آزمون اولیه موتور جت جنگنده اف-16 در محفظه ای به نام hush house کارخانه جنرال داینامیک

@designmanufacturing

رامشگری
با موسیقی نی‌نوا اثر استاد حسین علیزاده

@designmanufacturing

آقایان! ساختاری که اجازه می‌دهد متروپل تا آن ارتفاع بالا برود، با دستگیری چند نفر و با بگیر و ببند درست نمی شود

روزنامه شرق نوشت:
🔹پس از فاجعه متروپل آبادان، یکی از اتفاقات قابل پیش‌بینی همین بود که رئیس‌جمهور دستور شناسایی و مقاوم‌سازی بناهای ناایمن را بدهند؛ اتفاقی قابل پیش‌بینی و چنان تکراری که بعید است کسی جدی‌اش بگیرد؛ همان‌طور که پس از آتش‌سوزی پلاسکو وعده‌های پرآب‌وتابی داده شد و اوضاع همین است که می‌بینیم.

🔹ساختاری که اجازه می‌دهد ساختمان متروپل در این همه سال و با این همه تذکر تا آن ارتفاع بالا برود، با دستگیری چند نفر و با بگیر و ببند به صراط مستقیم هدایت نمی‌شود.

🔹سیستمی فسادخیز نه مقابل قوانین قدیمی و تازه سر خم می‌کند، نه به خشم و عتاب مسئولان اهمیتی می‌دهد اگر نیت و اراده جدی وجود نداشته باشد. اراده‌ای که شاهدش نیستیم؛ چراکه اگر وجود داشت، امروز آمارها از صدها و هزاران ساختمان ناایمن در تهران حکایت نمی‌کرد.

#پی_نوشت
دقیقا مانند ساختار وزارت بهداشت و درمان، آموزش وپرورش و وزارت علوم که اراده‌ای برای ایمن سازی وجلوگیری از فر‌پاشی آن وجود ندارد

@designmanufacturing

«همه‌چیز را بفروش و به فقرا بده»؛ مجبور بودم این را برایشان بخوانم. حال آن‌که اسقف اعظم پیری که در آن روزها داشتیم، ماهی لذیذی را می‌خورد و با ژنرال شراب فرانسوی می‌نوشید. البته مردم عملاً از گرسنگی نمی‌مردند.

سوء تغذیه فقرا، برای ثروتمندان، بی‌خطرتر از گرسنگی تا سرحد مرگ است. گرسنگی تا سرحد مرگ انسان را عاصی می‌کند. سوء تغذیه او را خسته‌تر از آن می‌کند که دستی بلند کند. مردم ما از گرسنگی نمی‌میرند، بلکه به‌ تدریج محو می‌شوند.

📕 کنسول افتخاری
🖌 #گراهام_گرین
@designmanufacturing

اصول‌گرا اصلاح طلب
@designmanufacturing

قبل و بعد ۲۲ بهمن ۵۷
@designmanufacturing

ادبیات دشمن طبیعی همه دیکتاتوری‌ هاست؛ نارضایتی را در جهان رشد می‌ دهد و میل درونی برای تغییر دادن و ایستادن مقابل سلطه را که از گهواره تا گور سعی در کنترل ما دارد، بیدار می‌ کند.

#ماریو_بارگاس_یوسا
@designmanufacturing

ارتفاعات دیلمان
#اینجا_ایران_است
@designmanufacturing

نگردد پخته کس با فکر خامی
نپوید راه هستی را به گامی

تو را توش هنر میباید اندوخت
حدیث زندگی میباید آموخت

بباید هر دو پا محکم نهادن
از آن پس، فکر بر پای ایستادن

پریدن بی پر تدبیر، مستی است
جهان را گه بلندی، گاه پستی است

#پروین_اعتصامی
تار: داود آزاد
@designmanufacturing

فرآیند کشش عمیق چند مرحله‌ای (از ورق گرده تا استوانه بلند)
@designmanufacturing

آفرین به دنیای فریبنده سرمایه‌داری
صنعت جنگ
صنعت حقوق بشر
صنعت سازمان ملل
و انسان هیچ
@designmanufacturing

درباره لیلی گلستان و گزاره غلط "خواستم، شد"

هرچند همواره به زنان توصیه می‌شود که قوی باشند و با اعتمادبه‌نفس و جسارت برای پیشرفت خود تلاش کنند اما نباید زن‌ها برای قوی بودن تحت فشار قرار بگیرند و فقط وقتی موفق به حساب بیایند که دقیقا در همان قالب ثابت و رایج قرار بگیرند. عبارت "خواستم، شد" که پیش‌تر در برنامه تدتاکس تهران توسط لیلی گلستان مطرح شده بود و حالا نام کتاب جدیدش است، به جای آنکه جمله‌ای الهام‌بخش برای زنان باشد، جمله‌ای خطرناک است که فقط توانایی و تلاش زنان را دلیل موفقیت آنان نشان می‌دهد و ساختار تبعیض‌آمیز پیرامونشان را نادیده می‌گیرد و خود زنان را مقصر ناکامی‌شان می‌داند‌.

درواقع الگوسازی غلط در جهت نمایش زنان قدرتمند که بی‌توجه به امتیازات و امکانات ویژه آنان شکل می‌گیرد، می‌تواند به بستری برای تضعیف و سرکوب زنان بدل شود و مخصوصا عرصه را برای زنانی با محدودیت‌ها و محرومیت‌ها که در حاشیه قرار دارند، تنگ‌تر کند و به آن‌ها اجازه ابراز وجود ندهد. یعنی همه زن‌ها از ویژگی‌های شخصیتی، حمایت‌های خانوادگی، موقعیت‌های تحصیلی، فرصت‌های شغلی و امکانات مالی یکسانی برخوردار نیستند و موفقیت و قدرت برای هر زنی باید بر اساس شرایط و ظرفیت‌های موجودش در نظر گرفته شود. درحالی‌که غالبا الگوی زن موفق با زن تحصیلکرده و روشنفکر و شاغل که جایگاه اجتماعی و اقتصادی بالایی دارد، تعریف می‌شود و زنان دیگر که به دلیل شرایط مختلف، امکان حضور در عرصه‌های اجتماعی، سیاسی، علمی، هنری و ادبی را ندارند، به عنوان زنان ناموفق که هیچ کار مهمی نکردند، مورد بی‌اعتنایی قرار می‌گیرند و احساس سرخوردگی و ناتوانی می‌کنند.

زمانی الگوسازی از زن قدرتمند به آگاهی و استقلال و جسارت زن‌ها کمک می‌کند که هم نویسنده و هنرمند و استاد دانشگاه و ورزشکار و دانشمند و فعال اجتماعی و سیاسی شناخته‌شده را در بر بگیرد و هم آن زن گمنامی را که در گوشه خانه‌اش جاجیم می‌بافد و سوزن‌دوزی می‌کند و غذاهای خانگی می‌پزد و با کمترین امکانات می‌کوشد روی پای خودش بایستد و پیشرفت کند و وضعیت خودش و یا خانواده‌اش را بهبود ببخشد و به اندازه خود اثری در جهان به جا بگذارد. یادمان بماند آن زنانی که توسط پدر یا شوهرشان کشته شدند، خواستند که بشود اما نشد. چون فقط خواستن زنان کافی‌ نیست و باید عوامل نابرابری و تبعیض سیستماتیک برطرف شود. پس وقتی می‌توان از مفهوم موفقیت برای همه زنان سخن گفت که زن‌های ساده و ناشناس نیز به اندازه زنان معروف بتوانند که بخواهند. چه بسیار زنانی که حتی اجازه خواستن ندارند، چه برسد به توانستن
این گزاره‌ی غلط «خواستم، شد» نه فقط زن‌ها بلکه همه‌ی انسانها را محکوم می‌کند که خودتان نخواستید و بدین ترتیب خیلی آسان نابرابری اجتماعی، اقتصادی و خانوادگی را لاپوشانی می‌کند. پس بهتر است در این دنیای سراسر رانت (مانند رانت پدر، ابراهیم گلستان) مجذوب هر حرف مفتی که از سر شکم سیری است نشویم

@designmanufacturing