آمدن، رفتن، دویدن
عشق ورزیدن
در غم انسان نشستن
پابه به پای شادمانی های مردم پای کوبیدن
کار کردن..کار کردن..آرمیدن
چشم انداز بیابان های خشک و تشنه را دیدن
از سبوی تازه آب پاک نوشیدن
هم نفس با بلبلان کوهی آواره خواندن
در تله افتاده آهو بچگان را شیر دادن
کار کردن..کار کردن.. آرمیدن
یا شبی برفی پیش آتش ها نشستن
دل به رویاهای گرم شعله بستن

آری..آری..زندگی زیباست
زندگی آتشگهی دیرینه پا برجاست
گر بیفروزیش، رقص شعله اش در هر کران پیداست
ورنه خاموش است و خاموشی گناه ماست

زندگانی شعله می‌خواهد...

#سیاوش_کسرایی

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

چه‌کسی می‌دانست ما بعد از خداحافظی، به چه‌چیز مبتلا می‌شویم؟

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

پس از فروش کلیه، قرنیه، کبد و قلب!، حالا نوزاد فروشی!!!، چرا؟؟؟

در روزهای گذشته ارقام متفاوتی از ۱۵ تا ۲۰ میلیون تومان برای هزینه سبد معیشت به گوش می‌رسید اما حکومت دروغ و فساد و جنایت مدعی است که رقم کمتر از اینهاست؛
۱۲ میلیون و ۴۷۹ هزار و ۵۰۰ تومان که به‌عنوان هزینه سبد معیشت خانوار کارگری توسط اعضای کمیته دستمزد در نظر گرفته شده است.

اما بر اساس محاسبات و جمع‌بندی فعالان کارگری، رقم باید بالاتر از اینها باشد؛ حدود پنج میلیون تومان بیشتر، یعنی ۱۷ میلیون و ۴۴۷ هزار و ۱۶۰ تومان.

🔸 البته زمان زیادی از اعلام خط فقر توسط وزارت رفاه نمی‌گذرد:
۱۴ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان برای خانوار چهار نفره تهرانی.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

زنگ خطر  در سایه ابهامات امروز

تصور کنید در جایی قرار دارید که همه چیز برای شما مبهم است. آتش به جای آنکه گرم کند سرد می‌کند، درختان ریشه هایشان میوه می‌دهد، انسانها بر روی دستانشان راه می‌روند، آبزیان همه در خشکی هستند و همه جانوران در حال پرواز هستند.  شما نمی‌دانید کجا هستید، نمی‌دانید چکار باید بکنید و نمی‌دانید قرار است چه بر سرتان بیاید. همه چیز برایتان عجیب و غریب می نماید شما در این لحظه چون چیزی را نمی‌دانید می‌ترسید. نه اینکه چیزی شما را تهدید کند یا مزاحمتی برای شما ایجاد کند. خود این ابهام(ندانستن ها) برای شما همواره با ترس همراه است. لذا در نتیجه این ترس و ناآگاهی(ابهامات) شما دنبال یک منجی می‌گردید، یعنی کسی دست شما را بگیرد و به شما بگوید چکار کنید. در این وضعیت مشورت و تصمیمات جمعی(به معنای کلی دموکراسی) به محاق [پوشیده می‌شود] می رود. 

این روزها همه چیز برای مردم در ایران، مبهم شده است: از مسمومیت دانش آموزان، گرانی قیمت اجناس(ماشین و خانه و اجازه و ...)،  توافق ایران با امریکا، تداوم اعتراضات و ... چیزی شاید به صورت مستقیم شما را به مرگ تهدید نکند یا مزاحمتی برایتان ایجاد نکند اما در داخل این حجم از ندانم‌ها (لاادری) می‌ترسید.
این ابهامات انحصار لحظۀ حال را از شما می‌گیرد هر لحظه در انتظار یک اتفاق هستید و در این صورت هیچ چیز غیرممکن نیست. ترس سراسر وجودتان را فرا می‌گیرد. این ترس، شما را به آغوش پناهگاه امنی یعنی قدرت (حزب، گروه فاشیستی، دیکتاتور و ...) می‌برد، چنانچه اسپینوزا [فیلسوف هلندی]می‌گفت از درون ترس، ضعف می‌جوشد می‌پاید و قدرت از آن تغذیه می‌کند.

نمونه این اوج ابهام در آلمان پس از جنگ جهانی اول بود، وضعیت جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و حتی فرهنگی در وضعیتی از ابهام کامل بود، مردم همه مات و مبهوت اتفاقات را نظاره می‌کردند و ترس از این ابهام، گرویدن به آغوش قدرت(فاشیسم) بود. فاشیسم قدرتی بود که دست مردم را می گرفت تا از ابهام برهاند( به نقل از ریچارد تورلو در کتاب فاشیسم). در نزد مردم، تن دادن به بردگی از ابهام(ندانستن ها) بهتر است و این خطری است که همواره با مردم همراه است.

ایجاد وضعیتِ ابهام، یکی از صور خشونت علیه مردم است، منتهی خشونتی که قربانی آن روان آدمی است. روان ادمی، همۀ آنچه پیش از این تصمیم داشت را معلق می‌کند ترس سراسر وجود آدمی را می‌گیرد و روان وی را به سخره می‌گیرد./فردای بهتر

🖌سردار فتوحی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing