اپیکور و اخلاق لذت خردمندانه
گفتوگو با خویشتن برای آرامش جان
اپیکور، فیلسوف یونانی و بنیانگذار مکتب اپیکوری، از نخستین متفکرانی بود که اخلاق را بر تجربه زیستهی انسان و جستوجوی سعادت درونی استوار کرد. او برخلاف برداشت عامیانه از لذتگرایی، لذت را نه در افراط و لذتهای زودگذر جسمانی، بلکه در آرامش ذهن، خِرَد و رهایی از ترس و درد میدید. هدف فلسفه نزد او رسیدن به حالتی از آرامش و آزادی درونی بود که آن را آتاراکسیا (Ataraxia) یا سکون روح مینامید. اپیکور اخلاق را هنر زیستن دانست، نه مجموعهای از قواعد خشک؛ هنری که با تامل، گفتوگو و دوستی پرورش مییابد.
در فلسفه او، گفتوگو نقشی محوری دارد؛ زیرا انسان تنها از طریق تبادل اندیشهها و تامل مشترک میتواند به درکی درست از نیازها و خواستههای واقعی خود برسد.
در مدرسهاش، معروف به «باغ اپیکور»، گفتوگو میان دوستان راهی برای تمرین فلسفه و پالایش ذهن بود. او باور داشت که گفتوگو، انسان را از ترسهای بیهوده—مانند ترس از مرگ یا خشم خدایان—میرهاند و به آزادی درونی میرساند. در واقع، برای اپیکور، فلسفه نوعی درمان روح است؛ گفتوگویی مداوم با خویشتن و با دیگران برای رسیدن به زندگی متعادل و نیک.
اپیکور فضیلت را ابزار رسیدن به لذت حقیقی میدانست، نه هدفی جداگانه. او میان لذتهای طبیعی و ضروری (مثل دوستی، تغذیه سالم و تفکر آرام) و لذتهای پوچ و پرهزینه تمایز قائل شد و توصیه کرد که انسان خردمند باید خواستههای خود را از راه تعقل و گفتوگوی درونی بسنجد. در این معنا، گفتوگو برای او فقط میان افراد نبود، بلکه درون انسان نیز جریان داشت—میان میل و عقل، میان ترس و شهامت، میان خواستن و فهمیدن.
میراث اپیکور، نوعی اخلاق آرام و انسانی است که در برابر اضطراب، حرص و آشفتگی زندگی مدرن همچنان زنده و الهامبخش است. او به ما میآموزد که گفتوگو، چه با دیگران و چه با خود، راهی است برای بازگشت به تعادل، دوستی، و شادمانی سادهای که ریشه در آگاهی و آرامش دارد. به تعبیر او، «کسی که یاد گرفته است چگونه با خویشتن گفتوگو کند، هرگز تنها نیست.»
#اپیکور #لذت_گرایی #فلسفه #گفتگو #اخلاق #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
اپیکور و اخلاق لذت خردمندانه
گفتوگو با خویشتن برای آرامش جان
اپیکور، فیلسوف یونانی و بنیانگذار مکتب اپیکوری، از نخستین متفکرانی بود که اخلاق را بر تجربه زیستهی انسان و جستوجوی سعادت درونی استوار کرد. او برخلاف برداشت عامیانه از لذتگرایی، لذت را نه در افراط و لذتهای زودگذر جسمانی، بلکه در آرامش ذهن، خِرَد و رهایی از ترس و درد میدید. هدف فلسفه نزد او رسیدن به حالتی از آرامش و آزادی درونی بود که آن را آتاراکسیا (Ataraxia) یا سکون روح مینامید. اپیکور اخلاق را هنر زیستن دانست، نه مجموعهای از قواعد خشک؛ هنری که با تامل، گفتوگو و دوستی پرورش مییابد.
در فلسفه او، گفتوگو نقشی محوری دارد؛ زیرا انسان تنها از طریق تبادل اندیشهها و تامل مشترک میتواند به درکی درست از نیازها و خواستههای واقعی خود برسد.
در مدرسهاش، معروف به «باغ اپیکور»، گفتوگو میان دوستان راهی برای تمرین فلسفه و پالایش ذهن بود. او باور داشت که گفتوگو، انسان را از ترسهای بیهوده—مانند ترس از مرگ یا خشم خدایان—میرهاند و به آزادی درونی میرساند. در واقع، برای اپیکور، فلسفه نوعی درمان روح است؛ گفتوگویی مداوم با خویشتن و با دیگران برای رسیدن به زندگی متعادل و نیک.
اپیکور فضیلت را ابزار رسیدن به لذت حقیقی میدانست، نه هدفی جداگانه. او میان لذتهای طبیعی و ضروری (مثل دوستی، تغذیه سالم و تفکر آرام) و لذتهای پوچ و پرهزینه تمایز قائل شد و توصیه کرد که انسان خردمند باید خواستههای خود را از راه تعقل و گفتوگوی درونی بسنجد. در این معنا، گفتوگو برای او فقط میان افراد نبود، بلکه درون انسان نیز جریان داشت—میان میل و عقل، میان ترس و شهامت، میان خواستن و فهمیدن.
میراث اپیکور، نوعی اخلاق آرام و انسانی است که در برابر اضطراب، حرص و آشفتگی زندگی مدرن همچنان زنده و الهامبخش است. او به ما میآموزد که گفتوگو، چه با دیگران و چه با خود، راهی است برای بازگشت به تعادل، دوستی، و شادمانی سادهای که ریشه در آگاهی و آرامش دارد. به تعبیر او، «کسی که یاد گرفته است چگونه با خویشتن گفتوگو کند، هرگز تنها نیست.»
#اپیکور #لذت_گرایی #فلسفه #گفتگو #اخلاق #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍10
یکی از مخاطبان با اشاره به روز شهرسازی نسبت به وضعیت شهرسازی در ایران و نداشتن رواداری در فضای عمومی در جمهوری اسلامی انتقاداتی را مطرح کرده. این مخاطب معتقد است که در طراحی و ساخت شهرها، بهجای توجه به تنوع فکری و آزادی شهروندان، اعتقادات دینی به شکلی تحمیلی بر زندگی عموم مردم سایه افکنده است. دیدگاه این مخاطب همراه را با هم مرور میکنیم.
درود و احترام
امروز، هفدهم آبانماه (۸ نوامبر)، روز جهانی شهرسازی است.
اما آنچه بهعنوان شهرسازی در ایران تدریس میشود و خروجی آن عنوان «شهر» گرفته است، چیزی جز اردوگاه زندگی اجباری نیست. در این اردوگاهها، کسی جز مسلمانان شهروند محسوب نمیشود. شانستان زیاد باشد اگر در اردوگاهی باشید که تنها سهبار، آن هم فقط صدای اذان را بشنوید؛ وگرنه دائم در کوچه و خیابان در حال فریاد و داد و بیداد هستند. (جدیداً در شهر مشهد، بهجای موکبهای موقت از کیوسکهای ثابت استفاده میکنند و هر شب از ساعت ۶ تا ۱۰ شب با بلندگو اقدام به پخش نوحه و آهنگهای حکومتی میکنند.)
سؤالی دارم از آن اساتید دانشگاهی که میگویند طبق سرانه مصوب باید در هر محله، ناحیه و منطقه مسجد ساخت: چرا ساختن کتابخانه را چنین فلهای در سرانه مصوب نمیگنجانید؟! چرا شهرهایتان برای همه شهروندان نیست؟! بقیه کجا بروند؟ من چرا باید زندگیام را با کسانی قسمت کنم که دائم با اعتقاداتشان مزاحم من میشوند؟
این سکوت چندینوچند سالهی اساتید و جامعه دانشگاهی در مقابل چنین سرانههای مصوبی باعث شده این رشته همانند کلمات «شهر» و «شهروند» از معنا تهی شود و چیزی جز ساختن مسجد برای ارائه نداشته باشد. این مسئله آنقدر پررنگ است که اصلاً شیت، ماکت یا ارائه دانشگاهی را نمیبینید که در آن مسجد نباشد.
#رواداری #مدارا #موکب #کتابخانه #مسجد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
یکی از مخاطبان با اشاره به روز شهرسازی نسبت به وضعیت شهرسازی در ایران و نداشتن رواداری در فضای عمومی در جمهوری اسلامی انتقاداتی را مطرح کرده. این مخاطب معتقد است که در طراحی و ساخت شهرها، بهجای توجه به تنوع فکری و آزادی شهروندان، اعتقادات دینی به شکلی تحمیلی بر زندگی عموم مردم سایه افکنده است. دیدگاه این مخاطب همراه را با هم مرور میکنیم.
درود و احترام
امروز، هفدهم آبانماه (۸ نوامبر)، روز جهانی شهرسازی است.
اما آنچه بهعنوان شهرسازی در ایران تدریس میشود و خروجی آن عنوان «شهر» گرفته است، چیزی جز اردوگاه زندگی اجباری نیست. در این اردوگاهها، کسی جز مسلمانان شهروند محسوب نمیشود. شانستان زیاد باشد اگر در اردوگاهی باشید که تنها سهبار، آن هم فقط صدای اذان را بشنوید؛ وگرنه دائم در کوچه و خیابان در حال فریاد و داد و بیداد هستند. (جدیداً در شهر مشهد، بهجای موکبهای موقت از کیوسکهای ثابت استفاده میکنند و هر شب از ساعت ۶ تا ۱۰ شب با بلندگو اقدام به پخش نوحه و آهنگهای حکومتی میکنند.)
سؤالی دارم از آن اساتید دانشگاهی که میگویند طبق سرانه مصوب باید در هر محله، ناحیه و منطقه مسجد ساخت: چرا ساختن کتابخانه را چنین فلهای در سرانه مصوب نمیگنجانید؟! چرا شهرهایتان برای همه شهروندان نیست؟! بقیه کجا بروند؟ من چرا باید زندگیام را با کسانی قسمت کنم که دائم با اعتقاداتشان مزاحم من میشوند؟
این سکوت چندینوچند سالهی اساتید و جامعه دانشگاهی در مقابل چنین سرانههای مصوبی باعث شده این رشته همانند کلمات «شهر» و «شهروند» از معنا تهی شود و چیزی جز ساختن مسجد برای ارائه نداشته باشد. این مسئله آنقدر پررنگ است که اصلاً شیت، ماکت یا ارائه دانشگاهی را نمیبینید که در آن مسجد نباشد.
#رواداری #مدارا #موکب #کتابخانه #مسجد #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏7
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در جمهوری اسلامی، بهرهگیری از روایتهای ماورایی و نسبت دادن قدرتهای مافوق بشری به روحانیون یا چهرههای مذهبی، به ابزاری کارآمد برای تثبیت اقتدار دینی و سیاسی تبدیل شده است.
این روایتها ــ که اغلب بر پایه داستانهای تخیلی، کرامات غیرقابلباور و معجزات ساختگی بنا میشوند ــ نه تنها عقلانیت و نقدپذیری را تضعیف میکنند، بلکه با ایجاد نوعی هاله قدسی پیرامون افراد، آنها را از دایره پرسش و پاسخگویی خارج میسازند.
چنین رویکردی، در عمل نوعی مهندسی ذهنی جامعه است؛ زیرا بهجای دعوت مردم به تفکر، بر ترس، تسلیم و ایمان کور تکیه دارد.
این سازوکار قدسیسازی، نه دین را تقویت میکند و نه معنویت میسازد، بلکه اعتماد عمومی را از میان میبرد و زمینه را برای تداوم استبداد فکری و سیاسی هموار میسازد.
#قدسی_سازی #جعل_روایت #خرافه #کرامات #معجزه #خردگرایی #جزم_اندیشی #تفکر_انتقادی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در جمهوری اسلامی، بهرهگیری از روایتهای ماورایی و نسبت دادن قدرتهای مافوق بشری به روحانیون یا چهرههای مذهبی، به ابزاری کارآمد برای تثبیت اقتدار دینی و سیاسی تبدیل شده است.
این روایتها ــ که اغلب بر پایه داستانهای تخیلی، کرامات غیرقابلباور و معجزات ساختگی بنا میشوند ــ نه تنها عقلانیت و نقدپذیری را تضعیف میکنند، بلکه با ایجاد نوعی هاله قدسی پیرامون افراد، آنها را از دایره پرسش و پاسخگویی خارج میسازند.
چنین رویکردی، در عمل نوعی مهندسی ذهنی جامعه است؛ زیرا بهجای دعوت مردم به تفکر، بر ترس، تسلیم و ایمان کور تکیه دارد.
این سازوکار قدسیسازی، نه دین را تقویت میکند و نه معنویت میسازد، بلکه اعتماد عمومی را از میان میبرد و زمینه را برای تداوم استبداد فکری و سیاسی هموار میسازد.
#قدسی_سازی #جعل_روایت #خرافه #کرامات #معجزه #خردگرایی #جزم_اندیشی #تفکر_انتقادی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🍌8😁4💩3
به گفته کامران غضنفری، نماینده مجلس شورای اسلامی، علت کاهش بارندگی و کمآبی را باید در گناهان رئیس جمهوری اسلامی دید که با قانون عفاف و حجاب مخالفت کرده است.
این نخستین بار نیست که مقامات متعصب در ایران، بیحجابی را دلیل اصلی «کم شدن برکت خدا» قلمداد میکنند.
کامران غضنفری نماینده مجلس در گفتگویی با ایلنا گفت:
آقای پزشکیان شما با مخالفتهایی که با قانون عفاف و حجاب کردید، مسبب گسترش فساد و فحشا در سراسر کشور در این یکسال شدید
خداوند عالم به واسطه گسترش فساد، برکات خودش را کم میکند و کاهش میدهد
آقای پزشکیان ریشه بارشهای کم را در گناهان خودتان ببینید! در گناهانی که در این یکساله در جامعه گسترش دادید، بدانید.
کاربری برای ما نوشته :
ما مردم این حرفهای کامران غضنفری را چیزی جز عقدهگشایی و جنگ قدرت میان جناحهای درون حکومت نمیدانیم.
اینکه کاهش بارشها را به مخالفت با قانون حجاب ربط میدهد، توهین به شعور جامعه و تلاشی برای فریب افکار عمومی است.
ریشه بحران آب و خشکسالی در فساد سیستماتیک، مدیریت ناکارآمد، بیتوجهی به علم و تخریب گسترده محیط زیست است، نه در نوع پوشش زنان.
سالهاست منابع طبیعی کشور قربانی تصمیمهای غلط، سدسازیهای بیرویه، و نادیده گرفتن اصول علمی شدهاند. بهجای انداختن تقصیرها بر گردن مردم، بهتر است مسئولان پاسخگوی بحرانهایی باشند که خودشان ساختهاند.
#بحران_آب #خشکسالی #حجاب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
به گفته کامران غضنفری، نماینده مجلس شورای اسلامی، علت کاهش بارندگی و کمآبی را باید در گناهان رئیس جمهوری اسلامی دید که با قانون عفاف و حجاب مخالفت کرده است.
این نخستین بار نیست که مقامات متعصب در ایران، بیحجابی را دلیل اصلی «کم شدن برکت خدا» قلمداد میکنند.
کامران غضنفری نماینده مجلس در گفتگویی با ایلنا گفت:
آقای پزشکیان شما با مخالفتهایی که با قانون عفاف و حجاب کردید، مسبب گسترش فساد و فحشا در سراسر کشور در این یکسال شدید
خداوند عالم به واسطه گسترش فساد، برکات خودش را کم میکند و کاهش میدهد
آقای پزشکیان ریشه بارشهای کم را در گناهان خودتان ببینید! در گناهانی که در این یکساله در جامعه گسترش دادید، بدانید.
کاربری برای ما نوشته :
ما مردم این حرفهای کامران غضنفری را چیزی جز عقدهگشایی و جنگ قدرت میان جناحهای درون حکومت نمیدانیم.
اینکه کاهش بارشها را به مخالفت با قانون حجاب ربط میدهد، توهین به شعور جامعه و تلاشی برای فریب افکار عمومی است.
ریشه بحران آب و خشکسالی در فساد سیستماتیک، مدیریت ناکارآمد، بیتوجهی به علم و تخریب گسترده محیط زیست است، نه در نوع پوشش زنان.
سالهاست منابع طبیعی کشور قربانی تصمیمهای غلط، سدسازیهای بیرویه، و نادیده گرفتن اصول علمی شدهاند. بهجای انداختن تقصیرها بر گردن مردم، بهتر است مسئولان پاسخگوی بحرانهایی باشند که خودشان ساختهاند.
#بحران_آب #خشکسالی #حجاب #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩12👍1😱1🤮1🤣1
🔹️در ادامه آزار و محدودیتهای سیستماتیک حکومتی علیه شهروندان بهائی در ایران، عصر شنبه ۱۷ آبان، هشت مامور وابسته به سازمان اطلاعات سپاه پاسداران با یورش به منزل لیلا عدالتی (بنگاله)، شهروند بهایی ساکن شیراز، پس از پنج ساعت بازرسی خانه و ضبط وسایل شخصی او و خانوادهاش، وی را بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل کردند.
جامعه بهایی در ایران دهههاست از حق آزادی دین و عقیده، تحصیل، اشتغال و زندگی اجتماعی برابر محروم بوده و موج تازهای از فشارها و بازداشتهای خودسرانه، نشانگر تداوم سیاست سرکوب آزادی باور و عقیده از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی است.
این رویداد بار دیگر پرسشی اساسی را مطرح میکند:
چرا آزادی باور و دین در ایران همچنان با سرکوب و برخورد امنیتی مواجه است؟
🔹️جامعه بهایی در ایران طی دهههای گذشته همواره هدف تبعیض، بازداشتهای خودسرانه، محرومیت از تحصیل و اشتغال، تخریب املاک و فشارهای روانی و اجتماعی بوده است. این سیاستهای سرکوبگرانه، نهتنها ناقض اصول اولیه حقوق بشر است، بلکه نشان از تداوم محدودیتهای سیستماتیک علیه اقلیتهای دینی در کشور دارد.
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا
جامعه بهایی در ایران دهههاست از حق آزادی دین و عقیده، تحصیل، اشتغال و زندگی اجتماعی برابر محروم بوده و موج تازهای از فشارها و بازداشتهای خودسرانه، نشانگر تداوم سیاست سرکوب آزادی باور و عقیده از سوی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی است.
این رویداد بار دیگر پرسشی اساسی را مطرح میکند:
چرا آزادی باور و دین در ایران همچنان با سرکوب و برخورد امنیتی مواجه است؟
🔹️جامعه بهایی در ایران طی دهههای گذشته همواره هدف تبعیض، بازداشتهای خودسرانه، محرومیت از تحصیل و اشتغال، تخریب املاک و فشارهای روانی و اجتماعی بوده است. این سیاستهای سرکوبگرانه، نهتنها ناقض اصول اولیه حقوق بشر است، بلکه نشان از تداوم محدودیتهای سیستماتیک علیه اقلیتهای دینی در کشور دارد.
#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #گفتگو_توانا
❤5🙏2😡2✍1🔥1
ماموستا زانا حسینی، فعال مذھبی اهل جوانرود و امام جماعت یکی از روستاهای این شهرستان، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت شده است.
بر اساس گزارشها ماموستا زانا حسینی، امام جماعت روستای "تورکهپان" جوانرود از پنج روز پیش بازداشت شده و وضعیت نگهداری او نامعلوم است.
به گفته منابع آگاه، ماموستا زانا حسینی پس از بازداشت در جوانرود به یکی از بازداشتگاههای امنیتی در کرماشاه منتقل شده است.
ماموستا زانا حسینی ساعت سه بامداد روز دوشنبه ١٢ آبان ماه ١٤٠٤ (٣ نوامبر ٢٠٢٥)، توسط نیروهای امنیتی در محل سکونت خود بازداشت شده است.
تا زمان انتشار این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات انتسابی و همچنین سرنوشت این فعال مذهبی اطلاع دقیقی در دسترس نیست.
#اهل_سنت #ماموستا #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ماموستا زانا حسینی، فعال مذھبی اهل جوانرود و امام جماعت یکی از روستاهای این شهرستان، توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت شده است.
بر اساس گزارشها ماموستا زانا حسینی، امام جماعت روستای "تورکهپان" جوانرود از پنج روز پیش بازداشت شده و وضعیت نگهداری او نامعلوم است.
به گفته منابع آگاه، ماموستا زانا حسینی پس از بازداشت در جوانرود به یکی از بازداشتگاههای امنیتی در کرماشاه منتقل شده است.
ماموستا زانا حسینی ساعت سه بامداد روز دوشنبه ١٢ آبان ماه ١٤٠٤ (٣ نوامبر ٢٠٢٥)، توسط نیروهای امنیتی در محل سکونت خود بازداشت شده است.
تا زمان انتشار این گزارش از دلایل بازداشت، اتهامات انتسابی و همچنین سرنوشت این فعال مذهبی اطلاع دقیقی در دسترس نیست.
#اهل_سنت #ماموستا #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡5🕊3
🔹️هشتم نوامبر، روز جهانی شهرسازی است؛ روزی برای اندیشیدن به این پرسش که فضاهای شهری برای چه کسانی و با چه هدفهایی ساخته میشوند. در ایران امروز، شهر تنها محل زیستن نیست، بلکه صحنهی بازتابی از سیاست، قدرت، و حافظهی جمعی ماست. در چنین زمینهای، شاید بتوان شش پرسش بنیادین دربارهی شهر ایرانی مطرح کرد:
🔹️یک – آیا شهر برای زندگی شایسته انسانی طراحی شده است؟
آیا فضاهای شهری بر پایهی ارزشهایی چون گفتوگو، همزیستی، آرامش، سلامت روان و بدن، و عدالت طراحی شدهاند؟
آیا میدانها، فضاهای عمومی، زمینهای بازی کودکان، و امکانات ورزشی و فرهنگی در دسترس و امناند؟
یا آنکه تراکمفروشی، سوداگری زمین، و بیتوجهی به کیفیت زیست، شهر را به کالایی گران و ناعادلانه بدل کرده است؟
🔹️دو – آیا شهرسازی موجود، از نظر سیاسی و فرهنگی بیطرف است؟
یا یک اقلیت حاکم آن را به ماشین تبلیغاتی خود بدل کرده است؟
یا دیوارها و بیلبوردها پر از شعارهای ایدئولوژیکاند، خیابانها و میدانها به نامهای خاص یا حتی تروریستهایی مانند «خالد اسلامبولی» و «نواب صفوی» نامگذاری شدهاند، و فضاهای عمومی به تریبون دائمی یک گفتمان سیاسی خاص تبدیل شدهاند؟
🔹️سه – آیا شهر میان همهی شهروندان بهطور برابر تقسیم شده است؟
آیا زنان، جوانان و اقلیتها میتوانند آزادانه از فضاهای عمومی استفاده کنند؟
یا شهر به میدانی برای پایش دائمی بدل شده است: با دوربینهای نظارتی برای کنترل پوشش، گشتهای پلیسی، و...؟
در چنین فضایی، حتی دوچرخهسواری زنان یا برگزاری یک اجرای خیابانی ساده، به کنشی ممنوعه تبدیل میشود. شهر نه محل حضور، گفتگو، همکاری و مشارکت، بلکه محل کنترل و سلطه است.
🔹️چهار – آیا شهر محل تجربهی زیبایی، شادی و فرهنگ است؟
رویکردها به هنر خیابانی، موسیقی، مجسمه، و نمایش آزاد در شهر به چه صورت است؟ آیا اجرای موسیقی در خیابان جرم شمرده میشود و کافهها و گالریها در معرض پلمب یا تهدید دائمیاند؟ آیا کتابخانههای عمومی نیز یا محدود به مساجدند یا در حاشیه قرار گرفتهاندو در عوض، بناهای عظیم مذهبی و مصلاها با حمایت دولتی رشد کردهاند و چهرهی فرهنگی شهر را از تکثر به یکدستی مذهبی بدل کردهاند؟
🔹️پنج – آیا شهر به شهروندانش احساس تعلق و احترام میبخشد؟
آیا مردم مدیران و تصمیمسازان شهری را میشناسند و در تصمیمگیریها مشارکت دارند؟ آیا رأی دادن در شوراهای شهر یا محله اثری واقعی بر سیاست شهری دارد؟ معماری و منظر شهری، آیا بازگوکنندهی فرهنگ، ذوق و حافظهی جمعی مردم است یا صرفاً تابع سود اقتصادی و تراکمفروشی؟
🔹️شش – آیا به تاریخ و حافظهی شهر احترام گذاشته میشود؟
آیا نام و خاطرهی بزرگان هنر، اندیشه و فرهنگ با پلاکها، مجسمهها و یادبودها زنده نگه داشته میشود؟ یا هدف، محو خاطره گذشته و بازنویسی حافظهی جمعی است؟ آیا تغییر نام خیابانها و بناهای نمادین، حذف نشانهها و تخریب بافتهای تاریخی، بخشی از پروژهی فراموشیاند؟ پروژهای برای ساخت شهری بیگذشته و بیحافظه؟
❓️شاید پرسش بنیادینتر این باشد:
اگر شهر جایی برای گفتوگو، آفرینش، زندگی، زیبایی، تنوع و همبستگی نباشد، چه چیز از شهر باقی میماند؟
#رواداری #تنوع_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔹️یک – آیا شهر برای زندگی شایسته انسانی طراحی شده است؟
آیا فضاهای شهری بر پایهی ارزشهایی چون گفتوگو، همزیستی، آرامش، سلامت روان و بدن، و عدالت طراحی شدهاند؟
آیا میدانها، فضاهای عمومی، زمینهای بازی کودکان، و امکانات ورزشی و فرهنگی در دسترس و امناند؟
یا آنکه تراکمفروشی، سوداگری زمین، و بیتوجهی به کیفیت زیست، شهر را به کالایی گران و ناعادلانه بدل کرده است؟
🔹️دو – آیا شهرسازی موجود، از نظر سیاسی و فرهنگی بیطرف است؟
یا یک اقلیت حاکم آن را به ماشین تبلیغاتی خود بدل کرده است؟
یا دیوارها و بیلبوردها پر از شعارهای ایدئولوژیکاند، خیابانها و میدانها به نامهای خاص یا حتی تروریستهایی مانند «خالد اسلامبولی» و «نواب صفوی» نامگذاری شدهاند، و فضاهای عمومی به تریبون دائمی یک گفتمان سیاسی خاص تبدیل شدهاند؟
🔹️سه – آیا شهر میان همهی شهروندان بهطور برابر تقسیم شده است؟
آیا زنان، جوانان و اقلیتها میتوانند آزادانه از فضاهای عمومی استفاده کنند؟
یا شهر به میدانی برای پایش دائمی بدل شده است: با دوربینهای نظارتی برای کنترل پوشش، گشتهای پلیسی، و...؟
در چنین فضایی، حتی دوچرخهسواری زنان یا برگزاری یک اجرای خیابانی ساده، به کنشی ممنوعه تبدیل میشود. شهر نه محل حضور، گفتگو، همکاری و مشارکت، بلکه محل کنترل و سلطه است.
🔹️چهار – آیا شهر محل تجربهی زیبایی، شادی و فرهنگ است؟
رویکردها به هنر خیابانی، موسیقی، مجسمه، و نمایش آزاد در شهر به چه صورت است؟ آیا اجرای موسیقی در خیابان جرم شمرده میشود و کافهها و گالریها در معرض پلمب یا تهدید دائمیاند؟ آیا کتابخانههای عمومی نیز یا محدود به مساجدند یا در حاشیه قرار گرفتهاندو در عوض، بناهای عظیم مذهبی و مصلاها با حمایت دولتی رشد کردهاند و چهرهی فرهنگی شهر را از تکثر به یکدستی مذهبی بدل کردهاند؟
🔹️پنج – آیا شهر به شهروندانش احساس تعلق و احترام میبخشد؟
آیا مردم مدیران و تصمیمسازان شهری را میشناسند و در تصمیمگیریها مشارکت دارند؟ آیا رأی دادن در شوراهای شهر یا محله اثری واقعی بر سیاست شهری دارد؟ معماری و منظر شهری، آیا بازگوکنندهی فرهنگ، ذوق و حافظهی جمعی مردم است یا صرفاً تابع سود اقتصادی و تراکمفروشی؟
🔹️شش – آیا به تاریخ و حافظهی شهر احترام گذاشته میشود؟
آیا نام و خاطرهی بزرگان هنر، اندیشه و فرهنگ با پلاکها، مجسمهها و یادبودها زنده نگه داشته میشود؟ یا هدف، محو خاطره گذشته و بازنویسی حافظهی جمعی است؟ آیا تغییر نام خیابانها و بناهای نمادین، حذف نشانهها و تخریب بافتهای تاریخی، بخشی از پروژهی فراموشیاند؟ پروژهای برای ساخت شهری بیگذشته و بیحافظه؟
❓️شاید پرسش بنیادینتر این باشد:
اگر شهر جایی برای گفتوگو، آفرینش، زندگی، زیبایی، تنوع و همبستگی نباشد، چه چیز از شهر باقی میماند؟
#رواداری #تنوع_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍6
۹ نوامبر در تاریخ آلمان و جهان تنها یک روز نیست؛ آیینهای است از تاریکی و روشنایی انسان.
در چنین روزی در سال ۱۹۳۸، Kristallnacht «شب شیشههای شکسته» رقم خورد؛ شبی که در آن، شیشههای فرو ریخته مغازهها و کنیسههای یهودیان، انعکاس فروپاشی انسانیت در برابر نفرت بود.
شعلههایی که آن شب در آسمان شهرهای آلمان زبانه کشیدند، نشانه آغاز فاجعهای شدند که به هولوکاست انجامید — فاجعهای که در آن، بیش از شش میلیون انسان تنها به جرم «دیگری بودن» نابود شدند.
امروز، آلمان با آگاهی از گذشته خود، این روز را نه برای ماندن در اندوه، بلکه برای بیداری وجدان جمعی گرامی میدارد.
در مدارس، میدانها و یادمانها، نام قربانیان خوانده میشود تا صدای خاموششان بار دیگر در دل جامعه طنیناندازد. این یادآوری، پاسخی است به فراموشی؛ پاسخی است به خطر بازگشت نفرت در چهرهای تازه.
یهودیستیزی، نژادپرستی، اسلامهراسی یا هر شکل دیگری از تبعیض، ریشهای مشترک دارند: ناتوانی در دیدن انسان در چهره دیگری. تجربه آلمان به ما میآموزد که تمدن، تنها با فناوری یا فرهنگ ساخته نمیشود، بلکه با رواداری، همدلی و مسئولیت اخلاقی در برابر «دیگری» است که معنا مییابد.
۹ نوامبر یادآور آن است که حافظه جمعی اگر به فراموشی سپرده شود، تاریخ تکرار میشود.
و اگر به یاد آوریم، میتوانیم جهانی بنا کنیم که در آن هیچ انسانی از ترس نام و نژاد خود پنهان نشود. این روز، دعوتی است برای دفاع از کرامت انسان — برای آنکه هرگز اجازه ندهیم شیشههای شکسته دوباره چهره انسان را بخراشد.
#هولوکاست #شب_شیشه_های_شکسته #Kristallnacht
#رواداری #دیگری_ستیزی #یهودستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
۹ نوامبر در تاریخ آلمان و جهان تنها یک روز نیست؛ آیینهای است از تاریکی و روشنایی انسان.
در چنین روزی در سال ۱۹۳۸، Kristallnacht «شب شیشههای شکسته» رقم خورد؛ شبی که در آن، شیشههای فرو ریخته مغازهها و کنیسههای یهودیان، انعکاس فروپاشی انسانیت در برابر نفرت بود.
شعلههایی که آن شب در آسمان شهرهای آلمان زبانه کشیدند، نشانه آغاز فاجعهای شدند که به هولوکاست انجامید — فاجعهای که در آن، بیش از شش میلیون انسان تنها به جرم «دیگری بودن» نابود شدند.
امروز، آلمان با آگاهی از گذشته خود، این روز را نه برای ماندن در اندوه، بلکه برای بیداری وجدان جمعی گرامی میدارد.
در مدارس، میدانها و یادمانها، نام قربانیان خوانده میشود تا صدای خاموششان بار دیگر در دل جامعه طنیناندازد. این یادآوری، پاسخی است به فراموشی؛ پاسخی است به خطر بازگشت نفرت در چهرهای تازه.
یهودیستیزی، نژادپرستی، اسلامهراسی یا هر شکل دیگری از تبعیض، ریشهای مشترک دارند: ناتوانی در دیدن انسان در چهره دیگری. تجربه آلمان به ما میآموزد که تمدن، تنها با فناوری یا فرهنگ ساخته نمیشود، بلکه با رواداری، همدلی و مسئولیت اخلاقی در برابر «دیگری» است که معنا مییابد.
۹ نوامبر یادآور آن است که حافظه جمعی اگر به فراموشی سپرده شود، تاریخ تکرار میشود.
و اگر به یاد آوریم، میتوانیم جهانی بنا کنیم که در آن هیچ انسانی از ترس نام و نژاد خود پنهان نشود. این روز، دعوتی است برای دفاع از کرامت انسان — برای آنکه هرگز اجازه ندهیم شیشههای شکسته دوباره چهره انسان را بخراشد.
#هولوکاست #شب_شیشه_های_شکسته #Kristallnacht
#رواداری #دیگری_ستیزی #یهودستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔥7👍3
🔹️مرضیه وحید دستجردی، دبیر ستاد ملی جمعیت در جمهوری اسلامی گفت: «دغدغه جمعیت از عمیقترین نگرانیهای رهبری است.» او افزود: «هر کس کوچکترین قدمی برای مسئله جمعیت بردارد، مشمول دعای نماز شب من است.»
🔹️دستجردی اضافه کرد: «باید از ظرفیت تشکلهای مردمی برای فراهم کردن امکانات مدارس دینی و حمایت از خانوادهها استفاده کنیم تا کودکان امکان تربیت در محیطهای منطبق با ارزشهای مورد نظر را داشته باشند.»
✍️مخاطبی برای ما نوشت:
🔹️خانم دستجردی میگویند هرکس قدمی در مسیر افزایش جمعیت بردارد، مشمول دعای نماز شب ایشان است؛ اما مردم از خود میپرسند با چه امیدی باید فرزند بیاورند؟
در شرایطی که سفرهها هر روز کوچکتر میشود، تورم و بیکاری نفس خانوادهها را گرفته و آینده آموزشی کودکان در هالهای از ابهام است، چگونه میتوان به فرزندآوری فکر کرد؟
وقتی تبعیضها، فساد، و نابرابری در جامعه ریشه دوانده، وعده دعای شبانه چه دردی از زندگی روزمره مردم دوا میکند؟
کار آنقدر خراب شده که بهجای برنامه و حمایت واقعی، وعده دعای در نماز شب میدهید؟
نان نیست، آینده نیست، دعا هست!
#فرزندآوری #نماز_شب #دعا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🔹️مرضیه وحید دستجردی، دبیر ستاد ملی جمعیت در جمهوری اسلامی گفت: «دغدغه جمعیت از عمیقترین نگرانیهای رهبری است.» او افزود: «هر کس کوچکترین قدمی برای مسئله جمعیت بردارد، مشمول دعای نماز شب من است.»
🔹️دستجردی اضافه کرد: «باید از ظرفیت تشکلهای مردمی برای فراهم کردن امکانات مدارس دینی و حمایت از خانوادهها استفاده کنیم تا کودکان امکان تربیت در محیطهای منطبق با ارزشهای مورد نظر را داشته باشند.»
✍️مخاطبی برای ما نوشت:
🔹️خانم دستجردی میگویند هرکس قدمی در مسیر افزایش جمعیت بردارد، مشمول دعای نماز شب ایشان است؛ اما مردم از خود میپرسند با چه امیدی باید فرزند بیاورند؟
در شرایطی که سفرهها هر روز کوچکتر میشود، تورم و بیکاری نفس خانوادهها را گرفته و آینده آموزشی کودکان در هالهای از ابهام است، چگونه میتوان به فرزندآوری فکر کرد؟
وقتی تبعیضها، فساد، و نابرابری در جامعه ریشه دوانده، وعده دعای شبانه چه دردی از زندگی روزمره مردم دوا میکند؟
کار آنقدر خراب شده که بهجای برنامه و حمایت واقعی، وعده دعای در نماز شب میدهید؟
نان نیست، آینده نیست، دعا هست!
#فرزندآوری #نماز_شب #دعا #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩11🤣8👍3❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
روحانیون و گروهی از مذهبیون پیرو آنها در ایران با استفاده از دین و جعل روایت، زنان را به ابزاری برای نمایش قدرت و کنترل اجتماعی میدانند.
آنان با تحمیل محدودیتهای بیپایه و تفسیرهای خودساخته از متون دینی، نه بدنبال دفاع از ایمان و نه ترویج اخلاقند، بلکه تنها در پی منافع و حفظ جایگاه خود هستند.
وقتی زن را از حضور، صدا و حق انتخاب محروم میکنند و این سرکوب را «دستور الهی» مینامند، در واقع دین را به پوششی برای تبعیض و سلطه بدل میسازند. این رفتار نه ریشه در ایمان دارد و نه در عقل، بلکه در ترس از برابری و آگاهی است.
#حقوق_زنان #آزادی_پوشش #جعل_روایت #اخلاق #برابری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روحانیون و گروهی از مذهبیون پیرو آنها در ایران با استفاده از دین و جعل روایت، زنان را به ابزاری برای نمایش قدرت و کنترل اجتماعی میدانند.
آنان با تحمیل محدودیتهای بیپایه و تفسیرهای خودساخته از متون دینی، نه بدنبال دفاع از ایمان و نه ترویج اخلاقند، بلکه تنها در پی منافع و حفظ جایگاه خود هستند.
وقتی زن را از حضور، صدا و حق انتخاب محروم میکنند و این سرکوب را «دستور الهی» مینامند، در واقع دین را به پوششی برای تبعیض و سلطه بدل میسازند. این رفتار نه ریشه در ایمان دارد و نه در عقل، بلکه در ترس از برابری و آگاهی است.
#حقوق_زنان #آزادی_پوشش #جعل_روایت #اخلاق #برابری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮5💩4
Forwarded from گفتوشنود
چرا اخلاق و معنویت سکولار بر اخلاق و معنویت دینی برتری دارد؟
پیامی از همراهان
در جهانی پر از تنوع دینی، فرهنگی و فلسفی، این پرسش قدیمی دوباره با صدایی نو مطرح میشود:
آیا میتوان اخلاقی زیست، بیآنکه مذهبی بود؟
و فراتر از آن:
آیا ممکن است اخلاق و معنویت سکولار در برخی بنیادها و کارکردها، از اخلاق و معنویت دینی انسانیتر، پویاتر و مؤثرتر باشد؟
در این یادداشت، پاسخی آریگونه به این پرسش را از چند زاویه بررسی میکنیم.
۱. تفاوت زبانها:
زبان هدایتگر / تحمیلی در برابر زبان پرسشگر / تحلیلی
زبان دینی، چه در قرآن، تورات یا متون بودایی، اغلب زبانی است قطعی، هنجاری و آمرانه.
در این زبان، «باید»ها از مرجعی ماورایی صادر میشود: خدا چنین خواسته است.
اخلاق در این قالب، فرمان است؛ نه دعوت. اطاعت فضیلت است، نه پرسش.
در مقابل، زبان اخلاق سکولار، زبانی است تفسیری، انتقادی و استدلالمحور.
در آن، فرد خود به اخلاق میاندیشد، آن را برمیگزیند، و در قبالش پاسخگوست—نه در برابر قدرتی متعال، بلکه در برابر وجدان، جامعه، و رنج انسان دیگر.
📌 در دنیای متکثر امروز، زبانی که بر پایهی استدلال، همفهمی و پرسش استوار باشد، در عمل مؤثرتر، انسانیتر و کمتر مستعد سوءاستفاده است.
۲. مسئولیتپذیری:
ترس از مجازات الهی یا وفاداری به وجدان انسانی؟
اخلاق دینی اغلب با وعدهی پاداش یا تهدید به مجازات در جهان دیگر گره خورده است. فرد خوبی میکند چون بهشت میخواهد یا از جهنم میهراسد.
اما اخلاق سکولار، در تلاش است انسانی پرورش دهد که نیکی کند نه از ترس، بلکه از درک و همدلی.
در این دیدگاه، اخلاق نه فرمانی از بیرون، بلکه درکی از درون است: پاسخ ما به دیگری، به رنج، به عدالت.
۳. معنویت سکولار:
زیستن آگاهانه و اصیل، بدون نیاز به فراطبیعت
معنویت همیشه با پرستش خدا یا تقدیس مقدسات تعریف نمیشود.
در سنتهای سکولار، معنویت میتواند تجربهی ژرف حضور، عشق، همدلی، یا شگفتی در برابر زندگی و طبیعت باشد.
همانطور که در آثار کسانی چون اسپینوزا، آلبر کامو، و حتی ویکتور فرانکل میبینیم، معنویت میتواند زمینی، درونی، بدون نیاز به معجزه یا ایمان ماورایی باشد.
📌 این معنویت، جهانیتر و آزادتر است.
در آن، حتی بیخدایان نیز به تجربههای اصیل انسانی دست مییابند.
ادامه را در اسلاید ها بخوانید
#اخلاق #دین #معنویت #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
چرا اخلاق و معنویت سکولار بر اخلاق و معنویت دینی برتری دارد؟
پیامی از همراهان
در جهانی پر از تنوع دینی، فرهنگی و فلسفی، این پرسش قدیمی دوباره با صدایی نو مطرح میشود:
آیا میتوان اخلاقی زیست، بیآنکه مذهبی بود؟
و فراتر از آن:
آیا ممکن است اخلاق و معنویت سکولار در برخی بنیادها و کارکردها، از اخلاق و معنویت دینی انسانیتر، پویاتر و مؤثرتر باشد؟
در این یادداشت، پاسخی آریگونه به این پرسش را از چند زاویه بررسی میکنیم.
۱. تفاوت زبانها:
زبان هدایتگر / تحمیلی در برابر زبان پرسشگر / تحلیلی
زبان دینی، چه در قرآن، تورات یا متون بودایی، اغلب زبانی است قطعی، هنجاری و آمرانه.
در این زبان، «باید»ها از مرجعی ماورایی صادر میشود: خدا چنین خواسته است.
اخلاق در این قالب، فرمان است؛ نه دعوت. اطاعت فضیلت است، نه پرسش.
در مقابل، زبان اخلاق سکولار، زبانی است تفسیری، انتقادی و استدلالمحور.
در آن، فرد خود به اخلاق میاندیشد، آن را برمیگزیند، و در قبالش پاسخگوست—نه در برابر قدرتی متعال، بلکه در برابر وجدان، جامعه، و رنج انسان دیگر.
📌 در دنیای متکثر امروز، زبانی که بر پایهی استدلال، همفهمی و پرسش استوار باشد، در عمل مؤثرتر، انسانیتر و کمتر مستعد سوءاستفاده است.
۲. مسئولیتپذیری:
ترس از مجازات الهی یا وفاداری به وجدان انسانی؟
اخلاق دینی اغلب با وعدهی پاداش یا تهدید به مجازات در جهان دیگر گره خورده است. فرد خوبی میکند چون بهشت میخواهد یا از جهنم میهراسد.
اما اخلاق سکولار، در تلاش است انسانی پرورش دهد که نیکی کند نه از ترس، بلکه از درک و همدلی.
در این دیدگاه، اخلاق نه فرمانی از بیرون، بلکه درکی از درون است: پاسخ ما به دیگری، به رنج، به عدالت.
۳. معنویت سکولار:
زیستن آگاهانه و اصیل، بدون نیاز به فراطبیعت
معنویت همیشه با پرستش خدا یا تقدیس مقدسات تعریف نمیشود.
در سنتهای سکولار، معنویت میتواند تجربهی ژرف حضور، عشق، همدلی، یا شگفتی در برابر زندگی و طبیعت باشد.
همانطور که در آثار کسانی چون اسپینوزا، آلبر کامو، و حتی ویکتور فرانکل میبینیم، معنویت میتواند زمینی، درونی، بدون نیاز به معجزه یا ایمان ماورایی باشد.
📌 این معنویت، جهانیتر و آزادتر است.
در آن، حتی بیخدایان نیز به تجربههای اصیل انسانی دست مییابند.
ادامه را در اسلاید ها بخوانید
#اخلاق #دین #معنویت #سکولاریسم #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5