گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
⁨یازده واژه‌ای که فرقه ولایت فقیه تباه کرد
فرهنگ لغات علی خامنه‌ای

واژگان در گفت‌وشنود اجتماعی، مانند سلول‌های سازنده بدن یک انسان هستند. نحوه استفاده از واژگان و معناهایی که به آن‌ها نسبت داده می‌شود، نقش مهمی در شکل‌دهی به درک ما از واقعیت دارد. نظام ولایت فقیه با رهبری خمینی و خامنه‌ای، به صورتی سیستماتیک، واژگان متعددی را در راستای عقائد فرقه‌ای خود به شکلی بیمارگونه تحریف و از آنان سوء استفاده کرد. در این جا به یازده مورد از کلیدی‌ترین این واژه‌های تحریف‌شده اشاره می‌شود.

مطالعه بیشتر در وبسایت گفت و شنود

https://dialog.tavaana.org/khamenei-dictionary/

#حکومت_ایدئولوژیک #خامنه_ای #گفتگو_توانا

⁩@Dialogue1402
👍2🤮1💩1
مولوی عبدالحمید از فشار‌های امنیتی بر علمای اهل سنت انتقاد کرد

مولوی عبدالحمید، امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان، در خطبه‌های نماز جمعه ۱۱ اردیبهشت، وضعیت اقتصادی و معیشتی ایران را «بی‌سابقه بحرانی» توصیف کرد و گفت مردم در تامین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی با مشکلات جدی روبه‌رو هستند.

او با اشاره به تحریم‌های طولانی، جنگ و محاصره دریایی گفت این عوامل فشار سنگینی بر اقتصاد کشور وارد کرده‌اند و افزود: «تورم و گرانی در کشور بیداد می‌کند و مردم برای خرید مایحتاج زندگی دچار مشکل شده‌اند.» به گفته او، تخریب یا تعطیلی برخی کارخانه‌ها نیز باعث افزایش شدید بیکاری شده و بیشترین فشار متوجه کارگران و روستاییان است.

امام‌جمعه زاهدان در بخش دیگری از سخنانش به‌شدت از «فشارهای امنیتی بر علما» انتقاد کرد و گفت برخی روحانیون اهل‌سنت با «بهانه‌های پوچ» به دادگاه ویژه روحانیت مشهد احضار شده‌اند. او این اقدامات را ناشی از عملکرد «افراد تندرو» در استان دانست و هشدار داد چنین رفتارهایی به وحدت و امنیت آسیب می‌زند.

وی تأکید کرد ادامه فشارهای یک‌طرفه می‌تواند به اختلافات بیشتری منجر شود و گفت: «حداقلش این است که ما در قبال این فشارها سکوت نمی‌کنیم.» او از مسئولان خواست در شرایط جنگی از افزایش فشارها خودداری کنند.

عبدالحمید همچنین به خروج مولوی فضل‌الرحمان کوهی از کشور اشاره کرد و گفت او «منتقد بود و حرف مردم را می‌زد» و تحت فشارهای مکرر امنیتی قرار داشت. به گفته او، خروج چنین چهره‌ای از کشور «ضایعه‌ای برای کشور» است.

او در پایان خواستار انتصاب مسئولان «بومی، معتدل و میانه‌رو» در سیستان‌وبلوچستان شد و تأکید کرد مردم استان در شرایط جنگی نیز امنیت را حفظ کرده‌اند و «هیچ‌گاه به آب و خاک و وطن خود خیانت نکرده‌اند».

#مولوی_عبدالحمید #اهل_سنت #آزادی_مذهب #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👏2💩1
هانس-گئورگ گادامر، فیلسوف آلمانی و از چهره‌های برجسته‌ هرمنوتیک فلسفی، نقش بنیادینی در بازاندیشی مفهوم گفت‌وگو در عرصه‌ی فهم و اخلاق ایفا کرد.
او با اثر مهم خود «حقیقت و روش» (Wahrheit und Methode)، سنت فهم متون، فرهنگ و تجربه انسانی را از تفسیر صرف به یک رخداد گفت‌وگو محور بدل ساخت.

برای گادامر، فهم نه انتقال یک‌سویه معنا، بلکه فرآیندی زنده، باز و دیالوگ‌محور است که میان افق‌های متفاوت شکل می‌گیرد.

گادامر باور داشت که ما همواره درون یک سنت زبانی، تاریخی و فرهنگی زندگی می‌کنیم و فهمیدن، یعنی گفت‌وگو کردن با این سنت‌ها. از دید او، گفت‌وگو تنها ابزار انتقال اطلاعات نیست، بلکه رخدادی است که در آن سوژه و ابژه به تعامل و تأثیر متقابل می‌رسند. این دیدگاه، فهم را از یک فرآیند مکانیکی یا نسبی‌گرایانه، به حرکتی پویا و اخلاقی تبدیل می‌کند؛ حرکتی که مستلزم گشودگی، احترام به دیگری و پذیرش پیش‌داوری‌های سازنده است.

گفت‌وگو در هرمنوتیک گادامر، بیش از یک روش، نوعی رویکرد به جهان است: رویکردی که در آن هیچ‌کس صاحب حقیقت مطلق نیست و معنا در فضای اشتراک افق‌ها پدید می‌آید. این نگاه، به‌ویژه در عرصه اخلاق، سیاست، دین و تفاهم بین‌فرهنگی اهمیت می‌یابد؛ جایی که پیش‌فرض‌ها، هویت‌ها و زبان‌های گوناگون به مواجهه‌ای سازنده نیاز دارند.

گفت‌وگوی واقعی نزد گادامر، مستلزم آمادگی برای تغییر خود در مواجهه با دیگری است.

میراث گادامر، بازاندیشی در نسبت میان فهم، زبان و دیگری است؛ رویکردی که اخلاق گفت‌وگو را نه تنها برای تفسیر متن، بلکه برای هم‌زیستی انسانی ضروری می‌داند.

او ما را دعوت می‌کند به شنیدن، به باز بودن در برابر تجربه‌های متفاوت، و به مشارکت در گفت‌وگویی که نه پایان دارد و نه صاحب مطلق. به تعبیر او، حقیقت در گفت‌وگو ظهور می‌کند، نه بیرون از آن.

#گادامر #شنیدن #فهم #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4💩1🏆1
انتشار تصویری جعلی از بشاره الراعی، سراسقف کلیسای مارونی، در اقدامی که به گروه تروریستی حزب‌الله نسبت داده شده است، خشم افکار عمومی لبنان را برانگیخته و با واکنش‌‌های گسترده مقامات دولتی و شخصیت‌های برجسته در داخل و خارج از آن کشور رو‌به‌رو شده است.

در این میان سرشناس‌ترین چهره‌های سیاسی لبنان از رئیس‌ جمهوری لبنان گرفته تا رئیس پارلمان، نمایندگان مجلس، و اکثر رهبران احزاب سیاسی لبنان علیه این اقدام موضع گرفته‌اند.

جوزف عون، رئیس‌ جمهوری لبنان، این اقدام را تلاشی برای گستراندن اختلافات سیاسی به بخش‌های دینی و معنوی جامعه لبنان تلقی کرده است. نبیه بری، رئیس پارلمان، نیز گفته است که این اقدام «حمله به نمادهای ملی و دینی ملت لبنان» است.

این واکنش‌ها به دنبال انتشار تصویری ساختگی از سراسقف بشاره الراعی در کنار بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در روز جمعه ۱۱ اردبیهشت در صفحات وابسته به حزب‌الله لبنان در شبکه‌های اجتماعی شکل گرفت.

#کلیسای_مارونی #لبنان #حزب_الله #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡3🤷‍♀1💩1
رئیس پلیس لندن: یهودیان بریتانیا با «بزرگ‌ترین تهدید تاریخ خود» روبه‌رو هستند

رئیس پلیس متروپولیتن لندن، اعلام کرد که یهودیان بریتانیا با «بزرگ‌ترین تهدید تاریخ خود» روبه‌رو هستند و شبکه‌های اجتماعی به شعله‌ور کردن یک «اپیدمی» به یهودستیزی دامن می‌زنند.

مارک راولی، به روزنامه بریتانیایی تایمز گفت: «اگر سه چیز را اکنون کنار هم بگذارید، شامل جرایم ناشی از نفرت، تروریسم و فعالیت‌های خصمانه دولت‌ها، و همه این‌ها را با هم جمع کنید، اثر ترکیبی آن همراه با شکل‌گیری ایدئولوژی در فضای آنلاین، واقعا خطرناک و نگران‌کننده است.»
او افزود: «این موضوع را جوامع یهودی احساس می‌کنند و می‌توانید آن را در نحوه صحبت کردنشان ببینید، در اینکه چگونه این موضوع دارد زندگی‌شان را تغییر می‌دهد. این وضعیت وحشتناکی است.»
او به روزنامه تایمز می‌گوید یهودیان بریتانیا در فهرست «نفرت» هر گروه نژادپرست و افراط‌گرا قرار دارند.

این رئیس ارشد پلیس بریتانیا به تهدیدها از سوی «چپگرایان افراطی، تروریست‌های اسلام‌گرا، تروریست‌های راست‌گرا، و حتی برخی دولت‌های متخاصم با نوعی تهدید مرتبط با ایران» اشاره کرد و گفت: «یک نوع نمودار وحشتناک وجود دارد که آن‌ها در مرکز آن قرار گرفته‌اند.»
این اظهارات پس از آن مطرح می‌شود که دو مرد یهودی روز چهارشنبه مورد حمله چاقو قرار گرفتند و پلیس متروپولیتن اعلام کرد مردی را به اتهام تلاش برای قتل متهم کرده است.
این حمله تازه‌ترین مورد از سلسله حملات علیه جامعه یهودیان لندن است.
بریتانیا سطح تهدید تروریسم ملی خود را به «شدید» افزایش داده است؛ به این معنا که وقوع یک حمله تروریستی بسیار محتمل تلقی می‌شود.

#یهودی_ستیزی #گفتگو_توانا

@Diaogue1402
💔2💩1
سازوکار انسان‌زدایی در نظام‌های توتالیتر مذهبی؛ واکاوی استبداد در ایران

انسان‌زدایی در حکومت‌های مذهبی و دیکتاتوری، نه یک پیامد جانبی، بلکه ستون فقرات بقای قدرت و ابزاری سیستماتیک برای توجیه جنایت است. در جمهوری اسلامی، این فرآیند با تبدیل «شهروند صاحب حق» به «رعیت مطیع» یا «دشمن مفسد» آغاز می‌شود. در این دستگاه فکری، فردیت انسان‌ها تا زمانی اعتبار دارد که در خدمت ایدئولوژی رسمی و «ولایت» باشد؛ در غیر این صورت، هویت انسانی فرد سلب شده و او به هدفی برای سرکوب تبدیل می‌گردد.

بارزترین جلوه این انسان‌زدایی، در برخورد با اقلیت‌ها نمایان است. دهه‌ها سرکوب سیستماتیک بهاییان، سلب حق تحصیل و کار از آن‌ها، و فشار مضاعف بر اقلیت‌های مذهبی و اتنیکی، نشان‌دهنده استراتژی «دیگری‌سازی» است. حکومت با استفاده از برچسب‌های مذهبی، این گروه‌ها را از حیطه «انسانیت مدنی» خارج می‌کند تا تبعیض علیه آنان نه تنها قانونی، بلکه در نگاه هوادارانش «مقدس» جلوه کند.

اوج این وقاحت در «ماشین اعدام» حکومت علیه معترضان و مخالفان سیاسی متبلور می‌شود. استفاده از عناوین فقهی سنگین مانند «محارب» و «مفسد فی‌الارض» برای جوانانی که تنها خواستار آزادی و زندگی انسانی هستند، دقیق‌ترین تعریف انسان‌زدایی است. نظام با این واژگان، ابتدا هویت انسانی و حق دفاع را از معترض می‌گیرد و او را به یک موجود «اهریمنی» تبدیل می‌کند تا طناب دار را نه بر گردن یک انسان، بلکه بر گلوی یک «شرّ مطلق» ببیند. اعدام‌های دهه ۶۰ و قتل‌های حکومتی در جریان خیزش‌های اخیر ، محصول همین تفکری است که بقای ایدئولوژی را بر خون انسان ارجح می‌داند.

این سیاستِ تقسیم جامعه به دو قطبیِ «مؤمن ذوب در ولایت» و «کافرِ خائن»، جامعه را به انبار باروتی از کینه و بی‌عدالتی تبدیل کرده است. وقتی «حق حیات» به میزان وفاداری به یک ایدئولوژی گره می‌خورد، ارزش‌های اخلاقی سقوط کرده و خشونت به رویه‌ای عادی بدل می‌شود. اما حقیقت این است که نظامی که بقای خود را در گرو انکار انسانیت شهروندانش می‌بیند، پیشاپیش مشروعیت اخلاقی و تاریخی خود را از دست داده است. تاریخ گواهی می‌دهد که کرامت انسانی، علیرغم تمام سرکوب‌ها، در نهایت از زیر آوار استبداد قد برافراشته و ماشین انسان‌زدایی را متوقف خواهد کرد.

#انسان_زدایی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
✍1👍1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
از فتوای «پوست‌کندن» تا سناریوی «هوش مصنوعی»؛ پارادوکس سواحل کیش

در روزهای اخیر، انتشار ویدیویی متفاوت از سواحل جزیره کیش در شبکه‌های اجتماعی، موجی از تحلیل‌ها و واکنش‌ها را به همراه داشته است. تصاویری از دختران و پسران با پوشش‌های آزاد و لباس‌های ساحلی را در حال شنا و شادی با موسیقی زنده یک دی‌جی به تصویر می‌کشد. نکته کلیدی این ویدیو، زوم هوشمندانه و تاکید بصری روی پرچم جمهوری اسلامی در میانه این شادی ساحلی است.

🔷پروپاگاندا یا تغییر رویه؟
بسیاری از کاربران فضای مجازی، این ویدیو را پروژه‌ «سفیدشویی» و پروپاگاندای سیستماتیک نظام تلقی کرده‌اند. از نگاه این ناظران، هدف از ساخت چنین کلیپ‌هایی، القای تصویر «عادی‌سازی» و نمایش چهره‌ای تساهل‌گرا از جمهوری اسلامی به جهان است تا فشارها و واقعیت‌های مربوط به محدودیت‌های اجتماعی پوشانده شود.

🔷بازگشت به تاریخ؛ اظهارات بنیانگذار
این تصاویر در حالی منتشر می‌شود که حافظه تاریخی جامعه، جملات صریح روح‌الله خمینی در تیرماه ۱۳۵۸ را به یاد دارد. او در واکنش به آزادی‌های سواحل گفته بود:

«اسلام نمی‌گذارد که لخت بروند توی این دریاها شنا کنند. پوستشان را می‌کند. پوستشان را مردم می‌کنند. مسلمانند مردم. نمی‌گذارند زن و مرد توی دریا بریزند و به جان هم بیفتند... تا زنده هستیم نمی‌گذاریم این آزادی‌ها تحقق یابد.»

🔷واکنش قضایی؛ گریز به بن‌بست «هوش مصنوعی»
اما واکنش رسمی مقامات، طبق معمول با محتوای ویدیو متفاوت بود. دادستان کیش با اعلام تشکیل پرونده قضایی و برخورد قاطع با عوامل تولید این کلیپ، آن را «ناهنجار» نامید. نکته تامل‌برانگیز در اظهارات او، ادعای ساخته شدن این ویدیو توسط «هوش مصنوعی» بود؛ ادعایی که از سوی کارشناسان به عنوان راهکاری برای فرار از تناقض میان «تبلیغ عادی‌سازی» و «واقعیت سرکوب» تعبیر شده است.

🔷تضاد میان محتوای ویدیوی سواحل کیش و برخورد دادستانی، بار دیگر ثابت می‌کند که آزادی‌های اجتماعی در ساختار جمهوری اسلامی امری ممتنع و ناممکن است. آنچه در قالب این ویدیوها دیده می‌شود، صرفا دست‌آویزی برای ماشین پروپاگاندای نظام است تا در بزنگاه‌های سیاسی، تصویری کاریکاتوری و دروغین از آزادی ارائه دهد؛ در حالی که واقعیت زیسته‌ شهروندان، همچنان تحت سیطره‌ همان تفکر «پوست‌کندن» و برخوردهای پلیسی باقی مانده است.

#کیش #ساحل_کیش #پروپاگاندا #گفتگو_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍5💩1
🔶باروخ اسپینوزا تنها یک فیلسوف در میانه کتاب‌های غبارگرفته نیست، او یک «شورشیِ آرام» علیه زنجیرهای ذهنی بشریت بود. در جهانی که جزم‌اندیشی (Dogmatism) با تکیه بر ارعاب و خرافه، حقیقت را در انحصار خود می‌پنداشت، اسپینوزا با تیغ عقل، پیوند میان «دین نهادینه» و «قدرت سیاسی» را کالبدشکافی کرد. در ادامه به بررسی اهمیت میراث او در نبرد با انسداد فکری می‌پردازدیم.

🔶جزم‌اندیشی؛ زندانی برای پتانسیل انسانی
جزم‌اندیشی صرفا داشتن یک باور محکم نیست، بلکه ناتوانی در زیر سوال بردن آن است. اسپینوزا به درستی درک کرده بود که نظام‌های جزمی (سیاسی یا مذهبی) از «ترس» به عنوان ابزاری برای حکومت بر توده‌ها استفاده می‌کنند. وقتی تفکر انتقادی خاموش شود، انسان‌ها به «بندگیِ داوطلبانه» تن می‌دهند و زنجیرهای خود را به نام «سعادت» می‌بوسند. اسپینوزا با مطرح کردن مفهوم «خدا یا همان طبیعت» (Deus\ sive\ Natura)، واسطه‌های مقدس را حذف کرد و نشان داد که حقیقت نه در متون کهن، بلکه در قوانین لایتغیر طبیعت و از طریق شهود عقلی قابل دستیابی است.

🔶تفکر انتقادی راهی به سوی آزادی
از نظر اسپینوزا، بزرگترین دشمن آزادی، جهل است. تفکر انتقادی در فلسفه او یک تمرین ذهنی ساده نیست، بلکه راهی برای رسیدن به «شادی پایدار» است. او معتقد بود: هیچ عقیده‌ای نباید به صرف «مقدس بودن» از تیغ نقد مصون بماند و حقیقت با اکثریت آرا تعیین نمی‌شود، بلکه محصول تلاشی فردی برای فهم ضرورت‌های هستی است.
برخلاف دیکتاتورها که نقد را عامل بی‌ثباتی می‌دانند، اسپینوزا در «رساله الهی-سیاسی» استدلال کرد که حکومتی که جلوی اندیشه آزاد را بگیرد، خود را به سوی فروپاشی می‌برد.

🔶تکفیر اسپینوزا توسط جامعه یهودی آمستردام و ممنوعیت آثارش، بهای گزافی بود که او برای «آزاداندیشی» پرداخت. اما او ثابت کرد که جزم‌اندیشی شاید بتواند زبان‌ها را ببندد، اما هرگز نمی‌تواند بر ذهن‌های بیدار غلبه کند.
امروز میراث اسپینوزا به ما یادآوری می‌کند که تفکر انتقادی تنها راه نجات از ورطه تعصب و تنها ابزار برای ساختن جامعه‌ای است که در آن «انسان، گرگ انسان نباشد»، بلکه همکار او در مسیر فهم جهان باشد.
#تفکر_انتقادی #خرد_نقاد #جزم_اندیشی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤4✍2💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مستند «نسرین» به کارگردانی جف کافمن (۲۰۲۰)، پرتره‌ای عمیق و اثرگذار از زندگی و ایستادگی نسرین ستوده است.
این فیلم با بهره‌گیری از تصاویر مستند و گفتگوهای منحصر‌به‌فرد، تلاش‌های بی‌وقفه او را در مقام یک وکیل و فعال مدنی برای تحقق عدالت، حقوق زنان و دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی به تصویر می‌کشد. «نسرین» فراتر از یک بیوگرافی ساده، روایتی است از تلاقی شجاعانه زندگی حرفه‌ای و خانوادگی زنی که هزینه‌های سنگینی را برای باورهای انسانی‌اش پرداخته است.

نسرین ستوده، حقوق‌دان و وکیل برجسته ایرانی، یکی از نمادهای اصلی جنبش حقوق بشر در ایران شناخته می‌شود. تمرکز اصلی فعالیت‌های او بر دفاع از حقوق زنان، حقوق کودکان و زندانیان عقیدتی است. او به دلیل تعهد خلل‌ناپذیرش به حاکمیت قانون و آزادی‌های مدنی، برنده جوایز بین‌المللی معتبری همچون «جایزه ساخاروف» پارلمان اروپا شده است. ستوده در تمام سال‌های فعالیت خود، علیرغم فشارهای امنیتی و محرومیت‌های شغلی، همچنان بر لزوم رعایت حقوق بنیادین بشر تاکید ورزیده است.
در حال حاضر، این فعال حقوق بشر بار دیگر در بازداشت به سر می‌برد. نسرین ستوده در شامگاه ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ (۱ آوریل ۲۰۲۶) در منزل شخصی‌اش در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. طبق گزارش‌های منتشر شده در اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ۱۴۰۵، خانواده او همچنان از محل دقیق نگهداری او بی‌اطلاع هستند و نام او در سامانه‌های قضایی ثبت نشده است که این موضوع نگرانی‌های بسیاری را در مورد وضعیت سلامت و امنیت وی ایجاد کرده است.

این فیلم را در این آدرس ببینید

https://youtu.be/RZ0fQpU0fg8?si=WLceJzF_8QtIxnzi


#نسرین_ستوده #زندانی_سیاسی #زندانی_عقیدتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😢3💩1
بازداشت شکیلا قاسمی، شهروند بهایی، اکنون از مرز سه ماه (۹۰ روز) گذشته است. او که در پی هجوم نیروهای امنیتی بازداشت و به بازداشتگاه‌های نهادهای اطلاعاتی منتقل شد، بخش عمده‌ای از این مدت را در سلول انفرادی و تحت فشارهای روانی شدید سپری کرده است. علی‌رغم گذشت سه ماه، هنوز هیچ اتهام رسمی یا دادرسی شفافی برای او صورت نگرفته و خانواده‌اش در وضعیت دشوارِ «بی‌خبری» به‌سر می‌برند.

خواهر او در شبکه‌ی اجتماعی ایکس با دلتنگی و نگرانی چنین نوشته است:

«۹۰ روز است شکیلا در بازداشت است. هر روزش شبیه روز قبل، بدون خبر، بدون آرامش، بدون آینده‌ای روشن. این وضعیت قابل عادی‌سازی نیست. قابل سکوت هم نیست. شکیلا باید آزاد شود. همین حالا. صدای شکیلا باشیم. اسم شکیلا رو فریاد بزنیم.»

🔶آزار سیستماتیک؛ وقتی «باور» جرم تلقی می‌شود
آنچه بر شکیلا قاسمی و بسیاری دیگر از شهروندان بهایی می‌گذرد، صرفاً یک پرونده قضایی نیست، بلکه نمودی از آزار سیستماتیک و سیاست ممتد «دیگری‌ستیزی» در ساختار جمهوری اسلامی است.
حکومت با استفاده از اهرم اتهامات واهی امنیتی، تلاش می‌کند تا سرکوب عقیدتی و مذهبی را زیر لوای حفظ امنیت ملی پنهان کند.
در این دیدگاه، هر کسی که خارج از دایره‌ی خودی‌های مورد تایید نظام باشد، به عنوان یک «تهدید» بازتعریف می‌شود. این فشار مضاعف اجتماعی از محرومیت از تحصیل و کسب‌وکار گرفته تا حبس‌های بی‌دلیل هدفمندانه طراحی شده تا اراده‌ی زیستِ مدنی اقلیت‌ها را درهم بشکند.
بازداشت‌های طولانی‌مدت و بلاتکلیف، ابزاری برای شکنجه‌ی روانی است تا هزینه‌ی داشتنِ یک باور متفاوت را به بالاترین حد ممکن برساند. سهم شکیلا و امثال او، نه دیوارهای سرد زندان، بلکه برخورداری از حقوق برابر شهروندی است که دهه‌هاست از آن‌ها دریغ شده است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا #شکیلا_قاسمی

@Dialogue1402
😡2💩1
در اقدامی که مقامات قضایی آن را «اسلام‌ستیزانه» توصیف کرده‌اند، ‌
افراد ناشناس بامداد جمعه به مسجد متعلق به جامعه اسلامی «دیتیب» در شهر ممینگن حمله کرده و با نصب سر یک خوک و پرتاب بادکنک‌های حاوی خون، به این مکان خبرساز شدند.

به گزارش پلیس شوابن جنوب/غرب، عاملان این حمله سر یک خوک را دقیقاً روی نماد هلال ماه در ورودی مسجد نصب کرده بودند. همچنین نمای ساختمان با بادکنک‌هایی که احتمالاً با خون خوک پر شده بود، هدف قرار گرفت و آلوده شد.
در پی این حادثه، نیروهای شهرداری و آتش‌نشانی منطقه بلافاصله در محل حاضر شده و پیش از ظهر، ساختمان مسجد را پاک‌سازی کردند.

دادستانی کل مونیخ با جدی ارزیابی کردن این پرونده، انگیزه این اقدام را «نفرت‌پراکنی و اسلام‌ستیزی» عنوان کرد. در حال حاضر، تحقیقات گسترده‌ای با همکاری پلیس جنایی ممینگن تحت عناوین اتهام اهانت به یک جامعه دینی و باورهای مذهبی، آسیب به اموال عمومی و خصوصی در جریان است.

مسئولان مسجد ممینگن که تحت پوشش اتحادیه «دیتیب» (ترکی-آلمانی) فعالیت می‌کنند، این حرکت را فراتر از یک تخریب ساده دانسته و آن را «حمله‌ای مستقیم علیه همزیستی مسالمت‌آمیز» در ایالت بایرن توصیف کردند.

این حمله در حالی صورت می‌گیرد که آمارهای رسمی از رشد تصاعدی خشونت علیه مسلمانان در آلمان حکایت دارد. بر اساس داده‌های ائتلاف Claim (مرکز گزارش‌دهی اسلام‌ستیزی) در سال ۲۰۲۴، حدود ۳,۰۸۰ مورد حمله و تبعیض علیه مسلمانان ثبت شده است.
این آمار نسبت به سال گذشته میلادی، افزایشی ۶۰ درصدی را نشان می‌دهد.
کارشناسان معتقدند تکرار چنین حوادثی نشان‌دهنده لزوم تقویت تدابیر امنیتی برای مراکز مذهبی و برخورد قاطع‌تر دستگاه قضایی با عاملان نفرت‌پراکنی است.

#اسلام_هراسی #اسلام_ستیزی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آرش سبحانی، آهنگساز و خواننده، در ویدیویی که در حساب کاربری خود منتشر کرده، بر اهمیت بنیادین «همبستگی» و «اعتماد متقابل» در جامعه ایران تأکید کرد.
او با نگاهی به پیشینه تاریخی ایران و اشاره به سقوط حکومت مغولان، یادآور شد که قدرت‌های مستبد گذرا هستند و آنچه ایران را پس از تهاجم مغول زنده نگه داشت، تنیدگی عمیق میان ایرانیان و غنای فرهنگ ایرانی بود. او با تعمیم این تجربه تاریخی، بر رفتنی بودن جمهوری اسلامی تأکید ورزید.
سبحانی در ادامه به سیاست «تفرقه‌افکنی» حکومت از طریق برچسب‌زنی‌های گوناگون اشاره کرد و با برشمردن نمونه‌هایی از این «دیگری‌سازی»، خاطرنشان ساخت که این رویکرد باعث از هم گسیختگی پیوندهای خانوادگی و حلقه‌های دوستانه شده است. او با تأکید بر لزوم مدارا، تحمل و گفتگو، برچسب‌زنی به یکدیگر را هم‌سویی با سیاست‌های تفرقه‌افکنانه حکومت دانست.
وی در پایان تصریح کرد که برای ساختن آینده ایران، باید فراتر از اختلاف‌نظرها، بذر دوستی و محبت را در میان خود بکاریم.

#مدارا #همبستگی #گفتگو #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍4💯2👎1💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتراف وابستگان جمهوری اسلامی به همه‌گیری خداناباوری در ایران

در تیرماه ۱۴۰۲ بود که سعید حجاریان، از اصلاح‌طلبان جمهوری اسلامی و از بنیانگذاران نهادهای اطلاعاتی این نظام، به همه‌گیر‌شدن خداناباوری در ایران اذعان کرد و گفت:

«می‌بینیم خداناباوری دارد پروژه‌ای همه‌گیر می‌شود. یعنی الیت و توده هم‌داستان شده‌اند… . این مسئله به‌دلیل ایدئولوژیک‌شدن دین از سوی حاکمیت از یک‌سو و تحولات جامعه از سوی دیگر است. حالا خروجی این وضع ممکن است “ندانم‌انگاری” باشد یا “خداناباوری”. یعنی برخلاف روشنفکری دینی که از مجرای یک محفل و الیت به جامعه وارد شد، پروژه خداناباوری از توده مردم برخاسته است.»
نکته جالب‌توجه اما این‌جاست که سعید حجاریان اذعان می‌کند یکی از دلایل اصلی این مسئله «ایدئولوژیک‌شدن دین از سوی جمهوری اسلامی» است. تشخیص این نکته البته دشوار نیست که وقتی دین به ابزار سیاست و ایدئولوژی تبدیل می‌شود، بسیاری از افراد از دین فاصله می‌گیرند یا دست‌کم به آن با شک و تردید نگاه می‌کنند.

اعتراف به این مسئله نکته‌ای است که حتی در وبسایت رهبری جمهوری اسلامی نیز به صورت تلویحی بازتاب یافته است. در گفت‌وگویی که در تابستان ۱۴۰۴ وبسایت علی خامنه‌ای با محسن فقیهی، عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، صورت داد، او اذعان کرد:

«امروزه، مسئله خداناباوری، نسبی‌گرایی اخلاقی و نقد احکام اسلامی وجود دارد. ما باید فاصله‌مان را با جوانان کم کنیم و حوزه بتواند در دل جامعه حضور داشته باشد و با دانشگاهیان و جوانان ارتباط برقرار کند و بر آن‌ها تأثیر بگذارد.»

شاید دین‌دارانی که به گسترش باورهای خویش علاقه‌مند هستند از این مسئله نگران و ناخرسند باشند و در عوض خداناباوران به این اعتراف سعید حجاریان و نگرانی دکان‌داران حوزه قم با خرسندی بنگرند اما برای کسانی که در پی یک ایرانِ آزاد هستند، یک نکته کلیدی وجود دارد: نه لازم است از این وضعیت نگران بود و نه لزوما خوشحال. چیزی که واقعا اهمیت دارد، لزوم مدارا بین خداناباوران و خداباوران در ایران آزاد فرداست.

لزوم همزیستی و جلوگیری از درگیری ایدئولوژیک بی‌ثمر، آن چیزی است که بایستی از سوی یک نیروی آزادی‌خواه و ایران‌دوست در چنین فضایی نشر و ترویج شود. مهم‌ترین دلیل برای ترجیح این روش، توجه به یک واقعیت درس‌آموز است: در نزاع با جمهوری اسلامی به مثابه‌ی یک حکومت مداراستیز، از مذهبی تا غیرمذهبی حضور دارند.

همین نکته کفایت می‌کند در صف آزادی‌خواهی، تفتیش عقاید راه نیندازیم!

مطالعه بیشتر در سایت
https://dialog.tavaana.org/atheism-in-iran/
ویدیوهای بیشتر در یوتیوب
https://youtu.be/8KStds8Rp8E

#خداناباوری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍2💩1👌1
اخطار مستقیم نخست وزیر بریتانیا به جمهوری اسلامی درپی حملات یهودستیزانه: دامن زدن به نفرت و خشونت تحمل نخواهد شد

کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، در پی وقوع زنجیره‌ای از حملات یهودی‌ستیزانه و آتش‌سوزی‌های عمدی در لندن، هشداری صریح و «مستقیم» به جمهوری اسلامی ایران صادر کرد. استارمر تأکید کرد که هرگونه تلاش برای دامن زدن به خشونت، نفرت یا تفرقه در جامعه بریتانیا با واکنش قاطع دولت روبرو خواهد شد.

در پی آتش‌سوزی عمدی در یک کنیسه سابق در شرق لندن، پلیس ضدتروریسم بریتانیا تحقیقات گسترده‌ای را آغاز کرده است. نخست‌وزیر بریتانیا در نشست ویژه با رهبران جامعه یهودی و مقامات پلیس اعلام کرد که یکی از محورهای اصلی تحقیقات، بررسی احتمال نقش داشتن یک «دولت خارجی» در هدایت این حملات است. او هشدار داد که در صورت اثبات دخالت خارجی، این اقدامات «پیامدهای جدی» به دنبال خواهد داشت.

یکی از نقاط کلیدی این پرونده، بازداشت دو نفر در ارتباط با حمله به یک دیوار یادبود در شمال لندن است. پلیس بریتانیا تأیید کرد که این دیوار شامل تصاویر معترضانی است که در جریان خیزش‌های مردمی ایران کشته شده‌اند. حمله به این مکان که در قلب منطقه یهودی‌نشین واقع شده، فرضیه ارتباط میان شبکه عاملان جمهوری اسلامی با حملات یهودی‌ستیزانه اخیر را تقویت کرده است.

به دنبال وقوع این حوادث و چاقوکشی علیه شهروندان یهودی، دولت لندن سطح تهدید تروریستی ملی را از «قابل توجه» به «شدید» افزایش داد؛ وضعیتی که نشان‌دهنده احتمال بسیار بالای وقوع حملات تروریستی است.
رئیس پلیس لندن اعلام کرد که یهودیان بریتانیا در حال حاضر با «بزرگ‌ترین تهدید تاریخ خود» روبرو هستند. از زمان آغاز این موج در ماه مارس، ۳۰ نفر بازداشت شده‌اند که پلیس آن را فشرده‌ترین عملیات حفاظت اجتماعی در تاریخ این کشور توصیف کرده است.
واکنش لندن نشان می‌دهد بریتانیا اجازه نخواهد داد که خاک این کشور به میدان جنگی برای ترویج یهودی‌ستیزی و صدور خشونت توسط قدرت‌های خارجی تبدیل شود.

#یهودی_ستیزی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍1👏1💩1🤣1
Iranian Poet Peyman Farah-avar Faces Imminent Execution After Retrial Denied

The retrial request for Peyman Farah-avar, a Gilani poet and political prisoner in Lakan Prison, has been rejected, moving him dangerously closer to execution. Farah-avar, known by the pen name "Sheyda," supported his ten-year-old son by working as a street fruit vendor in Rasht. Despite the heavy charge of "Moharebe" (Enmity against God), sources confirm his case is built entirely on his poetry, speeches, and advocacy for social and economic justice. By targeting a father who labored in the streets and wrote for the oppressed, the regime demonstrates its lethal intolerance for free expression and peaceful dissent.

#StopExecutionsInIran
#PeymanFarahavar
#HumanRights
#LakanPrison

@Tavaana_TavaanaTech
😡2💩1
با گذشت سه روز از بازداشت فلورا صمدانی، شهروند بهائی ساکن یزد، توسط نیروهای حکومتی کماکان اطلاع دقیقی از سرنوشت و محل نگهداری وی در دسترس نیست.

فلورا صمدانی روز یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، در جریان هجوم نیروهای حکومتی به منزل شخصی‌اش بازداشت شد.

نیروهای حکومتی ضمن تفتیش منزل، برخی از لوازم شخصی وی را نیز ضبط کرده و با خود برده‌اند.

تا زمان تنظیم این خبر، از دلایل بازداشت، اتهامات انتسابی و نهاد بازداشت‌کننده این شهروند بهائی اطلاعی حاصل نشده است. 
گفتنی است که، فلورا صمدانی همسر احمد نعیمی شهروند بهائی است که پیش از این نیز به دلیل باورهای مذهبی خود بارها با بازداشت و برخوردهای قضایی روبه‌رو شده است.


🔶آزار سیستماتیک؛ وقتی «باور» جرم تلقی می‌شود

آنچه بر شهروندان بهایی می‌گذرد، صرفا یک پرونده قضایی نیست، بلکه نمودی از آزار سیستماتیک و سیاست ممتد «دیگری‌ستیزی» در ساختار جمهوری اسلامی است.
حکومت با استفاده از اهرم اتهامات واهی امنیتی، تلاش می‌کند تا سرکوب عقیدتی و مذهبی را زیر لوای حفظ امنیت ملی پنهان کند.
در این دیدگاه، هر کسی که خارج از دایره‌ خودی‌های مورد تایید نظام باشد، به عنوان یک «تهدید» بازتعریف می‌شود. این فشار مضاعف اجتماعی از محرومیت از تحصیل و کسب‌وکار گرفته تا حبس‌های بی‌دلیل هدفمندانه طراحی شده تا اراده‌ زیستِ مدنی اقلیت‌ها را درهم بشکند.
بازداشت‌های بی‌دلیل و بلاتکلیف، ابزاری برای شکنجه‌ روانی است تا هزینه‌ داشتن یک باور متفاوت را به بالاترین حد ممکن برساند.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤1💩1💔1😡1
سوگیری شناختی ۱- پژواک کینه در تالار آینه‌ها؛ چگونه «سوگیری تایید» حقیقت را می‌کشد؟

ما اغلب تصور می‌کنیم که قضاوت‌هایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده‌ بی‌طرفانه‌ واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبره‌ای از «سوگیری‌های شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون می‌کنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین می‌پردازد تا فاش کند که چگونه نقص‌های ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگری‌ستیزی، فرقه‌گرایی و نارواداری ختم می‌شوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکری‌مان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیری‌های ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا می‌کنند و چطور شناخت این تله‌های درونی، می‌تواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
فیلترِ راحتی؛
چرا ذهن ما عاشق شنیدن حرف‌های تکراری است؟

خطای شناختی «سوگیری تایید» (Confirmation Bias) مثل یک نگهبانِ گزینشی دم درِ مغز ما عمل می‌کند. کار این نگهبان ساده است: فقط به اطلاعاتی اجازه ورود می‌دهد که با باورهای قبلی ما جور درمی‌آیند و هر چیزی را که عقاید ما را به چالش بکشد، پشت در نگه می‌دارد. ما به صورت غریزی از «شنیدن خلاف واقع» مضطرب می‌شویم و در عوض، با یافتن شواهدی که می‌گویند «حق با توست»، پاداش مغزی (دوپامین) دریافت می‌کنیم. این فرآیند باعث می‌شود ما نه در دنیای واقعی، بلکه در یک «اتاق پژواک» زندگی کنیم که در آن فقط صدای خودمان را با طنینی بلندتر می‌شنویم.

بن‌بست گفتگو؛
وقتی تعصب به جای واقعیت می‌نشیند

این خطا، موتور محرکِ فرقه‌گرایی و دیگری‌ستیزی است. وقتی شما در محاصره‌ی رسانه‌ها، کتاب‌ها یا دوستانی هستید که مدام بر طبلِ نفرت از یک گروه خاص می‌کوبند، سوگیری تأیید باعث می‌شود حتی رفتارهای مثبتِ آن گروه را نبینید یا آن‌ها را «نقشه و فریب» تفسیر کنید. در این فضا، عدم پذیرش دیگران به یک وظیفه تبدیل می‌شود؛ چون ذهن شما آگاهانه از مواجهه با روایت‌های انسانیِ «طرف مقابل» فرار می‌کند. نارواداری دقیقاً زمانی اوج می‌گیرد که ما تمامِ شواهدِ دال بر انسانیتِ دیگری را فیلتر کرده و فقط بر نقاط تاریکِ (واقعی یا خیالی) آن‌ها تمرکز می‌کنیم.

شجاعت شنیدن؛
پادزهری برای فروپاشی دیوار تعصب

تنها راه درمان این بیماری ذهنی، «قرار گرفتن در معرض آگاهی» است. رواداری به معنای پذیرش کورکورانه‌ حرفِ دیگران نیست، بلکه به معنای شجاعت گوش دادن به روایت‌هایی است که لرزه بر تن یقین‌های ما می‌اندازد. برای عبور از نارواداری، باید از خودمان بپرسیم: «آخرین باری که مطلبی را خواندم که به من ثابت کرد اشتباه می‌کنم، کی بود؟» اگر پاسخی نداریم، یعنی در تله‌ پژواک گرفتاریم. برای درک حقیقت، باید آیینه‌های تکرار را بشکنیم و به جای جستجوی «حقانیت»، به دنبال «فهمیدن» باشیم، حتی اگر این فهمیدن، به قیمت فرو ریختن برخی از دیوارهای ذهنی‌مان تمام شود.

مطالعه بیشتر

https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias1/

#سوگیری_شناختی #گفتگو_توانا


@Dialogue1402
👏4
اتهام سب‌النبی و مجازات ناشی از آن از جمله مصادیق بارز خوانش شریعت‌مدارانه و اسلامگرایانه از نظام حقوقی مستقر در یک کشور است.

بنا به توضیح قانون مجازات اسلامی که در ایران موجود است: «بنا بر ماده ۲۶۲ قانون مجازات اسلامی هر کس به پیامبر اسلام یا یکی از پیامبران عظام (نوح، عیسی، موسی و ابراهیم) دشنام دهد یا به آنها توهین کند، "ساب‌النبی" و به مجازات اعدام محکوم می‌شود».

نکته این است که بر اساس تبصره‌ای که پای آن ماده قرار دارد دشنام و توهین به امامان شیعه و دختر پیامبر اسلام نیز در حکم سب‌النبی محسوب شده و مجازات مرگ در پی خواهد داشت.

«توهین» به پیامبر اسلام و دیگر «معصومان» مذهب شیعه در قانون مجازات اسلامی جمهوری اسلامی اگر هم مصداق سب‌النبی نباشد دستکم یک تا ۵ سال زندان دارد.

چنین مجازات سنگینی برای ابراز نظر - حتی توهین‌آمیز - نسبت به شخصیت‌های محترم و مقدس یک مذهب نشانگر بالادستی عقیده نسبت به جان انسان است.


بیشتر در مورد سب‌النبی در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید

https://dialog.tavaana.org/executions-for-criticizing/

#گفتگو_توانا #سب_النبی #اعدام

@Dialogue1402
👍3❤1
قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، ۲۰۲۶
«مردم ایران به‌خاطر دین و اعتقاداتشان مشکلات اقتصادی را تحمل می‌کنند.»


نیکولو ماکیاولی، گفتارهایی درباره لیویوس، ۱۵۱۳
«دین ... بالاترین فضیلت را در عبودیت محض و تحقیرِ کنش انسانی قرار داده. اما این شیوه‌ی زیستن، جهان را ناتوان کرده، و آن را طعمه‌ی آدمیان شریری ساخته است که می‌توانند آن را با آسودگی اداره کنند؛ چرا که توده‌ی مردم، به خیال رفتن به بهشت، بیش از آن‌که به انتقام‌ از ستم‌ها بیندیشند، به صبر و تحمل رنج‌ها و آزارهایی که می‌بینند می‌اندیشند.»

#دین #ماکیاولی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🏆3👍2