IDM طراحی وساخت ایران

امروز ۱/۱/۱ نیست!

✍ رحیم قمیشی

🔗این آخرین نوشته‌ام در خصوص آن است که چرا به هیچکدام از کاندیداها، امیدی ندارم و نمی‌توانم خودم را قانع کنم با رأی دادنم، کمکی به آینده کشورم بکنم.
شاید دو سه نوشته هم، در پاسخ به برخی پرسش‌ها داشته باشم و تا موقع انتخابات کمتر بنویسم،. تا هر کسی بنا به تشخیص خود تصمیم بهتر را بگیرد.
هر کس راهی را که به نظرش برای آینده ایران بهتر است اتخاذ کند.
ما نمی‌خواهیم شرکت یا عدم شرکت در انتخابات، خط کشی جدیدی برای تفرقه ایجاد کند.
همه محترمند.

🔗در دوره ۸ ساله آقای خاتمی، قتل‌های زنجیره‌ای نویسندگان اتفاق افتاد، بازجویی وحشتناک برخی مظنون‌ها، حادثه دل‌خراش قتل‌های محفلی در کرمان، حمله وحشیانه به کوی دانشگاه، بستن فله‌ای مطبوعات، راهپیمایی روزانه کفن‌پوشان علیه سینماگران، هنرمندان و خوانندگان، محاکمه شهردار پایتخت، عدم اجازه به رئیس‌جمهور برای هر گونه تلاشی جهت اعتمادسازی با غرب، حصر ظالمانه آیت‌الله منتظری، ورود مستقیم سپاه به پروژه‌های دولتی، بستن فرودگاه امام توسط نظامیان در روز افتتاح، حذف لوایح مهم دولت در مجلس بدون نظرخواهی از نمایندگان و صدها مورد دیگری که در دولت احمدی‌نژاد هرگز اتفاق نیفتادند.

🔗در دولت آقای روحانی که حمایت اشتباه اصلاح‌طلبان را همراه خود داشت، حصر و زندانی بیگناهان با شدت ادامه پیدا کرد.
برجام بی‌اثر و عملا لغو شد، سپاه تهدیداتش را علیه کشورهای منطقه افزایش داد، سفارت‌های عربستان و انگلیس به آتش کشیده شدند، لوایح بودجه به‌قدری در مجلس دستکاری می‌شدند که دولت متعجب می‌ماند، چه دادیم و چه گرفتیم! انفجار قیمت دلار اتفاق افتاد، سپاه رسماً مسئول روابط خارجی ایران در منطقه شد، اخراج دانشجویان و اساتید شدت گرفت، سهمیه‌های بدون دلیل رسمی شدند، مجلس راه پیشرفت مذاکرات دولت را بست و صدها مورد دیگر، که هیچکدام در دولت رئیسی تکرار نشد.

🔗امروز اگر انتخابات هم از پیش چیده نشده باشد، نهایتاً مردم در موقعیت دو انتخاب بیشتر نیستند؛
یک خودی با نظام بیاید تا تنش کمتری در کشور باشد.
یک نفر که حرف مردم را بزند، و آغاز دوره‌ای از تنش‌ها، مزاحمینی که از سوی نهادهای انتصابی، نظامی و امنیتی، به‌آسانی و بدون واهمه حمایت می‌شوند.
آیا ما واقعاً آزادی انتخاب داریم؟!
هر تصمیمی یعنی به پیشواز مشکلات متعدد جدیدی رفتن.

🔗برخی طوری استدلال می‌کنند گویی امروز اولین روز تاریخ بشر در ایران است؛
به فلانی رأی دهیم که از همه بهتر است.
به آن رأی بدهیم که صداقت از او می‌بارد.
آن یکی سابقه فساد نداشته.
آن یکی واقعا ذوب در ولایت است.
فلانی مدیریت شلاقی دارد.
فلانی سخنور ماهری است.
او می‌تواند همه چیز را بهتر کند.
آن جلوی بدبختی ما را حتما می‌گیرد!

🔗نه!
ما ۴۵ سال پشتوانه، برای تصمیم‌گیری داریم. ما پرسش‌های مهم و اساسی داریم.
تقلیل دادن مشکلات به مدیران کم‌ معلومات، به اجرا نشدن منویات رهبری، به اجرا نشدن برنامه‌ها، به دزدی‌های اتفاقی، به خارج از حیطه رئیس جمهور بودن، به اینکه خرابه‌ای تحویل ما شده، به اینکه نمی‌گذارند کار کنیم، آنقدر تکرار شده که ما نمی‌توانیم آنها را باور کنیم.

🔗سکان کشور در دست رئیس‌جمهور نیست!
او شاگرد شوفر است.
ما از شوفر می‌ترسیم
به شاگرد شوفر غر می‌زنیم
او تنها یک ضربه‌گیر است، فحش‌خور است!

🔗اگر امروز ۱/۱/۱ بود شاید فریب می‌خوردیم
اما ۲۹ خرداد ۱۴۰۳
باور وعده‌ها و امیدهای واهی
ادعای توانایی غلبه بر مشکلات ساختاری
انتظار اعتماد دوباره به همان آدم‌های سابق
برای ما قابل باور نیست

🔗آقایان!
باور کنید
امروز روز اول آشنایی ما با شما نیست!
لطفاً انتظار معقول داشته باشید.
انتخابات، خمره رنگرزی نیست
که ناگهان رنگ شما را دمکراتیک کند!
مگر سر ما را به دیواری بکوبید!
ما حافظه‌مان را بکلی از دست بدهیم
و ناگهان باور کنیم؛
امروز ۱/۱/۱ است!
و شما راست می‌گویید!!

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

19 views09:21