منطق حق برابر
هر حقی که برای خودم میخواهم، برای دیگری هم هست
توماس پین در «حقوق بشر» (۱۷۹۱) نوشت هر آنچه حق من بهعنوان انسان است، حق دیگری نیز هست و وظیفه من میشود که آن را تضمین کنم، همانطور که خودم آن را دارم. این ادعایی منطقی است: حقی که فقط به یک نفر یا یک گروه تعلق داشته باشد، بیشتر امتیاز است تا حق.
آلن گیورث، فیلسوف دانشگاه شیکاگو، در «عقل و اخلاق» (۱۹۷۸) این ایده را به استدلالی صوری بدل کرد. هر کنشگر برای رسیدن به هدفهایش به آزادی و حداقلی از رفاه نیاز دارد، پس حق آنها را برای خودش مطالبه میکند. اما دلیلی که او را به این مطالبه میرساند، درباره هر کنشگر دیگری هم صادق است. پس اگر منسجم بماند، باید همان حقوق را برای دیگران بپذیرد.
گیورث این را «اصل سازگاری عام» نامید. فیلسوفان دیگر، بهویژه درباره گذار از «نیاز» به «حق»، این استدلال را نقد کردهاند.
لین هانت، مورخ دانشگاه کالیفرنیا، در «اختراع حقوق بشر» (۲۰۰۷) پرسید چرا این ایده در قرن هجدهم ناگهان پذیرفتنی شد. بخشی از پاسخ او همدلی بود. رمانهایی مثل «پاملا» ریچاردسون (۱۷۴۰) و «ژولی» روسو (۱۷۶۱) خواننده را به درون زندگی آدمهایی از جایگاههای اجتماعی دیگر میبردند. به نظر هانت، حقوق برابر وقتی قابلتصور شد که دیگران «شبیه من» دیده شدند. هر چند این یک تفسیر تاریخی است، نه اثبات علّی.
زندگی خود پین هم نمونهای از این بحث است. پس از انتشار «حقوق بشر»، در دسامبر ۱۷۹۲ در غیاب، در انگلستان به جرم افترای فتنهانگیز محکوم شد و به فرانسه رفت و نماینده کنوانسیون ملی شد. در جریان محاکمه لویی شانزدهم (ژانویه۱۷۹۳) با اعدام پادشاه مخالفت کرد و تبعید او را پیشنهاد داد. در دسامبر همان سال خودش بازداشت شد و تا نوامبر ۱۷۹۴ در زندان ماند، تا با میانجیگری جیمز مونرو آزاد شد.
پین این اصل را در دو جهت آزمود: برای خودش مطالبه کرد، و برای پادشاه.
#رواداری #حقوق_بشر #حق_برایر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
هر حقی که برای خودم میخواهم، برای دیگری هم هست
توماس پین در «حقوق بشر» (۱۷۹۱) نوشت هر آنچه حق من بهعنوان انسان است، حق دیگری نیز هست و وظیفه من میشود که آن را تضمین کنم، همانطور که خودم آن را دارم. این ادعایی منطقی است: حقی که فقط به یک نفر یا یک گروه تعلق داشته باشد، بیشتر امتیاز است تا حق.
آلن گیورث، فیلسوف دانشگاه شیکاگو، در «عقل و اخلاق» (۱۹۷۸) این ایده را به استدلالی صوری بدل کرد. هر کنشگر برای رسیدن به هدفهایش به آزادی و حداقلی از رفاه نیاز دارد، پس حق آنها را برای خودش مطالبه میکند. اما دلیلی که او را به این مطالبه میرساند، درباره هر کنشگر دیگری هم صادق است. پس اگر منسجم بماند، باید همان حقوق را برای دیگران بپذیرد.
گیورث این را «اصل سازگاری عام» نامید. فیلسوفان دیگر، بهویژه درباره گذار از «نیاز» به «حق»، این استدلال را نقد کردهاند.
لین هانت، مورخ دانشگاه کالیفرنیا، در «اختراع حقوق بشر» (۲۰۰۷) پرسید چرا این ایده در قرن هجدهم ناگهان پذیرفتنی شد. بخشی از پاسخ او همدلی بود. رمانهایی مثل «پاملا» ریچاردسون (۱۷۴۰) و «ژولی» روسو (۱۷۶۱) خواننده را به درون زندگی آدمهایی از جایگاههای اجتماعی دیگر میبردند. به نظر هانت، حقوق برابر وقتی قابلتصور شد که دیگران «شبیه من» دیده شدند. هر چند این یک تفسیر تاریخی است، نه اثبات علّی.
زندگی خود پین هم نمونهای از این بحث است. پس از انتشار «حقوق بشر»، در دسامبر ۱۷۹۲ در غیاب، در انگلستان به جرم افترای فتنهانگیز محکوم شد و به فرانسه رفت و نماینده کنوانسیون ملی شد. در جریان محاکمه لویی شانزدهم (ژانویه۱۷۹۳) با اعدام پادشاه مخالفت کرد و تبعید او را پیشنهاد داد. در دسامبر همان سال خودش بازداشت شد و تا نوامبر ۱۷۹۴ در زندان ماند، تا با میانجیگری جیمز مونرو آزاد شد.
پین این اصل را در دو جهت آزمود: برای خودش مطالبه کرد، و برای پادشاه.
#رواداری #حقوق_بشر #حق_برایر #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5👍1
پژوهش جدید پیو:
مسلمانان تا ۲۰۳۵ از مسیحیان پیشی میگیرند؛
اسلام بزرگترین دین جهان میشود
مرکز پژوهشی پیو چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ (۱۸ نوامبر ۲۰۲۶) پیشبینیهایی منتشر کرد که بر پایه آنها مسلمانان تا سال ۲۰۳۵ از مسیحیان پیشی میگیرند.
در سال ۲۰۲۰ در جهان حدود ۲.۲۷ میلیارد مسیحی و ۲.۰۲ میلیارد مسلمان بودند. تا ۲۰۳۵ جمعیت مسلمانان به ۲.۵۷ میلیارد و مسیحیان به ۲.۵۲ میلیارد میرسد.
مهمترین عامل، باروری بالاتر است: بهطور میانگین ۳.۱ فرزند برای هر زن مسلمان، در برابر ۲.۵ فرزند برای هر زن مسیحی.
پیو پیشبینی میکند جمعیت جهان از ۲۰۲۰ تا ۲۰۷۰ حدود ۲۹ درصد افزایش یابد. در این مدت جمعیت مسلمانان ۸۰ درصد و مسیحیان ۳۰ درصد رشد میکند. تا ۲۰۷۰ شمار مسلمانان از ۳.۶ میلیارد نفر فراتر میرود و مسیحیان اندکی کمتر از ۳ میلیارد نفر خواهند بود.
در سطح کشورها نیز جابهجایی رخ میدهد. جمعیت مسلمانان پاکستان از ۲۲۷ میلیون در ۲۰۲۰ به ۴۶۱ میلیون در ۲۰۷۰ میرسد و این کشور با پیشی گرفتن از اندونزی، بیشترین جمعیت مسلمان جهان را خواهد داشت. در مقابل، جمهوری دموکراتیک کنگو از آمریکا پیشی میگیرد و پرجمعیتترین کشور مسیحی میشود.
پیو تأکید میکند این رشد حاصل تغییر دین نیست. رشد اسلام ناشی از گرویدن مسیحیان به آن نیست. آلن کوپرمن، مدیر پژوهشهای دینی پیو، میگوید بیشتر رشد مسلمانان و مسیحیان در کشورهایی رخ میدهد که آنان از پیش در آنها اکثریتاند. سهم مسلمانان در جمعیت اروپا نیز تا ۲۰۷۰ از ۶ به ۱۳ درصد میرسد.
#دین #مسیحی #مسلمان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
مسلمانان تا ۲۰۳۵ از مسیحیان پیشی میگیرند؛
اسلام بزرگترین دین جهان میشود
مرکز پژوهشی پیو چهارشنبه ۲۷ آبان ۱۴۰۵ (۱۸ نوامبر ۲۰۲۶) پیشبینیهایی منتشر کرد که بر پایه آنها مسلمانان تا سال ۲۰۳۵ از مسیحیان پیشی میگیرند.
در سال ۲۰۲۰ در جهان حدود ۲.۲۷ میلیارد مسیحی و ۲.۰۲ میلیارد مسلمان بودند. تا ۲۰۳۵ جمعیت مسلمانان به ۲.۵۷ میلیارد و مسیحیان به ۲.۵۲ میلیارد میرسد.
مهمترین عامل، باروری بالاتر است: بهطور میانگین ۳.۱ فرزند برای هر زن مسلمان، در برابر ۲.۵ فرزند برای هر زن مسیحی.
پیو پیشبینی میکند جمعیت جهان از ۲۰۲۰ تا ۲۰۷۰ حدود ۲۹ درصد افزایش یابد. در این مدت جمعیت مسلمانان ۸۰ درصد و مسیحیان ۳۰ درصد رشد میکند. تا ۲۰۷۰ شمار مسلمانان از ۳.۶ میلیارد نفر فراتر میرود و مسیحیان اندکی کمتر از ۳ میلیارد نفر خواهند بود.
در سطح کشورها نیز جابهجایی رخ میدهد. جمعیت مسلمانان پاکستان از ۲۲۷ میلیون در ۲۰۲۰ به ۴۶۱ میلیون در ۲۰۷۰ میرسد و این کشور با پیشی گرفتن از اندونزی، بیشترین جمعیت مسلمان جهان را خواهد داشت. در مقابل، جمهوری دموکراتیک کنگو از آمریکا پیشی میگیرد و پرجمعیتترین کشور مسیحی میشود.
پیو تأکید میکند این رشد حاصل تغییر دین نیست. رشد اسلام ناشی از گرویدن مسیحیان به آن نیست. آلن کوپرمن، مدیر پژوهشهای دینی پیو، میگوید بیشتر رشد مسلمانان و مسیحیان در کشورهایی رخ میدهد که آنان از پیش در آنها اکثریتاند. سهم مسلمانان در جمعیت اروپا نیز تا ۲۰۷۰ از ۶ به ۱۳ درصد میرسد.
#دین #مسیحی #مسلمان #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😭10🖕5👎1😱1
یکصد و پنج سال زندگی آیتالله وحید خراسانی:
نگاهی به بخشی از «دستاوردهای فکری»
روز گذشته حسین وحید خراسانی، از مشهورترین مراجع تقلید شیعه و یکی از بانفوذترین استادان حوزه قم، در ۱۰۵ سالگی درگذشت. دهها سال شاگردان بسیاری در درس او شرکت کردند و فتاوا و سخنانش برای شمار زیادی از شیعیان مرجع دینی محسوب میشد. برخی از دیدگاههای وحید خراسانی نمونه خوبی هستند برای سنجش ارزش نظری و اخلاقی زندگی و فعالیت او.
▪️کافرها و بهاییها «نجس» هستند
در مجموعهای از استفتاهای مراجع درباره بهاییان، از وحید خراسانی پرسیده شده است آیا بهاییان نجس هستند. پاسخ منسوب به او بسیار کوتاه است: «نجس هستند چون کافرند.» در رساله توضیحالمسائل خود، وحید خراسانی افراد کافر را نیز به عنوان نجس معرفی کرده است، در کنار ادرار، مدفوع، خوک، شراب و آبجو.
▪️تجویز خاک قبر برای دردهای جسمی و روانی!
یکی از عجیبترین سخنان ثبتشده از وحید خراسانی مربوط به خاک مدفن حسینبنعلی، امام سوم شیعیان است. او در یک سخنرانی در سال ۱۳۷۷ گفته بود تربت امام حسین فقط برای بیماریهای جسمی نیست، بلکه «تمام دردهایی که جسما و روحا بشر دارد، به خاک قبر او علاج میشود.» او حتی خاک قبر حسین را «اکسیر» توصیف میکند و میگوید نه فقط درد جسم، بلکه درد روح و فکر را نیز از بین میبرد.
▪️زنان بدون اجازه حق بیرون رفتن ندارند
در استفتائات منسوب به او آمده است: «زن نباید بدون اجازه شوهر از خانه خارج شود یا مسافرت کند.» در همان پاسخ گفته میشود زن در روابط زناشویی نیز باید از شوهر اطاعت کند و حتی درباره بعضی نذرها بدون اجازه او محدودیت دارد.
▪️دفاع از زنجیرزنی: خون هم جاری شود، بشود!
وحید خراسانی از مدافعان جدی آیینهای سنتی عزاداری نیز بود. در سخنانی درباره عزاداری حسین از او نقل شده است: «سینه بزنید، زنجیر بزنید، خون هم جاری بشود، بشود.» در نگاه او حتی جاری شدن خون در عزاداری لزوما دلیلی برای کنار گذاشتن آن مراسم نبود. درد و جراحت میتواند نه چیزی برای پرهیز، بلکه بخشی از نمایش وفاداری دینی تلقی شود. رابطه خودآزاری آیینی و تحکیم اعتقادات موضوع پژوهشهای علمی بوده است.
▪️صد سال زندگی به عنوان «مجتهد در اسلام»؛ اما با چه نتیجهای؟
هر انسان بالغی میتواند از خود بپرسید چرا انسانی باید به دلیل باور یا نداشتن یک باور مذهبی «نجس» باشد؟ چرا یک زن برای بیرون رفتن از خانه محتاج اجازه شوهر باشد؟ چرا باید باور کنیم خاک یک قبر تمام دردهای جسمی و روحی را درمان میکند؟ ثمر یا نتیجه سالها ادعای معرفت و دانش و اطلاع از رموز دینی و الهی چیست؟ و جایگاه چنین «عالمانی» در تاریخ کجا خواهد بود؟
#مرجعیت_شیعه #وحید_خراسانی #فقه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نگاهی به بخشی از «دستاوردهای فکری»
روز گذشته حسین وحید خراسانی، از مشهورترین مراجع تقلید شیعه و یکی از بانفوذترین استادان حوزه قم، در ۱۰۵ سالگی درگذشت. دهها سال شاگردان بسیاری در درس او شرکت کردند و فتاوا و سخنانش برای شمار زیادی از شیعیان مرجع دینی محسوب میشد. برخی از دیدگاههای وحید خراسانی نمونه خوبی هستند برای سنجش ارزش نظری و اخلاقی زندگی و فعالیت او.
▪️کافرها و بهاییها «نجس» هستند
در مجموعهای از استفتاهای مراجع درباره بهاییان، از وحید خراسانی پرسیده شده است آیا بهاییان نجس هستند. پاسخ منسوب به او بسیار کوتاه است: «نجس هستند چون کافرند.» در رساله توضیحالمسائل خود، وحید خراسانی افراد کافر را نیز به عنوان نجس معرفی کرده است، در کنار ادرار، مدفوع، خوک، شراب و آبجو.
▪️تجویز خاک قبر برای دردهای جسمی و روانی!
یکی از عجیبترین سخنان ثبتشده از وحید خراسانی مربوط به خاک مدفن حسینبنعلی، امام سوم شیعیان است. او در یک سخنرانی در سال ۱۳۷۷ گفته بود تربت امام حسین فقط برای بیماریهای جسمی نیست، بلکه «تمام دردهایی که جسما و روحا بشر دارد، به خاک قبر او علاج میشود.» او حتی خاک قبر حسین را «اکسیر» توصیف میکند و میگوید نه فقط درد جسم، بلکه درد روح و فکر را نیز از بین میبرد.
▪️زنان بدون اجازه حق بیرون رفتن ندارند
در استفتائات منسوب به او آمده است: «زن نباید بدون اجازه شوهر از خانه خارج شود یا مسافرت کند.» در همان پاسخ گفته میشود زن در روابط زناشویی نیز باید از شوهر اطاعت کند و حتی درباره بعضی نذرها بدون اجازه او محدودیت دارد.
▪️دفاع از زنجیرزنی: خون هم جاری شود، بشود!
وحید خراسانی از مدافعان جدی آیینهای سنتی عزاداری نیز بود. در سخنانی درباره عزاداری حسین از او نقل شده است: «سینه بزنید، زنجیر بزنید، خون هم جاری بشود، بشود.» در نگاه او حتی جاری شدن خون در عزاداری لزوما دلیلی برای کنار گذاشتن آن مراسم نبود. درد و جراحت میتواند نه چیزی برای پرهیز، بلکه بخشی از نمایش وفاداری دینی تلقی شود. رابطه خودآزاری آیینی و تحکیم اعتقادات موضوع پژوهشهای علمی بوده است.
▪️صد سال زندگی به عنوان «مجتهد در اسلام»؛ اما با چه نتیجهای؟
هر انسان بالغی میتواند از خود بپرسید چرا انسانی باید به دلیل باور یا نداشتن یک باور مذهبی «نجس» باشد؟ چرا یک زن برای بیرون رفتن از خانه محتاج اجازه شوهر باشد؟ چرا باید باور کنیم خاک یک قبر تمام دردهای جسمی و روحی را درمان میکند؟ ثمر یا نتیجه سالها ادعای معرفت و دانش و اطلاع از رموز دینی و الهی چیست؟ و جایگاه چنین «عالمانی» در تاریخ کجا خواهد بود؟
#مرجعیت_شیعه #وحید_خراسانی #فقه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💩10👍4💊2❤1
Forwarded from آموزشکده توانا
بابک زینلی، صهبا طائف، فواد طائفی، شروین شبرخ و علی باقرکاشی، پنج شهروند بهائی ساکن کرج، باقیمانده دوران محکومیت یکساله خود را در قالب «رای باز» و با الزام به انجام کارهای خدماتی روزانه در محوطه زندان قزلحصار سپری میکنند.
این پنج شهروند بهائی روز دوشنبه ۲۵ آبانماه ۱۴۰۵، با موافقت مقامات قضایی از بند زندان قزلحصار خارج شدند تا ادامه حبس خود را تحت شرایط رای باز بگذرانند. آنها پیشتر در شهریورماه سال جاری، پس از مراجعه به دادگاه انقلاب شهریار برای اجرای حکم یک سال حبس تعزیری خود بازداشت و جهت تحمل کیفر به این زندان منتقل شده بودند.
مطابق مفاد تصمیم صادرشده، این پنج شهروند از روز پنجشنبه ۲۸ آبانماه، ادامه دوران حبس خود را بهصورت رای باز سپری خواهند کرد و بر این اساس موظف هستند هر روز از صبح تا ظهر در محوطه زندان قزلحصار به انجام فعالیتهای خدماتی از جمله نظافت و باغبانی بپردازند.
این رویه در حالی اعمال میشود که موج تازهای از سرکوبهای سیستماتیک، احضارها، بازداشتهای خودسرانه و صدور احکام سنگین علیه جامعه بهائی در سراسر ایران با شدت در جریان است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
این پنج شهروند بهائی روز دوشنبه ۲۵ آبانماه ۱۴۰۵، با موافقت مقامات قضایی از بند زندان قزلحصار خارج شدند تا ادامه حبس خود را تحت شرایط رای باز بگذرانند. آنها پیشتر در شهریورماه سال جاری، پس از مراجعه به دادگاه انقلاب شهریار برای اجرای حکم یک سال حبس تعزیری خود بازداشت و جهت تحمل کیفر به این زندان منتقل شده بودند.
مطابق مفاد تصمیم صادرشده، این پنج شهروند از روز پنجشنبه ۲۸ آبانماه، ادامه دوران حبس خود را بهصورت رای باز سپری خواهند کرد و بر این اساس موظف هستند هر روز از صبح تا ظهر در محوطه زندان قزلحصار به انجام فعالیتهای خدماتی از جمله نظافت و باغبانی بپردازند.
این رویه در حالی اعمال میشود که موج تازهای از سرکوبهای سیستماتیک، احضارها، بازداشتهای خودسرانه و صدور احکام سنگین علیه جامعه بهائی در سراسر ایران با شدت در جریان است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
😡3💔2🙏1
تسلیمه نسرین (Taslima Nasrin)، متولد ۱۹۶۲ در بنگلادش، پزشک، نویسنده، شاعر و فعال حقوق بشر است. او پس از سالها کار بالینی و مشاهده آسیبهای ناشی از خشونت علیه زنان، طبابت را رها کرد و به قلمزدن در دفاع از حقوق زنان، سکولاریسم و آزادی بیان روی آورد.
نوشتهها و رمانهای صریح او، از جمله رمان معروف «شرم» (Lajja) در نقد بنیادگرایی مذهبی و تبعیض علیه اقلیتها موجب خشم افراطگرایان و صدور فتوا علیه او شد. این فشارها نسرین را از سال ۱۹۹۴ مجبور به زندگی در تبعید اجباری (عمدتاً در اروپا و هند) کرد.
او خود را انسانگرایی سکولار میداند و باور دارد نقد ادیان و سنتهای مردسالار، شرط لازم برای تحقق برابری جنسیتی است. نسرین جوایز بینالمللی معتبری چون جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه (۱۹۹۴)، جایزه PEN سوئد (۱۹۹۴) و جایزه سیمون دوبووار (۲۰۰۸) را به پاس شجاعت در دفاع از حقوق بشر دریافت کرده است.
درباره او بیشتر در وبسایت توانا بخوانید
https://tavaana.org/taslima_nasrin/
#تسلیمه_نسرین #انسانگرایی #اومانیسم #نقد_دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
نوشتهها و رمانهای صریح او، از جمله رمان معروف «شرم» (Lajja) در نقد بنیادگرایی مذهبی و تبعیض علیه اقلیتها موجب خشم افراطگرایان و صدور فتوا علیه او شد. این فشارها نسرین را از سال ۱۹۹۴ مجبور به زندگی در تبعید اجباری (عمدتاً در اروپا و هند) کرد.
او خود را انسانگرایی سکولار میداند و باور دارد نقد ادیان و سنتهای مردسالار، شرط لازم برای تحقق برابری جنسیتی است. نسرین جوایز بینالمللی معتبری چون جایزه ساخاروف برای آزادی اندیشه (۱۹۹۴)، جایزه PEN سوئد (۱۹۹۴) و جایزه سیمون دوبووار (۲۰۰۸) را به پاس شجاعت در دفاع از حقوق بشر دریافت کرده است.
درباره او بیشتر در وبسایت توانا بخوانید
https://tavaana.org/taslima_nasrin/
#تسلیمه_نسرین #انسانگرایی #اومانیسم #نقد_دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5
محکومیت کارنامه حقوق بشری ایران در سازمان ملل با تأکید بر تشدید سرکوب سیستماتیک بهائیان
کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامهای، بار دیگر نقض گسترده حقوق بشر در ایران را محکوم کرد و نسبت به تشدید آزار و سرکوب سازمانیافته اقلیت دینی بهائی، شکنجه بازداشتشدگان و اعمال اعدامهای نمایشی برای اخذ اعترافات اجباری هشدار داد.
این قطعنامه که با ۷۶ رأی موافق، ۲۷ رأی مخالف و ۶۴ رأی ممتنع به تصویب رسید، سرکوب زنان، اقلیتهای دینی و قومی و گروههای آسیبپذیر در ایران را هدف قرار داده است. تصویب این سند بینالمللی همزمان با افزایش کمسابقه خشونت علیه بهائیان در ماههای اخیر صورت میگیرد؛ روندی که در آن مأموران امنیتی با یورش به منازل در شهرهایی چون بروجرد، اصفهان، یزد و شیراز، ضمن به آتش کشیدن خانه یک شهروند، مخلوط کردن خردهشیشه با غذا، تخریب اثاثیه و تحقیر والدین در برابر فرزندان، اموال شخصی خانوادهها را به عنوان «غنیمت» غارت و کسبوکارهای آنان را پلمب کردهاند.
در جریان بررسی این قطعنامه، مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران و هیئت مستقل بینالمللی حقیقتیاب، بر تداوم آزار بهائیان صرفاً به دلیل هویت دینیشان تأکید کردند. در مقابل، نمایندگی ایران در سازمان ملل با زیر سؤال بردن گزارش دبیرکل سازمان ملل (مورخ ۶ مرداد ۱۴۰۵)، مدعی نبود شواهد مستند شد.
راشل بیانی، نماینده ارشد جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل، در واکنش به این اظهارات تصریح کرد که آزار بهائیان یکی از مستندترین نمونههای سرکوب سازمانیافته در جهان است و بخشنامهها، دستورالعملهای رسمی و بیش از ۱۳ هزار سند منتشرشده در وبسایت «خانه اسناد بهائیستیزی در ایران»، ردپای مستقیم حکومت را اثبات میکند.
وی این قطعنامه را پیامی روشن و یکپارچه از سوی جامعه بینالمللی برای توقف فوری بیرحمیها و نقض حقوق بشر در ایران دانست.
تداوم و تشدید این رفتارهای قهری و فراقانونی علیه جامعه بهائی در سراسر کشور، بیانگر عزم سیستماتیک حاکمیت برای حذف اقتصادی، اجتماعی و عقیدتی این اقلیت مذهبی در سایه مصونیت قضایی عاملان نقض حقوق بشر است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد با تصویب قطعنامهای، بار دیگر نقض گسترده حقوق بشر در ایران را محکوم کرد و نسبت به تشدید آزار و سرکوب سازمانیافته اقلیت دینی بهائی، شکنجه بازداشتشدگان و اعمال اعدامهای نمایشی برای اخذ اعترافات اجباری هشدار داد.
این قطعنامه که با ۷۶ رأی موافق، ۲۷ رأی مخالف و ۶۴ رأی ممتنع به تصویب رسید، سرکوب زنان، اقلیتهای دینی و قومی و گروههای آسیبپذیر در ایران را هدف قرار داده است. تصویب این سند بینالمللی همزمان با افزایش کمسابقه خشونت علیه بهائیان در ماههای اخیر صورت میگیرد؛ روندی که در آن مأموران امنیتی با یورش به منازل در شهرهایی چون بروجرد، اصفهان، یزد و شیراز، ضمن به آتش کشیدن خانه یک شهروند، مخلوط کردن خردهشیشه با غذا، تخریب اثاثیه و تحقیر والدین در برابر فرزندان، اموال شخصی خانوادهها را به عنوان «غنیمت» غارت و کسبوکارهای آنان را پلمب کردهاند.
در جریان بررسی این قطعنامه، مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور ایران و هیئت مستقل بینالمللی حقیقتیاب، بر تداوم آزار بهائیان صرفاً به دلیل هویت دینیشان تأکید کردند. در مقابل، نمایندگی ایران در سازمان ملل با زیر سؤال بردن گزارش دبیرکل سازمان ملل (مورخ ۶ مرداد ۱۴۰۵)، مدعی نبود شواهد مستند شد.
راشل بیانی، نماینده ارشد جامعه جهانی بهائی در سازمان ملل، در واکنش به این اظهارات تصریح کرد که آزار بهائیان یکی از مستندترین نمونههای سرکوب سازمانیافته در جهان است و بخشنامهها، دستورالعملهای رسمی و بیش از ۱۳ هزار سند منتشرشده در وبسایت «خانه اسناد بهائیستیزی در ایران»، ردپای مستقیم حکومت را اثبات میکند.
وی این قطعنامه را پیامی روشن و یکپارچه از سوی جامعه بینالمللی برای توقف فوری بیرحمیها و نقض حقوق بشر در ایران دانست.
تداوم و تشدید این رفتارهای قهری و فراقانونی علیه جامعه بهائی در سراسر کشور، بیانگر عزم سیستماتیک حاکمیت برای حذف اقتصادی، اجتماعی و عقیدتی این اقلیت مذهبی در سایه مصونیت قضایی عاملان نقض حقوق بشر است.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍7❤1🏆1
Forwarded from آموزشکده توانا
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔲 وقتی برای قتل یک دختر، ابتدا حق زندگی او را انکار میکنند
زنی چادری حامی جمهوری اسلامی، در واکنش به قتل سوگند صیادی، به جای محکوم کردن خشونتی که جان یک دختر نوجوان را گرفته، مدعی میشود سوگند پیش از کشته شدن، به دلیل آنچه «رابطه نامشروع» مینامد، از دست رفته بود!
این فقط یک اظهار نظر زنستیزانه نیست؛ اعلام یک حکم اخلاقی برای سلب حق حیات از انسانی است که دیگر نمیتواند از خودش دفاع کند.
چه کسی به شما اختیار داده است که ارزش زندگی یک دختر را با معیارهای مذهبی و باورهای شخصی خود تعیین کنید؟ از چه زمانی سرپیچی از قواعد تحمیلی، مجوز کشتن انسانها شده است؟
فاجعه آنجاست که در این دستگاه فکری، رفتار قربانی زیر ذرهبین میرود، اما خشونت عامل قتل به حاشیه رانده میشود. درباره زندگی خصوصی دختری نوجوان، حتی بر پایه شایعات، داوری میکنند تا مسئولیت مردی را که به کشتن او متهم است، کمرنگ کنند.
این همان سازوکاری است که خشونت ناموسی را بازتولید میکند: نخست برای زنان قواعدی تعیین میکنند، سپس سرپیچی از آن قواعد را بیآبرویی مینامند و سرانجام به نام دفاع از شرافت، برای خشونت توجیه میسازند.
وقتی زنی با چنین صراحتی این منطق را تبلیغ میکند، مسئله فقط مردسالاری نیست؛ مسئله مشارکت آگاهانه در بازتولید مناسباتی است که خود زنان نیز قربانی آن هستند.
چرا زنی که پوشش متفاوتی دارد باید مسئول انتخابهای دختر دیگری معرفی شود، اما مردی که به خشونت متوسل میشود، از مسئولیت رفتار خودش معاف بماند؟
این چه اخلاقی است که برای کنترل زنان سختگیر و برای محکوم کردن خشونت علیه آنان چنین انعطافپذیر است؟
در جامعهای که قوانین تبعیضآمیز، اقتدار پدر را بر حقوق فرزند ترجیح میدهند، چنین سخنانی صرفا یک عقیده شخصی نیستند؛ به عادیسازی خشونت و تضعیف حق زندگی زنان کمک میکنند.
هیچ اعتقاد مذهبی، هیچ سنت خانوادگی و هیچ ادعای حفظ آبرو، به کسی حق گرفتن جان دیگری را نمیدهد.
شرمآور است که در برابر مرگ یک دختر، به جای پرسیدن اینکه چرا از او محافظت نشد، میپرسند آیا مطابق معیارهای ما زندگی کرده بود؟
سوگند صیادی برای زنده ماندن به تایید اخلاقی هیچکس نیاز نداشت.
#سوگند_صیادی #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان #حقوق_زنان #نه_به_قتل_ناموسی
@Tavaana_TavaanaTech
🔲 وقتی برای قتل یک دختر، ابتدا حق زندگی او را انکار میکنند
زنی چادری حامی جمهوری اسلامی، در واکنش به قتل سوگند صیادی، به جای محکوم کردن خشونتی که جان یک دختر نوجوان را گرفته، مدعی میشود سوگند پیش از کشته شدن، به دلیل آنچه «رابطه نامشروع» مینامد، از دست رفته بود!
این فقط یک اظهار نظر زنستیزانه نیست؛ اعلام یک حکم اخلاقی برای سلب حق حیات از انسانی است که دیگر نمیتواند از خودش دفاع کند.
چه کسی به شما اختیار داده است که ارزش زندگی یک دختر را با معیارهای مذهبی و باورهای شخصی خود تعیین کنید؟ از چه زمانی سرپیچی از قواعد تحمیلی، مجوز کشتن انسانها شده است؟
فاجعه آنجاست که در این دستگاه فکری، رفتار قربانی زیر ذرهبین میرود، اما خشونت عامل قتل به حاشیه رانده میشود. درباره زندگی خصوصی دختری نوجوان، حتی بر پایه شایعات، داوری میکنند تا مسئولیت مردی را که به کشتن او متهم است، کمرنگ کنند.
این همان سازوکاری است که خشونت ناموسی را بازتولید میکند: نخست برای زنان قواعدی تعیین میکنند، سپس سرپیچی از آن قواعد را بیآبرویی مینامند و سرانجام به نام دفاع از شرافت، برای خشونت توجیه میسازند.
وقتی زنی با چنین صراحتی این منطق را تبلیغ میکند، مسئله فقط مردسالاری نیست؛ مسئله مشارکت آگاهانه در بازتولید مناسباتی است که خود زنان نیز قربانی آن هستند.
چرا زنی که پوشش متفاوتی دارد باید مسئول انتخابهای دختر دیگری معرفی شود، اما مردی که به خشونت متوسل میشود، از مسئولیت رفتار خودش معاف بماند؟
این چه اخلاقی است که برای کنترل زنان سختگیر و برای محکوم کردن خشونت علیه آنان چنین انعطافپذیر است؟
در جامعهای که قوانین تبعیضآمیز، اقتدار پدر را بر حقوق فرزند ترجیح میدهند، چنین سخنانی صرفا یک عقیده شخصی نیستند؛ به عادیسازی خشونت و تضعیف حق زندگی زنان کمک میکنند.
هیچ اعتقاد مذهبی، هیچ سنت خانوادگی و هیچ ادعای حفظ آبرو، به کسی حق گرفتن جان دیگری را نمیدهد.
شرمآور است که در برابر مرگ یک دختر، به جای پرسیدن اینکه چرا از او محافظت نشد، میپرسند آیا مطابق معیارهای ما زندگی کرده بود؟
سوگند صیادی برای زنده ماندن به تایید اخلاقی هیچکس نیاز نداشت.
#سوگند_صیادی #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان #حقوق_زنان #نه_به_قتل_ناموسی
@Tavaana_TavaanaTech
👏9🔥1
Forwarded from آموزشکده توانا
زنکشی در ایران
پشت آمار بالای زن کشی، سیستم سیاسی و قضایی - که متاسفانه الوده به دین و سیاست است- نهفته که از قربانی حمایت نمیکند و بر قاتلین سخت نمیگیرد، ایضا فرهنگی جزم اندیش که حامیان خشک مغز و متعصب از هر دو جنس دارد. وقتی برده سنت و مذهب هستی، زن بودن و اصلا آدم بودن فرع قرار میگیرد.
طرح و متن از مانا نیستانی
@mananey
#سوگند_صیادی #کارتون #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان
@Tavaana_TavaanaTech
پشت آمار بالای زن کشی، سیستم سیاسی و قضایی - که متاسفانه الوده به دین و سیاست است- نهفته که از قربانی حمایت نمیکند و بر قاتلین سخت نمیگیرد، ایضا فرهنگی جزم اندیش که حامیان خشک مغز و متعصب از هر دو جنس دارد. وقتی برده سنت و مذهب هستی، زن بودن و اصلا آدم بودن فرع قرار میگیرد.
طرح و متن از مانا نیستانی
@mananey
#سوگند_صیادی #کارتون #زن_کشی #خشونت_علیه_زنان
@Tavaana_TavaanaTech
👍6😢3
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
میرزا محمد مهرابی روحانی سابق: تکیه بر جیرهخواران و حمایت چین و پوتین، حاکمان را از دادگاه مردم و تاریخ نجات نمیدهد
میرزا محمد مهرایی روحانی سابق و منتقد جمهوری اسلامی در پیامی ویدیویی که نسخه ای از آن بدست ما رسیده می گوید:
بسم الله الرحمن الرحیم. روی سخن با دزدان و غارتگرانیست که به عنوان مسئولان جمهوری اسلامی، مملکت را فدای هوا و هوسها و توهمات بسیار خندهدار خود نمودهاند و با جمعآوری چهار نفر حقوقبگیر و ناآگاه به دور میدان شهرها، خیال میکنند عنان قدرت را ربودهاند.
چه بسا بسیار تأسفبار است که مملکت پر از نعمت و نفت و گاز و معادن را فدای خیالبافیهای بیشرمانه خود نمودهاند؛ فکر میکنند با تسخیر چهار تا میدان در شهرها توسط طبقهای دونفکر و یا ناآگاه، میتوانند بقای عمر خود را تضمین نمایند.
از کارل مارکس مضمونی به این معنا نقل میکنند که معمولاً دیکتاتورها از طبقهای از افراد بردهخوی و جیرهخوار انتخاب میکنند و آنان را با ارتزاق ناچیز روانه خیابانها میکنند تا به سرکوب مردم بپردازند. نمونه آن را در ۱۹ و ۲۰ دیماه مشاهده کردیم که مردم معترض را چگونه قتلعام کردند؛ مردمی نجیب که همه چیز خود را برای حفظ مملکت به میدان آوردند و از این بابت هیچ غافلگیر نشدند.
این غارتگران نامحرم اگرچه خیال میکنند با پشتوانه چین و پوتین میشود ادامه حیات داد، زهی خیال باطل! اینان بدانند که در دادگاه مردم و تاریخ محاکمه خواهند شد و شرمندگی از آنِ رویسیاهان است.
«یدُ اللّهِ فوقَ أَیدیهم»؛ الحق مع الناس و الناس مع الحق.
میرزا محمد مهرابی (متولد ۱۳۴۰)، روحانی سابق، منتقد مذهبی و فعال سیاسی ایرانی است. او از شاگردان برجسته آیتالله حسینعلی منتظری بوده و دارای مدارک تحصیلی در حوزه تاریخ و فلسفه دین است. مهرابی پیشتر دبیر حزب وفاق در قم بوده و سابقه حضور در جنگ ایران و عراق را نیز در کارنامه دارد. او به دلیل بیان مواضع انتقادیاش، در سال ۱۳۹۸ در دادگاه ویژه روحانیت محاکمه و به دو سال حبس تعزیری محکوم شد.
#میرزا_محمد_مهرابی #اعتراضات_دی_۱۴۰۴ #حقوق_بشر #علیه_فراموشی #دادخواهی
@Dialogue1402
میرزا محمد مهرایی روحانی سابق و منتقد جمهوری اسلامی در پیامی ویدیویی که نسخه ای از آن بدست ما رسیده می گوید:
بسم الله الرحمن الرحیم. روی سخن با دزدان و غارتگرانیست که به عنوان مسئولان جمهوری اسلامی، مملکت را فدای هوا و هوسها و توهمات بسیار خندهدار خود نمودهاند و با جمعآوری چهار نفر حقوقبگیر و ناآگاه به دور میدان شهرها، خیال میکنند عنان قدرت را ربودهاند.
چه بسا بسیار تأسفبار است که مملکت پر از نعمت و نفت و گاز و معادن را فدای خیالبافیهای بیشرمانه خود نمودهاند؛ فکر میکنند با تسخیر چهار تا میدان در شهرها توسط طبقهای دونفکر و یا ناآگاه، میتوانند بقای عمر خود را تضمین نمایند.
از کارل مارکس مضمونی به این معنا نقل میکنند که معمولاً دیکتاتورها از طبقهای از افراد بردهخوی و جیرهخوار انتخاب میکنند و آنان را با ارتزاق ناچیز روانه خیابانها میکنند تا به سرکوب مردم بپردازند. نمونه آن را در ۱۹ و ۲۰ دیماه مشاهده کردیم که مردم معترض را چگونه قتلعام کردند؛ مردمی نجیب که همه چیز خود را برای حفظ مملکت به میدان آوردند و از این بابت هیچ غافلگیر نشدند.
این غارتگران نامحرم اگرچه خیال میکنند با پشتوانه چین و پوتین میشود ادامه حیات داد، زهی خیال باطل! اینان بدانند که در دادگاه مردم و تاریخ محاکمه خواهند شد و شرمندگی از آنِ رویسیاهان است.
«یدُ اللّهِ فوقَ أَیدیهم»؛ الحق مع الناس و الناس مع الحق.
میرزا محمد مهرابی (متولد ۱۳۴۰)، روحانی سابق، منتقد مذهبی و فعال سیاسی ایرانی است. او از شاگردان برجسته آیتالله حسینعلی منتظری بوده و دارای مدارک تحصیلی در حوزه تاریخ و فلسفه دین است. مهرابی پیشتر دبیر حزب وفاق در قم بوده و سابقه حضور در جنگ ایران و عراق را نیز در کارنامه دارد. او به دلیل بیان مواضع انتقادیاش، در سال ۱۳۹۸ در دادگاه ویژه روحانیت محاکمه و به دو سال حبس تعزیری محکوم شد.
#میرزا_محمد_مهرابی #اعتراضات_دی_۱۴۰۴ #حقوق_بشر #علیه_فراموشی #دادخواهی
@Dialogue1402
👍8
Forwarded from گفتوشنود
پل ریکور و گشودگی زبانی
پذیرش دیگری در ساحت گفتگو
پل ریکور (۱۹۱۳–۲۰۰۵)، فیلسوف برجسته فرانسوی، یکی از مهمترین پلهای ارتباطی میان «پدیدارشناسی» و «هرمنوتیک» است. او با پیوند زدن فلسفه با ادبیات، تاریخ و روانکاوی، نگاهی انسانی به جهان داشت. ریکور در آثار خود همواره به دنبال درک معنای «خویشتن» در مواجهه با «دیگری» بود و یکی از تاثیرگذارترین نظریهها را درباره رواداری و مدارای فرهنگی ارائه داد.
نظریه میهماننوازی؛
پذیرش در ساحت زبان و تجربه
از دیدگاه ریکور، رواداری تنها یک سیاست حقوقی نیست، بلکه یک «فضیلت اخلاقی» است. او برای تبیین پذیرش، از استعاره «میهماننوازی» استفاده میکند:
۱. میهماننوازی زبانی:
ریکور معتقد است که ما در برخورد با زبان دیگری، با یک «غریبه» مواجه میشویم. پذیرشِ دیگری به معنای انجام یک «ترجمه» است؛ یعنی اجازه دهیم زبان و جهانبینی غریبه در فضای ذهنی ما ساکن شود. این میهماننوازی زبانی یعنی ما هویت خود را در مواجهه با دیگری از دست نمیدهیم، بلکه در «خانه زبان» خود، جایی برای او میگشاییم.
۲. خود به مثابه دیگری:
ریکور معتقد است هویت ما ثابت و صلب نیست. ما از طریق گفتگو با دیگری است که به خودشناسی میرسیم. پذیرش دیگری برای او یک ضرورت است، زیرا من بدون «دیگری» اساسا نمیتوانم «خودم» باشم. بنابراین، رواداری در نگاه ریکور، ابزاری برای کامل شدن و گسترش افقهای فکری خود است.
۳. عفو و بخشش به مثابه پذیرش:
در مباحث متاخر، ریکور بر «حافظه و بخشش» تاکید میکند. برای او، رواداری یعنی توانایی جدا کردن «عمل بد» از «فرد». ما باید بتوانیم با پذیرشِ روایت دیگران از رنجهایشان، راهی برای همزیستی آینده باز کنیم. پذیرش در اینجا یعنی ظرفیت «فراموش نکردن هویت دیگری» و در عین حال «رها کردن کینه» برای ساختن جامعهای انسانیتر.
در نگاه ریکور، رواداری یعنی «گشودگی». او معتقد است که هیچکس نباید در «خودبسته» خویش باقی بماند. پذیرش دیگری به معنای به رسمیت شناختن این است که حقیقت یک امر تکبعدی نیست، بلکه در مسیر گفتگو و ترجمه میان افراد شکل میگیرد. از نظر او، جامعهای که میهماننواز نباشد، در حقیقت در حال زوال و نابودی میراث انسانی خویش است.
#پل_ریکور #رواداری #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پذیرش دیگری در ساحت گفتگو
پل ریکور (۱۹۱۳–۲۰۰۵)، فیلسوف برجسته فرانسوی، یکی از مهمترین پلهای ارتباطی میان «پدیدارشناسی» و «هرمنوتیک» است. او با پیوند زدن فلسفه با ادبیات، تاریخ و روانکاوی، نگاهی انسانی به جهان داشت. ریکور در آثار خود همواره به دنبال درک معنای «خویشتن» در مواجهه با «دیگری» بود و یکی از تاثیرگذارترین نظریهها را درباره رواداری و مدارای فرهنگی ارائه داد.
نظریه میهماننوازی؛
پذیرش در ساحت زبان و تجربه
از دیدگاه ریکور، رواداری تنها یک سیاست حقوقی نیست، بلکه یک «فضیلت اخلاقی» است. او برای تبیین پذیرش، از استعاره «میهماننوازی» استفاده میکند:
۱. میهماننوازی زبانی:
ریکور معتقد است که ما در برخورد با زبان دیگری، با یک «غریبه» مواجه میشویم. پذیرشِ دیگری به معنای انجام یک «ترجمه» است؛ یعنی اجازه دهیم زبان و جهانبینی غریبه در فضای ذهنی ما ساکن شود. این میهماننوازی زبانی یعنی ما هویت خود را در مواجهه با دیگری از دست نمیدهیم، بلکه در «خانه زبان» خود، جایی برای او میگشاییم.
۲. خود به مثابه دیگری:
ریکور معتقد است هویت ما ثابت و صلب نیست. ما از طریق گفتگو با دیگری است که به خودشناسی میرسیم. پذیرش دیگری برای او یک ضرورت است، زیرا من بدون «دیگری» اساسا نمیتوانم «خودم» باشم. بنابراین، رواداری در نگاه ریکور، ابزاری برای کامل شدن و گسترش افقهای فکری خود است.
۳. عفو و بخشش به مثابه پذیرش:
در مباحث متاخر، ریکور بر «حافظه و بخشش» تاکید میکند. برای او، رواداری یعنی توانایی جدا کردن «عمل بد» از «فرد». ما باید بتوانیم با پذیرشِ روایت دیگران از رنجهایشان، راهی برای همزیستی آینده باز کنیم. پذیرش در اینجا یعنی ظرفیت «فراموش نکردن هویت دیگری» و در عین حال «رها کردن کینه» برای ساختن جامعهای انسانیتر.
در نگاه ریکور، رواداری یعنی «گشودگی». او معتقد است که هیچکس نباید در «خودبسته» خویش باقی بماند. پذیرش دیگری به معنای به رسمیت شناختن این است که حقیقت یک امر تکبعدی نیست، بلکه در مسیر گفتگو و ترجمه میان افراد شکل میگیرد. از نظر او، جامعهای که میهماننواز نباشد، در حقیقت در حال زوال و نابودی میراث انسانی خویش است.
#پل_ریکور #رواداری #دیگری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4💯2
«شاید اشتباه میکنم»
جملهای که میشود تمرینش کرد
جاستین کروگر و دیوید دانینگ، روانشناسان دانشگاه کرنل، در مقالهای در ۱۹۹۹ نشان دادند شرکتکنندگانی که در آزمون استدلال منطقی ضعیفترین نمره را گرفتند، عملکرد خود را بسیار بالاتر از واقع تخمین زدند.
کروگر و دانینگ دریافتند ضعیفترینهای آزمون، یعنی یکچهارم پایین، بهطور میانگین فکر میکردند از حدود شصت درصد شرکتکنندگان بهترند، در حالی که در واقع از حدود دوازده درصد آنها بهتر بودند.
توضیح آنها این بود که مهارت لازم برای انجام درست کار، همان مهارت لازم برای تشخیص خطاست.
این یافته بعدها از نظر آماری نقد شده است، اما ایده مرکزیاش، یعنی دشواری دیدن کاستی خود، مورد توجه ماند.
امیلی پرونین، لی راس و همکارانشان در Personality and Social Psychology Bulletin (۲۰۰۲) «نقطه کور سوگیری» را توصیف کردند: افراد سوگیری را در دیگران آسانتر از خودشان تشخیص میدهند. چون برای سنجش خود به دروننگری رجوع میکنیم و سوگیری معمولا از درون دیده نمیشود.
مارک لیری و همکارانش در همان نشریه (۲۰۱۷) فروتنی فکری را بهصورت پذیرش امکان خطا در باور خود تعریف و مقیاسی برایش طراحی کردند.
نمره بالاتر در پژوهشهایشان با گشودگی بیشتر به شواهد و داوری کمتر درباره مخالفان همراه بود، و این به معنای بیموضعی نبود.
تنل پورتر و کارینا شومان (۲۰۱۸) رابطه این ویژگی با باور به رشدپذیری هوش را بررسی کردند. استدلال آنها این بود که اگر توانایی را قابلرشد بدانیم، اشتباه کمتر تهدید در نظر گرفته میشود.
نمونه مستند آن پژوهشهای فیلیپ تتلاک، استاد دانشگاه پنسیلوانیا، است. او در ۲۰۰۵ حدود ۲۸ هزار پیشبینی ۲۸۴ کارشناس را طی نزدیک به دو دهه بررسی کرد. تتلاک از تمثیلی کهن بهره برد که ایزایا برلین، فیلسوف بریتانیایی، مشهورش کرده بود: «خارپشت» یک ایده بزرگ دارد و همهچیز را با آن توضیح میدهد، اما «روباه» چند دیدگاه را کنار هم میگذارد و با دیدن شواهد تازه نظرش را اصلاح میکند.
نتیجه این بود که کارشناسان «خارپشتصفت»، با وجود اطمینان بیشتر، دقت کمتری داشتند. بعدها در «پروژه قضاوت نیک» (۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵)، پیشبینیکنندگان برتر معمولا باورهایشان را فرضیه میدیدند و با هر اطلاعات تازه بهروز میکردند.»
پژوهشها درباره اینکه چقدر میشود فروتنی فکری را آموخت، هنوز در آغاز راه است.
#رواداری #گشودگی #سوگیری #علوم_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
جملهای که میشود تمرینش کرد
جاستین کروگر و دیوید دانینگ، روانشناسان دانشگاه کرنل، در مقالهای در ۱۹۹۹ نشان دادند شرکتکنندگانی که در آزمون استدلال منطقی ضعیفترین نمره را گرفتند، عملکرد خود را بسیار بالاتر از واقع تخمین زدند.
کروگر و دانینگ دریافتند ضعیفترینهای آزمون، یعنی یکچهارم پایین، بهطور میانگین فکر میکردند از حدود شصت درصد شرکتکنندگان بهترند، در حالی که در واقع از حدود دوازده درصد آنها بهتر بودند.
توضیح آنها این بود که مهارت لازم برای انجام درست کار، همان مهارت لازم برای تشخیص خطاست.
این یافته بعدها از نظر آماری نقد شده است، اما ایده مرکزیاش، یعنی دشواری دیدن کاستی خود، مورد توجه ماند.
امیلی پرونین، لی راس و همکارانشان در Personality and Social Psychology Bulletin (۲۰۰۲) «نقطه کور سوگیری» را توصیف کردند: افراد سوگیری را در دیگران آسانتر از خودشان تشخیص میدهند. چون برای سنجش خود به دروننگری رجوع میکنیم و سوگیری معمولا از درون دیده نمیشود.
مارک لیری و همکارانش در همان نشریه (۲۰۱۷) فروتنی فکری را بهصورت پذیرش امکان خطا در باور خود تعریف و مقیاسی برایش طراحی کردند.
نمره بالاتر در پژوهشهایشان با گشودگی بیشتر به شواهد و داوری کمتر درباره مخالفان همراه بود، و این به معنای بیموضعی نبود.
تنل پورتر و کارینا شومان (۲۰۱۸) رابطه این ویژگی با باور به رشدپذیری هوش را بررسی کردند. استدلال آنها این بود که اگر توانایی را قابلرشد بدانیم، اشتباه کمتر تهدید در نظر گرفته میشود.
نمونه مستند آن پژوهشهای فیلیپ تتلاک، استاد دانشگاه پنسیلوانیا، است. او در ۲۰۰۵ حدود ۲۸ هزار پیشبینی ۲۸۴ کارشناس را طی نزدیک به دو دهه بررسی کرد. تتلاک از تمثیلی کهن بهره برد که ایزایا برلین، فیلسوف بریتانیایی، مشهورش کرده بود: «خارپشت» یک ایده بزرگ دارد و همهچیز را با آن توضیح میدهد، اما «روباه» چند دیدگاه را کنار هم میگذارد و با دیدن شواهد تازه نظرش را اصلاح میکند.
نتیجه این بود که کارشناسان «خارپشتصفت»، با وجود اطمینان بیشتر، دقت کمتری داشتند. بعدها در «پروژه قضاوت نیک» (۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵)، پیشبینیکنندگان برتر معمولا باورهایشان را فرضیه میدیدند و با هر اطلاعات تازه بهروز میکردند.»
پژوهشها درباره اینکه چقدر میشود فروتنی فکری را آموخت، هنوز در آغاز راه است.
#رواداری #گشودگی #سوگیری #علوم_شناختی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4
Forwarded from آموزشکده توانا
پوپولیسم و ایدئولوژی
✍️مصطفی آلاحمد
در شرایطی که رئیس هیئت دولت در حرکتی عوامفریبانه چراغهای دفتر ریاستجمهوری را خاموش کرده و امور اجرایی کشور را در تاریکی حلوفصل و مردم را نصیحت به صرفهجویی میکند، برق در جای دیگری به وفور مصرف میشود.
مقبره روحالله خمینی، با حدود ۶۰ هزار مترِ مربع فضای سرپوشیده و دستکم ۱۲۰ هزار مترِ مربع مساحت، برای دو صحن شرقی و غربی، بهعلاوه دو حیاط بزرگ دیگر، پارکینگ و دفاتر اداری، مجموعهای پر زرقوبرق و نورانی با وسعتی عظیم است که بنای مرکزی آن بهتنهایی حدود ۱۵ هزار و ۸۰۰ متر مربع مساحت دارد.
اگر وسایل گرمایشی، تهویهها و دیگر تجهیزات برقی را کنار بگذاریم و تنها روشنایی داخلی، صحنها، حیاطها، گنبدها، منارهها و نورپردازی نمای این مجموعه را در نظر بگیریم، با شبکهی گستردهای از تجهیزات روشنایی و با مصرف هزاران کیلووات ساعت برق در شبانهروز روبهرو هستیم.
این بنا نه دفتر کار اجرایی است، نه مجلس یا اداره دولتی برای رسیدگی به امور مردم، بلکه صرفا یکی از نمادهای ایدئولوژی نظام است که چنین مصرف بالایی دارد.
هزاران مسجد خالی برق میسوزانند، دهها چاپخانه کار میکنند که پوسترهای ایدئولوژی منتشر شود. رسانه ملی هزاران کیلووات ساعت برق در شبانه روز مصرف میکند تا برنامههای مبتذل تولید کند و این همه تنها بخش کوچکی است.
عوامفریبی یک رئیس دولت برای خاموش کردن چند لامپ در مهمترین مرکز تصمیمگیر اجرایی کشور و دعوت به محرومیت از منابع انرژی در چنین ساختاری که برق آن صرف استخراج ارز دیجیتال، صنایع نظامی و نهادهای ایدئولوژیکال میشود، دیگر فقط یک نمایش سیاسی نیست، بلکه رفتاری تهوعآور و دور از شان و فهم مردم ایران است.
پینوشت:
مقبره آیتالله خمینی در کنار مجموعههای تدفینی عظیمی چون اهرام فراعنه مصر، از بناهای تدفینی عظیم جهان به شمار میرود.
متن برگرفته از صفحه اینستاگرام فیلمساز منتقد و ممنوع الکار شده، مصطفی آلاحمد
#پزشکیان #حکومت_ایدئولوژیک #پوپولیسم #ریاکاری #مصطفی_آل_احمد
@Tavaana_TavaanaTech
پوپولیسم و ایدئولوژی
✍️مصطفی آلاحمد
در شرایطی که رئیس هیئت دولت در حرکتی عوامفریبانه چراغهای دفتر ریاستجمهوری را خاموش کرده و امور اجرایی کشور را در تاریکی حلوفصل و مردم را نصیحت به صرفهجویی میکند، برق در جای دیگری به وفور مصرف میشود.
مقبره روحالله خمینی، با حدود ۶۰ هزار مترِ مربع فضای سرپوشیده و دستکم ۱۲۰ هزار مترِ مربع مساحت، برای دو صحن شرقی و غربی، بهعلاوه دو حیاط بزرگ دیگر، پارکینگ و دفاتر اداری، مجموعهای پر زرقوبرق و نورانی با وسعتی عظیم است که بنای مرکزی آن بهتنهایی حدود ۱۵ هزار و ۸۰۰ متر مربع مساحت دارد.
اگر وسایل گرمایشی، تهویهها و دیگر تجهیزات برقی را کنار بگذاریم و تنها روشنایی داخلی، صحنها، حیاطها، گنبدها، منارهها و نورپردازی نمای این مجموعه را در نظر بگیریم، با شبکهی گستردهای از تجهیزات روشنایی و با مصرف هزاران کیلووات ساعت برق در شبانهروز روبهرو هستیم.
این بنا نه دفتر کار اجرایی است، نه مجلس یا اداره دولتی برای رسیدگی به امور مردم، بلکه صرفا یکی از نمادهای ایدئولوژی نظام است که چنین مصرف بالایی دارد.
هزاران مسجد خالی برق میسوزانند، دهها چاپخانه کار میکنند که پوسترهای ایدئولوژی منتشر شود. رسانه ملی هزاران کیلووات ساعت برق در شبانه روز مصرف میکند تا برنامههای مبتذل تولید کند و این همه تنها بخش کوچکی است.
عوامفریبی یک رئیس دولت برای خاموش کردن چند لامپ در مهمترین مرکز تصمیمگیر اجرایی کشور و دعوت به محرومیت از منابع انرژی در چنین ساختاری که برق آن صرف استخراج ارز دیجیتال، صنایع نظامی و نهادهای ایدئولوژیکال میشود، دیگر فقط یک نمایش سیاسی نیست، بلکه رفتاری تهوعآور و دور از شان و فهم مردم ایران است.
پینوشت:
مقبره آیتالله خمینی در کنار مجموعههای تدفینی عظیمی چون اهرام فراعنه مصر، از بناهای تدفینی عظیم جهان به شمار میرود.
متن برگرفته از صفحه اینستاگرام فیلمساز منتقد و ممنوع الکار شده، مصطفی آلاحمد
#پزشکیان #حکومت_ایدئولوژیک #پوپولیسم #ریاکاری #مصطفی_آل_احمد
@Tavaana_TavaanaTech
👍5👏3