کمپین بازگشت شاهزاده

⚫️یک روبان مشکی گره بزن!

برخی از هم‌وطنان ما در داخل ایران در همبستگی با خانواده‌هایی که عزیزان خود را در آبان خونین از دست داده‌اند مبادرت به بستن روبان مشکی به آینه‌ی اتومبیل‌های‌شان کرده‌اند.
شاید بعضی از ما گمان کنیم که این کار فایده‌ی چندانی ندارد در صورتی که چنین نیست و استفاده از نشانه‌هایی مانند همین روبان مشکی می‌تواند یکی از روش‌های مبارزاتی باشد که در عین کم‌خطربودن موجبات قوت قلب شهروندان و از آن مهم‌تر خانواده‌های داغدار را فراهم آورد.

درست مانند یک تیم فوتبال که لباس‌های متحدالشکل می‌پوشند تا در زمین مبارزه ورزشی یک‌دیگر را راحت‌تر پیدا کنند این کار و کارهای مشابه می‌تواند زمینه‌ای درست کند تا ما بیش از پیش یک‌دیگر را پیدا کنیم و دریابیم که بی‌شماریم.

پس از اشغال سفارت آمریکا به‌وسیله جمهوری‌اسلامی و دانش‌جویان خط امام و گروگان‌گرفتن سفرای آمریکایی، خانواده‌های این گروگان‌ها دل‌نگران عزیزان‌شان بودند و از طرفی قصد داشتند که افکار عمومی جهان را متوجه این موضوع کنند.

روبان زرد نماد گروگان‌های آمریکایی شد.

روبان زرد از کجا آمد؟

یکی از گروگان‌های آمریکایی «بروس لینگن» بود. او عالی‌ترین مقام آمریکایی بود که در سفارت آمریکا در تهران به دست انقلابیان گروگان گرفته شد.

«پنی لینگن« همسر بروس بسیار نگران او بود. او می‌ترسید که انقلابیان همسرش را بکشند. دلتنگی او برای همسرش نیز بر نگرانی‌اش هوار شده بود.
او پیش از این هر زمان دلتنگ همسرش می‌شد به موسیقی‌های مورد علاقه او گوش می‌داد.
یکی از ترانه‌های مورد علاقه بورس لینگن ترانه‌ای بود با نام «یک روبان زرد به دور درخت بلوط کهنسال ببند»-Tie A Yellow Ribbon Round The Old Oak Tree - از گروه تونی اورلندو و دان (Tony Orlando and Dawn).

این ترانه در سال ۱۹۷۳ از پرفروش‌ترین ترانه‌های آمریکا بود. پنی لینگن به این ترانه گوش داد. او روز بعد روبان‌های زردی به درختان بلوط مقابل خانه‌اش و همینطور به صندوق پست خانه بست. او روبان‌های زرد دیگری برای همسران دیگر گروگان‌ها ارسال کرد و از آن‌ها خواست که همین کار را انجام دهند.

به سرعت در شهر لس‌آنجلس و دیگر شهرهای آمریکا مردم با بستن روبان زرد به درختان و صندوق‌های پستی با خانواده‌ی گروگان‌ها اعلام همبستگی کردند.

شهر پر شد از روبان‌های زرد و این روبان‌های زرد، مردم آمریکا و مردمان بسیاری را در نقاط دیگر جهان به وضعیت گروگان‌های آمریکایی که در چنگال جمهوری‌اسلامی گرفتار آمده بودند حساس کرد.

آری! گاهی همین کارهای کوچک و«کنش‌های کوچک ایستادگی» ما می‌تواند مردمان بی‌تفاوت در ایران و همه جهان را نسبت به سرنوشت تلخ ایرانیان و ستمی که برآن‌ها می‌رود حساس کند.

ب.مهرانی
@c_b_shahzadeh

12.3K views18:55