۱۶ آوریل، روز جهانی نقطهویرگول، فرصتی است برای یادآوری اینکه داستان بسیاری از انسانها هنوز به پایان نرسیده است.
این علامت نگارشی ساده، نمادی شده برای کسانی که با درد، افسردگی، اضطراب یا افکار خودکشی روبهرو بودهاند اما تصمیم گرفتهاند ادامه دهند.
نقطهویرگول میگوید: «اینجا نقطه پایان نبود، من مکث کردم، اما هنوز زندهام، هنوز حرفی برای گفتن دارم.» این روز، یادآور قدرت ایستادن دوباره است و نیازی است برای شنیدن، دیدن و همدلی با کسانی که در سکوت، بار سنگینی را به دوش میکشند.
در جهانی که سرعت و قضاوت جای گفتوگو را گرفته، بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی و شنیدن هستیم.
هر انسانی داستانی دارد که پشت لبخندها یا سکوتهایش پنهان شده.
اگر بیشتر بپرسیم، کمتر قضاوت کنیم، و با مهربانی گوش دهیم، شاید بتوانیم نقطهویرگولِ زندگی کسی باشیم؛ همان مکثِ نجاتبخش میان درد و پایان. گفتوگو، پلی است میان رنج و رهایی، و همدلی، نوری است در تاریکیِ ذهنهایی که تنها ماندهاند.
#نقطه_ویرگول #همدلی #گفتگو #هنر_شنیدن #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
۱۶ آوریل، روز جهانی نقطهویرگول، فرصتی است برای یادآوری اینکه داستان بسیاری از انسانها هنوز به پایان نرسیده است.
این علامت نگارشی ساده، نمادی شده برای کسانی که با درد، افسردگی، اضطراب یا افکار خودکشی روبهرو بودهاند اما تصمیم گرفتهاند ادامه دهند.
نقطهویرگول میگوید: «اینجا نقطه پایان نبود، من مکث کردم، اما هنوز زندهام، هنوز حرفی برای گفتن دارم.» این روز، یادآور قدرت ایستادن دوباره است و نیازی است برای شنیدن، دیدن و همدلی با کسانی که در سکوت، بار سنگینی را به دوش میکشند.
در جهانی که سرعت و قضاوت جای گفتوگو را گرفته، بیش از هر زمان دیگری نیازمند همدلی و شنیدن هستیم.
هر انسانی داستانی دارد که پشت لبخندها یا سکوتهایش پنهان شده.
اگر بیشتر بپرسیم، کمتر قضاوت کنیم، و با مهربانی گوش دهیم، شاید بتوانیم نقطهویرگولِ زندگی کسی باشیم؛ همان مکثِ نجاتبخش میان درد و پایان. گفتوگو، پلی است میان رنج و رهایی، و همدلی، نوری است در تاریکیِ ذهنهایی که تنها ماندهاند.
#نقطه_ویرگول #همدلی #گفتگو #هنر_شنیدن #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍10❤1
چرا حکومتهای دیکتاتوری مانند جمهوری اسلامی گفتوگو با مردم را محدود یا بهکلی نفی میکنند؟
پاسخ این پرسش را باید در ماهیت قدرتطلبانه و انحصارگرای چنین حکومتهایی جستوجو کرد. در نظامهایی که مشروعیت خود را نه از مشارکت مردم، بلکه از ایدئولوژی و سرکوب استخراج میکنند، گفتوگو تهدیدی جدی برای ساختار قدرت محسوب میشود.
گفتوگو بهمعنای شنیدن صدای دیگران، به رسمیت شناختن تفاوتها و پذیرش این واقعیت است که حقیقت میتواند چند وجهی باشد. اما حکومتهای تمامیتخواه، حقیقت را امری مطلق و انحصاری میدانند که تنها از زبان خودشان بیان میشود. به همین دلیل، آنها از هر امکان برای حذف صدای مخالف استفاده میکنند؛ از سانسور و سرکوب رسانهها گرفته تا سرکوب سازمانیافته مخالفان فکری، عقیدتی و حتی فرهنگی.
نتیجه این سیاست سرکوبگرانه، چیزی جز انباشت نارضایتی، افزایش بیاعتمادی عمومی، گسترش شکافهای اجتماعی و در نهایت، بروز خشونتهای پنهان و آشکار نیست. جامعهای که امکان گفتوگوی آزاد ندارد، بهتدریج به میدان نفرت، سوءتفاهم و خشونت بدل میشود. خفقان گفتوگو، آزادیهای فردی را قربانی میکند و جامعه را از پویایی، خلاقیت و همزیستی مسالمتآمیز تهی میسازد.
آیا انکار گفتگو به معنای انکار خود مردم نیست؟
و آیا ادامه این مسیر، جز به انزوا و فروپاشی درونی یک جامعه میانجامد؟
این پرسشها باید در فضای عمومی، بدون هراس و سانسور، مطرح و شنیده شوند. زیرا بدون گفتوگو، حقیقت دفن میشود و جامعه، آرامآرام به سوی سکوتی خطرناک پیش میرود.
#گفتگو #دیکتاتور #حقیقت #خشونت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا حکومتهای دیکتاتوری مانند جمهوری اسلامی گفتوگو با مردم را محدود یا بهکلی نفی میکنند؟
پاسخ این پرسش را باید در ماهیت قدرتطلبانه و انحصارگرای چنین حکومتهایی جستوجو کرد. در نظامهایی که مشروعیت خود را نه از مشارکت مردم، بلکه از ایدئولوژی و سرکوب استخراج میکنند، گفتوگو تهدیدی جدی برای ساختار قدرت محسوب میشود.
گفتوگو بهمعنای شنیدن صدای دیگران، به رسمیت شناختن تفاوتها و پذیرش این واقعیت است که حقیقت میتواند چند وجهی باشد. اما حکومتهای تمامیتخواه، حقیقت را امری مطلق و انحصاری میدانند که تنها از زبان خودشان بیان میشود. به همین دلیل، آنها از هر امکان برای حذف صدای مخالف استفاده میکنند؛ از سانسور و سرکوب رسانهها گرفته تا سرکوب سازمانیافته مخالفان فکری، عقیدتی و حتی فرهنگی.
نتیجه این سیاست سرکوبگرانه، چیزی جز انباشت نارضایتی، افزایش بیاعتمادی عمومی، گسترش شکافهای اجتماعی و در نهایت، بروز خشونتهای پنهان و آشکار نیست. جامعهای که امکان گفتوگوی آزاد ندارد، بهتدریج به میدان نفرت، سوءتفاهم و خشونت بدل میشود. خفقان گفتوگو، آزادیهای فردی را قربانی میکند و جامعه را از پویایی، خلاقیت و همزیستی مسالمتآمیز تهی میسازد.
آیا انکار گفتگو به معنای انکار خود مردم نیست؟
و آیا ادامه این مسیر، جز به انزوا و فروپاشی درونی یک جامعه میانجامد؟
این پرسشها باید در فضای عمومی، بدون هراس و سانسور، مطرح و شنیده شوند. زیرا بدون گفتوگو، حقیقت دفن میشود و جامعه، آرامآرام به سوی سکوتی خطرناک پیش میرود.
#گفتگو #دیکتاتور #حقیقت #خشونت #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍6
کارل ساگان (Carl Sagan)، اخترشناس، کیهانشناس و نویسندهی علمی برجسته، با نگاهی علمی، شکگرایانه و در عین حال شاعرانه به جهان هستی مینگریست. او یکی از مدافعان سرسخت روش علمی و تفکر نقادانه بود و باور داشت که حقیقت باید از مسیر تجربه، شواهد و آزمایش عبور کند، نه از ایمان یا سنت. ساگان به جای آنکه مستقیماً دین را دشمن علم بداند، بیشتر نگران آن بود که باورهای دینی غیرقابل اثبات، مانع کنجکاوی علمی و درک واقعگرایانه از کیهان شوند.
در آثارش، از جمله کتاب معروف «جهانی آکنده از شیاطین» (The Demon-Haunted World)، ساگان به نقد باورهای خرافی، ادعاهای ماوراءالطبیعه و روایتهای غیرعلمی از خدا و دین میپردازد. او مینویسد که بسیاری از این روایتها، پاسخهای سادهانگارانه به پرسشهای عمیق انسان دربارهی هستیاند، در حالی که علم، هرچند دشوارتر، اما راهی قابل اعتمادتر برای رسیدن به حقیقت ارائه میدهد. ساگان دین را به عنوان پدیدهای فرهنگی و روانی میفهمید که میتواند هم نیرویی برای تسلیبخشی باشد و هم ابزاری برای کنترل.
با این حال، ساگان برخوردی خصمانه با دین نداشت؛ او حتی در آثارش، جنبههایی از حس شگفتی و احترام نسبت به رمز و رازهای کیهان را به نمایش میگذارد که شباهتهایی با حس دینی دارد. به باور او، علم نه تنها با دین در تضاد نیست، بلکه میتواند جایگزینی خردمندانه و فروتنانه برای روایتهای دینی باشد؛ روایتی که به جای «پاسخهای قطعی»، با «پرسشهای بیپایان» زنده است. نگاه ساگان به خدا، بیشتر یک پرسش باز و یک استعارهی شاعرانه بود تا یک واقعیت اثباتپذیر.
#کارل_ساگان #تفکر_انتقادی #شک_گرایی #نقد_دین #خرافه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در آثارش، از جمله کتاب معروف «جهانی آکنده از شیاطین» (The Demon-Haunted World)، ساگان به نقد باورهای خرافی، ادعاهای ماوراءالطبیعه و روایتهای غیرعلمی از خدا و دین میپردازد. او مینویسد که بسیاری از این روایتها، پاسخهای سادهانگارانه به پرسشهای عمیق انسان دربارهی هستیاند، در حالی که علم، هرچند دشوارتر، اما راهی قابل اعتمادتر برای رسیدن به حقیقت ارائه میدهد. ساگان دین را به عنوان پدیدهای فرهنگی و روانی میفهمید که میتواند هم نیرویی برای تسلیبخشی باشد و هم ابزاری برای کنترل.
با این حال، ساگان برخوردی خصمانه با دین نداشت؛ او حتی در آثارش، جنبههایی از حس شگفتی و احترام نسبت به رمز و رازهای کیهان را به نمایش میگذارد که شباهتهایی با حس دینی دارد. به باور او، علم نه تنها با دین در تضاد نیست، بلکه میتواند جایگزینی خردمندانه و فروتنانه برای روایتهای دینی باشد؛ روایتی که به جای «پاسخهای قطعی»، با «پرسشهای بیپایان» زنده است. نگاه ساگان به خدا، بیشتر یک پرسش باز و یک استعارهی شاعرانه بود تا یک واقعیت اثباتپذیر.
#کارل_ساگان #تفکر_انتقادی #شک_گرایی #نقد_دین #خرافه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍10
گفتمان صلح در جمهوری اسلامی
طرحی از رضا عقیلی
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/islamicrepublic-and-peace/
صلح و رواداری، قبایی است که به تن مداراستیز جمهوری اسلامی بسیار گشاد است.
#گفتگو_توانا #صلح #اقلیت_مذهبی #مذاکره
@Dialogue1402
گفتمان صلح در جمهوری اسلامی
طرحی از رضا عقیلی
لینک وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/islamicrepublic-and-peace/
صلح و رواداری، قبایی است که به تن مداراستیز جمهوری اسلامی بسیار گشاد است.
#گفتگو_توانا #صلح #اقلیت_مذهبی #مذاکره
@Dialogue1402
👍6
ترویج همدلی و درک متقابل یکی از راهکارهای اساسی برای تقویت رواداری در جوامع متنوع است.
همدلی به ما امکان میدهد که خود را در جایگاه دیگران قرار دهیم، احساسات و چالشهای آنان را درک کنیم و از قضاوتهای شتابزده پرهیز نماییم.
این توانایی، بهویژه در مواجهه با افرادی که باورهای متفاوتی دارند، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای تمرین همدلی، میتوان از گوشدادن فعالانه به دیدگاههای دیگران آغاز کرد.
در گفتگوها، به جای تمرکز بر اختلافات، باید به نقاط مشترک توجه کرد و از پیشداوریهای منفی فاصله گرفت.
آموزش خانوادهها و مدارس درباره اهمیت احترام به تنوع عقیدتی و فرهنگی نیز میتواند نسل آینده را به ارزشهای رواداری و همزیستی مسالمتآمیز آشنا کند.
در سطح اجتماعی، برگزاری جلسات گفتوگو، نمایش آثار هنری و فرهنگی مرتبط با باورهای مختلف و تشویق تعامل میان افراد با عقاید گوناگون، میتواند فضایی برای درک متقابل ایجاد کند.
همدلی، نهتنها پل ارتباطی میان افراد، بلکه گامی مؤثر برای ساختن جامعهای عادلانه و پذیراتر است.
#همدلی #رواداری #پلورالیسم #باور #گفتگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ترویج همدلی و درک متقابل یکی از راهکارهای اساسی برای تقویت رواداری در جوامع متنوع است.
همدلی به ما امکان میدهد که خود را در جایگاه دیگران قرار دهیم، احساسات و چالشهای آنان را درک کنیم و از قضاوتهای شتابزده پرهیز نماییم.
این توانایی، بهویژه در مواجهه با افرادی که باورهای متفاوتی دارند، اهمیت بیشتری پیدا میکند.
برای تمرین همدلی، میتوان از گوشدادن فعالانه به دیدگاههای دیگران آغاز کرد.
در گفتگوها، به جای تمرکز بر اختلافات، باید به نقاط مشترک توجه کرد و از پیشداوریهای منفی فاصله گرفت.
آموزش خانوادهها و مدارس درباره اهمیت احترام به تنوع عقیدتی و فرهنگی نیز میتواند نسل آینده را به ارزشهای رواداری و همزیستی مسالمتآمیز آشنا کند.
در سطح اجتماعی، برگزاری جلسات گفتوگو، نمایش آثار هنری و فرهنگی مرتبط با باورهای مختلف و تشویق تعامل میان افراد با عقاید گوناگون، میتواند فضایی برای درک متقابل ایجاد کند.
همدلی، نهتنها پل ارتباطی میان افراد، بلکه گامی مؤثر برای ساختن جامعهای عادلانه و پذیراتر است.
#همدلی #رواداری #پلورالیسم #باور #گفتگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5
در این مجموعه نگاهی میاندازیم به شعارهایی که طی دههها از سوی رهبران جمهوری اسلامی تکرار شدهاند.
شعارهایی که نه تنها گفتمان عمومی را شکل دادهاند، بلکه هزینههای سنگینی در عرصههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر دوش مردم گذاشتهاند.
از دشمنسازی تا مداراستیزی، از فرصتسوزی تا انزوای جهانی.
این پست درباره یکی از همین شعارهاست.
نظر شما درباره این شعارها و پیامدهایش چیست؟
تجربه و دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید.
#دیگری_ستیزی #مدارا_ستیزی #نارواداری #حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #انزوا #تحریم #مذاکره #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در این مجموعه نگاهی میاندازیم به شعارهایی که طی دههها از سوی رهبران جمهوری اسلامی تکرار شدهاند.
شعارهایی که نه تنها گفتمان عمومی را شکل دادهاند، بلکه هزینههای سنگینی در عرصههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر دوش مردم گذاشتهاند.
از دشمنسازی تا مداراستیزی، از فرصتسوزی تا انزوای جهانی.
این پست درباره یکی از همین شعارهاست.
نظر شما درباره این شعارها و پیامدهایش چیست؟
تجربه و دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید.
#دیگری_ستیزی #مدارا_ستیزی #نارواداری #حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #انزوا #تحریم #مذاکره #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡3
محرومیت لاله ساعتی، نوکیش مسیحی، از مرخصی درمانی علیرغم آسیبدیدگی
لاله ساعتی، نوکیش مسیحی و زندانی عقیدتی در زندان اوین، با وجود آسیبدیدگی در دست چپ، از اعزام به بیمارستان و مرخصی درمانی محروم مانده است. او اخیراً در حیاط زندان زمین خورده و دو انگشت دستش دچار کجی شدهاند، اما ضابط امنیتی با درخواست مرخصی مخالفت کرده است.
ساعتی در بهمن ۱۴۰۲ بازداشت و در اسفند همان سال، توسط قاضی ایمان افشاری و بدون حق انتخاب وکیل، به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به دو سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعالخروجی محکوم شد. این حکم در پی فعالیتهای مسالمتآمیز مذهبی او و حضور در کلیساهای خانگی صادر شد.
او و مادرش در مرداد ۱۴۰۳ نیز به دادسرای ناحیه ۳۳ تهران احضار و تحت فشار و تهدید قرار گرفتند. همچنین، درخواست لاله ساعتی برای آزادی مشروط و یا گذراندن حبس با پابند الکترونیکی با مخالفت دادستان و وزارت اطلاعات رد شده است.
ساعتی که مدتی در مالزی زندگی میکرد، در سال ۲۰۱۷ به دلیل وضعیت نامناسب اقتصادی و تنهایی والدین سالمندش ناچار به بازگشت به ایران شد.
#نوکیش #نوکیش_مسیحی #رواداری #لاله_ساعتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
لاله ساعتی، نوکیش مسیحی و زندانی عقیدتی در زندان اوین، با وجود آسیبدیدگی در دست چپ، از اعزام به بیمارستان و مرخصی درمانی محروم مانده است. او اخیراً در حیاط زندان زمین خورده و دو انگشت دستش دچار کجی شدهاند، اما ضابط امنیتی با درخواست مرخصی مخالفت کرده است.
ساعتی در بهمن ۱۴۰۲ بازداشت و در اسفند همان سال، توسط قاضی ایمان افشاری و بدون حق انتخاب وکیل، به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» به دو سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعالخروجی محکوم شد. این حکم در پی فعالیتهای مسالمتآمیز مذهبی او و حضور در کلیساهای خانگی صادر شد.
او و مادرش در مرداد ۱۴۰۳ نیز به دادسرای ناحیه ۳۳ تهران احضار و تحت فشار و تهدید قرار گرفتند. همچنین، درخواست لاله ساعتی برای آزادی مشروط و یا گذراندن حبس با پابند الکترونیکی با مخالفت دادستان و وزارت اطلاعات رد شده است.
ساعتی که مدتی در مالزی زندگی میکرد، در سال ۲۰۱۷ به دلیل وضعیت نامناسب اقتصادی و تنهایی والدین سالمندش ناچار به بازگشت به ایران شد.
#نوکیش #نوکیش_مسیحی #رواداری #لاله_ساعتی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😢9🙏1💔1😡1
عبدالله حاجیصادقی، نماینده خامنهای در سپاه پاسداران گفت: «مساجد نباید به فضاهای سکولار تبدیل شوند، بلکه باید عبادت، سیاست، معرفت و روحیه جهادی را در خود جمع کنند.»
او اضافه کرد: «دشمن پس از ناکامی در تصرف اهداف نظامی، اکنون به دنبال تغییر باورها و گرایشهای مردم است.»
اظهارات حاجیصادقی مصداق روشن تحریف کارکرد واقعی مسجد است؛ نهادی که سالها برای بخشی از جامعه محل عبادت و خدمت به خلق خدا بود و باید محل آرامش، عبادت و گفتوگوی معنوی باشد، نه ابزاری برای تحمیل ایدئولوژی رسمی و نفرتپراکنی.
سالهاست که حکومت مساجد را از یک فضای عمومی مذهبی متعلق به همه مردم، به سنگر سیاسی و تبلیغاتی خود بدل کرده؛ جایی برای ترویج یک قرائت خاص از دین و سرکوب هر صدای مخالف.
حالا با وقاحت از سکولار نشدن مسجد میگویند، در حالی که خودشان آن را از مردم دزدیدهاند و به پایگاه انحصاری قدرت تبدیل کردهاند.
#حکومت_ایدئولوژیک #سکولاریسم #مسجد #عبادت #نفرت_پراکنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
عبدالله حاجیصادقی، نماینده خامنهای در سپاه پاسداران گفت: «مساجد نباید به فضاهای سکولار تبدیل شوند، بلکه باید عبادت، سیاست، معرفت و روحیه جهادی را در خود جمع کنند.»
او اضافه کرد: «دشمن پس از ناکامی در تصرف اهداف نظامی، اکنون به دنبال تغییر باورها و گرایشهای مردم است.»
اظهارات حاجیصادقی مصداق روشن تحریف کارکرد واقعی مسجد است؛ نهادی که سالها برای بخشی از جامعه محل عبادت و خدمت به خلق خدا بود و باید محل آرامش، عبادت و گفتوگوی معنوی باشد، نه ابزاری برای تحمیل ایدئولوژی رسمی و نفرتپراکنی.
سالهاست که حکومت مساجد را از یک فضای عمومی مذهبی متعلق به همه مردم، به سنگر سیاسی و تبلیغاتی خود بدل کرده؛ جایی برای ترویج یک قرائت خاص از دین و سرکوب هر صدای مخالف.
حالا با وقاحت از سکولار نشدن مسجد میگویند، در حالی که خودشان آن را از مردم دزدیدهاند و به پایگاه انحصاری قدرت تبدیل کردهاند.
#حکومت_ایدئولوژیک #سکولاریسم #مسجد #عبادت #نفرت_پراکنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤣13💩6👍1
در این مجموعه نگاهی میاندازیم به شعارهایی که طی دههها از سوی رهبران جمهوری اسلامی تکرار شدهاند.
شعارهایی که نه تنها گفتمان عمومی را شکل دادهاند، بلکه هزینههای سنگینی در عرصههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر دوش مردم گذاشتهاند.
از دشمنسازی تا مداراستیزی، از فرصتسوزی تا انزوای جهانی.
این پست درباره یکی از همین شعارهاست.
خمینی یک روز پس از حمله به سفارت آمریکا در تهران گفته بود:
«در نظرم است که در یک روایتى است که رسول خدا که مبعوث شد، آن شیطان بزرگ فریاد کرد و شیطانها را دور خودش جمع کرد و اینکه مشکل شد کار بر ما. در این انقلاب، شیطان بزرگ که امریکاست، شیاطین را با فریاد دور خودش دارد جمع مى کند. و چه بچه شیطانهایى که در ایران هستند و چه شیطانهایى که در خارج هستند، جمع کرده است و هیاهو به راه انداخته است.»
سخنان خمینی پس از اشغال سفارت آمریکا، با بهکارگیری واژههایی چون "شیطان بزرگ"، آغازگر گفتمانی خصمانه و افراطی بود که بهجای دیپلماسی و تعامل، بر دشمنسازی و اهریمنسازی استوار شد. این نگاه نهتنها زمینهساز قطع روابط با آمریکا شد، بلکه راه را برای دههها انزوای بینالمللی، بیاعتمادی جهانی و در نهایت تحریمهای گسترده هموار کرد؛ تحریمهایی که تا امروز، بار سنگین اقتصادی و معیشتی بر دوش مردم گذاشتهاند. سیاستی که با ادبیاتی شعاری و غیرمسئولانه آغاز شد، به زیان منافع ملی و رفاه عمومی تمام شد.
نظر شما درباره این شعارها و پیامدهایش چیست؟
تجربه و دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید.
#دیگری_ستیزی #مدارا_ستیزی #نارواداری #حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #انزوا #تحریم #مذاکره #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در این مجموعه نگاهی میاندازیم به شعارهایی که طی دههها از سوی رهبران جمهوری اسلامی تکرار شدهاند.
شعارهایی که نه تنها گفتمان عمومی را شکل دادهاند، بلکه هزینههای سنگینی در عرصههای سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر دوش مردم گذاشتهاند.
از دشمنسازی تا مداراستیزی، از فرصتسوزی تا انزوای جهانی.
این پست درباره یکی از همین شعارهاست.
خمینی یک روز پس از حمله به سفارت آمریکا در تهران گفته بود:
«در نظرم است که در یک روایتى است که رسول خدا که مبعوث شد، آن شیطان بزرگ فریاد کرد و شیطانها را دور خودش جمع کرد و اینکه مشکل شد کار بر ما. در این انقلاب، شیطان بزرگ که امریکاست، شیاطین را با فریاد دور خودش دارد جمع مى کند. و چه بچه شیطانهایى که در ایران هستند و چه شیطانهایى که در خارج هستند، جمع کرده است و هیاهو به راه انداخته است.»
سخنان خمینی پس از اشغال سفارت آمریکا، با بهکارگیری واژههایی چون "شیطان بزرگ"، آغازگر گفتمانی خصمانه و افراطی بود که بهجای دیپلماسی و تعامل، بر دشمنسازی و اهریمنسازی استوار شد. این نگاه نهتنها زمینهساز قطع روابط با آمریکا شد، بلکه راه را برای دههها انزوای بینالمللی، بیاعتمادی جهانی و در نهایت تحریمهای گسترده هموار کرد؛ تحریمهایی که تا امروز، بار سنگین اقتصادی و معیشتی بر دوش مردم گذاشتهاند. سیاستی که با ادبیاتی شعاری و غیرمسئولانه آغاز شد، به زیان منافع ملی و رفاه عمومی تمام شد.
نظر شما درباره این شعارها و پیامدهایش چیست؟
تجربه و دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید.
#دیگری_ستیزی #مدارا_ستیزی #نارواداری #حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #انزوا #تحریم #مذاکره #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡6🤣1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تأثیر نظام استبدادی بر اخلاق عمومی و روابط انسانی – روایت دکتر حسن باقرینیا
آیا نظام سیاسی بر اخلاق و رفتار شهروندانش تأثیر دارد؟ زیستن در یک فضای استبدادی چه بلایی بر سر مردم میآورد؟
دکتر حسن باقرینیا در ویدیویی به این پرسشها میپردازد و با طرح مثالهایی ملموس، نشان میدهد چگونه سیاست، رفتار اجتماعی و اخلاقی افراد را تحت تأثیر قرار میدهد.
او میگوید:
«اگر ما بخواهیم جامعهای داشته باشیم که آدمها در آن با هم همدلی داشته باشند، دیدگاههای همدیگر را بفهمند و بتوانند خودشان را جای هم بگذارند، آیا این ویژگی میتواند تحت تأثیر نظام سیاسی باشد؟
بله، بنا به دلایلی که عرض میکنم، این ویژگی میتواند از فضای سیاسی تأثیر بپذیرد.»
دکتر باقرینیا توضیح میدهد که همدلی و درک متقابل نیازمند زیستن در فضایی با امنیت روانی، اعتماد و نبود ترس است. در فضایی که بیاعتمادی، رعب و وحشت حاکم است، گفتگوهای صادقانه و ارتباطات باز (Open Communication) از بین میروند.
او مثال میزند:
«سالها در دانشگاه زندگی کردم. فرض کنید همکارم به من میگوید "ظهر شده، بیا بریم نماز جماعت". من نه به نماز جماعت و نه حتی به نماز باور دارم. اگر فضا باز و امن باشد، میتوانم بهراحتی بگویم: "شما راحت برو نمازتو بخون، بعد با هم ناهار میخوریم. من نماز نمیخوانم."
اما وقتی در فرم استخدامی یا ارزشیابی سالانه، نماینده آقای خامنهای یا وزارت اطلاعات باید بررسی کند که "فلانی نماز میخواند یا نه"، چطور میشود آدمی راست و صادق بود؟ چطور میشود در این فضا اعتماد را تجربه کرد؟»
او ادامه میدهد:
«ترس از اینکه امسال صلاحیت عمومیام تأیید نشود، چگونه میتواند اجازه گفتگوی همدلانه با همکارم را بدهد؟
زیستن در فضای استبدادی، اخلاق را هم فاسد میکند.»
در پایان، دکتر باقرینیا با لحنی هشداردهنده میگوید:
«برای رهایی جامعهمان از حکمرانی نالایقانی که چنین فضای مسمومی را ایجاد کردهاند، باید تلاش کنیم.»
#اعتماد #همدلی #گفتگو #آزادی #استبداد #گزینش #ترس #ریاکاری #حسن_باقری_نیا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آیا نظام سیاسی بر اخلاق و رفتار شهروندانش تأثیر دارد؟ زیستن در یک فضای استبدادی چه بلایی بر سر مردم میآورد؟
دکتر حسن باقرینیا در ویدیویی به این پرسشها میپردازد و با طرح مثالهایی ملموس، نشان میدهد چگونه سیاست، رفتار اجتماعی و اخلاقی افراد را تحت تأثیر قرار میدهد.
او میگوید:
«اگر ما بخواهیم جامعهای داشته باشیم که آدمها در آن با هم همدلی داشته باشند، دیدگاههای همدیگر را بفهمند و بتوانند خودشان را جای هم بگذارند، آیا این ویژگی میتواند تحت تأثیر نظام سیاسی باشد؟
بله، بنا به دلایلی که عرض میکنم، این ویژگی میتواند از فضای سیاسی تأثیر بپذیرد.»
دکتر باقرینیا توضیح میدهد که همدلی و درک متقابل نیازمند زیستن در فضایی با امنیت روانی، اعتماد و نبود ترس است. در فضایی که بیاعتمادی، رعب و وحشت حاکم است، گفتگوهای صادقانه و ارتباطات باز (Open Communication) از بین میروند.
او مثال میزند:
«سالها در دانشگاه زندگی کردم. فرض کنید همکارم به من میگوید "ظهر شده، بیا بریم نماز جماعت". من نه به نماز جماعت و نه حتی به نماز باور دارم. اگر فضا باز و امن باشد، میتوانم بهراحتی بگویم: "شما راحت برو نمازتو بخون، بعد با هم ناهار میخوریم. من نماز نمیخوانم."
اما وقتی در فرم استخدامی یا ارزشیابی سالانه، نماینده آقای خامنهای یا وزارت اطلاعات باید بررسی کند که "فلانی نماز میخواند یا نه"، چطور میشود آدمی راست و صادق بود؟ چطور میشود در این فضا اعتماد را تجربه کرد؟»
او ادامه میدهد:
«ترس از اینکه امسال صلاحیت عمومیام تأیید نشود، چگونه میتواند اجازه گفتگوی همدلانه با همکارم را بدهد؟
زیستن در فضای استبدادی، اخلاق را هم فاسد میکند.»
در پایان، دکتر باقرینیا با لحنی هشداردهنده میگوید:
«برای رهایی جامعهمان از حکمرانی نالایقانی که چنین فضای مسمومی را ایجاد کردهاند، باید تلاش کنیم.»
#اعتماد #همدلی #گفتگو #آزادی #استبداد #گزینش #ترس #ریاکاری #حسن_باقری_نیا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍13
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
این روزها که جامعه با نگاه به اخبار "مذاکره" در تلاش برای پیشبینی و یا ترسیم آینده است، بد نیست نگاهی دوباره بیندازیم به این فرد که تعقیباتی چنین میخواند و برای عالم و آدم از خدا مرگ میخواهد و به یاد بیاوریم که این افراد هنوز هستند و عدهای از آنها برای جامعه ایرانی تعین تکلیف میکنند.
شاید در نگاه اول غیرواقعی بهنظر میرسد،
اما هریک از ما ایرانیان افرادی را میشناسیم که از این پرفورمنس سراسر خشم فاصله چندانی ندارند.
به نظر شما ریشه این خشم که در سجاده عبادت و در نماز که "ستون دین"اش خواندهاند، در کجاست؟
در دین و دینداری یا ایدولوژی؟
دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید؟
#دین #نقد_دین #دیگری_ستیزی #حکومت_ایدولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
این روزها که جامعه با نگاه به اخبار "مذاکره" در تلاش برای پیشبینی و یا ترسیم آینده است، بد نیست نگاهی دوباره بیندازیم به این فرد که تعقیباتی چنین میخواند و برای عالم و آدم از خدا مرگ میخواهد و به یاد بیاوریم که این افراد هنوز هستند و عدهای از آنها برای جامعه ایرانی تعین تکلیف میکنند.
شاید در نگاه اول غیرواقعی بهنظر میرسد،
اما هریک از ما ایرانیان افرادی را میشناسیم که از این پرفورمنس سراسر خشم فاصله چندانی ندارند.
به نظر شما ریشه این خشم که در سجاده عبادت و در نماز که "ستون دین"اش خواندهاند، در کجاست؟
در دین و دینداری یا ایدولوژی؟
دیدگاههای خود را با ما به اشتراک بگذارید؟
#دین #نقد_دین #دیگری_ستیزی #حکومت_ایدولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5💩2
محمدحسین فقیهیزدی، رییس موسسه آموزش عالی اجتهاد گفت: «مواردی مانند رحم اجارهای، مسئلهای پیچیده و حساس است که باید در ابعاد فقهی و اجتماعی بهطور کامل بررسی شود.»
او افزود: «برخی مسائل مانند خرید تخمک و اسپرم را نمیتوان با خرید اعضای بدن انسان مقایسه کرد.»
اظهارات فقیهیزدی درباره پیچیدگیهای فقهی و اجتماعی رحم اجارهای و خرید گامتها (تخمک و اسپرم)، بازتابدهندهی همان حساسیتی است که بسیاری از عالمان دینی در ادیان مختلف—از جمله اسلام شیعه و سنی و همچنین مسیحیت کاتولیک—نسبت به این پیشرفتهای علمی و زیستی نشان میدهند، پیشتر پاپ فرانسیس رهبر کاتولیکهای جهان نیز نسبت به این مساله واکنش منفی نشان داده بود.
این نگاه که مبتنی بر اصول سنتی و تفسیرهای محدود از متون دینی است، میتواند بهعنوان یکی از موانع در مسیر استفاده مسئولانه از فناوریهای نوین باروری تلقی شود.
در حالیکه علم پزشکی تلاش دارد راهحلهایی برای بحران ناباروری ارائه دهد، مقاومت یا تردید فقهی و دینی در برابر این راهحلها، اغلب مانع از شکلگیری گفتمانی پیشرو و انسانی در این حوزه میشود.
#رحم_اجاره_ای #فقه_شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
او افزود: «برخی مسائل مانند خرید تخمک و اسپرم را نمیتوان با خرید اعضای بدن انسان مقایسه کرد.»
اظهارات فقیهیزدی درباره پیچیدگیهای فقهی و اجتماعی رحم اجارهای و خرید گامتها (تخمک و اسپرم)، بازتابدهندهی همان حساسیتی است که بسیاری از عالمان دینی در ادیان مختلف—از جمله اسلام شیعه و سنی و همچنین مسیحیت کاتولیک—نسبت به این پیشرفتهای علمی و زیستی نشان میدهند، پیشتر پاپ فرانسیس رهبر کاتولیکهای جهان نیز نسبت به این مساله واکنش منفی نشان داده بود.
این نگاه که مبتنی بر اصول سنتی و تفسیرهای محدود از متون دینی است، میتواند بهعنوان یکی از موانع در مسیر استفاده مسئولانه از فناوریهای نوین باروری تلقی شود.
در حالیکه علم پزشکی تلاش دارد راهحلهایی برای بحران ناباروری ارائه دهد، مقاومت یا تردید فقهی و دینی در برابر این راهحلها، اغلب مانع از شکلگیری گفتمانی پیشرو و انسانی در این حوزه میشود.
#رحم_اجاره_ای #فقه_شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3🤣1
داستانهایی که شادی و کودکی را میدزدند
گفتوشنود با کودکان بر اساس ترس
داستان «دختری که عقرب شد»، یک شایعه مذهبی درباره کودکی است که به دلیل توهین به ساحت دین به حیوان تبدیل شدهاست. داستانی که شنیدن آن برای کودکان با هراس و وحشت همراه میشود و نتیجه آن تحکیم ایمان مذهبی بر پایه ترس و وحشت است. گفتوشنود این داستان را در چند پست قبل بررسی کرده است.
چنین روایتهایی اغلب با هدف تربیت، اطاعت و ترساندن کودک بیان میشوند. اما در واقع، ذهن کودک را از همان ابتدا با احساس گناه، وحشت و اضطراب آشنا میکنند؛ احساساتی که ممکن است تا سالها باقی بمانند. استفاده از چنین داستانهایی در فضاهای کودکان مانند مدرسهها یا شهربازیها آسیبرسان است.
در نقطهی مقابل، در فضاهایی مانند شهربازیهای مدرن مانند دیزنیلند، کودکان با شخصیتهایی خیالی، رنگارنگ و شاد روبهرو میشوند؛ نه برای کنترل یا سرزنش، بلکه برای لبخند، خیالپردازی و امنیت. کودک قرار نیست بترسد، قرار است کشف کند و بخندد.
آنچه در سالهای نخست به ذهن کودک وارد میشود، فقط قصه نیست؛ بخشی از شخصیت و روان اوست. ما انتخاب میکنیم که این فضا را با نور و شادی پر کنیم یا با ترس و تهدید.
چرا برخی جوامع، تربیت را با ترساندن آغاز میکنند؟
چگونه میتوانیم روایتهای انسانیتری برای کودکان خود بسازیم؟
#آموزش_مذهبی #آموزش_سکولار #ترس #کودک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
داستانهایی که شادی و کودکی را میدزدند
گفتوشنود با کودکان بر اساس ترس
داستان «دختری که عقرب شد»، یک شایعه مذهبی درباره کودکی است که به دلیل توهین به ساحت دین به حیوان تبدیل شدهاست. داستانی که شنیدن آن برای کودکان با هراس و وحشت همراه میشود و نتیجه آن تحکیم ایمان مذهبی بر پایه ترس و وحشت است. گفتوشنود این داستان را در چند پست قبل بررسی کرده است.
چنین روایتهایی اغلب با هدف تربیت، اطاعت و ترساندن کودک بیان میشوند. اما در واقع، ذهن کودک را از همان ابتدا با احساس گناه، وحشت و اضطراب آشنا میکنند؛ احساساتی که ممکن است تا سالها باقی بمانند. استفاده از چنین داستانهایی در فضاهای کودکان مانند مدرسهها یا شهربازیها آسیبرسان است.
در نقطهی مقابل، در فضاهایی مانند شهربازیهای مدرن مانند دیزنیلند، کودکان با شخصیتهایی خیالی، رنگارنگ و شاد روبهرو میشوند؛ نه برای کنترل یا سرزنش، بلکه برای لبخند، خیالپردازی و امنیت. کودک قرار نیست بترسد، قرار است کشف کند و بخندد.
آنچه در سالهای نخست به ذهن کودک وارد میشود، فقط قصه نیست؛ بخشی از شخصیت و روان اوست. ما انتخاب میکنیم که این فضا را با نور و شادی پر کنیم یا با ترس و تهدید.
چرا برخی جوامع، تربیت را با ترساندن آغاز میکنند؟
چگونه میتوانیم روایتهای انسانیتری برای کودکان خود بسازیم؟
#آموزش_مذهبی #آموزش_سکولار #ترس #کودک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡5👍2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
علی خامنهای فروردین ۹۸: کشوری به بدی سعودی در دنیا سراغ ندارم
هم فاسد است هم دیکتاتور هم ظالم
علی خامنهای فروردین ۱۴۰۴: گسترش روابط میان ایران و عربستان دشمنانی دارد
باید بر این انگیزههای خصمانه فائق آمد
مواضع متناقض علی خامنهای درباره عربستان سعودی، نمونهای روشن از سیاستهای دیگریستیزانهای است که بهصورت مستمر از سوی رهبری جمهوری اسلامی دنبال شده است. او در فروردین ۱۳۹۸ عربستان را «بدترین کشور دنیا» خواند و آن را «مستبد، دیکتاتور، فاسد و ظالم» توصیف کرد؛ اما در فروردین ۱۴۰۴ با چرخشی آشکار از آمادگی برای گسترش روابط سخن گفت و مخالفت با نزدیکی دو کشور را به «دشمنان» نسبت داد. این نوع سخنگفتن، که با گفتمان دشمنسازی پیوند خورده، یکی از ابزارهای سنتی دیکتاتورها برای حفظ قدرت است: ایجاد تصویر دشمن بیرونی برای انحراف افکار عمومی از بحرانهای داخلی، سرکوب مخالفان، و تقویت انسجام مصنوعی درون حکومت.
حمله به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد در دیماه ۱۳۹۴، که با چراغ سبز نهادهای امنیتی صورت گرفت، نمونهای آشکار از تبعات سیاستهای تهاجمی و دیگریستیزانه جمهوری اسلامی بود؛ سیاستی که منجر به قطع روابط دیپلماتیک، افزایش انزوای منطقهای، و تحمیل هزینههای اقتصادی و سیاسی سنگین بر مردم ایران شد. در نهایت، تغییر لحن و تلاش برای عادیسازی روابط با عربستان، بدون هیچ مسئولیتپذیری در قبال اقدامات گذشته، نشان میدهد که دشمنسازی اگرچه بهصورت موقتی ابزاری برای بقاست، اما در درازمدت تنها دستاورد آن، فرصتسوزی، تحریم، و فروپاشی اعتماد بینالمللی نسبت به جمهوری اسلامی است.
#حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #دشمن_هراسی #مذاکره #دیکتاتور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
علی خامنهای فروردین ۹۸: کشوری به بدی سعودی در دنیا سراغ ندارم
هم فاسد است هم دیکتاتور هم ظالم
علی خامنهای فروردین ۱۴۰۴: گسترش روابط میان ایران و عربستان دشمنانی دارد
باید بر این انگیزههای خصمانه فائق آمد
مواضع متناقض علی خامنهای درباره عربستان سعودی، نمونهای روشن از سیاستهای دیگریستیزانهای است که بهصورت مستمر از سوی رهبری جمهوری اسلامی دنبال شده است. او در فروردین ۱۳۹۸ عربستان را «بدترین کشور دنیا» خواند و آن را «مستبد، دیکتاتور، فاسد و ظالم» توصیف کرد؛ اما در فروردین ۱۴۰۴ با چرخشی آشکار از آمادگی برای گسترش روابط سخن گفت و مخالفت با نزدیکی دو کشور را به «دشمنان» نسبت داد. این نوع سخنگفتن، که با گفتمان دشمنسازی پیوند خورده، یکی از ابزارهای سنتی دیکتاتورها برای حفظ قدرت است: ایجاد تصویر دشمن بیرونی برای انحراف افکار عمومی از بحرانهای داخلی، سرکوب مخالفان، و تقویت انسجام مصنوعی درون حکومت.
حمله به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد در دیماه ۱۳۹۴، که با چراغ سبز نهادهای امنیتی صورت گرفت، نمونهای آشکار از تبعات سیاستهای تهاجمی و دیگریستیزانه جمهوری اسلامی بود؛ سیاستی که منجر به قطع روابط دیپلماتیک، افزایش انزوای منطقهای، و تحمیل هزینههای اقتصادی و سیاسی سنگین بر مردم ایران شد. در نهایت، تغییر لحن و تلاش برای عادیسازی روابط با عربستان، بدون هیچ مسئولیتپذیری در قبال اقدامات گذشته، نشان میدهد که دشمنسازی اگرچه بهصورت موقتی ابزاری برای بقاست، اما در درازمدت تنها دستاورد آن، فرصتسوزی، تحریم، و فروپاشی اعتماد بینالمللی نسبت به جمهوری اسلامی است.
#حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #دشمن_هراسی #مذاکره #دیکتاتور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😁14💩5😈2👍1
آیا میدانستید؟
جمعه نیک، که مسیحیان آن را روز به صلیب کشیده شدن عیسی مسیح میدانند، یکی از غمانگیزترین روزها در تقویم مذهبی مسیحیان است.
این روز، بخشی از هفته مقدس است که با شام آخر آغاز میشود؛ شامی که عیسی با دوازده حواری خود صرف کرد و در آن لحظه، نان را به عنوان بدن خود و شراب را به عنوان خون خود به شاگردان داد.
در همین شب بود که یهودا اسخریوطی، یکی از شاگردان، او را به سی سکه نقره به مقامات یهودی لو داد؛ خیانتی که سرنوشتساز شد.
آیا میدانستید؟
مرگ عیسی مسیح بر صلیب، با تمام درد و رنجی که به همراه داشت، اساس آموزه رستگاری در مسیحیت است.
مسیحیان باور دارند که مرگ او برای بخشش گناهان بشر ضروری بود. اما داستان در اینجا پایان نمییابد؛ سه روز پس از مرگ، در روزی که به آن عید پاک یا ایستر میگویند، عیسی از مردگان برخاست.
این واقعه، نماد پیروزی بر مرگ و آغاز امیدی تازه برای مؤمنان است؛ امیدی که هر سال با عید پاک جشن گرفته میشود.
#عیدپاک #ایستر #شام_آخر #یهودا_اسخریوطی #جمعه_نیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آیا میدانستید؟
جمعه نیک، که مسیحیان آن را روز به صلیب کشیده شدن عیسی مسیح میدانند، یکی از غمانگیزترین روزها در تقویم مذهبی مسیحیان است.
این روز، بخشی از هفته مقدس است که با شام آخر آغاز میشود؛ شامی که عیسی با دوازده حواری خود صرف کرد و در آن لحظه، نان را به عنوان بدن خود و شراب را به عنوان خون خود به شاگردان داد.
در همین شب بود که یهودا اسخریوطی، یکی از شاگردان، او را به سی سکه نقره به مقامات یهودی لو داد؛ خیانتی که سرنوشتساز شد.
آیا میدانستید؟
مرگ عیسی مسیح بر صلیب، با تمام درد و رنجی که به همراه داشت، اساس آموزه رستگاری در مسیحیت است.
مسیحیان باور دارند که مرگ او برای بخشش گناهان بشر ضروری بود. اما داستان در اینجا پایان نمییابد؛ سه روز پس از مرگ، در روزی که به آن عید پاک یا ایستر میگویند، عیسی از مردگان برخاست.
این واقعه، نماد پیروزی بر مرگ و آغاز امیدی تازه برای مؤمنان است؛ امیدی که هر سال با عید پاک جشن گرفته میشود.
#عیدپاک #ایستر #شام_آخر #یهودا_اسخریوطی #جمعه_نیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤔8❤4👍2🙏1
در پی تشدید هشدار حمله نظامی احتمالی به جمهوری اسلامی، محمدباقر قالیباف، رییس مجلس، گفت: «امام گفت مسجد سنگر است، از جنگندهها و تهدیدات نترسید اما از خالی بودن مساجد بترسید.»
🟢یکی از مخاطبان درباره حرفهای قالیباف نوشت: «حالا دیگه برای نگران خالی بودن مسجد دیر شده. سالهاست از ترس جنگ و تهدید، مردم رو با شعار و ترس و احساسات مذهبی به صف کردن، ولی آخرش چی شد؟ نه عقل رو به کار گرفتن، نه منطق رو، فقط هر چی بود سوءاستفاده از باور مردم بود برای حفظ قدرت خودشون. حالا هی بگن از جنگنده نترسید، از خالی بودن مسجد بترسید، خب برادر! ما از هر دو باید بترسیم، چون شما کاری کردین که هم امنیتمون به خطر بیفته، هم ایمانمون.»
🟢مخاطب دیگهای نوشته: «انگار اون مثله معروف شده سرنوشت ما؛ هم پیازو خوردیم، هم چوبو، هم پولشو دادیم! با سیاستهای بیپایه، هم دین مردم رو خراب کردن، هم دنیای مردم رو. الانم که همه چیز رو به تهدید نظامی رسوندن، تازه یادشون افتاده مسجد خالیه. خب معلومه خالیه، وقتی مردم جز سختی و ریاکاری چیزی ندیدن، کی میمونه؟»
#حکومت_ایدئولوژیک #احساسات_مذهبی #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در پی تشدید هشدار حمله نظامی احتمالی به جمهوری اسلامی، محمدباقر قالیباف، رییس مجلس، گفت: «امام گفت مسجد سنگر است، از جنگندهها و تهدیدات نترسید اما از خالی بودن مساجد بترسید.»
🟢یکی از مخاطبان درباره حرفهای قالیباف نوشت: «حالا دیگه برای نگران خالی بودن مسجد دیر شده. سالهاست از ترس جنگ و تهدید، مردم رو با شعار و ترس و احساسات مذهبی به صف کردن، ولی آخرش چی شد؟ نه عقل رو به کار گرفتن، نه منطق رو، فقط هر چی بود سوءاستفاده از باور مردم بود برای حفظ قدرت خودشون. حالا هی بگن از جنگنده نترسید، از خالی بودن مسجد بترسید، خب برادر! ما از هر دو باید بترسیم، چون شما کاری کردین که هم امنیتمون به خطر بیفته، هم ایمانمون.»
🟢مخاطب دیگهای نوشته: «انگار اون مثله معروف شده سرنوشت ما؛ هم پیازو خوردیم، هم چوبو، هم پولشو دادیم! با سیاستهای بیپایه، هم دین مردم رو خراب کردن، هم دنیای مردم رو. الانم که همه چیز رو به تهدید نظامی رسوندن، تازه یادشون افتاده مسجد خالیه. خب معلومه خالیه، وقتی مردم جز سختی و ریاکاری چیزی ندیدن، کی میمونه؟»
#حکومت_ایدئولوژیک #احساسات_مذهبی #دین_گریزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍13😁3❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چند روز پیش، در یکی از سفرهای اخیرم به ناپل، بهطور کاملاً اتفاقی با صحنهای روبهرو شدم که هم چشمنواز بود و هم ذهنم را بهشدت درگیر کرد: خیابانی در مرکز شهر، در محاصرهی مردم، موسیقی، پرچمهای رنگارنگ، و گروههایی از کودکان و بزرگسالان که تندیسی طلایی از مریم را بر دوش میکشیدند. صداهای مارش، لباسهای آیینی، هیجان در چهرهی کودکان، اشتیاق پیرمردها و اشکهای پنهانی برخی زنان، صحنهای خلق کرده بود که اگرچه مذهبی بود، اما برای من بیشتر به یک تئاتر شهری تمامعیار شبیه بود نه به معنای تحقیر، بلکه به معنای عمیقِ بازنمایی جمعیِ یک باور.
من نه مؤمنم و نه به مفاهیم الهی باور دارم. اما همانطور که یک موزیسین بیخدا میتواند از باخ یا پرگولزی لذت ببرد، من هم در مواجهه با این مراسم، مجذوب جنبههایی از آن شدم که فراتر از دین بودند: قدرت تصویر، هماهنگی بدنها، تصرف فضا، و از همه مهمتر، میل انسان به خلق معنا در جهانی بیپاسخ. برای من، این مراسم تبلور نوعی “تلاش انسانی برای دوام یافتن” بود. نوعی مقاومت در برابر زوال، فراموشی، و بیریشگی.
این تجربه برایم یادآور آیینهای مذهبی در ایران شد بهویژه مراسم عزاداری محرم. در هر دو، فضا به تسخیر مردم درمیآید؛ بدنها بخشی از آیین میشوند، کودکان وارد جهانی آیینی و نمادین میشوند، و مفاهیمی مثل شهادت، پناه، نجات و درد، در قالب نمادها و صداها بازآفرینی میشوند. تفاوت البته قابل تأمل است: در سنت ایرانی، ما بیشتر با تراژدی، حزن، و «بازنمایی رنج» مواجهیم؛ در حالیکه در مراسم ناپلی، نوعی شور و شادی جمعی، نوعی بازسازی امید در قالب زیبایی وجود دارد. در ایران، عاشورا بیشتر فضای درونگرایانه و سنگین دارد؛ در ناپل، این مراسم به فضای بیرونی، عمومی و حتی کارناوالی نزدیک است. اما هر دو، در نهایت، روایتهایی هستند که مردم، با استفاده از آنها، خود را در جهان تعریف میکنند.
از نگاه پدیدارشناسی سکولار، آنچه در این مراسم اهمیت دارد، نه «واقعیتِ» قدسی، بلکه تجربهی زیستهی آن است. این آیینها تلاشی هستند برای خلق “امتداد” در دل روزمرگی. چیزی که مرا بیش از هر چیز جذب کرد، نه مریم یا دعاهای مکرر بود، بلکه این واقعیت بود که انسانها چطور، با توسل به نماد، تصویر، و تکرار، خود را از پوچی نجات میدهند بیآنکه لزوماً بدانند آیا آنچه میستایند، واقعاً وجود دارد یا نه.
از دید من، این مراسم، بیشتر از آنکه بازتاب یک خدا باشد، بازتاب خود انسان است: انسانی که در هزارتوی بیثباتیهای جهان مدرن، هنوز به دنبال چنگ انداختن به چیزی است که برایش معنا بیاورد؛ حتی اگر آن معنا بر پایهی افسانه یا اسطوره ساخته شده باشد.
متن و تصویر برگرفته از صفحه ایکس دکتر شاهین مدرس
#انسان #معنا #باور #آیین_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
من نه مؤمنم و نه به مفاهیم الهی باور دارم. اما همانطور که یک موزیسین بیخدا میتواند از باخ یا پرگولزی لذت ببرد، من هم در مواجهه با این مراسم، مجذوب جنبههایی از آن شدم که فراتر از دین بودند: قدرت تصویر، هماهنگی بدنها، تصرف فضا، و از همه مهمتر، میل انسان به خلق معنا در جهانی بیپاسخ. برای من، این مراسم تبلور نوعی “تلاش انسانی برای دوام یافتن” بود. نوعی مقاومت در برابر زوال، فراموشی، و بیریشگی.
این تجربه برایم یادآور آیینهای مذهبی در ایران شد بهویژه مراسم عزاداری محرم. در هر دو، فضا به تسخیر مردم درمیآید؛ بدنها بخشی از آیین میشوند، کودکان وارد جهانی آیینی و نمادین میشوند، و مفاهیمی مثل شهادت، پناه، نجات و درد، در قالب نمادها و صداها بازآفرینی میشوند. تفاوت البته قابل تأمل است: در سنت ایرانی، ما بیشتر با تراژدی، حزن، و «بازنمایی رنج» مواجهیم؛ در حالیکه در مراسم ناپلی، نوعی شور و شادی جمعی، نوعی بازسازی امید در قالب زیبایی وجود دارد. در ایران، عاشورا بیشتر فضای درونگرایانه و سنگین دارد؛ در ناپل، این مراسم به فضای بیرونی، عمومی و حتی کارناوالی نزدیک است. اما هر دو، در نهایت، روایتهایی هستند که مردم، با استفاده از آنها، خود را در جهان تعریف میکنند.
از نگاه پدیدارشناسی سکولار، آنچه در این مراسم اهمیت دارد، نه «واقعیتِ» قدسی، بلکه تجربهی زیستهی آن است. این آیینها تلاشی هستند برای خلق “امتداد” در دل روزمرگی. چیزی که مرا بیش از هر چیز جذب کرد، نه مریم یا دعاهای مکرر بود، بلکه این واقعیت بود که انسانها چطور، با توسل به نماد، تصویر، و تکرار، خود را از پوچی نجات میدهند بیآنکه لزوماً بدانند آیا آنچه میستایند، واقعاً وجود دارد یا نه.
از دید من، این مراسم، بیشتر از آنکه بازتاب یک خدا باشد، بازتاب خود انسان است: انسانی که در هزارتوی بیثباتیهای جهان مدرن، هنوز به دنبال چنگ انداختن به چیزی است که برایش معنا بیاورد؛ حتی اگر آن معنا بر پایهی افسانه یا اسطوره ساخته شده باشد.
متن و تصویر برگرفته از صفحه ایکس دکتر شاهین مدرس
#انسان #معنا #باور #آیین_مذهبی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5👎4