رسالت یک انسان برای رسیدن به آزادی، در صف ایستادن نیست، بلکه بر هم زدن صف است.

#ارنستو_چگوآرا
@designmanufacturing

‌‏آب تهران چرا دیگر خوردنی نیست؟

دکتربرهانی، استاد منابع آب:
🔹ساخت و سازهادر حریم رودخانه های جاجرود و کرج باعث شده بخش زیادی از پساب این ساخت و سازها ابتدا وارد این رودخانه ها و بعد هم وارد سدهای تهران می شود.
🔹تصفیه خانه ها نمیتوانند مواد شیمیایی خطرناک را از آب تهران جدا کنند/رکنا

@designmanufacturing

‏مذاکره کنندهٔ ارشد ایران آنقدر انگلیسی نمی داند که یک مذاکره دو‌نفره را بدون مترجم انجام دهد. ۲۰۰ سال عقب رفته ایم! ./محمد حسین کریمی
@designmanufacturing

#اینجا_ایران_است " #زابل"
@designmanufacturing

غرض رفتن است نه رسیدن.
زندگی کلاف سردرگمی است،
به هیچ‌جا راه نمی‌برد، اما نباید ایستاد.
با این که می‌دانیم نخواهیم رسید، نباید ایستاد ...

#صمد_بهرنگی
قطعه‌ی‌ ندای‌ دل
🪕 آهنگساز‌ و‌ نوازنده : مسعود‌ سجادی

یک نقطه دو تصویر به فاصله‌ی ۶۰ سال در خیابان ویلای تهران

از آرشیو روزبه قهرمان
@designmanufacturing

مرغ جولا یا بافنده با مهارت لانه می بافد. اما درون آن یک راه و قسمت ساختگی ایجاد می کند که مهاجمانی مانند مارها را گمراه کند و یک راه مخفی برای لانه اش قرار می دهد که به قسمت اصلی لانه راه دارد و جوجه هایش آنجا در امان هستند
@designmanufacturing

سال ۱۹۲۶، بچه‌های مدرسه «رد لاین استریت» صف بسته‌اند تا نامه‌شان به بابانوئل را در داخل صندوق پست بیندازند
@designmanufacturing

ایده کاربردی برای پریزهایی که پشت وسایل است
@designmanufacturing

تست پایه های لرزشگیر دوربین های فیلم برداری
@designmanufacturing

مذاکرات روس ها و آمریکایی ها در مورد احیای برجام و سهم‌خواهی و #معامله روس‌ها بر سر ایران

احسان بداغی:
‏اگر شعارهایتان فقط یک وجب عمق داشت می فهمیدید این صحنه چه توهینی به ‎عزت ایرانی و چه ضربه‌ای به ‎استقلال ایران است.
@designmanufacturing

مااعتراف می‌کنیم که ازما 
بازیگران بهتری هستند
بازیگرانی که صحنه‌شان خیابان است
و مخاطبشان جمعِ اجتماع
بازیگرانی که می‌گویند و می‌گویند و می‌گویند
از باطل و حق واز واقع و مجاز
و این میانه اگر خوب بنگری
فقط اجساد واقعی است
ما چطور بازی کنیم 
با دستِ اینهمه خالی
با دهانِ اینهمه در بند
سرابی اینچنین فریب
راست‌هایی اینهمه دروغ؟
ما چطور روی‌این صحنه‌ٔ عاریه‌ کوچک
با تفنگ‌های چوبی اندک
کشتاری بزرگ راه بیندازیم
که در آن خون از آبِ جاری روانتر است
و از خاکی که بر آن ریخته بی‌ارج‌تر؟
ما کارگران نمایشیم
نشسته درردیف اول تهمت
از تیره‌ی‌ آن مرغ دانه‌بر
که در عروسی و عزاش هر دو سر می‌بُرند
ما تصویر کوچک این دنیاییم
اگر حقیر، اگر شکسته
ما تصویر زمانه‌ی خود هستیم
ما اعتراف می‌کنیم که از ما
بازیگران بهتری هستند
با چشم‌بندی وشعبده
با اشک و آه و سوز
با مژده و فریب
با تفنگ‌های واقعی بسیار
آنان به نام شما
به نام نامی مردم
آراء شما را غربال می‌کنند
شما تحسینشان می‌کنید
و مرعوبشان هستید.
سنگ آسیای آنان
از خون شما می‌گردد
و نمایشنامه‌شان را بارها خوانده‌اید
با نام جعلی تاریخ

بهرام بیضایی
خاطرات هنرپیشه نقش دوم
@designmanufacturing