🎼 "باور"
"گروه کر بهار"
رهبری آرش فولادوند

آخر چگونه، این همه رویای نو نهال
نگشوده گل هنوز
ننشسته در بهار
می پژمرد به جان من و خاک می شود؟
در من چه وعده هاست
در من چه هجرهاست
در من چه دستها به دعا مانده روز و شب
اینها چه می شود؟
آخر چگونه این همه عشاق بی شمار
آواره از دیار
یک روز بی صدا
در کوره راه ها همه خاموش می شوند؟
باور نمی کنم که عشق نهان می شود به گور
بی آنکه سر کشد گل عصیانی اش زِ خاک
باور کنم که دل
روزی نمی تپد
نفرین برین دروغ، دروغ هراسناک
پل می کشد به ساحل آینده شعر من
تا رهروان سرخوشی از آن گذر کنند
پیغام من به بوسه لبها و دستها
پرواز می کند
باشد که عاشقان به چنین پیک آشتی
یک ره نظر کنند
در کاوش پیاپی لبها و دستهاست
کاین نقش آدمی
بر لوحه زمان
جاوید می شود
این ذره ذره گرمی خاموش وار ما
یک روز بی گمان
سر می زند جایی و خورشید می شود
تا دوست داری ام
تا دوست دارمت
تا اشک ما به گونه هم می چکد زِ مهر
تا هست در زمانه یکی، جانِ دوستدار
کی مرگ می تواند
نام مرا بِروبد از یاد روزگار؟
بسیار گل که از کف من برده است باد
اما من غمین

#سیاوش_کسرایی
@designmanufacturing

🎼 بگذرد
خواننده: حامد زمانی
شعر: سیف فرغانی
@designmanufacturing

🎼 این نیز بگذرد
خواننده : محمدسعیدی ابواسحاقی
سه تار و بربط: پویا محسنی
ضبط آواز :احمد سعیدی
طراح کاور : محمد یعقوب خانی
شعر: سیف فرغانی
 
@designmanufacturing

اونی که آزادی رو از مردم گرفته اون وحشیه..
@designmanufacturing

همبستگی جهانی با مردم ایران

‌استپان هاوزر، نوازنده ویولنسل اهل کرواسی، ویدیوی اجرای آهنگ «سلطان قلب‌ها» را با متن «صلح و عشق» به فارسی در اینستاگرام منتشر کرد

@designmsnufacturing

رژیم در بند دروغهای خودش است، باید همه‌ چیز را جعل کند و وارونه جلوه دهد. باید گذشته را جعل کند، باید حال را جعل کند و باید آینده را هم جعل کند. باید آمارها را جعل کند، باید منکر این شود که یک دستگاه امنیتیِ فراگیر، غیرپاسخگو و خودسر دارد. باید وانمود کند که به حقوق بشر احترام می‌گذارد و باید وانمود کند کسی را مورد پیگیری و آزار قرار نمی‌دهد. باید وانمود کند از هیچ چیز و هیچ‌کس نمی‌ترسد. باید وانمود کند که در هیچ موردی وانمود نمی‌کند.

📕#قدرت_بی‌قدرتان
✍#واتسلاف_هاول
@designmanufacturing

همبستگی جهانی با مردم ایران

نیکا شاکرمی روی صفحه اول روزنامه گاردین جمعه ۱۵ مهر

@designmsnufacturing

بیانیه‌ی کانون نویسندگان ایران
در اعلام همبستگی با دانشجویان و مردم معترض

اکنون بیش از دو هفته از آغاز جنبش آزادی‌خواهی مردم ایران می‌گذرد. از نخستین روزهای این جنبش، حکومت همچون همیشه دست‌به‌کار سرکوب‌ شده است؛ بسیاری را کشته، بسیاری را ربوده، بسیاری را شکنجه کرده و بسیاری را به بند کشیده است. مردم اما پا پس نکشیده‌اند و به هر طریق ممکن صدای اعتراضشان را به گوش جهانیان رسانده‌اند. جنبش آزادی‌خواهی مردم که دامنه‌ای گسترده‌تر از اعتراضات پیشین دارد، حاصل انفجار خشم مردمی است که در چند دهه‌ی گذشته زندگی‌شان به دست جمهوری اسلامی رو به تباهی رفته است؛ مردمی که در طول این سالیان، بدیهی‌ترین حقوقشان پایمال شده و هرگونه اعتراضشان به فساد سازمان‌یافته‌ی حکومت، همواره یک پاسخ داشته است: سرکوب و کشتار. «اغتشاشگر» خواندن مردم به جان آمده و نسبت دادن اعتراض آن‌ها به کشورهای خارجی دروغی است آشکار و بهانه‌ای نخ‌نما برای تداوم تبهکاری‌ حکومت؛ بهانه‌ای برای شکستن حریم دانشگاه و گشودن درهای آن بر روی نیروهای انتظامی و امنیتی و «لباس شخصی‌ها» تا صدای دانشجویان معترض را خفه کنند و صدها تن از آن‌ها را بربایند؛ بهانه‌ای برای قتل عام مردم در زاهدان.
جمعه‌ی سیاه زاهدان و ورود نیروهای امنیتی به حریم دانشگاه، دو روی سکه‌ی سیاست تبعیض و سرکوب سازمان‌یافته‌ی جمهوری اسلامی است: تحمیل فقر و انواع تبعیض‌ها از یک سو و کنترل کانون‌های بالقوه‌ی اعتراض از سوی دیگر. دانشگاه به عنوان یگانه فضای عمومی که در بطن خود امکان متشکل شدن حول ایده‌های مترقی را دارد، در تاریخ معاصر ما همواره آماج سرکوب، کنترل و «پاکسازی‌»های رسمی و غیررسمی حکومت‌های استبدادی بوده است. ورود نیروهای امنیتی به حریم دانشگاه در ایران سابقه‌ای طولانی دارد که نخستین آنها به آذر 1332 برمی‌گردد. حمله‌های مهر ماه ۱۴۰۱ به دانشگاه‌های ایران از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تبریز و سرکوب گسترده‌ی دانشجویان در شرایطی صورت گرفته است که دانشجویان سراسر کشور درهمبستگی و همراهی با جنبش آزادیخواهی مردم، دست به اعتصاب و تحصن و برگزاری تجمعات اعتراضی زده‌اند. پیوستن برخی از استادان به صف دانشجویان پیشرو از جمله وقایع خجسته‌ی برخاسته از بستر اعتراضات اخیر است.
مردم که در چند دهه‌ی ‌گذشته برای بیان مطالبات خود، در جنبش‌‌های اعتراضی زنان، کارگران، معلمان، بازنشسته‌ها، نویسندگان، دانشجویان، اقلیت‌های دینی، قومی، جنسیتی و ... حضور داشته و هر بار جدا جدا سرکوب شده‌اند، اکنون دریافته‌اند که تحقق خواسته‌هایشان جز از طریق همبستگی و مبارزه‌‌ی جمعی و نیز دستیابی به آزادی بیان، که نقض آشکار و هر روزه‌ی آن در چهار دهه‌ی اخیر زمینه‌ساز انواع سرکوب‌های حکومتی بوده است، امکان پذیر نیست.
کانون نویسندگان ایران که در بیانیه‌ی یکم مهرماه خود همبستگی‌اش را با جنبش آزادیخواهی مردم ایران اعلام کرده بود، بار دیگر بر اساس منشور خود که آزادی بیان بی هیچ حصر و استثنا را، در همه‌ی زمینه‌ها، حق همگان می‌داند، و به حکم وظیفه‌ی اخلاقی، حمایت خود را از خواسته‌های برحق دانشجویان و مردم ایران اعلام می‌دارد و سرکوب دانشجویان دانشگاه‌های کشور و سرکوب و کشتار مردم معترض زاهدان را محکوم می‌کند. امید است که با همبستگی مردم و نهادهای مستقل و آزادیخواه، آزادی بی‌قید و شرط  بازداشت‌شدگان اخیر و همه‌ی زندانیان سیاسی و عقیدتی به خواستی عمومی تبدیل شود.

کانون نویسندگان ایران
۱۴ مهر ۱۴۰۱
@designmsnufacturing

نوید محمد زاده بازیگر سینما با ۸ میلیون فالور خبر از پیوستنش به مردم در تجمعات در روز شنبه داد

@designmanufacturing

می‌توان شناخت
آنکه را با مردم است و آنکه را با دژخیم

۱. کسی که از مردم بدگویی می‌کند و آنها را خار می‌شمارد
۲. کسی که تخم ترس، یاس و ناتوانی و نا‌امیدی می‌پراکند
۳. کسی که تفرقه پراکنی می‌کند
۴. کسی که قومیت‌ها را مسخره می‌کند و هشدار جدایی‌طلبی می‌دهد
۵. کسی که زنها و دخترها را ارج نمی‌دهد و آنها را تحقیر هم می‌کند
۶. کسی که قدرت ستمگر را بزرگ‌نمایی می‌کند
۷. کسی که برای بحران‌های اجتماعی لودگی می‌کند
۸. کسی که می‌گوید من سیاسی نیستم و حرف از قانون می‌زند
۹. کسی که حرف‌های دوپهلو می‌زند و عضو حزب باد است
۱۰. کسی که در این روزها هم خود را در پندار، گفتار و کردار شفاف نمی‌کند.

@designmanufacturing

هشدار ۲۵۰۰ پزشک ایرانی به سازمان نظام پزشکی کشور

در اعتراضات، به وظیفه قانونی، حرفه‌ای و اخلاقی‌تان عمل کنید

۲۵۰۰ پزشک ایرانی بیانیه‌ای را امضا کرده‌اند که بر همبستگی با معترضان و مخالفت با اعمال خشونت در حق آنها تاکید می‌کند و از سازمان نظام پزشکی می‌خواهد تا مانع استفاده از تجهیزات و آمبولانس و ماشین‌های پزشکی با اهدافی غیر از سلامت و درمان شود.

در این بیانیه با هشدار نسبت به ضرورت عمل به «وظایف قانونی و حرفه‌ای و اخلاقی» این سازمان در اعتراضات جاری، بر چهار نکته تاکید شده است: ۱) بررسی دقیق و شفاف پرونده مهسا امینی و موارد مشابه با حضور کارشناسان مستقل جامعه پزشکی و ایجاد بستر امن برای اعلام نظرات ایشان و اطلاع‌رسانی درباره آن. ۲) تاکید برحفظ اصل قانونی و بین‌المللی بی‌طرفی مطلق کارکنان درمان در رسیدگی به کلیه آسیب‌دیدگان. ۳) حفظ امنیت پزشکان خصوصا در مورد رعایت کامل محرمانگی پرونده پزشکی کلیه مصدومان. و ۴) منع به‌کارگیری هرگونه امکانات، تجهیزات، محمل‌ها و نشانه‌های پزشکی در امری خارج از این حیطه.

امضاهای متن بیانیه همچنان ادامه دارد
@designmanufacturing

ضحّاک

در شاهنامه خطّ زندگی، خطّ باریکی‌ است؛ اندکی انحراف از راه می‌تواند بدبختی بزرگ به‌بار آورد. بارزترین نمونه‌ی آن جمشید است. نخستین شهریار بزرگ شاهنامه که همه‌ی نعمت و حشمت جهانی را در روزگار خود جمع دارد. در دوران او رنج و بدی و مرگ ناپدید می‌شود. همه‌ی مردم در خوشی و خرّمی به سر می‌برند.
«ز رامش جهان پر ز آوازِ نوش»

ولی ناگهان غرور او را می‌گیرد و خود را هم‌پایه‌ی پروردگار می‌پندارد و از این رو «فرّه ایزدی» از او گسیخته می‌گردد و مانند ایّوب یک‌شبه همه‌چیز از او روی برمی‌تابد؛ مُلک از دستش می‌رود و ضحّاک او را با ارّه به دونیم می‌کند. بدبختی آن است که بهای گناه فرمانروای نادان را باید نه‌تنها خود او بلکه همهٔ مردمش در طیّ مدّتی دراز بپردازند و از این رو ایرانیان به استیلای هزارسالهٔ ضحّاک محکوم می‌گردند.

جمشید، نه‌تنها مغرور، بلکه یک مستبد تمام‌عیار هم هست زیرا در گمراهی خود به حرف احدی گوش نمی‌دهد. از خصوصیات دورهٔ او آن است که در آن چون و چرا جرم شناخته می‌شود:

«چرا کس نیارست گفتن، نه چُون»

داستان ضحّاک پر از کنایه‌هایی‌ست که همواره اندیشهٔ بشر را به خود مشغول می‌داشته، نمونهٔ تمام‌عیار مَلعَنَت و رذالت، پدرکُشی، گوش دادن به وسوسهٔ ابلیس، داشتن مار بر شانه که تجسّم عذاب وجدان است؛ غذا‌ دادن مارها از مغز سرِ جوانان که شومی حاکمِ ستمکاره را می‌رساند.
و اما پایان کارِ ضحاک همان است که هر بیدادگری باید در انتظارش باشد.

🖌دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن
📕سرو سایه‌فکن،
[دربارهٔ فردوسی و شاهنامه]
خط استاد غلامحسین امیرخانی، صفحهٔ ۹۹

@designmanufacturing