دوریِ شاهنشاه آریامهر از خاک ایران، فقط یک فاصله‌ی جغرافیایی نبود؛ زخمی بود که بر قلب تاریخی یک ملت نشست. او که سال‌ها زیر آسمان همین سرزمین نفس کشیده بود، روزی ناچار شد با چشمانی پر از درد، از کوه‌ها و دشت‌ها و مردمانی که دوستشان داشت دل بکند. صدای قدم‌هایش هنگام ترک وطن، برای بسیاری پژواکی از پایان یک دوران بود؛ دورانی که با همه‌ی فراز و فرودهایش، خاطره‌ای از شکوه و امید در سینه‌ها بر جای گذاشت...

شاهنشاه آریامهر در آن سال‌های سردِ دوری، شاید هزار بار در دلش از مرزهای وطن گذشت؛ شاید هر شب پلک‌های بسته‌اش را بر خاک ایران فرود می‌آورد. اما سرنوشت، بازگشت را از او دریغ کرد. و چه اندوهی بزرگ‌تر از این‌که انسانی عاشق، در غریب‌ترین فصل زندگی‌اش، از آغوش سرزمینش دور بماند…
#جاوید_شاه
@C_B_SHAHZADEH