ننگ بر آخوندو آخوندزاده !
چه افغانی چ عراقی چ هر انیرانی...

🔗 👑👑 𝔐𝔦𝔯 𝔅𝔞𝔩𝔲𝔠𝔥 👑👑 (@vanheda97)

@C_B_SHAHZADEH

این محرم و صفر نیست که اسلام را زنده نگه داشته است؛
این بی بی سی فارسی است که اسلام را زنده نگه داشته است.
#جاویدشاه
#پاينده_ایران

🔗 جلال احسانی راد (@JalalEhsanirad)

@C_B_SHAHZADEH

وای چی دیدم! با چشمانی پر اشک می‌نویسم!
شعار روی دیوار در آبان خونین ۹۸ یادتون هست؟!

از چاه که آب می‌کشی، چای که دم می‌کنی؟! مزه خون نمی‌دهد؟! امروز فهمیدید مزه خون را؟!

کدوماتون مثل من، هرروز آبان۹۸ رو به خاطر دارید؟!

از آنروز دیگه آدم سابق نشدم؛ شرمنده‌ام چرا زنده‌ام!

🔗 JamesDean (@JamesDeanUFO)

@C_B_SHAHZADEH

🚨عوضش امنیت داریم.

🔗 LiveIranNews (@IranNewsAgency0)

@C_B_SHAHZADEH

مردم نام تو را به نیکی می برند....

#KingRezaPahlavi

🔗 کُرد وطن پرست (@iran_krd)

@C_B_SHAHZADEH

🔻احمد بالدی، جوانی که هفته گذشته در اعتراض به تخریب دکه‌اش در محله زیتون اهواز خودسوزی کرده بود، جان باخت.


مأموران شهرداری به احمد گفتند خودت را بسوزان ببینیم چطور می‌ سوزی بیا این فندک !

@C_B_SHAHZADEH

اینقدر گفتن: نوک قله ایم
دیگه نوک قله هم برف نداره...

پ.ن: دماوند خشک در وسط پاییز

@C_B_SHAHZADEH

خامنه ای مترسک است،رژیم تهران باید برود.

🔗 בית המקדש ✡ (@beit_Hmikdash)

اکانت نزدیک به موساد
@C_B_SHAHZADEH

جنگ بعدی از پاستور تهران شروع خواهد شد.

🔗 בית המקדש ✡ (@beit_Hmikdash)

@C_B_SHAHZADEH

شاهنشاه روحت شاد♥️✨♥️

فقط سگ آریامهر شرافتش از کل حکومت جمهوری اسلامی و عواملش بیشتربود...

@C_B_SHAHZADEH

‏هم سانی «حریت»و «خریت»در فریب نامه ی خمینیسم!

تنها یک نقطه (.) میان «حریت» و «خریت» فاصله بود در ادراک طیف انقلابیون ۱۳۵۷، که ایران را به ورطه نابودی کشاندند و فریب وعده‌های خمینی را خوردند: آب، برق و اتوبوس مجانی.
همان شعارهای گورستان‌وار تهران، که امروز نه آب مانده، نه برق، و اتوبوس‌ها با بلیط ده‌هزاربرابری پیشین، تنها برای فریاد «م*گ بر شاه» سوخته‌اند.
این خریت نامحدود، باور به هیبرید نامتجانس کمونیسم اسلامی داشت: فقر مطلق، خونریزی سیستماتیک، و اتحاد وحشیانه‌ای که هر خانه را به ماتمکده تبدیل کرد و ارتجاعی بی‌سابقه را به ارمغان آورد. ارتجاعی که امروز غزه و فلسطین را بر هر بحران دیگری اولویت می‌دهد،نه مسلمانان آفریقایی، نه کودکان ایرانی، نه اویغورهای چین با دو میلیون جمعیت معادل کل غزه و این انتخاب ایدئولوژیک، نه انسانی، ریشه در همان پوپولیسم ضدغربی دارد که منابع ملی را به آتش می‌کشد.
ایران کنونی به قاجار دوم سقوط کرده: وبا، تراخم، سرخک و یرقان قربانی می‌گیرند، در حالی که رژیم بی‌تفاوت، مقدمات پاندمی‌های نوین را مهیا می‌کند. هجوم اتباع بی‌ضابطه و زائران اربعین، کانون‌های بهداشتی را به میدان مین تبدیل کرده لذت مرتجعین ۵۷ از این آشوب، نماد نهایی خریت‌شان است: نابودی ملت برای بقای ایدئولوژی و تاسیس امت اسلامی!
فاجعه ی ۵۷ نه صرفاً یک جابه‌جایی قدرت، بلکه نوعی وارونگی در نظام معنایی جامعه بود. ایدئولوژی دینی با شعارهای عدالت‌خواهانه و زبانِ ضدغربی توانست هم چپ‌های رادیکال و هم مذهبیون سنتی را در یک اتحاد نامتجانس گرد آورد. این هم‌زیستیِ ناممکن، بنیان همان فاجعه‌ای بود که در سال‌های بعد، کشور را به انزوا، فقر و خشونت کشاند.
در واقع آنچه رخ داد، نوعی «خریت سیاسی» بود ناآگاهی مقدسی که در لفافه‌ی ایمان و اخلاق عرضه شد و جامعه‌ای که از تجربه‌ی مدرنیتۀ ی رو به رشد در دوران پهلوی عبور کرده بود، با چشمان بسته به آغوش ارتجاع پناه برد و خیال کرد سادگی، جایگزین خرد است ضمن اینکه باید متذکر شد: آنها دروغ میگویند که کتاب های خمینی را نخوانده بودند،آن اهل کتاب و روزنامه،خوب از افضاء و تفخیذ در رساله ی خمینی مطلع بود،اما دلشان هرگز با ایران نبود،بلکه نجف و کربلا میخواست.
چهار دهه پس از آن وعده‌های پوچ، ایران با بحرانی چندوجهی روبه‌روست: بحران آب، برق، زیرساخت، و در نهایت «بحران معنا».
وعده‌ی «مجانی شدن» خدمات، به بهای فروپاشی اقتصادی و اتلاف منابع ملی تمام شد و همان مردمی که روزی در خیابان شعار «م*گ بر شاه» سر دادند، امروز برای سوارشدن بر اتوبوسی فرسوده، چندین برابر هزینه می‌پردازند و از نان شب خود می‌زنند و برای گذران زندگی،حلال و حرام اسلامی شان چنان در هم آمیخته که رفتارشان کم از جنایت و جیب بری و سرقت ندارد،رشوه علنی شده و کپه ای ریش بر صورت بی ریشگان،فسادی سیستماتیک را رقم زده.
این سرنوشتِ تکرار فریب است؛ فریبی که به نام «عدالت» آغاز شد و به «فقر مقدس» ختم گردید.
اگر در دهه‌ی شصت، مرگ در جبهه‌ها معنا می‌یافت، امروز مرگ در خیابان‌های تهران و اصفهان و اهواز در بین ما نفس می‌کشد،بر اساس آمار رسمی، ساعتی هفت نفر در ایران به‌دلیل آلودگی هوا جان خود را از دست می‌دهند؛ یعنی روزانه بیش از ۱۶۸ نفر. این رقم، دو و نیم برابر میانگین کشته‌های روزانه در دوران جنگ ایران و عراق است که حدود ۶۷ نفر در روز گزارش شده بود!!گویی در جنگی مهلک تر بی هیچ موشک و خمپاره ای جان میدهیم.
و اما بازتولید ارتجاع:
ایران امروز، در سطحی نه تنها نمادین، به دوران قاجار بازگشته است،وبا، تراخم، سرخک و سایر بیماری‌های فراموش‌شده دوباره قربانی می‌گیرند و نهادهای مسئول، به جای اصلاح ساختارهای بهداشتی، به تبلیغ ایدئولوژی مشغول‌اند. حضور گسترده‌ی اتباع خارجی و زائران اربعین بدون کنترل بهداشتی، با ترکیبی از بیماری هایی که رضا شاه یک قرن قبل ریشه کن کرده بود،به بحرانی تازه انجامیده است؛ بحرانی که حکومت نه‌تنها از آن جلوگیری نمی‌کند، بلکه به‌نظر می‌رسد از تداومش لذت می‌برد.
تاریخ رخداد ۱۳۵۷ را می‌توان در یک نقطه خلاصه کرد: نقطه‌ای میان «حریت» و «خریت». همان نقطه‌ای که اگر در جای درست می‌نشست، امروز ایران کشوری آزاد، پیشرفته و انسانی بود. اما چون به خطا رفت، نتیجه‌اش چیزی جز فقر، جهل و زوال ملی نبود و مهم اینکه بازیگرانش بی هیچ عذرخواهی،امروزه نیز بازیگر سیاسی هستند،چه در داخل و چه خارج کشور.

آری فقط یک نقطه و بازشناسی این نقطه، نخستین گام برای رهایی دوباره است؛ زیرا هیچ ملتی از گور خریت برنمی‌خیزد مگر با جسارتِ بازنگری در ایمان‌های اشتباهش و نقطه ای که همچنان ممتد در پی تکرار است!

‎#پسرعاقل_نوح

چپ هزار تحلیل می‌نویسد، اما یک‌بار چک نمی‌نویسد. خیابان هزینه می‌خواهد، نه مقاله.

🔗 عامل ناشناس (@DNA_shadowx)

@C_B_SHAHZADEH