تجمع اعتراضی کادر درمان بیمارستان کاشانی اصفهان در اعتراض به عدم پرداخت حقوق و مزایا و عدم رسیدگی به مطالباتشان

چهارشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۲
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

روشنایی پيش می‌آيد
و مرا در بر می‌گيرد
دنيا زيباست
و دستانم از اشتياق سرشار
نگاه از درختان بر نمی‌گيرم
كه سبزند و بار آرزو دارند
راه آفتاب از لابلای ديوارها می‌گذرد
پشت پنجره درمانگاه نشسته‌ام
بوی دارو رخت بربسته
ميخك‌ها جائی شكفته اند
می‌دانم.
اسارت مساله‌ای نيست
ببين!
مساله اينست كه تسليم نشوی ...

"ناظم حکمت"

#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

ما را ببرید، سگ‌ها ما را کشان کشان ببرید،
ما را به ستم به پیش برانید،
به میل خود به سوی تبعید و بردگی
پیش نخواهیم رفت.

📕 #زنان_تروا
🖌 #ژان_پل_سارتر

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

بیچاره انسانی که دارایی‌هایش از خود وی ارزشمندتر است!

#ارسطو

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

«ما چیزی که کم داریم اینه که یه سری آدم واستن مبارزه کنن، واستن حقشونو بخوان، واستن و پایداری کنن. فضیلت مبارزه و ایستادگی حلقه‌ی مفقوده‌ی معاصر کشور منه. بدین‌ ترتیب دوست دارم که همین امروز در جوانی با اقتدار جان شیرینم رو فدا کنم برای آزادی.»

بکتاش در زندان و در اثر تاخیری طولانی در رسیدگی به بیماری کرونا، کشته شد.

#بکتاش_آبتین
#مقاومت_زندگیست
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🎼 من و تو
محمد محبیان، هنرمند آزادیخواه در آستانه سالگرد قتل حکومتی ژینا (مهسا) امینی، اثر جدید خود را به انقلاب "زن، زندگی، آزادی" تقدیم کرده و نوشته است:

تقدیم به ایران ما؛ ۴۴ سال است که شاهد بی‌عدالتی و نابودی ایران‌مان هستیم.  یک سال بعد از خیزش ملت شجاع ما و سرکوب وحشتناک علیه آنها ثابت کرد، راه برگشت ندارد. هر چقدر زمان بگذرد، بهتر نمی‌شود. ۴۴ سال کافی نبود؟

من اگر ما نشوم تنهایم،
تو اگر ما نشوی خویشتنی
از کجا که من وتو،
شور یکپارچگی را در شهر باز برپا نکنیم
از کجا که من وتو،
مشت رسوایان را وا نکنیم.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

من گورِ کسانی را دیدم که برای حقشان نجنگیدند، تا مبادا کشته شوند.

«ارنستو چگوارا»

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

در هشتمین سالگرد جان‌باختن #شاهرخ_زمانی: «صدای دادخواهی مرا بشنوید»

«وقتی آگاهی به سراغت می‌آید، دیگر نمی‌توانی برده‌وار، ظلم و ستم را بپذیری، چگونه می‌توان از کنار دستگیری و شکنجه و اعدام هزاران نفر آزادی‌خواه و برابری طلب گذشت؟»
این بخشی از نامه‌ شاهرخ زمانی به دخترش است.

۲۲ شهریورماه سال ۱۳۹۴ پیکر بی‌جان او را در سلولش در زندان رجایی‌شهر کرج پیدا کردند.
او مردی بود از دیار قلعه بابک، کلیبر در آذربایجان شرقی، که در سال ۱۳۹۰ به اتهام تلاش برای «تشکیل سندیکای کارگران نقاش ساختمان و تشکیل گروهی به قصد برهم‌زدن امنیت ملی» به ۱۱ سال زندان محکوم شد.

شاهرخ زمانی در زندان، شکنجه‌های جسمی و روحی بسیاری را تحمل کرد. او نوشت: «مرا پس از دستگیری با سوءاستفاده از زندانیان دیگر بارها مورد ضرب و شتم و شکنجه قرار دادند و مرا هر هفته به یک بند منتقل می‌کنند و مجبور به درگیری می‌کنند.»
به شاهرخ اجازه حضور در مراسم فوت مادرش و عروسی دخترش را ندادند.

یادش گرامی!

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستاده‌ایم_تا_پایان.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing