سخنان برایان هوک، نماینده ویژه وزارت امور خارجه در امور #ایران پیرامون انتخابات مجلس یازدهم:

تو هم بفکر همینی که بعد رفتن شاه
اقولو اشهدان لا اله الله!!!

سروده ایی زیبا از شخصی که از نامش بی اطلاعیم

@c_b_shahzadeh

مایک پامپئو، وزیر امور خارجه آمریکا: نیروی دریایی ایالات متحده از انتقال ۳۵۸ موشک و دیگر قطعات سلاح ساخت ایران که به سمت حوثی های یمن درحرکت بودند جلوگیری نمود. این نمونه دیگری از ادامه سرپیچی بزرگترین حامی تروریسم جهان، جمهوری اسلامی ایران، از شورای امنیت سازمان ملل است. جهان باید خشونت های ایران را رد و هم اکنون برای تجدید تحریم تسلیحاتی رو به انقضای #سازمان_ملل علیه #ایران اقدام کند.

روز #ولنتاین ، روز عشاق در حکومت داعشی های بربر حاکم بر ایران که مفاهیمی جز مرگ ، آشوب و نفرت را درک نمیکنند، ممنوع اعلام شده است ...
@c_b_shahzadeh

📑«حضرت والنتینو»، اسقف ۹۷ ساله‌ای که حامی عشاق شد
یادداشتی از احمد رأفت
ادامه
rebrand.ly/ywoum9p

@c_b_shahzadeh

مراسمِ تدفینِ جمهوری اسلامی در 22 بهمن ۹۸

رژیم ولایت فقیه در غیاب مردم، سالروز به قُدرت رسیدن خود را جشن گرفت.تصویری که معرکه خامنه ای و همدستانش در ۲۲ بهمن به دست داد، با خیابانها و میدانهای خالی، اجتماعهای پراکنده و بی روح، شرکت کنندگان بی انگیزه و مریدان متفرق ترسیم شده بود؛ آنچنان که گویی نظام رژیم ملاها به مراسم تدفین خود رفته بود...

@c_b_shahzadeh

نصب بنر بزرگ #جاوید_شاه بر روی پلی در کرمانشاه توسط مبارزین #کمپین_بازگشت_شاهزاده

@c_b_shahzadeh

چرا پادشاهی؟

‏مهم‌ترین چیزی که یک نظام سیاسی نیاز دارد تا در آن حقوق بشر مبنا قرار گیرد و هرگونه دموکراسی در آن کار کند، «ثبات» است.

بدون ثبات هر نظام سیاسی یا تبدیل به دیکتاتوری و استبداد میشود یا هرج و مرج.

البته که تکیه بر صرف ثبات هم یک نظام سیاسی را در برابر استبداد بیمه نم‌یکند. بلکه آنچه یک نظام سیاسی را در برابر استبداد بیمه می‌کند، ضمانت «قانونی» و پاسداری «نهادی» از آزادی و حقوق اساسی است که در اصل تفکیک قوا مندرج است.

صرف وجود اصل تفکیک قوا در قانون اساسی هم ضامن تفکیک قوا نیست، بلکه نهادهای آن باید مستحکم و قدرتمند باشند.

چگونه می‌توان «ثبات»، «آزادی»، «حقوق اساسی» و «تفکیک قوا» را در یک نظام سیاسی جمع کرد؟ از طریق Executive (قوّهٔ مجریّهٔ) قوی که قدرت بیشتری از بقیه نهادهای منبعث از تفکیک قوا داشته باشد.

اینجا مشکلی وجود دارد: اگر شاه صاحب تام‌الاختیار Executive باشد، باز امکان برآمدن استبداد است.

فرقی نمی‌کند شاه باشد یا رئیس‌جمهور، مادامیکه صاحب این قوه دارای قدرت بیشتری از سایر قوای قانون اساسی است، امکان این هست که ثبات به قیمت استبداد حاصل شود. می‌دانید که اختیارات و قدرت قانونی رئیس‌جمهور آمریکا از پادشاه/ملکه انگلستان بسیار بیشتر است. پس چاره چیست؟


ثبات را قربانی امتناع استبداد کنیم؟ نمی‌شود. ثبات که از بین برود یا هرج و مرج می‌شود یا استبداد سربرمی‌آورد.

دلیل ثبات این دو دموکراسی کهن یعنی انگلستان و ایالات متحده همین قدرت بیشتر Executive است!
‏
پرسش اینست: کدامیک بیشتر در معرض استبدادند؟ جمهوری آمریکا یا پادشاهی انگلستان؟


طبیعتا چون ایران تجربه چندصدساله دموکراسی و تفکیک قوا ندارد، در هر دو حالت میتواند به استبداد میل کند.

تنها یک راه وجود دارد تا مانع این استبداد شد بدون اینکه ثبات یا آزادی را قربانی کنیم:

‏تبدیل Exekutive به یک کورپوس که از یک سو دائمی است و از دیگرسو با دموکراسی قابل تغییر.


چگونه؟ Executive یک رئیس دائمی (شاه) داشته باشد که اختیار قانونی «حکومت کردن» ندارد ولی حافظ قانون اساسی و عامل ثبات نظام سیاسی است و یک رئیس منتخب دموکراتیک (نخست‌وزیر) که از سوی مردم و نمایندگان‌ آنها اختیار قانونی حکومت کردن بدو واگذار (و از او سلب) می‌شود و باید پاسخگوی مردم و نمایندگان آن‌ها باشد.

‏نام این نظام «پادشاهی پارلمانی» است.

@Imani_Telegram

‏متن ‎#حامد_اسماعیلیون خطاب به ‎#جاستین_ترودو:

"اشکالی ندارد که با شیطان دست دهید اما به او اعتماد نکنید. او در مونیخ است برای دروغ گفتن در مورد ‎#پرواز۷۵۲ و سرپوش گذاشتنِ جلوگیری از تحقیقات طی ۳۷ روزِ گذشته.
آنها همکاری نخواهند کرد. مجرمان معمولاً چنین نخواهند کرد.
از ما گفتن بود!"

@c_b_shahzadeh