تن به خاک اگر افتد به ، که سر در بر خار فرود آوریم .
۷ آبان ماه گرامی داشت کورش بزرگ بر تمام ایرانیان و ایران شهر آیدون باد
@woodartshahoo
پروکوپیوس مورخ رومی در کتاب “تاریخ جنگ‌ها” در بخش جنگ‌های ایران و روم چنین می‌نویسد: «گرچه مطلبی که می‌خواهم بگویم، به سود ما رومیان نیست و باعث تضعیف روحیه سربازان ما می‌شود، اما باید حقیقت را گفت. ژوستینین (امپراتور روم) باور دارد که در خون سربازان ایرانی ماده‌ای وجود دارد که باعث می‌شود ترس نداشته باشند و بی‌باک و مغرور باشند. سربازان ایرانی اگر هم اسیر شوند برخلاف دیگر ملت‌ها، در برابر فاتح زانو نمی‌زنند و اظهار عجز و التماس نمی‌کنند. با زور نمی‌شود اسیر ایرانی را به بیگاری وادار کرد و یا با شکنجه، غرور و شخصیتش را شکست. من نمیدانم ایران چه آب و خاکی دارد که بذر میهن‌پرستی را در جان مردمش پرورش می‌دهد» . . .
@C_B_SHAHZADEH

درسته مادرجنده‌اس ولی ریاضیش خوبه:))

🔗 عن چهره (@pesarrrr)

@C_B_SHAHZADEH

🔹نفوذی- سایه‌ها در آیینه‌ی غبارگرفته

سرد بود و تنها...

نه فقط سرمای بیرون، بلکه انجمادِ عمیقی که از استخوان‌های شهر به درون می‌خزید. چراغ‌های شهر یخ زده بودند؛ خاموش، یا شاید هم کور از دیدن آنچه حقیقت بود. من در میان لکه‌های خونِ ناخوانده‌ای که برفِ بی‌تفاوت بر آن‌ها نشسته بود، راه می‌رفتم. هر قدم، انعکاسِ بلوک‌های سیمانیِ بی‌صورت بود؛ خانه‌هایی که روح از آن‌ها گریخته و فقط سایه‌ی سکوت باقی مانده بود.

این زمستان، تیز و برنده، قلب را به ریشه می‌سوزاند. هوایِ خیس و آلوده، بوی زنگار و کهنگی می‌داد. تنها نوری که چشم را می‌آزرد، نور کم‌سویی بود که از ته یک دالانی بلند می‌تابید، نوری که بر روی تابوتی متروک افتاده بود. دردِ بودن، کم‌کم به دندان‌هایم ضربه می‌زد؛ یک کوبشِ ریتمیک که می‌گفت: اینجا پایانِ توست.

برای فرار از خود، الکل نوشیدم، نه برای مستی، بلکه برای پوشاندنِ خویشتن از خویشتن.

زیر لب زمزمه کردم، صدایی که در این سکوتِ عظیم گم شد: آدما همه مثل هم می‌افتن از پا… و پلک‌هایم سنگین شدند.

چشمانم که بسته شد، جهان تغییر شکل داد. دیگر برف و سنگ نبود؛ فضایی شبیه به اتاق‌های گاز، اما پر از طنینِ آگاهی بود. صدای سایشِ ناخنِ جذامیانی بر روی گناهانِ انباشته شده، گوشِ درونم را می‌خراشید. درِ فولادیِ این کابوس بسته بود و خفگی جمعی حکم‌فرما بود.

آیا کسی بود که مرهمی بر زخم‌های ما بگذارد؟

از دور، یک نفر پیدا شد.

او سرگرد بود.❗️

برقِ سردِ درجاتِ مرگ از روی شانه‌هایش ساطع بود، نه از نشانِ افتخار. او فرمانِ اعدام می‌داد؛ نفرات به صف می‌شدند، صف پشتِ صف، قربانیانِ خفقان و تب. سرگرد فرمان می‌داد و صف‌ها کوتاه می‌شدند. این روند ادامه داشت تا روز بعد، تا بازگشت او به خانه‌اش برای تکرارِ اعدامِ نفراتِ جدید. تصویر جابه‌جا شد. نه اتاق گاز، بلکه یک کلبه‌ی چوبی در دل جنگل. زنی پشت پنجره‌ای، خیره به منظره‌ای که شاید وجود نداشت. صدای قدمی آشنا آمد. زن چرخید. صدای چرخیدن یک کلید در قفل در، مانند صدای مرگ بود که دروازه را می‌گشود. در باز شد. سرگرد وارد شد. ترفیعش بر شانه‌اش سنگینی می‌کرد. او با همان پوتین‌های سنگین و لباسِ نظامی سر میز شام نشست. اسلحه در کنارش بود. اضطراب، لباس خانگی را بر تن او ناممکن می‌ساخت؛ انگار هر حرکت اشتباهی در این خانه، او را بر روی مین می‌فرستاد. بعد از شام، همه چیز تکرار شد. هم‌آغوشی اجباری بود، نه از سر میل، بلکه از سر وظیفه‌ای سنگین‌تر از خودِ اعدام. زن نگاه کرد، نگاهی بی‌احساس. او می‌دانست؛ با پوتین نمی‌توان بوسید.

ناگهان، سرگرد با یک فریاد از تخت پرید. بیدار شد. یا شاید، فقط از یک لایه خواب عمیق‌تر به لایه‌ای سطحی‌تر پرتاب شد. نرم و ساکت به سمت پنجره‌ها رفت. دستش را به سوی اسلحه برد. اما این بار، صدایی شنید: صدای باد بود که در سطل حیاط می‌پیچید. در آن لحظه، سرگرد حل شد. در زخمِ روتینش حل شد، در سفتی بندهای پوتینش که هرگز شل نمی‌شدند. اشک ریخت، مست از این تکرار بی‌معنی. او فهمید: در لحظه‌های جنگیدن برای بقا، برای بوسیدنِ یک لحظه آرامش، باید اسلحه داشت. و سپس، دوباره فرو رفت. به خواب.

دوباره اتاق‌های گاز، اما این بار لحن فرق داشت.

صدای سایشِ ناخنِ خودِ سرگرد بر گناهانش شنیده می‌شد. ❗️

خفگی این بار فردی بود. این بار او بود که پرسید: کسی اینجا هست برای مداوای من؟

برقِ درجاتِ مرگ هنوز بر شانه‌اش بود، اما این بار او نبود که فرمان می‌داد. یک سرهنگ او را به صف کشید. صفِ سرگردها، در برابر سرهنگ. اعدامِ خفقان و تب.

این چرخه، تا بازگشت سرهنگ به خانه و روز بعد ادامه داشت. سر میز شام، سرهنگ با اسلحه، با تنهایی و با سردوشی‌اش نشسته بود. تکرار، لباس خانه را بر تن او پوشانده بود، و اجبار، جایگزین میل شده بود. سرهنگِ بی‌احساس، با همان پوتین‌ها... و کسی نمی‌توانست او را ببوسد. و اینگونه بود که چرخه ادامه یافت، در سلسله مراتبی چرک‌آلود که بر لبه‌ی گسل زلزله‌ی فردا بنا شده بود؛ تکرار بی‌پایانِ خواب در خواب، در تنگنایی بی‌پایان.

https://t.me/C_B_SHAHZADEH/198698

✍ #الف

چرک کرده تو سلسه مراتب
رو گسل زلزله فردا
خواب …خواب در خواب
تنگنا در تنگنا در تنگنا در تنگنا

جوین شو کانال خودت هموطن👇❤️:

https://t.me/ASHOOZA

گرامیداشت کوروش بزرگ, بنیان‌گذارحقوق بشر و امپراتوری پارس

Kourosh the Great was the first leader in history to establish and protect human rights. He was the first king to rule the world through wisdom, compassion, and peace.
Unfortunately, the current rulers of the Islamic Republic of Iran fear Kourosh. They fear his legacy and his place in the hearts of the people. Every year, when the people celebrate the spirit of Kourosh and speak of his peace and justice, the regime tries to silence them.
But Iran has always been a stronghold of resilience. Tyrants have never found a home here — they may rise for a time, but in the end, they always fall.
Finally, I want to thank the Instagram team for standing against false reports from government forces and foreign-backed agents inside Iran, and for giving a voice to freedom and justice.
#سرباز_وطن #وطن_پرست #جاویدان #ایران #ایرانی #مشهد #خراسان #آریایی

🔗 nader_sarajan1

@C_B_SHAHZADEH

این برج همون فعال اقتصادی bbcفارسی است؛ استاد بابک زنجانی. چه خبر از وطن پرست‌های ۱۲ روزه؟ نگران دزدی یک کوادریلیونی نیستند؟

🔗 برادران مارکس بجز مانفرد

🔹️برج جهان کودک بابک زنجانی که مورد حمله اسرائیل قرار گرفت، متعلق به علی انصاری، سهامدار بانک آینده بوده که به زنجانی فروخته و زنجانی فقط یک پنجم پول آن را پرداخته است.

🔹️زنجانی نگران پس گرفتن برج از سمت بانک مرکزی طبق قانون است تا خسارت بانک از جیب عموم مردم پرداخت نشود.

نسبت برج بابک زنجانی و بانک آینده چیست؟!

🔹️ایلنا نوشته یکی از دارایی های ارزشمند و پر ابهام بانک آینده ؛ برج معروف «جهان کودک» است که باید تکلیف آن برای سهامداران و سپرده گذاران این بانک منحل شده، روشن شود و احتمالا بانک مرکزی آن را از بابک زنجانی بگیرد.

Maryam Shokrani

@C_B_SHAHZADEH

اسلام نفتی!!

فلان موسسه تندرو به یک مدیر نفتی گفته بود بخشی از درآمد ۲۰۰ میلیارد دلاری شما باید بابت پروژه «فقه نفت» به ما برسد

صادق حقیقت:

یکی از افراد معروف جناح‌های تندرو، به من می‌گفت که من برای مؤسسه‌ی خودمان به حوزه‌ی نفتی مکران رفتم و آنجا به رئیس گفتم شما حدود ۲۰۰ میلیارد دلار تا چند سال آینده می‌توانید نفت بفروشید و باید بخشی از این را به مؤسسه ما بدهید

یک نوع حمایت از جریان تندرو به این شکل است و اینها خوب می‌دانند کجا بروند

او می‌داند که کجا باید برود و می‌داند که رئیس آنجا با او همکاری می‌کند، پروژه‌ی بزرگی با مؤسسه او می‌بندد و آن پروژه، پروژه‌ی نفتی است، عنوانش چیست؟ فقه نفت، یعنی راجع به نفت، فقه ما چه گفته؟!

@C_B_SHAHZADEH

هزار روز حبس ( ۱۰۰۰ روز ) که یک عدد نیست یک زندگی است ، که از ما گرفته شد.
#محمود_مهرابی

Heute sind es tausend Tage, dass mein Bruder im Gefängnis sitzt. Er wurde gefoltert, bedroht und sogar zum Tode verurteilt ,aber er steht mit unerschütterlichem Mut.
Nie zeigte er Verzweiflung, nie ließ er zu, dass Angst ihn bricht.
Diese schweren Tage waren nicht nur für ihn,
sondern auch für uns, seine Familie: tausend Tage der Trennung, tausend Tage der Sehnsucht, tausend Tage des Schmerzes.
Doch dieser Schmerz ist nicht nur der des Gefängnisses.
Der Schmerz sind jene, die außerhalb Irans im Mantel der Menschenrechte
unsere Stimmen, die Stimmen der Kinder dieses Landes, zensieren und zum Schweigen bringen wollen.
Aber die Wahrheit kann niemals zensiert werden,
die Wahrheit kann niemals zum Schweigen gebracht werden.
Diese Wahrheit steht für Freiheit, für Leben
und für die mutigen Kinder dieses Lande...
#mahmoud_mehrabi
🔗 @MahanMehrabi2

@C_B_SHAHZADEH

«تندیس کوروش کبیر»

یک سال کار، تأمل، سکوت و عشق

در این مسیر ۲۰ساله که درحال مجسمه‌سازی حرفه‌ای هستم، کارهای بسیاری را ساخته و در شهرهای مختلف کشور جانمایی کرده‌ام و همیشه آرزوی دیرینه داشتم برای ساخت تندیس فاخر و درخور از تمام بزرگان تاریخ این مرز و بوم، که در قالب مجموعه‌ای با نام «برگی از شکوه تاریخ ایران» از ۲سال پیش بدون هیچگونه حمایت بیرونی و کاملا دلی و تکیه بر توان شخصی به آن پرداخته‌ام. آثاری که در این زمره قبلا کار شده و درحال کار شدن است. یکی از آن کارها که از سال پیش آغاز شد، تندیس کوروش کبیر بود.

این اثر سفری بود میان تاریخ و جان من، تلاشی برای لمس روح بزرگمردی که مفهوم ایران را معنا کرد.

«کوروش کبیر» نماد مردی است که مرز نمی‌شناسد، نماد نوری است که پس از قرن‌ها هنوز در رگ‌های این سرزمین می‌تپد.

امشب، با افتخار از این تندیس رونمایی می‌کنم تا ادای دینی باشد به تاریخ پرشکوه ایران پهناور و به احترام همه آنانی که باور دارند هنر، ادامه حافظه یک ملت است. اثری از مجموعه «برگی از شکوه تاریخ ایران»

ساخت کیان اسفندیاری
۵آبان۱۴۰۴ – به پیشواز روز کوروش بزرگ
🔗 kian.esfandyari

@C_B_SHAHZADEH

sahar morgen

رونمایی از ایده‌ی «تشکیل گروه‌های کوچک» و #گاردجاویدان توسط شاهزاده، سپاه تروریستی پاسداران انقلاب اسلامی رو حسابی غافلگیر کرده، طوری که از واکنش رسانه‌هاشون میشه متوجه شد
- سپاه وقتی «انگ تروریسم» میزنه، معمولا یعنی خودش قصد اجرای عملیات‌های تروریستی داره...
#نبردباتاریکی

@C_B_SHAHZADEH

درسی‌ از تاریخ
در قیام شاهرخی، افسران و درجه داران شرکت کننده با سیستم گروه‌های ۳ نفره جذب نیرو میکردند و هر فرد فقط دو نفر دیگر را میشناخت که در صورت لو رفتن یک گروه باقی‌ لو نروند. 
این سیستم مدت‌ها کار کرد تا جایی‌ که قرار بر این شد که نام‌های عناصر شرکت کننده در قیام در اختیار بختیار قرار بگیرد و سقوط هم از همینجا شروع شد چرا که دیگر به جز گروه‌های سه نفره افراد دیگری هم بودند که از کم و کیف افراد با خبر بودند.
یاد و نام تمامی جاودانگان قیام شاهرخی جاوید

🔗 خبربین (@BobbyHeravi)

@C_B_SHAHZADEH

حکومت خامنه‌ای در حوزه فساد یک رقم جدید به دنیای ریاضیات معرفی کرد: کواردریلیون تومان!

🔗 آمینواسید (@NR2OH)

@C_B_SHAHZADEH

ادای احترام به یاد و خاطره محمدرضا شاه پهلوی در روز کوروش بزرگ

هفتم آبان‌ماه، همزمان با روز کوروش بزرگ، یک شهروند ایرانی با لباس سنتی بختیاری در مسجد رفاعی مصر به یاد و خاطره محمدرضا شاه پهلوی ادای احترام کرد.

محمدرضا شاه پهلوی، شاهنشاه آریامهر ایران در جریان جشن‌های ۲۵۰۰ ساله که درسال ۱۳۵۰ در تخت جمشید برگزار شد، جمله‌ای را بیان کرد که در تاریخ ایران زمین جاودانه شد: «کوروش!‌ آسوده بخواب که ما بیداریم.»
@C_B_SHAHZADEH

ای هموطنی که مالیدی درب این آخوند پتیاره، اون چلو ماهیچه که خوردی نوش جونت ☺️😋
که میلیاردها برابر پول اون یک خوراک رو، این جاکش‌های شیعه ضدایرانی در این چند سد سال از جیب ما دزدیده و بلعیدن

@C_B_SHAHZADEH

تن به خاک اگر افتد به ، که سر در بر خار فرود آوریم .
۷ آبان ماه گرامی داشت کورش بزرگ بر تمام ایرانیان و ایران شهر آیدون باد
@woodartshahoo
پروکوپیوس مورخ رومی در کتاب “تاریخ جنگ‌ها” در بخش جنگ‌های ایران و روم چنین می‌نویسد: «گرچه مطلبی که می‌خواهم بگویم، به سود ما رومیان نیست و باعث تضعیف روحیه سربازان ما می‌شود، اما باید حقیقت را گفت. ژوستینین (امپراتور روم) باور دارد که در خون سربازان ایرانی ماده‌ای وجود دارد که باعث می‌شود ترس نداشته باشند و بی‌باک و مغرور باشند. سربازان ایرانی اگر هم اسیر شوند برخلاف دیگر ملت‌ها، در برابر فاتح زانو نمی‌زنند و اظهار عجز و التماس نمی‌کنند. با زور نمی‌شود اسیر ایرانی را به بیگاری وادار کرد و یا با شکنجه، غرور و شخصیتش را شکست. من نمیدانم ایران چه آب و خاکی دارد که بذر میهن‌پرستی را در جان مردمش پرورش می‌دهد» . . .
فلذا به قول عمو مجتبی @mojtabaeskandariiii
#خاک_بر_سرت_بهنود

Edition:@rezvanoliaei_videography
سپاس ویژه از خانم اولیایی گرامی 🌹🫡

🔗 woodartshahoo

@C_B_SHAHZADEH