مردمی که در تهران، اراک، اصفهان و قلعهحسنخان به خیابان آمدند
پنجشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۱
زن زندگی آزادی
مرد میهن آبادی
@designmanufacturing
پنجشنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۱
زن زندگی آزادی
مرد میهن آبادی
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
برای نیکا هایی که دردل شب سیاه، ستاره شدند...
چه وطنی است این؟
که کنار می گذارد،
راز چشمان زن را
رمز عشق را
از دروس مدرسه.
این چه وطنی است
که میجنگد
با ابر
با باران.
پرونده میسازد
برای سینهی زن،
بازجویی میکند
از گل سرخ.
«نزارقبانی
#زن_زندگی_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
@designmanufacturing
چه وطنی است این؟
که کنار می گذارد،
راز چشمان زن را
رمز عشق را
از دروس مدرسه.
این چه وطنی است
که میجنگد
با ابر
با باران.
پرونده میسازد
برای سینهی زن،
بازجویی میکند
از گل سرخ.
«نزارقبانی
#زن_زندگی_آزادی
#شادی_رفاه_آبادی
@designmanufacturing
چون تاریکی دراز آید
بعد از آن روشنی دراز آید
ظلمت کوتاه، روشنی کوتاه
ظلمت دراز، روشنی دراز.
#شمس_تبریزی
@designmanufacturing
بعد از آن روشنی دراز آید
ظلمت کوتاه، روشنی کوتاه
ظلمت دراز، روشنی دراز.
#شمس_تبریزی
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎼 «ایننیزبگذرد»
با صدای: محمد سعیدی ابواسحاقی
@mohammad_saeedi.abu_s_haghi
پیشکش شده به روان بلند بانوان جانباخته راه آزادی
#مهسا_امینی #حدیث_نجفی #غزاله_چلاوی #حنانه_کیا #مینو_مجیدی #مهسا_موگویی#نیکا_شاکرمی
#سارینا_اسماعیل_زاده #روشنا_احمدی و #سحرخدایاری
🖤🥀
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم رونق زمان شما نیز بگذرد
باد خزان نکبت ایام ناگهان
بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد
چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ظالمان شما نیز بگذرد
در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت
این عوعو سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست
گرد سم خران شما نیز بگذرد
بادی که در زمانه بسی شمع ها بکشت
هم بر چراغدان شما نیز بگذرد
@designmanufacturing
با صدای: محمد سعیدی ابواسحاقی
@mohammad_saeedi.abu_s_haghi
پیشکش شده به روان بلند بانوان جانباخته راه آزادی
#مهسا_امینی #حدیث_نجفی #غزاله_چلاوی #حنانه_کیا #مینو_مجیدی #مهسا_موگویی#نیکا_شاکرمی
#سارینا_اسماعیل_زاده #روشنا_احمدی و #سحرخدایاری
🖤🥀
هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد
هم رونق زمان شما نیز بگذرد
باد خزان نکبت ایام ناگهان
بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد
چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد
بیداد ظالمان شما نیز بگذرد
در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت
این عوعو سگان شما نیز بگذرد
آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست
گرد سم خران شما نیز بگذرد
بادی که در زمانه بسی شمع ها بکشت
هم بر چراغدان شما نیز بگذرد
@designmanufacturing
سارینا اسماعیل زاده ۱۶ ساله جانباخته راه آزادی که چه زیبا از انسان کمال گرا سخن میگوید، با وجود حضور هزاران سارینا در سرزمینمان یقین بدانید این جنبش بالغ و انقلاب آزادیخواهانه مردم ایران به ثمر خواهد نشست و فرزندان و نوادگان ما در نسل های بعد، در دفتر تاریخ ایران مدیون و قدران این از خود گذشتی های سارینا و مهسا و حنا و نیکاها خواهند بود و با غرور و افتخار این فصل از تاریخ سرزمین مادری خویش را ورق خواهند زد
@designmanufacturing
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎼 "باور"
"گروه کر بهار"
رهبری آرش فولادوند
آخر چگونه، این همه رویای نو نهال
نگشوده گل هنوز
ننشسته در بهار
می پژمرد به جان من و خاک می شود؟
در من چه وعده هاست
در من چه هجرهاست
در من چه دستها به دعا مانده روز و شب
اینها چه می شود؟
آخر چگونه این همه عشاق بی شمار
آواره از دیار
یک روز بی صدا
در کوره راه ها همه خاموش می شوند؟
باور نمی کنم که عشق نهان می شود به گور
بی آنکه سر کشد گل عصیانی اش زِ خاک
باور کنم که دل
روزی نمی تپد
نفرین برین دروغ، دروغ هراسناک
پل می کشد به ساحل آینده شعر من
تا رهروان سرخوشی از آن گذر کنند
پیغام من به بوسه لبها و دستها
پرواز می کند
باشد که عاشقان به چنین پیک آشتی
یک ره نظر کنند
در کاوش پیاپی لبها و دستهاست
کاین نقش آدمی
بر لوحه زمان
جاوید می شود
این ذره ذره گرمی خاموش وار ما
یک روز بی گمان
سر می زند جایی و خورشید می شود
تا دوست داری ام
تا دوست دارمت
تا اشک ما به گونه هم می چکد زِ مهر
تا هست در زمانه یکی، جانِ دوستدار
کی مرگ می تواند
نام مرا بِروبد از یاد روزگار؟
بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین
#سیاوش_کسرایی
@designmanufacturing
"گروه کر بهار"
رهبری آرش فولادوند
آخر چگونه، این همه رویای نو نهال
نگشوده گل هنوز
ننشسته در بهار
می پژمرد به جان من و خاک می شود؟
در من چه وعده هاست
در من چه هجرهاست
در من چه دستها به دعا مانده روز و شب
اینها چه می شود؟
آخر چگونه این همه عشاق بی شمار
آواره از دیار
یک روز بی صدا
در کوره راه ها همه خاموش می شوند؟
باور نمی کنم که عشق نهان می شود به گور
بی آنکه سر کشد گل عصیانی اش زِ خاک
باور کنم که دل
روزی نمی تپد
نفرین برین دروغ، دروغ هراسناک
پل می کشد به ساحل آینده شعر من
تا رهروان سرخوشی از آن گذر کنند
پیغام من به بوسه لبها و دستها
پرواز می کند
باشد که عاشقان به چنین پیک آشتی
یک ره نظر کنند
در کاوش پیاپی لبها و دستهاست
کاین نقش آدمی
بر لوحه زمان
جاوید می شود
این ذره ذره گرمی خاموش وار ما
یک روز بی گمان
سر می زند جایی و خورشید می شود
تا دوست داری ام
تا دوست دارمت
تا اشک ما به گونه هم می چکد زِ مهر
تا هست در زمانه یکی، جانِ دوستدار
کی مرگ می تواند
نام مرا بِروبد از یاد روزگار؟
بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین
#سیاوش_کسرایی
@designmanufacturing
In Niz Bogzarad
Mohammad Saeed Aboeshaghi -[RasaneJavan.Com]
🎼 این نیز بگذرد
خواننده : محمدسعیدی ابواسحاقی
سه تار و بربط: پویا محسنی
ضبط آواز :احمد سعیدی
طراح کاور : محمد یعقوب خانی
شعر: سیف فرغانی
@designmanufacturing
خواننده : محمدسعیدی ابواسحاقی
سه تار و بربط: پویا محسنی
ضبط آواز :احمد سعیدی
طراح کاور : محمد یعقوب خانی
شعر: سیف فرغانی
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اونی که آزادی رو از مردم گرفته اون وحشیه..
@designmanufacturing
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
همبستگی جهانی با مردم ایران
استپان هاوزر، نوازنده ویولنسل اهل کرواسی، ویدیوی اجرای آهنگ «سلطان قلبها» را با متن «صلح و عشق» به فارسی در اینستاگرام منتشر کرد
@designmsnufacturing
استپان هاوزر، نوازنده ویولنسل اهل کرواسی، ویدیوی اجرای آهنگ «سلطان قلبها» را با متن «صلح و عشق» به فارسی در اینستاگرام منتشر کرد
@designmsnufacturing
رژیم در بند دروغهای خودش است، باید همه چیز را جعل کند و وارونه جلوه دهد. باید گذشته را جعل کند، باید حال را جعل کند و باید آینده را هم جعل کند. باید آمارها را جعل کند، باید منکر این شود که یک دستگاه امنیتیِ فراگیر، غیرپاسخگو و خودسر دارد. باید وانمود کند که به حقوق بشر احترام میگذارد و باید وانمود کند کسی را مورد پیگیری و آزار قرار نمیدهد. باید وانمود کند از هیچ چیز و هیچکس نمیترسد. باید وانمود کند که در هیچ موردی وانمود نمیکند.
