پیمان ابراهیم و ضرورت همزیستی مسالمتآمیز
پیام همراهان
پیمان ابراهیم، بهعنوان ابتکاری مهم برای نزدیکی ملتها و فرهنگهای خاورمیانه، حامل نمادگرایی ویژهای است. انتخاب نام «ابراهیم» یادآور پیامبری است که در سه دین یهودیت، مسیحیت و اسلام جایگاهی مشترک دارد و میتواند الهامبخش صلح، تفاهم و همزیستی باشد. با این حال، تحقق معنای واقعی این پیمان تنها در گرو سیاست نیست، بلکه مستلزم توجه جدی به بُعد فرهنگی و بهویژه مسئله خشونت فرهنگی است.
خشونت فرهنگی به معنای بازتولید روایتها و کلیشههای منفی درباره دیگران است؛ امری که به شکلگیری بیاعتمادی، نفرت و در نهایت تنشهای آشکار میانجامد. نمونه بارز آن را میتوان در محتوای آموزشی و رسانهای مشاهده کرد؛ جایی که کتابهای درسی یا برنامههای خبری گاه تصویری تحریفشده و خصمانه از «دیگری» ارائه میدهند و ذهنیت نسلهای جوان را نسبت به همسایگانشان مسموم میسازند. این چرخه، اگر ادامه یابد، راه هرگونه صلح پایدار را خواهد بست.
برای عبور از این وضعیت، باید به عدالت فرهنگی توجهی جدی داشت. اصلاح نظام آموزشی، طراحی پروژههای مشترک فرهنگی، و برگزاری کارگاههای بینفرهنگی از جمله اقداماتی است که میتواند به کاهش خشونت فرهنگی کمک کند. نقش نهادهای مدنی و جامعه جهانی نیز در پشتیبانی از رسانههای مسئولیتپذیر و آموزشهای همدلانه بسیار کلیدی است.
خاورمیانه سرزمینی است که سه دین ابراهیمی آن را مقدس میشمارند. تاریخ نشان داده است که شکوفایی تمدن در این منطقه، زمانی امکانپذیر بوده که مسلمانان، مسیحیان و یهودیان در فضایی روادارانه در کنار هم زیستهاند. از همین رو، همزیستی مسالمتآمیز نه تنها یک آرمان اخلاقی، بلکه ضرورتی تاریخی و فرهنگی برای دستیابی به صلح پایدار است.
امید آن است که پیمان ابراهیم، با فراتر رفتن از مرزهای سیاسی و امنیتی، به فرصتی برای کاهش خشونت فرهنگی و تقویت زیست مشترک بدل شود.
#پیمان_ابراهیم #صلح #اسرائیل #جنگ #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پیمان ابراهیم و ضرورت همزیستی مسالمتآمیز
پیام همراهان
پیمان ابراهیم، بهعنوان ابتکاری مهم برای نزدیکی ملتها و فرهنگهای خاورمیانه، حامل نمادگرایی ویژهای است. انتخاب نام «ابراهیم» یادآور پیامبری است که در سه دین یهودیت، مسیحیت و اسلام جایگاهی مشترک دارد و میتواند الهامبخش صلح، تفاهم و همزیستی باشد. با این حال، تحقق معنای واقعی این پیمان تنها در گرو سیاست نیست، بلکه مستلزم توجه جدی به بُعد فرهنگی و بهویژه مسئله خشونت فرهنگی است.
خشونت فرهنگی به معنای بازتولید روایتها و کلیشههای منفی درباره دیگران است؛ امری که به شکلگیری بیاعتمادی، نفرت و در نهایت تنشهای آشکار میانجامد. نمونه بارز آن را میتوان در محتوای آموزشی و رسانهای مشاهده کرد؛ جایی که کتابهای درسی یا برنامههای خبری گاه تصویری تحریفشده و خصمانه از «دیگری» ارائه میدهند و ذهنیت نسلهای جوان را نسبت به همسایگانشان مسموم میسازند. این چرخه، اگر ادامه یابد، راه هرگونه صلح پایدار را خواهد بست.
برای عبور از این وضعیت، باید به عدالت فرهنگی توجهی جدی داشت. اصلاح نظام آموزشی، طراحی پروژههای مشترک فرهنگی، و برگزاری کارگاههای بینفرهنگی از جمله اقداماتی است که میتواند به کاهش خشونت فرهنگی کمک کند. نقش نهادهای مدنی و جامعه جهانی نیز در پشتیبانی از رسانههای مسئولیتپذیر و آموزشهای همدلانه بسیار کلیدی است.
خاورمیانه سرزمینی است که سه دین ابراهیمی آن را مقدس میشمارند. تاریخ نشان داده است که شکوفایی تمدن در این منطقه، زمانی امکانپذیر بوده که مسلمانان، مسیحیان و یهودیان در فضایی روادارانه در کنار هم زیستهاند. از همین رو، همزیستی مسالمتآمیز نه تنها یک آرمان اخلاقی، بلکه ضرورتی تاریخی و فرهنگی برای دستیابی به صلح پایدار است.
امید آن است که پیمان ابراهیم، با فراتر رفتن از مرزهای سیاسی و امنیتی، به فرصتی برای کاهش خشونت فرهنگی و تقویت زیست مشترک بدل شود.
#پیمان_ابراهیم #صلح #اسرائیل #جنگ #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊5👎1
بازداشت یک زن به دلیل آوازخوانی در معابر عمومی در آمل
دادستان عمومی و انقلاب اسلامی شهرستان آمل از بازداشت یک زن به دلیل آوازخوانی در خیابانهای این شهر خبر داد.
به گزارش رسانههای داخلی، این شهروند در معابر عمومی اقدام به خواندن آواز کرده و پس از انتشار ویدیویی از این اقدام در شبکههای اجتماعی، دستگاه قضایی علیه وی تشکیل پرونده داده است. بر اساس اعلام مقام قضایی، برای این زن قرار تأمین کیفری صادر شده است، اما تاکنون جزئیاتی درباره هویت او، محل نگهداری و اتهامات مطروحه ارائه نشده است.
بازداشت زنان به دلیل آوازخوانی در ایران مسبوق به سابقه است و در سالهای اخیر نمونههای مشابهی در شهرهای مختلف گزارش شده است.
این رخداد بار دیگر نشاندهنده فشار سنگین محدودیتهای ایدئولوژیک علیه زنان در ایران است؛ محدودیتهایی که نهتنها آزادی هنری آنان را سرکوب میکند، بلکه حق طبیعی زنان برای انتخاب پوشش، بیان آزادانه و حضور فعال در عرصههای فرهنگی و اجتماعی را نیز به شدت محدود ساخته است. بازداشت یک زن صرفاً به دلیل آوازخوانی در خیابان، نمادی آشکار از نگاه تبعیضآمیز و سرکوبگرانهای است که آزادیهای بنیادین انسانی را قربانی میکند و فاصله جامعه ایران را از معیارهای حقوق بشری و شأن انسانی بیشتر میسازد.
#آواز_زنان #آوازخوانی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بازداشت یک زن به دلیل آوازخوانی در معابر عمومی در آمل
دادستان عمومی و انقلاب اسلامی شهرستان آمل از بازداشت یک زن به دلیل آوازخوانی در خیابانهای این شهر خبر داد.
به گزارش رسانههای داخلی، این شهروند در معابر عمومی اقدام به خواندن آواز کرده و پس از انتشار ویدیویی از این اقدام در شبکههای اجتماعی، دستگاه قضایی علیه وی تشکیل پرونده داده است. بر اساس اعلام مقام قضایی، برای این زن قرار تأمین کیفری صادر شده است، اما تاکنون جزئیاتی درباره هویت او، محل نگهداری و اتهامات مطروحه ارائه نشده است.
بازداشت زنان به دلیل آوازخوانی در ایران مسبوق به سابقه است و در سالهای اخیر نمونههای مشابهی در شهرهای مختلف گزارش شده است.
این رخداد بار دیگر نشاندهنده فشار سنگین محدودیتهای ایدئولوژیک علیه زنان در ایران است؛ محدودیتهایی که نهتنها آزادی هنری آنان را سرکوب میکند، بلکه حق طبیعی زنان برای انتخاب پوشش، بیان آزادانه و حضور فعال در عرصههای فرهنگی و اجتماعی را نیز به شدت محدود ساخته است. بازداشت یک زن صرفاً به دلیل آوازخوانی در خیابان، نمادی آشکار از نگاه تبعیضآمیز و سرکوبگرانهای است که آزادیهای بنیادین انسانی را قربانی میکند و فاصله جامعه ایران را از معیارهای حقوق بشری و شأن انسانی بیشتر میسازد.
#آواز_زنان #آوازخوانی #حکومت_ایدئولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡9🥴4🔥1
آیا میدانستید؟
مهرگان؛ دومین جشن بزرگ ایرانیان
یادگار پیروزی فریدون بر ضحاک
آیا میدانستید جشن مهرگان پس از نوروز، دومین جشن بزرگ ایرانیان در دوران باستان به شمار میرفته است؟ این جشن باشکوه در پاییز و در آغاز مهرماه برگزار میشد و همواره نماد شادی، سپاسگزاری و یگانگی مردم ایران بود. بسیاری از منابع تاریخی این جشن را همسنگ نوروز میدانند و معتقدند که اهمیت آن تنها در گذر زمان و دگرگونیهای اجتماعی کمرنگ شده است.
آیا میدانستید یکی از مهمترین روایتهای پیوندخورده با جشن مهرگان، داستان بند کشیدن ضحاک و بر تخت نشستن فریدون است؟ بر پایه اسطورههای ایرانی، فریدون در روز مهرگان پس از پیروزی بر ضحاک، او را در کوه دماوند به بند کشید و بر تخت پادشاهی نشست. همین رویداد اسطورهای باعث شد مهرگان به نماد رهایی از ظلم و آغاز دوران دادگری شناخته شود.
آیا میدانستید جشن مهرگان آیینی ششروزه داشته است؟ در سه روز نخست، مردم به شادی، بزم و گردهمایی میپرداختند و در سه روز بعدی، آیینهای دینی، نیایش و سپاسگزاری از ایزد مهر برگزار میشد. این تقسیمبندی نشان میدهد که مهرگان هم جنبهی اجتماعی و هم جنبهی آیینی داشته است و توانسته بود نیازهای گوناگون مردم را برآورده کند.
آیا میدانستید در مراسم مهرگان، پوشیدن جامههای نو و رنگارنگ، گستردن سفرههای ویژه با خوراکیهایی چون انار، سیب، انگور و شربتهای شیرین مرسوم بود؟ مردم همچنین عود و بخور روشن میکردند و جامهای می یا نوشیدنیهای سنتی را به سلامتی یکدیگر مینوشیدند. این آیینها نشانی از سپاس از برکت زمین و شادی جمعی بوده است.
آیا میدانستید جشن مهرگان تنها به ایران محدود نبود؟ این آیین در میان اقوام گوناگون سرزمینهای ایرانیتبار از هند تا آسیای میانه و از قفقاز تا بینالنهرین رواج داشت. گستردگی جغرافیایی مهرگان نشان از نفوذ فرهنگی و مذهبی آن دارد، بهگونهای که حتی در دورههای اسلامی نیز برخی فرمانروایان آن را گرامی میداشتند.
آیا میدانستید نام "مهرگان" برگرفته از ایزد مهر است که در باورهای ایرانی نماد پیمان، دوستی، راستی و روشنایی به شمار میرود؟ جشن مهرگان در حقیقت تجسمی از احترام به این ارزشها بوده است. از همین رو، یادآوری مهرگان امروز نیز میتواند ما را به بازاندیشی درباره ارزشهای باستانی همچون داد، راستی، و همبستگی اجتماعی رهنمون شود.
#جشن_مهرگان #مهرگان #آیین #ایران_باستان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آیا میدانستید؟
مهرگان؛ دومین جشن بزرگ ایرانیان
یادگار پیروزی فریدون بر ضحاک
آیا میدانستید جشن مهرگان پس از نوروز، دومین جشن بزرگ ایرانیان در دوران باستان به شمار میرفته است؟ این جشن باشکوه در پاییز و در آغاز مهرماه برگزار میشد و همواره نماد شادی، سپاسگزاری و یگانگی مردم ایران بود. بسیاری از منابع تاریخی این جشن را همسنگ نوروز میدانند و معتقدند که اهمیت آن تنها در گذر زمان و دگرگونیهای اجتماعی کمرنگ شده است.
آیا میدانستید یکی از مهمترین روایتهای پیوندخورده با جشن مهرگان، داستان بند کشیدن ضحاک و بر تخت نشستن فریدون است؟ بر پایه اسطورههای ایرانی، فریدون در روز مهرگان پس از پیروزی بر ضحاک، او را در کوه دماوند به بند کشید و بر تخت پادشاهی نشست. همین رویداد اسطورهای باعث شد مهرگان به نماد رهایی از ظلم و آغاز دوران دادگری شناخته شود.
آیا میدانستید جشن مهرگان آیینی ششروزه داشته است؟ در سه روز نخست، مردم به شادی، بزم و گردهمایی میپرداختند و در سه روز بعدی، آیینهای دینی، نیایش و سپاسگزاری از ایزد مهر برگزار میشد. این تقسیمبندی نشان میدهد که مهرگان هم جنبهی اجتماعی و هم جنبهی آیینی داشته است و توانسته بود نیازهای گوناگون مردم را برآورده کند.
آیا میدانستید در مراسم مهرگان، پوشیدن جامههای نو و رنگارنگ، گستردن سفرههای ویژه با خوراکیهایی چون انار، سیب، انگور و شربتهای شیرین مرسوم بود؟ مردم همچنین عود و بخور روشن میکردند و جامهای می یا نوشیدنیهای سنتی را به سلامتی یکدیگر مینوشیدند. این آیینها نشانی از سپاس از برکت زمین و شادی جمعی بوده است.
آیا میدانستید جشن مهرگان تنها به ایران محدود نبود؟ این آیین در میان اقوام گوناگون سرزمینهای ایرانیتبار از هند تا آسیای میانه و از قفقاز تا بینالنهرین رواج داشت. گستردگی جغرافیایی مهرگان نشان از نفوذ فرهنگی و مذهبی آن دارد، بهگونهای که حتی در دورههای اسلامی نیز برخی فرمانروایان آن را گرامی میداشتند.
آیا میدانستید نام "مهرگان" برگرفته از ایزد مهر است که در باورهای ایرانی نماد پیمان، دوستی، راستی و روشنایی به شمار میرود؟ جشن مهرگان در حقیقت تجسمی از احترام به این ارزشها بوده است. از همین رو، یادآوری مهرگان امروز نیز میتواند ما را به بازاندیشی درباره ارزشهای باستانی همچون داد، راستی، و همبستگی اجتماعی رهنمون شود.
#جشن_مهرگان #مهرگان #آیین #ایران_باستان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤18
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مردی در دل مترو، میان خستگی و فقر، بغض سالها را فریاد زد:
«اعوذ بالله من روحانی الرجیم... مملکت رجیم... لعنت به این حکومت و این دین.»
و زنی خسته اما امیدوار، پاسخش را داد: «درود بر شما.»
این صداها، صدای جانهای به لب رسیده است؛ صدای مردمی که دیگر تاب سکوت ندارند.
مردمی که مشکلات را از وجود حکومت دینی میدانند.
این ویدیو از شبکههای اجتماعی بازنشر شده و اطلاعاتی از زمان و مکان تصویر در اختیار ما نیست.
#فقر #دین #حکومت_دینی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مردی در دل مترو، میان خستگی و فقر، بغض سالها را فریاد زد:
«اعوذ بالله من روحانی الرجیم... مملکت رجیم... لعنت به این حکومت و این دین.»
و زنی خسته اما امیدوار، پاسخش را داد: «درود بر شما.»
این صداها، صدای جانهای به لب رسیده است؛ صدای مردمی که دیگر تاب سکوت ندارند.
مردمی که مشکلات را از وجود حکومت دینی میدانند.
این ویدیو از شبکههای اجتماعی بازنشر شده و اطلاعاتی از زمان و مکان تصویر در اختیار ما نیست.
#فقر #دین #حکومت_دینی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍22👏1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«…آن کتاب ننگین! با آن اسم شرمآور!… »
۸ مهر سالروز تولد احمد کسروی است او در
۲۰ اسفند ۱۳۲۴ به دست سازمان تروریستی فداییان اسلام به طرز فجیعی به قتل رسید.
قتل او، اولین مورد بارز از حذف یک دگراندیش به مقصود ایجاد ترس و وحشت در منتقدان شیعه، پس از تشکیل دولت مدرن ایرانیست.
او کتابی نوشته بود با عنوان «شیعیگری» و خشم روحانیت شیعه را برانگیخته بود.
روحالله خمینی جوان در واکنش به محتوای کتاب «شیعیگری» کسروی و با تمسخر نثر آن در «کشفالاسرار» نوشته بود:
«آن کتاب ننگین، با آن اسم شرمآور که گویی با لغت جن نوشته شده، و آمیغها، اخشیجها و صدها کلمات وحشی دور از فهم را به رخ مردم کشیده و زردشت مجوس مشترک آتشپرست را… مرد پاک خداپرست خوانده…»
#دیگری_نامه #ترور #تروریسم #ترور_ایدئولوژیک #احمد_کسروی #کسروی #حذف #حذف_فیزیکی #رواداری #شیعیگری #نقد_دین #فرقه #فرقه_گرایی
@Dialogue1402
«…آن کتاب ننگین! با آن اسم شرمآور!… »
۸ مهر سالروز تولد احمد کسروی است او در
۲۰ اسفند ۱۳۲۴ به دست سازمان تروریستی فداییان اسلام به طرز فجیعی به قتل رسید.
قتل او، اولین مورد بارز از حذف یک دگراندیش به مقصود ایجاد ترس و وحشت در منتقدان شیعه، پس از تشکیل دولت مدرن ایرانیست.
او کتابی نوشته بود با عنوان «شیعیگری» و خشم روحانیت شیعه را برانگیخته بود.
روحالله خمینی جوان در واکنش به محتوای کتاب «شیعیگری» کسروی و با تمسخر نثر آن در «کشفالاسرار» نوشته بود:
«آن کتاب ننگین، با آن اسم شرمآور که گویی با لغت جن نوشته شده، و آمیغها، اخشیجها و صدها کلمات وحشی دور از فهم را به رخ مردم کشیده و زردشت مجوس مشترک آتشپرست را… مرد پاک خداپرست خوانده…»
#دیگری_نامه #ترور #تروریسم #ترور_ایدئولوژیک #احمد_کسروی #کسروی #حذف #حذف_فیزیکی #رواداری #شیعیگری #نقد_دین #فرقه #فرقه_گرایی
@Dialogue1402
🤬9❤2🔥2😡2
خداباورانِ بدون دین در ایران
لایه اجتماعی پنهان و خاموش
خداباوران بدون دین، کسانی هستند که به وجود آفریدگار یا نوعی قدرت برتر یا منشاء متعالی در جهان باور دارند، اما هیچ کدام از دینهای رایج را قبول ندارند. به دلیل فقدان آمار و دادههای قابل اعتماد و جو تهدید و ناامنی، آمار دقیقی از این گروه وجود ندارد، اما این امکان وجود دارد که گروهی زیادی از ایرانیان چنین باوری داشته باشند، و حتی ممکن است در اکثریت نسبی قرار داشته، اما تا حدی خاموش و نادیده باقی مانده باشند.
شواهد متعددی نشان میدهد که باورهای معنوی در ایران در حال تغییر سریع هستند. بعضی از افراد باورهای قدیمی را به پرسش میکشند و تمامی یا بخشی از آن را کنار میگذارند. بعضی ممکن است باورهای خود را با باورهای جدید جایگزین کنند. بعضی هم ممکن است خوانشی نو از باورهای قبلی ارائه دهند. نظام سیاسی حاکم تمامی این تحولات و نوآوریهای فکری و اخلاقی را تهدیدی برای خود میداند و آنها را مورد آزار قرار میدهد.
در زبانهای دیگر، از اصطلاح «ایتسِسیسم» برای اشاره به کسانی استفاده میشود که به نوعی قدرت ماورایی باور دارند اما از سوی دیگر، لزوماً سیستم اعتقادی، جزمگرایی یا خدایی را که دینهای دیگر ارائه بدهد، قبول نمیکنند. باید در نظر داشت که این نگاه با «ندانمگرایی» یکی نیست؛ چرا که ایتسِسیسم به وجود خدا تاکید دارد.
#ایتسسیسم #خداباوری #دین_ناباوری #ندانم_گرایی #معنویت #ایمان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
خداباورانِ بدون دین در ایران
لایه اجتماعی پنهان و خاموش
خداباوران بدون دین، کسانی هستند که به وجود آفریدگار یا نوعی قدرت برتر یا منشاء متعالی در جهان باور دارند، اما هیچ کدام از دینهای رایج را قبول ندارند. به دلیل فقدان آمار و دادههای قابل اعتماد و جو تهدید و ناامنی، آمار دقیقی از این گروه وجود ندارد، اما این امکان وجود دارد که گروهی زیادی از ایرانیان چنین باوری داشته باشند، و حتی ممکن است در اکثریت نسبی قرار داشته، اما تا حدی خاموش و نادیده باقی مانده باشند.
شواهد متعددی نشان میدهد که باورهای معنوی در ایران در حال تغییر سریع هستند. بعضی از افراد باورهای قدیمی را به پرسش میکشند و تمامی یا بخشی از آن را کنار میگذارند. بعضی ممکن است باورهای خود را با باورهای جدید جایگزین کنند. بعضی هم ممکن است خوانشی نو از باورهای قبلی ارائه دهند. نظام سیاسی حاکم تمامی این تحولات و نوآوریهای فکری و اخلاقی را تهدیدی برای خود میداند و آنها را مورد آزار قرار میدهد.
در زبانهای دیگر، از اصطلاح «ایتسِسیسم» برای اشاره به کسانی استفاده میشود که به نوعی قدرت ماورایی باور دارند اما از سوی دیگر، لزوماً سیستم اعتقادی، جزمگرایی یا خدایی را که دینهای دیگر ارائه بدهد، قبول نمیکنند. باید در نظر داشت که این نگاه با «ندانمگرایی» یکی نیست؛ چرا که ایتسِسیسم به وجود خدا تاکید دارد.
#ایتسسیسم #خداباوری #دین_ناباوری #ندانم_گرایی #معنویت #ایمان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍11❤2
کوری خودخواسته؛ شریک خاموش جنایت
پیام همراهان
مارگارت هفرنان در کتاب کوری خودخواسته(Willful Blindness) توضیح میدهد که بسیاری از فجایع نه از نادانی، بلکه از انتخاب آگاهانهی ندیدن پدید میآیند. انسانها برای حفظ آرامش، امنیت یا منافع خود، چشم بر حقیقت میبندند. اما همین چشم بستن، همان سکوتی است که جنایت را ممکن میسازد.
ما ایرانیان این حقیقت تلخ را بارها تجربه کردهایم؛ از دههی ۶۰ تا آبان ۹۸، و بهویژه در سال ۱۴۰۱. زمانی که خیابانها پر از خون جوانان شد، هزاران نفر به زندان افتادند و خانوادههای بیشماری داغدار شدند. روایتها و تصاویر همه جا بود. هیچکس نمیتواند ادعا کند «نمیدانستم». اما بسیاری ترجیح دادند نادیده بگیرند.
این کوری خودخواسته در جامعهی ما شکلهای گوناگون دارد:
کارمندانی که برای حفظ شغل، چشمانشان را بر فساد و سرکوب بستند.
نیروهایی که با توجیه «دستور مافوق» ماشه را کشیدند.
شهروندانی که زیر فشار معیشت یا از ترس سرکوب، سکوت را انتخاب کردند و گفتند: «به ما ربطی ندارد».
نباید فراموش کنیم که ترس و هزینهها واقعیاند؛ اما همین ترسها نیز ابزار رژیم برای بازتولید سکوت است. اگر نپذیریم که انکار و بیتفاوتی بخشی از بازی قدرت است، خودمان بهسادگی در خدمت آن قرار میگیریم.
راه غلبه بر این کوری، فقط در شجاعت فردی خلاصه نمیشود. ما نیاز به تکنیکها و کنشهای جمعی داریم:
روایتگری جمعی: گفتن تجربهها، ثبت خاطرات و شهادتها برای شکستن دیوار انکار.
حلقههای گفتوگوی امن: فضاهایی که در آن بتوان پرسید، به اشتراک گذاشت و بدون ترس حقیقت را دید.
حمایت از افشاگران و کنشگران: کسانی که با خطرپذیری واقعیت را برملا میکنند.
یادآوری تاریخ: پیوند دادن امروز با دیروز تا تکرار چرخههای سرکوب عادیسازی نشود.
پیام کتاب برای ما این است: ندیدن، انتخابی بیطرفانه نیست؛ بلکه همدستی خاموش با جنایت است. هر بار که چشمها را میبندیم، در حقیقت دست جلاد را آزاد میکنیم.
آیندهی ما نه در سکوت، بلکه در دیدن و گفتن است. اگر امروز تصمیم نگیریم که ببینیم، فردا تاریخ ما را نه تماشاگر، بلکه شریک خاموش سرکوب خواهد نوشت.
#حقیقت #رواداری #اخلاق #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
کوری خودخواسته؛ شریک خاموش جنایت
پیام همراهان
مارگارت هفرنان در کتاب کوری خودخواسته(Willful Blindness) توضیح میدهد که بسیاری از فجایع نه از نادانی، بلکه از انتخاب آگاهانهی ندیدن پدید میآیند. انسانها برای حفظ آرامش، امنیت یا منافع خود، چشم بر حقیقت میبندند. اما همین چشم بستن، همان سکوتی است که جنایت را ممکن میسازد.
ما ایرانیان این حقیقت تلخ را بارها تجربه کردهایم؛ از دههی ۶۰ تا آبان ۹۸، و بهویژه در سال ۱۴۰۱. زمانی که خیابانها پر از خون جوانان شد، هزاران نفر به زندان افتادند و خانوادههای بیشماری داغدار شدند. روایتها و تصاویر همه جا بود. هیچکس نمیتواند ادعا کند «نمیدانستم». اما بسیاری ترجیح دادند نادیده بگیرند.
این کوری خودخواسته در جامعهی ما شکلهای گوناگون دارد:
کارمندانی که برای حفظ شغل، چشمانشان را بر فساد و سرکوب بستند.
نیروهایی که با توجیه «دستور مافوق» ماشه را کشیدند.
شهروندانی که زیر فشار معیشت یا از ترس سرکوب، سکوت را انتخاب کردند و گفتند: «به ما ربطی ندارد».
نباید فراموش کنیم که ترس و هزینهها واقعیاند؛ اما همین ترسها نیز ابزار رژیم برای بازتولید سکوت است. اگر نپذیریم که انکار و بیتفاوتی بخشی از بازی قدرت است، خودمان بهسادگی در خدمت آن قرار میگیریم.
راه غلبه بر این کوری، فقط در شجاعت فردی خلاصه نمیشود. ما نیاز به تکنیکها و کنشهای جمعی داریم:
روایتگری جمعی: گفتن تجربهها، ثبت خاطرات و شهادتها برای شکستن دیوار انکار.
حلقههای گفتوگوی امن: فضاهایی که در آن بتوان پرسید، به اشتراک گذاشت و بدون ترس حقیقت را دید.
حمایت از افشاگران و کنشگران: کسانی که با خطرپذیری واقعیت را برملا میکنند.
یادآوری تاریخ: پیوند دادن امروز با دیروز تا تکرار چرخههای سرکوب عادیسازی نشود.
پیام کتاب برای ما این است: ندیدن، انتخابی بیطرفانه نیست؛ بلکه همدستی خاموش با جنایت است. هر بار که چشمها را میبندیم، در حقیقت دست جلاد را آزاد میکنیم.
آیندهی ما نه در سکوت، بلکه در دیدن و گفتن است. اگر امروز تصمیم نگیریم که ببینیم، فردا تاریخ ما را نه تماشاگر، بلکه شریک خاموش سرکوب خواهد نوشت.
#حقیقت #رواداری #اخلاق #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤8👍1🤔1💯1
🔹️ظهر امروز (پنجشنبه ۱۰ مهرماه) حادثهای خونین در یکی از مساجد محله باغ فیض تهران رخ داد.
مردی ۴۰ ساله در حین برگزاری نماز با سلاح سرد به امام جماعت مسجد حملهور شد. مهاجم با وارد آوردن چند ضربه چاقو به ناحیه شکم و پای این امام جماعت ، او را به شدت مجروح کرد. مصدوم بلافاصله به بیمارستان منتقل شد اما به دلیل شدت جراحات جان باخت. مأموران پس از حضور در محل حادثه، ضارب را دستگیر کردند. متهم در اعترافات اولیه خود، فشارهای سنگین زندگی و مشکلات شخصی را دلیل این اقدام مرگبار اعلام کرده است.
🔹️این حادثه نشان میدهد که فشارهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از سیاستهای حکومت مذهبی در ایران به سطحی بحرانی رسیده است.
در شرایطی که مردم با تورم، بیکاری، نابرابری و بیاعتمادی عمومی دستوپنجه نرم میکنند، بسیاری ریشه این مشکلات را در ساختار دینی و روحانیت حاکم میبینند.
چنین فضایی خشم و ناامیدی انباشتهشده را به رفتارهای خشونتآمیز و تراژیک سوق داده، که قربانی آن حتی میتواند فردی مذهبی در جایگاه روحانی باشد.
این رخداد، نمادی از تضاد عمیق میان زندگی روزمره مردم تحت فشار و حاکمیت دینی است.
#حکومت_مذهبی #فقر #فساد #گفتگو_توانا
🔹️ظهر امروز (پنجشنبه ۱۰ مهرماه) حادثهای خونین در یکی از مساجد محله باغ فیض تهران رخ داد.
مردی ۴۰ ساله در حین برگزاری نماز با سلاح سرد به امام جماعت مسجد حملهور شد. مهاجم با وارد آوردن چند ضربه چاقو به ناحیه شکم و پای این امام جماعت ، او را به شدت مجروح کرد. مصدوم بلافاصله به بیمارستان منتقل شد اما به دلیل شدت جراحات جان باخت. مأموران پس از حضور در محل حادثه، ضارب را دستگیر کردند. متهم در اعترافات اولیه خود، فشارهای سنگین زندگی و مشکلات شخصی را دلیل این اقدام مرگبار اعلام کرده است.
🔹️این حادثه نشان میدهد که فشارهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از سیاستهای حکومت مذهبی در ایران به سطحی بحرانی رسیده است.
در شرایطی که مردم با تورم، بیکاری، نابرابری و بیاعتمادی عمومی دستوپنجه نرم میکنند، بسیاری ریشه این مشکلات را در ساختار دینی و روحانیت حاکم میبینند.
چنین فضایی خشم و ناامیدی انباشتهشده را به رفتارهای خشونتآمیز و تراژیک سوق داده، که قربانی آن حتی میتواند فردی مذهبی در جایگاه روحانی باشد.
این رخداد، نمادی از تضاد عمیق میان زندگی روزمره مردم تحت فشار و حاکمیت دینی است.
#حکومت_مذهبی #فقر #فساد #گفتگو_توانا
👍17😢4❤1
در سالهای اخیر، شاخصهای جهانی آزادی بیان، آزادی سیاسی و حقوق مدنی تصویر روشنی از وضعیت سرکوب در ایران ترسیم کردهاند. گزارشگران بدون مرز در شاخص آزادی مطبوعات ۲۰۲۵، ایران را در رتبه ۱۷۶ از میان ۱۸۰ کشور قرار دادهاند؛ جایگاهی که بهوضوح نشان میدهد رسانهها در ایران نه نهادی مستقل بلکه ابزاری تحت کنترل حاکمیت محسوب میشوند. دستگیری روزنامهنگاران، توقیف نشریات، و سانسور گسترده اینترنت بیانگر این واقعیت است که حکومت هیچگونه صدای منتقد یا مستقل را برنمیتابد.
در عرصه آزادیهای اقتصادی و مدنی نیز وضعیت به همان اندازه وخیم است. بنیاد هرتیج در شاخص آزادی اقتصادی ۲۰۲۵، ایران را با امتیاز ۴۲.۵ در رتبه ۱۶۹ از ۱۸۴ کشور جای داده است. این اعداد خشک و سرد، روایتگر اقتصادی است که در آن فساد ساختاری، انحصارات وابسته به نهادهای حکومتی و نظامی، و دخالتهای گسترده دولت، هرگونه نوآوری و رقابت آزاد را از بین برده است. چنین شرایطی مستقیماً به محدودیتهای سیاسی و سرکوب جامعه مدنی پیوند خورده است؛ جایی که شهروندان نه تنها از حقوق اقتصادی محرومند، بلکه از ابتداییترین حقوق سیاسی و اجتماعی نیز بیبهره ماندهاند.
ریشه این وضعیت را باید در سیاستهای ایدئولوژیک و اقتدارگرایانه حکومتی جستوجو کرد که تحت رهبری علی خامنهای، مسیر خود را بر پایه حفظ قدرت مطلقه دینی بنا نهاده است. ساختار ولایت فقیه و ایدئولوژی مذهبی حاکم، آزادی را تهدیدی برای بقای خود تلقی میکند؛ ازاینرو هر جنبش اجتماعی، رسانهای یا سیاسی مستقل به سرعت سرکوب میشود. تمرکز قدرت در دستان رهبر و نهادهای امنیتی ـ نظامی نهتنها مانع اصلاحات سیاسی شده، بلکه در عمل جامعه را به سوی انسداد کامل کشانده است.
تبعات این سیاستها امروز بیش از هر زمان دیگر در جامعه ایران دیده میشود: جوانانی که با سد سانسور و محدودیتهای شدید روبهرو هستند، اقتصاد فروبستهای که راهی برای رشد و نوآوری باقی نگذاشته، و بیاعتمادی عمیق عمومی نسبت به نهادهای حکومتی. شاخصهای جهانی تنها بازتابی از واقعیتی تلخاند که مردم ایران هر روز با آن زندگی میکنند؛ واقعیتی که تا زمانی که ریشههای ایدئولوژیک این نظام پابرجاست، چشمانداز روشنی برای آزادی و توسعه در کشور بهسختی متصور خواهد بود.
#حکومت_ایدئولوژیک #حکومت_مذهبی #آزادی_بیان #آزادی_مدنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در سالهای اخیر، شاخصهای جهانی آزادی بیان، آزادی سیاسی و حقوق مدنی تصویر روشنی از وضعیت سرکوب در ایران ترسیم کردهاند. گزارشگران بدون مرز در شاخص آزادی مطبوعات ۲۰۲۵، ایران را در رتبه ۱۷۶ از میان ۱۸۰ کشور قرار دادهاند؛ جایگاهی که بهوضوح نشان میدهد رسانهها در ایران نه نهادی مستقل بلکه ابزاری تحت کنترل حاکمیت محسوب میشوند. دستگیری روزنامهنگاران، توقیف نشریات، و سانسور گسترده اینترنت بیانگر این واقعیت است که حکومت هیچگونه صدای منتقد یا مستقل را برنمیتابد.
در عرصه آزادیهای اقتصادی و مدنی نیز وضعیت به همان اندازه وخیم است. بنیاد هرتیج در شاخص آزادی اقتصادی ۲۰۲۵، ایران را با امتیاز ۴۲.۵ در رتبه ۱۶۹ از ۱۸۴ کشور جای داده است. این اعداد خشک و سرد، روایتگر اقتصادی است که در آن فساد ساختاری، انحصارات وابسته به نهادهای حکومتی و نظامی، و دخالتهای گسترده دولت، هرگونه نوآوری و رقابت آزاد را از بین برده است. چنین شرایطی مستقیماً به محدودیتهای سیاسی و سرکوب جامعه مدنی پیوند خورده است؛ جایی که شهروندان نه تنها از حقوق اقتصادی محرومند، بلکه از ابتداییترین حقوق سیاسی و اجتماعی نیز بیبهره ماندهاند.
ریشه این وضعیت را باید در سیاستهای ایدئولوژیک و اقتدارگرایانه حکومتی جستوجو کرد که تحت رهبری علی خامنهای، مسیر خود را بر پایه حفظ قدرت مطلقه دینی بنا نهاده است. ساختار ولایت فقیه و ایدئولوژی مذهبی حاکم، آزادی را تهدیدی برای بقای خود تلقی میکند؛ ازاینرو هر جنبش اجتماعی، رسانهای یا سیاسی مستقل به سرعت سرکوب میشود. تمرکز قدرت در دستان رهبر و نهادهای امنیتی ـ نظامی نهتنها مانع اصلاحات سیاسی شده، بلکه در عمل جامعه را به سوی انسداد کامل کشانده است.
تبعات این سیاستها امروز بیش از هر زمان دیگر در جامعه ایران دیده میشود: جوانانی که با سد سانسور و محدودیتهای شدید روبهرو هستند، اقتصاد فروبستهای که راهی برای رشد و نوآوری باقی نگذاشته، و بیاعتمادی عمیق عمومی نسبت به نهادهای حکومتی. شاخصهای جهانی تنها بازتابی از واقعیتی تلخاند که مردم ایران هر روز با آن زندگی میکنند؛ واقعیتی که تا زمانی که ریشههای ایدئولوژیک این نظام پابرجاست، چشمانداز روشنی برای آزادی و توسعه در کشور بهسختی متصور خواهد بود.
#حکومت_ایدئولوژیک #حکومت_مذهبی #آزادی_بیان #آزادی_مدنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍9✍2
روز جهانی پرهیز از خشونت یادآور آن است که هیچ تغییر پایداری با خشونت و نفرت شکل نمیگیرد. جامعه ایران که زیر فشار استبداد دینی و سرکوب سیاسی به یکی از عصبانیترین جوامع جهان بدل شده، بیش از هر زمان به زبان گفتوگو و درک متقابل نیاز دارد. در شرایطی که جمهوری اسلامی با سیاستهای ایدئولوژیک و سرکوبگرانه راه هر گونه اصلاح مسالمتآمیز را بسته، تنها همبستگی میان نیروهای سیاسی، اجتماعی و مدنی میتواند چشماندازی تازه برای آینده بگشاید. این همبستگی تنها زمانی ممکن است که جریانهای گوناگون، با وجود اختلافها، اصل به رسمیت شناختن حقوق سیاسی یکدیگر و گفتوگو در فضای بیخشونت را بپذیرند.
راه رهایی از چرخه خشونت و انسداد، نه در حذف و نفی دیگری، بلکه در پذیرش تنوع دیدگاهها و باورهاست. هیچ نیرویی به تنهایی قادر به پایین آوردن دیوار استبداد ولایت فقیه نخواهد بود؛ بلکه تنها از طریق احترام متقابل، ساختن شبکههای همبستگی ملی و تمرکز بر خواست مشترک آزادی و کرامت انسانی میتوان راهی به آینده گشود. پرهیز از خشونت نه به معنای چشمپوشی از حقیقت و عدالت، بلکه به معنای یافتن شیوهای است که در آن تغییرات بزرگ با کمترین هزینه اجتماعی و بیشترین سرمایه همبستگی انسانی تحقق یابد.
#خشونت #گفتگو #استبداد #همبستگی #کنش_مدنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روز جهانی پرهیز از خشونت یادآور آن است که هیچ تغییر پایداری با خشونت و نفرت شکل نمیگیرد. جامعه ایران که زیر فشار استبداد دینی و سرکوب سیاسی به یکی از عصبانیترین جوامع جهان بدل شده، بیش از هر زمان به زبان گفتوگو و درک متقابل نیاز دارد. در شرایطی که جمهوری اسلامی با سیاستهای ایدئولوژیک و سرکوبگرانه راه هر گونه اصلاح مسالمتآمیز را بسته، تنها همبستگی میان نیروهای سیاسی، اجتماعی و مدنی میتواند چشماندازی تازه برای آینده بگشاید. این همبستگی تنها زمانی ممکن است که جریانهای گوناگون، با وجود اختلافها، اصل به رسمیت شناختن حقوق سیاسی یکدیگر و گفتوگو در فضای بیخشونت را بپذیرند.
راه رهایی از چرخه خشونت و انسداد، نه در حذف و نفی دیگری، بلکه در پذیرش تنوع دیدگاهها و باورهاست. هیچ نیرویی به تنهایی قادر به پایین آوردن دیوار استبداد ولایت فقیه نخواهد بود؛ بلکه تنها از طریق احترام متقابل، ساختن شبکههای همبستگی ملی و تمرکز بر خواست مشترک آزادی و کرامت انسانی میتوان راهی به آینده گشود. پرهیز از خشونت نه به معنای چشمپوشی از حقیقت و عدالت، بلکه به معنای یافتن شیوهای است که در آن تغییرات بزرگ با کمترین هزینه اجتماعی و بیشترین سرمایه همبستگی انسانی تحقق یابد.
#خشونت #گفتگو #استبداد #همبستگی #کنش_مدنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍10❤2
یکی از اصطلاحات کلیدی که در پادکست «دیگرینامه» در وبسایت «گفتوشنود» به آن پرداخته شد، اصطلاح «مسلمانبازی» بود که ساخته و پرداختهی صادق هدایت است.
اما صادق هدایت از آن چه منظور داشت؟
در شمارهی سیام پادکست دیگرینامه چنین آمده است: «ما این اصطلاح را که در زبان فارسی به همین شکل، ساخته صادق هدایت است، درست در معنای "اسلامگرایی" گرفتیم که اصطلاحی نسبتا جدید است. نویسنده روشنفکر ایرانی که در دهه بیست در ایران شاهد میل سیاستمداران و شخصیتهای فرهنگی در استفاده از احساسات دینی مردم بود، این اصطلاح را از باب انتقاد و نکوهش مطرح کرد.
اصطلاح "مسلمانبازی" در نامههای هدایت به رفیقش، شهیدنورایی پیدا میشود. هدایت در نامههایش که غالبا حاوی توصیف شرایط ایران آن دوره است، از ممنوعیت خوردن و نوشیدن در ماه رمضان، از تلاش برای وارد کردن مفاد درسی اسلامی در دانشگاهها و از تظاهر برخی شخصیتهای فرهنگی به تقید به اسلام، بهعنوان "مسلمانبازی" تعبیر میکند».
برای شنیدن پادکست دیگرینامه به اینجا بروید:
https://dialog.tavaana.org/category/video/podcast/
#گفتگو_توانا #مسلمان_بازی #اسلام_گرایی #صادق_هدایت
@Dialogue1402
اما صادق هدایت از آن چه منظور داشت؟
در شمارهی سیام پادکست دیگرینامه چنین آمده است: «ما این اصطلاح را که در زبان فارسی به همین شکل، ساخته صادق هدایت است، درست در معنای "اسلامگرایی" گرفتیم که اصطلاحی نسبتا جدید است. نویسنده روشنفکر ایرانی که در دهه بیست در ایران شاهد میل سیاستمداران و شخصیتهای فرهنگی در استفاده از احساسات دینی مردم بود، این اصطلاح را از باب انتقاد و نکوهش مطرح کرد.
اصطلاح "مسلمانبازی" در نامههای هدایت به رفیقش، شهیدنورایی پیدا میشود. هدایت در نامههایش که غالبا حاوی توصیف شرایط ایران آن دوره است، از ممنوعیت خوردن و نوشیدن در ماه رمضان، از تلاش برای وارد کردن مفاد درسی اسلامی در دانشگاهها و از تظاهر برخی شخصیتهای فرهنگی به تقید به اسلام، بهعنوان "مسلمانبازی" تعبیر میکند».
برای شنیدن پادکست دیگرینامه به اینجا بروید:
https://dialog.tavaana.org/category/video/podcast/
#گفتگو_توانا #مسلمان_بازی #اسلام_گرایی #صادق_هدایت
@Dialogue1402
👍13
Forwarded from آموزشکده توانا
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فریبا کمالآبادی، شهروند بهائی، چهارده سال است که زندانی است، نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«برای فریبا، در چهاردهمین فصل اسارتش در قتلگاه قرچک»
میخواهم درباره زنی بنویسم که بیش از چهارده سال از عمرش را در زندانهای جمهوری اسلامی گذرانده، و هیچ گناهی جز بهائی بودن ندارد. قلم در دستم به سختی مینویسد، چرا که واژهها برای توصیف این ستم و رنج کافی و گویا نیستند.
یاد روزی میافتم که فریبا را در راهروی بدنام دویست و نه اوین دیدم. هر دوی ما چشمبند داشتیم و با دمپاییهای سرمهای پلاستیکی قدمهای محتاطانه برمیداشتیم. زندانبان مرا به دستشویی میبرد که فریبا از حیاط وارد راهروی اول شد. نگاهی سریع از زیر چشمبند انداختم؛ موهایش سفید شده و بالای سرش بسته بود. دلم لرزید—این فریباست. پیشتر او را در دفتر کانون مدافعان حقوق بشر دیده بودم، زمانی که عضو جمع یاران ایران بود و برای مسائل مربوط به جامعه بهائی به دفتر مراجعه میکرد.
فریبا و مهوش دو سال و نیم را در همان راهروی تاریک و نمور دویست و نه، در سلولهای انفرادی گذراندند و سپس برای گذراندن ده سال حبس، به بند عمومی اوین، زندان قرچک و سایر زندانها منتقل شدند.
یاد روزی میافتم که عروسی ترانه، دختر کوچک فریبا بود. حتی برای چند دقیقه هم اجازه ندادند فریبا با دستبند و پابند در مراسم عقد و عروسی دخترش شرکت کند. یاد روزی دیگر میافتم؛ روز آزادیش. روزی که پس از تحمل ده سال حبس، او را در اتاق دو محکم در آغوش کشیدم و در گوشش گفتم: «آزادیت مبارک، فریبا جان.»
فریبا دوباره بازداشت شد. دوباره به سلولهای انفرادی دویست و نه بازگشت و سپس از آنجا به بند عمومی اوین منتقل شد. روزی که وارد بند شد، ناباورانه از طبقه دوم به طبقه اول و راهروی بند رفتم. فریبا همچنان آرام، با لبخندی بر لب، بهسوی درِ ورودی بند زنان اوین میآمد و پس از او مهوش هم وارد شد. میدانستم رهبران جامعه بهائی در ایران پس از تحمل ده سال حبس آزاد شده و دیگر هیچ فعالیتی نداشتند. یقین داشتم بار دیگر بیدلیل و بیمدرک بازداشت شدهاند. با این حال، باز هم به ده سال زندان محکوم شدند.
برای فریبا نوشتن آسان نیست چرا که از رنج بی پایان هموطنان بهائی مان نوشتن سخت است. فریبا در زندان قرچک است. قرچک قتلگاه زنان زندانی است. بیایید برای بسته شدن این زندان همه باهم هم صدا شویم.
نرگس محمدی
۱۱ مهر ۱۴۰۴
تهران - ایران
مرتبط:
من ترانه، یک مادر زندانی دارم
https://tavaana.org/fariba_kamalabadi/
فریبا کمالآبادی؛ بیست سال زندان برای بهاییبودن
https://tavaana.org/fariba_kamalabadi-2/
نامههایی از زندان: عاشقانههای زندان
https://tavaana.org/letters_prison2/
#فریبا_کمال_آبادی #بهائی #داستان_ما_یکیست #نرگس_محمدی
#بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«برای فریبا، در چهاردهمین فصل اسارتش در قتلگاه قرچک»
میخواهم درباره زنی بنویسم که بیش از چهارده سال از عمرش را در زندانهای جمهوری اسلامی گذرانده، و هیچ گناهی جز بهائی بودن ندارد. قلم در دستم به سختی مینویسد، چرا که واژهها برای توصیف این ستم و رنج کافی و گویا نیستند.
یاد روزی میافتم که فریبا را در راهروی بدنام دویست و نه اوین دیدم. هر دوی ما چشمبند داشتیم و با دمپاییهای سرمهای پلاستیکی قدمهای محتاطانه برمیداشتیم. زندانبان مرا به دستشویی میبرد که فریبا از حیاط وارد راهروی اول شد. نگاهی سریع از زیر چشمبند انداختم؛ موهایش سفید شده و بالای سرش بسته بود. دلم لرزید—این فریباست. پیشتر او را در دفتر کانون مدافعان حقوق بشر دیده بودم، زمانی که عضو جمع یاران ایران بود و برای مسائل مربوط به جامعه بهائی به دفتر مراجعه میکرد.
فریبا و مهوش دو سال و نیم را در همان راهروی تاریک و نمور دویست و نه، در سلولهای انفرادی گذراندند و سپس برای گذراندن ده سال حبس، به بند عمومی اوین، زندان قرچک و سایر زندانها منتقل شدند.
یاد روزی میافتم که عروسی ترانه، دختر کوچک فریبا بود. حتی برای چند دقیقه هم اجازه ندادند فریبا با دستبند و پابند در مراسم عقد و عروسی دخترش شرکت کند. یاد روزی دیگر میافتم؛ روز آزادیش. روزی که پس از تحمل ده سال حبس، او را در اتاق دو محکم در آغوش کشیدم و در گوشش گفتم: «آزادیت مبارک، فریبا جان.»
فریبا دوباره بازداشت شد. دوباره به سلولهای انفرادی دویست و نه بازگشت و سپس از آنجا به بند عمومی اوین منتقل شد. روزی که وارد بند شد، ناباورانه از طبقه دوم به طبقه اول و راهروی بند رفتم. فریبا همچنان آرام، با لبخندی بر لب، بهسوی درِ ورودی بند زنان اوین میآمد و پس از او مهوش هم وارد شد. میدانستم رهبران جامعه بهائی در ایران پس از تحمل ده سال حبس آزاد شده و دیگر هیچ فعالیتی نداشتند. یقین داشتم بار دیگر بیدلیل و بیمدرک بازداشت شدهاند. با این حال، باز هم به ده سال زندان محکوم شدند.
برای فریبا نوشتن آسان نیست چرا که از رنج بی پایان هموطنان بهائی مان نوشتن سخت است. فریبا در زندان قرچک است. قرچک قتلگاه زنان زندانی است. بیایید برای بسته شدن این زندان همه باهم هم صدا شویم.
نرگس محمدی
۱۱ مهر ۱۴۰۴
تهران - ایران
مرتبط:
من ترانه، یک مادر زندانی دارم
https://tavaana.org/fariba_kamalabadi/
فریبا کمالآبادی؛ بیست سال زندان برای بهاییبودن
https://tavaana.org/fariba_kamalabadi-2/
نامههایی از زندان: عاشقانههای زندان
https://tavaana.org/letters_prison2/
#فریبا_کمال_آبادی #بهائی #داستان_ما_یکیست #نرگس_محمدی
#بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤9😢3🔥2🙏1