، «جنایت عمدی» دیگری را کلید زدند؛ آبتین را پس از چندین روز سرگردانی میان بند و بهداری شبانه به بیمارستان طالقانی بردند، به تخت بیمارستان زنجیر کردند، در بی‌خبری مطلق جامعه او را شبانه‌روز آزار دادند و سرانجام جسم نیمه‌جانش را به خانواده‌ سپردند. کار از کار گذشته بود و چنان‌که خودش، بریده بریده، در روزهای آخر بر زبان می‌آورد در آن مهلکه مرگ را پیش چشمانش آورده بودند.
بکتاش آبتین آزادی‌خواه و آزاد‌اندیش بود. در برابر سرکوب و ستم، سکوت و مصالحه نمی‌شناخت. کانون نویسندگان ایران را پرچم‌دار آزادی‌خواهی می‌دانست و عضو پایدار کانون بود. مبارزه را فضیلت می‌شناخت و از همین رو ایستاد و جان بر سر آرمان‌های ‌خود نهاد. هم‌ او‌ که پیش از زندان در پیامی گفته بود:
«امروز به اندازه‌ی کافی شاعر خوب، فیلمساز خوب، هنرمند خوب داریم. چیزی که کم داریم این است که یک سری آدم بایستند و مبارزه کنند»
اکنون دو سال از قتل حکومتی آبتین گذشته است. او خود نبود تا جنبش آزادی‌خواهانه‌ی مردم را ببیند. او‌ نبود تا دلاوری زنان را بستاید و همچون همیشه دوشادوش مردم به جان آمده بایستد. نبود تا در برابر جنایت و سرکوب حاکمیت همراه یاران کانونی‌اش باشد و بانگ آزادی‌خواهی برآورد. اما عزم و آرمان آبتین در یاد و آثارش ماندگار است و در قلب مردم آزادی‌خواه زنده می‌ماند.
گرامی‌‌داشت یاد آبتین، پاسداشت پایداری و ایستادگی است، پاسداشت آنان که چشم بر آزادی‌کشی نمی‌بندند و جانشان را نیز در راه تحقق آزادی دریغ نمی‌کنند. اکنون که حکومت به ضرب و‌ زور، گرد یأس می‌پراکند و سایه‌ی سنگین خفقان را بر سر و سامان مردم می‌گستراند، اکنون که صدای دادخواهان را خفه می‌کند تا مگر دادخواهی به محاق رود، کانون نویسندگان ایران یاد بکتاش را به یاد همه‌ی ستم‌کشتگان راه آزادی؛ همچون محمد مختاری و محمدجعفر پوینده و ... گره می‌زند و به بانگ بلند اعلام می‌کند که دادخواه جان جوان پرپر شده‌ی آبتین است و تا روشن شدن تمامی ابعاد این جنایت و محاکمه‌ی عاملان و مقصران آن از پا نمی‌نشیند.

 روز دوشنبه ۱۸ دی ساعت ۱۵ در گورستان امامزاده عبدالله شهرری در کنار خانواده و دیگر دوستداران بکتاش آبتین مزار او را گلباران می‌کنیم.

کانون نویسندگان ایران
۱۶ دی ۴۰۲

دیدار فرهنگیان و فعالین استان فارس با #مهدى_فتحى

جمعی از معلمان استان فارس به نمایندگی از انجمن صنفی معلمان فارس در روز جمعه ١۵ دی ماه ١۴٠٢ با مهدی فتحی و خانواه ایشان دیدار داشتند.
#مهدى_فتحى روز سه شنبه ١٢ دی ماه پس از گذراندن ٢ سال زندان تعزیری در زندان عادل آباد با پابند الکترونیکی حبس خانگی شده‌است.

#معلم_زندانی_آزاد_باید_گردد
#ایستاده‌ایم_تا_پایان

گزارش یک شلاق زنی. رویا حشمتی

امروز صبح از اجرای احکام تماس گرفتن برای اجرای حکم ۷۴ ضربه شلاقم. با وکیلم تماس گرفتم و با هم رفتیم دادسرای ناحیه ۷.
از گیت ورودی که رد شدیم حجابم رو برداشتم. وارد سالن شدیم. صدای فریاد و ضجه‌ی زنی از راه‌پله می‌اومد که داشتن میبردنش پایین. شاید داشتن میبردنش برای اجرای حکم...
وکیلم گفت رویا جان دوباره بهش فکر کن. اثراتی که شلاق میذاره تا مدتها می‌مونه باهات.

رفتیم شعبه‌ی ۱ اجرای احکام. کارمند شعبه گفت روسریت رو سرت کن که دردسر نشه. آروم و محترمانه بهش گفتم اومدم بابت همین شلاقم رو بزنید، سر نمیکنم.
تماس گرفتن و مامور اجرای حکم اومد بالا. گفت حجابت رو سرت کن و دنبالم بیا. گفتم سر نمیکنم. گفت نمیکنی؟! جوری شلاقت رو بزنم که بفهمی کجایی. برات یه پرونده‌ی جدید هم باز میکنم هفتاد و چهارتای دیگه‌م مهمونمون باشی. باز سر نکردم.
رفتیم پایین چند تا پسر رو بابت شرب خمر آورده بودن. مرد با تحکم تکرار کرد مگه نمیگم‌ سر کن؟ نکردم. دو تا زن چادری اومدن و روسری رو کشیدن رو سرم. باز درش آوردم و این کار چند بار تکرار شد. بهم از پشت دستبند زدن و روسری رو کشیدن رو سرم.

از همون پله‌هایی که زن رو برده بودن رفتیم طبقه‌ی زیر همکف. یه اتاقک بود ته پارکینگ. قاضی و مامور اجرای حکم و زن چادری کنارم وایساده بودن. زن خیلی واضح متاثر بود. چند باری آه کشید و گفت میدونم. میدونم.
قاضی معمم به روم خندید. یاد مرد خنزر پنزری بوف کور افتادم. روم رو ازش برگردوندم.

در آهنی رو باز کردن. دیوارای اتاق سیمانی بود. یه تخت ته اتاقک بود که دستبند و پابند آهنی به دو طرفش جوش خورده بود. یه وسیله‌ی آهنی شبیه پایه‌ی بوم نقاشی بزرگ با جای دستبند و پابند آهنیِ زنگ زده وسط اتاق، و یه صندلی و میز کوچیک، که روی میز پر از شلاق بود هم پشت در بود. یه اتاق شکنجه‌ی قرون‌وسطاییِ تمام‌عیار.

قاضی پرسید خانم حالت خوبه؟ مشکلی نداری؟ انگار که وجود نداره. جوابش رو ندادم. گفت خانم با شمام! باز جواب ندادم. مرد مامور اجرای حکم گفت پالتوت رو در بیار و رو تخت دراز بکش. پالتو و روسریم رو از پایه‌ی بوم شکنجه آویزون کردم. گفت روسریت رو سر کن! گفتم نمیکنم. قرآنت رو بذار زیر بغلت و بزن. و روی تخت دراز کشیدم. زن اومد و گفت خواهش میکنم لجبازی نکن. شال رو آورد و کشید رو سرم.
مرد از بین دسته‌ی شلاقهایی که پشت در بود یه شلاق چرم مشکی رو برداشت، دو دور پیچوند دور دستش و اومد سمت تخت.
قاضی گفت خیلی محکم نزن. مرد شروع کرد به زدن. شونه‌هام. کتفم. پشتم. باسنم. رونم. ساق پام. باز از نو.

تعداد ضربه‌ها رو نشمردم.
زیر لب میخوندم به نام زن، به نام زندگی، دریده شد لباس بردگی، شب سیاه ما سحر شود، تمام تازیانه‌ها تبر شود...
تموم شد. اومدیم بیرون. نذاشتم فکر کنن حتی دردم اومده. حقیرتر از این حرفان. رفتیم بالا پیش قاضی اجرای حکم. مامور زن پشت سرم می‌اومد و مراقب بود روسری از سرم نیفته. دم درِ شعبه روسریم رو انداختم. زن گفت خواهش میکنم سرت کن. سرم نکردم و باز کشید رو سرم. توی اتاق قاضی، قاضی گفت ما خودمون خوشحال نیستیم از این قضیه، ولی حکمه و باید اجرا بشه. جوابش رو ندادم. گفت اگر میخواید طور دیگه‌ای زندگی کنید میتونید خارج از کشور باشید. گفتم این کشور برای همه‌ست‌. گفت بله ولی باید قانون رو رعایت کرد. گفتم قانون کار خودش رو بکنه، ما به مقاومتمون ادامه میدیم.
از اتاق اومدیم بیرون و روسریم رو درآوردم.
مرسی آقای طاطایی عزیز. اگر همراهی شما نبود تحمل این روزها خیلی سخت بود. و عذر میخوام که موکل سر به راهی نبودم. مطمئنم آدمی به بزرگواری شما درک میکنه. بابت همه چی ازتون ممنونم.
#ژن_ژیان_ئازادی
#زن_زندگی_آزادی
#رویا_حشمتی

طلاعیه‌ی کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کورد

جنایت دیگری در راه است!

بنا بر اخبار رسیده و اختصاصی به کمپین، متاسفانه حکم اعدام چهار زندانی سیاسی کُرد به‌نام‌های ‎#پژمان_فاتحی، ‎#محسن_مظلوم، ‎#محمد_فرامرزی و ‎#وفا_آذربار در دادگاهی کوتاه و فرمایشی صادر شده است. این چهار نفر در بیش از یک‌سال و نیم گذشته، تحت فشار، آزار و شکنجه بودند، در بی‌خبری مطلق و سکوت رسانه‌ای بسر می‌بردند و حکومت در قبال وضعیت و شرایط آنان پاسخگو نبود. این حکم غیرانسانی و فراقضایی در دادگاهی ناصالح و درحالی صادر می‌شود که در تمام این مدت، در محلی غیر از زندان نگهداری می‌شدند و از حق برخورداری از دادرسی عادلانه، حق دسترسی به اطلاعات پرونده، حق داشتن وکیل انتخابی، حق ملاقات با خانواده و دیگر حقوق اولیه و ابتدایی یک زندانی و متهم محروم بودند.
کلیه‌ی مراحل بازداشت، بازپرسی، رسیدگی و دادرسی تا صدور حکمشان در ابهام و خفا و بطور پنهانی، غیرشفاف و سریع اتفاق افتاده و بیم آن می‌رود مراحل اجرا هم به همین ترتیب باشد. بنا بر این از کلیه‌ی انسان‌های آزادیخواه، مسئول و عدالت‌خواه، فعالان حقوق بشر و حقوق مدنی، رسانه‌های بی‌طرف و فعالان رسانه‌ای، نهادهای حقوق بشری و سازمان‌های بین‌المللی تقاضا داریم، به‌طور جدی و فوری، در مقابل صدور این حکم ناعادلانه و ظالمانه موضع گرفته و بی‌تفاوت نباشند، و در راستای نجات جان این چهار نفر، تمام تلاش و توان عملی و امکانی خود را بکار بگیرند. امیدواریم با یاری همگانی شما عزیزان، مانع از قربانی‌شدن فرزندانمان و تکرار جنایت دیگری از سوی جمهوری اسلامی شویم.

کمپین دفاع از چهار زندانی سیاسی کُرد
۱٦ دی ماه ١٤٠٢