کمپین بازگشت شاهزاده

‏🎯 سند وزارت خارجه آمریکا «صدور» اکبر گنجی توسط رژیم را تایید می‌کند!

این سند مکاتبه‌ای میان دیپلمات‌های آمریکایی در سال ۲۰۰۶ و در آستانه آزادی اکبر گنجی از زندان است.
محتوای این مکاتبه نشان می‌دهد که رژیم، حلقه‌های اصلاح‌طلب نزدیک به حاکمیت و طرف‌های آمریکایی از قبل مسیر «پسا زندان» گنجی را ترسیم کرده بودند.

در این مکاتبه، بیژن خواجه‌پور (مؤسس آتیه بهار) به‌ عنوان واسطه بین اصلاح‌طلبان و مقامات آمریکایی عمل می‌کند. او به صراحت پیش‌بینی می‌کند که درست مثل مسعود بهنود و ابراهیم نبوی، حکومت پس از آزادی گنجی نیز از او «خواهد خواست» ایران را ترک کند.
در سند آمده که حکومت این افراد را نزد نخبگان و مردم «مهره‌های سوخته و بی‌خطر» می‌داند.

مقام دیگری در حوزه حقوق بشر به طرف آمریکایی توضیح می‌دهد که چنین افرادی در خارج به مرور کارایی خود را از دست می‌دهند و باید برای گذران زندگی‌شان فکری کرد. پیشنهاد می‌شود چارچوب‌هایی مثل همکاری با صدای آمریکا تعریف شود تا این افراد همچنان «قابل مدیریت» بمانند.
مقام آمریکایی درباره استخدام این افراد در رسانه‌های دولتی آمریکا می‌گوید: [کسانی مثل گنجی] که امید به بازگشت دارند، برای اینکه راه بازگشت‌شان بسته نشود، بعید است با دولت آمریکا عمیقاً همکاری کنند.

این سند حقایق مهمی را روشن می‌کند:

با توجه به واژه کلیدی «خواستن» در جمله «حکومت پس از آزادی گنجی از او خواهد خواست ایران را ترک کند»، احتمال اینکه با گنجی، بهنود و دیگران پیش از خروج مذاکره و معامله‌ای صورت گرفته باشد، بسیار بالاست.
یعنی این افراد توافق کرده بودند کشور را ترک کنند، نقشی مشخص در خارج ایفا کنند و در زمان مناسب امکان بازگشت داشته باشند.

به این ترتیب حتی نحوه درآمد، فعالیت رسانه‌ای و مسیر سیاسی افرادی چون گنجی، بخشی از یک برنامه از پیش طراحی‌شده بود تا در محدوده‌ای بی‌خطر و تحت کنترل باقی بمانند.
فاندها، شغل‌ها و تریبون‌هایشان همگی نه برای اثرگذاری، بلکه صرفاً به‌عنوان منابع درآمد و حفظ بی‌خاصیتی تعریف شدند.

گنجی پس از خروج، دقیقاً در مسیر همان معامله‌ای حرکت کرد که پیش‌تر با نظام کرده بود.
او رسماً استخدام هیچ رسانه یا اندیشکده‌ای نشد و با هیچ مقام دولتی غربی هم دیداری نداشت.
هزینه زندگی او از طریق جوایزی تأمین شد که بین ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ به او داده شد؛ از جمله جایزه ۳۴ هزار دلاری «مارتین انالز» (۲۰۰۶) و جایزه ۵۰۰ هزار دلاری «میلتون فریدمن» از مؤسسه کاتو (۲۰۱۰).
خیلی زود مشخص شد گنجی قرار نیست حتی در ظاهر علیه رژیم فعالیت کند. برای گذران زندگی، باید پول قابل‌توجهی یک‌جا می‌گرفت تا سراغ کار خودش برود.
تنها مؤسسه‌ای که چنین پرداختی را می‌توانست انجام دهد، مؤسسه کاتو بود.
این در حالی بود که از نگاه امثال گنجی، کاتو یک مؤسسه راست افراطی با بنیان‌گذاران یهودی جمهوری‌خواه بود.
با این حال، وقتی اکبر گنجی ۵۰۰ هزار دلار را از مؤسسه «یهودیان راستگرا» گرفت، حتی یک بار نگفت «صد هزار خاک بر سر من»!

جالب‌تر اینکه جایزه «میلتون فریدمن» از سال ۲۰۰۲ فقط به فعالان اقتصادی داده شده بود و تنها استثنا در سال ۲۰۱۰، اکبر گنجی بود؛ اتفاقی که حیرت حتی همفکرانش را برانگیخت.
بی‌شک گروهی برای این جایزه لابی کرده بودند.
پس از آن ۵۰۰ هزار دلار، گنجی تعارف را کنار گذاشت و فول‌تایم تمرکزش را روی نفی اپوزیسیون، اسرائیل‌ستیزی مفرط و پهلوی‌ستیزی هیستریک گذاشت.

او همچنان امیدوار است روزی به آغوش نظام بازگردد.

فهرست مدارک در کانال تلگرام:

https://t.me/Reasondoubt/2625

- اصل و ترجمه مدرک مکاتبه سفارت آمریکا در دبی درباره وضعیت اکبر گنجی و احتمال آزادی او در فوریه ۲۰۰۷
- مدرک مالیاتی موسسه کاتو مربوط به سال ۲۰۱۰ و اعلام پرداخت ۵۰۰ هزار دلار به اکبر گنجی

👍126❤15😱2

6.3K views20:28