گزارش وضعیت خیزش اخیر مردم ایران و پیامدهای انسانی و آموزشی

بر پایه جمع‌بندی گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌های معتبر بین‌المللی و نهادهای مستقل حقوق بشری، خیزش اخیر مردم ایران با سرکوب گسترده و پیامدهای انسانی شدید همراه بوده است. مطابق ارزیابی سازمان‌هایی همچون عفو بین‌الملل و شبکه‌های پایش مستقل مانند هرانا، نیروهای امنیتی در مواجهه با اعتراضات از ابزارهای قهری شدید استفاده کرده‌اند، که نتیجه آن جان‌باختن شمار قابل‌توجهی از شهروندان، مجروح‌شدن هزاران نفر و بازداشت گسترده معترضان در شهرهای مختلف بوده است.

به دلیل محدودیت‌های شدید اطلاع‌رسانی، قطع یا اختلال اینترنت و فشار بر خانواده‌ها، ارائه آمار دقیق دشوار است. با این حال، برآوردهای هم‌پوشان این منابع نشان می‌دهد که هزاران نفر جان خود را از دست داده، شمار زیادی مجروح شده و ده‌ها هزار نفر بازداشت شده‌اند. این ارقام معمولاً حداقلی گزارش می‌شوند و همچنان در حال به‌روزرسانی‌اند.

پیامدهای حوزه آموزش و پرورش

حوزه آموزش و پرورش به‌ویژه آسیب‌پذیر بوده است. گزارش‌های میدانی و خبری نشان می‌دهد دانش‌آموزان، دانشجویان، معلمان و استادان دانشگاه‌ها هم در اعتراضات حضور داشته و هم بیش از دیگران با پیامدهای امنیتی مواجه شده‌اند؛ از احضار و بازداشت گرفته تا تعلیق تحصیلی و فشارهای انضباطی. در بسیاری از مناطق، روند آموزش به‌واسطه ناامنی، تعطیلی‌های مقطعی و اختلال در دسترسی به اینترنت مختل شده و فشار روانی سنگینی بر خانواده‌ها، معلمان و دانش‌آموزان وارد آمده است. این وضعیت نه تنها حق آموزش را تضعیف کرده، بلکه آثار بلندمدتی بر سلامت روان نسل جوان و کیفیت نظام آموزشی برجای خواهد گذاشت.

⚫️ معلم جان‌باخته

کامران اکبری؛ کرمانشاه؛ ۱۸ دی‌ماه

فعالان صنفی و معلمان بازداشت شده:

1️⃣ آرمان شاپوری، معلم ۲۴ ساله – ایذه | بازداشت: ۹ دی | وضعیت: در بازداشت / بی‌اطلاع

2️⃣ شروین حمیده، معلم – کرج (گوهردشت) | بازداشت: ۱۱ دی | وضعیت: در بازداشت / بی‌اطلاع

3️⃣ فاطمه زارعی، معلم بازنشسته – مشهد | بازداشت: ۱۲ دی | آزاد شده: ۲۷ دی

4️⃣ جلیل شیردل، معلم بازنشسته – بابل | بازداشت: ۱۴ دی | وضعیت: در بازداشت / بی‌اطلاع

5️⃣ اسماعیل خدایاری، معلم – قزوین | بازداشت: ۱۴ دی | وضعیت: در بازداشت / بی‌اطلاع

6️⃣ علی‌حسن بهامین، فعال صنفی – یاسوج | بازداشت: ۱۵ دی | آزاد شده: ۱۶ دی

7️⃣ کیومرث واعظی، معلم بازنشسته – سنقر | بازداشت: ۱۵ دی | انتقال به زندان دیزل‌آباد کرمانشاه: ۱۷ دی | وضعیت: در بازداشت / زندانی

8️⃣ ابوالفضل رحیمی‌شاد، معلم و فعال مدنی – تهران | بازداشت: ۱۷ دی | آزاد شده: ۲۴ دی

9️⃣ حمید رحمتی، معلم بازنشسته و عضو هیئت‌مدیره کانون صنفی – شهرضا | بازداشت: ۱۷ دی | انتقال به زندان شهرضا | وضعیت: در بازداشت / زندانی

🔟 عبداله رضایی، معلم بازنشسته و عضو هیئت‌مدیره انجمن صنفی – هرسین | بازداشت: ۱۸ دی | وضعیت: در بازداشت / بی‌اطلاع

1️⃣1️⃣ رضا مسلمی، فعال صنفی – همدان | بازداشت: ۱۹ دی | وضعیت: در بازداشت / بی‌اطلاع

1️⃣2️⃣ شکرالله احمدی، عضو هیئت‌مدیره انجمن صنفی فارس و بازرس شورا – نورآباد ممسنی | بازداشت: ۲۰ دی | آزاد شده: ۲۲ دی ماه

ابعاد انسانی و اجتماعی

فراتر از آمار، ابعاد انسانی این رخدادها بسیار پررنگ است. خانواده‌های بی‌شماری داغدار عزیزان خود شده‌اند یا در بی‌خبری از سرنوشت بازداشت‌شدگان به سر می‌برند. گزارش‌های متعدد از ممانعت از برگزاری سوگواری‌ها، فشار بر خانواده‌های جان‌باختگان و محدودیت دسترسی به خدمات درمانی برای مجروحان، عمق رنج اجتماعی را نشان می‌دهد.

موضع‌گیری و توصیه‌ها

همدردی با مردم به‌پاخواسته و خانواده‌های جان‌باختگان، و تأکید بر ضرورت پاسخ‌گویی، شفافیت و احترام به حقوق بنیادین شهروندان—به‌ویژه حق آموزش، امنیت جانی و آزادی بیان—محور مشترک بیانیه‌ها و گزارش‌های نهادهای مستقل است. جمع‌بندی این داده‌ها نشان می‌دهد که بدون توقف چرخه خشونت و تضمین حقوق شهروندی، پیامدهای انسانی و آموزشی این بحران ادامه خواهد یافت.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

مقابله حقوق بشر سازمان ملل با جنایتکاران حکومت ولایت فقیه

فولکر تورک، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، گفت هفت پیام برای مقامات ارشد حکومت ایران دارد:

«این پیام‌ها به عنوان درخواستی برای یافتن راه‌حلی برای بحران فعلی و به عنوان راهی برای پیشرفت مردم ایران در نظر گرفته شده‌اند. من از مقامات ایرانی می‌خواهم که در مورد مقابله، از جمله محاکمات شتاب‌زده و احکام نامتناسب، تجدیدنظر کنند، عقب‌نشینی کنند و به آن پایان دهند.»

هفت درخواست رئیس کمیساریای حقوق بشر سازمان ملل به این ترتیب بود:

۱. آزادی فوری همه کسانی که بازداشت شده‌اند

۲. توقف کامل مجازات اعدام

۳. پایان قطع اینترنت و ارتباطات و توقف استفاده از این روش به عنوان یک رویه سیستماتیک

۴. پاسخگویی. مصونیت طولانی مدت از مجازات برای نقض حقوق بشر در گذشته، به نارضایتی و تنش در ایران دامن می‌زند.

۵. تحقیقات مستقل در مورد همه موارد نقض حقوق بشر، مطابق با استانداردهای بین‌المللی

۶. آغاز اصلاحاتی که شامل گام‌هایی برای بازسازی اعتماد و ترمیم قرارداد اجتماعی باشد

۷. همکاری معنادار با هیئت حقیقت‌یاب بین‌المللی مستقل و تعامل با اکوسیستم بین‌المللی حقوق بشر

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

پیش نویس قطعنامه اروپا در محکومیت ج کثیف اسلامی درمحکومیت سرکوب مردم ایران با ۲۵ رای موافق، ۱۴ ممتنع و ۷ رأی مخالف تصویب شد.

رویترز:

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خواستار تحقیقات فوری در مورد وقایع پیرامون اعتراضات در ایران شد.

+ حکومت ولایت مطلقه فقیه و الیگارش رانت‌خوار جنایتکار با وجود تلاش بسیار و آوردن ۱۵ نهاد مثلا مردمی اما در اصل حکومتی نتوانست کشتار در ایران را به گردن تروریست‌های تخیلی خودش بیندازد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد درباره وضعیت ایران، قطعنامه پیشنهادی با ۲۵ رای موافق تصویب شد

هفت کشور چین، کوبا، هند، اندونزی، عراق، پاکستان، و ویتنام به این قطعنامه رای منفی دادند. رای ۱۴ کشور هم ممتنع بود.

با تصویب این قطعنامه، ماموریت گزارشگر ویژه حقوق بشر ایران به مدت یک سال و ماموریت کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل در امور ایران برای دو سال تمدید شد.

در نشست اضطراری شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو، فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از مقام‌های جمهوری اسلامی خواست به «سرکوب خشن» اعتراضات پایان دهند و مسیر تشدید خشونت را متوقف کنند. او در این جلسه گفت نگرانی‌های جدی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان وجود دارد؛ به‌ویژه در شرایطی که موج بازداشت‌های گسترده هم‌زمان با سرکوب خیابانی ادامه یافته است.

این نشست ویژه در حالی برگزار شد که شمار قابل توجهی از کشورهای عضو سازمان ملل خواستار قرار گرفتن موضوع ایران در مرکز توجه جامعه جهانی شده‌اند. بنا بر گزارش رویترز، دست‌کم ۵۰ کشور از برگزاری این جلسه اضطراری حمایت کرده‌اند؛ جلسه‌ای که به ابتکار کشورهایی از جمله ایسلند، آلمان و بریتانیا درخواست شده بود. در جریان بحث‌ها، کشورهایی مانند غنا و فرانسه نیز نگرانی خود را از برخورد حکومت ایران با اعتراضات اعلام کردند.

در محور اصلی این نشست، گروهی از دولت‌ها خواهان آن هستند که با تکیه بر سازوکارهای موجود سازمان ملل، نقض‌های حقوق بشری و مواردی را که «سوءاستفاده و جنایت» خوانده می‌شود، مستندسازی کنند تا امکان استفاده از این اسناد در پرونده‌های قضایی آینده فراهم شود.

در این نشست، پیام اخوان، حقوقدان ایرانی-کانادایی و دادستان پیشین سازمان ملل، سرکوب جاری را «بدترین قتل‌عام جمعی در تاریخ معاصر ایران» توصیف کرد و خواستار یک «لحظه نورنبرگ» شد؛ تعبیری که به محاکمه‌های بین‌المللی پس از جنگ جهانی دوم علیه رهبران نازی اشاره دارد و بر ضرورت پاسخگو کردن مقام‌های مسئول در سطوح بالا تأکید می‌کند.

هم‌زمان، ج اسلامی این جلسه اضطراری را از اساس رد کرد. علی بحرینی، سفیر ایران در سازمان ملل در ژنو، اعلام کرد تهران «مشروعیت و اعتبار» این نشست و قطعنامه احتمالی آن را به رسمیت نمی‌شناسد. او همچنین در دفاع از روایت حکومت، تلفات اعتراضات را «حدود ۳ هزار نفر» اعلام کرد؛ آماری که در عین حال با برآوردهای نهادهای حقوق بشری که از «هزاران کشته» سخن گفته‌اند اختلاف دارد.

طبق گزارش رویترز، مقام‌های ایرانی همچنان اعتراضات و تلفات را به «تروریست‌ها و آشوبگران» نسبت می‌دهند و می‌گویند این افراد از سوی مخالفان خارج از کشور و نیز دشمنان خارجی، از جمله آمریکا و اسرائیل، حمایت می‌شوند. این خط تبلیغاتی، در کنار فضای امنیتی و محدودیت‌های ارتباطی، بخشی از چارچوبی است که حکومت برای توجیه سرکوب و کنترل روایت عمومی به کار گرفته است.

در مقابل، سازمان‌ها و گروه‌های حقوق بشری می‌گویند ابعاد خشونت اعمال‌شده علیه معترضان در هفته‌های اخیر بسیار گسترده بوده و هزاران نفر، از جمله رهگذران و افراد غیرنظامی، قربانی شده‌اند؛ وضعیتی که به گفته آنها بزرگ‌ترین سرکوب خونین از زمان استقرار نظام جمهوری اسلامی پس از انقلاب ۱۹۷۹ به شمار می‌آید.

نشست ژنو با مخالفت یا تردید شماری از کشورها نیز روبه‌رو شد. رویترز گزارش داده چین، پاکستان، کوبا و اتیوپی درباره «فایده» و کارآمدی این جلسه پرسش مطرح کرده‌اند و نماینده چین اعتراضات ایران را «موضوعی داخلی» خوانده است.

این جلسه اضطراری شورای حقوق بشر در شرایطی برگزار شد که موضوع ایران طی روزهای گذشته در دیگر نهادهای سازمان ملل نیز مطرح بوده و از جمله شورای امنیت در نیویورک نیز بنا به درخواست آمریکا درباره ایران جلسه داشته است؛ نشان‌دهنده آنکه بحران داخلی ایران، هم‌زمان به یکی از محورهای جدیِ تنش و فشار در مناسبات بین‌المللی تبدیل شده و سرنوشت آن می‌تواند پیامدهایی فراتر از مرزهای کشور داشته باشد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

می‌خواهم از سر انگشتانت
بابونه‌های کوهی بچینم
شاید هنوز
طعم گس و غبارگون رگ‌هامان
در آن‌جا نشت نکرده‌ باشد
ما از پناه نسترن‌ها، آغاز کرده‌ایم
و این خیابان اکنون تابوتی مدور است
که هر چه می‌گردیم، می‌پیماییم
تمکین نمی‌پذیرد

محمد مختاری

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

اگر در جمع بردگان وارد شوید، متوجه می‌شوید که درباره «آزادی» حرف نمی‌زنند، بیشتر راجع به این حرف می‌زنند که کدام ارباب بهتر است؟
آنها به‌ جای «رویای آزادی»، «رویای ارباب بهتر» در سر دارند!!!

📓 تبار شناسی اخلاق
🖊 نيچه

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

این دیگر یک فیلم سینمایی نیست
که جنایتی را بازگو کند
این
واقعیت یک جنایت است

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

خامنه ای ضحاک دستور تیر داد!
گماشته ولایی لاریجانی ابلاغ کرد!
گماشته ولایی پزشکیان حمایت کرد!
گماشته ولایی اژه‌ای تایید کرد!
گماشته ولایی خاکپور اجرا کرد!

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

مگر من از وطنم چه می‌خواستم؟
به غیر از نانی و
گوشه‌ای امن و
جیبی‌ با حرمت و
بارانی از عشق!
پنجره‌ای باز
که آزادی و عشق به من دهد!

من چه می‌خواستم؟
در این حد که به من نداد
برای همین
نیمه شبی
دری را شکستم و رفتم
برای همیشه بدرود.

شیرکو بیکس

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

کسی کاو هوای فریدون کند
دل از بند ضحاک بیرون کند

فردوسی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

نویسنده‌ی ایرانیِ متولد اوین از اعتراض‌های مردمی علیه «حکومتی اقتدارگرا و دینی» سخن می‌گوید

سحر دلیجانی، نویسنده‌ی ایرانیِ شناخته‌شده در سطح بین‌المللی است. ‏نخستین رمان او، «بچه‌های درخت جاکاراندا»، در بیش از ۷۵ کشور منتشر شده و از زمان انتشارش در سال ۲۰۱۳ به ده‌ها زبان ترجمه شده است. او در سال ۱۹۸۳ [۱۳۶۲] در زندان اوین تهران به دنیا آمد، پس از آنکه پدر و مادرش، فعالان ‏سیاسی سکولارِ چپ، به‌دست نیروهای ایرانی زندانی شدند. یکی از عموهایش را حکومت ایران در سال ۱۹۸۸ [تابستان ۱۳۶۷] اعدام کرد. خانوادهٔ او در سال ۱۹۹۶، سی سال پیش، به کالیفرنیا مهاجرت کردند.‏

رژیم ایران باید هرگونه مشروعیت در نگاه ‏بین‌المللی را از دست بدهد. مردم ایران این رژیم را نمی‌خواهند و باید درک کنیم که این رژیم نیرویی دیکتاتوری است و دیگر قدرت حکومتی مشروع به حساب نمی‌آید.‏
این اعتراضات اخیر در ایران بخشی از یک مبارزهٔ طولانی مردم ایران برای کنار زدن این رژیم است، مبارزه‌ای علیه ‏استبداد، علیه دیکتاتوری، علیه رژیمی اقتدارگرا و دینی، و دولتی نظامی.‏

+ درد دادخواهان امروز دردی است مشترک با دهه ۶۰

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🔳خانه خونین است اینک
شاعر: سیمین بهبهانی
با صدای: ‌سیمین بهبهانی
موسیقی: قطعه‌ی دیلمان از سامان صمیمی
پالایش و تنظیم: شهروز کبیری

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

انجمن اسلامی دانشگاه صنعتی شریف : تنها بیزاری و نفرت از تک‌تک اعمالتان مانده‌ است

بیانیه‌ تشکل دانشجویی شریف منتشر شد
در این بیانیه با اشاره به این که بیش از دو هفته از قطع و سانسور اینترنت گذشته است آمده "با یک دستور، مردم این سرزمین از حق حداقلی ارتباط محروم شدند و با دستوری دیگر، جان‌های بی‌گناه فراوانی از دست رفتند."

این بیانیه با اشاره به این که سخن گفتن از حق طبیعی دسترسی آزاد به اطلاعات و یا تکرار موارد نقض و توهین به حقوق مدنی و انسانی مردم، "دیگر شوخی نابه‌جا و طنز سیاه است" می‌افزاید: «از پایمال شدن حقوق فرد فرد مردم این سرزمین در تمام این سال‌ها، آن‌قدر سخن رفته که دیگر کلمات معنای خودشان را از دست داده‌اند.»

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

کیمیا علیزاده، نخستین مدال‌آور زن ایران در المپیک در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که یک وکیل از داخل ایران به او خبر داده که ج کثیف اسلامی درحال اعدام بازداشت‌شده‌ها است:
«آنها را در سوله‌های چند هزار نفری در کهریزک به صورت گروهی اعدام و به عنوان کشته‌های روزهای قبل، ثبت می‌کنند.»

او نوشته: «من از تهران وصل شدم، من یک وکیل هستم. سوله‌های چندهزار نفری در کهریزک پر از جوانان در آستانه اعدام است.»

این وکیل در پاسخ به علیزاده که پرسیده که «آیا این سوله‌ها به عنوان زندان استفاده می‌شود؟» گفته: «بله. و آنها را به صورت گروهی اعدام می‌کنند. و بعد با کیسه به عنوان کشته‌های روزهای قبل، منتقل می‌کنند.»

این وکیل نوشته: «دادرسی نیست، رسیدگی نیست، محاکمه‌ای در کار نیست. پزشکی قانونی مرگ آنها را برای روزهای گذشته تایید می‌کند. اعدام‌ها متوقف نشده‌است، چون محاکمه‌ای وجود ندارد. قلب و چشم ما در خون، عزا و خشم می‌سوزد.»

‌#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

«ما» تنها پناهگاه در فصلِ خشم: درسی که اشتاین‌بک به ما می‌دهد

«حالا می‌فهمم که یک آدم، به تنهایی هیچ فایده‌ای ندارد... کیسی فهمیده بود آدم روحِ جداگانه‌ای ندارد و همه ما تکه‌ای از یک روح بزرگ هستیم… من همه‌جا خواهم بود، مامان. هر جا که نگاه کنی. هر جا که دعوایی باشد تا مردم گرسنه بتوانند غذا بخورند، من آنجام. هر جا که پلیسی دارد یک نفر را کتک می‌زند، من آنجام... و وقتی که مردم نانِ خودشان را درمی‌آورند و توی خانه‌های خودشان زندگی می‌کنند، من آنجا هم هستم.»

🔸این کلماتِ «تام جود» در پایانِ رمان «خوشه‌های خشم»، شاید دقیق‌ترین مانیفست برای روزهای سخت و خاکستریِ ما باشد. روزهایی که خشم و درد، مثل غباری سنگین بر شش‌های جامعه نشسته و هر کس در خلوتِ خود با هیولای یأس دست‌وپنج نرم می‌کند. اما جان اشتاین‌بک، هشتاد سال پیش، رازی را کشف کرد که امروز بیش از هر زمان دیگری به آن محتاجیم: رازِ گذار از «من» به «ما».

🔸وقتی درد مشترک است، درمان هم در باهم بودن است. اشتاین‌بک در خوشه‌های خشم به ما نشان می‌دهد که سیستم‌های سرکوبگر (چه بانک‌های بی‌چهره‌ی رمان او و چه استبدادهای سیاسیِ دنیای ما) تمام تلاششان این است که انسان‌ها را در «من» بودنِ خودشان منجمد کنند. انسانی که تنهاست، می‌ترسد، می‌شکند و در نهایت تسلیم می‌شود. اما معجزه درست در لحظه‌ای رخ می‌دهد که این «من‌های» شکسته، در کنار هم قرار می‌گیرند. اشتاین‌بک می‌نویسد: «این آغاز است... گذار از "من" به "ما".» و البته این همان چیزی است که هیولاها از آن وحشت دارند.

🔸اما تصویری که اشتاین‌بک از این «همبستگی» ترسیم می‌کند، بسیار فراتر از شعارهای خشکِ حزبی یا قواعدِ خط‌کشی‌شده‌ی ایدئولوژیک است. این تصویر حتی سانتیمانتال نیست. او ما را فریب نمی‌دهد؛ وعده‌ی بهشتِ فوری نمی‌دهد. او حتی رمانش را با پیروزیِ سیاسی تمام نمی‌کند. اما می‌گوید در زمانه‌ای که سیلِ ویرانگر همه‌چیز را با خود می‌برد و در روزگاری که ساختارهای قدرت کمر به قتلِ امید بسته‌اند، حتی تواناییِ «باهم بودن» و «مراقبت کردن» نیز نوعی از مقاومت است.

🔸همبستگیِ مد نظر اشتاین‌بک، یک غریزه‌ی بقاست. نوعی بازگشت به ریشه‌های عاطفی که در آن، آدم‌ها به خاطرِ دردِ مشترکشان، پناهگاهِ هم می‌شوند.

🔸امروز اگر خشمگینیم و سوگوارِ، نباید بگذاریم این خشم ما را از پا درآورد. آن‌طور که اشتاین‌بک می‌گوید، این خشم‌ها مثل خوشه‌های انگور در حال رسیدن و سنگین‌ شدن‌اند. اگر تنها بمانیم، زیر این بار له می‌شویم.

🔸اما اگر «ما» شویم، جمع امن خود را بیابیم، به گفت‌وگو بنشینیم، به یکدیگر بدون قضاوت گوش دهیم و هدف را از زیر بار سرکوب خونین فراموش نکنیم، اگر به حافظه جمعی قدرت دهیم، برای آینده مدنظرمان برنامه‌ریزی کنیم و در کنار هم مسیرهایی هرچند کوچک را برای خواسته‌هامان بیاییم، می‌توانیم از این روزها راحت‌تر و پرامیدتر عبور کنیم. فراموش نکنیم که «ما» همیشه قدرتمندتر از «من» است.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing