"بهشت گمشده"
«تنگه هرمز» از مجموعه‌ی «بهشت گمشده» گئورگ گرستر
دهم اردیبهشت، روز ملی خلیج فارس (دریای پارس/شاخاب پارس) نام گذاری شده است. این روز مصادف است با سالروز اخراج پرتغالی‌ها از تنگه هرمز و خلیج فارس
روز خلیج همیشه فارس گرامى باد.🕊
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«تنگه هرمز» از مجموعه‌ی «بهشت گمشده» گئورگ گرستر
دهم اردیبهشت، روز ملی خلیج فارس (دریای پارس/شاخاب پارس) نام گذاری شده است. این روز مصادف است با سالروز اخراج پرتغالی‌ها از تنگه هرمز و خلیج فارس
روز خلیج همیشه فارس گرامى باد.🕊
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
این بیانیه با اشاره به تضییع حقوق کارگران و معلمان، از جمله فروپاشی اقتصادی، کاهش امنیت شغلی، و فاصله فزاینده دستمزدها با خط فقر، به انتقاد از پولی‌سازی آموزش و نظامی‌سازی نهادهای آموزشی می‌پردازد
بیانیه خاطرنشان می‌کند که سیاست‌های سه دهه اخیر، از افزایش مدارس خصوصی و کاهش کیفیت آموزش دولتی تا رشد دانشگاه‌های غیرانتفاعی و محرومیت مناطق کم‌برخوردار از تحصیلات عالی، رنج و فقر را برای کارگران و معلمان به ارمغان آورده است.
جانباختن صدها کارگر در معادن و فاجعه اخیر انفجار بندر رجایی، که جان ده‌ها کارگر روزمزد و راننده کامیون را گرفت، نمونه‌ای از بی‌توجهی رژیم به جان شهروندان توصیف شد.
انجمن اسلامی همچنین از سرکوب فعالان صنفی و دانشجویی، احضار، زندان، و اخراج آنها انتقاد کرد و امضای تفاهم‌نامه اخیر وزیر آموزش و پرورش با نیروی انتظامی را گامی در جهت «پلیسی‌سازی» آموزش عمومی دانست.
این تشکل دانشجویی با شعار «دانشگاه، مدرسه و کارخانه پادگان نیستند»، همبستگی خود را با کارگران و معلمان عدالت‌خواه اعلام کرد و بر ادامه مبارزه برای برابری و آزادی تأکید نمود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بیانیه خاطرنشان می‌کند که سیاست‌های سه دهه اخیر، از افزایش مدارس خصوصی و کاهش کیفیت آموزش دولتی تا رشد دانشگاه‌های غیرانتفاعی و محرومیت مناطق کم‌برخوردار از تحصیلات عالی، رنج و فقر را برای کارگران و معلمان به ارمغان آورده است.
جانباختن صدها کارگر در معادن و فاجعه اخیر انفجار بندر رجایی، که جان ده‌ها کارگر روزمزد و راننده کامیون را گرفت، نمونه‌ای از بی‌توجهی رژیم به جان شهروندان توصیف شد.
انجمن اسلامی همچنین از سرکوب فعالان صنفی و دانشجویی، احضار، زندان، و اخراج آنها انتقاد کرد و امضای تفاهم‌نامه اخیر وزیر آموزش و پرورش با نیروی انتظامی را گامی در جهت «پلیسی‌سازی» آموزش عمومی دانست.
این تشکل دانشجویی با شعار «دانشگاه، مدرسه و کارخانه پادگان نیستند»، همبستگی خود را با کارگران و معلمان عدالت‌خواه اعلام کرد و بر ادامه مبارزه برای برابری و آزادی تأکید نمود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گماشتگان ولایی رانت خوار در مجلس انقلابی...
«حقوق نمایندگان مجلس زیر ۵۰ میلیون است، چگونه برخی نمایندگان هرکدام الان ۱۰ تا آپارتمان در تهران دارند؟..»
محمد منان رئیسی، عضو کمیسیون عمران مجلس :
« نماینده‌ای که کل حقوق 4 سالش، 2.5 میلیارد تومان است با چه توجیهی در ایام تبلیغات ۶۰ میلیارد هزینه کرده است؟..»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
«حقوق نمایندگان مجلس زیر ۵۰ میلیون است، چگونه برخی نمایندگان هرکدام الان ۱۰ تا آپارتمان در تهران دارند؟..»
محمد منان رئیسی، عضو کمیسیون عمران مجلس :
« نماینده‌ای که کل حقوق 4 سالش، 2.5 میلیارد تومان است با چه توجیهی در ایام تبلیغات ۶۰ میلیارد هزینه کرده است؟..»
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
IDM طراحی وساخت ایران
Photo
بیانیه سندیکای کارگران شرکت واحد به مناسبت اول ماه مه، روز جهانی کارگر
اول ماه مه، نماد مبارزه‌ی جهانی طبقه‌ی کارگر در برابر نظام سرمایه‌داری و مناسبات استثمارگرانه و ضدانسانی‌ای است که در تمامی کشورها، فارغ از نوع دولت‌های حاکم، برقرار است. کارگران جهان در این مسیر، سرکوب، زندان، شکنجه و حتی اعدام را تحمل کرده‌اند، اما همچنان ایستادگی می‌کنند.
سندیکای کارگران شرکت واحد در حالی بیانیه‌ی روز جهانی کارگر ۱۴۰۴ را منتشر می‌کند که همچنان دو تن از اعضای قدیمی هیئت‌مدیره، ابراهیم مددی و داود رضوی، در زندان به‌سر می‌برند و دیگر اعضای حق‌طلب سندیکا و فعالان کارگری نیز تحت فشار و کنترل نیروهای امنیتی قرار دارند. از زمان بازگشایی سندیکا در سال ۱۳۸۴ تاکنون، هیچ اول ماه مه‌ای را بدون تجربه‌ی حبس، تهدید، اخراج و سرکوب اعضای سندیکا و دیگر کارگران معترض پشت سر نگذاشته‌ایم. سرکوب تشکل‌های مستقل و انکار ابتدایی‌ترین مطالبات طبقه‌ی کارگر، همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از سیاست‌های حاکمیت بوده است.
چهار تن از اعضای حق‌طلب سندیکا — رضا شهابی، حسن سعیدی، ناصر محرم‌زاده و حسین کریمی سبزوار — در مسیر مطالبه‌گری، بهای سنگینی پرداخته‌اند؛ از اخراج و آسیب به خانواده‌هایشان تا بازداشت‌های متعدد و محکومیت‌های طولانی‌مدت. حکومت موظف است پاسخگوی این ظلم‌ها و فشارهای وارده بر این کارگران و خانواده‌های آنان باشد و باید بدون قید و شرط، با توجه به حقوق انسانی و قوانین کار داخلی و بین‌المللی، آنان را به کار بازگرداند.
ایران عضو سازمان بین‌المللی کار است و طبق مقاوله‌نامه‌های بنیادی این سازمان، دولت‌ها تحت هیچ شرایطی حق ندارند کارگران را به دلیل فعالیت‌های صنفی و سندیکایی مورد پیگرد قرار دهند. با این حال، نه‌تنها امکان برگزاری مراسم‌های علنی و مستقل روز جهانی کارگر از کارگران سلب شده، بلکه در همین روز و ایام پیرامون آن، کارگران در خیابان‌ها یا حتی در دید و بازدیدهای شخصی نیز هدف بازداشت و تهدید قرار می‌گیرند. حاکمیت در تمامی دولت‌های تاکنونی نشان داده است که از اتحاد و سازمان‌یافتگی کارگران هراس دارد و برای سرکوب آن از هیچ ابزاری فروگذار نمی‌کند.
ما تأکید می‌کنیم که مراسم‌های روز جهانی کارگر باید آزادانه برگزار شود و شرکت در کنفرانس سالانه‌ی سازمان بین‌المللی کار، تنها باید به نمایندگان واقعی و مستقل کارگران اختصاص داشته باشد. حضور تشکل‌های دست‌ساز دولتی به نام کارگران ایران در چنین مجامعی باید متوقف شود.
مطالبات ما در این روز، بر پایه‌ی اصول عدالت اقتصادی و اجتماعی، کرامت انسانی، آزادی‌های صنفی و سیاسی، نفی استثمار، و مبارزه با هرگونه تبعیض و سرکوب استوار است. ما دستمزدهای اعلام‌شده برای سال جاری را توهینی آشکار به شأن کارگران می‌دانیم؛ دستمزدی که با تورم سرسام‌آور و سقوط ارزش پول ملی، چند برابر زیر خط فقر قرار دارد. افزایش فوری دستمزدها بر اساس سبد واقعی معیشت، تأمین بیمه‌های درمانی و بیکاری کارآمد، انحلال شرکت‌های پیمانکاری و حذف واسطه‌گری نیروی کار، به رسمیت شناختن حق ایجاد تشکل‌های مستقل، و آزادی بی‌قید و شرط همهی کارگران زندانی و فعالان صنفی، مدنی و سیاسی از مطالبات اساسی ماست.
همچنین، بار دیگر با قاطعیت خواهان لغو کامل مجازات غیرانسانی اعدام، به هر اتهام و بهانه‌ای، و توقف اجرای احکام ظالمانه‌ی اعدام، از جمله علیه شریفه محمدی، وریشه مرادی و پخشان عزیزی، هستیم.
ما خواهان لغو کامل هرگونه تبعیض جنسی، جنسیتی، نژادی، ملی، مذهبی، عقیدتی و طبقاتی هستیم؛ خواستار آموزش رایگان برای همه، لغو کار کودک، برابری کامل حقوقی و اجتماعی زنان و دیگر اقشار تحت ستم، لغو حجاب اجباری، و نیز تحقیق مستقل و محاکمه‌ی عاملان کشتار کارگران در محیط‌های کار، از جمله در فاجعه‌ی دلخراش بندر رجایی، می‌باشیم.
ما گسترش فضای افغان‌ستیزی در کشور را سیاستی مخرب می‌دانیم که تنها به سود حاکمان، سرمایه‌داران و دشمنان طبقه‌ی کارگر تمام می‌شود و از همکاران و کارگران سراسر کشور می‌خواهیم تمرکز خود را بر نوع‌دوستی، اتحاد و ایجاد تشکل‌های فراگیر قرار دهند. در فقدان تشکل‌های سراسری طبقه‌ی کارگر، تنها ما کارگران متضرر خواهیم شد، در حالی که سرمایه‌داران همچنان به سود خود خواهند افزود و از تفرقه و پراکندگی ما بهره خواهند برد.
ما مخالفت قاطع خود را با جنگ‌های تجاوزکارانه، گسترش میلیتاریسم، کشتار و نسل‌کشی در منطقه و دیگر نقاط جهان اعلام می‌کنیم و از جنبش کارگری بین‌المللی، و نیز جنبش‌های آزادی‌خواه، ضد جنگ، صلح‌طلب، برابری‌طلب و عدالت‌محور در سراسر جهان حمایت می‌نماییم.
زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر!
چاره‌ی کارگران، وحدت و تشکیلات
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ (برابر با اول ماه مه ۲۰۲۵)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
اول ماه مه، نماد مبارزه‌ی جهانی طبقه‌ی کارگر در برابر نظام سرمایه‌داری و مناسبات استثمارگرانه و ضدانسانی‌ای است که در تمامی کشورها، فارغ از نوع دولت‌های حاکم، برقرار است. کارگران جهان در این مسیر، سرکوب، زندان، شکنجه و حتی اعدام را تحمل کرده‌اند، اما همچنان ایستادگی می‌کنند.
سندیکای کارگران شرکت واحد در حالی بیانیه‌ی روز جهانی کارگر ۱۴۰۴ را منتشر می‌کند که همچنان دو تن از اعضای قدیمی هیئت‌مدیره، ابراهیم مددی و داود رضوی، در زندان به‌سر می‌برند و دیگر اعضای حق‌طلب سندیکا و فعالان کارگری نیز تحت فشار و کنترل نیروهای امنیتی قرار دارند. از زمان بازگشایی سندیکا در سال ۱۳۸۴ تاکنون، هیچ اول ماه مه‌ای را بدون تجربه‌ی حبس، تهدید، اخراج و سرکوب اعضای سندیکا و دیگر کارگران معترض پشت سر نگذاشته‌ایم. سرکوب تشکل‌های مستقل و انکار ابتدایی‌ترین مطالبات طبقه‌ی کارگر، همواره بخشی جدایی‌ناپذیر از سیاست‌های حاکمیت بوده است.
چهار تن از اعضای حق‌طلب سندیکا — رضا شهابی، حسن سعیدی، ناصر محرم‌زاده و حسین کریمی سبزوار — در مسیر مطالبه‌گری، بهای سنگینی پرداخته‌اند؛ از اخراج و آسیب به خانواده‌هایشان تا بازداشت‌های متعدد و محکومیت‌های طولانی‌مدت. حکومت موظف است پاسخگوی این ظلم‌ها و فشارهای وارده بر این کارگران و خانواده‌های آنان باشد و باید بدون قید و شرط، با توجه به حقوق انسانی و قوانین کار داخلی و بین‌المللی، آنان را به کار بازگرداند.
ایران عضو سازمان بین‌المللی کار است و طبق مقاوله‌نامه‌های بنیادی این سازمان، دولت‌ها تحت هیچ شرایطی حق ندارند کارگران را به دلیل فعالیت‌های صنفی و سندیکایی مورد پیگرد قرار دهند. با این حال، نه‌تنها امکان برگزاری مراسم‌های علنی و مستقل روز جهانی کارگر از کارگران سلب شده، بلکه در همین روز و ایام پیرامون آن، کارگران در خیابان‌ها یا حتی در دید و بازدیدهای شخصی نیز هدف بازداشت و تهدید قرار می‌گیرند. حاکمیت در تمامی دولت‌های تاکنونی نشان داده است که از اتحاد و سازمان‌یافتگی کارگران هراس دارد و برای سرکوب آن از هیچ ابزاری فروگذار نمی‌کند.
ما تأکید می‌کنیم که مراسم‌های روز جهانی کارگر باید آزادانه برگزار شود و شرکت در کنفرانس سالانه‌ی سازمان بین‌المللی کار، تنها باید به نمایندگان واقعی و مستقل کارگران اختصاص داشته باشد. حضور تشکل‌های دست‌ساز دولتی به نام کارگران ایران در چنین مجامعی باید متوقف شود.
مطالبات ما در این روز، بر پایه‌ی اصول عدالت اقتصادی و اجتماعی، کرامت انسانی، آزادی‌های صنفی و سیاسی، نفی استثمار، و مبارزه با هرگونه تبعیض و سرکوب استوار است. ما دستمزدهای اعلام‌شده برای سال جاری را توهینی آشکار به شأن کارگران می‌دانیم؛ دستمزدی که با تورم سرسام‌آور و سقوط ارزش پول ملی، چند برابر زیر خط فقر قرار دارد. افزایش فوری دستمزدها بر اساس سبد واقعی معیشت، تأمین بیمه‌های درمانی و بیکاری کارآمد، انحلال شرکت‌های پیمانکاری و حذف واسطه‌گری نیروی کار، به رسمیت شناختن حق ایجاد تشکل‌های مستقل، و آزادی بی‌قید و شرط همهی کارگران زندانی و فعالان صنفی، مدنی و سیاسی از مطالبات اساسی ماست.
همچنین، بار دیگر با قاطعیت خواهان لغو کامل مجازات غیرانسانی اعدام، به هر اتهام و بهانه‌ای، و توقف اجرای احکام ظالمانه‌ی اعدام، از جمله علیه شریفه محمدی، وریشه مرادی و پخشان عزیزی، هستیم.
ما خواهان لغو کامل هرگونه تبعیض جنسی، جنسیتی، نژادی، ملی، مذهبی، عقیدتی و طبقاتی هستیم؛ خواستار آموزش رایگان برای همه، لغو کار کودک، برابری کامل حقوقی و اجتماعی زنان و دیگر اقشار تحت ستم، لغو حجاب اجباری، و نیز تحقیق مستقل و محاکمه‌ی عاملان کشتار کارگران در محیط‌های کار، از جمله در فاجعه‌ی دلخراش بندر رجایی، می‌باشیم.
ما گسترش فضای افغان‌ستیزی در کشور را سیاستی مخرب می‌دانیم که تنها به سود حاکمان، سرمایه‌داران و دشمنان طبقه‌ی کارگر تمام می‌شود و از همکاران و کارگران سراسر کشور می‌خواهیم تمرکز خود را بر نوع‌دوستی، اتحاد و ایجاد تشکل‌های فراگیر قرار دهند. در فقدان تشکل‌های سراسری طبقه‌ی کارگر، تنها ما کارگران متضرر خواهیم شد، در حالی که سرمایه‌داران همچنان به سود خود خواهند افزود و از تفرقه و پراکندگی ما بهره خواهند برد.
ما مخالفت قاطع خود را با جنگ‌های تجاوزکارانه، گسترش میلیتاریسم، کشتار و نسل‌کشی در منطقه و دیگر نقاط جهان اعلام می‌کنیم و از جنبش کارگری بین‌المللی، و نیز جنبش‌های آزادی‌خواه، ضد جنگ، صلح‌طلب، برابری‌طلب و عدالت‌محور در سراسر جهان حمایت می‌نماییم.
زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر!
چاره‌ی کارگران، وحدت و تشکیلات
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ (برابر با اول ماه مه ۲۰۲۵)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
گردان "خنجر" یا "Handschar" یکی از واحدهای داوطلب مسلمان در اساس بود که عمدتاً از مسلمانان بوسنیایی تشکیل شده بود. این واحد تحت تأثیر محمد امین الحسینی، مفتی اعظم اورشلیم، که با نازی‌ها همکاری داشت، تشکیل شد.
این لشکر در خدمت دولت مستقل کرواسی بود و به منظور انجام عملیات علیه پارتیزان‌های یوگسلاو، وارد درگیری‌ها می‌شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده آلمان نازی بود که تقریباً تمام کرواسی امروزی و همه بوسنی و هرزگوین امروزی و بخشی از صربستان را در بر می‌گرفت. لشکر خنجر از مارس تا دسامبر ۱۹۴۴ به کار گرفته شد. این لشکر به افتخار خنجری که پلیس‌های ترک در قرونی که این منطقه بخشی از امپراتوری عثمانی بود حمل می‌کردند خنجر نامیده شد. این لشکر اولین لشکر غیر آلمانی وافن اساس بود، و تشکیل آن نشان دهنده بسط وافن اساس به یک نیروی نظامی چند قومی بود. این لشکر که از مسلمانان بوسنیایی (قومیت بوسنیاک) و برخی کاتولیک‌های کروات و افسران یوگسلاو فولکس‌دویچه آلمانی (قومیت آلمانی) تشکیل شده بود سوگند وفاداری هم به آدولف هیتلر و هم به رهبر کروات آنتی پاولیچ را درخواست می‌کرد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
این لشکر در خدمت دولت مستقل کرواسی بود و به منظور انجام عملیات علیه پارتیزان‌های یوگسلاو، وارد درگیری‌ها می‌شد. دولت مستقل کرواسی، یک دولت دست نشانده آلمان نازی بود که تقریباً تمام کرواسی امروزی و همه بوسنی و هرزگوین امروزی و بخشی از صربستان را در بر می‌گرفت. لشکر خنجر از مارس تا دسامبر ۱۹۴۴ به کار گرفته شد. این لشکر به افتخار خنجری که پلیس‌های ترک در قرونی که این منطقه بخشی از امپراتوری عثمانی بود حمل می‌کردند خنجر نامیده شد. این لشکر اولین لشکر غیر آلمانی وافن اساس بود، و تشکیل آن نشان دهنده بسط وافن اساس به یک نیروی نظامی چند قومی بود. این لشکر که از مسلمانان بوسنیایی (قومیت بوسنیاک) و برخی کاتولیک‌های کروات و افسران یوگسلاو فولکس‌دویچه آلمانی (قومیت آلمانی) تشکیل شده بود سوگند وفاداری هم به آدولف هیتلر و هم به رهبر کروات آنتی پاولیچ را درخواست می‌کرد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
"طفلی به نام شادی
دیری است گم شده است
هرکس از او نشانی دارد
ما را کند خبر
این هم نشان ما:
یک سو خلیج فارس
سوی دگر خزر"
شفیعی کدکنی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
دیری است گم شده است
هرکس از او نشانی دارد
ما را کند خبر
این هم نشان ما:
یک سو خلیج فارس
سوی دگر خزر"
شفیعی کدکنی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
IDM طراحی وساخت ایران
Photo
3⃣ نسل اول کارگران ایران (سال‌های ۱۲۸۵ - ۱۳۲۰)
شرایط کار و بهداشت
هیچ قانونی برای رعایت شرایط بهداشتی وجود نداشت. به همین دلیل صاحبان کارگاه‌ها که فقط به فكر صرفه‌جویی بودند، کوچك‌ترین تدارکی برای ایمنی و سلامت شغلی کارگران نمی‌دیدند.
