ضربی ماهور_بیکلام
@bazmemousighi
🎼 قطعه‌ی «ضربی ماهور»
آهنگساز: همایون خرم
پیانو: بردیا صدرنوری
ویولن: بابک شهرکی
۱۳۹۷_تالار رودکی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
آهنگساز: همایون خرم
پیانو: بردیا صدرنوری
ویولن: بابک شهرکی
۱۳۹۷_تالار رودکی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خودسوزی در ملأعام، بازتاب توحش ساختار و پژواک فروپاشی اجتماعی‌ست
✍️دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
دو خودسوزی اخیر، شاهو صفری و احمد بالدی، داغی تازه بر جان جامعه نشاند و برگ دیگری به پرونده سنگین جنایت‌های جمهوری اسلامی افزود. این مرگ‌ها را نمي‌توان صرفا شخصی دانست؛ آنها بازتاب خشم انباشته، نابرابری‌های مزمن، و حذف مسیرهای اعتراض‌اند. خودسوزی در چنین شرایطی، نه پژواکی از یک بحران فردی، بلکه بازتابی از سرکوب فراگیر سیاسی، اقتصادی و اجتماعی‌ست. گزارش‌های اخیر سازمان جهانی بهداشت و مطالعات "بار جهانی بیماری‌ها" نشان می‌دهند که بالاترین نرخ خودسوزی، نه در مناطق جنگی، بلکه در کشورهایی دیده می‌شود که با نابرابری ساختاری، انسداد سیاسی، و نبود نهادهای پاسخگو مواجه‌اند، جایی که رنج عمومی نه تنها شنیده نمي‌شود، بلكه انکار می‌شود. ما در ايران شاهد خودسوزى هاى بسيارى از جانب زنان بوده ايم. مطالعات نشان می‌دهند که خودسوزی در بافت‌های مختلف، از ریشه‌های متفاوتی تغذیه میکند. در بسیاری از موارد، به‌ویژه در میان زنان، خودسوزی در فضاهای خانگی و در پاسخ به خشونت جنسی، انزوای اجتماعی و محرومیت از حمایت‌های حقوقی رخ می‌دهد. این کنش‌ها الزاماً بی‌معنا نیستند، اما اغلب محصول استیصال، بی‌پناهی و انسداد کامل چشم‌انداز نجات‌اند. در سوی دیگر، خودسوزی در ملأعام، به‌ویژه در نظام‌های سرکوبگر، بیشتر بعنوان کنشی سیاسی یا اعتراضی شناخته می‌شود که تلاش دارد درد فردی را به مسئله‌ای عمومی بدل کند. حتی اگر خودِ فرد، نیت سیاسی نداشته باشد یا آن را کنشی سیاسی نداند. با وجود اینکه معمولاً خودکشی را به اختلالات روانی نسبت می‌دهند، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که در بیش از ۶۰٪ از موارد، افرادی که دست به خودسوزی زده‌اند، سابقه اختلال جدی روانپزشکی نداشته‌اند. این داده‌ها، رابطه قطعی میان خودکشی و بیماری روانی را به‌چالش می‌کشند و توجه را به ساختارهای معیوب اجتماعی و سیاسی بعنوان بستر اصلی این کنش‌ها جلب می‌کنند. در بافت‌هایی که ساختار پاسخگو نیست، رسانه خاموش است و مسیرهای مدنی مسدود شده‌اند، بدن انسان بدل به آخرین رسانه می‌شود. این عمل، تلاشی‌ست برای بازگرداندن عاملیت فردی و شکستن سکوتِ ساختاری؛ کنشی دردناک، اما حامل پیام جمعی. با این‌حال، قدرت نمادین خودسوزی، در غیاب روایت‌گری مسئولانه، می‌تواند به الگویی خطرناک بدل شود، به‌ویژه زمانی که رسانه‌ها یا جریان‌های اجتماعی، این کنش‌ها را به‌نحوی تقدیس‌آمیز یا قهرمانانه بازنمایی می‌کنند. چنین مواجهه‌ای، ناخواسته امکان تکرار را در میان آسیب‌پذیرترین اقشار تقویت میکند. مرز میان همدلی و اسطوره‌سازی باید دقیق حفظ شود؛ تمرکز ما باید بر پیشگیری، آگاهی‌سازی و بازسازی امید اجتماعی باشد. رویارویی با پدیده خودسوزی نیازمند نگاهی تحلیلی و ساختارمحور است، فراتر از تقلیل آن به انتخاب فردی یا بحران روانی. مواجهه اخلاقی با این وضعیت نه در توجیه و نه در تحسین آن است، بلکه در ساختن فضاهایی‌ست که در آن، زیستن، اعتراض و بقا ممکن بماند. مقاومت و مبارزه زندگی‌محور، از سازمان‌یابی محلی، روایت‌گری جمعی، تا اعتصاب و اعتراض متحدانه، اثربخشی و ماندگاری بسیار بیشتری دارد از مرگی که تنها لحظه‌ای در حافظه جمعی میماند. پیشگیری، نه صرفاً در مداخلات بالینی، بلکه در بازسازی زیرساخت‌های عدالت، امنیت اجتماعی و کرامت انسانی معنا پیدا میکند. قدرت پیوندهای انسانی را نباید دست‌کم گرفت: از گروه‌های شنیدن و همدلی، تا حمایت‌های زنجیره‌ای کوتاه‌مدت، چه در قالب کمک مالی باشد، چه در همراهی عاطفی، همه می‌توانند نجات‌بخش باشند. رسالت ما، ساختن جهانی‌ست که در آن، زندگی، نه مرگ، به زبان اعتراض تبدیل شود. تغییری که از مرگ خودخواسته برنمی‌آید، از زنده‌ماندن، پیوستن و ایستادگی جمعی پدید می‌آید. تغییری که هیچ ساختار سرکوبگری توان ایستادگی در برابر آن را ندارد. در پایان، یادآوری سخن صمد بهرنگی در چارچوب مبارزه با ظلم، آموزگاری که زبان رنج مردم را می‌فهمید، از معنا تهی نیست: "مرگ خیلی آسان می‌تواند الان به سراغ من بیاید، اما من تا می‌توانم زندگی کنم نباید به پیشواز مرگ بروم… مهم این است که زندگی یا مرگ من، چه اثری در زندگی دیگران داشته باشد." امروز نیز در برابر نظامی که زندگی را بی‌ارزش و مرگ را بی‌پاسخ می‌خواهد، ما باید بر زنده‌ماندن، ایستادن و تغییر پافشاری کنیم. نظامی که برای جان انسان‌ها ارزشی قائل نیست، حتی از مرگی که به دست خود انسان رقم بخورد، سود میبرد. یکی از اهداف پایدار سرکوب، شکستن همبستگی، پراکندگی اجتماعی و بی‌حس‌کردن ما نسبت به رنج یکدیگر است. در برابر این منطق، زنده‌ماندن خود شکلی از مقاومت است. زنده بمانیم، و متحدانه بجنگیم.
بازنشر از: تلگرام »دكتر نورايمان قهارى، روانشناس»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
✍️دكتر نورايمان قهارى، روانشناس
دو خودسوزی اخیر، شاهو صفری و احمد بالدی، داغی تازه بر جان جامعه نشاند و برگ دیگری به پرونده سنگین جنایت‌های جمهوری اسلامی افزود. این مرگ‌ها را نمي‌توان صرفا شخصی دانست؛ آنها بازتاب خشم انباشته، نابرابری‌های مزمن، و حذف مسیرهای اعتراض‌اند. خودسوزی در چنین شرایطی، نه پژواکی از یک بحران فردی، بلکه بازتابی از سرکوب فراگیر سیاسی، اقتصادی و اجتماعی‌ست. گزارش‌های اخیر سازمان جهانی بهداشت و مطالعات "بار جهانی بیماری‌ها" نشان می‌دهند که بالاترین نرخ خودسوزی، نه در مناطق جنگی، بلکه در کشورهایی دیده می‌شود که با نابرابری ساختاری، انسداد سیاسی، و نبود نهادهای پاسخگو مواجه‌اند، جایی که رنج عمومی نه تنها شنیده نمي‌شود، بلكه انکار می‌شود. ما در ايران شاهد خودسوزى هاى بسيارى از جانب زنان بوده ايم. مطالعات نشان می‌دهند که خودسوزی در بافت‌های مختلف، از ریشه‌های متفاوتی تغذیه میکند. در بسیاری از موارد، به‌ویژه در میان زنان، خودسوزی در فضاهای خانگی و در پاسخ به خشونت جنسی، انزوای اجتماعی و محرومیت از حمایت‌های حقوقی رخ می‌دهد. این کنش‌ها الزاماً بی‌معنا نیستند، اما اغلب محصول استیصال، بی‌پناهی و انسداد کامل چشم‌انداز نجات‌اند. در سوی دیگر، خودسوزی در ملأعام، به‌ویژه در نظام‌های سرکوبگر، بیشتر بعنوان کنشی سیاسی یا اعتراضی شناخته می‌شود که تلاش دارد درد فردی را به مسئله‌ای عمومی بدل کند. حتی اگر خودِ فرد، نیت سیاسی نداشته باشد یا آن را کنشی سیاسی نداند. با وجود اینکه معمولاً خودکشی را به اختلالات روانی نسبت می‌دهند، پژوهش‌ها نشان داده‌اند که در بیش از ۶۰٪ از موارد، افرادی که دست به خودسوزی زده‌اند، سابقه اختلال جدی روانپزشکی نداشته‌اند. این داده‌ها، رابطه قطعی میان خودکشی و بیماری روانی را به‌چالش می‌کشند و توجه را به ساختارهای معیوب اجتماعی و سیاسی بعنوان بستر اصلی این کنش‌ها جلب می‌کنند. در بافت‌هایی که ساختار پاسخگو نیست، رسانه خاموش است و مسیرهای مدنی مسدود شده‌اند، بدن انسان بدل به آخرین رسانه می‌شود. این عمل، تلاشی‌ست برای بازگرداندن عاملیت فردی و شکستن سکوتِ ساختاری؛ کنشی دردناک، اما حامل پیام جمعی. با این‌حال، قدرت نمادین خودسوزی، در غیاب روایت‌گری مسئولانه، می‌تواند به الگویی خطرناک بدل شود، به‌ویژه زمانی که رسانه‌ها یا جریان‌های اجتماعی، این کنش‌ها را به‌نحوی تقدیس‌آمیز یا قهرمانانه بازنمایی می‌کنند. چنین مواجهه‌ای، ناخواسته امکان تکرار را در میان آسیب‌پذیرترین اقشار تقویت میکند. مرز میان همدلی و اسطوره‌سازی باید دقیق حفظ شود؛ تمرکز ما باید بر پیشگیری، آگاهی‌سازی و بازسازی امید اجتماعی باشد. رویارویی با پدیده خودسوزی نیازمند نگاهی تحلیلی و ساختارمحور است، فراتر از تقلیل آن به انتخاب فردی یا بحران روانی. مواجهه اخلاقی با این وضعیت نه در توجیه و نه در تحسین آن است، بلکه در ساختن فضاهایی‌ست که در آن، زیستن، اعتراض و بقا ممکن بماند. مقاومت و مبارزه زندگی‌محور، از سازمان‌یابی محلی، روایت‌گری جمعی، تا اعتصاب و اعتراض متحدانه، اثربخشی و ماندگاری بسیار بیشتری دارد از مرگی که تنها لحظه‌ای در حافظه جمعی میماند. پیشگیری، نه صرفاً در مداخلات بالینی، بلکه در بازسازی زیرساخت‌های عدالت، امنیت اجتماعی و کرامت انسانی معنا پیدا میکند. قدرت پیوندهای انسانی را نباید دست‌کم گرفت: از گروه‌های شنیدن و همدلی، تا حمایت‌های زنجیره‌ای کوتاه‌مدت، چه در قالب کمک مالی باشد، چه در همراهی عاطفی، همه می‌توانند نجات‌بخش باشند. رسالت ما، ساختن جهانی‌ست که در آن، زندگی، نه مرگ، به زبان اعتراض تبدیل شود. تغییری که از مرگ خودخواسته برنمی‌آید، از زنده‌ماندن، پیوستن و ایستادگی جمعی پدید می‌آید. تغییری که هیچ ساختار سرکوبگری توان ایستادگی در برابر آن را ندارد. در پایان، یادآوری سخن صمد بهرنگی در چارچوب مبارزه با ظلم، آموزگاری که زبان رنج مردم را می‌فهمید، از معنا تهی نیست: "مرگ خیلی آسان می‌تواند الان به سراغ من بیاید، اما من تا می‌توانم زندگی کنم نباید به پیشواز مرگ بروم… مهم این است که زندگی یا مرگ من، چه اثری در زندگی دیگران داشته باشد." امروز نیز در برابر نظامی که زندگی را بی‌ارزش و مرگ را بی‌پاسخ می‌خواهد، ما باید بر زنده‌ماندن، ایستادن و تغییر پافشاری کنیم. نظامی که برای جان انسان‌ها ارزشی قائل نیست، حتی از مرگی که به دست خود انسان رقم بخورد، سود میبرد. یکی از اهداف پایدار سرکوب، شکستن همبستگی، پراکندگی اجتماعی و بی‌حس‌کردن ما نسبت به رنج یکدیگر است. در برابر این منطق، زنده‌ماندن خود شکلی از مقاومت است. زنده بمانیم، و متحدانه بجنگیم.
بازنشر از: تلگرام »دكتر نورايمان قهارى، روانشناس»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
چین چه می کند با ایران؟!
✍پدرام سلطانی
این هفته سفری تجاری به چین داشتم. بیش از ١٢ سال است که با چینیها تعاملات تجاری دارم و در این مدت مکرراٌ به چین سفر داشته ام. این سفر اما متفاوت از تمام سفرهای قبلی بود. اولین تغییر را در فرودگاه شانگهای احساس کردم، هنگامی که گذرنامه خود را به پلیس گذرنامه چین دادم و او شروع کرد به پرس و جو در خصوص علت سفر من به چین، محل اقامتم و داشتن بلیط برگشت.
در تمام این ١٢ سال به خاطر نداشتم که هنگام ورود به چین با چنین سئوالاتی برخورد کرده باشم.
در اولین جلسه کاریم دریافتم که حسابهای شرکتهای ایرانی ثبت شده در چین یک به یک در بانکهای چینی در حال بسته شدن است و موضوع، بر خلاف آنچه که در اخبار ایران انعکاس یافته است، منحصر به دانشجویان و اشخاص حقیقی ایرانی نیست. حتی شرکتهایی که از ١٥-١٠ سال پیش در چین ثبت شده اند مشمول این رفتار جدید بانکهای چینی شده اند. تجار ایرانی به کارمندان چینی خود متوسل شده اند و شرکتهای جدیدی به نام آنان تأسیس می کنند و به امید امانتداری آنها دارایی خود را به نامشان می زنند.
بیش از یکسال است که با یکی از شرکتهای چینی مشغول مذاکره برای سرمایه گذاری مشترکی در ایران هستیم. در جلسه ای که برای ادامه مذاکرات با او داشتم خبر ناخوشایندی به من داد: دولت چین سرمایه گذاری شرکتهای چینی در ایران را تقریباٌ ممنوع کرده است و به سختی مجوز سرمایه گذاری خارجی در ایران را صادر می کند.
تقریباٌ در همه جلساتی که داشتم مشتریان چینی اشاره به سختتر شدن کار با ایران داشتند. اظهار می داشتند که بسیاری از شرکتهای چینی ترجیح می دهند خرید خود را در شرایط برابر از ایران نداشته باشند زیرا پرداخت بسیار مشکل است و باید اسناد تجاری را تغییر دهند و به نام کشور دیگری بزنند تا امکان پرداخت پول از بانکهایشان فراهم شود.
"چین عزیز" آرام آرام ایران، این شریک وفادار خود را به حاشیه می راند. از سال ١٣٨٩ که شرکت دولتی نفت چین، علیرغم اخذ امتیازات ویژه از دولت وقت ایران در قرارداد 2.5 میلیارد دلاری سرمایه گذاری در میدان نفتی آزادگان، شروع به کند کردن کار و بهانه تراشی کرد سیاست عقب گرد چین آشکار شد. قطعاٌ مشکل این نبود که آنها توان انجام کار را نداشتند بلکه سیگنال پایین کشیدن فتیله کار با ایران را دریافت کرده بودند.
چینیها در تمام این سالهایی که ایران عضو ناظر سازمان همکاریهای شانگهای بود، تنها مخالف عضویت کامل ایران در این سازمان، که در آینده می تواند بزرگترین و مهمترین سازمان اقتصادی آسیا باشد، بودند و برای جلوگیری از عضویت ایران در این سازمان در منشور آن گنجانده بودند که کشورهایی که سازمان ملل بر علیه شان تحریمهایی وضع کرده است نمی توانند به عضویت این سازمان در آیند. حتی پس از لغو تحریمهای سازمان ملل، آنها مخالف عضویت ایران باقی ماندند و در حالی که به عضویت کامل هند، رقیب آسیایی خود، در این سازمان رأی مثبت دادند اما با عضویت ایران موافقت نکردند.
چینیها حتی در پروژه بلند پروازانه جاده ابریشم نوین مسیر تاریخی جاده ابریشم را به نحوی تغییر داده اند که از بالای ایران بگذرد و یک مسیر فرعی از مسیر اصلی برای ورود به ایران منشعب شده است. داستان سرمایه گذاری کلان چین در بندر گوادر پاکستان نیز مکمّل این پروژه در دور زدن ایران است.
در طول این ١٢ سال، دشمنی آمریکا با ما، و ما با آمریکا، باعث شد که ایران به عنوان بهترین مسیر خطوط لوله انتقال نفت و گاز خلیج فارس و آسیای میانه به اروپا، از این مسیرها حذف شود و به یک مسیر فرعی در نقشه انتقال انرژی منطقه تبدیل شود. از بین رفتن این مزیت مهم ژئوپلیتیک ایران تلخ اما قابل فهم است. اما اینکه چین، کشوری که این چنین از ما بهره برده است و ما به او چشم امید داشتیم، ایران را از مسیر ترانزیت کالا از شرق به غرب و شمال به جنوب کنار گذاشته است و نگاه درجه دومی به ایران دارد جای تأمل بسیار دارد.
چین نشان داده است که در عرصه شطرنج جهانی هوشمندانه بازی می کند و چشم انداز بلند مدتی دارد. چرا چین چنین سیاستمدارانه و به آرامی ایران را به حاشیه می برد؟ او آینده را چه می بیند که پاکستان و افغانستان را به ایران ترجیح می دهد؟ چین برای چینی بند زده اقتصاد ایران چه نقشه ای می چیند؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
✍پدرام سلطانی
این هفته سفری تجاری به چین داشتم. بیش از ١٢ سال است که با چینیها تعاملات تجاری دارم و در این مدت مکرراٌ به چین سفر داشته ام. این سفر اما متفاوت از تمام سفرهای قبلی بود. اولین تغییر را در فرودگاه شانگهای احساس کردم، هنگامی که گذرنامه خود را به پلیس گذرنامه چین دادم و او شروع کرد به پرس و جو در خصوص علت سفر من به چین، محل اقامتم و داشتن بلیط برگشت.
در تمام این ١٢ سال به خاطر نداشتم که هنگام ورود به چین با چنین سئوالاتی برخورد کرده باشم.
در اولین جلسه کاریم دریافتم که حسابهای شرکتهای ایرانی ثبت شده در چین یک به یک در بانکهای چینی در حال بسته شدن است و موضوع، بر خلاف آنچه که در اخبار ایران انعکاس یافته است، منحصر به دانشجویان و اشخاص حقیقی ایرانی نیست. حتی شرکتهایی که از ١٥-١٠ سال پیش در چین ثبت شده اند مشمول این رفتار جدید بانکهای چینی شده اند. تجار ایرانی به کارمندان چینی خود متوسل شده اند و شرکتهای جدیدی به نام آنان تأسیس می کنند و به امید امانتداری آنها دارایی خود را به نامشان می زنند.
بیش از یکسال است که با یکی از شرکتهای چینی مشغول مذاکره برای سرمایه گذاری مشترکی در ایران هستیم. در جلسه ای که برای ادامه مذاکرات با او داشتم خبر ناخوشایندی به من داد: دولت چین سرمایه گذاری شرکتهای چینی در ایران را تقریباٌ ممنوع کرده است و به سختی مجوز سرمایه گذاری خارجی در ایران را صادر می کند.
تقریباٌ در همه جلساتی که داشتم مشتریان چینی اشاره به سختتر شدن کار با ایران داشتند. اظهار می داشتند که بسیاری از شرکتهای چینی ترجیح می دهند خرید خود را در شرایط برابر از ایران نداشته باشند زیرا پرداخت بسیار مشکل است و باید اسناد تجاری را تغییر دهند و به نام کشور دیگری بزنند تا امکان پرداخت پول از بانکهایشان فراهم شود.
"چین عزیز" آرام آرام ایران، این شریک وفادار خود را به حاشیه می راند. از سال ١٣٨٩ که شرکت دولتی نفت چین، علیرغم اخذ امتیازات ویژه از دولت وقت ایران در قرارداد 2.5 میلیارد دلاری سرمایه گذاری در میدان نفتی آزادگان، شروع به کند کردن کار و بهانه تراشی کرد سیاست عقب گرد چین آشکار شد. قطعاٌ مشکل این نبود که آنها توان انجام کار را نداشتند بلکه سیگنال پایین کشیدن فتیله کار با ایران را دریافت کرده بودند.
چینیها در تمام این سالهایی که ایران عضو ناظر سازمان همکاریهای شانگهای بود، تنها مخالف عضویت کامل ایران در این سازمان، که در آینده می تواند بزرگترین و مهمترین سازمان اقتصادی آسیا باشد، بودند و برای جلوگیری از عضویت ایران در این سازمان در منشور آن گنجانده بودند که کشورهایی که سازمان ملل بر علیه شان تحریمهایی وضع کرده است نمی توانند به عضویت این سازمان در آیند. حتی پس از لغو تحریمهای سازمان ملل، آنها مخالف عضویت ایران باقی ماندند و در حالی که به عضویت کامل هند، رقیب آسیایی خود، در این سازمان رأی مثبت دادند اما با عضویت ایران موافقت نکردند.
چینیها حتی در پروژه بلند پروازانه جاده ابریشم نوین مسیر تاریخی جاده ابریشم را به نحوی تغییر داده اند که از بالای ایران بگذرد و یک مسیر فرعی از مسیر اصلی برای ورود به ایران منشعب شده است. داستان سرمایه گذاری کلان چین در بندر گوادر پاکستان نیز مکمّل این پروژه در دور زدن ایران است.
در طول این ١٢ سال، دشمنی آمریکا با ما، و ما با آمریکا، باعث شد که ایران به عنوان بهترین مسیر خطوط لوله انتقال نفت و گاز خلیج فارس و آسیای میانه به اروپا، از این مسیرها حذف شود و به یک مسیر فرعی در نقشه انتقال انرژی منطقه تبدیل شود. از بین رفتن این مزیت مهم ژئوپلیتیک ایران تلخ اما قابل فهم است. اما اینکه چین، کشوری که این چنین از ما بهره برده است و ما به او چشم امید داشتیم، ایران را از مسیر ترانزیت کالا از شرق به غرب و شمال به جنوب کنار گذاشته است و نگاه درجه دومی به ایران دارد جای تأمل بسیار دارد.
چین نشان داده است که در عرصه شطرنج جهانی هوشمندانه بازی می کند و چشم انداز بلند مدتی دارد. چرا چین چنین سیاستمدارانه و به آرامی ایران را به حاشیه می برد؟ او آینده را چه می بیند که پاکستان و افغانستان را به ایران ترجیح می دهد؟ چین برای چینی بند زده اقتصاد ایران چه نقشه ای می چیند؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
آنکه می‌گوید دوستت می‌دارم
خنیاگرِ غمگینی‌ست
که آوازش را از دست داده است.
ای کاش عشق را
زبانِ سخن بود
هزار کاکُلی شاد
در چشمانِ توست
هزار قناری خاموش
در گلوی من.
عشق را
ای کاش زبانِ سخن بود
□
آنکه می‌گوید دوستت می‌دارم
دلِ اندُه‌گینِ شبی‌ست
که مهتابش را می‌جوید.
ای کاش عشق را
زبانِ سخن بود
هزار آفتابِ خندان در خرامِ توست
هزار ستاره‌ی گریان
در تمنای من.
عشق را
ای کاش زبانِ سخن بود
۳۱ تیرِ ۱۳۵۸
احمد شاملو
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خنیاگرِ غمگینی‌ست
که آوازش را از دست داده است.
ای کاش عشق را
زبانِ سخن بود
هزار کاکُلی شاد
در چشمانِ توست
هزار قناری خاموش
در گلوی من.
عشق را
ای کاش زبانِ سخن بود
□
آنکه می‌گوید دوستت می‌دارم
دلِ اندُه‌گینِ شبی‌ست
که مهتابش را می‌جوید.
ای کاش عشق را
زبانِ سخن بود
هزار آفتابِ خندان در خرامِ توست
هزار ستاره‌ی گریان
در تمنای من.
عشق را
ای کاش زبانِ سخن بود
۳۱ تیرِ ۱۳۵۸
احمد شاملو
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
میزان اهمیت ما به شکم و مغزهامون از مقایسه تعداد کتاب سراها و کباب سراهای شهرمون مشخص می شه ...
بزرگ علوی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بزرگ علوی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
زندگی در جایی که یک مشت نادان دور و برت باشند سخت است...
اما زندگی در جایی که قدرت در دست همان نادانان باشد وحشتناک است!
✍ آلبر_کامو
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اما زندگی در جایی که قدرت در دست همان نادانان باشد وحشتناک است!
✍ آلبر_کامو
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
حکومت الیگارش ولایی رانت‌خوار
مجلس نشینان بجای اقدام برای مسکن مردم, به فکر تجارت مسکن برای خود هستند!!
به گفته بازنشستگان در کف خیابان:
"هم مجلس، هم دولت، هستن علیه ملت"
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
مجلس نشینان بجای اقدام برای مسکن مردم, به فکر تجارت مسکن برای خود هستند!!
به گفته بازنشستگان در کف خیابان:
"هم مجلس، هم دولت، هستن علیه ملت"
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نسل پیشرفته‌ای از پرینترهای سه‌بعدی به نام Selective Laser Sintering که برخلاف پرینترهای موجود در بازار، نیازی به فیلامنت نداشته و با بهره‌گیری از فرآیند زینترینگ (تف جوشی) و تکنولوژی لیزر عمل میکند و قابلیت ساخت قطعات پیچیده را با دقت بالایی دارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
پشت پرده فسادانگیز رشد قارچ‌گونه شرکتهای هواپیمایی!
🔗یکی از مسئولان مرتبط میگفت می‌دانی چرا ۲۷ ایرلاین و ۲۱ تقاضا برای ایرلاین داریم؟ طرف می‌رود، یک هواپیما می‌خرد و شش‌ماه بعد تقاضای موتور هواپیما میکند ۱۰ تا ۱۵ میلیون دلار ارز نیمایی می‌گیرد و معلوم نیست چه چیزی و چند وارد میکند و ما‌به‌التفاوت را در بازار آزاد می‌فروشد!
🔗در یک مورد خود ایشان شاهد بودند که جعبه‌ی موتور ادعایی خالی بوده و صاحب ایرلاین فقط پول را گرفته و خداحافظ! از مدل حکمرانی ما مخصوصا در زمینه اقتصاد و سیاست‌های دستوری ارز باید یه کتاب بنویسن با نام «چطور ملتها به فنا می‌روند».
✍محمد کشوری
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
🔗یکی از مسئولان مرتبط میگفت می‌دانی چرا ۲۷ ایرلاین و ۲۱ تقاضا برای ایرلاین داریم؟ طرف می‌رود، یک هواپیما می‌خرد و شش‌ماه بعد تقاضای موتور هواپیما میکند ۱۰ تا ۱۵ میلیون دلار ارز نیمایی می‌گیرد و معلوم نیست چه چیزی و چند وارد میکند و ما‌به‌التفاوت را در بازار آزاد می‌فروشد!
🔗در یک مورد خود ایشان شاهد بودند که جعبه‌ی موتور ادعایی خالی بوده و صاحب ایرلاین فقط پول را گرفته و خداحافظ! از مدل حکمرانی ما مخصوصا در زمینه اقتصاد و سیاست‌های دستوری ارز باید یه کتاب بنویسن با نام «چطور ملتها به فنا می‌روند».
✍محمد کشوری
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
لبنیات ۶۰٪ گران شد؛ سفره مردم تهی‌تر، صنایع لبنی در لبه ورشکستگی
در اقتصاد فروپاشیده ج کثیف اسلامی، حتی شیر هم کالای لوکس شد
افزایش ۵۰ تا ۶۰ درصدی قیمت لبنیات طی چند روز گذشته، دوباره نشان داد در جمهوری اسلامی هیچ‌چیز از سفره مردم مصون نمی‌ماند؛ نه نان، نه برنج، و حالا حتی شیر و ماست — اقلامی که در هر کشوری پایه امنیت غذایی‌اند، اما در ایران تبدیل به «کالای غیرقابل خرید» شده‌اند.
مدیران صنعت لبنیات با وحشت می‌گویند:
مصرف لبنیات به پایین‌ترین سطح در دهه‌های اخیر رسیده و تقاضا در حال سقوط آزاد است.
اما این فقط داستان کارخانه‌ها نیست؛ این سقوطِ سلامت مردم است. حذف لبنیات یعنی سوءتغذیه بیشتر، بیماری‌های استخوانی، و هزینه‌های درمانی که همین حالا هم کمر خانواده‌ها را شکسته.
ج کثیف اسلامی باز هم ثابت کرد سیاست‌‌بازانش فقط یک کار را خوب بلدند:
خالی کردن سفره مردم.
وقتی شیر ۶۰ درصد گران می‌شود،
وقتی ماست و پنیر به رقابت با قیمت گوشت می‌رسند،
وقتی مردم ناچارند غذای روزانه را حذف کنند،
یعنی بحران دیگر یک حادثه نیست؛
یک ساختار است — ساختاری که ج کثیف اسلامی آن را ساخته و هر روز هم عمیق‌ترش میکند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در اقتصاد فروپاشیده ج کثیف اسلامی، حتی شیر هم کالای لوکس شد
افزایش ۵۰ تا ۶۰ درصدی قیمت لبنیات طی چند روز گذشته، دوباره نشان داد در جمهوری اسلامی هیچ‌چیز از سفره مردم مصون نمی‌ماند؛ نه نان، نه برنج، و حالا حتی شیر و ماست — اقلامی که در هر کشوری پایه امنیت غذایی‌اند، اما در ایران تبدیل به «کالای غیرقابل خرید» شده‌اند.
مدیران صنعت لبنیات با وحشت می‌گویند:
مصرف لبنیات به پایین‌ترین سطح در دهه‌های اخیر رسیده و تقاضا در حال سقوط آزاد است.
اما این فقط داستان کارخانه‌ها نیست؛ این سقوطِ سلامت مردم است. حذف لبنیات یعنی سوءتغذیه بیشتر، بیماری‌های استخوانی، و هزینه‌های درمانی که همین حالا هم کمر خانواده‌ها را شکسته.
ج کثیف اسلامی باز هم ثابت کرد سیاست‌‌بازانش فقط یک کار را خوب بلدند:
خالی کردن سفره مردم.
وقتی شیر ۶۰ درصد گران می‌شود،
وقتی ماست و پنیر به رقابت با قیمت گوشت می‌رسند،
وقتی مردم ناچارند غذای روزانه را حذف کنند،
یعنی بحران دیگر یک حادثه نیست؛
یک ساختار است — ساختاری که ج کثیف اسلامی آن را ساخته و هر روز هم عمیق‌ترش میکند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ایران دومین کشور پرتورم مواد غذایی در جهان
براساس داده‌های مرکز آمار، قیمت مواد غذایی و آشامیدنی در مهرماه نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۴.۲ درصد افزایش پیدا کرده و تورم مواد غذایی در ایران پس از سودان جنوبی در جهان بیشترین است
بازنشر از: تلگرام «اتحادیه آزاد کارگران ایران»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
براساس داده‌های مرکز آمار، قیمت مواد غذایی و آشامیدنی در مهرماه نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۴.۲ درصد افزایش پیدا کرده و تورم مواد غذایی در ایران پس از سودان جنوبی در جهان بیشترین است
بازنشر از: تلگرام «اتحادیه آزاد کارگران ایران»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
حلاج
انگور بود
پس، از درختِ دارش چیدند
تا وعده‌اش شراب فراهم شود
تاریخ عشق و شورش اندیشه را
در عصر جهل هار...
عین‌القضات
سیب‌سرخ جوانی بود
پس، از درختِ دارش چیدند
تا قصهٔ گناه
ــ آمیزش تلخی و شیرینی ــ
در چرخه‌های شعر بگردد...
تا ما
امروز نیز
با هر فشار ماشه
حلاج و عین‌القضات‌ها
مانند برگ پاییزی
از شاخسار مصرع‌ها
می‌افتند
تا...
آه ای درخت خسته
همسایهٔ قدیم سبز
تو باز میوه می‌دهی؟
منوچهرآتشی
#انقلاب_ایران
#زن_زندگی_آزادی
@designmanufacturing
انگور بود
پس، از درختِ دارش چیدند
تا وعده‌اش شراب فراهم شود
تاریخ عشق و شورش اندیشه را
در عصر جهل هار...
عین‌القضات
سیب‌سرخ جوانی بود
پس، از درختِ دارش چیدند
تا قصهٔ گناه
ــ آمیزش تلخی و شیرینی ــ
در چرخه‌های شعر بگردد...
تا ما
امروز نیز
با هر فشار ماشه
حلاج و عین‌القضات‌ها
مانند برگ پاییزی
از شاخسار مصرع‌ها
می‌افتند
تا...
آه ای درخت خسته
همسایهٔ قدیم سبز
تو باز میوه می‌دهی؟
منوچهرآتشی
#انقلاب_ایران
#زن_زندگی_آزادی
@designmanufacturing
اگر میان کنسرت‌های ارزشمندی که در جهان برگزار می‌شود و نمایش‌های فرومایه‌ای که با نام موزیک ایران در درون و برون کشور برپا می‌گردد سنجشی انجام شود، در پاسخ باید وانمود کرد که مخاطبانی ناشنوا (کر) به دیدار یک سیرک رفته‌اند...
🖊کوروش یغمایی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اگر میان کنسرت‌های ارزشمندی که در جهان برگزار می‌شود و نمایش‌های فرومایه‌ای که با نام موزیک ایران در درون و برون کشور برپا می‌گردد سنجشی انجام شود، در پاسخ باید وانمود کرد که مخاطبانی ناشنوا (کر) به دیدار یک سیرک رفته‌اند...
🖊کوروش یغمایی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
افشاگری از برق دزدی سنگین توسط ۳۲ نهاد دولتی
سید یاسر قلی پور، کارشناس ماینینگ: دقیقا زمانی که مردم تو اوج گرما داشتن به سختی زندگی می کردند داشتند بیت کوین استخراج می کردند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
سید یاسر قلی پور، کارشناس ماینینگ: دقیقا زمانی که مردم تو اوج گرما داشتن به سختی زندگی می کردند داشتند بیت کوین استخراج می کردند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing