خسرو گلسرخی (زاده ۲ بهمن ۱۳۲۲ در رشت – جان‌باخته در ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ در تهران) شاعر، ژورنالیست و نویسنده مارکسیست بود. او در سال ۱۳۴۷ سردبیر بخش هنری روزنامه کیهان بود. گلسرخی از جمله روشنفکران آن دوران بود که از جنبش‌های چریکی حمایت می‌کرد. گلسرخی به همراه گروهی دیگر در سال ۱۳۵۱ به اتهام طرح ترور ولیعهد بازداشت شدند. گلسرخی در دادگاهی که به صورت زنده پخش شد از عقاید مارکسیستی و انقلابی خود دفاع کرد. با حکم دادگاه او و کرامت‌الله دانشیان اعدام شدند. گلسرخی در قطعه ۳۳ بهشت زهرا دفن شده‌است.
@designmanufacturing

ای سوگوار سبز بهار
این جامه‌ی سیاه معلق را
چگونه پیوندی‌ست
با سرزمین من؟
آن کس که سوگوار کرد خاک مرا
آیا شکست در رفت و آمد حمل این‌همه تاراج؟

این سرزمین من چه بی‌دریغ بود
که سایه‌ی مطبوع خویش را
بر شانه‌های ذوالاکتاف پهن کرد
و باغ‌ها میان عطش سوخت
و از شانه‌ها طناب گذر کرد
این سرزمین من چه بی‌دریغ بود

ثقل زمین کجاست؟
من در کجای جهان ایستاده‌ام
با باری از فریادهای خفته و خونین
ای سرزمین من!
من در کجای جهان ایستاده‌ام؟

«خسرو گلسرخی»
@designmanufacturing

کرامت‌الله دانشیان شاعروکنشگر سیاسی چپ‌گراواز مبارزان شناخته‌شده قبل از انقلاب بود.امیرحسین فطانت، که در آن زمان۲۲سال داشت وبا ساواک همکاری می‌کرد، از دوستان قدیمی دانشیان بود که نقش مهمی در دستگیری و اعدام او داشت. در جریان دادگاه، نام فطانت به عنوان نفر سیزدهم و«فرد فراری»اعلام شد تا امکان افشای تبانی او با ساواک ناممکن شود.
دانشیان جزو اولین گروه قبول شدگان در دوره هنری و سینمایی تلویزیون ملی ایران بود، پس از حدود یک سال به علت ساخت فیلم کوتاهی با مفهوم غارت نفت و مردم جنوب شهر تهران از دانشکده اخراج شد. آنها متهم شدندکه قصدشان ربودن ولیعهدبه قصدآزادسازی زندانیان سیاسی بوده و به جرم اقدام علیه امنیت کشورتیرباران شدند
ازاین گروه به جز دانشیان وگلسرخی که اعدام شدند،۳تن به حبس ابد(طیفور بطحایی، رضا علامه‌زاده، عباس سماکار) و مابقی هر کدام به نحوی با درخواست عفو از شاه وهمسرش به ۱تا چند سال زندان محکوم شدند(شکوه فرهنگ (میرزادگی)، ابراهیم فرهنگ رازی، رحمت‌الله جمشیدی، منوچهر مقدم سلیمی، مریم اتحادیه و …)
دانشیان سرودی بر شعری از عبدالله بهزادی ساخته بود که با نام بهاران خجسته باد مشهور هست.
@designmanufacturing

‏پدر ایشون آقای رامین، پدر شوهر ‎مهناز افشار اومد ساختمان گروه مجلات همشهری و مثل زنجیری‌ها درِ اتاق‌ها رو باز می‌کرد و می‌پرسید :

«دخترای بی‌حجاب‌تونو کجا قایم کردید؟»

+ دختر رامین در زمینه مد و لباس فعالیت می‌کنند. وقتی شرف نیست، هیچ نیست.
@designmanufacturing