‌نگارنده ی آسمان و زمین
به جان و به تن مالک راستین

اراده چو بر کار  دنیا گرفت
نگر کاین جهان از کجا پا گرفت

در آغاز بر پا نمود آسمان
درونش بنا کرد بس کهکشان

سپس آسمان را به آتش کشید
وزین آتش آمد جهانی پدید

شکفتند سیارگان بیشمار
یکایک ز انگشت پروردگار

وزآن پس چو گردونه بسیار شد
زمان زین دگرگون پدیدار شد

چو ماه و چو خورشید را آفرید
به یک نیمه دم بر زمین جان دمید

فراخواند بر خاک بس ابر و باد
تن  آبها  را  در  آن  جای   داد

به یک سمت گردون بیابان گذاشت
به یک سمت دیگر گل و سبزه کاشت

بهشتی  برین   تپه   آماده  شد
به فرمان  او  زندگی  زاده شد

چو دروازه بگشود و دستور داد
بسی  جانور  آمد  از  هر  نژاد

کمی پس که گهواره بر پای دید
ز  ره  نوبت  کار   آدم   رسید

ز جان تکه ای بر گرفت این اَبَر
که بر پا کند خشت خام بشر

چنان شد کز آبی نه گرم و نه سرد
تن  آدمی را به جان  زنده  کرد

نه اهریمن و هم نه جن پرورید
نه هرگز  فرستاده ای  آفرید

هزاران  پیام آور این  زمین
یکی نامد از نزد جان آفرین

یکایک هوس را ره آور شدند
پی ِ دزدی و جاه و مال آمدند

که این برج هستی هرآنکو گذاشت
نیازی به صحرانشینان‌نداشت

گر آدم به یک جرعه از آب زاد
خرد  را  درون  نهادش  نهاد

که آگاه گردد به تمکین خویش
ز پستی جدا سازد آیین خویش

‍‍  زمان رفت و زان آدم از چند رنگ
به هر جای گردون  نهادند  چنگ

خرد خفتگان  ره به بیره  زدند
به خاک بیابان شناور شدند

چو با سوسمار و ملخ زد نشان
چنین ایل  نامیده شد تازیان

وزان سو نژادی دگر همچو شیر
خردمند و نام آورو بس دلیر

به گلخانه ی این فلک پا گشود
حقوق  بشر را به دنیا  سرود

ز اندیشه وگفت و کردار نیک
زبانزد به گیتی شد از کار نیک

نشست اندرون بهشتی  برین
که نامیده شد  مرز ایرانزمین

زمان از پس  روزگاران گذشت
دل تازی از ما پر از کینه گشت

به ناشکری از هدیه ی کردگار
زد آخر گلوی  خرد را به دار

چپاول ز کشتار آغاز شد
دهانش  به مفتی خوری باز شد

چو ثروت ربود از شبیخونگری
بپا کرد  با رهزنان لشکری

گدا زاده قوم   بیابان نشین
به سر داشت رویای  ایرانزمین

زمانی که لشکر به ایران رسید
خرد خانه ها را به آتش  کشید

هم اجدادمان در گروگان گرفت
ز ایرانیان  خون فراوان   گرفت

وزان پس دگر عشق از یاد رفت
نکویی درین خانه  بر باد رفت

ملخ خوار ِ  زشت ِ  بیابان نورد
به ما دین به شمشیر و خون هدیه  کرد

چگونه شد این زندگی  پشت و رو
تفو   بر تو  ای   دین تازی   تفو

نه هریک ز ما زندگانی کند
چو بیگانه  بر  ما شبانی کند

به هر کشور آزادی  ار  ماندنیست
به سرمایه ای  جز خرد بسته نیست

خرد جسم و روح و دل و جان تست
خرد مذهب و دین و ایمان تست

خرد هم پدر هم ترا مادر است
خرد در تو نیکوترین رهبر است

ترا فاش  رازی دهم  کم نظیر
به  دل اندرون این سخن گوش گیر

وجودی به تاریخ  شد  جاودان
که اندیشه را داد چشم و زبان

نمیرم دگر تا همیشه  دمی
که در جان مردم نشستم همی

آذر
کالیفرنیا 2010
@azar_massoud