وب‌سایتی که #شاهزاده_رضاپهلوی با عنوان «ایران را پس می‌گیریم» رونمایی کرده، به چه کاری می‌آید؟

آبتین نیک‌منش

اگر نگاهی گذرا به بررسی‌ها و نظرات دهه‌های اخیر منتقدان و تحلیلگران سیاسی دربارهٔ ضعف‌های اپوزیسیون جمهوری اسلامی بیندازیم، همواره با یک عنصر مشترک روبه‌رو می‌شویم: ناتوانی مخالفان در ایجاد هماهنگی و جبههٔ واحد در برابر رژیم — از جنگ رسانه‌ای و تبلیغاتی تا بسیج توده‌ها و تقسیم‌کار مؤثر.
این وب‌سایت، تلاشی است برای پاسخ دادن به همین ضعف بنیادین.

در این پلتفرم، مثلاً اگر شما فعال رسانه‌ای هستید می‌توانید صفحهٔ خود در فضای مجازی را معرفی کنید و در کنار صدها یا هزاران فعال دیگر که تمایل به همکاری نشان داده‌اند، با دفتر شاهزاده در ارتباط و هماهنگی قرار بگیرید. در بزنگاه‌های حساس مثل اعلام فراخوان‌ها، اعتصابات یا واکنش به رخدادهای ویژه، می‌توان جبههٔ متحد رسانه‌ای در برابر جمهوری اسلامی تشکیل داد و تاکتیک‌های دستگاه سرکوب و رسانه‌های حکومتی برای ایجاد تفرقه با پخش شایعات را ناکام گذاشت.

این وب‌سایت همچنین امکان معرفی گروه‌ها، سازمان‌ها و تشکیلات سیاسی از کوچک تا بزرگ را فراهم کرده است. در مواقع سرنوشت‌ساز، این گروه‌ها می‌توانند با دستورکار مشخص و هماهنگی مشترک، فشارهای پراکنده را به حرکت جمعی و تأثیرگذار تبدیل کنند.

بخش دیگری که اهمیت دارد کانالی است برای ارتباط عمومی مردم با دفتر شاهزاده؛ چه برای ارسال طرح‌ها، ایده‌ها، پیشنهادات و انتقادات و چه برای ارسال پیام‌های محرمانه و امن به‌منظور افشای فسادهای داخلی رژیم.
خلاصه این وب‌سایت، بستری فراهم کرده که می‌تواند جویبارهای پراکنده اعتراضی را به هم نزدیک کرده تا برای درهم کوبیدن نظام اسلامی،رودی خروشان و سیل آسا آفریده شود.
این فرصت را از دست ندهیم و پاس بداریم.

اگر باور کنید میشود،خواهد شد.
امروز همه باید به ایران فکر کنیم
پاینده ایران

@C_B_SHAHZADEH

⚡🇬🇧🇮🇱🇵🇸فریاد حقیقت امیلی شرادر @emilykschrader خبرنگار، تحلیلگر سیاسی و فعال اجتماعی اسرائیلی در لندن

امیلی شرادر، روزنامه‌نگار و فعال یهودی-اسرائیلی، در مراسم یادبود قربانیان حمله تروریستی یوم‌کیپور در لندن با صدایی لرزان از خشم و اندوه سخنرانی کرد. او یادآور شد که در این حمله خونین، دو یهودی بریتانیایی بی‌گناه در کنیسه‌ای توسط جهاد الشامی، تروریست بریتانیایی با ریشه سوری، به قتل رسیدند.

شرادر با فریاد گفت: «کافیست! دولت بریتانیا جامعه یهودی خود را در خیابان‌ها تنها گذاشته و رسماً در حفاظت از ما شکست خورده است. ما دیگر سکوت نخواهیم کرد، هرگز تسلیم نخواهیم شد. ما ایستاده‌ایم و عدالت و پاسخگویی را مطالبه می‌کنیم.»

این خبرنگار و تحلیلگر سیاسی اسرائیلی تأکید کرد که این جنایت لکه‌ای ننگین بر پیشانی بریتانیا است و نشان می‌دهد یهودستیزی در این کشور به مرحله‌ای خطرناک رسیده است. او هشدار داد: «اگر دولت استارمر همین امروز اقدام نکند، تاریخ او را به‌عنوان سیاستمداری که چشم بر خون یهودیان بست، قضاوت خواهد کرد.»

🔗 LiveIranNews (@IranNewsAgency0)

@C_B_SHAHZADEH

لیبرمن، وزیر سابق دفاع اسرائیل هشدار داد:
کسانی که تصور می‌کنند رویارویی با ایران پایان یافته در اشتباه هستند و دیگران را نیز به اشتباه می‌اندازند؛
ایران هم‌اکنون در حال تقویت توان دفاعی و نظامی خود است و فعالیت‌ها در سایت‌های هسته‌ای از سر گرفته شده است.
او افزود:
بی‌دلیل نیست که کشورهای پیشرو دوباره مکانیزم ماشه، سازوکار تحریم ایران، را فعال کرده‌اند.
وی تاکید کرد که این بار ایران تلاش می‌کند اسرائیل را غافلگیر کند.
لیبرمن در ادامه خطاب به شهروندان اسرائیل گفت:
عید سُکوت را جشن بگیرید و با خانواده و دوستان وقت بگذرانید،
اما محتاط باشید و نزدیک پناهگاه‌ها قرار داشته باشید.
@C_B_SHAHZADEH

منابع العربیه:

بیش از 10 نفر از اعضای گردان‌های القسام شاخه نظامی حماس از جمله «ابوعبدالله حمدان» مسئول یگان نخبه القسام طی درگیری‌ها با خانواده المجایده در خان‌یونس در جنوب نوار غزه که با دخالت عملیات پهپادی اسرائیل همراه شد، کشته شدند.

ارتش اسرائیل ویدیویی از حمله پهپادی آن به نیروهای القسام حماس در خان یونس منتشر کرد.
@C_B_SHAHZADEH

🔴ترامپ بیانیه حماس را در صفحه شخصی خود منتشر کرد.


@C_B_SHAHZADEH

🔴یورونیوز :

تنش بین ایران و اسرائیل مجدداً افزایش یافته است و احتمال بروز درگیری مستقیم قریب الوقوع جدی شده است.


@C_B_SHAHZADEH

بیانیه حماس به پیشنهاد رئیس‌جمهور آمریکا ترامپ

از سر دلسوزی برای پایان دادن به تجاوز و نسل‌کشی که علیه مردم مقاوم ما در نوار غزه در حال انجام است، و بر اساس مسئولیت ملی و در دفاع از ثوابت، حقوق و منافع عالی مردم ما، جنبش مقاومت اسلامی حماس مشورت‌های عمیقی در نهادهای رهبری خود، مشورت‌های گسترده با نیروها و جناح‌های فلسطینی و مشورت با برادران، میانجی‌ها و دوستان انجام داده است تا به موضعی مسئولانه در برخورد با طرح رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ برسد. پس از مطالعه دقیق، این جنبش تصمیم خود را اتخاذ کرده و پاسخ زیر را به میانجی‌ها منتقل کرده است:

حماس از تلاش‌های عربی، اسلامی و بین‌المللی و همچنین تلاش‌های رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ که خواستار پایان جنگ در نوار غزه، تبادل اسرا، ورود فوری کمک‌ها، رد اشغال نوار و رد آوارگی مردم فلسطینی ما از آن است، قدردانی می‌کند. در این چارچوب و به گونه‌ای که به پایان جنگ و عقب‌نشینی کامل از نوار منجر شود، جنبش موافقت خود را با آزادی همه اسیران اشغالگر—چه زنده و چه باقی‌مانده‌ها—بر اساس فرمول تبادل موجود در پیشنهاد رئیس‌جمهور ترامپ، با شرایط میدانی لازم برای اجرای تبادل اعلام می‌کند. در این زمینه، جنبش آمادگی خود را برای ورود فوری از طریق میانجی‌ها به مذاکرات برای بحث درباره جزئیات تأیید می‌کند.

جنبش همچنین تأکید می‌کند که موافقت خود را با واگذاری اداره نوار غزه به یک نهاد فلسطینی مستقل (تکنوکرات) بر اساس اجماع ملی فلسطینی و با حمایت عربی و اسلامی اعلام می‌کند. در مورد سایر مسائل مطرح شده در پیشنهاد رئیس‌جمهور ترامپ درباره آینده نوار غزه و حقوق غیرقابل انتقال مردم فلسطین، این موضوع به موضع جمعی ملی و مطابق با قوانین و قطعنامه‌های بین‌المللی مربوطه وابسته است که در چارچوب ملی فراگیر فلسطینی مورد بحث قرار خواهد گرفت که حماس نیز در آن حضور داشته و با مسئولیت کامل مشارکت خواهد کرد.

@C_B_SHAHZADEH

🔺پوستر کاخ سفید در رابطه با سخن ترامپ در رابطه با فشار به حماس :

صلح از طریق قدرت

@C_B_SHAHZADEH

🚨داماد یهودی ترامپ و استیو ویتکاف از طراحان این طرح صلح هستند

@C_B_SHAHZADEH

‍ ‍ ما یک روایت منصفانه به تاریخ بدهکاریم..‌

داروین صبوری , جامعه‌شناس

محمدرضاشاه پهلوی پس از خروج از ایران در گفت‌و‌گویی تلویزیونی از حسرت خود در باب گذشته و آینده سخن می‌گوید.
او اعتقاد دارد که اعطای فضای باز سیاسی زمان‌بندی مناسبی نداشت. می‌شد این پروژه را چندسال زودتر یا چند سالی دیرتر به سرانجام رسانید.

او که تجربهٔ فضای باز سیاسی در دههٔ ۲۰ را در چنته داشت، می‌دانست که عملاً دهان تمام بدیل‌های منتظر در پشت دروازه‌های سیاست حاکم در ایران، بوی سیر ارتجاع و  پیاز سیاهی می‌دهند.

اینکه حتی نمی‌توان از یک جریان مخالف در دوران پهلوی نام برد که عملاً خاستگاه امر مدرن را به تبلیغ نشسته باشد، جالب نیست؟

کدام‌یک از آن‌ها در پس مبارزات مسلحانهٔ خود دنبال چیزی بودند که امروز به بار ننشسته باشد؟
حزب توده؟
پیکار؟
چریک‌های فدایی؟
مجاهدین؟
جبههٔ ملی؟
بچه‌مسلمان‌های حسینیهٔ ارشاد؟

زبان روایت‌گری در فرهنگ ایرانی نه‌تنها در شعر و حماسه و عرفان دچار افسانه‌‌سازی است که روایت‌های سیاسی ما نیز در آغوش افسانه‌‌ها جا خوش کرده‌اند.
این را راجر اسکروتن، فیلسوف سیاسی به خوبی فهمید. او در مقالهٔ «به یاد ایران» می‌نویسد:

«روشنفکران غربی مدام این افسانه که شاه ایران مسئول انقلاب است را تکرار کردند، درحالی‌که مارکسیست‌ها نقشهٔ این انقلاب را از سی‌سال قبل از آن ریخته بودند.»

اسکروتن فیلسوف ریزبینی بود. این افسانه‌های سیاسی دامان شاه را نیز گرفته بودند. همان‌طور که بعد از انقلاب، جماعتی پشیمان از شوری شوربای خود مدام زمزمه می‌کردند که اشتباه شاه این بود که شاپور بختیار را دیر به میدان آورد. اما اینگونه نبود؛

او هر زمان که درب‌های سیاست را به روی آلترناتیوهای معرفتی خود باز می‌کرد، ائتلاف سیر و پیاز از جنازهٔ او رد می‌شد. گیرم کمی زود یا اندکی دیرتر.

رفیق کمونیست تاریخ‌نویس ما، یرواند آبراهامیان در کتاب ایران بین دو‌ انقلاب با اشاره به گزارش «خبرنگاری اروپایی» عقیده دارد که ارتش شاهنشاهی با هلیکوپترهای جنگی، مردم جنوب شهر را لت و پار کرده و کوهی از جنازه‌ بر جای گذاشته است!

او و رفقایش در افسانه‌سازی و شهیدسازی، در دست‌و‌پاکردن آمار برای خبرنگاران غربی، ید طولایی دارند.
آن‌ها هیچ‌گاه به ساحت تاریخ شهروندی مخابره نکردند که رژیم پهلوی ارتش را برای کنترل اوضاع به خیابان آورد، چون که اصلاً پلیس ضدشورش نداشت.

انقلاب ۵۷، پیروزی ایدهٔ پهلوی بود. این تنها سلسله‌ای در تاریخ ایران است که با شکست سیاسی، به پیروزی دست یافت.
مهم‌ترین وظیفهٔ تاریخی در نزد پهلوی، بدل‌ساختن ما از امت به ملت بود، تولد مفهوم «مردم».
مردم کسانی هستند که می‌توانند برای آیندهٔ سیاسی خود تصمیم بگیرند. «نمی‌خواهید؟ می‌روم.»

برخی مدام در نوشته‌های خود تکرار می‌کنند که آن جملهٔ «صدای انقلاب شما را شنیدم» اشتباهی تاریخی از جانب شاه و مشاوران او بود.
من اما اینچنین باور ندارم؛ این جمله در تمام عمر تاریخ سیاسی-اجتماعی ما بی‌سابقه است.

جایی‌ است که مفهوم «ملت» به ظهور می‌رسد و امروز به تجربه دریافتیم که گوش شنوایی برای این صداها وجود ندارد.
کسی به شما نمی‌گوید صدای‌تان را شنیدیم، هرچند که این‌چنین گوش‌خراش و عیان باشد.

ما یک روایت منصفانه به تاریخ بدهکاریم. تاریخ معاصر ما با تار سیبیل‌های زرد چپ‌های مُصِر در نفهمیدن نوشته شد.
این تاریخ آنقدر دچار افسانه و دوکسا گشته است که بدون تجربه‌های نوین اجتماعی، بدون محک‌خوردن‌های اینگونهٔ تاریخی، قابلیت حذف و راستی‌آزمایی به خود نمی‌دید.

این دوکسا را راجر اسکروتن دیده بود:

«چه کسی به یاد دارد که هزاران دانشجوی ایرانی در دانشگاه‌های غربی مشتاقانه مزخرفات مد‌شدهٔ مارکسیستی را در آغوش کشیدند؟
متدی که توسط ‹رادیکال‌های روی مبل راحتی نشسته› به آن‌ها ارائه می‌شد و به شکل‌گیری کمپین شورش و دروغی انجامید که منجر به سقوط شاه شد…
درست است، شاه حاکم مطلق بود ولی حاکمیت مطلق ‏با حکومت ستمگرانه یکی نیست.

حاکم مطلق ممکن است مجلس نمایندگان، دستگاه قضای مستقل و حتی مطبوعات آزاد و دانشگاه خودمختار را هدایت کند، چنان‌که شاه تلاش داشت این کار را بکند.

شاه به حاکمیت مطلق خود به‌عنوان وسیله‌ای برای خلق و محافظت از چنین نهادهایی می‌نگریست.

چرا هیچ‌یک از عالمان سیاسی غربی به خود زحمت نداد به این نکته اشاره کند، یا نظریه‌ای که به ما می‌گوید نباید تنها فرآیند دموکراتیک شدن را مهم قلمداد کرد، بلکه نهادهای محدودکننده و نیابتی که می‌توانند بدون دموکراسی هم پا بگیرند نیز مهم هستند.

چرا کسی در آن زمان به ما سفارش نکرد سیستم سیاسی ایران را با عراق و سوریه مقایسه کنیم؟»
@C_B_SHAHZADEH