گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
‌رسانه‌های ایران روز هشتم مرداد از دیوارنگاره جدید میدان انقلاب تهران خبر دادند. در این دیوارنگاره رستم دستان، در حال نبرد با اژدهای نماد آمریکا است.

جمهوری اسلامی در سال‌های اخیر به‌ویژه پس از جنگ ۱۲ روزه، رویکردی متناقض را در پیش گرفته و برخلاف سیاست چهار دهه گذشته‌اش در نفی و انکار ملی‌گرایی، به بهره‌برداری گسترده از نمادها و اسطوره‌های باستانی ایران روی آورده است؛ نمونه‌ای از این چرخش را می‌توان در دیوارنگاره میدان انقلاب تهران دید که رستم دستان را در حال نبرد با اژدهایی نمادین (نماینده آمریکا) به تصویر می‌کشد.

این استفاده ابزاری از نمادهای ملی، نه تنها تلاشی برای تحریک احساسات ملی‌گرایانه در راستای اهداف ایدئولوژیک نظام است، بلکه نشانه‌ای از بحران مشروعیت و نیاز به بازتعریف هویت سیاسی در قالب عناصر مورد قبول مردم است.

چنین چرخشی در حالی رخ می‌دهد که جمهوری اسلامی در سوریه و دیگر عرصه‌های منطقه‌ای نیز سعی دارد با تکیه بر عناصر تمدنی ایرانی چهره‌ای متفاوت از خود ارائه دهد؛ حال آن‌که این همان ملی‌گرایی است که سال‌ها به‌عنوان انحراف یا تهدید فرهنگی تقبیح می‌شد.

#ملی_گرایی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤣14😈3🍌2🗿2❤1😐1
‌
گفت‌وگو؛
شرط زیستن در حقیقت

گفت‌وگو، بنیان اصلی جامعه‌ای است که در آن حقیقت مجال بروز می‌یابد. زیستن در حقیقت، بدون امکان گفتگو، به امری فردی و محصور در درون بدل می‌شود. در گفت‌وگو است که انسان‌ها می‌توانند دیدگاه‌های متفاوت خود را بی‌واسطه بیان کنند، سوءتفاهم‌ها را کاهش دهند و به درکی مشترک از واقعیت برسند. یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، گفت‌وگوی آزاد و عقلانی را شرط تحقق کنش ارتباطی می‌داند؛ او معتقد است تنها از خلال گفت‌وگوی مبتنی بر احترام متقابل، حقیقت جمعی و تصمیم‌گیری دموکراتیک ممکن می‌شود.

در جامعه‌ای که گفت‌وگو وجود ندارد، دروغ و سوءظن ریشه می‌دوانند. عدم گفت‌وگو میان اقشار مختلف، اقلیت‌ها و نهادهای قدرت، منجر به شکل‌گیری «زیستن در دروغ» می‌شود؛ حالتی که در آن افراد یا از ترس، یا از بی‌اعتمادی، آنچه را می‌اندیشند پنهان می‌کنند. نمونه‌اش را می‌توان در جوامعی دید که کنترل و سانسور، امکان گفتگو را از میان برده‌اند و شهروندان در انزوای فکری و شکاکیت مزمن نسبت به یکدیگر گرفتارند. هاول در قدرت بی‌قدرتان به همین وضعیت اشاره می‌کند: انسان‌هایی که حتی در درون خود نیز به زبان قدرت سخن می‌گویند، چرا که امکان گفت‌وگوی راستین را از دست داده‌اند.

فقدان گفت‌وگو، همچنین زمینه‌ساز خشونت، بی‌اعتمادی و قطبی شدن جامعه است. اعتراضات اجتماعی‌ای که با سرکوب یا بی‌توجهی مواجه می‌شوند، در غیاب مجرای گفت‌وگوی واقعی، به شکل‌های رادیکال و گاه ویرانگر بروز می‌یابند. جنبش‌های مدنی، مانند جنبش زنان در ایران یا جنبش سیاه‌پوستان در آمریکا، وقتی با شنیدن، همدلی و مذاکره همراه می‌شوند، امکان حل مسالمت‌آمیز مطالبات را فراهم می‌کنند. اما وقتی راه گفت‌وگو بسته می‌شود، جامعه به سوی تنش دائمی می‌رود.

در نهایت، گفت‌وگو نه تنها راه رسیدن به حقیقت است، بلکه خود نوعی کنش در راستای حقیقت به شمار می‌آید. گفت‌وگو یعنی پذیرفتن این‌که دیگری نیز سهمی از حقیقت دارد. به تعبیر گادامر، فیلسوف هرمنوتیک، «گفت‌وگو، فرآیندی است که در آن حقیقت بین طرفین اتفاق می‌افتد، نه در مالکیت هیچ‌یک از آن‌هاست.» بنابراین، اگر بخواهیم در جامعه‌ای زیست کنیم که حقیقت در آن زنده باشد، باید فرهنگ گفت‌وگو را نه‌فقط در سیاست، بلکه در خانواده، آموزش و زندگی روزمره نهادینه کنیم.

#گفتگو #قدرت_بی_قدرتان #زندگی_در_حقیقت #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍6💯1
‌
احمد علم‌الهدی، نماینده علی خامنه‌ای در خراسان رضوی، با استناد به سخنان رهبر جمهوری اسلامی گفت دشمنان در تلاش‌اند «دین و دانش» را از جامعه براندازند، اما تاکید کرد که مردم ایران با «دینداری» تسلیم نمی‌شوند.

او گفت: «تا زمانی که مردم دین دارند، تسلیم استکبار نمی‌شوند و هستی و سرنوشت خود را ملعبه جریان استکباری قرار نمی‌دهند.»

⁉️آیا کسی تاکنون توانسته دینداری مردم ایران را بیشتر از خود جمهوری اسلامی تحت تأثیر قرار دهد؟

این پرسش در برابر اظهارات احمد علم‌الهدی به‌درستی مطرح می‌شود. برخلاف ادعای او درباره پایداری دینداری مردم، آنچه امروز در جامعه ایران دیده می‌شود، روند فزاینده دین‌گریزی و روی‌گردانی از مظاهر دینی است؛ از افول مساجد گرفته تا کاهش چشمگیر باور به مناسک مذهبی همچون نماز، روزه و پایبندی به حجاب.

مردم ایران امروز نه‌تنها کمتر خود را متعهد به دین می‌داند، بلکه نسبت به هر آنچه رنگ و بوی تحمیل و حکومتی‌بودن دارد، با بدبینی و اعتراض می‌نگرد.

مردم، نه در برابر «استکبار جهانی»، بلکه در واکنش به سیاست‌های دین‌محور و سخت‌گیرانه جمهوری اسلامی، دین را ترک کرده‌اند.

این پدیده را نمی‌توان به دشمنان خارجی نسبت داد، بلکه باید آن را نتیجه سیاست‌های داخلی دانست که چهره‌ای عبوس، متحجر و ایدئولوژیک از دین ارائه کرده‌اند.

#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😁15👍2💩2❤1
Forwarded from گفت‌وشنود
حسن تقی‌زاده؛ آزادی‌خواه آشتی‌ناپذیر

سید‌حسن تقی‌زاده که با عنوان یک مشروطه‌خواه و تجددگرای رادیکال ایرانی در عصر مشروطه شهره است، در دفاع از گروه‌های اجتماعی که بر اثر فرهنگ مسلط، قرن‌ها به حاشیه رانده شده بودند، سوابق درخشانی از خود به جا گذاشته است به طوری که دست‌کم در یک مورد، هدف صدور فتواهای نمایندگان مذهب سنتی – یعنی آخوندهای شیعه – قرار گرفته است.

او در اولین مجلس شورای ملی با لباس اهل حوزه (عبا و عمامه) حاضر بود. در همین دوره از مجلس شورای ملی، وقتی انجمنی از زنان به نام «اتحادیه غیبی نسوان» از مجلس شورای ملی درخواست مجوز فعالیت کردند، تقی‌زاده جوان تنها نماینده‌ای بود که به استناد حقوق شهروندی زنان، قاطعانه از اعطای مجوز به این تشکل دفاع کرد.

در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید:
https://dialog.tavaana.org/hassan_taghizadeh/

#گفتگو_توانا #حسن_تقی‌_زاده #مشروطیت_ایران #انقلاب_مشروطه

@Dialogue1402
👍11❤2👏1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
رهبران سیاسی در ترویج اخلاق مدارا و جلوگیری از دیگرستیزی، نقشی بنیادین در شکل‌دهی ذهن و منش نسل‌های آینده دارد.

آن‌ها با گفتار، رفتار و سیاست‌های خود الگوهای اجتماعی می‌سازند که مستقیماً بر نظام آموزشی، رسانه‌ها و فرهنگ عمومی تأثیر می‌گذارد.

هنگامی که رهبران بر تفاهم، احترام متقابل و همزیستی تأکید می‌کنند، جامعه به‌سوی پذیرش تفاوت‌ها و پرورش نسلی بردبارتر حرکت می‌کند.

در مقابل، رهبرانی که با زبان نفرت، تبعیض یا دشمن‌سازی سخن می‌گویند، بذر خشونت و شکاف را در دل آموزش و تربیت می‌کارند. آینده از رهبرانی می‌گذرد که مدارا را نه شعار، بلکه منش عملی خود قرار دهند.

#اخلاق #مدارا #رواداری #دیگری_ستیزی #آموزش #سکولاریسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍9🏆1
‌
چرا اخلاق و معنویت سکولار بر اخلاق و معنویت دینی برتری دارد؟

پیامی از همراهان

در جهانی پر از تنوع دینی، فرهنگی و فلسفی، این پرسش قدیمی دوباره با صدایی نو مطرح می‌شود:
آیا می‌توان اخلاقی زیست، بی‌آن‌که مذهبی بود؟
و فراتر از آن:
آیا ممکن است اخلاق و معنویت سکولار در برخی بنیادها و کارکردها، از اخلاق و معنویت دینی انسانی‌تر، پویاتر و مؤثرتر باشد؟

در این یادداشت، پاسخی آری‌گونه به این پرسش را از چند زاویه بررسی می‌کنیم.

۱. تفاوت زبان‌ها:

زبان هدایت‌گر / تحمیلی در برابر زبان پرسش‌گر / تحلیلی

زبان دینی، چه در قرآن، تورات یا متون بودایی، اغلب زبانی است قطعی، هنجاری و آمرانه.
در این زبان، «باید»‌ها از مرجعی ماورایی صادر می‌شود: خدا چنین خواسته است.
اخلاق در این قالب، فرمان است؛ نه دعوت. اطاعت فضیلت است، نه پرسش.

در مقابل، زبان اخلاق سکولار، زبانی است تفسیری، انتقادی و استدلال‌محور.
در آن، فرد خود به اخلاق می‌اندیشد، آن را برمی‌گزیند، و در قبالش پاسخ‌گوست—نه در برابر قدرتی متعال، بلکه در برابر وجدان، جامعه، و رنج انسان دیگر.

📌 در دنیای متکثر امروز، زبانی که بر پایه‌ی استدلال، هم‌فهمی و پرسش استوار باشد، در عمل مؤثرتر، انسانی‌تر و کمتر مستعد سوءاستفاده است.

۲. مسئولیت‌پذیری:

ترس از مجازات الهی یا وفاداری به وجدان انسانی؟

اخلاق دینی اغلب با وعده‌ی پاداش یا تهدید به مجازات در جهان دیگر گره خورده است. فرد خوبی می‌کند چون بهشت می‌خواهد یا از جهنم می‌هراسد.

اما اخلاق سکولار، در تلاش است انسانی پرورش دهد که نیکی کند نه از ترس، بلکه از درک و همدلی.
در این دیدگاه، اخلاق نه فرمانی از بیرون، بلکه درکی از درون است: پاسخ ما به دیگری، به رنج، به عدالت.

۳. معنویت سکولار:

زیستن آگاهانه و اصیل، بدون نیاز به فراطبیعت

معنویت همیشه با پرستش خدا یا تقدیس مقدسات تعریف نمی‌شود.
در سنت‌های سکولار، معنویت می‌تواند تجربه‌ی ژرف حضور، عشق، همدلی، یا شگفتی در برابر زندگی و طبیعت باشد.
همان‌طور که در آثار کسانی چون اسپینوزا، آلبر کامو، و حتی ویکتور فرانکل می‌بینیم، معنویت می‌تواند زمینی، درونی، بدون نیاز به معجزه یا ایمان ماورایی باشد.

📌 این معنویت، جهانی‌تر و آزادتر است.
در آن، حتی بی‌خدایان نیز به تجربه‌های اصیل انسانی دست می‌یابند.

ادامه را در اسلاید ها بخوانید

#اخلاق #دین #معنویت #سکولاریسم #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍9👌1
‌
با گذشت ۳۹ روز از بازداشت ایمان رحمت‌پناه، شهروند بهایی ساکن شیراز، وی همچنان در وضعیت بلاتکلیف به‌سر می‌برد و مقامات قضایی تاکنون هیچ توضیح رسمی درباره علت بازداشت یا اتهامات او ارائه نکرده‌اند.

بر اساس اطلاعات منابع مطلع، ایمان رحمت‌پناه حدود ۸ روز پیش، بدون اطلاع قبلی خانواده و در حالی‌که بستگانش روزانه برای پیگیری وضعیت او به دادگاه مراجعه می‌کردند، از محل بازداشت اولیه‌اش در «پلاک ۱۰۰» به زندان مرکزی عادل‌آباد شیراز منتقل شده است.

علیرغم پیگیری‌های مکرر خانواده از دادگاه انقلاب شیراز، تنها پاسخی که دریافت کرده‌اند، این است که «پرونده هنوز به دادگاه ارسال نشده است».

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه توضیح رسمی از سوی نهادهای امنیتی یا قضایی درباره دلایل بازداشت یا روند حقوقی پرونده ایمان رحمت‌پناه منتشر نشده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡4🔥1🙏1