در یكی از مدارك بایگانی شده دولتی شرایط کارگران بافنده که غالبا" زن و دختر بودند، بدین‌گونه شرح داده شده است. «آنها تمام روز نشسته، روی دستگاه بافنده‌گی خم شده و در زیر زمین‌ها و انبارهای نیمه‌تاریك و کثیف مشغول هستند. این وضع نشستن و قوز کردن، باعث تغییر حالت اندام بدن کارگران می‌شد. کارگران دختر در کرمان بیش‌تر به جمود مفصل در قسمت تحتانی شكم مبتلا بودند. بیش‌تر اینان پس از آبستنی در هنگام زایمان جان می‌سپردند.»
در جای دیگر پیرامون محل کار کفاشان می‌خوانیم: «کارگاه‌های این کفاش‌ها را حجره می‌گفتند که عبارت بود از دخمه‌های نمور تاریك و بیغوله‌های متروك در کاروانسراها و دکاکین مخروبه به گوشه وکنار تا کرایه کم‌تر داشته باشند. این حجرات قبل از این جزء طویله‌های کاروانسراهای زمان اسب و الاغ بودند که حمل و نقل بار و مال‌التجاره می‌کردند که پس از آن بلا استفاده مانده و زباله‌دانی لانه‌ی سگ و موش و حشرات و سپس حجره‌ی کفش دوز شده بود. اماکنی در چند پله پایین‌تر از زمین، بدون نور و هوا با دیوارهایی مخروبه تا زیر سقف مرطوب آب چكان مملو از حشرات و زمین خاکی... که در هر یك از آنها دو سه دسته کارگر مشغول به کار می‌شدند.»
کارگران راه‌سازی که در فضای آزاد کار می‌کردند و مستقیما" تحت تاثیر تغییرات جوی قرار داشتند، به سرعت قربانی امراض می‌شدند. در اسناد مربوط به راه‌سازی انزلی- تهران که تحت نظارت کارفرمای روسی بود، آمده است که در ظرف سه سال بیش از ٢٠٠ نفر از کسانی که در راه شوسه کار می‌کردند از تب و لرز تلف شدند.
در هر دو نوع صنایع(کارخانجات مدرن و کارگاه‌ها) اگر در حین کار حادثه‌ای رخ می‌داد و کارگر صدمه می‌دید، کارفرمایان از پرداخت هزینه درمان سر باز می‌زدند. در زمان بیماری کارگر نیز قاعده به همین منوال بود. کارفرمایان حتا به کارگری که به دلیل بیماری نمی‌توانست سر کار خود حاضر شود مزد نمی‌پرداختند. کارگرانی که در حین انجام کار صدمه‌دیده و نقص‌عضو می‌شدند، بدون دریافت دیناری از بابت خسارت از کار برکنار شده غالبا" مجبور به تكدی می‌شدند. در صورتی که کارگر حادثه‌دیده جان می‌سپرد، به‌ندرت تاوانی به بستگانش پرداخت می‌گردید.
در شرکت نفت مقررات شدید انضباطی و سخت‌گیری رایج بود. کارگران حق نداشتند با عُمال انگلیسی شرکت با صدای بلند حرف بزنند. کارگری که دیر سر کار می‌رسید، از کار معلق می‌شد. در صورت کوچك‌ترین نارضایتی، کارفرما می‌توانست چند روز کارگاه را از کار معلق کند. ضرب وشتم کارگران هم امری متداول است. به دفعات اتفاق افتاده بود که انگلیسی‌ها کارگری را به ضرب مشت و لگد کشته‌اند. در کارگاه‌هایی که کارفرمایان ایرانی دایر کرده بودند، گاهی چوب و فلك هم به‌كار می‌رفت.
✍ جلیل محمودی و ناصر سعیدی
📕 شوق یک خیز بلند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
شرایط کار و بهداشت
هیچ قانونی برای رعایت شرایط بهداشتی وجود نداشت. به همین دلیل صاحبان کارگاه‌ها که فقط به فكر صرفه‌جویی بودند، کوچك‌ترین تدارکی برای ایمنی و سلامت شغلی کارگران نمی‌دیدند.
در یكی از مدارك بایگانی شده دولتی شرایط کارگران بافنده که غالبا" زن و دختر بودند، بدین‌گونه شرح داده شده است. «آنها تمام روز نشسته، روی دستگاه بافنده‌گی خم شده و در زیر زمین‌ها و انبارهای نیمه‌تاریك و کثیف مشغول هستند. این وضع نشستن و قوز کردن، باعث تغییر حالت اندام بدن کارگران می‌شد. کارگران دختر در کرمان بیش‌تر به جمود مفصل در قسمت تحتانی شكم مبتلا بودند. بیش‌تر اینان پس از آبستنی در هنگام زایمان جان می‌سپردند.»
در جای دیگر پیرامون محل کار کفاشان می‌خوانیم: «کارگاه‌های این کفاش‌ها را حجره می‌گفتند که عبارت بود از دخمه‌های نمور تاریك و بیغوله‌های متروك در کاروانسراها و دکاکین مخروبه به گوشه وکنار تا کرایه کم‌تر داشته باشند. این حجرات قبل از این جزء طویله‌های کاروانسراهای زمان اسب و الاغ بودند که حمل و نقل بار و مال‌التجاره می‌کردند که پس از آن بلا استفاده مانده و زباله‌دانی لانه‌ی سگ و موش و حشرات و سپس حجره‌ی کفش دوز شده بود. اماکنی در چند پله پایین‌تر از زمین، بدون نور و هوا با دیوارهایی مخروبه تا زیر سقف مرطوب آب چكان مملو از حشرات و زمین خاکی... که در هر یك از آنها دو سه دسته کارگر مشغول به کار می‌شدند.»
کارگران راه‌سازی که در فضای آزاد کار می‌کردند و مستقیما" تحت تاثیر تغییرات جوی قرار داشتند، به سرعت قربانی امراض می‌شدند. در اسناد مربوط به راه‌سازی انزلی- تهران که تحت نظارت کارفرمای روسی بود، آمده است که در ظرف سه سال بیش از ٢٠٠ نفر از کسانی که در راه شوسه کار می‌کردند از تب و لرز تلف شدند.
در هر دو نوع صنایع(کارخانجات مدرن و کارگاه‌ها) اگر در حین کار حادثه‌ای رخ می‌داد و کارگر صدمه می‌دید، کارفرمایان از پرداخت هزینه درمان سر باز می‌زدند. در زمان بیماری کارگر نیز قاعده به همین منوال بود. کارفرمایان حتا به کارگری که به دلیل بیماری نمی‌توانست سر کار خود حاضر شود مزد نمی‌پرداختند. کارگرانی که در حین انجام کار صدمه‌دیده و نقص‌عضو می‌شدند، بدون دریافت دیناری از بابت خسارت از کار برکنار شده غالبا" مجبور به تكدی می‌شدند. در صورتی که کارگر حادثه‌دیده جان می‌سپرد، به‌ندرت تاوانی به بستگانش پرداخت می‌گردید.
در شرکت نفت مقررات شدید انضباطی و سخت‌گیری رایج بود. کارگران حق نداشتند با عُمال انگلیسی شرکت با صدای بلند حرف بزنند. کارگری که دیر سر کار می‌رسید، از کار معلق می‌شد. در صورت کوچك‌ترین نارضایتی، کارفرما می‌توانست چند روز کارگاه را از کار معلق کند. ضرب وشتم کارگران هم امری متداول است. به دفعات اتفاق افتاده بود که انگلیسی‌ها کارگری را به ضرب مشت و لگد کشته‌اند. در کارگاه‌هایی که کارفرمایان ایرانی دایر کرده بودند، گاهی چوب و فلك هم به‌كار می‌رفت.
✍ جلیل محمودی و ناصر سعیدی
📕 شوق یک خیز بلند
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
سالی یک بار،
به وقت اول ماه مه؛
به اجبار یادشان می‌آید
شانه های ما را بالا بروند
برای نصب پلاکارد
-روز جهانی کارگر مبارک
بر پیشانی شکسته‌ی کارخانه‌ای
که نان مان را یک عمر
آجر پخت.
ما که‌ایم؟!
چه فرقی می‌کند مرد یا زن بودن مان؟!
لهجه‌ی کارگری‌مان از دور
داد می‌زند .
ما آنقدر کارگریم
یادمان می‌رود دست‌هایمان
برای آچار و بیل است
یا برای در آغوش گرفتن!؟
خروسخوان هر روز،
-اگر خروسی مانده باشد
می‌افتیم از دست خودمان
و هر گرگ و میش
خودمان را جمع می‌کنیم
از بساط زندگی.
و هر شب لای انگشتانمان
دود می‌شویم.
کارگر نیازی به پلاکارد ندارد
به گمانم
باید بلند شوم
شانه های خودم را بالاتر بروم
برای برداشتن پلاکاردی
که نمی‌نویسد
چرا عمری نان کارگران آجر پخته می شود؟!
«فخرالدین احمدی سوادکوهی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
به وقت اول ماه مه؛
به اجبار یادشان می‌آید
شانه های ما را بالا بروند
برای نصب پلاکارد
-روز جهانی کارگر مبارک
بر پیشانی شکسته‌ی کارخانه‌ای
که نان مان را یک عمر
آجر پخت.
ما که‌ایم؟!
چه فرقی می‌کند مرد یا زن بودن مان؟!
لهجه‌ی کارگری‌مان از دور
داد می‌زند .
ما آنقدر کارگریم
یادمان می‌رود دست‌هایمان
برای آچار و بیل است
یا برای در آغوش گرفتن!؟
خروسخوان هر روز،
-اگر خروسی مانده باشد
می‌افتیم از دست خودمان
و هر گرگ و میش
خودمان را جمع می‌کنیم
از بساط زندگی.
و هر شب لای انگشتانمان
دود می‌شویم.
کارگر نیازی به پلاکارد ندارد
به گمانم
باید بلند شوم
شانه های خودم را بالاتر بروم
برای برداشتن پلاکاردی
که نمی‌نویسد
چرا عمری نان کارگران آجر پخته می شود؟!
«فخرالدین احمدی سوادکوهی»
#زن_زندگی_آزادی
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
أيها الحزن!
ألم تؤلمك ركبتاك
من الجثو فوق صدورنا؟!
آه ای غم!
آیا زانوان‌ات که بر سینه‌های ما نشسته،
به درد نیامده؟!
أمين معلوف (نويسنده لبنانی)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ألم تؤلمك ركبتاك
من الجثو فوق صدورنا؟!
آه ای غم!
آیا زانوان‌ات که بر سینه‌های ما نشسته،
به درد نیامده؟!
أمين معلوف (نويسنده لبنانی)
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در روزگاری که دروغ
یک واقعیت عمومی است،
به زبان آوردن حقیقت
یک اقدام انقلابی است...
جورج اورول
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
یک واقعیت عمومی است،
به زبان آوردن حقیقت
یک اقدام انقلابی است...
جورج اورول
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
(اول ماه مه)
یک‌روز برای ثبت یک‌عمر کم است
عمری که تجسم ِ ستیز و ستم است
جز سلطه‌گران، همهی جهان کارگرند
اینجاست که روز کارگر؛ روز همه‌ست
سیامک میرزاده
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
یک‌روز برای ثبت یک‌عمر کم است
عمری که تجسم ِ ستیز و ستم است
جز سلطه‌گران، همهی جهان کارگرند
اینجاست که روز کارگر؛ روز همه‌ست
سیامک میرزاده
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
گرامی باد روز همبستگی جهانی ستمدیدگان❗️
ما جهان کهن را
دیوانه‌وار درهم خواهیم کوبید
ما اسطوره‌ی نوینی را
بر سراسر جهان طنین افکن خواهیم کرد
ما حصار زمان را
زیر پای خود لگد کوب خواهیم کرد
ما از رنگین کمان
گام موسیقی خواهیم ساخت
گل‌های سرخ و رویاها
که به دست شاعران خوار و نژند شدند
در پرتو نوین خواهند شگفت
برای شادی چشمان مان
چشمان کودکان بزرگ سال
ما گل‌های سرخ نوینی برخواهیم ساخت
پایتخت‌هایی از گل‌های سرخ
با میدان‌هایی از گلبرگ‌ها ...
مایا کوفسکی
🌹ویدئو پوستر مربوط به برگزاری اولین روز جهانی کارگر در سال ۵۸ است
#گرامی_باد_روز_جهانی_کارگر
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ما جهان کهن را
دیوانه‌وار درهم خواهیم کوبید
ما اسطوره‌ی نوینی را
بر سراسر جهان طنین افکن خواهیم کرد
ما حصار زمان را
زیر پای خود لگد کوب خواهیم کرد
ما از رنگین کمان
گام موسیقی خواهیم ساخت
گل‌های سرخ و رویاها
که به دست شاعران خوار و نژند شدند
در پرتو نوین خواهند شگفت
برای شادی چشمان مان
چشمان کودکان بزرگ سال
ما گل‌های سرخ نوینی برخواهیم ساخت
پایتخت‌هایی از گل‌های سرخ
با میدان‌هایی از گلبرگ‌ها ...
مایا کوفسکی
🌹ویدئو پوستر مربوط به برگزاری اولین روز جهانی کارگر در سال ۵۸ است
#گرامی_باد_روز_جهانی_کارگر
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در سرزمین ما کارگزاران حکومتی ادای نظم و انتظام در می آورند و برای تحقق ظلم و ستم ردای قانون می پوشند و بی عدالتی را با پوشش گزنده قانون نمایش می دهند
از سه شنبه ۹ / ۲/ ۱۴۰۴ تلفن اعضای فعال کانون و پس از آن اعضای هیئت مدیره و بازرسان کانون صنفی فرهنگیان مازندران به صدا در آمد و گاه تلفن ارگانی تمام نشده تلفن ارگانی دیگر آغاز می شد
از حراست اداره متبوع تا اطلاعات و پلیس امنیت یکایک زنگ زدند و تهدید و احضار کردند همکارانمان را به حراست و پلیس امنیت و اطلاعات کشاندند که حق شرکت در تجمع را ندارید که اگر چنین کنید این می کنیم و آن می کنیم و این تلفن ها و تهدیدها حتی تا ساعتی قبل از تجمع روز پنج شنبه ۱۱ /۲ /۱۴۰۴ هم ادامه پیدا کرد.( در این میان به برخی از اعضای خانواده هم زنگ زدند و تهدید کردند)
مردان قانون چه بی محابا بی قانونی می کنند و حق من معلم را در آستانه روز و هفته ننگین معلم از من می گیرند
این کارهای از سر ترس و ذلت در حالی صورت گرفته که معلمان وبازنشستگان آموزش و پرورش سالهاست مطالباتشان بی پاسخ مانده و هر روز شرایط زندگی آنها سخت‌تر می‌شود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
از سه شنبه ۹ / ۲/ ۱۴۰۴ تلفن اعضای فعال کانون و پس از آن اعضای هیئت مدیره و بازرسان کانون صنفی فرهنگیان مازندران به صدا در آمد و گاه تلفن ارگانی تمام نشده تلفن ارگانی دیگر آغاز می شد
از حراست اداره متبوع تا اطلاعات و پلیس امنیت یکایک زنگ زدند و تهدید و احضار کردند همکارانمان را به حراست و پلیس امنیت و اطلاعات کشاندند که حق شرکت در تجمع را ندارید که اگر چنین کنید این می کنیم و آن می کنیم و این تلفن ها و تهدیدها حتی تا ساعتی قبل از تجمع روز پنج شنبه ۱۱ /۲ /۱۴۰۴ هم ادامه پیدا کرد.( در این میان به برخی از اعضای خانواده هم زنگ زدند و تهدید کردند)
مردان قانون چه بی محابا بی قانونی می کنند و حق من معلم را در آستانه روز و هفته ننگین معلم از من می گیرند
این کارهای از سر ترس و ذلت در حالی صورت گرفته که معلمان وبازنشستگان آموزش و پرورش سالهاست مطالباتشان بی پاسخ مانده و هر روز شرایط زندگی آنها سخت‌تر می‌شود.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
روز ۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰ معلمان با خواست افزایش دستمزد، دست به اعتصاب زده و مقابل مجلس در میدان بهارستان تجمع کردند. ماموران با تیراندازی هوایی و استفاده از باتوم می‌خواستند معلمان را متفرق کنند، اما شلیک تیر مستقیم سرگرد ناصر شهرستانی، رئیس کلانتری بهارستان موجب تحرکات بیشتری شد. یکی از گلوله‌های شهرستانی به پیشانی معلم جوان ابوالحسن خانعلی نشست. خانعلی، اهل کن تهران بود و در دبیرستان‌های جامی و شریف؛ فلسفه و عربی تدریس می‌کرد. خانعلی با مدرک لیسانس در سال ۱۳۳۵ به استخدام شده بود و همزمان با تدریس، دوره دکترای فلسفه را در دانشگاه تهران می‌گذراند.
تشییع جنازه خانعلی در روز ۱۳ اردیبهشت به یکی از بزرگترین تظاهرات خیابانی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تبدیل شد. در پی این حوادث، شریف امامی روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰ استعفای خود را به دربار تسلیم کردو شاه، علی امینی را به‌عنوان نخست‌وزیر معرفی کرد. معلمان در شب‌هفت خانعلی، روز ۱۲ اردیبهشت را«روز معلم» نامیدند.امینی شرایط معلمان را پذیرفت و هیأت دولت حقوق معلمان را افزایش داد.سرگرد شهرستانی نیز برکنار و تحویل دادگستری شد.
#روز_معلم
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
تشییع جنازه خانعلی در روز ۱۳ اردیبهشت به یکی از بزرگترین تظاهرات خیابانی بعد از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تبدیل شد. در پی این حوادث، شریف امامی روز ۱۶ اردیبهشت ۱۳۴۰ استعفای خود را به دربار تسلیم کردو شاه، علی امینی را به‌عنوان نخست‌وزیر معرفی کرد. معلمان در شب‌هفت خانعلی، روز ۱۲ اردیبهشت را«روز معلم» نامیدند.امینی شرایط معلمان را پذیرفت و هیأت دولت حقوق معلمان را افزایش داد.سرگرد شهرستانی نیز برکنار و تحویل دادگستری شد.
#روز_معلم
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خبرنگار اکسیوس: احتمال تأخیر در برگزاری دور چهارم مذاکرات تهران و واشنگتن
باراک راوید، خبرنگار اکسیوس، روز پنج‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ به نقل از سه منبع آگاه گزارش داد که دور چهارم مذاکرات میان ج اسلامی و ایالات متحده، که قرار بود روز شنبه در شهر رم برگزار شود، به احتمال زیاد به هفته آینده موکول خواهد شد.
این تغییر برنامه همچنین ممکن است نشست جمهوری اسلامی با سه کشور اروپایی، برنامه‌ریزی‌شده برای روز جمعه در رم، را تحت تأثیر قرار دهد و به تعویق بیندازد.
تاکنون جزئیات بیشتری درباره دلایل این تصمیم یا تاریخ جدید گفتگوها منتشر نشده است
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
باراک راوید، خبرنگار اکسیوس، روز پنج‌شنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ به نقل از سه منبع آگاه گزارش داد که دور چهارم مذاکرات میان ج اسلامی و ایالات متحده، که قرار بود روز شنبه در شهر رم برگزار شود، به احتمال زیاد به هفته آینده موکول خواهد شد.
این تغییر برنامه همچنین ممکن است نشست جمهوری اسلامی با سه کشور اروپایی، برنامه‌ریزی‌شده برای روز جمعه در رم، را تحت تأثیر قرار دهد و به تعویق بیندازد.
تاکنون جزئیات بیشتری درباره دلایل این تصمیم یا تاریخ جدید گفتگوها منتشر نشده است
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing