📃 سپیده
شعر : سهراب سپهری
خوانش : بانو مقدم
موسیقی : یادها/کارن همایونفر

یکم اردیبهشت، سالروز درگذشت سهراب سپهری، شاعر و نقاش

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

اگر دستم رسد روزی که انصاف از تو بستانم
قضای عهد ماضی را شبی دستی برافشانم

چنانت دوست می‌دارم که گر روزی فراق افتد
تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم

دلم صد بار می‌گوید که چشم از فتنه بر هم نه
دگر ره دیده می‌افتد بر آن بالای فتّانم

تو را در بوستان باید که پیش سرو بنشینی
و گر نه باغبان گوید که دیگر سرو ننشانم

رفیقانم سفر کردند هر یاری به اقصایی
خلاف من که بگرفته است دامن در مغیلانم

به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم
کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم

فراقم سخت می‌آید ولیکن صبر می‌باید
که گر بگریزم از سختی رفیق سست پیمانم

مپرسم دوش چون بودی به تاریکی و تنهایی
شب هجرم چه می‌پرسی که روز وصل حیرانم

شبان آهسته می‌نالم مگر دردم نهان ماند
به گوش هر که در عالم رسید آواز پنهانم

دمی با دوست در خلوت به از صد سال در عشرت
من آزادی نمی‌خواهم که با یوسف به زندانم

من آن مرغ سخندانم که در خاکم رود صورت
هنوز آواز می‌آید به معنی از گلستانم
 
سعدی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

اعتصاب کارگران ایران‌خودرو تبریز

از صبح ۳۱ فروردین ۱۴۰۴ کارگران ایران خودروی تبریز در اعتراض به عدم تحقق وعده‌های مدیران و مسئولان استانی برای همسان سازی حقوق و دریافتی آنان با همکارانشان در تهران دست به اعتصاب زده‌اند.
کارگران ایران‌خودرو تبریز سال گذشته نیز در اعتراض به تبعیض در حقوق و مزایای خود نسبت به همکارانشان در تهران چند بار دست به اعتصاب زدند و آخرین بار در دی ماه سال گذشته و به‌دنبال اعتصاب آنان، مدیران شرکت و مسئولان استانی  وعده همسازی  حقوقهای آنها را  با همکارانشان در تهران دادند اما با گذشت چهار ماه این وعده‌ها محقق نشده است.
کارگران ایران‌خودرو تبریز  اعلام کرده اند در صورت ادامه وضعیت موجود و عدم همسان سازی کل دریافتی‌هایشان با همکارانشان در تهران، اعتراضات خود را تشدید خواهندکرد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

امشب
درِ یک خواب عجیب
رو به سمت کلمات
باز خواهد شد
باد چیزی خواهد گفت
سیب خواهد افتاد،
روی اوصاف زمین خواهد غلتید،
تا حضور وطن غایب شب خواهد رفت
سقف یک وهم فرو خواهد ریخت

چشم
هوش محزون نباتی را خواهد دید
پیچکی دور تماشای خدا خواهد پیچید
راز ، سر خواهد رفت
ریشه زهد زمان خواهد پوسید

سر راه ظلمات
لبه صحبت آب
برق خواهد زد
باطن آینه خواهد فهمید

امشب
ساقه معنی را
وزش دوست تکان خواهد داد
بهت پرپر خواهد شد...

ته شب ، یک حشره
قسمت خرم تنهایی را
تجربه خواهد کرد

داخل واژه صبح
صبح خواهد شد ...

سهراب سپهری

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

شبی دود خلق آتشی برفروخت 
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت

یکی شکر گفت اندر آن خاک و دود
که دکان ما را گزندی نبود

جهاندیده ای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غم خویشتن بود و بس

پسندی که شهری بسوزد به نار
اگر چه سرایَت بود بر کنار

🖌 سعدی
📕 بوستان باب اول

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

بر سر یک خیابان وسیع
منتظر تکه نانی بود که خدا برساند؛
خدا سرما فرستاد
طوفان فرستاد
گردباد و گردوخاک فرستاد
شهربانی چند مامور
و حکومت
چند پلیس فرستاد،
آنچه هرگز نیامد
نان بود.

شیرکو بیکس

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

ابداع ربات خودکار توسط یک استارتاپ آمریکایی برای انجام امور نظافت و بهداشت ساختمانها

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

📀 ردیف جامع آوازی موسیقی سنتی ایران/کاست ۲
دستگاه/مایه : نوا
قطعه ۱۵ : عراق قسمت دوم
روایت :‌ حاتم عسگری فراهانی
سه تار : داریوش صفوت

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

📕 شوق یک خیز بلند: نخستین اتحادیه‌های کارگری در ایران
🖌جلیل محمودی و ناصر سعیدی
سال انتشار: ۱۳۸۱

موضوع کتاب بررسی تاریخی ـ تحلیلی جنبش کارگری ایران است که مقاطع انقلاب مشروطیت، اواخر سلطنت قاجار و سال‌های سلطنت رضاشاه را در بر می‌گیرد.

کتاب از هفت بخش تشکیل شده است. در بخش اول وضعیت عمومی اهالی و شهروندان ایران و نیز تغییر الگوی اقتصادی ایران در دوره سلطنت قاجار اجمالا بررسی شده است. بخش دوم و سوم به چگونگی تقسیم کارگران در صنایع مختلف و شرایط کار و زیست آنان اختصاص دارد. بخش چهارم، نگاهی است به وضعیت کارگران مهاجر ایرانی و فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی آنان. در بخش پنجم و ششم نقاط قوت و ضعف اتحادیه‌های کارگری ایران بحث و بررسی شده و در بخش هفتم نیز به کوشش‌هایی که در نقاط مختلف کشور برای سازمان‌یابی کارگران صورت گرفت، اشاره می‌شود.

بخش پایانی کتاب که نویسندگان آن را «پس‌گفتار» نامیده‌اند، به بررسی عوامل ناکامی اتحادیه‌ها در ایران می‌پردازند.

کتاب «شوق یک خیز بلند» کتابی تحقیقی و ارزشمند برای کارگران و فعالین کارگری است. آن‌ها می‌توانند با مطالعه آن، از این کتاب درس‌های زیادی بیاموزند.

در ابتدای کتاب «شوق یک خیز بلند» می‌خوانیم:

«جامعه‌ی ایران، از دوران صفویه و پس از آن کم و بیش با تمدن بورژوازی غرب و دستاوردهای مادی و معنوی آن کم‌کم آشنا شد و در این‌جا و آن‌جا این سرزمین، با بافته‌ها و یافته‌های آنان که عمدتا" از طریق بازرگانان آن دیار وارد جامعه می‌شد، آگاهی می‌یافت.

از میانه‌ی سده‌ی سیزدهم خورشیدی، نخستین جلوه‌های روابط سرمایه‌دارانه در ایران شکل گرفت و با گسترش آن، فروپاشی نهادهای ماقبل این دوران و زایش نهادهای مدرن را به ارمغان آورد. دگرگونی‌های وسیع در ساخت جامعه‌ی ایران، گسترش و رواج شهرنشینی، شکل‌گیری طبقات اجتماعی جدید، رواج دیوان سالاری و ... جامعه‌ی به ظاهر هم‌گون ایران را دست‌خوش تحولات بنیادین کرد و بر بستری این چنین، لرزش‌های سختی را تجربه می‌کرد. در این دوران، اقتصاد جامعه که عمدتا" اقتصادی خودبسنده و افزون از هر چیز بر بنیان اصناف، پیشه‌وران و صنعت‌گران خرده‌پا و سنتی شکل‌گرفته بود با چالش‌های اساسی مواجه شد.

بر بستر چنین روند اقتصادی و اجتماعی، طبقه کارگر ایران شکل می‌گیرد. «خان خانان» در رساله‌ی سیاسی منتشر نشده‌ی خود که در ١٢٧۵ خورشیدی به نگارش در آورد، درباره‌ی کارگران می‌نویسند: «جماعت کارگر طایفه‌ی بزرگی از اهل مملکت هستند و در واقع عاجزتر از هر طایفه‌ی دیگر؛ زیرا در صورت قدرت کار (زمانی که توانایی کارکردن دارند) روزگار به عسرت می‌گذرانند و در پیری هم بی‌چاره می‌مانند. گاه هم «منشا فتنه و فساد» می‌گردند.»

نسل اول کارگران ایران فقط بی‌حقوق نبودند‌، بل‌که ساختار اقتصادی و بافت ذهنی و فرهنگی جامعه چنین بود که آن‌ها اساسا" نمی‌توانستند تصویری از حقوق اجتماعی خود داشته باشند. در جامعه‌ی آن دوره - نظام ضعیف‌کشی که بر آن ایدئولوژی شاهان خودکامه، سرکرده‌گان عشایر، خان‌ها، اشراف و سایه‌ی میرغضبان و تفنگ‌چیان آنان سیطره داشت - کارگر جای‌گاهی نداشت؛ با همان چشمی به او نگاه می‌کردند که به رعیت می‌نگریستند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

📀 دلم_گرفته_برایت
شعر: فرشته پیش تو
عاشقانه های:   حسین منزوی
دکلمه اشعار :  فرخ نعمتی
انتخاب موسیقی:  محسن جلیلی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

چندنوع از پر طرفدارترین و بهترین خرماهای صادراتی 

خرمای درجه یک، خرمایی است، که پوستش از گوشتش جدا نشود. رطب با خرما فرق دارد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

‍ بیانیه کانون نویسندگان ایران

گرامی باد پنجاه و هفت سالگی تأسیس کانون نویسندگان ایران!
پنجاه و هفت سال از تأسیس کانون نویسندگان ایران گذشت اما «ضرورت»ی که به تأسیس کانون انجامید هنوز پابرجاست. همچنان که اراده‌ی جمعی که پس از قتل‌های سیاسی حکومتی، نویسندگان آزادی‌خواه را برای احیای فعالیت کانون نویسندگان ایران گرد هم آورد، هنوز به قوت خود باقیست و چون مانعی سخت در برابر حاکمیت و شیوه‌های پیچیده‌ی سرکوب و سانسور ایستاده است.
مدتی مدید صدای کانون نویسندگان ایران یگانه صدای جمعی بود که به بهای جان و زندان و بازداشت و تهدید اعضایش از ضرورت دفاع از آزادی بیان و مبارزه با سانسور سخن می‌گفت. امروز اما مقاومت‌ها و تجربه‌ی شکست‌ها و پیروزی‌ها، آزادی‌خواهان را گرد هم آورده است. دیگر نمی‌توان از آزادی سخن گفت اما برای تحقق آزادی بیان گام برنداشت. خواست آزادی بیان در بستر عینی زندگی به خواستی عمومی بدل شده است. آنچه کانون نویسندگان ایران در این پنجاه و هفت سال در موضع‌گیرها و مکتوبات خود ثبت کرده است سند انکارناپذیر این واقعیت است که سرکوب آزادی بیان و گسترش سانسور تنها دامان نویسندگان و هنرمندان و روزنامه‌نگاران را نمی‌گیرد؛ بسیار بوده‌اند معترضان، دادخواهان، کارگران، معلمان، دانشجویان و زنانی که پاسخ کلامشان را با بازداشت و زندان گرفته‌اند. در تمام این سال‌ها بند اول منشور کانون نویسندگان ایران، «آزادی بیان بی‌ هیچ حصر و استثنا برای همگان»، چراغ راه کانون و کانونیان بوده است تا هر کجا حاکمیت صدای معترضان را خفه کرد، جنبش‌های آزادی‌خواهانه را به خون کشید و عرصه را بر بی‌صدایان تنگ کرد، به حمایت از سرکوب‌شدگان برخیزد. هم از این روست که مبارزه در میدان پرحادثه و خونین ایران، هرگز کانون نویسندگان ایران را از آن عرصه‌‌ی بزرگتر مبارزه غافل نکرده است. نمی‌توان از آزادی بیان سخن گفت و در برابر سرکوب آزادی بیان در جهان سکوت کرد یا شیوه‌های نوظهور سانسور را نادیده گرفت.
در این پنجاه و هفت سال چهره‌ی ساختگی قدرت‌ها بیش از پیش فرو ریخته و چهره‌ی عریان ستم و استثمار آشکارتر شده است. فضای مجازی که زمانی گمان می‌رفت راهی مطمئن برای گسترش آزادی بیان خواهد گشود، از مداخله‌ی حکومت‌ها و قدرت‌ها در امان نمانده و به همان سرنوشتی دچار شده است که پیشتر رسانه‌های مستقل در سایه‌ی سیاه رسانه‌های جریان اصلی به آن دچار شدند. آنچه روزی تجربه‌ای تلخ از زیستن در سایه‌ی استبداد تلقی می‌شد، اکنون در هر کجای جهان اثری از آثار شوم خود را آشکار کرده است. آن سوی «دیوار حائل» اسرائیل کشتار پزشکان را به فهرست جنایتکارانه‌ی محاصره و نسل‌کشی و کودک‌‌کشی افزوده و در افغانستان طالبان بی هیچ مانعی قوانین متحجرش را جاری کرده است. در ینگه‌ی دنیا فهرست‌های رسمی سانسور انواع برابری‌طلبی‌های نژادی و جنسیتی را هدف گرفته، در اروپا جریان‌های راست افراطی اندک دستاوردهای موجود را به مخاطره افکنده‌اند و چهره‌ی حقیقی دموکراسی‌های جعلی از پرده بیرون افتاده است. در این زمانه‌ی آشوبناک که جریان‌های کوچک و بزرگ مقاومت و ستم‌ستیزی در جای جای جهان سر بلند کرده‌اند و شبکه‌ای رو به گسترش از فاشیسم و شبه‌فاشیسم برای سرکوب یا تصاحب دستاوردهای آن خیز برداشته است، جهان بیش از هر زمانه‌ی دیگر به دفاع بی‌قید و شرط از آزادی بیان و مبارزه‌ی همه‌جانبه با سانسور نیازمند است. شواهد بسیار گواهی می‌دهند که اگر در جایی از جهان آزادی بیان نقض می‌شود، آزادی بیان در همه جای جهان در معرض خطر قرار می‌گیرد.
اکنون که پنجاه و هفت سالگی تأسیس کانون نویسندگان ایران را گرامی می‌داریم، تلاش‌های همه‌ی آزادیخواهان را ارج می‌نهیم و یک بار دیگر اعلام می‌کنیم که مبارزه‌ی جمعی و حساسیت به ستم و سرکوب در سراسر جهان یگانه راهیست که می‌تواند به برچیده شدن سانسور و تحقق آزادی بیان بیانجامد.

کانون نویسندگان ایران
یکم اردیبهشت ۱۴۰۴

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

‍ دوم اردیبهشت سالروز تولد شیرزن بختیاری بی مریم می باشد یادش گرامی

بی مریم بختیاری یکی از بانوان روشنفکر و تحصیل کرده ی عصر قاجار و یکی از رهبران انقلاب مشروطه بود و از نخستین کسانی بود که به دفاع از حقوق بانوان برخاست و همچنین او نخستین بانویی بود که بعد از سلطه اسلام بر ایران لقب سردار گرفت
بی مریم فردی ظلم ستیز و دشمن
سرسخت استعمار بود و در هنگامه ی جنگ جهانی اول با سرمایه ی خودش یک هنگ نظامی تشکیل داد و به دفاع از
میهن عزیزمان در برابر روس و انگلیس پرداخت و به همراه برادرش سردار اسعد بختیاری به تهران لشکر کشیدند و ایران مشروطه و جدید را پایه گذاری کردند ...
خانه ی بی مریم نیز همواره پناهگاه آزادیخواهان عصر قاجار بود ، به گونه ای که پس از فتح اصفهان توسط روسها فن‌کاردوف سفیر آلمان به خانه ی او پناه آورد و سه ماه و نیم در پناه او بود و پس از شکست لرها از روسها راهی کرمانشاه شد و از آنجا به برلین رفت.

+ بی‌بی مریم گرامی؛ هنوز مردم ایران رنگ آزادی، رفاه و برابری را نچشیده‌اند. هنوز هم در حال پیکار با استبداد و ارتجاع هستند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

صندوق بین‌المللی پول: رشد اقتصادی ایران امسال تقریباً صفر می‌شود

تازه‌ترین گزارش «چشم‌انداز اقتصادی جهان» نشان می‌دهد صندوق بین‌المللی پول انتظار دارد نرخ رشد اقتصادی ایران در سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ بسیار پایین‌تر و نرخ تورم بسیار بالاتر از پیش‌بینی‌های قبلی باشد.
در این گزارش پیش‌بینی شده اقتصاد ایران امسال تنها سه‌دهم درصد رشد کند و نرخ رشد سال آینده خورشیدی هم یک و یک‌دهم درصد باشد. این در حالی است که در گزارش سه ماه پیش این نهاد، نرخ رشد امسال و سال آینده را به ترتیب ۳/۱ و ۲/۸ برآورد شده بود.
صندوق بین‌المللی پول در گزارش قبلی‌اش (ژانویه ۲۰۲۵) انتظار داشت نرخ تورم ایران امسال به کمتر از ۳۰ درصد برسد. ولی طبق گزارش جدید (آوریل ۲۰۲۵) نرخ تورم ایران در سال‌های ۱۴۰۴ و ۱۴۰۵ به ترتیب ۴۳/۳ و ۴۲/۵ درصد پیش‌بینی شده است.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

📃 به باغ همسفران
شاعر: سهراب سپهری
با صدای: خسرو شکیبایی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

‌
در این
سراچه‌ی بازیچه
غیرِ عشق مباز

حافظ

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

وقتی در سفر حجاز جماعتی جوانان صاحب دل همدم [من] بودند و همقدم. وقتها زمزمه ای بکردندی و بیتی محققانه بگفتندی [و] عابدی در سبیل، منکر حال درویشان و بی خبر از درد ایشان. تا برسیدیم به نخلهٔ بنی هلال. کودکی سیاه از حیّ عرب بدر آمد و آوازی بر آورد که مرغ از هوا در آورد. [ا]شتر عابد را دیدم که به رقص اندر آمد و عابد را بینداخت [و راه بیابان گرفت]. گفتم:[ای] شیخ، در حیوانی اثر کرد و در تو اثر نمی‌کند!

دانی چه گفت مرا آن بلبل سحری؟
تو خود چه آدمیی کز عشق بی خبری؟

اشتر به شعر عرب، در حالتست و طرب
گر ذوق نیست تو را، کژ طبع جانوری

[وَ  عِندَ هُبوبِ النّاشراتِ عَلَی الحِمی
تَمیلُ غُصُونُ البانِ لا الحَجَر ُ الصَّلدُ...

[هنگام وزش باد ها بر مرغزار شاخه‌های بان (درختی خوشبو) به رقص (حرکت به هر سو) در می‌آیند، نه سنگ سخت.]

🖌 سعدی
📙گلستان، به تصحیح غلامحسین یوسفی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing