👑 وقتی ملت‌ها دوباره به پادشاهی بازگشتند…

در تاریخ معاصر، کشورهایی بوده‌اند که پس از تجربه‌ی تلخِ جمهوری، بی‌ثباتی، دیکتاتوری یا جنگ داخلی، دوباره به پادشاهی بازگشتند — نه به‌عنوان نماد سلطه، بلکه به‌مثابه نشانه‌ی ثبات، تداوم تاریخی و وحدت ملی

🇬🇧 انگلستان

در سال ۱۶۴۹، پس از جنگ داخلی میان نیروهای پادشاه و پارلمان، شاه چارلز اول اعدام شد و انگلستان برای نخستین بار به جمهوری تبدیل شد؛ تحت رهبری الیور کرامول به‌عنوان «فرمانروای بزرگ» (Lord Protector). اما حکومت جمهوری‌خواهانه‌ی کرامول به‌تدریج به دیکتاتوری نظامی بدل شد و پس از مرگ او، کشور در هرج‌ومرج و نارضایتی فرو رفت.
در سال ۱۶۶۰، با دعوت پارلمان و حمایت عمومی، پسر چارلز اول یعنی چارلز دوم از تبعید بازگشت و سلطنت احیا شد. این بازگشت که به «بازسازی سلطنت» (The Restoration) مشهور است، نه تنها تاج‌وتخت را بازگرداند بلکه نظم و ثبات سیاسی را نیز به کشور باز پس داد.

🇪🇸 اسپانیا

در سال ۱۹۳۱، سلطنت در اسپانیا سرنگون شد و جمهوری دوم اعلام گردید. اما این دوره با بی‌ثباتی شدید سیاسی و درگیری‌های داخلی همراه بود که در نهایت به جنگ داخلی (۱۹۳۶–۱۹۳۹) و پیروزی ژنرال فرانسیسکو فرانکو انجامید.
فرانکو یک دیکتاتوری نظامی برقرار کرد و سلطنت را به حالت تعلیق درآورد. اما در سال ۱۹۶۹، شاهزاده خوان کارلوس، نوه‌ی شاه پیشین، به عنوان جانشین او تعیین شد. پس از مرگ فرانکو در ۱۹۷۵، خوان کارلوس به سلطنت رسید، اما برخلاف انتظار فرانکو، روند گذار به دموکراسی را آغاز کرد. او با حمایت از اصلاحات سیاسی و قانون اساسی ۱۹۷۸، سلطنت مشروطه و مردم‌سالار را در اسپانیا بازگرداند.

🇰🇭 کامبوج

در سال ۱۹۷۰، پادشاه نورودوم سیهانوک در کامبوج با کودتای نظامی به رهبری لون نول سرنگون شد و جمهوری اعلام گردید. اما کشور به‌زودی وارد دوران تاریکی شد؛ نخست با جنگ داخلی، و سپس با حاکمیت خون‌بار رژیم خِمرهای سرخ (۱۹۷۵–۱۹۷۹) که منجر به مرگ حدود دو میلیون نفر شد.
پس از سقوط خمرهای سرخ و سال‌ها ناآرامی، در اوایل دهه ۱۹۹۰ سازمان ملل با نظارت بر روند صلح و انتخابات، به بازسازی سیاسی کشور کمک کرد. در سال ۱۹۹۳، با رأی مردم در همه‌پرسی و حمایت جامعه‌ی جهانی، نظام پادشاهی مشروطه دوباره برقرار شد و نورودوم سیهانوک به عنوان پادشاه بازگشت. سلطنت، این بار چهره‌ای نمادین، ملی و وحدت‌بخش به خود گرفت.

🔁 در مقابل، کشورهایی که پادشاهی را برانداختند، چه شدند؟

برخی ملت‌ها پس از براندازی سلطنت، نه تنها به آزادی و پیشرفت نرسیدند، بلکه وارد چرخه‌ای از خشونت، سرکوب و فروپاشی سیاسی شدند.

🇷🇺 روسیه

پس از سرنگونی تزار نیکلای دوم در سال ۱۹۱۷، مردم امیدوار به آزادی، عدالت و پایان جنگ بودند. اما به‌جای آن، وارد دوره‌ای از آشوب، جنگ داخلی و سرکوب گسترده شدند. انقلاب بلشویکی به رهبری لنین، حکومت دیکتاتوری کمونیستی را جایگزین سلطنت کرد، و پس از او، استالین با رژیمی تمامیت‌خواه، میلیون‌ها نفر را در پاکسازی‌های سیاسی، اردوگاه‌های کار اجباری (گولاگ‌ها) و قحطی‌های مصنوعی به کام مرگ فرستاد.
آزادی‌های فردی، مالکیت خصوصی و حتی بیان ساده‌ی عقیده ممنوع شد و جامعه‌ای ترس‌زده و سرکوب‌شده شکل گرفت که دهه‌ها از رفاه و کرامت انسانی محروم ماند.

🇮🇶 عراق

در سال ۱۹۵۸، با سرنگونی سلطنت و اعدام خونین خاندان پادشاهی، جمهوری نظامی بر سر کار آمد. اما این نظام‌ها یکی پس از دیگری با دیکتاتوری، خشونت و بی‌ثباتی همراه بودند.
اوج این روند با قدرت‌گیری صدام حسین بود: سرکوب بی‌رحمانه‌ی مخالفان، جنگ‌های ویرانگر با ایران و کویت، نسل‌کشی کردها و ایجاد حکومتی امنیتی و خشن، کشور را به فقر، ترس، تحریم و انزوا کشاند. عراق که در دوران پادشاهی در حال نوسازی و توسعه بود، پس از سقوط سلطنت وارد چرخه‌ای از آشوب و رنج طولانی مردم شد.

🇪🇬 مصر

در سال ۱۹۵۲، افسران آزاد سلطنت را سرنگون کردند و ملک فاروق را برکنار ساختند. مردم که به آزادی و دموکراسی امید بسته بودند، با رژیم‌های نظامی پیاپی روبه‌رو شدند که با سرکوب سیاسی، کنترل رسانه‌ها و محدودسازی آزادی‌های مدنی حکومت کردند.
جمال عبدالناصر، هرچند با شعار عدالت اجتماعی و مبارزه با استعمار محبوب شد، اما سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد، شکست در جنگ با اسرائیل و سرکوب مخالفان، مصر را به رکود و اختناق کشاند. پس از او، حکومت‌های انور سادات و حسنی مبارک نیز با فساد و استبداد ادامه یافت. نتیجه آن‌که مردم مصر، به‌جای آزادی و رفاه، دهه‌ها در فقر، نابرابری و سرکوب گرفتار ماندند.
🇱🇾 لیبی

در سال ۱۹۶۹، معمر قذافی با کودتا علیه پادشاه ادریس سنوسی، سلطنت را سرنگون کرد. اما مردم، به‌جای آزادی و پیشرفت، وارد دوران طولانی دیکتاتوری، سرکوب سیاسی، فساد سیستمی و انزوای بین‌المللی شدند.

@C_B_SHAHZADEH

اگر جنگ سیاسی ما برای سرنگونی جمهوری و احیاء پادشاهی است، جنگ تمدنی ما برای زنده کردن تمدن و جهان ایرانی است. تفاوت این دو جهان همچون تفاوت شاهنامه و مثنوی است. شاهنامه روایت تمدن و سازندگی و نظم است. مثنوی قصه تخریب است. شاهنامه منبع تمدن سازی است. مثنوی در پی تحقیر تمدن است.
↓
شاهنامه از ساختن دنیا می‌گوید، مثنوی معتقد است دنیا فریب و پوچ است. در شاهنامه بدن پهلوان خانه عقل و خرد است در مثنوی بدن قفس روح است. در شاهنامه آزادی وقتی است که درد و غمی نباشد و بشود زندگی را ساخت، در جهان مثنوی آزادی با مرگ ممکن می‌شود.
↓
در شاهنامه آدم‌ها وقتی همدیگر را می‌کشند پشیمان می‌شوند و تاوان می‌دهند اما در مثنوی مرگ و کشتن را توجیه می‌کنند. ملت ایران ۵۰۰ سال است که اسیر قصه تشیع شده. هر قصه‌ای ارزش باور را ندارد. روایت ارزشمند به ما انگیزه می‌دهد تا بسازیم و نگه داریم و پیش برویم.
↓
شاهنامه قصه کاریز و قنات و سرچشمه و آب و ریشه‌ها است، مثنوی داستان خانقاه و مرگ‌اندیشی است. شاهنامه روایت جهان ایرانی است. روزی باید عملا یاد بگیریم که هر قصه‌ای ارزش باور را ندارد. این روایت ایرانی است

🔗 Libertad 🜲

@C_B_SHAHZADEH

وقتی که جنگ میشه حکومت باید آژیر جنگ رو به صدا در بیاره و مردم رو بفرسته پناهگاهی که از پیش ساخته.

با حمله اسراییل، خود اسراییل به مردم هشدار میداد😁 و ج.ا خیلی راحت #نت رو قطع کرد، و صدا سیمای جمهوری اسلامی‌ دائما میگفت خبری نیست، از تهران خارج نشید

حالا بیا بدو برو تو کون اخوند. بدو.
پدسوخته‌های شارلاتانِ مثلا مخالف.

🔗 Piishgoo

#کمپین_بازگشت_شاهزاده

@C_B_SHAHZADEH

بی‌بی نتانیاهو با بالِ صهیون و برای دیداری تاریخی با ترامپ راهی واشنگتن شد | دوبله فارسی

ویدئوی کامل در لینک زیر:
https://www.youtube.com/watch?v=YxPMlaLHqK4

آنچه در این برنامه می‌بینید و می‌شنوید دوبله فارسی اظهارات بی‌بی نتانیاهو، در کنار هواپیمای بال صهیون، هواپیمای مخصوص نخست‌وزیری اسرائیل است که دقایقی پیش توسط دفتر نخست‌وزیری اسرائیل منتشر شده است. بنیامین نتانیاهو دقایقی پس از این اظهارات سفر خود به سمت واشنگتن را آغاز کرد تا در یکی از حساس‌ترین برهه‌های دوران عمر سیاسی‌اش به دیدار دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده برود.
این مأموریت در حالی پیش‌روی نتانیاهو قرار دارد که خامنه‌ای پس از هفته‌ها پنهان شدن در مخفیگاه، بار دیگر در انظار ظاهر شده است تا نشان دهد همچنان بر مسند قدرت است. نتانیاهو به واشینگتن رفته است تا از یک فرصت تاریخی کم‌نظیر بهره بگیرد. به باور کارشناسان آگاه، او امیدوار است رئیس‌جمهور آمریکا را به این جمع‌بندی برساند که اکنون زمان آن است که کار جمهوری اسلامی یکسره شود؛ پیش از آنکه رژیم بتواند خود را بازیابی کند یا با اتکا به نیروی نیابتی خود در منطقه بار دیگر تهدیدی جدی ایجاد کند.

#بی‌بی #نتانیاهو #ترامپ #اسرائیل #آمریکا
@Unikador

یه عده مزدور و کله‌کدو هم مدام میگن:
"به هر حال در هر جنگی تلفات غیرنظامی از مردم عادی وجود داره و جنگ اخير هم از این قاعده مستثنی نیست"
ازشون بپرسید
١. کی؟ کدوم غیرنظامی؟ آن را به من نیشان بده!
والا ما هر چی "کشته عادی" دیدیم یا فک و فامیل مسئولان بودن یا صیغه و زن چندمشون
٢. بپرسید اگه واقعا مردم عادی کشته شدن چرا رژیم با سند نشون نمیده؟ خجالت میکشن از راستگویی؟ یا دستگاه پروپاگانداشون رو خاموش کردن؟ چرا مثل کلیپ پاپ کورنِ تجریش همه این کشتگان عادی و صحنه‌های آسیب به ساختمونها و ماشینها فیکن!!؟
اگه طی حمله آسیب هردمبیل و بی‌حساب وجود داشته چرا حتی
یک کلیپ درست درمون ازش وجود نداره؟

🔴با اطمينان میگم "بله جنگ اخیر از قاعده همه جنگها مستثنی بود "

تمام کشتگان، نظامی یا فامیل و خانواده و صیغه و همسایه آدمکشا بودن

پ. ن: یادتون نره اسرائیل فخری زاده رو از فاصله ١ کیلومتری تو بغل زنش جوری زد که فقط خودش گلوله میخورد و زنش نه!

🔗 mostafa1

@C_B_SHAHZADEH

به اینکه اسراییل مدام میگوید براندازی تصمیم مردم ایران است توجه نکنید، این را برای توجیه عرف بین‌المللی

ج.ا برای آمریکا تهدید فوری نیست و نیازی هم به سرنگونی‌اش نمیبیند،بحث اسراییل اما متفاوت است،پس از ۷ اکتبر آنها در دو حالت امنیت خواهند داشت،سقوط ج.ا یا به رسمیت شناخته شدن اسراییل توسط ج.ا و تضمین‌های امنیتی قابل راستی آزمایی همانند آنچه در فقره لیبی رخ داد.

اپوزوسیون ما و نیروهای سیاسی برانداز و فعالین رسانه‌ای و تک‌تک شما باید در همه جا تمرکزتان فقط روی خود براندازی باشد نه افتادن در تله بعد از براندازی و بدتر از آن افتادن در تله هرج و مرج.
متحد استراتژیک ما اسراییل است و نه آمریکا.
اسراییل وارد پروژه براندازی شود آمریکا را هم
همراه میکند.بدیهی است که همراهی یا عدم همراهی آمریکا کلیدی است اما راهش از مسیر اسراییل میگذرد. اسراییل هم ابزارش را دارد و هم اهرمش را.
وقفه فعلی جهت دوباره چیدن مهره‌هاست.
چیزی تمام نشده،تمام شده بود خامنه‌ای و اوباش رسانه‌ای او آویزان ایران نمیشدند.
اینترنت را قطع میکنند
که گفتمان آنها و روایت آنها یکه‌تاز باشد.
مردم ایران با مبارزه مسلحانه هم بخواهند ج.ا را سرنگون کنند تلفات و هزینه‌‌های مادی و زمانی‌اش چندین برابر سرنگونی ج.ا با کمک حملات اسراییل است.
فعلا که ما در مومنتوم جنگ اسراییل با ج‌.ا هستیم بهترین کار تقویت همین مومنتوم است.

امیدوارم موفق شویم ولی اگر موفق نشدیم و شکست خوردیم بعد از آن فرصت برای پرداختن به گذشته و حسابرسی از ایکس و ایگرگ و شروع پارادایم جدید هست.

@C_B_SHAHZADEH

وای اگر #ترامپ حکم جهادم دهد!
ضارب بن لادن اعلام آمادگی کرده برای آوردن سر حزرت آغا😍
#خامنه‌ای_به_پایان_سلام_کن

@C_B_SHAHZADEH

✍🤴محرم در دوره رضاشاه چگونه بود؟ یه نگاه منطقی به کاری که کرد بندازیم:

رضاشاه وقتی از سال ۱۳۰۴ رسماً پادشاه شد، کشور رو تو شرایطی تحویل گرفت که ذهن خیلی از مردم هنوز توی قرون وسطی مونده بود. خرافات، تعصب، و عزاداری‌هایی که گاهی از حالت مذهبی خارج می‌شدن، پررنگ بودن. برای رضاشاه که دنبال یه ایران مدرن بود، این فضا قابل قبول نبود.

برای همین، از حدود سال ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۶، سیاست‌هایی رو اجرا کرد که محرم و عزاداری‌های اون رو به‌سمت نظم و عقلانیت ببره.

چی کار کرد؟

۱. محدودسازی دسته‌گردانی‌ها – حدود سال ۱۳۱۱
گفت دسته‌ها نباید توی خیابون راه بیفتن و باعث شلوغی شن. فقط اجازه داد داخل مسجد و تکیه‌ها مراسم برگزار بشه. چون تو نگاه دولت، نظم شهری اولویت داشت.

۲.جلوگیری از روضه‌خوانی‌های خرافی – از سال ۱۳۱۴ به‌بعد
خیلی از روضه‌ها پر از داستان‌های اغراق‌شده بودن. دولت اومد گفت اینا باید جمع شه. مثلاً از سال ۱۳۱۵، اداره نظمیه دستور داد فقط با مجوز خاص، روضه برگزار بشه.

۳. برگزاری جشن‌های دولتی همزمان با محرم – اوجش سال ۱۳۱۶
تو بعضی شهرها، دولت دستور داد توی همون روزهای محرم، جشن‌های فرهنگی، تئاتر و نمایش برگزار کنن. هدف این بود که فضای اجتماعی کشور از غم و ماتم دائمی، بره به‌سمت شادی و نشاط.

خلاصه‌ش: بین سال‌های ۱۳۱۰ تا ۱۳۱۶، رضاشاه عزاداری رو ممنوع نکرد، بلکه از کوچه و بازار جمعش کرد و برد تو فضای کنترل‌شده مذهبی. دلیلش هم ساختن یه کشور منظم و مدرن بود. نه با دین دشمنی داشت، نه با اعتقاد مردم؛ فقط با عقب‌موندگی فرهنگی مشکل داشت.

@C_B_SHAHZADEH

علی خامنه‌ای، ۲۲ فروردین ۱۳۸۲:
ملت عراق از رفتن صدام خوشحالند. وقتی دل ملت یک کشوری با مدیران آن کشور صاف نباشد همین می‌شود
ملت عراق از مدیران کشور خود کتک خورده بود، ضربت دیده بود، اهانت و تحقیر و غصب و سنگدلی دیده بود، لذا در حمله آمریکا از آن‌ها هیچ حمایتی نکرد

@C_B_SHAHZADEH

نیکسون به شاه نگاه کرد و گفت: «از من محافظت کن.»
این جمله را رئیس‌جمهور آمریکا خطاب به شاه ایران گفت.

بُرشی کوتاه از مستند TAKEN HOSTAGE

🔗 History In Pics (@HistoryInPik)
@C_B_SHAHZADEH

سرود ایران زمین بازی #پهلوی است.
خامنه ای در زمینی بازی کرد که پیشاپیش در آن بازنده است.

#کمپین_بازگشت_شاهزاده
@C_B_SHAHZADEH

بنی صدر: وقتی که گارد جمهوریِ صدام به قوای ما حمله کرد، اول کسی که فرار کرد آقای خامنه‌ای بود.

@C_B_SHAHZADEH

غریب، محمد بود که کسی رو نداشت جنازه اش رو تحویل بگیره💔💔💔😢

@C_B_SHAHZADEH

آیا درست است که بگوییم قبل از شرکت در مراسم محرم, خامنه‌ای یک اجازه رسمی از اسراییل و آمریکا برای خروج از پناهگاه گرفته بود که به دلایل انساندوستانه و مذهبی مورد پذیرش قرار گرفت 😏

🔗 Waleed Gadban (@GadbanWaleed)

توییت مشاور سیاسی دولت اسرائیل در سازمان ملل

@C_B_SHAHZADEH

برای کشتن ترامپ جایزه گذاشتن تو صدا و سیما

@C_B_SHAHZADEH

هیچ دیکتاتوری قبل از سقوط اینقدر ذلیل و بی ارزش نشده بود
#همکاری_ملی
#KingRezaPahlavi

🔗 نگان (@negannegan55)
@C_B_SHAHZADEH

مقایسه خروج معمر قذافی از مخفی‌گاه در جریان جنگ (فروردین ۱۳۹۰) و خروج علی خامنه‌ای (تیر ۱۴۰۴)

#کمپین_بازگشت_شاهزاده

@C_B_SHAHZADEH

The end of the Islamic Republic will be the beginning of Iran’s rebirth.

http://IPPIran.com

پایان جمهوری اسلامی، آغاز تولد دوباره ایران خواهد بود.


🔗 Reza Pahlavi (@PahlaviReza)
@C_B_SHAHZADEH

۱/چرا بریدن از یک دیکتاتور سخت‌تر از جدا شدن از یک دموکرات است؟
و چرا حتی بعد از ۴۵ سال، برخی هنوز به‌جای نفرت از جمهوری اسلامی و خامنه ای، از شاه انتقام می‌گیرند؟
پاسخ در روان انسان نهفته است. این رشته‌توییت را تا آخر بخوانید.
۲/ در روان‌شناسی، جدا شدن از فردی که شخصیت دیکتاتور دارد، معمولاً بسیار سخت‌تر از قطع رابطه با کسی‌ست که به‌شکل دموکرات عمل می‌کند.
چرا؟ چون دیکتاتور با کنترل روانی، ترس، تهدید، و تحریف واقعیت ذهن طرف مقابل را می‌بلعد.
۳/ وقتی در یک رابطه با یک دیکتاتور هستی، هویتت آرام‌آرام از بین می‌رود.
او تو را همزمان تحقیر و وابسته می‌کند.
مثل جمهوری اسلامی: هم تو را “بی‌ارزش” می‌داند، هم بدون تو دوام نمی‌آورد.
و تو هم، به‌طرز بیمارگونه‌ای، به بقایش خو می‌کنی.
۴/ این همان چیزی‌ست که به آن می‌گویند trauma bond یا پیوند روانی ناشی از خشونت.
در چنین رابطه‌ای، دیکتاتور گاهی تو را تنبیه می‌کند و گاهی پاداش می‌دهد.
مغزت یاد می‌گیرد به همین «چرخه‌ی آزار و آرامش موقت» معتاد شود
۵/ در مقابل، جدا شدن از یک دموکرات سخت نیست چون به تو آزادی و احترام می‌دهد.
مثل شاه که هر وقت از او انتقاد کردی، به چشم تو شلیک نکرد.
با صدای تو مخالف بود، اما تو را حذف نکرد.
اما ترا زخمی نکرد.
۶/ حالا چرا هنوز بعد از ۴۵ سال، برخی در نقد «شاه» بیشتر از نقد «خامنه‌ای» می‌نویسند؟
چون شاه پدر مستبد نبود. جدا شدن از او آزادانه بود، نه خون‌بار.
برای همین، راحت‌تر شد قربانی انتقاد و فرافکنیِ پس از انقلاب
۷/ جمهوری اسلامی مثل یک پدر دیکتاتور، با ما با تحقیر، گناه، و تهدید رفتار کرده.
او نه تنها ما را “بی‌ارزش” کرده، بلکه ما را قانع کرده که بدون او نابود می‌شویم.
و این دروغ، مثل زنجیر بر روان ما افتاده.
۸/ برای همین است که حتی بعضی از مخالفان جمهوری اسلامی، هنوز از “رهایی کامل” می‌ترسند.
در ناخودآگاهشان، انگار هنوز صداهایی هست که می‌گوید:
«بیرون از این سیستم، چیزی جز هرج‌ومرج نیست…»
۹/ اما این فقط یک توهّم است.
مثل هر رابطه‌ی آزارگر، پایان آن، درد دارد ولی آزادی پشتش نشسته.
تا وقتی از دیکتاتور نبری، خودت را کامل پیدا نمی‌کنی.
و تا وقتی دلت با سرزنش شاه خنک می‌شود، هنوز زندانی‌ای.
۱۰/ در روان جمعی، عبور از دیکتاتور مساوی با بازسازی هویت است.
بریدن از جمهوری اسلامی فقط یک انقلاب سیاسی نیست، یک رهایی روانی است. اگر هنوز درگیر سرزنش پهلوی هستی ولی برای این حکومت هزار توجیه داری، شاید هنوز درگیر همان زنجیر روانی باشی. تا از دیکتاتور نبری، خودت را پیدا نمی‌کنی.

🔗 Nila Behzadi #MIGA


‌این رشته‌توییت یکی از دقیق‌ترین و نافذترین تحلیل‌های روان‌شناختی درباره رابطه‌ی بیمارگونه‌ی بخش‌هایی از جامعه ایران با جمهوری اسلامی و چرایی نفرت‌پراکنی نسبت به خاندان پهلوی است — حتی بعد از گذشت ۴۵ سال.
‌
در قالب یک پاسخ یا پست مستقل، می‌توان این‌گونه جمع‌بندی و تقویت‌اش کرد:

🎯 چرا هنوز بعضی‌ها با شاه تسویه‌حساب می‌کنند، نه با خامنه‌ای؟ چون هنوز در بند یک رابطه‌ی سمی روانی با دیکتاتور واقعی‌اند.

جمهوری اسلامی نه‌فقط بدن ما، که ذهن ما را اسیر کرده.
با ترکیبی از تحقیر، تهدید، گناه‌انگاری و پاداش، ما را به خود وابسته کرده.
این همان trauma bond است.

و قربانیان trauma bond، معمولاً دشمنی‌شان را نثار کسی می‌کنند که آزادشان گذاشت، نه آن‌که اسیرشان کرد.

مثل کودکی که از مادر مهربان قهر می‌کند، اما همچنان به پدر خشن چسبیده، چون ته ذهنش باور کرده «بیرون از این خانه، نابود می‌شوم.»

یک بخش دیگر هم ناهمخوانی شناختی و عقلانی‌سازی پس‌نگر (Retrospective Rationalization):
•وقتی یک جامعه دچار پشیمانی عمیق می‌شود (مثلاً در پی یک انقلاب)، روان جمعی برای حفظ انسجام روانی و هویت جمعی، تاریخ را دوباره‌نویسی می‌کند.
•جمله‌ی «مشکل انقلاب نبود، تقصیر شاه بود» به یک سازوکار روانیِ تسکین‌بخش تبدیل می‌شود تا احساس گناه، شکست و اشتباه تاریخی را تخفیف دهد

🧠 عبور از جمهوری اسلامی، نه فقط انقلاب سیاسی، بلکه رهایی روانی‌ست.
تا از دیکتاتور نبُری، خودت را پیدا نمی‌کنی.
و تا وقتی شاه را می‌زنی و خامنه‌ای را می‌بخشی، هنوز در زندانی کهن‌الگوهای ذهنی هستی

🔗 Lulu

عالی نوشتی. البته این مکانیسم روانی در مورد بخش بزرگی از پهلوی ستیزان صدق میکند ولی نه همه آنها. بخش دیگر شامل کسانی است که مستقیم یا غیر مستقیم از این نظام کسب منفعت میکنند و حمایتشان آگاهانه و خبیثانه است.

🔗 سربازسُربی (@Leadsoldier3)
@C_B_SHAHZADEH