به گزارش بهروز اسدی، فعال حقوق بشر و از مسئولین انجمن «زن، زندگی، آزادی – فرانکفورت»، مراسم عشای ربانی شب میلاد مسیح در کلیسای جامع سنت مارتین شهر ماینتس آلمان با حضور گسترده شهروندان و در فضایی آمیخته با همبستگی و یادآوری قربانیان نقض حقوق بشر اختصاص یافت
در این رویداد، یاد و خاطره افرادی گرامی داشته شد که در اثر اقدامات و خشونت‌های مزدوران ج اسلامی دچار آسیب‌های جدی جسمی و روحی شده‌اند. از حاضران در این مراسم، فریده صلواتی، از آسیب‌دیدگان جنبش "زن، زندگی، آزادی" بود که هر دو چشم خود را از دست داده است؛ حضوری که بازتاب گسترده‌ای در میان شرکت‌کنندگان داشت
هم‌زمان با حضور پرشمار شهروندان، چندین رسانه آلمانی نیز در محل مراسم حضور داشتند و با پوشش خبری این رویداد، به بازتاب پیام‌های همبستگی، دادخواهی و محکومیت خشونت‌های حکومتی علیه معترضان ایرانی پرداختند
پروفسور کوهل‌گراف، اسقف اعظم آلمان، با پذیرش کفالت سیاسی شماری از زندانیان سیاسی ایران، نقش فعالی در توجه افکار عمومی به وضعیت آنها و لغو مجازات اعدام و حمایت از حقوق زندانیان سیاسی تلاش‌های مستمری کرده‌است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
در این رویداد، یاد و خاطره افرادی گرامی داشته شد که در اثر اقدامات و خشونت‌های مزدوران ج اسلامی دچار آسیب‌های جدی جسمی و روحی شده‌اند. از حاضران در این مراسم، فریده صلواتی، از آسیب‌دیدگان جنبش "زن، زندگی، آزادی" بود که هر دو چشم خود را از دست داده است؛ حضوری که بازتاب گسترده‌ای در میان شرکت‌کنندگان داشت
هم‌زمان با حضور پرشمار شهروندان، چندین رسانه آلمانی نیز در محل مراسم حضور داشتند و با پوشش خبری این رویداد، به بازتاب پیام‌های همبستگی، دادخواهی و محکومیت خشونت‌های حکومتی علیه معترضان ایرانی پرداختند
پروفسور کوهل‌گراف، اسقف اعظم آلمان، با پذیرش کفالت سیاسی شماری از زندانیان سیاسی ایران، نقش فعالی در توجه افکار عمومی به وضعیت آنها و لغو مجازات اعدام و حمایت از حقوق زندانیان سیاسی تلاش‌های مستمری کرده‌است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
@MousighiGolha
Shaghayegh-Sang O Sabou
🎼 الفت سنگ و سبو
خواننده: شقایق (سوسن پاک نشان)
آهنگ و تنظیم: مصطفی کسروی
۵ دی، سالروز درگذشت مصطفی کسروی
نوازنده ساز بادی فاگوت، رهبر ارکستر و آهنگساز
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
خواننده: شقایق (سوسن پاک نشان)
آهنگ و تنظیم: مصطفی کسروی
۵ دی، سالروز درگذشت مصطفی کسروی
نوازنده ساز بادی فاگوت، رهبر ارکستر و آهنگساز
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
عمق فاجعه در حکومت دروغ و فساد و جنایت
بیمارستان شهر بم، ۲۲ سال پس از زمین‌لرزه هنوز ساخته نشده است...
رئیس دانشگاه علوم پزشکی بم :
از ۲۲ سال قبل تا امروز، تنها ۵۰ درصد پروژه پیش رفته است..
مردم شهرستان بم از ۲۲ سال قبل که زلزله آمد، هنوز چشم‌انتظار ساخت بیمارستان جدید یا همان بیمارستان ۳۰۰ تخت خوابی امام خمینی (ره) هستند.
در شرایطی که سرانه تخت بیمارستانی در این شهرستان و به طور کل در شرق استان کرمان، زیر میانگین کشوری است، ضرورت ساخت بیمارستان جدید بم دوچندان است.
🔗این در حالی است که ، رئیس دانشگاه علوم پزشکی بم می‌گوید :
«از ۲۲ سال قبل تا امروز، تنها ۵۰ درصد پروژه پیش رفته است.»
+ برای غزه، لبنان، سوریه، عراق، یمن و کشورهای آفریقایی بیمارستان می‌سازند اما برای مردم ایران نه، این رفتار چه پیام روشنی دارد؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بیمارستان شهر بم، ۲۲ سال پس از زمین‌لرزه هنوز ساخته نشده است...
رئیس دانشگاه علوم پزشکی بم :
از ۲۲ سال قبل تا امروز، تنها ۵۰ درصد پروژه پیش رفته است..
مردم شهرستان بم از ۲۲ سال قبل که زلزله آمد، هنوز چشم‌انتظار ساخت بیمارستان جدید یا همان بیمارستان ۳۰۰ تخت خوابی امام خمینی (ره) هستند.
در شرایطی که سرانه تخت بیمارستانی در این شهرستان و به طور کل در شرق استان کرمان، زیر میانگین کشوری است، ضرورت ساخت بیمارستان جدید بم دوچندان است.
🔗این در حالی است که ، رئیس دانشگاه علوم پزشکی بم می‌گوید :
«از ۲۲ سال قبل تا امروز، تنها ۵۰ درصد پروژه پیش رفته است.»
+ برای غزه، لبنان، سوریه، عراق، یمن و کشورهای آفریقایی بیمارستان می‌سازند اما برای مردم ایران نه، این رفتار چه پیام روشنی دارد؟
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
راسوی روسی، پوتین
انتشار اسناد محرمانه آرشیو امنیت ملی آمریکا که شامل گفت‌وگوهای خصوصی "پوتین" و "بوش" رئیس‌جمهور وقت ایالات‌متحده، درباره برنامه هسته‌ای ایران و فروش پدافند اس ۳۰۰ است، بی‌دلیل فاش نشده است.
معامله جدیدی بین روسیه و آمریکا در راه است، گوشت‌های قربانی، ایران و اوکراین هستند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
انتشار اسناد محرمانه آرشیو امنیت ملی آمریکا که شامل گفت‌وگوهای خصوصی "پوتین" و "بوش" رئیس‌جمهور وقت ایالات‌متحده، درباره برنامه هسته‌ای ایران و فروش پدافند اس ۳۰۰ است، بی‌دلیل فاش نشده است.
معامله جدیدی بین روسیه و آمریکا در راه است، گوشت‌های قربانی، ایران و اوکراین هستند.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه در قالب پانترکیست‌ها خوب جولان می‌دهند.
طرفداران تندرو تراکتور در ورزشگاه قزوین علیه پهلوی شعار دادند. یاسمین پهلوی که باد می‌کارد، حالا طوفان درود کند.
جمعه ۵ دی ۱۴۰۴
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
طرفداران تندرو تراکتور در ورزشگاه قزوین علیه پهلوی شعار دادند. یاسمین پهلوی که باد می‌کارد، حالا طوفان درود کند.
جمعه ۵ دی ۱۴۰۴
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
استفاده ابزاری در بحران و دور انداختن در اولین فرصت؛ مجسمه شاپور ساسانی از میدان انقلاب به پارکینگ موتوری تبعید شد
مجسمه «شاپور اول ساسانی» که شهرداری تهران با تبلیغات پر سر و صدا آن را نماد «ایستادگی و عظمت ملت ایران» معرفی کرده بود، نه‌تنها هرگز به ورودی فرودگاه مهرآباد نرسید، بلکه سر از پارکینگ خدمات موتوری شهرداری منطقه ۹ درآورد؛ جایی میان خودروها و آهن‌پاره‌ها، دور از هر نشانی از احترام به تاریخ.
این مجسمه که صحنه زانو زدن والرین، امپراتور روم، در برابر شاپور ساسانی را به تصویر می‌کشید، آبان‌ماه با فضاسازی گسترده حکومتی در میدان انقلاب نصب شد، اما بامداد ۲۵ آذر بی‌سروصدا جمع‌آوری شد؛ بی‌توضیح، بی‌پاسخگویی، و حالا با افشای محل نگهداری‌اش، با رسوایی.
پیش‌تر گماشته ولایی آمنه رضایی، مدیر روابط عمومی زیباسازی شهر تهران، مدعی شده بود میدان انقلاب فقط محل رونمایی موقت است و مجسمه قرار است «به‌صورت دائم» در ورودی فرودگاه مهرآباد نصب شود. حالا روشن شده این وعده هم مانند بسیاری وعده‌های دیگر، دروغی برای مصرف رسانه‌ای بوده است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
مجسمه «شاپور اول ساسانی» که شهرداری تهران با تبلیغات پر سر و صدا آن را نماد «ایستادگی و عظمت ملت ایران» معرفی کرده بود، نه‌تنها هرگز به ورودی فرودگاه مهرآباد نرسید، بلکه سر از پارکینگ خدمات موتوری شهرداری منطقه ۹ درآورد؛ جایی میان خودروها و آهن‌پاره‌ها، دور از هر نشانی از احترام به تاریخ.
این مجسمه که صحنه زانو زدن والرین، امپراتور روم، در برابر شاپور ساسانی را به تصویر می‌کشید، آبان‌ماه با فضاسازی گسترده حکومتی در میدان انقلاب نصب شد، اما بامداد ۲۵ آذر بی‌سروصدا جمع‌آوری شد؛ بی‌توضیح، بی‌پاسخگویی، و حالا با افشای محل نگهداری‌اش، با رسوایی.
پیش‌تر گماشته ولایی آمنه رضایی، مدیر روابط عمومی زیباسازی شهر تهران، مدعی شده بود میدان انقلاب فقط محل رونمایی موقت است و مجسمه قرار است «به‌صورت دائم» در ورودی فرودگاه مهرآباد نصب شود. حالا روشن شده این وعده هم مانند بسیاری وعده‌های دیگر، دروغی برای مصرف رسانه‌ای بوده است.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
ششم دی‌ماه ۱۳۹۶، روزی بود که ویدا موحد، که بعدها به دختر خیابان انقلاب معروف شد، از یک سکو بالا رفت و شالش را عنوان نمادی از سیطره‌ی ایدئولوژیک نظام و سرکوب زنان، به چوبی بست و تکان داد.
از آن پس جنبش زنان در مبارزه با انواع تبعیض جانی تازه گرفت. این حرکت که در پی فعالیت‌هایی چون چهارشنبه‌های سفید شکل گرفته بود، زنان بسیاری را به حقوق خود آگاه‌تر کرد و به آنها شهامت و جسارت بیشتری برای ابراز خواسته‌های خود بخشید.
نهم دی ۹۶، سه روز پس از اقدام ویدا موحد، دختر دیگری به نام نرگس حسینی در همان نقطه به روی سکو رفت و پس از آن شمار دیگری از دختران ایرانی دست به این اقدام زدند و حدود یک ماه بعد نیروی انتظامی تهران اعلام کرد ۲۹ نفر را در این رابطه بازداشت کرده است.
به هر روی حقیقت آنست که راهی را که ویدا آغاز کرد همچنان توسط زنان ایران زمین ادامه دارد و این مبارزه برای احقاق خود علیه تبعیض و حجاب اجباری ادامه دارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
از آن پس جنبش زنان در مبارزه با انواع تبعیض جانی تازه گرفت. این حرکت که در پی فعالیت‌هایی چون چهارشنبه‌های سفید شکل گرفته بود، زنان بسیاری را به حقوق خود آگاه‌تر کرد و به آنها شهامت و جسارت بیشتری برای ابراز خواسته‌های خود بخشید.
نهم دی ۹۶، سه روز پس از اقدام ویدا موحد، دختر دیگری به نام نرگس حسینی در همان نقطه به روی سکو رفت و پس از آن شمار دیگری از دختران ایرانی دست به این اقدام زدند و حدود یک ماه بعد نیروی انتظامی تهران اعلام کرد ۲۹ نفر را در این رابطه بازداشت کرده است.
به هر روی حقیقت آنست که راهی را که ویدا آغاز کرد همچنان توسط زنان ایران زمین ادامه دارد و این مبارزه برای احقاق خود علیه تبعیض و حجاب اجباری ادامه دارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بهرام بیضایی، نویسنده، پژوهشگر و کارگردان سرشناس تئاتر و سینما، در ۸۷ سالگی درگذشت
مژده شمسایی، همسر او، با انتشار تصویری از بیضایی و شعری، خبر درگذشت این هنرمند را اعلام کرد.
شمسایی در یادداشتی نوشت:
«زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمی‌رود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمی‌کشد.»
بیضایی از تاثیرگذارترین نویسندگان و پژوهشگران حوزه ادبیات نمایشی به شمار می‌رفت و آثار او جایگاهی برجسته در تاریخ تئاتر و سینمای ایران دارد.
او کارگردانی فیلم‌ها و نمایش‌های مطرحی چون «مرگ یزدگرد»، «غریبه و مه» و «باشو غریبه کوچک» را در کارنامه داشت و با نگاه پژوهش‌محور و اسطوره‌شناسانه خود، بر چندین نسل از هنرمندان تاثیر گذاشت.
بیضایی در شهریور سال ۱۳۸۹ از ادامه کار در ایران ناامید شد و به دعوت عباس میلانی، مورخ و ایران‌شناس و مدیر برنامه مطالعات ایرانی در دانشگاه استنفورد، به آمریکا رفت و فعالیت‌های آموزشی و نمایشی خود را در این دانشگاه ادامه داد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
مژده شمسایی، همسر او، با انتشار تصویری از بیضایی و شعری، خبر درگذشت این هنرمند را اعلام کرد.
شمسایی در یادداشتی نوشت:
«زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمی‌رود. هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمی‌کشد.»
بیضایی از تاثیرگذارترین نویسندگان و پژوهشگران حوزه ادبیات نمایشی به شمار می‌رفت و آثار او جایگاهی برجسته در تاریخ تئاتر و سینمای ایران دارد.
او کارگردانی فیلم‌ها و نمایش‌های مطرحی چون «مرگ یزدگرد»، «غریبه و مه» و «باشو غریبه کوچک» را در کارنامه داشت و با نگاه پژوهش‌محور و اسطوره‌شناسانه خود، بر چندین نسل از هنرمندان تاثیر گذاشت.
بیضایی در شهریور سال ۱۳۸۹ از ادامه کار در ایران ناامید شد و به دعوت عباس میلانی، مورخ و ایران‌شناس و مدیر برنامه مطالعات ایرانی در دانشگاه استنفورد، به آمریکا رفت و فعالیت‌های آموزشی و نمایشی خود را در این دانشگاه ادامه داد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
وابستگی ذهنی به قدرت
بالاخره ما خرِ کی باشیم؟
سال‌ها پیش، در یکی از کلاس‌های دانشگاه، دانشجویان مدام از استادشان می‌پرسیدند:
استاد، شما اصلاح‌طلبی یا اصول‌گرا؟
دل در گرو نظام داری یا از نظام سابق دفاع می‌کنی؟
استاد هیچ‌وقت پاسخ نمی‌داد. تا اینکه در آخرین جلسه ترم، وقتی پرسش‌ها تکرار شد، لبخندی زد و گفت:
«در رو ببندید... می‌خواهم براتون یه قصه بگم.»
و چنین گفت:
روزی روزگاری، یک گورخر از سمت دشت آمد کنار رودخانه تا آب بخورد. در همان لحظه، خری از سمت دیگر رودخانه آمد و او هم سر در آب کرد. چشم در چشم شدند، سلام و احوالپرسی کردند.
گورخر از خر پرسید:
ـ پسرعمو، چرا اینقدر رنجوری؟
این زخم‌ها، این آثار شلاق بر کمرت از چیست؟
خر آهی کشید و گفت:
از دست آدمیزاد! بار بر دوش ما می‌گذارد، کتکمان می‌زند، غذای درست نمی‌دهد... اما چاره‌ای نداریم. عمرمان با اطاعت گره خورده.
گورخر گفت:
ـ چرا می‌مانی؟ بزن به دل آب، بیا سمت دشت. آزادی آنجاست؛ نه پالان هست، نه افسار، نه صاحب.
خر گفت:
ـ من تنها نیستم، خانواده دارم، فامیل دارم، قوم و قبیله دارم.
گورخر گفت:
ـ همه‌تان بیایید، جا برای همه هست. فردا همین‌جا قرارمان.
فردا رسید. گورخر از آن‌سوی آب منتظر بود. خرها آمدند، اما هنوز لب آب ایستاده بودند. گورخر فریاد زد:
بیایید! اینجا آزادی است!
اما خرها پچ‌پچ می‌کردند. بالاخره یکی از خرهای ریش‌سفید جلو آمد و گفت:
ـ پسرعمو، فرض کنیم همه‌ی حرف‌هایت درست باشد... ما آمدیم آن طرف، خرِ کی باشیم؟!
استاد در پایان گفت:
«ما ملت، سال‌هاست منتظریم کسی بیاید که برایش خر باشیم - نه اینکه بفهمیم اصلاً چرا باید خر کسی باشیم!»
همه‌ی کلاس در سکوت فرو رفت.
کسی جرأت نکرد چیزی بگوید.
حالا بیایید بپرسیم:
ما بالاخره خرِ کی باشیم؟
این پرسش، به ظاهر طنزآمیز، اما ریشه در عمیق‌ترین بحران‌های اجتماعی ما دارد:
وابستگی ذهنی به قدرت.
چه در دل نظام ج اسلامی، چه در میان اپوزیسیون، چه در گروه‌های به‌ظاهر آزادی‌خواه، چه در بین طرفداران پادشاهی، اغلب همان ذهنیت وجود دارد:
«به کدام اردوگاه بپیوندیم؟
زیر پرچم چه کسی برویم؟»
ما هنوز سیستم فکری مستقل نداریم.
تفکر سیستمی (شورایی) یعنی فهمیدن جایگاه خود، روابط خود و مسئولیت خود در کل ساختار جامعه.
اما ما هنوز درگیر الگوی قبیله‌ای هستیم؛ همان الگویی که می‌گوید:
اگر قرار است تغییری باشد، باید کسی بیاید و ما خر او باشیم.
از «خر بودن» تا «خِرَد ورزیدن»
تفکر سیستمی راه دیگری پیش می‌نهد:
در این نگرش، هر فرد بخشی از یک کل هوشمند است. هیچ‌کس «صاحب» دیگری نیست، بلکه همه «عاملان مشترک یک هدف ملی»اند.
در چنین مدلی، «رهبر» نقش هماهنگ‌کننده دارد، نه مالک.
و مردم، دیگر خر کسی نیستند؛ بلکه ستون‌های خودآگاه یک سازه ملی‌اند.
اما تا زمانی که ذهن ما از وابستگی به چهره‌ها، جناح‌ها و "پالان‌های رنگارنگ" رها نشود، هیچ گورخری از آن‌سوی رودخانه نمی‌تواند ما را نجات دهد.
کلام اخر :
راه آزادی از درون ذهن ما آغاز می‌شود:
آری، ما باید از نو بپرسیم:
«خرِ کی باشیم؟»
یا «با خردِ، که باشیم؟"
این تفاوتِ یک " دال" ، همان فاصله‌ی " تمدن" و "تباهی" است.
وقتی مردم به جای" اطاعت،" به تفکر سیستمی (شورایی) روی بیاورند، دیگر کسی نمی‌تواند بر آنها پالان بگذارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
بالاخره ما خرِ کی باشیم؟
سال‌ها پیش، در یکی از کلاس‌های دانشگاه، دانشجویان مدام از استادشان می‌پرسیدند:
استاد، شما اصلاح‌طلبی یا اصول‌گرا؟
دل در گرو نظام داری یا از نظام سابق دفاع می‌کنی؟
استاد هیچ‌وقت پاسخ نمی‌داد. تا اینکه در آخرین جلسه ترم، وقتی پرسش‌ها تکرار شد، لبخندی زد و گفت:
«در رو ببندید... می‌خواهم براتون یه قصه بگم.»
و چنین گفت:
روزی روزگاری، یک گورخر از سمت دشت آمد کنار رودخانه تا آب بخورد. در همان لحظه، خری از سمت دیگر رودخانه آمد و او هم سر در آب کرد. چشم در چشم شدند، سلام و احوالپرسی کردند.
گورخر از خر پرسید:
ـ پسرعمو، چرا اینقدر رنجوری؟
این زخم‌ها، این آثار شلاق بر کمرت از چیست؟
خر آهی کشید و گفت:
از دست آدمیزاد! بار بر دوش ما می‌گذارد، کتکمان می‌زند، غذای درست نمی‌دهد... اما چاره‌ای نداریم. عمرمان با اطاعت گره خورده.
گورخر گفت:
ـ چرا می‌مانی؟ بزن به دل آب، بیا سمت دشت. آزادی آنجاست؛ نه پالان هست، نه افسار، نه صاحب.
خر گفت:
ـ من تنها نیستم، خانواده دارم، فامیل دارم، قوم و قبیله دارم.
گورخر گفت:
ـ همه‌تان بیایید، جا برای همه هست. فردا همین‌جا قرارمان.
فردا رسید. گورخر از آن‌سوی آب منتظر بود. خرها آمدند، اما هنوز لب آب ایستاده بودند. گورخر فریاد زد:
بیایید! اینجا آزادی است!
اما خرها پچ‌پچ می‌کردند. بالاخره یکی از خرهای ریش‌سفید جلو آمد و گفت:
ـ پسرعمو، فرض کنیم همه‌ی حرف‌هایت درست باشد... ما آمدیم آن طرف، خرِ کی باشیم؟!
استاد در پایان گفت:
«ما ملت، سال‌هاست منتظریم کسی بیاید که برایش خر باشیم - نه اینکه بفهمیم اصلاً چرا باید خر کسی باشیم!»
همه‌ی کلاس در سکوت فرو رفت.
کسی جرأت نکرد چیزی بگوید.
حالا بیایید بپرسیم:
ما بالاخره خرِ کی باشیم؟
این پرسش، به ظاهر طنزآمیز، اما ریشه در عمیق‌ترین بحران‌های اجتماعی ما دارد:
وابستگی ذهنی به قدرت.
چه در دل نظام ج اسلامی، چه در میان اپوزیسیون، چه در گروه‌های به‌ظاهر آزادی‌خواه، چه در بین طرفداران پادشاهی، اغلب همان ذهنیت وجود دارد:
«به کدام اردوگاه بپیوندیم؟
زیر پرچم چه کسی برویم؟»
ما هنوز سیستم فکری مستقل نداریم.
تفکر سیستمی (شورایی) یعنی فهمیدن جایگاه خود، روابط خود و مسئولیت خود در کل ساختار جامعه.
اما ما هنوز درگیر الگوی قبیله‌ای هستیم؛ همان الگویی که می‌گوید:
اگر قرار است تغییری باشد، باید کسی بیاید و ما خر او باشیم.
از «خر بودن» تا «خِرَد ورزیدن»
تفکر سیستمی راه دیگری پیش می‌نهد:
در این نگرش، هر فرد بخشی از یک کل هوشمند است. هیچ‌کس «صاحب» دیگری نیست، بلکه همه «عاملان مشترک یک هدف ملی»اند.
در چنین مدلی، «رهبر» نقش هماهنگ‌کننده دارد، نه مالک.
و مردم، دیگر خر کسی نیستند؛ بلکه ستون‌های خودآگاه یک سازه ملی‌اند.
اما تا زمانی که ذهن ما از وابستگی به چهره‌ها، جناح‌ها و "پالان‌های رنگارنگ" رها نشود، هیچ گورخری از آن‌سوی رودخانه نمی‌تواند ما را نجات دهد.
کلام اخر :
راه آزادی از درون ذهن ما آغاز می‌شود:
آری، ما باید از نو بپرسیم:
«خرِ کی باشیم؟»
یا «با خردِ، که باشیم؟"
این تفاوتِ یک " دال" ، همان فاصله‌ی " تمدن" و "تباهی" است.
وقتی مردم به جای" اطاعت،" به تفکر سیستمی (شورایی) روی بیاورند، دیگر کسی نمی‌تواند بر آنها پالان بگذارد.
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing