نوروز _ لیلا فروهر
@katibehchannel
🎼 نوروز
خواننده: لیلا فروهر
شعر: سعدی
آهنگ: هومن ذکایی
گروه رومی
عاشــقان!
ای عاشــقان!
از باغِ سبزِ آسمان
ارمغان، عشق و امید آوردهام
قفل در قفل است اگر این روزگار
خوشه خوشه من کلید آوردهام
بیقراران را قرارِ جان و دل
ناامیدان را امـید آوردهام
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خواننده: لیلا فروهر
شعر: سعدی
آهنگ: هومن ذکایی
گروه رومی
عاشــقان!
ای عاشــقان!
از باغِ سبزِ آسمان
ارمغان، عشق و امید آوردهام
قفل در قفل است اگر این روزگار
خوشه خوشه من کلید آوردهام
بیقراران را قرارِ جان و دل
ناامیدان را امـید آوردهام
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
تا نوای هفت سُرنا* در گلستان جان دمید
خوابِ دیرین شد ز چشمانِ زمستان ناپدید
روزگارا هفت سُرنا را به گوشِ جان نواز
چشم را بیدار دار و سینهها را پر امید
روزگارا گلشنِ نوروز را پربار کن
شهد پیروزی به کام مرد و زن بسیار کن
ابر را جانبخش ساز و ماه را آیینهدار
بددلان را دور، با ما نیکوان را یار کن
روزگارا تازه شد هستی در آغاز بهار
جشنِ جمشید جهانبین را جهانآرا بدار
مهر افزون کن درونِ سینهها در سال نو
فر شادی را به جامِ زندگی از نو بیار
روزگارا جشنِ ما را نوبهنو جاوید ساز
سینه را پرمهرتر از سینهی جمشید ساز
رنج را آسان بنه بر مردمِ برگشتهبخت
چشم نیکومردمان را دیدهی خورشید ساز
*پینوشت:
در باور پیشینیان «رپیتوین» که ایزد گرمی و نوشَوَندِگی است در جشن سده(پنجاه روز پیش از نوروز) به ژرفای زمین فرو میرود، در پنجاه روز زمین را از درون گرم میسازد و در آغاز بهار دوباره بر زمین فراز میآید. در این هنگام با هفت سُرنا(سورنا، شیپور) بر گیتی میدمد و جان خفتهی جانداران را دوباره به زندگی برمیانگیزد.
🎺 سراینده مردو آناهيد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خوابِ دیرین شد ز چشمانِ زمستان ناپدید
روزگارا هفت سُرنا را به گوشِ جان نواز
چشم را بیدار دار و سینهها را پر امید
روزگارا گلشنِ نوروز را پربار کن
شهد پیروزی به کام مرد و زن بسیار کن
ابر را جانبخش ساز و ماه را آیینهدار
بددلان را دور، با ما نیکوان را یار کن
روزگارا تازه شد هستی در آغاز بهار
جشنِ جمشید جهانبین را جهانآرا بدار
مهر افزون کن درونِ سینهها در سال نو
فر شادی را به جامِ زندگی از نو بیار
روزگارا جشنِ ما را نوبهنو جاوید ساز
سینه را پرمهرتر از سینهی جمشید ساز
رنج را آسان بنه بر مردمِ برگشتهبخت
چشم نیکومردمان را دیدهی خورشید ساز
*پینوشت:
در باور پیشینیان «رپیتوین» که ایزد گرمی و نوشَوَندِگی است در جشن سده(پنجاه روز پیش از نوروز) به ژرفای زمین فرو میرود، در پنجاه روز زمین را از درون گرم میسازد و در آغاز بهار دوباره بر زمین فراز میآید. در این هنگام با هفت سُرنا(سورنا، شیپور) بر گیتی میدمد و جان خفتهی جانداران را دوباره به زندگی برمیانگیزد.
🎺 سراینده مردو آناهيد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اینجا اگرچه گاه
گل به زمستانِ خسته، خــار میشود
اینجا اگرچه روز، گاه
چون شب تار می شود
اما بهــار می شود
سيدعلى صالحى
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
گل به زمستانِ خسته، خــار میشود
اینجا اگرچه روز، گاه
چون شب تار می شود
اما بهــار می شود
سيدعلى صالحى
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
IDM طراحی وساخت ایران
Photo
شادباش نوروزی کانون نویسندگان ایران
رنجهای مشترک بسیار و رویای زیبای آزادی و فرهنگی مشترک ما را به هم نزدیک کرده است؛ در سالی که همچون پار و پیرار، چیزی برای شادی جمعی نداشتیم.
گرانیهای کمرشکن، دوام آوردن با دستمزدی ناچیز، اخراج سهل و بیعقوبت نیروی کار زیر چتر قراردادهای چند ماهه، تنگتر شدن عرصه بر زنان زیر بار کمرشکن قوانین نوشته و نانوشتهی ضدانسانی، ادامهی سانسور و سرکوب آزادی بیان با پروندهسازی برای نویسندگان و هنرمندان و فعالان سیاسی و اجتماعی و تهدید و در بسیاری موارد بازداشت آنها، و سرانجام صدور احکام اعدام برای معترضان و مخالفان سیاسی... این همه تنها سیاههای مختصر از رنجهای مشترکی است که حاکمیت به مردم تحمیل کرده است.
با این همه، در دل این سرکوب فزاینده و این بنبست اقتصادی که بقای بسیارانی را تهدید میکند، در روزهایی که بسیاری سال را پشت میلههای زندان نو میکنند و بسیاری دیگر به قید وثیقه آزادند، مقاومت هر روزهی زنان، ایستادگی ادبیات و هنر مستقل در برابر سانسور و بردگی فکری، و به هم پیوستن صداهای پراکنده برای لغو احکام اعدام چون بارقههایی از آیندهای روشن است، آیندهای که با رویای آزادی و برابری در آمیخته است.
از این روست که در آستانهی نوروز نگاهی به روزهای رفته داریم و چشم امید به روزهای نیامده بستهایم. همچون هر بهار، میان بیمهای بیشمار و امیدهای اندک، امید و همبستگی را چراغ راه میکنیم که نیروی ادامه دادن راه از همین امید و همبستگی بر میآید.
کانون نویسندگان ایران سال نو را به نویسندگان و هنرمندان مستقل و همهی آزادیخواهان و ستمستیزان شادباش میگوید. باشد که ایستادگیهای فردی جای خود را به ایستادگیهای جمعی دهد و سال تازه، سال به بارنشستن امیدها و تحقق آرمانها باشد.
کانون نویسندگان ایران
۲۹ اسفند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
رنجهای مشترک بسیار و رویای زیبای آزادی و فرهنگی مشترک ما را به هم نزدیک کرده است؛ در سالی که همچون پار و پیرار، چیزی برای شادی جمعی نداشتیم.
گرانیهای کمرشکن، دوام آوردن با دستمزدی ناچیز، اخراج سهل و بیعقوبت نیروی کار زیر چتر قراردادهای چند ماهه، تنگتر شدن عرصه بر زنان زیر بار کمرشکن قوانین نوشته و نانوشتهی ضدانسانی، ادامهی سانسور و سرکوب آزادی بیان با پروندهسازی برای نویسندگان و هنرمندان و فعالان سیاسی و اجتماعی و تهدید و در بسیاری موارد بازداشت آنها، و سرانجام صدور احکام اعدام برای معترضان و مخالفان سیاسی... این همه تنها سیاههای مختصر از رنجهای مشترکی است که حاکمیت به مردم تحمیل کرده است.
با این همه، در دل این سرکوب فزاینده و این بنبست اقتصادی که بقای بسیارانی را تهدید میکند، در روزهایی که بسیاری سال را پشت میلههای زندان نو میکنند و بسیاری دیگر به قید وثیقه آزادند، مقاومت هر روزهی زنان، ایستادگی ادبیات و هنر مستقل در برابر سانسور و بردگی فکری، و به هم پیوستن صداهای پراکنده برای لغو احکام اعدام چون بارقههایی از آیندهای روشن است، آیندهای که با رویای آزادی و برابری در آمیخته است.
از این روست که در آستانهی نوروز نگاهی به روزهای رفته داریم و چشم امید به روزهای نیامده بستهایم. همچون هر بهار، میان بیمهای بیشمار و امیدهای اندک، امید و همبستگی را چراغ راه میکنیم که نیروی ادامه دادن راه از همین امید و همبستگی بر میآید.
کانون نویسندگان ایران سال نو را به نویسندگان و هنرمندان مستقل و همهی آزادیخواهان و ستمستیزان شادباش میگوید. باشد که ایستادگیهای فردی جای خود را به ایستادگیهای جمعی دهد و سال تازه، سال به بارنشستن امیدها و تحقق آرمانها باشد.
کانون نویسندگان ایران
۲۹ اسفند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پیام دختران دادخواه بمناسبت نوروز
♨️ ما دختران دادخواهیم.
آنها خواستند صدایمان را خاموش کنند، اما ما فریاد کسانی هستیم که دیگر در میان ما نیستند و کسانی که جانشان در خطر است.
پدرم را گرفتند، مادرم را کشتند، برادرم را به بند کشیدند. اما من ایستادهام، چون حقیقت را نمیتوان کشت، عدالت را نمیتوان خاموش کرد.
ما از خاکستر برخاستهایم. ما برای زندهها میجنگیم و یاد جانباختگان را زنده نگه میداریم.
روشنایی از دل تاریکی متولد میشود، آزادی از دل مقاومت.
ما تا پیروزی ایستادهایم.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
♨️ ما دختران دادخواهیم.
آنها خواستند صدایمان را خاموش کنند، اما ما فریاد کسانی هستیم که دیگر در میان ما نیستند و کسانی که جانشان در خطر است.
پدرم را گرفتند، مادرم را کشتند، برادرم را به بند کشیدند. اما من ایستادهام، چون حقیقت را نمیتوان کشت، عدالت را نمیتوان خاموش کرد.
ما از خاکستر برخاستهایم. ما برای زندهها میجنگیم و یاد جانباختگان را زنده نگه میداریم.
روشنایی از دل تاریکی متولد میشود، آزادی از دل مقاومت.
ما تا پیروزی ایستادهایم.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مادر جاویدنام عرفان رضایی در لحظه سال نو، بر سر مزار فرزندش، ترانه برای را پخش کرد و ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«عرفانم، اگر چه دلتنگی دیوارههای قلبم را به سختی شکافته اما
ایمان دارم که بهاری سبز ،زمستان تلخ و دیرپای وطن را در هم میشکند
سال خوشی برای وطن و هموطنم آرزو میکنم
نه به استبداد
زنده باد آزادی و برابری✌️»
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«عرفانم، اگر چه دلتنگی دیوارههای قلبم را به سختی شکافته اما
ایمان دارم که بهاری سبز ،زمستان تلخ و دیرپای وطن را در هم میشکند
سال خوشی برای وطن و هموطنم آرزو میکنم
نه به استبداد
زنده باد آزادی و برابری✌️»
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بتول حسینی، مادر جاویدنام بهنام محجوبی در این ویدیو میگوید «عید دیگه بدون تو عید نمیشه برام، نوروز دیگه بدون تو نوروز نیست. .... لعنت به اونی که تو رو شکنجه داد لعنت به اونی که تو رو از من گرفت... دادخواهتم بهنامم تا وقتی که نفس میکشم.»
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستادهایم_تا_پایان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستادهایم_تا_پایان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تحویل سال نو، کنار مزار جاویدنام غزاله چلابی
غزاله چلابی، نامی که به نماد شهامت، ایستادگی و عشق به آزادی بدل شده است. دختری ۳۳ ساله از آمل که آخرین کلامش پیش از جاودانه شدن، فریادی برای شجاعت بود: «نترسید، نترسید.»
در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، غزاله در حالی که با تلفن همراه خود در خیابانها از اعتراضات فیلمبرداری میکرد، گلولهای پیشانیاش را شکافت. او پنج روز در کما ماند و سپس چشم از جهان فروبست. اما شجاعتش، صدایش و نگاه پرامیدش در تاریخ این سرزمین باقی ماند.
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستادهایم_تا_پایان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
غزاله چلابی، نامی که به نماد شهامت، ایستادگی و عشق به آزادی بدل شده است. دختری ۳۳ ساله از آمل که آخرین کلامش پیش از جاودانه شدن، فریادی برای شجاعت بود: «نترسید، نترسید.»
در روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، غزاله در حالی که با تلفن همراه خود در خیابانها از اعتراضات فیلمبرداری میکرد، گلولهای پیشانیاش را شکافت. او پنج روز در کما ماند و سپس چشم از جهان فروبست. اما شجاعتش، صدایش و نگاه پرامیدش در تاریخ این سرزمین باقی ماند.
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستادهایم_تا_پایان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مادر ژینا/مهسا امینی، ساعاتی پس از تحویل سال نو و به مناسبت نوروز، تصاویری از شادی و رقص مردم در جشنهای نوروزی را منتشر کرد؛ تصاویری که تصویر دخترش نیز در میان آنها نقش بسته است. ویدیویی که با آهنگ جاودانۀ "نوروز" از حسن زیرک همراه شده و تلخترین حقیقت را به تصویر میکشد؛ دختری که اگر میگذاشتند زنده بماند، این روزها در جشن نوروز سقز، همپای دیگر زنان و مردان سرزمینش میرقصید و نوروز را جشن میگرفت.
اما او را از زندگی، از رقص، از خنده و از نوروز محروم کردند.
مادرش، در میان چهرههای خندان و گامهای رقصان دختران دیگر، انگار مهسا را میبیند؛ گویی دخترش هنوز زنده است، در آن میان میچرخد، دستانش را به سوی آسمان بلند میکند، با نسیم بهاری میرقصد، و در شادمانی مردم، حضوری جاودان دارد.
دختری که کشتند، اما از میان ما نرفت...
نوروز را از او گرفتند، اما یادش در هر جشن، در هر خنده، در هر رقص زنده است.
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستادهایم_تا_پایان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اما او را از زندگی، از رقص، از خنده و از نوروز محروم کردند.
مادرش، در میان چهرههای خندان و گامهای رقصان دختران دیگر، انگار مهسا را میبیند؛ گویی دخترش هنوز زنده است، در آن میان میچرخد، دستانش را به سوی آسمان بلند میکند، با نسیم بهاری میرقصد، و در شادمانی مردم، حضوری جاودان دارد.
دختری که کشتند، اما از میان ما نرفت...
نوروز را از او گرفتند، اما یادش در هر جشن، در هر خنده، در هر رقص زنده است.
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#ایستادهایم_تا_پایان
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
پیام نوروزی امیرحسین مرادی و علی یونسی از زندان: بهار، مرگ قطعی زمستان است
امیرحسین مرادی و علی یونسی، دو زندانی سیاسی که به دلیل ایستادگی در برابر ج. کثیف اسلامی در بند هستند، در پیامی به مناسبت نوروز ۱۴۰۴، امید به آزادی و رهایی از استبداد را نوید دادند.
در بخشی از پیام آنها آمده است:
“آن روز که سوز سرمای پاییزی فرا رسید، خبر از آمدن زمستانی میداد که در آن درختان سبز، آن نشانههای حیات، دستهدسته قتلعام میشدند.
بیچاره حاکمان زمستان، هر روز که میگذشت در هراس از بهار، جوانهها را میکشتند.
اما همچنان رویش جوانهها، هیمنه زمستان را در هم میشکست و سرانجام بهار!”
آنها در پیام خود، بهار را نمادی از مقاومت و حیات دوباره پس از سرکوب و خزان حکومت استبدادی دانسته و تأکید کردند:
“بهار، این مرگ قطعی زمستان، فرا میرسد و زمین پر میشود از جوانههایی که هر کدام گل سرخی خواهند شد، به یاد شهیدان.
و میهن آزاد شدهمان را رها خواهیم دید از شیخ و شاه.”
این پیام، بازتابی از امید به پیروزی و مقاومت در برابر ظلم، و تأکیدی بر ادامه مسیر آزادیخواهی در ایران است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
امیرحسین مرادی و علی یونسی، دو زندانی سیاسی که به دلیل ایستادگی در برابر ج. کثیف اسلامی در بند هستند، در پیامی به مناسبت نوروز ۱۴۰۴، امید به آزادی و رهایی از استبداد را نوید دادند.
در بخشی از پیام آنها آمده است:
“آن روز که سوز سرمای پاییزی فرا رسید، خبر از آمدن زمستانی میداد که در آن درختان سبز، آن نشانههای حیات، دستهدسته قتلعام میشدند.
بیچاره حاکمان زمستان، هر روز که میگذشت در هراس از بهار، جوانهها را میکشتند.
اما همچنان رویش جوانهها، هیمنه زمستان را در هم میشکست و سرانجام بهار!”
آنها در پیام خود، بهار را نمادی از مقاومت و حیات دوباره پس از سرکوب و خزان حکومت استبدادی دانسته و تأکید کردند:
“بهار، این مرگ قطعی زمستان، فرا میرسد و زمین پر میشود از جوانههایی که هر کدام گل سرخی خواهند شد، به یاد شهیدان.
و میهن آزاد شدهمان را رها خواهیم دید از شیخ و شاه.”
این پیام، بازتابی از امید به پیروزی و مقاومت در برابر ظلم، و تأکیدی بر ادامه مسیر آزادیخواهی در ایران است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
تصویر سفره هفت سین که یاسمین مقبلی فضانورد ایرانی تبار به ایستگاه فضایی بینالمللی برده بود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
پیام تبریک نوروز دبیرکل یونسکو
خوشحالم که "نوروز مبارک!" را بیان میکنم به ۱۳ کشور عضوی که این فرا رسیدن معنی دار بهار را جشن می گیرند. #نوروز - #میراث زنده - با گرد هم آوردن مردم برای بیش از ۳۰۰۰ سال، راهی عالی برای قدم گذاشتن در سال جدید با امیدی دوباره است.
نوروز مبارک
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خوشحالم که "نوروز مبارک!" را بیان میکنم به ۱۳ کشور عضوی که این فرا رسیدن معنی دار بهار را جشن می گیرند. #نوروز - #میراث زنده - با گرد هم آوردن مردم برای بیش از ۳۰۰۰ سال، راهی عالی برای قدم گذاشتن در سال جدید با امیدی دوباره است.
نوروز مبارک
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ای بهار!
ای میهمان دیر آینده!
کمکَمَک این خانه آمادهست
تکدرخت خانهی همسایهی ما هم
برگهای تازهای دادهست.
گاهگاهی هم،
همره پرواز ابری در گذار باد،
بوی عطر نارس گلهای کوهی را
در نفس پیچیدهام آزاد.
اینهمه میگویدم هر شب
اینهمه میگویدم هر روز:
باز میآید بهارِ رفته از خانه
باز میآید بهارِ زندگیافروز
سیاوش کسرایی
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ای میهمان دیر آینده!
کمکَمَک این خانه آمادهست
تکدرخت خانهی همسایهی ما هم
برگهای تازهای دادهست.
گاهگاهی هم،
همره پرواز ابری در گذار باد،
بوی عطر نارس گلهای کوهی را
در نفس پیچیدهام آزاد.
اینهمه میگویدم هر شب
اینهمه میگویدم هر روز:
باز میآید بهارِ رفته از خانه
باز میآید بهارِ زندگیافروز
سیاوش کسرایی
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در خلوتِ روشن با تو گریستهام
برایِ خاطرِ زندگان،
و در گورستانِ تاریک با تو خواندهام
زیباترینِ سرودها را
«زیرا که مردگانِ این سال
عاشقترینِ زندگان بودهاند.»
احمد شاملو
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
برایِ خاطرِ زندگان،
و در گورستانِ تاریک با تو خواندهام
زیباترینِ سرودها را
«زیرا که مردگانِ این سال
عاشقترینِ زندگان بودهاند.»
احمد شاملو
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
شما میتوانید تمام گلها را بچینید،
اما از آمدن بهار نمیتوانید جلوگیری کنید…
ارنستو چگوارا
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اما از آمدن بهار نمیتوانید جلوگیری کنید…
ارنستو چگوارا
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
IDM طراحی وساخت ایران
Video
پیام نوروزی توماج صالحی: آگاهی، پیشنیاز تغییر و راه نجات جامعه
توماج صالحی، هنرمند معترض و آزادیخواه، در پیامی نوروزی بر لزوم افزایش آگاهی جمعی، خودباوری و تغییر فرهنگی برای عبور از وضعیت کنونی جامعه ایران تأکید کرد.
او در این پیام مینویسد:
“مشکل را همه میدانند، ریشه مشکل را نیز، اما راهحل چیست؟ امروز دیگر نیازی به شنیده شدن صدایمان نداریم؛ سالهای ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ صدای ما به اندازه کافی رسا بود، تمام دنیا ما را شنید. اما ناجی جایی نیست جز درون خودت. چه خوشمان بیاید چه نه، جامعه ما نیاز دارد به آگاهی بیشتر.”
وی با اشاره به تفاوتهای فرهنگی میان جوامع و تأثیر آن بر وضعیت اجتماعی و سیاسی، بر اهمیت درک نقش فرد در پیشرفت جامعه تأکید میکند و میگوید:
“درک مستتر بودن نفع شخصی در نفع جمعی را باید به دست بیاوریم. جامعه من رشد کند، من رشد میکنم. جامعه من مرفه شود، من هم مرفه میشوم.”
او همچنین به موضوع آزادیهای فردی پرداخته و اجبار در پوشش را توهین به کرامت انسانی دانسته و تصریح میکند که این مسئله ارتباطی با بیبندوباری ندارد، بلکه نشاندهنده میزان احترامی است که هر جامعهای برای افراد خود قائل است.
توماج صالحی با تأکید بر اهمیت مطالعه تاریخ و پرهیز از پیروی کورکورانه از رسانهها و افراد متعصب، مینویسد:
“نباید به افراد و رسانههای متعصب اعتماد کنیم، باید مطالعه کنیم. از منابع موثق یاد بگیریم و آگاهتر شویم. دیگران بخشی از ما هستند و ما باید به آگاهی جمعی برسیم.”
او نسبت به عوامفریبی و موجسواری فرصتطلبان بر ناآگاهی مردم هشدار داده و تأکید میکند که نباید در برابر سرکوبگران، چه در فضای حقیقی و چه مجازی، سکوت کرد:
“مثل همیشه، سکوت به معنای رضایت است، به معنای تأیید است، به معنای همدست شدن است. یادت نره اگر در مقابل لاتهای مجازی سکوت کنیم، باختهایم؛ گرچه اگر مقابلهبهمثل کنیم، شنیعتر باختهایم. تنها راه، فرهنگسازی است.”
او در پایان با دعوت به رشد فردی و فرهنگی در سال جدید، از مردم میخواهد که امید را زنده نگه دارند و در مسیر تغییر آگاهانه قدم بردارند:
“من پیشرفت را میخواهم، پس امسال تا میتوانم خودم را از نظر فکری و فرهنگی ارتقا میدهم، پس میتوانم به فردای روشن امید داشته باشم. خیلی دوستتون دارم، نوروزتان فرخنده، عزیزان دل داداش!”
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
توماج صالحی، هنرمند معترض و آزادیخواه، در پیامی نوروزی بر لزوم افزایش آگاهی جمعی، خودباوری و تغییر فرهنگی برای عبور از وضعیت کنونی جامعه ایران تأکید کرد.
او در این پیام مینویسد:
“مشکل را همه میدانند، ریشه مشکل را نیز، اما راهحل چیست؟ امروز دیگر نیازی به شنیده شدن صدایمان نداریم؛ سالهای ۹۶، ۹۸ و ۱۴۰۱ صدای ما به اندازه کافی رسا بود، تمام دنیا ما را شنید. اما ناجی جایی نیست جز درون خودت. چه خوشمان بیاید چه نه، جامعه ما نیاز دارد به آگاهی بیشتر.”
وی با اشاره به تفاوتهای فرهنگی میان جوامع و تأثیر آن بر وضعیت اجتماعی و سیاسی، بر اهمیت درک نقش فرد در پیشرفت جامعه تأکید میکند و میگوید:
“درک مستتر بودن نفع شخصی در نفع جمعی را باید به دست بیاوریم. جامعه من رشد کند، من رشد میکنم. جامعه من مرفه شود، من هم مرفه میشوم.”
او همچنین به موضوع آزادیهای فردی پرداخته و اجبار در پوشش را توهین به کرامت انسانی دانسته و تصریح میکند که این مسئله ارتباطی با بیبندوباری ندارد، بلکه نشاندهنده میزان احترامی است که هر جامعهای برای افراد خود قائل است.
توماج صالحی با تأکید بر اهمیت مطالعه تاریخ و پرهیز از پیروی کورکورانه از رسانهها و افراد متعصب، مینویسد:
“نباید به افراد و رسانههای متعصب اعتماد کنیم، باید مطالعه کنیم. از منابع موثق یاد بگیریم و آگاهتر شویم. دیگران بخشی از ما هستند و ما باید به آگاهی جمعی برسیم.”
او نسبت به عوامفریبی و موجسواری فرصتطلبان بر ناآگاهی مردم هشدار داده و تأکید میکند که نباید در برابر سرکوبگران، چه در فضای حقیقی و چه مجازی، سکوت کرد:
“مثل همیشه، سکوت به معنای رضایت است، به معنای تأیید است، به معنای همدست شدن است. یادت نره اگر در مقابل لاتهای مجازی سکوت کنیم، باختهایم؛ گرچه اگر مقابلهبهمثل کنیم، شنیعتر باختهایم. تنها راه، فرهنگسازی است.”
او در پایان با دعوت به رشد فردی و فرهنگی در سال جدید، از مردم میخواهد که امید را زنده نگه دارند و در مسیر تغییر آگاهانه قدم بردارند:
“من پیشرفت را میخواهم، پس امسال تا میتوانم خودم را از نظر فکری و فرهنگی ارتقا میدهم، پس میتوانم به فردای روشن امید داشته باشم. خیلی دوستتون دارم، نوروزتان فرخنده، عزیزان دل داداش!”
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing