گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
تداوم بازداشت و بلاتکلیفی پنج شهروند بهائی در زندان‌های ساری، اصفهان و تهران

۵ شهروند بهائی به نام‌های ثریا منوچهرزاده، فاخره زاهدی، شیما سنایی، پارسا نجفی و آرتین غضنفری، کماکان به‌صورت بلاتکلیف و در شرایطی همراه با محرومیت از حقوق اولیه در زندان‌های مختلف کشور به‌سر می‌برند.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، از زمان بازداشت ثریا منوچهرزاده، فاخره زاهدی و شیما سنایی دو هفته می‌گذرد و این سه شهروند همچنان به‌صورت بلاتکلیف در زندان تیرکلای ساری نگهداری می‌شوند. بر اساس اطلاعات دریافتی، آنان طی این مدت تنها یک بار موفق به برقراری تماس تلفنی با خانواده‌های خود شده‌اند.

همچنین پارسا نجفی، شهروند بهائی ساکن اصفهان، با گذشت ۹۰ روز از زمان بازداشت، کماکان در زندان دستگرد اصفهان بلاتکلیف است. وی طی هفته‌های اخیر از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم بوده و پیگیری‌های نزدیکانش برای کسب اطلاع از وضعیت او بی‌نتیجه مانده است.

در همین حال، آرتین غضنفری، شهروند بهائی و عکاس خبری، با گذشت بیش از هفت ماه از زمان دستگیری همچنان در زندان تهران بزرگ محبوس است. آقای غضنفری از بیماری‌های متعددی از جمله نارسایی قلبی، آسم و فشار خون بالا رنج می‌برد و با وجود وضعیت وخیم جسمانی، از دسترسی به درمان تخصصی، اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان و آزادی موقت با وثیقه جهت رسیدگی پزشکی محروم مانده است.

تداوم بازداشت‌های طولانی‌مدت، بلاتکلیفی، سلب حقوق اولیه ارتباطی و محرومیت از خدمات درمانی برای زندانیان عقیدتی در حالی است که موج تازه‌ای از فشارها، احضارها، تفتیش منازل، صدور احکام حبس و بازداشت‌های خودسرانه علیه جامعه بهایی در شهرهای مختلف ایران با شدت در جریان است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊2😡2
با اجرای قانون جدید سکولاریسم در استان کبک کانادا (معروف به لایحه ۹)، برگزاری نماز و آیین‌های مذهبی جمعی در اماکن عمومی، خیابان‌ها، پارک‌ها و همچنین محیط‌های کاری نهادهای دولتی با محدودیت‌های جدی و ممنوعیت مواجه شده است.

بر اساس این مقررات جدید که رسانه‌های کانادایی جزئیات آن را بازتاب داده‌اند، شرکت حمل‌ونقل عمومی مونترال (STM) به طور رسمی به کارکنان خود اعلام کرده است که از این پس هیچ‌گونه فضایی برای اقامه نماز در محل کار نخواهند داشت و اتاق‌های استراحت موجود تنها باید برای مواردی همچون مدیتیشن و یوگا استفاده شوند.

تصویب و اجرای این قانون پس از آن شتاب گرفت که برگزاری تجمع‌های نماز جماعت در برخی معابر عمومی با انتقاد مواجه شده بود.

در حالی که دولت کبک و حامیان این لایحه بر حفظ بی‌طرفی مذهبی در نهادهای دولتی و عمومی تأکید دارند، منتقدان و نهادهای مدافع حقوق مدنی هشدار می‌دهند که این‌گونه قوانین آزادی‌های مذهبی شهروندان را به‌شدت محدود کرده و چالش‌های حقوقی تازه‌ای را در کانادا رقم زده است.

#کانادا #سکولاریسم #کبک #گفتگو_توانا
👏6👍3
عقل و نقل
کدام داور نهایی است؟

اگر عقل و متن مقدس با هم اختلاف پیدا کنند، کدام‌یک باید عقب بنشیند؟
این سوال، تازه نیست.
قرن‌ها پیش، متکلمان مسلمان دقیقا با همین معما دست‌وپنجه نرم می‌کردند: وقتی ظاهر یک آیه یا روایت، با آنچه عقل به‌وضوح درک می‌کند در تضاد باشد، کدام‌یک «داور نهایی» است؟

ابن‌رشد، فیلسوف و فقیه اندلسی، در کتاب «فصل‌المقال» پاسخی جسورانه داد: چون هم عقل و هم شرع از یک منبع حقیقت سرچشمه می‌گیرند، اگر نتیجه‌ قطعی برهان عقلی با ظاهر متن دینی ناسازگار باشد، وظیفه‌ عالمان دین، تاویل متن است، نه انکار عقل. از نگاه او، عقل هرگز نمی‌تواند با حقیقت در تعارض باشد. تعارض، نشانه‌ سوءبرداشت ما از متن است، نه شکست عقل.

در سنت معتزلی هم همین اصل، پایه‌ کلام بود: «حُسن و قُبح عقلی» یعنی عقل انسان به‌تنهایی، پیش از هر وحی‌ای، قادر است خوب و بد را تشخیص دهد. برای معتزله، عدالت خدا باید با معیار عقلی قابل‌فهم باشد، وگرنه واژه‌ «عادل» بی‌معنا می‌شود.

اما یک مثال ساده این بحث انتزاعی را ملموس می‌کند: فرض کنید متنی قدیمی به شما بگوید زمین مسطح است، اما تمام شواهد علمی خلاف آن را نشان دهند. آیا باید عقل و مشاهده را کنار بگذارید، یا بپذیرید که یا برداشتتان از متن اشتباه بوده، یا متن را باید در زمینه‌ تاریخی‌اش فهمید؟

بسیاری از ایمان‌داران در طول تاریخ، همین راه دوم را رفته‌اند، نه از سر بی‌ایمانی، بلکه از سر صداقت فکری.

پرسش نهایی این‌جاست: وقتی باوری را حفظ می‌کنیم به‌رغم تعارضش با عقل، آیا واقعا از «ایمان» دفاع می‌کنیم، یا از «ترس بازاندیشی»؟

#ایمان #عقل #خرد #نقد_دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍4🏆1
جواد مجابی، شاعر، نویسنده و منتقد برجسته ایرانی درگذشت

جواد مجابی، چهره چندساحتی فرهنگ و ادب ایران، روز شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ در سن ۸۷ سالگی پس از یک دوره بیماری از دنیا رفت.

او که در سال ۱۳۱۸ در قزوین متولد شده بود، یکی از برجسته‌ترین‌های سپهر ادبیات، روزنامه‌نگاری و هنرهای تجسمی معاصر ایران به شمار می‌رفت. مجابی به دلیل فعالیت‌های گسترده و متنوعش در حوزه‌های شعر، رمان، طنزپردازی، نقاشی و نقد هنری و ادبی، همواره به عنوان چهره‌ای جامع‌الاطراف شناخته می‌شد که ردپای حضور فرهنگی‌اش در دهه‌های متوالی تاریخ معاصر ایران پررنگ بود.

این نویسنده فقید در عرصه مطبوعات با بسیاری از نشریات معتبر و جریان‌ساز کشور از جمله روزنامه اطلاعات و مجلات «فردوسی»، «جهان نو»، «خوشه»، «آدینه» و «دنیای سخن» همکاری داشت و عهده‌دار مسئولیت‌های مطبوعاتی مهمی بود.

قلم نیش‌دار در طنز، نگاه موشکافانه در نقد تجسمی و تحلیل‌های عمیقش در حوزه ادبیات، او را به یکی از مرجع‌های فکری معاصر تبدیل کرده بود.

از جواد مجابی آثار مکتوب فراوانی در قالب مجموعه شعر، رمان، داستان کوتاه و پژوهش‌های هنری و ادبی به یادگار مانده است که از میان شاخص‌ترین آن‌ها می‌توان به «شناخت‌نامه احمد شاملو»، «شناخت‌نامه غلامحسین ساعدی»، رمان «باغ گمشده» و «آینه بامداد» اشاره کرد. مرگ او ضایعه‌ای برای جامعه فرهنگی، نویسندگان و هنرمندان ایران به شمار می‌رود.


#جواد_مجابی #شاعر #روزنامه_نگار #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤5
توماس دِ تورکمادا
مردی که به نام خدا، ترس را قانون کرد

اسمش را می‌شنوید و بی‌اختیار به یاد وحشت می‌افتید. توماس دِ تورکمادا، نخستین «تفتیش‌گر اعظم» اسپانیا، نمادی شد از دورانی که تفاوت باور می‌توانست به قیمت جان تمام شود. اما داستان او فقط درباره یک مرد قرون‌وسطایی نیست؛ روایتی از اروپای قرن پانزدهم است که غریب نیست به ایران قرن بیست‌ویکم.

▪️سلطه دینی و یکدستی مذهبی
تورکمادا در حدود ۱۴۲۰ به دنیا آمد و مشاور مذهبی فردیناند و ایزابل شد. در دورانی که دین و حکومت به‌شدت درهم‌تنیده بودند، تفاوت عقیدتی تهدیدی برای نظم اجتماعی تلقی می‌شد. هدف رسمی تفتیش عقاید، شناسایی کسانی بود که از ایمان رسمی فاصله گرفته بودند؛ اما مرز میان باور شخصی و امنیت حکومتی مبهم بود.


▪️تغییر دین؛ انتخاب آزاد یا فشار؟
بخشی از یهودیان و مسلمانان اسپانیا پیش‌تر، گاه داوطلبانه و گاه زیر فشار اجتماعی، به مسیحیت گرویده بودند. اما حتی پس از تغییر دین، متهم می‌شدند باور پیشین خود را در خفا حفظ کرده‌اند. پرسش اصلی این است: اگر فردی از ترس باور خود را پنهان کند، آیا انتخاب او واقعا آزادانه بوده است؟


▪️اخراج، محرومیت و ازدست‌رفتن زندگی
تورکمادا شخصا عامل خشونت خیابانی نبود، اما نامش با فرمان اخراج یهودیان از اسپانیا در ۱۴۹۲ پیوند خورده است. فرمان الحمرا هزاران یهودی را میان ترک اسپانیا یا پذیرش مسیحیت مخیر کرد. فشار مذهبی همیشه با زندان آغاز نمی‌شود؛ گاه با تخریب نمادها، مصادره اموال و حذف از روایت رسمی نیز عملی می‌شود.


▪️آیا ترس می‌تواند باور ایجاد کند؟
اسپانیای امروز با دوره تفتیش عقاید فاصله دارد و تلاش‌هایی برای بازاندیشی درباره گذشته، از جمله در قبال نوادگان یهودیان سفاردی، صورت گرفته است. اما مهم‌ترین بخش این داستان خود تورکمادا نیست؛ پرسشی که زنده می‌ماند این است: آیا برخورد یک جامعه با اقلیت‌های دینی، معیاری برای سنجش اعتمادبه‌نفس آن جامعه است؟

متن کامل این نوشتار را در وبسایت گفت‌وشنود بخوانید
توماس دِ تورکِمادا، تفتیش‌گر اعظم دین در اسپانیا؛ دین، سلطه، وحشت
https://dialog.tavaana.org/tomas-de-torquemada/

#خشونت_مذهبی #آزادی_باور #نقد_دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤1
صدور حکم چهار سال زندان برای روزبه گیلاسیان با استناد به آثار گذشته این نویسنده و پژوهشگر

روزبه گیلاسیان، نویسنده و پژوهشگر اهل گرگان، توسط دادگاه انقلاب بندرعباس به اتهام «فعالیت آموزشی و تبلیغ انحرافی یا مخل شرع مقدس» به چهار سال حبس محکوم شد.

بر اساس گزارش رادیو زمانه، ریشه پرونده جدید این نویسنده به بازداشت تعدادی از فعالان اجتماعی در بندرعباس در مرداد ۱۴۰۴ هم‌زمان با پیامدهای جنگ ۱۲روزه بازمی‌گردد. بازداشت‌شدگان در جریان بازجویی‌های خود از مطالعه آثار موجود در کانال تلگرامی «بایگانی نوشته‌های روزبه گیلاسیان» سخن گفته بودند و نهادهای امنیتی همین مسئله را مبنای اتهام‌زنی علیه این پژوهشگر قرار دادند؛ این در حالی است که بخش عمده نوشته‌های استنادشده مربوط به آثار مکتوب او در بازه زمانی سال‌های ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۶ است.

گیلاسیان که در حال حاضر به عنوان کارمند رسمی آموزش و پرورش استان گلستان فعالیت می‌کند، پیش‌تر نیز سابقه برخورد قضایی و حبس را داشته است. او و الهه سروش‌نیا در آذر ۱۳۹۴ به دلیل برگزاری جلسات کتاب‌خوانی در منزل شخصی‌شان در گرگان بازداشت شده بودند که این اقدام در آن زمان با واکنش و اعتراض کانون نویسندگان ایران مواجه شد.

دادگاه انقلاب گرگان در آن پرونده گیلاسیان را با اتهاماتی چون تشکیل «شبه‌جمعیت پاتوق گرگان» به چهارسال حبس محکوم کرد و در نهایت دادگاه تجدید نظر حکم نهایی او را به یک سال حبس تقلیل داده بود که این محکومیت در بهمن ۱۳۹۶ در زندان امیرآباد گرگان اجرا شد.

تاکنون اطلاعات دقیقی درباره شعبه صادرکننده حکم اخیر در بندرعباس و وضعیت قطعی یا اجرایی شدن آن منتشر نشده است.

#روزبه_گیلاسیان #نویسنده #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡8❤1
تداوم بازداشت و بلاتکلیفی سعید حسنی، شهروند بهائی در زندان عادل‌آباد شیراز

سعید حسنی، شهروند بهائی ساکن شیراز، با گذشت بیش از ۷۵ روز از زمان بازداشت، کماکان در زندان عادل‌آباد شیراز در بلاتکلیفی به سر می‌برد. وضعیت جسمانی او نامساعد گزارش شده و گفته می‌شود در جریان بازجویی‌ها مورد ضرب و شتم و توهین قرار گرفته است.

آقای حسنی روز دوم تیرماه سال جاری توسط نیروهای اطلاعات سپاه در شیراز دستگیر شد و از آن زمان تاکنون بیش از ۷۵ روز را در بازداشت سپری کرده است.

بر اساس گزارش‌های رسیده، این شهروند بهائی در جریان بازجویی‌ها با ضرب و شتم، توهین و بدرفتاری مواجه شده است. وضعیت تغذیهٔ او نیز نامناسب توصیف شده و گفته می‌شود در طول بازداشت دسترسی کافی به غذای مناسب و میوه نداشته است.

اگرچه او اخیراً یک ملاقات با نزدیکان خود داشته، در بخش قابل‌توجهی از دوران بازداشت از تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم بوده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاعات دقیقی در خصوص اتهامات مطروحه علیه سعید حسنی و روند پروندهٔ او در دست نیست.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #سعید_حسنی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡6🙏1
همدلی؛ فهمیدن یا حس‌کردن؟

تا حالا شده وسط یک فیلم غمگین، بی‌اختیار اشک‌هایت سرازیر شود؟ یا وقتی کسی از درد دستش حرف می‌زند، ناخودآگاه دست خودت را جمع کنی؟ این‌ها تصادفی نیستند؛ مغز تو دارد کار عجیبی انجام می‌دهد به نام «همدلی».

روان‌شناسان همدلی را به دو بخش تقسیم می‌کنند که خیلی وقت‌ها با هم اشتباه گرفته می‌شوند:

همدلی شناختی یعنی بفهمی طرف مقابل چه فکری می‌کند و از چه زاویه‌ای به دنیا نگاه می‌کند؛ نوعی «قدرت جای‌گیری ذهنی» در جای دیگری. اما همدلی عاطفی فراتر می‌رود؛ یعنی واقعا همان حسی را که او دارد، تا حدی خودت هم تجربه کنی.

روان‌شناس معروف دنیل گلمن، که مفهوم «هوش هیجانی» را جهانی کرد، دقیقا روی همین تفکیک تاکید دارد: او می‌گوید باید هر دو نوع همدلی را داشته باشید؛ چون فقط «فهمیدن» بدون «حس‌کردن» می‌تواند به دستکاری تبدیل شود، و فقط «حس‌کردن» بدون «فهمیدن» می‌تواند فرد را از پا در بیاورد.

فکت جالب‌تر اینکه پژوهش‌های نوروساینس نشان داده بخشی از مغز به نام «نورون‌های آینه‌ای» وقتی می‌بینیم کسی کاری انجام می‌دهد یا حسی را تجربه می‌کند، همان الگوی فعالیتی را در مغز خودمان هم فعال می‌کنند؛ انگار مغز ما دارد بی‌صدا آن تجربه را «تمرین» می‌کند.

پس دفعه بعد که با کسی حرف می‌زنی و او ناراحت است، یک لحظه از خودت بپرس: آیا فقط دارم می‌فهمم چه می‌گوید، یا واقعا دارم حسش می‌کنم؟

جواب این سوال، فرق بین یک گفت‌وگوی سطحی و یک ارتباط واقعی را می‌سازد.

#گفتگو #همدلی #علوم_شناختی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤1
«خدا؟ آری؛ دین؟ نه»
خداباوران بدون دین چه می‌گویند؟

پژوهش‌ها و نظرسنجی‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهند که گروه بزرگی از ایرانیان، در حالی که هنوز به خدا، آفریدگار یا نوعی نیروی برتر از انسان باور دارند، دیگر خود را پیرو اسلام یا هیچ دین و مذهب مشخصی نمی‌دانند. بسیاری از ایرانیان نیز گفته‌اند که در طول زندگی باور مذهبی پیشین خود را کنار گذاشته‌اند. در نظرسنجی‌ها، میزان باور به خدا همچنان بالاتر از میزان تعلق به یک دین مشخص گزارش شده است. این افراد را می‌توان «خداباوران بدون دین» نامید. این افراد چه گفتمان، پرسش‌ها، تردیدها و استدلال‌هایی ممکن است داشته باشند؟

«خدا هست، اما دین ساخته بشر است»
برای برخی، باور به آفریدگار به معنای پذیرش دین، به ویژه دین‌های مسلط و رایج نیست. ممکن است کسی معتقد باشد جهان خالقی دارد، اما در عین حال دین را پدیده‌ای انسانی و تاریخی بداند. از این دیدگاه، دین‌های بزرگ در مسیر تاریخی خود توسط انسان‌هایی با توان گفتاری یا رهبری نسبتا بالا ساخته و پرداخته شده، کپی و تقلید شده، تفسیر شده و شاخه شاخه شده‌اند.

«دین نتایج تاریکی به همراه داشته است»
برخی دین را مانند درختی می‌بینند که باید آن را بر اساس میوه‌ها و ثمراتش سنجید، نه ادعاهای سنگینی که دارد. بعضی ادیان ادعاهای بزرگی دارند. اما نتایج عملی کردار و گفتار پیروان ادیان، عملکرد روحانیان و نهادهای مذهبی، نوع مواجهه آنان با مخالفان، زنان، و دگراندیشان، و همچنین تجربه جوامعی که دین در آنها قدرت سیاسی پیدا کرده است، می‌تواند بخشی از این ارزیابی باشد.

«تجربه زندگی اخلاقی بدون نیاز به دین»
آیا برای اخلاق به دین نیاز داریم؟ آیا راستگویی، همدلی، عدالت، کمک به دیگران و پرهیز از خشونت حتما به پاداش بهشت یا ترس از جهنم نیاز دارند؟ یا اخلاق می‌تواند بر وجدان، عقل، همدلی و تجربه زندگی اجتماعی استوار باشد؟ پاسخ افراد بدون دین این است که زندگی اخلاقی به دین ارتباط زیادی ندارد. افراد بدون دین نیز می‌توانند زندگی شایسته و غنی داشته باشند، و متدینین نیز می‌توانند دست به جنایات بزرگ بزنند.

«دین و سلامت روان»
دین برای برخی افراد منبع آرامش، امید و معناست. اما برای دیگران ممکن است ترس از گناه، عذاب، جهنم، احساس دائمی تقصیر یا اضطراب درباره رعایت احکام مذهبی ایجاد کند. بنابراین پرسش شاید این نباشد که «دین خوب است یا بد»، بلکه این باشد که باور مذهبی در زندگی واقعی هر فرد چه اثری بر آزادی، آرامش و سلامت روان او می‌گذارد؟

«اجباری بودن دین، دلیل بی‌اساس بودن آن است»
برای بسیاری از ایرانیان، دین تنها یک مسئله شخصی و ذهنی نبوده است. آنان نتایج عملی حکومت دینی را در زندگی روزمره تجربه کرده‌اند: دین مسلح، خشونت دینی، حجاب اجباری، محدودیت سبک زندگی، سانسور، تبعیض مذهبی، غصب نهادهای اقتصادی و اجتماعی و مجازات رفتارهایی که «گناه» محسوب می‌شوند. این تجربه می‌تواند پرسشی اساسی ایجاد کند: اگر یک دین واقعا حقیقت دارد، آیا برای پذیرفته‌شدن به اجبار، مجازات و قدرت حکومت نیاز دارد؟

«احکام غیر انسانی و تفسیر‌های بی‌پایان»
بعضی افراد همچنان خدا را باور دارند، اما با بخش‌هایی از متون یا احکام دینی کنار نمی‌آیند. احکامی درباره خداناباوران، ازدین‌برگشتگان، زنان، غیر مسلمانان، مجازات‌ها، برده‌داری، قتل عام، جنگ، ارتداد یا روابط انسانی می‌تواند آنان را به این پرسش برساند که آیا همه آنچه در سنت‌های دینی آمده، واقعا می‌تواند فرمان تغییرناپذیر یک خدای دانا و عادل باشد؟

«خرافه و افسون‌زدگی دینی نشان توهم بودن آن است»
ممکن است کسی به نوعی پروردگار یا خرد برتر باور داشته باشد، اما داستان‌های معجزه، جن، شیطان، افسون، چشم‌زخم، شفاعت، کرامت یا دیگر ادعاهای فراطبیعی ادیان را نپذیرد. در این نگاه، خرافه‌زدگی دین و انبوه پاسخ‌های جعلی که رهبران دینی به سوالات مردم داده‌اند (که هرگز شامل «نمی‌دانم» نبوده است) نشان وهم‌آلود بودن دین است.

«آگاهی تاریخی از نقش دین در فساد و ستم»
آگاهی بیشتر از تاریخ ادیان نیز می‌تواند باورهای پیشین را تغییر دهد.جنگ‌های مذهبی، آزار دگراندیشان، تبعیض علیه اقلیت‌ها، محاکمه مرتدان و بدعت‌گذاران، بهره‌برداری سیاسی از ایمان و توجیه خشونت به نام خدا، برای برخی این پرسش را ایجاد می‌کند که چه مقدار از آنچه «خواست خدا» نامیده شده، در واقع نقشه و برنامه سلطه‌جویانی بوده که از رویکرد دینی برای همراه کردن مردم با خود بهره جسته‌‎‌اند.

#خداناباور #خداباور #دین_ناباور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍3