🎼 فتح بهشت
ونجلیس پاپاتاناسیو

 اوانجلوس اودیسیاس پاپاتاناسیو، آهنگ‌ساز نامدار یونانی که بیشتر با نام «ونجلیس» شناخته شده است، در ماه مه سال ۲۰۲۲، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.

ونجلیس خالق موسیقی‌های ماندگاری برای فیلم‌هایی چون «ارابه‌های آتش» و «بلید رانر» بوده است. او را در سبک موسیقی الکترونیک پیشتاز می‌دانند. ونجلیس از جمله آهنگ‌ساز و نوازندهٔ سبک الکترونیک، نیو ایج، پروگرسیو، جاز و پاپ بود.
این هنرمند درسال۱۹۸۱ برای ساخت موسیقی فیلم «ارابه‌های آتش» جایزه اسکار را از آن خود کرد و شهرتش جهانی شد. او از جمله خالق موسیقی فیلم‌های موفقی چون «بلیدرانر»، «فتح بهشت» و «گمشده» است.

گفته می شود ونجلیس موسیقی را بیشتر به صورت خودآموز فراگرفته و نخستین گروه موسیقی اش را در سال ۱۹۶۳ در زادگاهش آتن برپا کرده است. بسیاری این آهنگ‌ساز را «اسطوره موسیقی یونان» می‌دانند.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

مولانا نقشبندی: یا مرگ یا آزادی وطن از لوث آخوندهای فاسد/ مسیر ما دیگر مسیر مبارزه است نه مطالبه

مولانا نقشبندی، روحانی اهل سنت بلوچ پس از ماه‌ها بی‌خبری و ناپدیدسازی قهری او توسط نهادهای اطلاعاتی و امنیتی نظام با انتشار پیامی ویدئویی با بیان اینکه هر کس مردم را به سکوت دعوت کند، خائن است، تاکید کرد: مسیر ما دیگر مسیر مبارزه است نه مطالبه!

این روحانی اهل سنت در بخشی از سخنان خود عنوان کرد:
چهل و چهار سال است که ما شما را به سراب دعوت کردیم، ما از طریق این قانون هر گز به حق و حقوق نمی‌رسیم.
مسیر ما دیگر مسیر مبارزه هست نه مطالبه، چرا که از این نظام فاسد ما هرگز به حق و حقومان نمی‌رسیم.

از این تاریخ به بعد هر آن مولا و عالم و ریش سفید و سردار خائنی که مردم را به سکوت دعوت کند، اون خائن به مردم است.

اگر بزنید می‌زنیم اگر بکشید زندگی‌تان را جهنم می کنیم، اگر در خیابان برادران ما را بکشید در بیابان جلوی شما را خواهیم گرفت. ما چیزی دیگر برای از دست دادن نداریم.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

پس بخواب مومن‼️

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

تجمع اعتراضی #نانوایان_اردبیل در مقابل اداره کل غله و خدمات بازرگانی این استان

پنجشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۲
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

#سیما_مافیها، (زاده ۲۸ اردیبهشت ۱۳۲۸ تهران) خواننده موسیقی سنتی
از نخستین خوانندگان ترانه معروف "امشب شب مهتابه" اثر علی‌اکبر شیدا بود و از وی تنها یک آلبوم با عنوان «تصنیف‌های عارف و شیدا» با تنظیم اسماعیل واثقی منتشر شده است. وی دارای صدایی رسا، روشن، متین و سنگین بود، فعالیت هنری‌اش با وجود آن که سرمایه‌گذار برای کارهایش وجود داشت، به‌همان یک نوار کاست محدود شد و ادامه نیافت.
سیما مافیها از بهترین شاگردان مرتضی حنانه بود و همکاری با رادیو را از سال ۱۳۴۶ آغاز کرد.
از سال ۱۳۴۷ با شروع کار تلویزیون، همکاری با این رسانه را آغاز کرد و از نخستین خوانندگانی بود که در آنجا به اجرای برنامه پرداخت و تا سال ۱۳۵۳ بیش از ۲۵ ترانه اجرا کرد. وی در فاصله سال‌های ۵۳ تا ۵۶ از فعالیت‌های هنری کناره گرفت ولی در سال ۵۶ با آمدن هوشنگ ابتهاج، دوباره به‌رادیو بازگشت اما پس از انقلاب، کار هنری را رها کرد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🎼 از خون جوانان
سیما مافیها

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

#دیوارنویسی از جوانان انقلابی

«کمک کنید، تمامش کنیم

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

بیانیه‌ی کانون نویسندگان ایران در محکومیت قتل‌های حکومتی

بیانیه‌ی کانون نویسندگان ایران در محکومیت قتل‌های حکومتی
همزمان با جنبش آزادیخواهی مردم، ماشین سرکوب حکومت چنان به کار افتاد که گویی قرار نیست احدی از آنان که لب به مخالفت گشوده بودند از گزند قلع و قمع حکومت برکنار بمانند. حاکمیت در اندک زمانی بسیاری از معترضان، فعالان سیاسی و صنفی و مدنی و مخالفان عقیدتی را به بند کشید و پشت درهای بسته، بی حضور وکلای انتخابی به اتهام‌های واهی در کوتاهترین زمان ممکن محاکمه کرد و احکامشان را یکی پس از دیگری بی‌درنگ به اجرا گذاشت.
گزافه نیست اگر بگوییم کمتر تشکل صنفی و سیاسی باقی مانده بود که از تیغ سرکوب مصون بماند و تنی چند از اعضایش در بند نباشند یا با احضار و بازجویی و تهدید مواجه نشده باشند.
جرم‌انگاری ابراز عقیده نیز که قدمتش به اندازه‌ی عمر جمهوری اسلامی است همچون همیشه بازداشت و صدور احکام سنگین را در پی داشت و در هفته‌ی گذشته به اعدام سیدصدراله فاضلی زارع و یوسف مهراد، دو زندانی عقیدتی انجامید.
طناب داری که حکومت بر گردن این دو انداخت، همان طنابی است که جان معترضانی چون محسن میرشکاری، مجیدرضا رهنورد، محمدمهدی کرمی، سیدمحمد حسینی و دیگر اعدام شدگان جنبش آزادی‌خواهانه‌ی اخیر را ستاند؛ همان طنابی است که بیم آن می‌رود بر گردن معترضان زندانی، مجید کاظمی، صالح میرهاشمی و سعید یعقوبی بیفتد. بی‌تردید موج مخالفت با اعدام که تا امروز اجرای احکام این سه تن را به تعویق انداخته است باید به روندی دائمی، پیگیر و هر روزه بدل شود: قتل حکومتی نمی‌خواهیم!
از همین رو کانون نویسندگان ایران از همه‌ی نهادهای مدافع آزادی‌ و حقوق انسانی و تشکل‌های همسو در سراسر جهان می‌خواهد به صراحت مخالفت خود را با موج جدید اعدام‌ها در ایران اعلام کنند و تمامی‌ امکانات خود را برای متوقف کردن ماشین سرکوب جمهوری اسلامی به کار بگیرند.

کانون نویسندگان ایران
۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۲

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام خامنه‌ای ضحاک گفته که بیش از ۱۹ میلیون ایرانی از امکانات اولیه زندگی محروم هستند

به گزارش مهر، علی آقامحمدی گفته که دوهزار و ۲۰ محله و ۱۹ میلیون و ۷۰۰ هزار نفر در سراسر ایران از امکانات اولیه زندگی مانند مسکن، اشتغال، تحصیلات تا ۱۲ سال، سلامت، خوراک و پوشاک محروم هستند.

وی همچنین گفت: « در این شرایط چطور می‌توان گفت مسلمانانی وجود دارند که شهرسازی اسلامی را در دستور کار دارند.»

او همچنین به آمار بالای ترک تحصیل در ایران هم اشاره کرد.

در سال ۱۴۰۰ یک نماینده مجلس از حاشیه‌نشینی حدود یک‌چهارم جمعیت ایران خبر داده بود.

مجتبی یوسفی گفته بود: «۲۰ میلیون نفر در کشور حاشیه‌نشین شده‌اند و تقریبا یک چهارم جمعیت ایران در حاشیه زندگی می‌کند که این میزان به دلیل اتخاذ سیاست‌های غلط بخشی‌نگری بوده است»

با نزول ارزش ریال و جهش قیمت کالاهای اساسی و مسکن، تامین نیازهای اولیه روز‌به روز برای بسیاری از مردم در ایران دشوارتر می‌شود.

+ این آماری است که خودشان می‌دهند اما واقعیت دست‌کم دو برابر است. اعتراضات صنفی کارگران، معلمان و بازنشستگان گواه بر آن است.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

فریادهای مرگ بر دیکتاتور در مراسم زادروز جاویدنام #مهران_سماک طنین‌انداز شد

مهران سماک در جشن باخت تیم فوتبال خامنه‌ای خائن مقابل آمریکا به ضرب گلوله مزدوران در بندرانزلی جان خود را از دست داد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

صدای حامی رییسی هم از تورم ۷۰ درصدی درآمد!
جبرائیلی خطاب به رئیسی: ریلِ اقتصاد را عوض نکنید، روزهای تلخی در پیش است.

دیکتاتور چلاق، لایحه دفاع از خود را برای دادگاه مردمی آماده کن

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

۲۸ اردیبهشت روز بزرگداشت حکیم عمر خیام، شاعر، ریاضی‌دان، فیلسوف و ستاره شناس ایرانی گرامی باد

به عقیده #خیام هر کس که در این دنیا بتواند شاد زندگی کند و از زندگیش لذت ببرد، بطور حتم بعد از مرگش نیز در بهشت خواهد بود. زیرا کسی که زندگی شادی داشته باشد به طور طبیعی نه به کسی ظلم می‌کند و نه تفکرات منفی نسبت به دیگران دارد. پس دنیا و آخرتش برای او بهشت خواهد بود. بنابراین نباید زندگی را به خود سخت گرفت.

گردون نگری ز قد فرسوده ماست
جیحون اثری ز اشک پالوده ماست
دوزخ شرری ز رنج بیهوده ماست
فردوس دمی ز وقت آسوده ماست

خیام اگر ز باده مستی خوش باش
با ماهرخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

سر کار نمی‌رود، نان بازو یا مغزش را نمی‌خورد، سربازی نمی‌رود و به وطن خدمت نمی‌کند، شغلش نشر خرافات و یاوه است، تن لش و بیعار است و دستش در جیب ماست، نام کثیفش« آخوند » است و خواستار اعدام ماست

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

محبوبم
به‌رغم آنانی که چشمانت را توقیف کردند
دشت‌ها و جنگل‌ها را سوزاندند
به‌رغم آنانی که شکوفه‌های گل را توقیف کردند
می‌گویم:
هیچ فاتحی جز گل سرخ نیست...
محبوبم!
هیچ فاتحی جز آب‌ها و شکوفه‌های گل سرخ نیست.
به‌رغم  پژمردگی روح‌مان
کمی‌ باران و ابرهای پراکنده،
به‌رغم شب‌های بلند در چشم‌هامان
باید روز فاتح شود.

نزار_قبانی

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

“عشق تکیه‌گاه جهان است و زندگی بی‌عشق، مرگ”

گاندی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

داستایوفسکی(۱۸۲۱-۱۸۸۱) برای محتوای روانشناسانه آثار ادبی‌اش مشهور است. برای او مهم‌ترین نقش ادبیات، طرح مشکلات انسان است. او ادبیات را نوعی فلسفه می‌دانست که مهم‌ترین موضوعش انسان است و خواننده را به تفکر وامی‌دارد؛ چون سبک نویسندگی‌اش چند بعدی، پیچیده و عمیق است. رُمان‌های چند صدایی وی، یک خلاقیت استادانه هنری است که پلورالیسم و تکثر شخصیت انسان‌ها را نشان می‌دهد. او هم‌عصر تولستوی بود.

آثار داستایوفسکی بخشی از ادبیات رئالیسم انتقادی است و روی ادبیات جهانی نقش مهمی داشت. رمان ابله او نیز در این سبک نوشته شده. داستایوسکی در ابله نشان می‌دهد که بعضی انسان‌ها چگونه ناعادلانه، خشن، حیله گر، دست‌کاری شده، مغزشویی گردیده، با همدیگر در شرایط فشار و غیرطبیعی رفتار می‌کنند. وی به بی عدالتی‌های جامعه طبقاتی زمان خود اعتراضات شورانگیزی نمود.

داستایوفسکی به جرم تبلیغ سوسیالیسم آنارشیستی دستگیر می‌شود و روز ۲۲ دسامبر ۱۸۴۹ به اتفاق سایر اعضای گروه پتراشفسکی از قلعه پتروپاولفسک به میدان سمیونفسکایا که محل اعدام بود منتقل گردید. پس از قرائت حکم اعدام و پوشانیدن پیراهن سفید بر تن مجرمان، مراسم مذهبی پیش از مرگ اجرا شد. شمشیرهای آنان را به عنوان سلب هر نوع حقوق اجتماعی بر فراز سرشان شکستند و گروه اول محکومان را برای تیرباران‌شدن به ستون بستند. (داستایفسکی در گروه دوم بود) پس از صدای طبلی که ناگهان به‌گوش رسید، محکومان پای ستون را بر خلاف انتظار به پیش بقیه مجرمان بازگرداندند و فورا فرمان جدید تزار را مبنی بر تبدیل حکم اعدام به حبس با اعمال شاقه و تبعید به سیبری، خواندند. داستایوسکی آن صحنه اعدام و عذاب روحی ناشی از آن را با توصیف بسیار در رُمان ابله آورده است. در بخشی از کتاب آمده:
«وقتی کسی را با شکنجه می‌کشند رنج و درد زخم‌ها جسمانی است و این عذاب جسمانی آدم را از عذاب روحی غافل می‌کند، به طوری‌که تنها عذابی که می‌کشد از همان زخم‌هاست تا بمیرد. حال آن‌که چه بسا درد بزرگ، رنجی که به راستی تحمل‌ناپذیر است از زخم نیست بلکه در این‌است که می‌دانی و به یقین می‌دانی که یک ساعت دیگر، بعد ده دقیقه دیگر، بعد نیم دقیقه دیگر، بعد همین حالا، در همین آن روحت از تنت جدا می‌شود و دیگر انسان نیستی و ابدا چون و چرایی هم ندارد. بزرگ‌ترین درد همین است که چون و چرایی ندارد.»

و در صفحه‌ای دیگر از کتاب آمده: «مجازات اعدام به گناه آدم‌کشی، به مراتب وحشتناک‌تر از خود آدم‌کشی است. کشته شدن به حکم دادگاه به قدری هولناک است که هیچ تناسبی با کشته شدن به دست تبهکاران ندارد.»

عاقبت داستایوفسکی به ۱۰ سال زندان و کار اجباری در سیبری محکوم گردید. او در اردوگاه کار اجباری روسیه تزاری با جنبه‌های تاریک و سایه‌ای زندگی انسان‌های دیگر آشنا گردید.

قهرمان اصلی داستان ابله، پرنس لی‌یو نیکلایویچ میشکین آخرین بازمانده از یک خاندان اصیل و کهن است. پرنس در کودکی پدر خود را از دست می‌دهد و فرد بسیار گوشه‌گیری می‌شود که از حملات صرع رنج می‌برد. این حملات مکرر صرع او را به صورت نیمچه ابلهی درآورده است. یکی از دوستان ثروتمند پدرش تصمیم می‌گیرد پرنس را برای معالجه به سوییس نزد روان‌پزشکی بفرستد.

همین که پرنس احساس می‌کند حالش بهتر است و می‌تواند سفر کند، به دلیل نامه‌ای که دریافت کرده است، تصمیم به بازگشت به روسیه می‌گیرد. در قطار هم‌سفری پیدا می‌کند که بعدها ماجراهای بسیاری با او خواهد داشت. اما در روسیه هیچ خویشاوندی ندارد به جز خانم ژنرال که نسبت بسیار دوری با او دارد. بنابراین تصمیم می‌گیرد نزد او برود. پرنس در یک زمان خاص نزد ژنرال و خانمش می‌رود و با شیرین زبانی می‌تواند روابط خوبی با آن‌ها ایجاد کند.

حال پرنس که سال‌ها از روسیه دور بوده است، ناگهان وارد دنیای جدیدی می‌شود. دنیای آدم‌های اشرافی که به پول و زیبایی بسیار توجه دارند. اما پرنس آنقدر پاک و ساده است که انگار از جنس دیگری است، داستایوسکی او را به عنوان نمونه یک مرد کامل و بااخلاق به ما معرفی می‌کند. کسی که در هر حال حقیقت را می‌گوید، همه را دوست دارد و به همه لطف و محبت می‌کند و حتی زمانی که پولدار هم می‌شود از بخشیدن پول خود دریغ نمی‌کند. مدام از این می‌ترسد که نکند کسی را برنجاند و باعث ناراحتی کسی شود. احدی را قضاوت نمی‌کند و خلاصه بهترین خودش است. مسیح است. و همه در عین حال که او را تحسین می‌کنند و سخنانش را می‌پسندند او را «ابله» خطاب می‌کنند. پرنس مثل منشا نوری ناشناخته وارد دنیای تاریک و پر از فسادِ پترزبورگ می‌شود. درست مانند نوزادی که تازه به دنیا آمده باشد. در ادامه پرنس با ناستاسیا فیلیپوونا و آگلایا که زیبایی خارج از تصور دارند آشنا می‌شود و معتقد است زیبایی می‌تواند ناجی جهان باشد...

🖌#داستایوفسکی
📕#ابله

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing