ترامپ: برنده جایزه صلح نوبل با من تماس گرفت

رئیس‌جمهور آمریکا: «ماریا کورینا ماچادو» برنده این جایزه با من تماس گرفته است و گفت: من این جایزه را به افتخار شما می‌پذیرم، چون شما واقعاً شایسته آن بودید. کار واقعاً خوبی بود.

ترامپ سپس با طنز گفت: نگفتم که خب، پس جایزه را به من بده، ولی فکر کنم شاید او این کار را می‌کرد.
@C_B_SHAHZADEH

شبهای شعر گوته، زمینه ساز حکومت آخوندی

از ۱۸ مهر ۵۶ به مدت ده شب، نویسندگان چپ در نهایت آزادی سخن در باغ سفارت آلمان جمع میشدند و به ‎#حکومت_پهلوی فحش میدادند، همان سفارتی که امروز به روی مردم ایران بسته شد!

از جمله آنها: شاملو، غلامحسین ساعدی، باقر پرهام توده ای، هوشنگ ابتهاج…

@C_B_SHAHZADEH

کعبی عضو خبرگان:در مقابل جایزه نوبل ، جایزه نصرالله بسازیم

عباس کعبی، نایب‌رییس مجلس خبرگان جمهوری اسلامی، گفت که جایزه نوبل صلح از «آرمان اصلی» منحرف شده و پیشنهاد داد که جایزه جهانی «نصرالله» ایجاد شود.

او افزود ماریا کورینا ماچادو «طرفدار» اسرائیل و مخالف دولت مادورو در ونزوئلا جایزه نوبل صلح را گرفت که «تثبیت پروژه براندازی» بود.

کعبی اشاره کرد جایزه «نصرالله» که پیشنهاد آن را داده «جایزه الهی» است و «خداوند» آن به بندگان مومن اعطا می‌کند.

@C_B_SHAHZADEH

خبرنگار:چه تضمینی به حماس دادید تا آنها را قانع کنید که اسرائیل پس از تبادل گروگان‌ها بمباران را متوقف خواهد کرد؟

ترامپ: من در قبال آنها چه کردم؟ کمی محکم حرف زدم، آنها می‌دانستند که تلافی بسیار سنگین خواهد بود،غیر قابل تحمل، تبدیل به نابودی کامل می‌شد!

@C_B_SHAHZADEH

تجویزِ خیر و تحریمِ شرِ خودی!

✍️ نوشتۀ قلم کاوه

ناصر آملی، رئیس شورای هماهنگی اصلاح‌طلبان خراسان رضوی، در یادداشتی با عنوان «هرزه‌نگاری دیجیتال!» به‌شدت به اصول‌گرایان رادیکال تاخته است. او مدعی است که اصول‌گرایان از دورۀ اصلاحات تاکنون با بستن نشریات اصلاح‌طلب، عملاً فضای رسانه‌ای عقلانی و تحلیلی را از بین برده‌اند و موجب شده‌اند گفتمان سیاسی در ایران از گفت‌وگومحوری به فردمحوری، و از جمعیت‌سازی به جمعیت‌گریزی بدل شود. به باور او، این روند به انحراف فکری و سقوط فرهنگی جامعه انجامیده است. آملی سپس با استناد به دیدگاه‌های «بیونگ چول هان»، فیلسوف کره‌ای، نتیجه می‌گیرد که روایت‌های اجتماع‌ساز قربانی خودنمایی و تبلیغ خود در قالبی هرزه‌نگارانه شده‌اند.

اگر از منظر اصلاح‌طلبان به این یادداشت بنگریم، شاید حق را به نویسنده بدهیم و با او هم‌صدا شویم که چرا اصول‌گرایان چنین بی‌محابا علیه آزادی بیان و گسترش گفتمان عقلانی شمشیر کشیده‌اند. اما ورای این اعتراضِ ظاهراً دموکراتیک، نکته‌ای عمیق‌تر و تناقض‌آمیز نهفته است.

در پی این تجویزِ خیر و تحریمِ شرِ گفتاریِ نویسنده، در واقع همان منطق «تمامیت‌خواهی» مشاهده می‌شود که او در ظاهر به نقدش نشسته است. آملی، همانند مخاطب مورد انتقاد خود، در عمل به‌دنبال انحصار فضای رسانه‌ای و فرهنگی کشور به نفع جریان اصلاح‌طلب است؛ نه برای گسترش گفت‌وگو، که برای کنترل دایرۀ گفت‌وگو.

او در جایگاه هشداردهنده، اصول‌گرایان را به دشمن‌سازی متهم می‌کند، اما خود نیز در همان مسیر گام برمی‌دارد: اپوزیسیون و مخالفان جمهوری اسلامی را رسماً دشمن می‌خواند و با واژگانی چون «بیگانه‌پرست» و «ضدملی» به طرد آنان می‌پردازد. از نگاه او، هر رسانه‌ای که در بیرون از چارچوب اصلاح‌طلبی یا جمهوری اسلامی فعالیت کند، به‌طور پیش‌فرض «نه عقلانی است، نه قابل راستی‌آزمایی، نه تأمل‌برانگیز» و لابد مأمور و معمار مقاصدی شوم!

در چنین منطق بسته‌ای، حقیقت نه در میدان گفت‌وگو، که در دایرۀ خودی‌ها تعریف می‌شود. هدف نه دفاع از آزادی، بلکه افزودن اصلاح‌طلبان به جمع «مجازها» و «خودی‌ها»ست تا انحصار رسانه و فرهنگ تنها از دستی به دست دیگر منتقل شود.

در حقیقت، غایت چنین نگاهی نه پاسداری از عقل جمعی، که بازتعریف «دایرۀ خودی‌ها» به‌نفع اصلاح‌طلبان است؛ تلاشی برای آن‌که انحصار رسانه و فرهنگ تنها از دستی به دست دیگر منتقل شود. این یادداشت بیش از آن‌که نقدی بر تمامیت‌خواهی باشد، صورت دیگری از همان تمامیت‌خواهی است که با زبان نرمی از گفت‌وگو، در پی حذف گفت‌وگوی واقعی است.
پشت این ظاهر مؤدب و متین، همان میل دیرین به قیمومت فکری پنهان است؛ همان وسوسه‌ای که همیشه در پوشش عقلانیت، آزادی را قربانی می‌کند. نویسنده گویی نمی‌خواهد «فکر» را آزاد بگذارد، بلکه می‌خواهد آن را به سلیقۀ خود هدایت کند. این همان «امر به معروف و نهی از منکرِ روشنفکری» است؛ همان تجویزِ خیر و تحریمِ شر در جامۀ مدرن. چنین رویکردی، حتی اگر از دهان روشنفکر بیرون آید، بوی همان انحصار فکری‌ای را می‌دهد که پیش‌تر به نام دین از آن می‌گریختیم. و تا زمانی که این خودحق‌پنداری در متن و منبر و دانشگاه ادامه یابد، «گفت‌وگو» جز واژه‌ای تزئینی نخواهد بود، و «عقل جمعی» همچنان در حلقۀ خودی‌ها محصور می‌ماند.
@C_B_SHAHZADEH

بریفینگ ویژه‌ی سخنگوی ارتش اسرائیل در نخستین روز اجرایی شدن توافق شرم‌الشیخ | دوبله فارسی

ویدئوی کامل در لینک زیر:
https://www.youtube.com/watch?v=xN6GcVyxr3M

سرتیپ افی دفرین، سخنگوی ارتش اسرائیل عصر روز آدینـه ۱۸ مهرماه در یک بروزرسانی خبری از آخرین تحولات، با اشاره به آغاز آتش‌بس در غزه و شروع شمارش معکوس ۷۲ ساعته برای آزادی گروگان‌ها، به نقل از رئیس ستاد کل ارتش اسرائیل گفت: "عملیات هنوز پایان نیافته است. ما چالش‌های بسیار و پیچیده‌ای پیش رو داریم. ما آماده و مصممیم تا از کشور اسرائیل و شهروندانش در همه‌ی جبهه‌ها دفاع کنیم."

#طرح_صلح_ترامپ #اسرائیل #غزه
@Unikador

@C_B_SHAHZADEH

درگیری لفظی معاون وزیر بهداشت با یک خبرنگار: یه الف بچه اومده ایجا نشسته داره حرف مفت می‌زنه.

@C_B_SHAHZADEH

امریکا هالیوود داره هند بالیوود داره فلسطین هم پالیوود داره🤣

@C_B_SHAHZADEH

یک بار دیگر تاریخ نشان داد شر فقط به یک چیز احترام می گذارد: قدرت تسلیم ناپذیر.

🔗 MohammadReza

@MihanParastanX

تاریخ نشان داده شر فقط به یک چیز احترام می گذارد: قدرت تسلیم ناپذیر
اگر یک قطره از خون آمریکایی بریزید، یک گالن از خونتان را می ریزم.
محور که عرضه نبرد با اسرائیل را ندارد؛ تنها شانسی که برایشان مانده کاملا حریص است.

@C_B_SHAHZADEH

آیا می دانستید خود فرماندهان سپاه، به سرلشکر رحیم صفوی، «رحیم تپه!» می گویند...!؟
می دانید که رحیم صفوی، مدت ده سال فرمانده سپاه پاسداران بود و مطالب زیادی درباره نقش او در سرکوب آزادی خواهان ایرانی و یا قاچاق کالا به ایران، وجود دارد.
نکته بامزه اینجاست این شخص، یک شبه و بدون هیچ پیشینه نظامی، به عضویت سپاه درآمد، به محض ورود نیز به دلیل داشتن ریش(!) به مقام فرماندهی گردان رسید.
در ابتدای جنگ که تازه سپاه شکل گرفته بود، افرادی بدون سابقه نظامی، مقام فرماندهی را می گرفتند. و اینگونه بوده که رحیم صفوی، به فرماندهی گروهی دویست نفره از سربازان خدمت اجباری و داوطلبان در استان اصفهان منصوب می شود و این اولین تجربه جنگی او بوده است.
این گردان در غرب کشور مستقر می شود، درست در جایی که عراقی ها در بالای یک بلندی موضع گرفته بودند، در حقیقت تعداد اندکی عراقی در بالای کوه حضور داشته اند و رحیم صفوی قصد تصرف آن موضع را می کند.
رحیم صفوی با حماقت مثال زدنی خود (!)، دستور می دهد که سربازان به سمت آن قله حرکت کنند و می گوید با دادن چند شهید، ما قله را فتح خواهیم کرد! غافل از اینکه چند سرباز عراقی با یک تیربار آن بالا نشسته بودند و هر جنبنده ای که به سمت قله حرکت می کرد را هدف قرار می دادند.
اولین و ساده ترین اصل در چنین شرایطی، حمله نکردن در طی روز است، چون در شب افرادی که در بالا هستند، دیدی ندارند و نمی توانند سربازان مهاجم را «درو» کنند.
اما افسوس! همانقدری که گوسفند از هدایت هواپیمای اف چهارده اطلاع دارد، آقای رحیم صفوی نیز از مسایل نظامی آگاهی داشته است!
از دویست نفر سرباز آن گردان، تنها سردار رحیم صفوی و بی سیم چی و چند نفر زخمی مراجعت می کنند...! از آن زمان به بعد، خود فرماندهان سپاه، به سردار سرلشکر رحیم صفوی، صفت «رحیم تپه» داده اند...!!
این اتفاق درست در زمانی رخ می داد که نیروهای آموزش دیده و با تجربه ارتش، یا به جوخه مرگ سپرده می شدند یا اخراج می گشتند.
ناگفته های جنگ ایران و عراق را در تلگرام دنبال کنید

https://t.me/nargesj_2

🔗 Nargesjalali

@C_B_SHAHZADEH

هروقت احساس کردید چین و روسیه دوست ما هستن و بعد تحریما هم پشتمونن این ویدیو ببینید

سود سرسام آور چین از تحریم ایران

@C_B_SHAHZADEH

اسرائیل بابت گوهی که حماس خورد، ۲ سال غزه رو شخم زد و این کصکشا از تو کاخ‌هاشون دم از مقاومت میزدن، اما همچین که ۲ تا موشک خورد بیخ گوششون، گِل گرفتن درِ آرمان فلسطین و ریدن به مقاومتشون!
#IraniansStandWithIsrael

🔗 TIGER (@tanhayektiger)

@C_B_SHAHZADEH

جزایر سه گانه ایران در #خلیج_فارس.
تنب بزرگ، تنب کوچک و ابو موسی
#رشته_توییت
طی روزهای گذشته بیست و نهمین اجلاس مشترک کشورهای سازمان شورای همکاری های #خلیج_فارس و اتحادیه اروپا برگزار شد. در پایان این نشست کشورهای حاضر در این اجلاس، بیانیه ای ۶۳ ماده ای را امضا کردند که در آن به کشورهای مختلفی که حضور و یا بحرانهای داخلی آنها بر ثبات کشورهای حاشیه خلیج فارس اثر گذاشته و یا محل اختلافات امنیتی با این بلوک ایجاد میکنند در بندهای اختصاصی پرداخته است. بندهای ۴۸ تا ۵۲ اشاراتی به جمهوری اسلامی داشته و طی آن بر لزوم اعمال تحریمهای سازمان ملل و شورای امنیت عطف به برنامه هسته ای جمهوری اسلامی، در کنار باز بودن درهای مذاکره اشاره شده است. بند ۵۱ این قطعنامه به رسمیت شناختن حق حاکمیت امارات متحده عربی بر جزایر سه گانه پرداخته است که در این رشته توییت به طور خاص به این موضوع پرداختم. ترجمه فارسی بند ۵۱ این بیانیه بدین شرح است:
«بند ۵۱: شورای مشترک از ایران خواست به اشغال سه جزیره متعلق به امارات متحده عربی تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی که نقض حاکمیت امارات و اصول منشور سازمان ملل محسوب می‌شود، پایان دهد. شورای مشترک نگرانی شدید خود را نسبت به نبود پیشرفت در حل اختلاف میان امارات و ایران درباره این سه جزیره ابراز کرد و بار دیگر حمایت خود را از حل‌وفصل مسالمت‌آمیز این مناقشه از طریق مذاکرات دوجانبه یا ارجاع آن به دیوان بین‌المللی دادگستری مطابق با قوانین بین‌المللی و اصول منشور سازمان ملل اعلام کرد.»
این بار اول نیست که امارات و برخی دیگر از کشورهای حاشیه #خلیج_فارس برای جزایر سه گانه به دنبال حمایت از کشورهای دیگر بوده اند. حداقل طی ۳ سال اخیر بیانه های کمابیش مشابهی با حمایت چین، روسیه و آمریکا صادر شده و حتی اتحادیه اروپا پیش از این و در بیست و ششمین دوره اجلاس مشابه در سال ۲۰۲۲ با ادبیات کمی خنثی تر، از حاکمیت امارت بر این جزایر حمایت کرده است. البته قطعا ادبیات قطعنامه این دوره بسیار جدی تر بوده و از واژه های حق حاکمیت امارت بر این جزایر و نیز واژه «اشغال» به صراحت استفاده است.
(ادامه رشته توییت👇)
2/5
✔️نگاهی اجمالی به مالکیت تاریخی ایران بر این جزایر:
جزایر سه گانه خلیج فارس از دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان در کنترل ایران بود. این روند تا ادوار بعد و به عنوان مثال دوران صفویه و قاجار نیز ادامه داشت. در قرن نوزدهم، با گسترش نفوذ بریتانیا در خلیج فارس، انگلیسی‌ها برای تأمین منافع خود با شیخ‌نشین‌های ساحل جنوبی خلیج فارس (از جمله شارجه و رأس‌الخیمه) قراردادهایی بستند و نهایتا در سال ۱۹۴۸ این جزایر به اشغال بریتانیا در آمدند. بریتانیا بدون پشتوانهٔ تاریخی، ادعا کرد این جزایر متعلق به شیخ‌نشین‌های تحت‌الحمایه اوست، هرچند تمام نقشه‌ها و اسناد رسمی پیش از قرن نوزدهم، این جزایر را جزو خاک ایران نشان می‌دادند. دولتهای ایران در سراسر آن سالها اعتراض رسمی خود را به این ادعاها اعلام کرده و حاکمیت خود را حفظ نمودند. با نزدیک شدن به پایان حضور بریتانیا در خلیج فارس (۱۹۷۱)، ایران و بریتانیا وارد مذاکره شدند.
بر اساس توافق میان ایران و امیرنشین شارجه (در مورد ابوموسی) و اقدام یک‌جانبه ایران (در مورد تنب‌ها)، جزایر در ۳۰ نوامبر ۱۹۷۱ (۹ آذر ۱۳۵۰) پیش از تأسیس رسمی امارات متحده عربی، به کنترل کامل ایران بازگشتند. نیروهای ایرانی در همان روز در جزایر مستقر شدند و پرچم #شیر_و_خورشید_ایران برافراشته شد. شورای امنیت سازمان ملل در آن زمان شکایتی از سوی عرب‌ها را بررسی کرد، اما هیچ تصمیمی علیه ایران صادر نکرد چون اساسا صلاحیتی در مورد موارد اینچنینی و خصوصا با وجود مستندات بسیاری مبنی بر مالکیت ایران، نداشت.
در بیانیه اجلاس بیست و نهم از واژه «اشغال جزایر» استفاده شده. آیا این واژه صرفا اشاره به روز ۹ آذر ۱۳۵۰ دارد؟ اگرچه اشاره نامه به ورود نیروهای ارتش ایران به تنب بزرگ و تنب کوچک اشاره دارد اما این واژه ایست که در مکاتبات بر سر یکی از این جزایر هم از آن استفاده شده است. البته پس از تشریح جزییات این واژه به تفسیر بین المللی در خصوص آن نیز خواهم پرداخت.
(ادامه رشته توییت👇)

3/5
در تاریخ ۱۸ نوامبر ۱۹۷۱ نسخه تفاهم نامه ای از سوی شیخ شارجه، محمد القاسمی به وزارت خارجه بریتانیا ارسال شد. در آن زمان توافق شده بود جزیره ابوموسی به دو ناحیه انحصاری اقتدار ملی تفکیک شود و این تفاهم نامه اشاره به آن دارد. در بند ۱ این تفاهم نامه نوشته شده « ارتش ایران وارد ابوموسی خواهند شد و مناطق مورد مذاکره از این جزیره را "اشغال" خواهند کرد.» در بخشهای دیگری از این تفاهم نیز از واژه Occupy برای کنترل ایران بر جزیره استفاده شده است. در تاریخ ۲۴ نوامبر ۱۹۷۱ وزارت خارجه بریتانیا نامه ای به تفاهم نامه اضافه کرده و آن را برای تایید به تهران ارسال کرد که ذیل


@C_B_SHAHZADEH

فرمانده سابق سپاه: اسراییل تلفن های ثابت ما را هم شنود می کند

حسین علایی، فرمانده پیشین نیروی دریایی سپاه پاسداران، با اشاره به نفوذ اطلاعاتی اسرائیل و جنگ ۱۲ روزه گفت: «به نظرم قوی‌ترین تشکیلات موساد در جهان را در ایران راه انداخته‌اند؛ الان هم هست.»

وی گفت: من فکر می‌کنم برای شنود تمام شبکه‌های ایران، حتی تلفن‌های باسیم، اسرائیل سازماندهی کرده و تشکیلات درست کرده است. من فکر می‌کنم آنها روی تلفن‌های باسیم هم سوار هستند.»
@C_B_SHAHZADEH

یادی کنیم از تحلیل تاریخی پروفسور، دکتر، استاد، اقتصاددان، سیاستمدار و مجری صدا و سیما یعنی خانعلی زاده قبل از حمله اسرائیل

@C_B_SHAHZADEH