کاریکاتور مجله شارلی ابدو

ایران زباله‌هایت را دم در بگذار

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

پس از ایتالیا، فرانسه هم با تروریستی اعلام شدن سپاه همراه شد

وزیر خارجه فرانسه اعلام کرد پاریس از تروریستی اعلام کردن سپاه پاسداران در اتحادیه اروپا حمایت می‌کند و پنج‌شنبه در بروکسل تحریم‌هایی علیه مسئولان سرکوب معترضان ایران تصویب می‌شود. او خواستار آزادی زندانیان، توقف اعدام‌ها و لغو محاصره دیجیتال شد.
‏ژان‌نوئل بارو گفت فرانسه به‌همراه شرکای اروپایی خود، روز پنج‌شنبه در بروکسل تحریم‌های جدیدی را علیه مسئولان سرکوب معترضان در ایران تصویب می‌کند. به گفته وزیر خارجه فرانسه، این تحریم‌ها شامل ممنوعیت ورود این افراد به خاک اروپا و مسدود شدن دارایی‌های آنها خواهد بود.
‏بارو تاکید کرد سرکوب «غیرقابل تحمل» خیزش مسالمت‌آمیز مردم ایران نباید بی‌پاسخ بماند و افزود شجاعت فوق‌العاده‌ای که شهروندان ایرانی در برابر خشونت کور اعمال‌شده علیه خود نشان داده‌اند، نباید بی‌ثمر بماند.

‏در اتحادیه اروپا فرانسه، ایتالیا و اسپانیا از مخافان این طرح بودند که اکنون همگی پذیرفته اند سپاه پاسداران باید در فهرست سازمانهای تروریستی قرار گیرد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

هشت بهمن ...شمار کودکان جان‌باخته زیر ۱۸ سال  از ۸۶ نفر به ۱۰۰ نفر رسیده که افزایشی ۱۴ نفری را ثبت می‌کند. شمار کشته‌های نیروهای وابسته به حکومت همچنان ۲۱۴ نفر و غیرمعترضان یا غیرنظامیان ۴۹ نفر اعلام شده است. افزون بر این، وضعیت ۱۷۰۹۱ جان‌باخته دیگر همچنان در حال بررسی است.
در مورد بازداشت‌ها، آمارها از تداوم فشار امنیتی حکایت دارد. مجموع بازداشت‌شدگان به ۴۲۳۲۴ نفر رسیده که نسبت به آمار روز گذشته، افزایش ۴۴۴ نفری را نشان می‌دهد. شمار مجروحان دارای جراحات شدید ۱۱۰۱۷ نفر گزارش شده که هرچند نسبت به رقم قبلی ۱۱ هزار و ۹ نفر، کاهش جزئی آماری دارد، اما همچنان از حجم بالای خشونت فیزیکی حکایت می‌کند. پخش اعترافات اجباری نیز با جهشی قابل توجه از ۲۴۵ مورد به ۲۶۱ مورد رسیده است؛ افزایشی ۱۶ موردی که نگرانی‌ها درباره نقض حقوق بازداشت‌شدگان را تشدید می‌کند. شمار احضارشدگان به نهادهای امنیتی نیز با اندکی افزایش نسبت به روز گذشته، از ۱۱۰۲۴ نفر به ۱۱۰۲۶ نفر رسیده است./ هرانا

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

صحنه ای از شجاعت جوانان انقلابی

یکی از ماموران روی مردم اسلحه کشیده که یک معترض از پشت آمده و با یک حرکت، مامور مزدور خامنه‌ای ضحاک رو نقش زمین کرد و ادامه ماجرا...

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

مسئول اصلی این روزگار هولناک شخص علی خامنه‌ای و ساختار فاسد نظام حاکم است

بیانیه سوم ۱۷ تن

مردم شریف، شجاع و داغدار ایران،

کشتارِ ‌گسترده و جمعیِ جان‌به‌لب‌رسیدگانِ حق‌طلبی که شجاعانه راهی خیابان شدند تا به این نظام نامشروع پایان دهند، یک جنایت سازمان‌یافته حکومتی علیه بشریت بود. شلیک مستقیم گلوله‌های جنگی به مردم، ستاندنِ ده‌هاهزار جان، تعقیب و بازداشت چندده‌هزار تن، تعرض به زخمی‌ها، جلوگیری از درمان و حتی کشتن‌ آنان، نامی جز اقدام علیه امنیت ملت ایران و خیانت به وطن ندارد. مسئول اصلی این روزگار هولناک شخص رهبر جمهوری اسلامی و ساختار سرکوبگر نظام حاکم است؛ ساختار خودکامه‌ای که برای بقا از کشته پشته ساخت. بی‌اعتنا به اینکه خواست شهروندان حتی برای تغییر نظام سیاسی، از حقوق اساسی و بدیهی ملت است و حاکمیت حق ندارد با انگ‌های رسوایی چون «فتنه‌گر» «اغتشاش‌گر و تخریب‌گر» و یا «تروریست و وابسته به دشمن» حق بنیادین تعیین سرنوشت را از مردم سلب کند.

تکرار تلخ تجارب چند دهه اخیر نشان داده است، که مانع اصلی نجات ایران از مهلکه‌ی حاضر شخص علی خامنه‌ای و نظام استبداد دینی است، که هر روز بقای آن، گرد مرگ و نابودی بیشتر می‌پاشد، فروپاشی جامعه را گسترده‌تر می‌کند و سقوط میهن را در ورطهٔ ویرانی عمیق‌تر. چنانچه دهه‌ها ایران را در میان بحران‌های ناشی از سیاست‌های ستیزه‌جویانه نگه داشت و اکنون احتمال جنگ در نتیجه‌ی تداوم این حاکمیت، بیش‌ از همیشه بر کشور سایه انداخته است.

در این بزنگاه تاریخی که آتیه میهن تاریک‌تر از هر زمان دیگر شده است، وظیفه خود‌ میدانیم بر لزوم دادخواهی کشته‌شدگان و آزادی همه زندانیان سیاسی تاکید کنیم. ما با آنکه آگاهیم قدرت کور هرگز به تغییر تن‌ نخواهد داد، اما تنها راه نجات ایران را در محاکمه تمامی آمران و عاملان دستگاه سرکوب و پایان‌بخشی به نظام ناجمهوری و غیر انسانی حاکم می‌دانیم. تا با تشکیل جبهه فراگیر ملی برای برگزاری رفراندوم و تشکیل مجلس مؤسسان، همه مردم ایران از تمام سلایق سیاسی بتوانند در فرآیندی دموکراتیک و آگاهانه برای آینده سیاسی خود تصمیم بگیرند.

هشدار که جز این، کشور دچار چرخه خشونت خانمان سوز خواهد شد.

باشد که آفتاب آزادی بر مردم و میهن ما طلوع کند.

۸ بهمن ۱۴۰۴

قربان بهزادیان‌نژاد، جعفر پناهی، امیرسالار داودی، ویدا ربانی، محمد رسول‌اف، حسین رزاق، نسرین ستوده، ابوالفضل قدیانی، حاتم قادری، عباس صادقی، منظر ضرابی، بنیاد نرگس (به نمایندگی از نرگس محمدی)، مهدی محمودیان، سعید مدنی، عبدالله مومنی، محمد نجفی، صدیقه وسمقی

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

🎼 شب نورد
خواننده: محمدرضا شجریان
آهنگساز: محمدرضا لطفی

شب است و مادران شهر غمناك

هزارن گُل شكفتُ و خفت برخاك

به سیل صبح خواهان راه بستند

هزاران سینه و سر را شکستند

▪️به یاد عزیزان پرپر شده دی ماه ۱۴۰۴

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

رضا پهلوی در آینه‌ی نقد‌های نوظهورِ مشروطه‌خواهانِ لیبرال

✍محمد مالجو

دوستی دانا نکتۀ تلخ اما درستی می‌گوید:

«آیرونیِ [گواژه یا وارونه‌گویی] گزنده‌ی روزگار ما این است که مشروطه‌خواهانِ صدرِ مشروطه برای بستن دست‌های یک شاهِ صاحب‌قدرت برخاستند، اما مشروطه‌خواهان امروزی می‌خواهند ابتدا تاجی بر سر یک بی‌قدرت بگذارند و بعد با قانون دنبال مهار قدرت هیولایی بگردند که خود آفریده‌اند.»

این واقعیت گزنده را نقطۀ عزیمت خوبی می‌دانم برای فهم تناقض درونی مشروطه‌خواهی معاصر. بااین‌حال اکنون در پی تشریح چنین تناقضی نیستم بلکه فقط می‌خواهم از نقدهای تیز مشروطه‌خواهان لیبرال امروزی بر شاه هنوز بی‌تاج‌شان، یعنی رضا پهلوی و حلقۀ پیرامونش، دفاع کنم.

مشروطه‌خواهان لیبرال چه نقدهایی به رضا پهلوی دارند؟ این پرسش البته شکاف عمیق نوظهوری در قلب اپوزیسیونِ پهلوی‌خواهِ ایرانی را آشکار می‌کند، شکافی که به فهم قدرت و دموکراسی و نسبت ما با تاریخ استبداد بازمی‌گردد. واگراییِ نوپدید میان مشروطه‌خواهانِ لیبرال و رضا پهلوی ریشه در تفاوت‌های عمیق در فهم گذار دموکراتیک و منطق قدرت دارد.

ابتدا اجازه دهید موضع خودم را صراحتاً روشن کنم: من جمهوری‌خواه هستم و معتقدم مشروطه‌خواهی در این خاک، چه مذهبی باشد و چه سکولار، سرانجام دیر یا زود به استبداد می‌انجامد. هر جا قدرت به نام تبار یا تقدس کوشیده «نماد وحدت» باشد سرانجام از نظارت شهروندان گریخته و به تمرکز و سرکوب رسیده است. بااین‌همه، نقدهای مشروطه‌خواهان لیبرال بر رضا پهلوی و محفل تازه‌اش را جدی می‌دانم.

نقطۀ عزیمت این نقدها شخصی‌سازی افراطی سیاست است. رضا پهلوی نه پروژۀ نهادی می‌سازد و نه سازوکار پاسخگویی شکل می‌دهد، بلکه خود را محور سیاست تعریف می‌کند: رهبر ملی، نماد وحدت، نمایندۀ ملت، پدر همه‌مان. این زبان هیچ ربطی به گفتمان شهروندی ندارد و به مشارکت واقعی مردم هیچ اعتنایی نمی‌کند. از منظر مشروطه‌خواهان لیبرال، این تمرکز قدرت همان لغزش خطرناکی است که دموکراسی را پیش از تولد خفه می‌کند.

اما این تمرکز قدرت فوراً به یک روایت تاریخی مشروعیت‌بخش نیاز پیدا می‌کند. از همین‌جا سفیدشویی سازمان‌یافتۀ تاریخ پهلوی آغاز می‌شود، نه فقط در لسان پهلوی‌ستایان احساساتی، بلکه از قضا گاه حتی با مشارکت بخشی از مشروطه‌خواهان لیبرال ولو در پی اهدافی دیگر. سرکوب را اولی با اسطورۀ «دوران طلایی» تطهیر می‌کند و دومی با زبانی شبه‌تحلیلی به «هزینۀ ناگزیر مدرنیزاسیون» فرومی‌کاهد. رضاشاه همچون ضرورتی تاریخی جلوه می‌یابد و خفقان نیز مرحله‌ای تاریخی و از‌این‌رو طبیعی. استبداد، در هر دو حالت، عادی‌سازی می‌شود. بر این مبنا، ساواک و تعطیلی احزاب و سرکوب مخالفان و عقیم‌سازی نهادهای مدنی یا حذف می‌شوند یا به حاشیه می‌روند تا اسطورۀ «دوران طلایی» ساخته شود. این تحریف تاریخ نه نوستالژی بی‌ضرر بلکه ابزار مشروعیت‌بخشی به بازگشت منطق اقتدار است. نوستالژیِ «دوران طلایی» سازوکار حافظه‌ای گزینشی برای تطهیر اقتدار است، فرایندی که توسعه را برجسته می‌کند تا حذف آزادی از روایت تاریخ نامرئی شود.

وقتی گذشته تطهیر شود، دموکراسی نیز به شعاری کم‌جان تنزل می‌یابد. در گفتار رضا پهلوی معماریِ نهادیِ قدرت به‌تمامی غایب است: مهار رهبری و حقوق مخالفان و سازوکار نظارت جای خود را به دعوت به «اعتماد» می‌دهند. دموکراسی برای رضا پهلوی بیش‌تر یک برچسب جذاب رسانه‌ای است تا یک برنامۀ دقیق نهادی. نه از محدودسازی قدرت سخن روشنی هست، نه از نقش احزاب، نه از تضمین حقوق اقلیت‌ها و مخالفان. همه‌چیز به اعتماد به یک فرد فروکاسته می‌شود. این دقیقاً همان مسیری است که هر استبدادی از آن آغاز شده است. سیاست دوباره شخصی می‌شود، نه قانون‌محور.

این سیاست فردمحور برای بقا به احساسات جمعی تکیه می‌کند و این‌جاست که نوستالژی به ابزار بسیج بدل می‌شود: ثباتی خیالی، اقتداری زیبا‌سازی‌شده و گذشته‌ای که گویا بدون آزادی سیاسی هم شکوفا بوده است. رضا پهلوی سرمایۀ اصلی خود را نه بر سازمان‌دهی اجتماعی بلکه بر احساسات نوستالژیک و خستگی جامعه از جمهوری اسلامی بنا کرده است. این شیوه مردم را از کنشگران مطالبه‌گر به تماشاگران امیدوار یک منجی بدل می‌کند. جامعه دیگر نقش شهروند فعال ندارد و صرفاً پیرو روایتِ رؤیا‌پردازانۀ نجات می‌شود.

زنجیرۀ این نقدها به یک هشدار می‌رسد: فردمحوری، سفیدشویی تاریخ، تهی‌سازی دموکراسی و بسیج نوستالژیک اجزای یک منطق‌اند، منطق بازتولید قدرت بی‌مهار. حتی اگر کسی مانند من اساساً با مشروطه‌خواهی مسئله داشته باشد، کماکان باید پروژۀ رضا پهلوی را در پرتو نقدهای مشروطه‌خواهانِ لیبرال آشکارا تهدیدی جدی برای آیندۀ آزادی سیاسی در ایران بداند. خطر پهلوی بازگشت یک نام نیست، بازگشت همان منطق قهرمان‌پرور و قانون‌گریز است، منطقی که در تاریخ ما همواره آزادی سیاسی را قربانی قدرت کرده است.

👆+ لطفا با دقت و چندبار بخوانید، تک تک جمله‌ها نیاز به تفکر و تحلیل دارد.

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing

طرح: هما اسکندری

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing