اکبر گلپایگانی، گلپا، شهریور ۹۶:
شجریان که در دهه ۶۰ در موسیقی ایران برای خود امپراتوری ایجاد کرده بود چرا اکنون معترض شده؟ من خانه‌نشین بودم و او برای خود یکه‌تازی می‌کرد
من مانند این آقایان هر روز به رنگی درنیامدم. توده‌ای نبودم که بعد حزب‌اللهی شوم و از مواهب قدرت برخوردار شوم

🔗 حافظه تاریخی (@hafezeh_tarikhi)

@C_B_SHAHZADEH

زمان شاه هایده تو تلویزیون اجرا میکرد
ویگن و گوگوش تو کاباره لایو میخوندن
سیناترا تو ورزشگاه آریامهر کنسرت میذاشت

ولی ج.ا از یه کنسرت خیابانی هم میترسه
#ننگ_بر_فتنه۵۷

🔗 بئاتریس 𓃬☼ (@IMbeatreas)

@C_B_SHAHZADEH

#علیه_فراموشی

🔗 حیله گر (@2002Kingfox)
@C_B_SHAHZADEH

صدای پای پهلوی به گوش همه رسیده.✋
دیگه دارند پیرامونش گفت‌وگو میکنن..

#KingRezaPahlavi

🔗 𝐀𝐓𝐇𝐄𝐈𝐒𝐓 آتئــیـسـت (@PersianGW)
@C_B_SHAHZADEH

تا کور شود هرآنکه نتواند دید!
#مونیخ #CyrusAccords

🔗 👑Shayan👊♂️ (@shayan_shahnazi)
@C_B_SHAHZADEH

مرگ طالقانی،معمایی حل نشده!
۲۸ مرداد۱۳۵۸ حمید شاهنگیان با ساخت این بخش از سرود مراسم افتتاحیه ی مجلس خبرگانی را رقم زد که شروع بخش مهمی از سیاست گذاری های کشور بود.
اما در دور‌ و نزدیک دو تن حذف شدند:
رفسنجانی و طالقانی با مرگ‌های کاملا مشکوک(ترور) و بازرگان از سوی طیف های 👇

‏مخالف منزوی شد!
احزابی مثل:جمهوری اسلامی-مجاهدین خلق-جبهه ی ملی-ابوالحسن بنی صدر در حال رقابت بودند و با کشته شدن طالقانی تاثیری بر فضای سیاسی نهاده شد.
طالقانی را عنصر وحدت بخش میدانستند،کسی را که از حامیان سرسخت ایده «شوراها» در قانون اساسی بود و در آخرین خطبه نماز جمعه‌اش در👇

‏(۱۶ شهریور ۱۳۵۸) به شدت از عدم توجه به این اصل انتقاد کرد.
۳ روز بعد و مرگ مشکوک طالقانی (که برخی مانند ولادیمیر کوزیچکین، مأمور سابق کاگ‌ب، آن را توطئه‌ای حساب‌شده دانستند) به شایعات درباره دخالت نیروهای داخلی یا خارجی دامن زد.
اما در جایی دیگر از دخالت KGB و رجوی حکایت دارد👇

‏۱۹شهریور ۵۸؛شبی که آیت‌الله طالقانی بعد از ملاقات طولانی با سفیر شوروی و خوردن شام، نیمه‌شب ناگهان سکته کرد. چند ساعت قبلش حالش خوب بود. همین فاصله کوتاه بین شام با سفیر تا مرگ، باعث شد روایت "مرگ مشکوک ناپدری معترض مجاهدین" همیشه همراه اسمش بماند،اون روزها طالقانی تو اوج فشار👇

‏بود،از یه طرف هنوز تازه اختلافاتش با خمینی رفع شده بود، از طرف دیگه با اقدامات و مواضع مجاهدین خلق و مسعود رجوی زاویه جدی پیدا کرده بود. در چند ماه گذشته شدیدترین انتقادهاش رو به این فرقه مطرح کرد. اگه ادامه می‌داد و رسماً طردشون می‌کرد، مجاهدین از هم می‌پاشیدن! چون بخشی 👇

‏از حامیان مجاهدین به دلیل حمایت طالقانیِ اسلامگراها و چپی‌ها بود.

روایت رسمی ساده بود: سکته قلبی طالقانی. اما مجتبی طالقانی، پسرش، بعدها گفت همون شب تلفن خونه قطع شده بود و به اورژانس نشد تماس بگیریم، آب قطع شده بود و پزشک خیلی دیر رسید. نشونه‌هایی که به‌سختی می‌شه 👇

‏نادیده‌شون گرفت. مرگی که بیشتر شبیه یه سناریوی برنامه ریزی شده برای «مرگ‌خاموش مجاهدین توسط سفیر شوروی» بود.

طاهره دخترش، حتی روایت عجیبی رو گفت: شاید سم از طریق انگشتر سفیر شوروی و دست دادن منتقل شده باشه. روایت دیگه‌ای هم درباره "سیگار آلوده" بود. اما هیچ کالبدشکافی جدی👇

‏انجام نشد؛ ابهام، مثل سایه، باقی موند. شبیه چیزهایی که هرگز رخ نداد در تاریخ سیاسی ایران!
پرونده‌ای پیچیده و‌مشکوک اما مسکوت!

ولادیمیر کوزیچکین، مأمور سابق کا.گ.ب، در خاطراتش نوشت: «مخالفانش همه چیز را تا آخرین جزئیات حساب کرده بودند. پیرمرد شانسی نداشت.»
مرگ کسی از درون 👇

‏دستگاه امنیتی شوروی، ماجرا رو خیلی فراتر از یک سکته ساده نشون میده.
اما برای روح الله خمینی، طالقانی یک وزنه برای تعادل و حفظ چپی‌های اسلامی بود. دقیقاً نقطه مقابل مجاهدین که طالقانی یا باید تنها پدر و حامی مجاهدین می‌ماند یا حذف می‌شد. به ویژه که طالقانی خمینی را رها نکرد.👇

‏یه نکته مهم: جایگاه اجتماعی طالقانی،محبوب بود، هم بین مذهبی‌ها، هم ملی‌ها،حتی بین کسانی که به بنی‌صدر و مجاهدین نزدیک بودن. مرگش جلوی طرد علنی مجاهدین رو گرفت؛ چیزی که می‌تونست سرنوشت آن فرقه رو تغییر بدهد. آن هم در شرایطی که با فشار خمینی، طالقانی در آخرین نماز جمعه خود، 👇

‏علیه مجاهدین سخن گفت.

مجاهدین و رجوی وقتی به اسم "انقلاب ایدئولوژیک" نزدیک‌ترین افراد خود را ترور کردن، پدرکشی هم برایشان عجیب نبود. برای حفظ فرقه و دیکتاتوری، حذف طالقانی منطقی بود. بعدش اما سناریو تغییر کرد: باید اشک تمساح ریخته می‌شد.

بعضی بچه‌های طالقانی جذب مجاهدین 👇

‏شده بودند. دختر بزرگش، اعظم، تا آخر عمر در خط مجاهدین موند. همین پیوند خانوادگی بهانه‌ای شد برای مظلوم‌نمایی فرقه. وقتی او فوت کرد، مریم رجوی بیانیه داد و از طالقانیِ پدر هم چهره‌ای "انقلابی" ساخت.
مریم رجوی در بیانیه‌اش نوشت: «آیت‌الله طالقانی پناه خلق‌های در زنجیر بود… 👇

‏او به مجاهدین عشق می‌ورزید و آنان را فرزندان خود می‌دانست.» تناقض تلخ اینجاست؛ فرقه‌ای که متهم به ترور خاموش اوست، حالا عزادار و ستایشگرش می‌شود!
کنار هم گذاشتن این تکه‌ها، پازلی تاریک رو می‌سازه: دیدار با سفیر شوروی، تلفن قطع‌شده، روایت کا.گ.ب، اظهارات پسر و دخترش، و مهمتر👇

‏اشک تمساح رجوی‌ها!!!مرگ طالقانی فقط یک "سکته قلبی" نبود؛ معمایی است که هنوز بوی یک ترور خاموش میده!
جایی که میشود احمد و مسعود رد پای مسعود و احمد را با کمک عوامل خارجی مشاهده کرد.
پ ن:
این نگارش هیچ دفاعی از طالقانی و افکار اطرافش ندارد و صرفا یک روایت تاریخی است.
‎#پسرعاقل_نوح

۴۶ ساله داریم تاوان این دل شکسته رو میدیم😔
#جاویدشاه

@C_B_SHAHZADEH