📕#قدرت_بیقدرتان
✍#واتسلاف_هاول
@designmanufacturing
📕#قدرت_بیقدرتان
✍#واتسلاف_هاول
@designmanufacturing
بیانیهی کانون نویسندگان ایران
در اعلام همبستگی با دانشجویان و مردم معترض
اکنون بیش از دو هفته از آغاز جنبش آزادیخواهی مردم ایران میگذرد. از نخستین روزهای این جنبش، حکومت همچون همیشه دستبهکار سرکوب شده است؛ بسیاری را کشته، بسیاری را ربوده، بسیاری را شکنجه کرده و بسیاری را به بند کشیده است. مردم اما پا پس نکشیدهاند و به هر طریق ممکن صدای اعتراضشان را به گوش جهانیان رساندهاند. جنبش آزادیخواهی مردم که دامنهای گستردهتر از اعتراضات پیشین دارد، حاصل انفجار خشم مردمی است که در چند دههی گذشته زندگیشان به دست جمهوری اسلامی رو به تباهی رفته است؛ مردمی که در طول این سالیان، بدیهیترین حقوقشان پایمال شده و هرگونه اعتراضشان به فساد سازمانیافتهی حکومت، همواره یک پاسخ داشته است: سرکوب و کشتار. «اغتشاشگر» خواندن مردم به جان آمده و نسبت دادن اعتراض آنها به کشورهای خارجی دروغی است آشکار و بهانهای نخنما برای تداوم تبهکاری حکومت؛ بهانهای برای شکستن حریم دانشگاه و گشودن درهای آن بر روی نیروهای انتظامی و امنیتی و «لباس شخصیها» تا صدای دانشجویان معترض را خفه کنند و صدها تن از آنها را بربایند؛ بهانهای برای قتل عام مردم در زاهدان.
جمعهی سیاه زاهدان و ورود نیروهای امنیتی به حریم دانشگاه، دو روی سکهی سیاست تبعیض و سرکوب سازمانیافتهی جمهوری اسلامی است: تحمیل فقر و انواع تبعیضها از یک سو و کنترل کانونهای بالقوهی اعتراض از سوی دیگر. دانشگاه به عنوان یگانه فضای عمومی که در بطن خود امکان متشکل شدن حول ایدههای مترقی را دارد، در تاریخ معاصر ما همواره آماج سرکوب، کنترل و «پاکسازی»های رسمی و غیررسمی حکومتهای استبدادی بوده است. ورود نیروهای امنیتی به حریم دانشگاه در ایران سابقهای طولانی دارد که نخستین آنها به آذر 1332 برمیگردد. حملههای مهر ماه ۱۴۰۱ به دانشگاههای ایران از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تبریز و سرکوب گستردهی دانشجویان در شرایطی صورت گرفته است که دانشجویان سراسر کشور درهمبستگی و همراهی با جنبش آزادیخواهی مردم، دست به اعتصاب و تحصن و برگزاری تجمعات اعتراضی زدهاند. پیوستن برخی از استادان به صف دانشجویان پیشرو از جمله وقایع خجستهی برخاسته از بستر اعتراضات اخیر است.
مردم که در چند دههی گذشته برای بیان مطالبات خود، در جنبشهای اعتراضی زنان، کارگران، معلمان، بازنشستهها، نویسندگان، دانشجویان، اقلیتهای دینی، قومی، جنسیتی و ... حضور داشته و هر بار جدا جدا سرکوب شدهاند، اکنون دریافتهاند که تحقق خواستههایشان جز از طریق همبستگی و مبارزهی جمعی و نیز دستیابی به آزادی بیان، که نقض آشکار و هر روزهی آن در چهار دههی اخیر زمینهساز انواع سرکوبهای حکومتی بوده است، امکان پذیر نیست.
کانون نویسندگان ایران که در بیانیهی یکم مهرماه خود همبستگیاش را با جنبش آزادیخواهی مردم ایران اعلام کرده بود، بار دیگر بر اساس منشور خود که آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا را، در همهی زمینهها، حق همگان میداند، و به حکم وظیفهی اخلاقی، حمایت خود را از خواستههای برحق دانشجویان و مردم ایران اعلام میدارد و سرکوب دانشجویان دانشگاههای کشور و سرکوب و کشتار مردم معترض زاهدان را محکوم میکند. امید است که با همبستگی مردم و نهادهای مستقل و آزادیخواه، آزادی بیقید و شرط بازداشتشدگان اخیر و همهی زندانیان سیاسی و عقیدتی به خواستی عمومی تبدیل شود.
کانون نویسندگان ایران
۱۴ مهر ۱۴۰۱
@designmsnufacturing
در اعلام همبستگی با دانشجویان و مردم معترض
اکنون بیش از دو هفته از آغاز جنبش آزادیخواهی مردم ایران میگذرد. از نخستین روزهای این جنبش، حکومت همچون همیشه دستبهکار سرکوب شده است؛ بسیاری را کشته، بسیاری را ربوده، بسیاری را شکنجه کرده و بسیاری را به بند کشیده است. مردم اما پا پس نکشیدهاند و به هر طریق ممکن صدای اعتراضشان را به گوش جهانیان رساندهاند. جنبش آزادیخواهی مردم که دامنهای گستردهتر از اعتراضات پیشین دارد، حاصل انفجار خشم مردمی است که در چند دههی گذشته زندگیشان به دست جمهوری اسلامی رو به تباهی رفته است؛ مردمی که در طول این سالیان، بدیهیترین حقوقشان پایمال شده و هرگونه اعتراضشان به فساد سازمانیافتهی حکومت، همواره یک پاسخ داشته است: سرکوب و کشتار. «اغتشاشگر» خواندن مردم به جان آمده و نسبت دادن اعتراض آنها به کشورهای خارجی دروغی است آشکار و بهانهای نخنما برای تداوم تبهکاری حکومت؛ بهانهای برای شکستن حریم دانشگاه و گشودن درهای آن بر روی نیروهای انتظامی و امنیتی و «لباس شخصیها» تا صدای دانشجویان معترض را خفه کنند و صدها تن از آنها را بربایند؛ بهانهای برای قتل عام مردم در زاهدان.
جمعهی سیاه زاهدان و ورود نیروهای امنیتی به حریم دانشگاه، دو روی سکهی سیاست تبعیض و سرکوب سازمانیافتهی جمهوری اسلامی است: تحمیل فقر و انواع تبعیضها از یک سو و کنترل کانونهای بالقوهی اعتراض از سوی دیگر. دانشگاه به عنوان یگانه فضای عمومی که در بطن خود امکان متشکل شدن حول ایدههای مترقی را دارد، در تاریخ معاصر ما همواره آماج سرکوب، کنترل و «پاکسازی»های رسمی و غیررسمی حکومتهای استبدادی بوده است. ورود نیروهای امنیتی به حریم دانشگاه در ایران سابقهای طولانی دارد که نخستین آنها به آذر 1332 برمیگردد. حملههای مهر ماه ۱۴۰۱ به دانشگاههای ایران از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تبریز و سرکوب گستردهی دانشجویان در شرایطی صورت گرفته است که دانشجویان سراسر کشور درهمبستگی و همراهی با جنبش آزادیخواهی مردم، دست به اعتصاب و تحصن و برگزاری تجمعات اعتراضی زدهاند. پیوستن برخی از استادان به صف دانشجویان پیشرو از جمله وقایع خجستهی برخاسته از بستر اعتراضات اخیر است.
مردم که در چند دههی گذشته برای بیان مطالبات خود، در جنبشهای اعتراضی زنان، کارگران، معلمان، بازنشستهها، نویسندگان، دانشجویان، اقلیتهای دینی، قومی، جنسیتی و ... حضور داشته و هر بار جدا جدا سرکوب شدهاند، اکنون دریافتهاند که تحقق خواستههایشان جز از طریق همبستگی و مبارزهی جمعی و نیز دستیابی به آزادی بیان، که نقض آشکار و هر روزهی آن در چهار دههی اخیر زمینهساز انواع سرکوبهای حکومتی بوده است، امکان پذیر نیست.
کانون نویسندگان ایران که در بیانیهی یکم مهرماه خود همبستگیاش را با جنبش آزادیخواهی مردم ایران اعلام کرده بود، بار دیگر بر اساس منشور خود که آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا را، در همهی زمینهها، حق همگان میداند، و به حکم وظیفهی اخلاقی، حمایت خود را از خواستههای برحق دانشجویان و مردم ایران اعلام میدارد و سرکوب دانشجویان دانشگاههای کشور و سرکوب و کشتار مردم معترض زاهدان را محکوم میکند. امید است که با همبستگی مردم و نهادهای مستقل و آزادیخواه، آزادی بیقید و شرط بازداشتشدگان اخیر و همهی زندانیان سیاسی و عقیدتی به خواستی عمومی تبدیل شود.
کانون نویسندگان ایران
۱۴ مهر ۱۴۰۱
@designmsnufacturing