ژاک دریدا (1930–2004)، فیلسوف فرانسوی و بنیانگذار مکتب شالودهشکنی، از تأثیرگذارترین متفکران قرن بیستم بود.
او با رویکردی انتقادی به متون فلسفی، دینی و ادبی، مفاهیمی مانند حقیقت، معنا و خدا را به چالش کشید.
هرچند دریدا به صراحت خود را خداناباور ننامید، اما آثار او اغلب بهعنوان نقدی بر متافیزیک سنتی و باورهای دینی تفسیر شدهاند.
آثار دریدا، مانند نوشتار و تفاوت، تأثیری عمیق بر فلسفه، نظریه ادبی و نقد دینی گذاشت و او را به یکی از متفکرانی تبدیل کرد که به بررسی فلسفی خداناباوری و نقد دین پرداختهاند.
#ژاک_دریدا #دریدا #فلسفه #خداناباوری #آتئیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ژاک دریدا (1930–2004)، فیلسوف فرانسوی و بنیانگذار مکتب شالودهشکنی، از تأثیرگذارترین متفکران قرن بیستم بود.
او با رویکردی انتقادی به متون فلسفی، دینی و ادبی، مفاهیمی مانند حقیقت، معنا و خدا را به چالش کشید.
هرچند دریدا به صراحت خود را خداناباور ننامید، اما آثار او اغلب بهعنوان نقدی بر متافیزیک سنتی و باورهای دینی تفسیر شدهاند.
آثار دریدا، مانند نوشتار و تفاوت، تأثیری عمیق بر فلسفه، نظریه ادبی و نقد دینی گذاشت و او را به یکی از متفکرانی تبدیل کرد که به بررسی فلسفی خداناباوری و نقد دین پرداختهاند.
#ژاک_دریدا #دریدا #فلسفه #خداناباوری #آتئیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍11❤1
احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی شامل احترام به حق انتخاب خداناباوران هم میشود
اگر احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی نه ناشی از تعارف بلکه برآمده از لزوم آزادی انتخاب و احترام به فردیت انسانها باشد، ناگزیر یک خداناباور و دینناباور نیز از پیامدهای مثبت آزاداندیشی مذهبی برخوردار خواهد بود.
چگونه میتوان احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی را به عنوان یکی از اصول پایهای آزاداندیشی شناخت اما حقوق خداناباوران را پاس نداشت؟
به وضعیت بهائیان در جامعه ایران نگاه کنیم. تحت آزار سیستماتیک و تبعیض گسترده. حتی قبرستانهای آنها از ستمگری جمهوری اسلامی در امان نیست. مسلمانان آزاداندیش بارها از لزوم رفع ستم علیه بهائیان گفتهاند با اینکه خود به آیین بهایی باور ندارند.
آیا نمیتوان تصور کرد که یک بهائی باورمند یا یک مسلمان باورمند دقیقا قائل به همین آزادی انتخاب در باور و عقیده برای یک خداناباور باشد بدون اینکه لزوما خود، معتقد به خداناباوری باشد؟
این حق، بخشی از حقوق بشری ِ اساسی است که هر فردی، صرف نظر از اعتقاداتش، باید از آن برخوردار باشد.
------
در وبسایت گفتوشنود ویدئوی مربوط به متن بالا را ببینید و متن کامل را نیز در آنجا بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/atheists-religious-freethinking/
#گفتگو_توانا #بهائیان_ایران #حقوق_خداناباوران #حق_انتخاب #آزادی_باور
@Dialogue1402
اگر احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی نه ناشی از تعارف بلکه برآمده از لزوم آزادی انتخاب و احترام به فردیت انسانها باشد، ناگزیر یک خداناباور و دینناباور نیز از پیامدهای مثبت آزاداندیشی مذهبی برخوردار خواهد بود.
چگونه میتوان احترام به تنوع مذهبی و عقیدتی را به عنوان یکی از اصول پایهای آزاداندیشی شناخت اما حقوق خداناباوران را پاس نداشت؟
به وضعیت بهائیان در جامعه ایران نگاه کنیم. تحت آزار سیستماتیک و تبعیض گسترده. حتی قبرستانهای آنها از ستمگری جمهوری اسلامی در امان نیست. مسلمانان آزاداندیش بارها از لزوم رفع ستم علیه بهائیان گفتهاند با اینکه خود به آیین بهایی باور ندارند.
آیا نمیتوان تصور کرد که یک بهائی باورمند یا یک مسلمان باورمند دقیقا قائل به همین آزادی انتخاب در باور و عقیده برای یک خداناباور باشد بدون اینکه لزوما خود، معتقد به خداناباوری باشد؟
این حق، بخشی از حقوق بشری ِ اساسی است که هر فردی، صرف نظر از اعتقاداتش، باید از آن برخوردار باشد.
------
در وبسایت گفتوشنود ویدئوی مربوط به متن بالا را ببینید و متن کامل را نیز در آنجا بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/atheists-religious-freethinking/
#گفتگو_توانا #بهائیان_ایران #حقوق_خداناباوران #حق_انتخاب #آزادی_باور
@Dialogue1402
👍8
ایده «خداوند» مضر است!
بسیاری از خداناباوران، از جمله کسانی چون کریستوفر هیچنز و ریچارد داوکینز، معتقدند که ایده خداوند، بهویژه در قالب ادیان سازمانیافته، باعث ایجاد و گسترش اعتقادات و اعمالی میشود که میتوانند بهجای ارتقای بشر، به سرکوب آزادیهای فکری و حقوق انسانی منجر شوند. هیچنز در کتاب خدا بزرگ نیست (God Is Not Great) مینویسد که ادیان خدامحور تمایل به ایجاد شکافهای اجتماعی، جنگها، و تبعیضات اخلاقی دارند که نه تنها به پیشرفت فکری کمک نمیکنند بلکه مانعی جدی برای انسانها در شناخت حقیقی دنیای اطرافشان و حتی شناخت خودشان میشوند.
از این منظر اگر نگاه کنیم، تمایزی میان چندخدایی و یکتاپرستی نیست؛ بلکه حتی میتوان گفت که اگر ایده یک خدا هم مضر است چون به نظام تبعیض و شکاف و اختلاف منجر میشود، ایده چندخدایی هم به نحو اولی مضرتر است و این رویکرد به نفی الوهیت به طور کلی، چه در صورت «مجمع خدایان» (به تعبیر یونانی پانتئون یا در تعبیر فارسی «بغستان») منجر میشود.
خداناباورانِ حامیِ این رویکرد معتقدند که ایده خداوند باعث نوعی وابستگی روانی و فکری به یک قدرت مافوق میشود که افراد را بهجای رویارویی با چالشهای زندگی و مسئولیتپذیری، به وابستگیهای مذهبی میکشاند. این رویکرد، همانطور که داوکینز در کتاب پندار خدا (The God Delusion) مطرح میکند، بهنوعی بازدارندگی فکری میانجامد که میتواند از رشد علمی، خلاقیت فردی و تلاش برای فهم طبیعت جلوگیری کند. در چنین شرایطی، انسان بهجای تکیه بر خود و جامعه برای حل مشکلات، به یک نیروی خارجی و نادیدنی وابسته میشود که این موضوع میتواند جامعه را از درک واقعیت و خودشناسی عمیق باز دارد.
در جهان باستان در نقاط مختلف زمین که چندخدایی حاکم بود، این شکل از وابستگی روانی هم تفصیل پیدا کرده بود و دم و دستگاه و سازمان بههم زده بود. تصور کنید که هر خدایی در عمل میتواند یک مجموعه معبد یعنی سازمان مذهبی داشته باشد، گردش مالی داشته باشد، برنامه سیاسی داشته باشد و این سازمانهای متعدد وابسته به ایزدان مختلف نه تنها با هم لزوما همسو و همافزا نیستند بلکه ایبسا به لحاظ منافع با هم تضاد و تصادم دارند. این نوع چندگانگی یا تکثر، مانند تکثری که در دنیای اندیشه تبلیغ میکنیم یا در حیات سیاسی، بهنجار و حتی بهینه قلمداد میکنیم نیست.
اگر ایده خدا با تعصب و جزمیتاندیشی همراه است و میتواند هواداران جاننثار و فدایی و آماده برای عملیات «استشهادی» تولید کند، در یک جهان چندخدایی که پیروان خدایان با هم رقابت میکنند، چگونه میتوان عصبیت پیروان را مهار کرد؟ این عصبیت نه تنها در عرصه تفکر و اندیشه و فرهنگ، بلکه در عرصه تعقیب منافع مادی هم میتواند دیده شود و فجایع بزرگی ایجاد کند؛ همه پیروان هم به لحاظ ذهنی این آمادگی را دارند که اعمال خود را به گردن یک ایزد یا ایزدبانو بیاندازند و خود را از مسئولیت مبرا کنند.
شما چه فکر میکنید؟
گفتوشنود مایل است که بستری برای گفتگوهای ایمانی و عقیدتی ایجاد کند. نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
#گفتگو #رواداری #دین #نقد_دین
@dialogue1402
بسیاری از خداناباوران، از جمله کسانی چون کریستوفر هیچنز و ریچارد داوکینز، معتقدند که ایده خداوند، بهویژه در قالب ادیان سازمانیافته، باعث ایجاد و گسترش اعتقادات و اعمالی میشود که میتوانند بهجای ارتقای بشر، به سرکوب آزادیهای فکری و حقوق انسانی منجر شوند. هیچنز در کتاب خدا بزرگ نیست (God Is Not Great) مینویسد که ادیان خدامحور تمایل به ایجاد شکافهای اجتماعی، جنگها، و تبعیضات اخلاقی دارند که نه تنها به پیشرفت فکری کمک نمیکنند بلکه مانعی جدی برای انسانها در شناخت حقیقی دنیای اطرافشان و حتی شناخت خودشان میشوند.
از این منظر اگر نگاه کنیم، تمایزی میان چندخدایی و یکتاپرستی نیست؛ بلکه حتی میتوان گفت که اگر ایده یک خدا هم مضر است چون به نظام تبعیض و شکاف و اختلاف منجر میشود، ایده چندخدایی هم به نحو اولی مضرتر است و این رویکرد به نفی الوهیت به طور کلی، چه در صورت «مجمع خدایان» (به تعبیر یونانی پانتئون یا در تعبیر فارسی «بغستان») منجر میشود.
خداناباورانِ حامیِ این رویکرد معتقدند که ایده خداوند باعث نوعی وابستگی روانی و فکری به یک قدرت مافوق میشود که افراد را بهجای رویارویی با چالشهای زندگی و مسئولیتپذیری، به وابستگیهای مذهبی میکشاند. این رویکرد، همانطور که داوکینز در کتاب پندار خدا (The God Delusion) مطرح میکند، بهنوعی بازدارندگی فکری میانجامد که میتواند از رشد علمی، خلاقیت فردی و تلاش برای فهم طبیعت جلوگیری کند. در چنین شرایطی، انسان بهجای تکیه بر خود و جامعه برای حل مشکلات، به یک نیروی خارجی و نادیدنی وابسته میشود که این موضوع میتواند جامعه را از درک واقعیت و خودشناسی عمیق باز دارد.
در جهان باستان در نقاط مختلف زمین که چندخدایی حاکم بود، این شکل از وابستگی روانی هم تفصیل پیدا کرده بود و دم و دستگاه و سازمان بههم زده بود. تصور کنید که هر خدایی در عمل میتواند یک مجموعه معبد یعنی سازمان مذهبی داشته باشد، گردش مالی داشته باشد، برنامه سیاسی داشته باشد و این سازمانهای متعدد وابسته به ایزدان مختلف نه تنها با هم لزوما همسو و همافزا نیستند بلکه ایبسا به لحاظ منافع با هم تضاد و تصادم دارند. این نوع چندگانگی یا تکثر، مانند تکثری که در دنیای اندیشه تبلیغ میکنیم یا در حیات سیاسی، بهنجار و حتی بهینه قلمداد میکنیم نیست.
اگر ایده خدا با تعصب و جزمیتاندیشی همراه است و میتواند هواداران جاننثار و فدایی و آماده برای عملیات «استشهادی» تولید کند، در یک جهان چندخدایی که پیروان خدایان با هم رقابت میکنند، چگونه میتوان عصبیت پیروان را مهار کرد؟ این عصبیت نه تنها در عرصه تفکر و اندیشه و فرهنگ، بلکه در عرصه تعقیب منافع مادی هم میتواند دیده شود و فجایع بزرگی ایجاد کند؛ همه پیروان هم به لحاظ ذهنی این آمادگی را دارند که اعمال خود را به گردن یک ایزد یا ایزدبانو بیاندازند و خود را از مسئولیت مبرا کنند.
شما چه فکر میکنید؟
گفتوشنود مایل است که بستری برای گفتگوهای ایمانی و عقیدتی ایجاد کند. نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
#گفتگو #رواداری #دین #نقد_دین
@dialogue1402
👍14👏2
یاری و یاوری، ارزشی فرای تنشهای مذهبی
وقتی در دسامبر ۲۰۱۲ آخرین کنیسه فعال در شهر برَدفورد به مشکلات مالی نمیتوانست هزینه نگهداری ساختمان تاریخی ۱۳۲ ساله خود را پرداخت کند چاره ای برای اعضاء آن باقی نمانده بود جز این که ساختمان را به فروش بگذارند.
اما کمک از جایی غیرمنتظره رسید. منشی مسجد نزدیک کنیسه به همراه چند گروه دیگر دست به دست هم دادند و با موفقیت کمک مالی به میزانی بیش از یکصدهزار پوند جمعآوری کردند. به این ترتیب، کنیسه بردفورد توانست از خطر نابودی نجات پیدا کند. پس از این اتفاق، رابطه بین مسلمانان و یهودیان در بردفورد به یک دوستی واقعی تبدیل شد.
رودی لیور، رئیس کنیسه، و زلفی کریم، منشی مسجد، اکنون کلیدهای این دو مکان و کدهای هشدار را با هم به اشتراک می گذارند، و اعضاء این دو محل مذهبی از اماکن هم بازدید میکنند. با وجود تنشهای گذشته، این همکاری بر تفاوتهای مذهبی غلبه کرده کرده و فرای شکافهای تاریخی اجتماعی، افراد را به هم پیوند داده است. این یک نمونه است از قدرت تحولآفرین وحدت، که میتواند فرهنگی از مدارا و میراثی زیبا و مشترک بیافریند.
منبع: گاردین
#گفتگو_توانا #میراث_مذهبی #مدارای_مذهبی #تنش_مذهبی
@Dialogue1402
وقتی در دسامبر ۲۰۱۲ آخرین کنیسه فعال در شهر برَدفورد به مشکلات مالی نمیتوانست هزینه نگهداری ساختمان تاریخی ۱۳۲ ساله خود را پرداخت کند چاره ای برای اعضاء آن باقی نمانده بود جز این که ساختمان را به فروش بگذارند.
اما کمک از جایی غیرمنتظره رسید. منشی مسجد نزدیک کنیسه به همراه چند گروه دیگر دست به دست هم دادند و با موفقیت کمک مالی به میزانی بیش از یکصدهزار پوند جمعآوری کردند. به این ترتیب، کنیسه بردفورد توانست از خطر نابودی نجات پیدا کند. پس از این اتفاق، رابطه بین مسلمانان و یهودیان در بردفورد به یک دوستی واقعی تبدیل شد.
رودی لیور، رئیس کنیسه، و زلفی کریم، منشی مسجد، اکنون کلیدهای این دو مکان و کدهای هشدار را با هم به اشتراک می گذارند، و اعضاء این دو محل مذهبی از اماکن هم بازدید میکنند. با وجود تنشهای گذشته، این همکاری بر تفاوتهای مذهبی غلبه کرده کرده و فرای شکافهای تاریخی اجتماعی، افراد را به هم پیوند داده است. این یک نمونه است از قدرت تحولآفرین وحدت، که میتواند فرهنگی از مدارا و میراثی زیبا و مشترک بیافریند.
منبع: گاردین
#گفتگو_توانا #میراث_مذهبی #مدارای_مذهبی #تنش_مذهبی
@Dialogue1402
👍11
«نوری میوه دنیای جهل بود و کوری میوه دنیای فهم. خیلی مقایسه نمادین خوبی صورت گرفته اینجا. متاسفانه نمیدانم متن از کیست اما واقعیت محض است از چرایی انحطاط و زوال تاریخی ایران»
- متن و تصویر ارسالی از همراهان
بسیار خوشحال میشویم نظر شما همراهان گرامی پیرامون این مقایسه را بدانیم و اینکه چرا در فرانسه آن زمان ماری کوری به وجود میآید ولی در ایران خیر؟
#گفتگو_توانا #شیخ_فضل_الله_نوری #اسلامگرایی #علم
@Dialogue1402
- متن و تصویر ارسالی از همراهان
بسیار خوشحال میشویم نظر شما همراهان گرامی پیرامون این مقایسه را بدانیم و اینکه چرا در فرانسه آن زمان ماری کوری به وجود میآید ولی در ایران خیر؟
#گفتگو_توانا #شیخ_فضل_الله_نوری #اسلامگرایی #علم
@Dialogue1402
👍12👏5
جامعه شکاکان
جامعه شکاکان یا جامعه پرسشگری یک سازمان ناسودبر است، که توسط اعضا پشتیبانی میشود و به ترویج شکگرایی علمی و مقابله با گسترش شبه علم، خرافه و باورهای غیرمنطقی میپردازد.
جامعه شکگرایان در ابتدا توسط مایکل شرمر به عنوان گروهی شکگرا در منطقه لس آنجلس تأسیس شد.
پس از موفقیت مجلهاش، اسکپتیک، که در بهار ۱۹۹۲ شروع شد، این سازمان به سازمانی ملی و سپس جهانی تبدیل شد.
جامعه پرسشگری در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و تا ۲۰۰۸، ۵۵۰۰۰ عضو در جهان دارد، از جمله بیل نای «مرد علمی»، جولیا سوینی، زیستشناس ریچارد داوکینز، و ستارهشناس مشهور نیل دیگراس تایسون.
#سکولار #جامعه_شکاکان #شک_گرایی #خداناباوران #اسکپتیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
جامعه شکاکان یا جامعه پرسشگری یک سازمان ناسودبر است، که توسط اعضا پشتیبانی میشود و به ترویج شکگرایی علمی و مقابله با گسترش شبه علم، خرافه و باورهای غیرمنطقی میپردازد.
جامعه شکگرایان در ابتدا توسط مایکل شرمر به عنوان گروهی شکگرا در منطقه لس آنجلس تأسیس شد.
پس از موفقیت مجلهاش، اسکپتیک، که در بهار ۱۹۹۲ شروع شد، این سازمان به سازمانی ملی و سپس جهانی تبدیل شد.
جامعه پرسشگری در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و تا ۲۰۰۸، ۵۵۰۰۰ عضو در جهان دارد، از جمله بیل نای «مرد علمی»، جولیا سوینی، زیستشناس ریچارد داوکینز، و ستارهشناس مشهور نیل دیگراس تایسون.
#سکولار #جامعه_شکاکان #شک_گرایی #خداناباوران #اسکپتیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍6❤2
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران روز دوشنبه ۲۸ آبان در یک بیانیه «قربانی شدن دانشآموزان تحت فشارهای آموزش ایدئولوژیک در مدارس» را محکوم کرد.
این تشکل سراسری معلمان در ایران با اشاره به اخبار «تلخ و جانکاه» خودکشی آرزو خاوری و آیناز کریمی، دو دانشآموز، در ماه آبان سال جاری، آن را نشاندهنده «عمق فاجعه» در ساختار آموزشی و اجتماعی ایران دانست که «زخمی عمیق و التیامناپذیر بر پیکره جامعه» وارد کرده است.
شورا تاکید کرد که این خودکشیها نشان داد که «سیاستهای ایدئولوژیک و سرکوبگرانه چگونه میتواند نوجوانانی پرامید را به ورطه نابودی بکشاند.»
به نوشته این بیانیه، «مرگ آرزو خاوری و آیناز کریمی، همچون جانباختگان وقایع گذشته، نماد قربانیشدن آزادیخواهان در برابر ساختارهای سرکوبگر است.»
#آموزش_ایدولوژیک
#آموزش_ایدئولوژیک
#آموزش_مذهبی
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران روز دوشنبه ۲۸ آبان در یک بیانیه «قربانی شدن دانشآموزان تحت فشارهای آموزش ایدئولوژیک در مدارس» را محکوم کرد.
این تشکل سراسری معلمان در ایران با اشاره به اخبار «تلخ و جانکاه» خودکشی آرزو خاوری و آیناز کریمی، دو دانشآموز، در ماه آبان سال جاری، آن را نشاندهنده «عمق فاجعه» در ساختار آموزشی و اجتماعی ایران دانست که «زخمی عمیق و التیامناپذیر بر پیکره جامعه» وارد کرده است.
شورا تاکید کرد که این خودکشیها نشان داد که «سیاستهای ایدئولوژیک و سرکوبگرانه چگونه میتواند نوجوانانی پرامید را به ورطه نابودی بکشاند.»
به نوشته این بیانیه، «مرگ آرزو خاوری و آیناز کریمی، همچون جانباختگان وقایع گذشته، نماد قربانیشدن آزادیخواهان در برابر ساختارهای سرکوبگر است.»
#آموزش_ایدولوژیک
#آموزش_ایدئولوژیک
#آموزش_مذهبی
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔9😡2👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یووال نوح هراری، مورخ، نویسنده و فیلسوف اسرائیلی، از چهرههای برجستهای است که با آثارش تأثیر عمیقی بر درک ما از تاریخ، انسانشناسی و آینده بشریت گذاشته است. او در سال ۱۹۷۶ در اسرائیل به دنیا آمد و تحصیلات خود را در زمینه تاریخ در دانشگاه عبری اورشلیم آغاز کرد. هراری سپس دکترای خود را از دانشگاه آکسفورد دریافت کرد و با تمرکز بر تاریخ نظامی و فرهنگهای انسانی به تحقیقات خود ادامه داد. آثار او، بهویژه سهگانه «انسان خردمند»، «انسان خداگونه» و «۲۱ درس برای قرن ۲۱»، به موضوعاتی چون تکامل بشر، چالشهای پیش روی تمدن مدرن و پیشرفتهای فناوری میپردازد.
هراری با استفاده از زبانی ساده و روان، پیچیدگیهای علمی، تاریخی و فلسفی را به گونهای توضیح میدهد که مخاطبان گستردهای را جذب کرده است. او در آثار خود به مسائل اخلاقی، اجتماعی و تأثیر فناوریهای پیشرفته مانند هوش مصنوعی و بیوتکنولوژی نیز پرداخته و نگرانیهایی را در مورد آینده آزادی و هویت انسان مطرح میکند. هراری نه تنها نویسندهای پرفروش، بلکه سخنرانی الهامبخش است که در همایشهای جهانی درباره چشمانداز تمدن انسانی سخن میگوید.
#یواال_نوح_هراری #جنگ #گفتگو_توانا
هراری با استفاده از زبانی ساده و روان، پیچیدگیهای علمی، تاریخی و فلسفی را به گونهای توضیح میدهد که مخاطبان گستردهای را جذب کرده است. او در آثار خود به مسائل اخلاقی، اجتماعی و تأثیر فناوریهای پیشرفته مانند هوش مصنوعی و بیوتکنولوژی نیز پرداخته و نگرانیهایی را در مورد آینده آزادی و هویت انسان مطرح میکند. هراری نه تنها نویسندهای پرفروش، بلکه سخنرانی الهامبخش است که در همایشهای جهانی درباره چشمانداز تمدن انسانی سخن میگوید.
#یواال_نوح_هراری #جنگ #گفتگو_توانا
👍15
یکی از اصطلاحات کلیدی که در پادکست «دیگرینامه» در وبسایت «گفتوشنود» به آن پرداخته شد، اصطلاح «مسلمانبازی» بود که ساخته و پرداختهی صادق هدایت است.
اما صادق هدایت از آن چه منظور داشت؟
در شمارهی سیام و آخر پادکست دیگرینامه چنین آمده است: «ما این اصطلاح را که در زبان فارسی به همین شکل، ساخته صادق هدایت است، درست در معنای "اسلامگرایی" گرفتیم که اصطلاحی نسبتا جدید است. نویسنده و روشنفکر ایرانی که در دهه بیست خورشیدی در ایران شاهد میل سیاستمداران و شخصیتهای فرهنگی در استفاده از احساسات دینی مردم بود، این اصطلاح را از باب انتقاد و نکوهش مطرح کرد.
اصطلاح "مسلمانبازی" در نامههای هدایت به رفیقش، شهیدنورایی پیدا میشود که در فرانسه زندگی میکرد. هدایت در نامههایش که غالبا حاوی توصیف شرایط ایران آن دوره است، از ممنوعیت خوردن و نوشیدن در ماه رمضان، از تلاش برای وارد کردن مفاد درسی اسلامی در دانشگاهها و از تظاهر برخی شخصیتهای فرهنگی به تقید به اسلام، بهعنوان "مسلمانبازی" تعبیر میکند».
- برای شنیدن پادکست دیگرینامه به اینجا بروید:
https://dialog.tavaana.org/category/video/podcast/
#گفتگو_توانا #مسلمان_بازی #اسلام_گرایی #صادق_هدایت
@Dialogue1402
اما صادق هدایت از آن چه منظور داشت؟
در شمارهی سیام و آخر پادکست دیگرینامه چنین آمده است: «ما این اصطلاح را که در زبان فارسی به همین شکل، ساخته صادق هدایت است، درست در معنای "اسلامگرایی" گرفتیم که اصطلاحی نسبتا جدید است. نویسنده و روشنفکر ایرانی که در دهه بیست خورشیدی در ایران شاهد میل سیاستمداران و شخصیتهای فرهنگی در استفاده از احساسات دینی مردم بود، این اصطلاح را از باب انتقاد و نکوهش مطرح کرد.
اصطلاح "مسلمانبازی" در نامههای هدایت به رفیقش، شهیدنورایی پیدا میشود که در فرانسه زندگی میکرد. هدایت در نامههایش که غالبا حاوی توصیف شرایط ایران آن دوره است، از ممنوعیت خوردن و نوشیدن در ماه رمضان، از تلاش برای وارد کردن مفاد درسی اسلامی در دانشگاهها و از تظاهر برخی شخصیتهای فرهنگی به تقید به اسلام، بهعنوان "مسلمانبازی" تعبیر میکند».
- برای شنیدن پادکست دیگرینامه به اینجا بروید:
https://dialog.tavaana.org/category/video/podcast/
#گفتگو_توانا #مسلمان_بازی #اسلام_گرایی #صادق_هدایت
@Dialogue1402
❤7👍3
آیا «کلینیک ترک بیحجابی» اثر مثبت میگذارد یا منفی؟
پرسشی از مسلمانان مقید
نشریه صبح نو، مصاحبهای با حجتالاسلام محمدحسین طاهری آکردی، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر کرده که حاوی نکات جالبیست؛ طاهری آکردی میگوید نام «کلینیک ترک بیحجابی» تنها به عنوان یک گزینه در یکی از جلسات تخصصی ستاد امر به معروف استان تهران مطرح شد. «متاسفانه بدون هماهنگی با ستاد مرکزی و صرفا جهت توضیح طرح، این نام در قالب یک مصاحبه عمومی شد که واکنشهای متفاوتی برانگیخت… »
او در ادامه میگوید نباید مناقشه بر سر نام، محتوای فرهنگی و «جهادی» را تحتالشعاع قرار دهد. پرسشی که گفتوشنود از مسلمانان مقید دارد این است که آیا این نام را مناسب چنین طرحی میدانید؟
مسئولان این طرح میگویند که از دخترانی که در گذشته بیحجاب بودهاند اما به حجاب شرعی روی آوردهاند برای ارائه مشاوره به دختران بیحجاب استفاده میشود. ادعای آنها جایگزین کردن برخوردی فرهنگی به جای امنیتی و قضاییست. صرفنظر از اینکه با اجباری بودن یا اختیاری بودن حجاب موفقید، در مورد این نام یا عنوان چه فکر میکنید؟
گفتوشنود مایل است که پاسخهای شما را بازتاب دهد.
#گفتگو #رواداری #حجاب_اسلامی #مدارا
@dialogue1402
پرسشی از مسلمانان مقید
نشریه صبح نو، مصاحبهای با حجتالاسلام محمدحسین طاهری آکردی، دبیر ستاد امر به معروف و نهی از منکر کرده که حاوی نکات جالبیست؛ طاهری آکردی میگوید نام «کلینیک ترک بیحجابی» تنها به عنوان یک گزینه در یکی از جلسات تخصصی ستاد امر به معروف استان تهران مطرح شد. «متاسفانه بدون هماهنگی با ستاد مرکزی و صرفا جهت توضیح طرح، این نام در قالب یک مصاحبه عمومی شد که واکنشهای متفاوتی برانگیخت… »
او در ادامه میگوید نباید مناقشه بر سر نام، محتوای فرهنگی و «جهادی» را تحتالشعاع قرار دهد. پرسشی که گفتوشنود از مسلمانان مقید دارد این است که آیا این نام را مناسب چنین طرحی میدانید؟
مسئولان این طرح میگویند که از دخترانی که در گذشته بیحجاب بودهاند اما به حجاب شرعی روی آوردهاند برای ارائه مشاوره به دختران بیحجاب استفاده میشود. ادعای آنها جایگزین کردن برخوردی فرهنگی به جای امنیتی و قضاییست. صرفنظر از اینکه با اجباری بودن یا اختیاری بودن حجاب موفقید، در مورد این نام یا عنوان چه فکر میکنید؟
گفتوشنود مایل است که پاسخهای شما را بازتاب دهد.
#گفتگو #رواداری #حجاب_اسلامی #مدارا
@dialogue1402
🤣8💩7👍1
غسل تعمید سوسیالیسم
در بعضی سنتهای دینی، تعلل بیش از حد در قبرستانها و یا صرف وقت بسیار با اجساد، مکروه است و شوم تلقی میشود. اما داستان جیم جونز (Jim Jones)، رهبر فرهمند فرقه «معبد مردم» (Peoples Temple) را نمیتوان صرفا حول محور علاقه او به تابوت و به مراسم تشییع پیکر مردگان روایت کرد. اگرچه کسانی که در کودکی با او همبازی بودهاند نقل کردهاند که او جسد حیوانات کشتهشده در جادهها را با وسواس و علاقه به جعبههایی منتقل میکرد و برای آنها مراسم برگزار مینمود؛ همبازیهایش را تشویق به شرکت در چنین مراسمی میکرد و حتی یک بار خود گربهای را با چاقو کشت تا بتواند برای آن مراسم تشییع برگزار کند!
همسایگانش به خاطر میآورند که جیم جونز در کودکی خود را «فرشته مرگ» مینامید و اگرچه میدانیم که او به زندگی خود و پیروانش، با فرمان به خودکشی دستهجمعی، پایان داد، با این حال، در مطالعه زندگیاش برای آنها که میخواهند بدانند رهبران فرهمند کیستند و چگونه در حیات اجتماعی ما رشد و نمو میکنند، واقعیات عبرتآموزی غیر از علاقهی ریشهدار به مرگ وجود دارد!
جونز متولد می ۱۹۳۱ بود. پدر او یک مجروح جنگی بود و به همین علت قادر نبود کار کند و مقرریای که دریافت میکرد کفاف اداره خانواده را نمیداد. گفته میشود مادرش از محبت مادرانه نسبت به فرزند خود تهی بود و دردسرهای زندگی با پدر جونز، او را به ستوه آورده بود. آنها ناچار بودند با اقل امکانات زندگی کنند به طوری که غالباً خانوادهی پدری جیم، برای او خوراک و پوشاک میفرستادند و تلاش میکردند که با او مهربان باشند. ریشهی علاقه جیم جونز به سوسیالیسم و بعدها به زندگی اشتراکی (کمونیسم) بیگمان در فقر شدیدیست که در دوران کودکی تجربه کرده است.
او به شاخهای از مسیحیت علاقهمند شد که پنطیکاستی (Pentecostalism) نامیده میشود. این لفظ (پنطیکا) که به معنای پنجاهه است، به داستانی در عهد جدید اشاره میکند که مطابق با آن…
برای خواندن متن کامل این یادداشت به صفحهی گفتوشنود رجوع کنید در:
dialog.tavaana.org/jim-jones/
#فرقه #فرقه_گرایی #جیم_جونز #انتحار_آیینی #خودکشی_آیینی #خودکشی_فرقهای #مسیحیت #پنطیکا #رهبران_فرهمند #کاریزما #کاریزماتیک
@Dialogue1402
در بعضی سنتهای دینی، تعلل بیش از حد در قبرستانها و یا صرف وقت بسیار با اجساد، مکروه است و شوم تلقی میشود. اما داستان جیم جونز (Jim Jones)، رهبر فرهمند فرقه «معبد مردم» (Peoples Temple) را نمیتوان صرفا حول محور علاقه او به تابوت و به مراسم تشییع پیکر مردگان روایت کرد. اگرچه کسانی که در کودکی با او همبازی بودهاند نقل کردهاند که او جسد حیوانات کشتهشده در جادهها را با وسواس و علاقه به جعبههایی منتقل میکرد و برای آنها مراسم برگزار مینمود؛ همبازیهایش را تشویق به شرکت در چنین مراسمی میکرد و حتی یک بار خود گربهای را با چاقو کشت تا بتواند برای آن مراسم تشییع برگزار کند!
همسایگانش به خاطر میآورند که جیم جونز در کودکی خود را «فرشته مرگ» مینامید و اگرچه میدانیم که او به زندگی خود و پیروانش، با فرمان به خودکشی دستهجمعی، پایان داد، با این حال، در مطالعه زندگیاش برای آنها که میخواهند بدانند رهبران فرهمند کیستند و چگونه در حیات اجتماعی ما رشد و نمو میکنند، واقعیات عبرتآموزی غیر از علاقهی ریشهدار به مرگ وجود دارد!
جونز متولد می ۱۹۳۱ بود. پدر او یک مجروح جنگی بود و به همین علت قادر نبود کار کند و مقرریای که دریافت میکرد کفاف اداره خانواده را نمیداد. گفته میشود مادرش از محبت مادرانه نسبت به فرزند خود تهی بود و دردسرهای زندگی با پدر جونز، او را به ستوه آورده بود. آنها ناچار بودند با اقل امکانات زندگی کنند به طوری که غالباً خانوادهی پدری جیم، برای او خوراک و پوشاک میفرستادند و تلاش میکردند که با او مهربان باشند. ریشهی علاقه جیم جونز به سوسیالیسم و بعدها به زندگی اشتراکی (کمونیسم) بیگمان در فقر شدیدیست که در دوران کودکی تجربه کرده است.
او به شاخهای از مسیحیت علاقهمند شد که پنطیکاستی (Pentecostalism) نامیده میشود. این لفظ (پنطیکا) که به معنای پنجاهه است، به داستانی در عهد جدید اشاره میکند که مطابق با آن…
برای خواندن متن کامل این یادداشت به صفحهی گفتوشنود رجوع کنید در:
dialog.tavaana.org/jim-jones/
#فرقه #فرقه_گرایی #جیم_جونز #انتحار_آیینی #خودکشی_آیینی #خودکشی_فرقهای #مسیحیت #پنطیکا #رهبران_فرهمند #کاریزما #کاریزماتیک
@Dialogue1402
👍8
نیلا ابراهیمی، دختر ۱۷ ساله از افغانستان به خاطر تلاشهایش در زمینه حقوق کودکان و زنان برای دستیابی به آموزش در این کشور برنده "جایزه صلح کودکان" شد.
نیلا ابراهیمی که سه سال پیش، بعد از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، این کشور را ترک کرده بود، روز سهشنبه ۱۹ نوامبر (۲۹ آبان) جایزه معتبر حقوق کودکان را در آمستردام دریافت کرد.
بنیاد حقوق کودکان KidsRights گفته است، این دختر نوجوان که حالا ساکن کاناداست، "شجاعانه برای حقوق دختران و زنان در کشورش مبارزه میکند."
از نیلا در سالهای گذشته ترانه اعتراضی در اینترنت منتشر و به سرعت فراگیر شد. او در این اثر دیگر زنان و دختران افغان را تشویش میکرد تا حقوق خود را مطالبه کنند و از خود در برابر بیعدالتیها دفاع کنند.
نیلا ابراهیمی گفته است: «دریافت جایزه بینالمللی حقوق کودکان به این معنی است که صدای زنان و دختران افغان در سراسر جهان انعکاس مییابد. ما باید به تلاش خود ادامه دهیم تا به آنها در تاریکترین زمان امید بدهیم.»
دویچه وله گزارش داد، ابراهیمی سال گذشته در نشست حقوق بشر در ژنو گفته بود: «در حالی که من حالا در خانه جدید خود احساس امنیت میکنم، هر روز به دخترانی فکر میکنم که در افغانستان ماندهاند.»
نیلا از میان ۱۶۵ نفر از ۴۷ کشور به عنوان برنده این جایزه انتخاب شده است.
طالبان از زمان تسلط بر افغانستان در اوت سال ۲۰۲۱ گام به گام در مسیر محدود کردن زنان و حذف آنها از تمام فعالیتهای اجتماعی حرکت کرده است. سازمان ملل متحد این محدودیتها و نقض حقوق بشری زنان را "آپارتاید جنسیتی" عنوان کرده است.
#نیلا_ابراهیمی #جایزه_صلح_کودکان #آپارتاید_جنسیتی #حقوق_زنان #گفتگو_توانا
@dialogue1402
نیلا ابراهیمی که سه سال پیش، بعد از بازگشت دوباره طالبان به قدرت، این کشور را ترک کرده بود، روز سهشنبه ۱۹ نوامبر (۲۹ آبان) جایزه معتبر حقوق کودکان را در آمستردام دریافت کرد.
بنیاد حقوق کودکان KidsRights گفته است، این دختر نوجوان که حالا ساکن کاناداست، "شجاعانه برای حقوق دختران و زنان در کشورش مبارزه میکند."
از نیلا در سالهای گذشته ترانه اعتراضی در اینترنت منتشر و به سرعت فراگیر شد. او در این اثر دیگر زنان و دختران افغان را تشویش میکرد تا حقوق خود را مطالبه کنند و از خود در برابر بیعدالتیها دفاع کنند.
نیلا ابراهیمی گفته است: «دریافت جایزه بینالمللی حقوق کودکان به این معنی است که صدای زنان و دختران افغان در سراسر جهان انعکاس مییابد. ما باید به تلاش خود ادامه دهیم تا به آنها در تاریکترین زمان امید بدهیم.»
دویچه وله گزارش داد، ابراهیمی سال گذشته در نشست حقوق بشر در ژنو گفته بود: «در حالی که من حالا در خانه جدید خود احساس امنیت میکنم، هر روز به دخترانی فکر میکنم که در افغانستان ماندهاند.»
نیلا از میان ۱۶۵ نفر از ۴۷ کشور به عنوان برنده این جایزه انتخاب شده است.
طالبان از زمان تسلط بر افغانستان در اوت سال ۲۰۲۱ گام به گام در مسیر محدود کردن زنان و حذف آنها از تمام فعالیتهای اجتماعی حرکت کرده است. سازمان ملل متحد این محدودیتها و نقض حقوق بشری زنان را "آپارتاید جنسیتی" عنوان کرده است.
#نیلا_ابراهیمی #جایزه_صلح_کودکان #آپارتاید_جنسیتی #حقوق_زنان #گفتگو_توانا
@dialogue1402
❤5👏2🖕2👍1
https://www.youtube.com/watch?v=Vv-aYghsZRI
مجله «همایون» مجلهای مذهبی بود که در عین مذهبیبودن رویکردی انتقادی و اصلاحگرانه به برداشتهای سنتی از مذهب داشت. این، زمانی مهم به نظر میرسد که بدانیم این مجله به عنوان نخستین مجله مذهبی شهر قم شناخته میشود.
این مجله حدود یک سال و طی سالهای ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۴ منتشر میشد؛ یعنی در اوج اصلاحات دوره رضاشاه پهلوی که از جمله شامل اصلاحات در حوزه دین نیز میشد.
اگرچه در این مجله مقالاتی در دفاع از تشیع رایج و سنتی نیز منتشر میشد اما بیشتر نویسندگان اصلی مجله «همایون»، که خود یا طلبه بودند یا سابقه طلبگی داشتند، از حامیان جدی اصلاحات دینی بودند.
به عنوان نمونه میتوان از چهرههایی چون احمد کسروی، علیاکبر حَکَمیزاده یا علیاکبر برقعی نام برد. حکمیزاده را نیز شاید بتوان مهمترین نویسنده مجله دانست.
«رسول جعفریان» – از پژوهشگران حامی جمهوری اسلامی – که با نگاهی انتقادی این مجله را بررسی کرده است در ص ۴۸ کتاب خود با عنوان «جریانها و سازمانهای مذهبی-سیاسی ایران» در توضیحی اجمالی از مقالات اصلاحگرانه این مجله، چنین مینویسد:
«مقاله “زبان خنثی” در نشریه همایون به حمایت از بیرون ریختن کلمات عربی از زبان فارسی، در ادامه تلاشی که میرزا فتحعلی آخوندزاده آن را آغاز و کسروی به طور جدی آن را دنبال کرده بود، نگاشته شد. همینطور در مقاله “بتپرستی” در نشریه همایون در جهت نفی زیارت قبور ائمه اطهار مطالبی نوشته شده بود. بزرگداشت فردوسی که در سال ۱۳۱۳ در سراسر ایران دنبال میشد، در نشریه همایون پی گرفته شد و حتی در آن از رضاشاه ستایش شد. در این مجله کسروی نیز مقالهای تحت عنوان “ایران” نوشت و از خوانندگان خواست تا راهی جدای از گذشته انتخاب کرده، حرکت خود را ادامه دهند.»
برای تماشای ویدئویی که تیم پژوهشی گفتوشنود در ارتباط با این رویکرد اصلاحگرانه تهیه کرده است، از لینک یوتیوب استفاده کنید. برای خواندن ادامه متن همین گزارش به صفحه گفتوشنود رجوع کنید:
https://dialog.tavaana.org/homayoun-magazine-religious-reform/
#رواداری #دین #نقد_دین #نقد_دینی #گفتگو
@dialogue1402
مجله «همایون» مجلهای مذهبی بود که در عین مذهبیبودن رویکردی انتقادی و اصلاحگرانه به برداشتهای سنتی از مذهب داشت. این، زمانی مهم به نظر میرسد که بدانیم این مجله به عنوان نخستین مجله مذهبی شهر قم شناخته میشود.
این مجله حدود یک سال و طی سالهای ۱۳۱۳ تا ۱۳۱۴ منتشر میشد؛ یعنی در اوج اصلاحات دوره رضاشاه پهلوی که از جمله شامل اصلاحات در حوزه دین نیز میشد.
اگرچه در این مجله مقالاتی در دفاع از تشیع رایج و سنتی نیز منتشر میشد اما بیشتر نویسندگان اصلی مجله «همایون»، که خود یا طلبه بودند یا سابقه طلبگی داشتند، از حامیان جدی اصلاحات دینی بودند.
به عنوان نمونه میتوان از چهرههایی چون احمد کسروی، علیاکبر حَکَمیزاده یا علیاکبر برقعی نام برد. حکمیزاده را نیز شاید بتوان مهمترین نویسنده مجله دانست.
«رسول جعفریان» – از پژوهشگران حامی جمهوری اسلامی – که با نگاهی انتقادی این مجله را بررسی کرده است در ص ۴۸ کتاب خود با عنوان «جریانها و سازمانهای مذهبی-سیاسی ایران» در توضیحی اجمالی از مقالات اصلاحگرانه این مجله، چنین مینویسد:
«مقاله “زبان خنثی” در نشریه همایون به حمایت از بیرون ریختن کلمات عربی از زبان فارسی، در ادامه تلاشی که میرزا فتحعلی آخوندزاده آن را آغاز و کسروی به طور جدی آن را دنبال کرده بود، نگاشته شد. همینطور در مقاله “بتپرستی” در نشریه همایون در جهت نفی زیارت قبور ائمه اطهار مطالبی نوشته شده بود. بزرگداشت فردوسی که در سال ۱۳۱۳ در سراسر ایران دنبال میشد، در نشریه همایون پی گرفته شد و حتی در آن از رضاشاه ستایش شد. در این مجله کسروی نیز مقالهای تحت عنوان “ایران” نوشت و از خوانندگان خواست تا راهی جدای از گذشته انتخاب کرده، حرکت خود را ادامه دهند.»
برای تماشای ویدئویی که تیم پژوهشی گفتوشنود در ارتباط با این رویکرد اصلاحگرانه تهیه کرده است، از لینک یوتیوب استفاده کنید. برای خواندن ادامه متن همین گزارش به صفحه گفتوشنود رجوع کنید:
https://dialog.tavaana.org/homayoun-magazine-religious-reform/
#رواداری #دین #نقد_دین #نقد_دینی #گفتگو
@dialogue1402
YouTube
مجله «همایون» و حمایت از اصلاحات دینی
مجله «همایون» مجلهای مذهبی بود که در عین مذهبیبودن رویکردی انتقادی و اصلاحگرانه به برداشتهای سنتی از مذهب داشت. این، زمانی مهم به نظر میرسد که بدانیم این مجله به عنوان نخستین مجله مذهبی شهر قم شناخته میشود.
این مجله حدود یک سال و طی سالهای ۱۳۱۳…
این مجله حدود یک سال و طی سالهای ۱۳۱۳…
👍3
پژوهشگران با استفاده از تکنیکهای تصویربرداری پیشرفته، متنی پنهان را در زیر لایهای تزئینی از طلا بر روی یکی از صفحات معروفترین نسخهی خطی قرآن در جهان، موسوم به «قرآن آبی» کشف کردند.
به گزارش یورونیوز، محققان موزه ملی شیخ زاید در ابوظبی با استفاده از تکنیکهای تصویربرداری چندطیفی موفق به شناسایی آیاتی از سوره نساء در زیر لایهای تزئینی از طلا شدند. این کشف بر روی یکی از صفحات قرآن آبی صورت گرفت که یکی از مهمترین نمونههای خوشنویسی اسلامی محسوب میشود.
سوره نساء بر حقوق زنان، قانون ارث، مراقبت از یتیمان، ازدواج زنان، حلال و حرام و دفاع از عدالت تمرکز دارد.
ویژگیهای منحصر به فرد قرآن آبی
قرآن آبی نسخهای خطی از قرآن است که قدمت آن به قرون هشتم تا نهم میلادی بازمیگردد. این نسخه خطی به خاطر صفحات آبی یا نیلی رنگ، تزئینات نقرهای و خط کوفی طلایی خود معروف است. به نظر میرسد این ترکیب رنگها الهام گرفته از نسخههای خطی گرانبها مربوط به امپراتوری بیزانس در همسایگی ایران است که به داشتن صفحاتی با رنگ بنفش و طلاکوبشده شهرت داشتند.
متن این نسخه به خط کوفی نگاشته شده است. همانند دیگر نسخههای اولیه قرآن، خواندن این خط دشوار است، زیرا حروف به گونهای طراحی شدهاند که طول سطور با یکدیگر برابر باشد و علائم لازم برای تمایز بین حروف نیز حذف شده است.
نسخه اصلی قرآن آبی شامل ۶۰۰ صفحه بوده که هرکدام از پوست گوسفند ساخته شده بودند.
برگههای این نسخه خطی از سالهای اولیه قرن بیستم برای محققان شناخته شده بود، اما اولین بار در دهه ۱۹۷۰ و پس از نمایش چندین برگ از آن در نمایشگاههای بینالمللی مانند «هنرهای اسلام» در گالری هیوارد لندن توجه زیادی را به خود جلب کرد. این نسخه را به ایران یا تونس در قرن نهم نسبت دادند، هرچند برخی پژوهشگران آن را محصول امویان در اندلس، کلبیان در سیسیل یاعباسیان در عراق میدانند.
امروزه تنها حدود ۱۰۰ صفحه از این نسخه در مجموعههای خصوصی و موزهها در سراسر جهان موجود است که پنج صفحه آن در موزه ملی زاید به نمایش گذاشته خواهد شد.
#قرآن #قرآن_آبی #گفتگو_توانا
@dialogue1402
به گزارش یورونیوز، محققان موزه ملی شیخ زاید در ابوظبی با استفاده از تکنیکهای تصویربرداری چندطیفی موفق به شناسایی آیاتی از سوره نساء در زیر لایهای تزئینی از طلا شدند. این کشف بر روی یکی از صفحات قرآن آبی صورت گرفت که یکی از مهمترین نمونههای خوشنویسی اسلامی محسوب میشود.
سوره نساء بر حقوق زنان، قانون ارث، مراقبت از یتیمان، ازدواج زنان، حلال و حرام و دفاع از عدالت تمرکز دارد.
ویژگیهای منحصر به فرد قرآن آبی
قرآن آبی نسخهای خطی از قرآن است که قدمت آن به قرون هشتم تا نهم میلادی بازمیگردد. این نسخه خطی به خاطر صفحات آبی یا نیلی رنگ، تزئینات نقرهای و خط کوفی طلایی خود معروف است. به نظر میرسد این ترکیب رنگها الهام گرفته از نسخههای خطی گرانبها مربوط به امپراتوری بیزانس در همسایگی ایران است که به داشتن صفحاتی با رنگ بنفش و طلاکوبشده شهرت داشتند.
متن این نسخه به خط کوفی نگاشته شده است. همانند دیگر نسخههای اولیه قرآن، خواندن این خط دشوار است، زیرا حروف به گونهای طراحی شدهاند که طول سطور با یکدیگر برابر باشد و علائم لازم برای تمایز بین حروف نیز حذف شده است.
نسخه اصلی قرآن آبی شامل ۶۰۰ صفحه بوده که هرکدام از پوست گوسفند ساخته شده بودند.
برگههای این نسخه خطی از سالهای اولیه قرن بیستم برای محققان شناخته شده بود، اما اولین بار در دهه ۱۹۷۰ و پس از نمایش چندین برگ از آن در نمایشگاههای بینالمللی مانند «هنرهای اسلام» در گالری هیوارد لندن توجه زیادی را به خود جلب کرد. این نسخه را به ایران یا تونس در قرن نهم نسبت دادند، هرچند برخی پژوهشگران آن را محصول امویان در اندلس، کلبیان در سیسیل یاعباسیان در عراق میدانند.
امروزه تنها حدود ۱۰۰ صفحه از این نسخه در مجموعههای خصوصی و موزهها در سراسر جهان موجود است که پنج صفحه آن در موزه ملی زاید به نمایش گذاشته خواهد شد.
#قرآن #قرآن_آبی #گفتگو_توانا
@dialogue1402
👍6🤔2👎1