گفت‌وشنود
5.43K subscribers
7.6K photos
1.8K videos
3 files
2.08K links
در صفحه‌ی «گفت‌وشنود» مطالبی مربوط‌به «رواداری، مدارا و هم‌زیستی بین اعضای جامعه با باورهای مختلف» منتشر می‌شود.
https://dialog.tavaana.org/
Instagram.com/dialogue1402
Twitter.com/dialogue1402
Facebook.com/1402dialogue
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تأثیر نظام استبدادی بر اخلاق عمومی و روابط انسانی – روایت دکتر حسن باقری‌نیا

آیا نظام سیاسی بر اخلاق و رفتار شهروندانش تأثیر دارد؟ زیستن در یک فضای استبدادی چه بلایی بر سر مردم می‌آورد؟
دکتر حسن باقری‌نیا در ویدیویی به این پرسش‌ها می‌پردازد و با طرح مثال‌هایی ملموس، نشان می‌دهد چگونه سیاست، رفتار اجتماعی و اخلاقی افراد را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
او می‌گوید:
«اگر ما بخواهیم جامعه‌ای داشته باشیم که آدم‌ها در آن با هم همدلی داشته باشند، دیدگاه‌های همدیگر را بفهمند و بتوانند خودشان را جای هم بگذارند، آیا این ویژگی می‌تواند تحت تأثیر نظام سیاسی باشد؟
بله، بنا به دلایلی که عرض می‌کنم، این ویژگی می‌تواند از فضای سیاسی تأثیر بپذیرد.»
دکتر باقری‌نیا توضیح می‌دهد که همدلی و درک متقابل نیازمند زیستن در فضایی با امنیت روانی، اعتماد و نبود ترس است. در فضایی که بی‌اعتمادی، رعب و وحشت حاکم است، گفتگوهای صادقانه و ارتباطات باز (Open Communication) از بین می‌روند.
او مثال می‌زند:
«سال‌ها در دانشگاه زندگی کردم. فرض کنید همکارم به من می‌گوید "ظهر شده، بیا بریم نماز جماعت". من نه به نماز جماعت و نه حتی به نماز باور دارم. اگر فضا باز و امن باشد، می‌توانم به‌راحتی بگویم: "شما راحت برو نمازتو بخون، بعد با هم ناهار می‌خوریم. من نماز نمی‌خوانم."
اما وقتی در فرم استخدامی یا ارزشیابی سالانه، نماینده آقای خامنه‌ای یا وزارت اطلاعات باید بررسی کند که "فلانی نماز می‌خواند یا نه"، چطور می‌شود آدمی راست و صادق بود؟ چطور می‌شود در این فضا اعتماد را تجربه کرد؟»
او ادامه می‌دهد:
«ترس از اینکه امسال صلاحیت عمومی‌ام تأیید نشود، چگونه می‌تواند اجازه گفتگوی همدلانه با همکارم را بدهد؟
زیستن در فضای استبدادی، اخلاق را هم فاسد می‌کند.»
در پایان، دکتر باقری‌نیا با لحنی هشداردهنده می‌گوید:
«برای رهایی جامعه‌مان از حکمرانی نالایقانی که چنین فضای مسمومی را ایجاد کرده‌اند، باید تلاش کنیم.»

#اعتماد #همدلی #گفتگو #آزادی #استبداد #گزینش #ترس #ریاکاری #حسن_باقری_نیا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍13
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌این روزها که جامعه با نگاه به اخبار "مذاکره" در تلاش برای پیش‌بینی و یا ترسیم آینده است، بد نیست نگاهی دوباره بیندازیم به این فرد که تعقیباتی چنین می‌خواند و برای عالم و آدم از خدا مرگ می‌خواهد و به یاد بیاوریم که این افراد هنوز هستند و عده‌ای از آنها برای جامعه ایرانی تعین تکلیف می‌کنند.

شاید در نگاه اول غیرواقعی به‌نظر می‌رسد،
اما هریک از ما ایرانیان افرادی را می‌شناسیم که از این پرفورمنس سراسر خشم فاصله چندانی ندارند.

به نظر شما ریشه این خشم که در سجاده عبادت و در نماز که "ستون دین"اش خوانده‌اند، در کجاست؟
در دین و دین‌داری یا ایدولوژی؟

دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید؟

#دین #نقد_دین #دیگری_ستیزی #حکومت_ایدولوژیک #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5💩2
محمدحسین فقیه‌یزدی، رییس موسسه آموزش عالی اجتهاد گفت: «مواردی مانند رحم اجاره‌ای، مسئله‌ای پیچیده و حساس است که باید در ابعاد فقهی و اجتماعی به‌طور کامل بررسی شود.»
او افزود: «برخی مسائل مانند خرید تخمک و اسپرم را نمی‌توان با خرید اعضای بدن انسان مقایسه کرد.»

اظهارات فقیه‌یزدی درباره پیچیدگی‌های فقهی و اجتماعی رحم اجاره‌ای و خرید گامت‌ها (تخمک و اسپرم)، بازتاب‌دهنده‌ی همان حساسیتی است که بسیاری از عالمان دینی در ادیان مختلف—از جمله اسلام شیعه و سنی و همچنین مسیحیت کاتولیک—نسبت به این پیشرفت‌های علمی و زیستی نشان می‌دهند، پیش‌تر پاپ فرانسیس رهبر کاتولیک‌های جهان نیز نسبت به این مساله واکنش منفی نشان داده بود.

این نگاه که مبتنی بر اصول سنتی و تفسیرهای محدود از متون دینی است، می‌تواند به‌عنوان یکی از موانع در مسیر استفاده مسئولانه از فناوری‌های نوین باروری تلقی شود.
در حالی‌که علم پزشکی تلاش دارد راه‌حل‌هایی برای بحران ناباروری ارائه دهد، مقاومت یا تردید فقهی و دینی در برابر این راه‌حل‌ها، اغلب مانع از شکل‌گیری گفتمانی پیش‌رو و انسانی در این حوزه می‌شود.

#رحم_اجاره_ای #فقه_شیعه #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍3🤣1
‌
داستان‌هایی که شادی و کودکی را می‌دزدند
گفت‌وشنود با کودکان بر اساس ترس


داستان «دختری که عقرب شد»، یک شایعه مذهبی درباره کودکی است که به دلیل توهین به ساحت دین به حیوان تبدیل شده‌است. داستانی که شنیدن آن برای کودکان با هراس و وحشت همراه می‌شود و نتیجه آن تحکیم ایمان مذهبی بر پایه ترس و وحشت است. گفت‌وشنود این داستان را در چند پست قبل بررسی کرده است.

چنین روایت‌هایی اغلب با هدف تربیت، اطاعت و ترساندن کودک بیان می‌شوند. اما در واقع، ذهن کودک را از همان ابتدا با احساس گناه، وحشت و اضطراب آشنا می‌کنند؛ احساساتی که ممکن است تا سال‌ها باقی بمانند. استفاده از چنین داستان‌هایی در فضاهای کودکان مانند مدرسه‌ها یا شهربازی‌ها آسیب‌رسان است.

در نقطه‌ی مقابل، در فضاهایی مانند شهربازی‌های مدرن مانند دیزنی‌لند، کودکان با شخصیت‌هایی خیالی، رنگارنگ و شاد روبه‌رو می‌شوند؛ نه برای کنترل یا سرزنش، بلکه برای لبخند، خیال‌پردازی و امنیت. کودک قرار نیست بترسد، قرار است کشف کند و بخندد.

آنچه در سال‌های نخست به ذهن کودک وارد می‌شود، فقط قصه نیست؛ بخشی از شخصیت و روان اوست. ما انتخاب می‌کنیم که این فضا را با نور و شادی پر کنیم یا با ترس و تهدید.

چرا برخی جوامع، تربیت را با ترساندن آغاز می‌کنند؟
چگونه می‌توانیم روایت‌های انسانی‌تری برای کودکان خود بسازیم؟

#آموزش_مذهبی #آموزش_سکولار #ترس #کودک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😡5👍2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
علی خامنه‌ای فروردین ۹۸: کشوری به بدی سعودی در دنیا سراغ ندارم
هم فاسد است هم دیکتاتور هم ظالم

علی خامنه‌ای فروردین ۱۴۰۴: گسترش روابط میان ایران و عربستان دشمنانی دارد
باید بر این انگیزه‌های خصمانه فائق آمد

مواضع متناقض علی خامنه‌ای درباره عربستان سعودی، نمونه‌ای روشن از سیاست‌های دیگری‌ستیزانه‌ای است که به‌صورت مستمر از سوی رهبری جمهوری اسلامی دنبال شده است. او در فروردین ۱۳۹۸ عربستان را «بدترین کشور دنیا» خواند و آن را «مستبد، دیکتاتور، فاسد و ظالم» توصیف کرد؛ اما در فروردین ۱۴۰۴ با چرخشی آشکار از آمادگی برای گسترش روابط سخن گفت و مخالفت با نزدیکی دو کشور را به «دشمنان» نسبت داد. این نوع سخن‌گفتن، که با گفتمان دشمن‌سازی پیوند خورده، یکی از ابزارهای سنتی دیکتاتور‌ها برای حفظ قدرت است: ایجاد تصویر دشمن بیرونی برای انحراف افکار عمومی از بحران‌های داخلی، سرکوب مخالفان، و تقویت انسجام مصنوعی درون حکومت.

حمله به سفارت عربستان در تهران و کنسولگری این کشور در مشهد در دی‌ماه ۱۳۹۴، که با چراغ سبز نهادهای امنیتی صورت گرفت، نمونه‌ای آشکار از تبعات سیاست‌های تهاجمی و دیگری‌ستیزانه جمهوری اسلامی بود؛ سیاستی که منجر به قطع روابط دیپلماتیک، افزایش انزوای منطقه‌ای، و تحمیل هزینه‌های اقتصادی و سیاسی سنگین بر مردم ایران شد. در نهایت، تغییر لحن و تلاش برای عادی‌سازی روابط با عربستان، بدون هیچ مسئولیت‌پذیری در قبال اقدامات گذشته، نشان می‌دهد که دشمن‌سازی اگرچه به‌صورت موقتی ابزاری برای بقاست، اما در درازمدت تنها دستاورد آن، فرصت‌سوزی، تحریم، و فروپاشی اعتماد بین‌المللی نسبت به جمهوری اسلامی است.

#حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #دشمن_هراسی #مذاکره #دیکتاتور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😁14💩5😈2👍1
‌
آیا می‌دانستید؟
جمعه نیک، که مسیحیان آن را روز به صلیب کشیده شدن عیسی مسیح می‌دانند، یکی از غم‌انگیزترین روزها در تقویم مذهبی مسیحیان است.

این روز، بخشی از هفته مقدس است که با شام آخر آغاز می‌شود؛ شامی که عیسی با دوازده حواری خود صرف کرد و در آن لحظه، نان را به عنوان بدن خود و شراب را به عنوان خون خود به شاگردان داد.

در همین شب بود که یهودا اسخریوطی، یکی از شاگردان، او را به سی سکه نقره به مقامات یهودی لو داد؛ خیانتی که سرنوشت‌ساز شد.

آیا می‌دانستید؟
مرگ عیسی مسیح بر صلیب، با تمام درد و رنجی که به همراه داشت، اساس آموزه رستگاری در مسیحیت است.

مسیحیان باور دارند که مرگ او برای بخشش گناهان بشر ضروری بود. اما داستان در اینجا پایان نمی‌یابد؛ سه روز پس از مرگ، در روزی که به آن عید پاک یا ایستر می‌گویند، عیسی از مردگان برخاست.
این واقعه، نماد پیروزی بر مرگ و آغاز امیدی تازه برای مؤمنان است؛ امیدی که هر سال با عید پاک جشن گرفته می‌شود.

#عیدپاک #ایستر #شام_آخر #یهودا_اسخریوطی #جمعه_نیک #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🤔8❤4👍2🙏1
‌
در پی تشدید هشدار حمله نظامی احتمالی به جمهوری اسلامی، محمدباقر قالیباف، رییس مجلس، گفت: «امام گفت مسجد سنگر است، از جنگنده‌ها و تهدیدات نترسید اما از خالی بودن مساجد بترسید.»

🟢یکی از مخاطبان درباره حرف‌های قالیباف نوشت: «حالا دیگه برای نگران خالی بودن مسجد دیر شده. سال‌هاست از ترس جنگ و تهدید، مردم رو با شعار و ترس و احساسات مذهبی به صف کردن، ولی آخرش چی شد؟ نه عقل رو به کار گرفتن، نه منطق رو، فقط هر چی بود سوءاستفاده از باور مردم بود برای حفظ قدرت خودشون. حالا هی بگن از جنگنده نترسید، از خالی بودن مسجد بترسید، خب برادر! ما از هر دو باید بترسیم، چون شما کاری کردین که هم امنیت‌مون به خطر بیفته، هم ایمانمون.»

🟢مخاطب دیگه‌ای نوشته: «انگار اون مثله معروف شده سرنوشت ما؛ هم پیازو خوردیم، هم چوبو، هم پولشو دادیم! با سیاست‌های بی‌پایه، هم دین مردم رو خراب کردن، هم دنیای مردم رو. الانم که همه چیز رو به تهدید نظامی رسوندن، تازه یادشون افتاده مسجد خالیه. خب معلومه خالیه، وقتی مردم جز سختی و ریاکاری چیزی ندیدن، کی می‌مونه؟»

#حکومت_ایدئولوژیک #احساسات_مذهبی #دین_گریزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍13😁3❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‏چند روز پیش، در یکی از سفرهای اخیرم به ناپل، به‌طور کاملاً اتفاقی با صحنه‌ای روبه‌رو شدم که هم چشم‌نواز بود و هم ذهنم را به‌شدت درگیر کرد: خیابانی در مرکز شهر، در محاصره‌ی مردم، موسیقی، پرچم‌های رنگارنگ، و گروه‌هایی از کودکان و بزرگسالان که تندیسی طلایی از مریم را بر دوش می‌کشیدند. صداهای مارش، لباس‌های آیینی، هیجان در چهره‌ی کودکان، اشتیاق پیرمردها و اشک‌های پنهانی برخی زنان، صحنه‌ای خلق کرده بود که اگرچه مذهبی بود، اما برای من بیشتر به یک تئاتر شهری تمام‌عیار شبیه بود نه به معنای تحقیر، بلکه به معنای عمیقِ بازنمایی جمعیِ یک باور.

من نه مؤمنم و نه به مفاهیم الهی باور دارم. اما همان‌طور که یک موزیسین بی‌خدا می‌تواند از باخ یا پرگولزی لذت ببرد، من هم در مواجهه با این مراسم، مجذوب جنبه‌هایی از آن شدم که فراتر از دین بودند: قدرت تصویر، هماهنگی بدن‌ها، تصرف فضا، و از همه مهم‌تر، میل انسان به خلق معنا در جهانی بی‌پاسخ. برای من، این مراسم تبلور نوعی “تلاش انسانی برای دوام یافتن” بود. نوعی مقاومت در برابر زوال، فراموشی، و بی‌ریشگی.

این تجربه برایم یادآور آیین‌های مذهبی در ایران شد به‌ویژه مراسم عزاداری محرم. در هر دو، فضا به تسخیر مردم درمی‌آید؛ بدن‌ها بخشی از آیین می‌شوند، کودکان وارد جهانی آیینی و نمادین می‌شوند، و مفاهیمی مثل شهادت، پناه، نجات و درد، در قالب نمادها و صداها بازآفرینی می‌شوند. تفاوت البته قابل تأمل است: در سنت ایرانی، ما بیشتر با تراژدی، حزن، و «بازنمایی رنج» مواجهیم؛ در حالی‌که در مراسم ناپلی، نوعی شور و شادی جمعی، نوعی بازسازی امید در قالب زیبایی وجود دارد. در ایران، عاشورا بیشتر فضای درون‌گرایانه و سنگین دارد؛ در ناپل، این مراسم به فضای بیرونی، عمومی و حتی کارناوالی نزدیک است. اما هر دو، در نهایت، روایت‌هایی هستند که مردم، با استفاده از آن‌ها، خود را در جهان تعریف می‌کنند.

از نگاه پدیدارشناسی سکولار، آن‌چه در این مراسم اهمیت دارد، نه «واقعیتِ» قدسی، بلکه تجربه‌ی زیسته‌ی آن است. این آیین‌ها تلاشی هستند برای خلق “امتداد” در دل روزمرگی. چیزی که مرا بیش از هر چیز جذب کرد، نه مریم یا دعاهای مکرر بود، بلکه این واقعیت بود که انسان‌ها چطور، با توسل به نماد، تصویر، و تکرار، خود را از پوچی نجات می‌دهند بی‌آن‌که لزوماً بدانند آیا آن‌چه می‌ستایند، واقعاً وجود دارد یا نه.

از دید من، این مراسم، بیشتر از آن‌که بازتاب یک خدا باشد، بازتاب خود انسان است: انسانی که در هزارتوی بی‌ثباتی‌های جهان مدرن، هنوز به دنبال چنگ انداختن به چیزی است که برایش معنا بیاورد؛ حتی اگر آن معنا بر پایه‌ی افسانه یا اسطوره ساخته شده باشد.

متن و تصویر برگرفته از صفحه ایکس دکتر شاهین مدرس

#انسان #معنا #باور #آیین_مذهبی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍5👎4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نرگس محمدی در گفت‌وگو با سیما ثابت:
ضعف در گفت‌وگوی هدفمند، بزرگ‌ترین مانع همبستگی اپوزیسیون است

نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه نوبل صلح، در گفت‌وگویی با سیما ثابت به بررسی ضعف‌های ساختاری در جنبش‌های اجتماعی ایران پرداخت و مهم‌ترین مانع در مسیر تغییر را نبود گفت‌وگوی مؤثر میان جریان‌های مخالف جمهوری اسلامی دانست.

محمدی با اشاره به جنبش «زن، زندگی، آزادی» به عنوان یکی از بزرگ‌ترین خیزش‌های مردمی ایران گفت: «ما در سطح ساختاری دچار ضعف‌هایی هستیم که طیفی از نیروهای مدنی، صنفی، سیاسی و فعالان اجتماعی را در بر می‌گیرد. این ضعف‌ها اگر نادیده گرفته شوند، مسیر تغییر را برای مردم ایران دشوارتر و طولانی‌تر خواهند کرد.»

او با تأکید بر اهمیت گفت‌وگوی درون‌جریانی میان اپوزیسیون خاطرنشان کرد: «وقتی حتی بر سر خواسته‌های روشن مردم قادر به گفت‌وگو نیستیم، در واقع به تقویت جمهوری اسلامی کمک می‌کنیم. گفت‌وگویی که منجر به اتخاذ یک استراتژی، انسجام جمعی و راهبردی خلاقانه شود، ضرورتی حیاتی برای اپوزیسیون است.»

محمدی گفت: «شاید گفت‌وگو ساده به نظر برسد، اما در شرایط امروز ایران، یکی از پیچیده‌ترین و تعیین‌کننده‌ترین مراحل مبارزه است. بدون گفت‌وگوی هدفمند، هیچ راهکاری برای تغییر شکل نخواهد گرفت.»

او در پایان هشدار داد: «تا زمانی که اپوزیسیون از انحصارطلبی، حذف و طرد دست برندارد، و نتواند حول یک محور مشترک گفت‌وگو کند، امکان رسیدن به اتحاد واقعی و تحقق خواست مردم ایران وجود نخواهد داشت.»

ـ به نظر شما چگونه می‌توان رواداری، پذیرش، همبستگی و گفتگو را بین نیروهای مخالف جمهوری اسلامی تقویت کرد؟

ویدیوی کامل این مصاحبه را در یوتیوب ببینید:
https://youtu.be/vXlC2Y0OuJc?feature=shared


#نرگس_محمدی #گفتگو #اتحاد_رمز_پیروزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💩10👍6❤1👎1
‌
فیلم خدایا، هستی؟ منم مارگارت.

Are You There God? It’s Me, Margaret

(۲۰۲۳) اقتباسی صمیمی و لطیف از رمانی کلاسیک با همین نام از جودی بلوم است.

داستان درباره مارگارت، دختربچه‌ای یازده ساله است که با خانواده‌اش به شهری جدید نقل مکان می‌کند و در میانه‌ی بحران بلوغ، تغییرات جسمی، و دغدغه‌های دینی، سعی دارد معنای هویت شخصی‌اش را بیابد.

فیلم با لحنی ملایم و انسانی، تجربه‌ای جهانی را بازتاب می‌دهد: ورود به دنیای پیچیده‌ی بزرگسالی و جست‌وجوی صدا و حقیقتی درونی در میان هیاهوی بیرونی.

در سطحی فلسفی‌تر، فیلم درباره بحران ایمان و جست‌وجوی امر متعالی در جهانی است که پاسخ روشنی ارائه نمی‌دهد.

مارگارت در گفتگوهای ساده‌ و کودکانه‌اش با خدا، در حقیقت در حال کشف نسبت خود با هستی است؛ نوعی مونولوگ اگزیستانسیالیستی که از طریق زبان معصومانه‌ کودکی بیان می‌شود. او در دلِ تردید میان دین یهودی پدری و مسیحیت مادری، با سؤالات بنیادینی مواجه است: من کی هستم؟ به چه چیزی باید ایمان داشته باشم؟ آیا نیرویی بالاتر از من وجود دارد که مرا درک کند؟

نکته‌ی درخشان فیلم، نگاه بدون قضاوتش به موضوع ایمان است.

در جهانی که اغلب دین به شکل ابزار قدرت یا ستیز به تصویر کشیده می‌شود، این فیلم ما را به یاد می‌آورد که ایمان می‌تواند شخصی، تردیدآمیز، و حتی زیبا باشد.

مارگارت به‌جای آنکه پاسخی قطعی بیابد، یاد می‌گیرد که سؤال‌ داشتن خودش بخشی از مسیر است؛ و این درسی است که مخاطب بزرگسال نیز می‌تواند از آن بهره‌مند شود.

از لحاظ سینمایی، فیلم با بازی‌های طبیعی، طراحی صحنه‌ی نوستالژیک دهه‌ی هفتادی و کارگردانی ظریف کلی فرمن، توانسته فضایی ملموس و گرم خلق کند.

این فیلم بیش از آنکه تنها داستان یک کودک باشد، تأملی است درباره انسان بودن: آسیب‌پذیری، رشد، و نیاز همیشگی ما به دیده شدن، شنیده شدن، و درک شدن—چه توسط دیگران، چه توسط خود، و شاید، توسط چیزی فراتر از این جهان مادی.

#ایمان #باور #بحران_هویت #نوجوان #دین #معنا #زندگی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍9
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‌
دکتر باقری‌نیا: برای تقویت همدلی، باید دیدگاه‌های تکثرگرا داشته باشیم

دکتر حسن باقری‌نیا، روان‌درمانگر و پژوهشگر حوزه ارتباطات انسانی، در ویدیویی با محوریت «همدلی و تکنیک‌های پرورش آن» تأکید کرد که همدلی نه تنها یک مهارت روانی، بلکه یک نگرش معرفت‌شناختی است که در ارتباطات انسانی نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

او با اشاره به اهمیت درک نیاز و احساس دیگری، توضیح می‌دهد: «برای آنکه بتوانیم رفتار همدلانه داشته باشیم، ضروری است که در سطح معرفت‌شناختی، دیدگاهی تکثرگرا اتخاذ کنیم؛ یعنی بپذیریم که تنها یک حقیقت مطلق، یا تنها یک سبک زندگی درست وجود ندارد. در غیر این صورت، نمی‌توان با دیگران رفتار مسالمت‌آمیز داشت.»

باقری‌نیا در ادامه به موانع روانی همدلی نیز پرداخته و می‌گوید: «اگر نتوانیم بر تکانه‌های روانی خود مثل گارد گرفتن در برابر انتقاد، ذهن‌خوانی و قطع کردن صحبت‌های دیگران غلبه کنیم، همدلی نیز شکل نمی‌گیرد. همدلی نیازمند این است که از خود فراروی کنیم و در موقعیت دیگری قرار بگیریم.»

او در بخش عملی سخنان خود، دو تکنیک روان‌درمانی برای تقویت همدلی را معرفی می‌کند:

۱. معکوس‌سازی نقش (Role Reversal): به گفته او، در سایکودرام یا روان‌نمایش، این تکنیک به افراد کمک می‌کند خود را جای دیگری بگذارند. به‌عنوان نمونه، زوجی که برای حل مشکلات به درمانگر مراجعه کرده‌اند، می‌آموزند که از منظر طرف مقابل به مسئله نگاه کنند. همین تکنیک برای والدینی که از رفتار فرزندشان گلایه دارند نیز کاربرد دارد.

۲. آینه‌سازی (Mirroring): در این روش، فرد مقابل باید بتواند احساسات و نیازهای مطرح‌شده را به‌گونه‌ای بازتاب دهد که گوینده احساس کند درک شده است. این بازتاب می‌تواند شامل بازگویی کلمات، خلاصه‌سازی، و انتقال احساسات نهفته در گفتار باشد.

دکتر باقری‌نیا در پایان تأکید می‌کند که حتی اگر در فضایی رشد کرده‌ایم که مهارت‌های همدلانه به ما آموزش داده نشده، می‌توان با تمرین و استفاده از این تکنیک‌ها، همدلی را آموخت و در ارتباطات روزمره به کار گرفت.

#همدلی #تکثرگرایی #پلورالیسم #مدارا #رواداری #چند_فرهنگی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍10❤4👏2
‌
مریم ذبیحی امرئی، شهروند بهائی، به ده ماه حبس تعزیری به‌دلیل فعالیت آموزشی، محکوم شد.

به گفته منابع مطلع، چهارشنبه ۲۷ فروردین ۱۴۰۴، دادگاه خانم مریم ذبیحی امرئی، شهروند بهایی، در شعبه ۱۰۴ دادگاه کیفری ۲ قائمشهر به ریاست قاضی رضا مجازی برگزار شد.

وی به اتهام «فعالیت آموزشی مغایر و مخل شرع اسلام» از طریق برگزاری امتحان برای دانشگاه غیررسمی بهایی (BIHE) در منزل خود، به ده ماه حبس تعزیری محکوم شد.

برگزاری جلسات امتحان دانشجویان دانشگاه غیررسمی بهائیان ایران در منزل شخصی او، مصداق اتهام مطروحه علیه خانم ذبیحی عنوان شده است.

روز دوشنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۲، منزل مریم ذبیحی توسط نیروهای امنیتی تفتیش شد. ماموران تمام وسایل الکترونیکی، کتاب‌های درسی، لپتاپ‌ ها و تبلت‌ های پنج جوان بهائی که مهمان این منزل بودند را ضبط کردند.

بهاییان در ایران با محدودیت‌های گسترده‌ای مواجه هستند؛ از جمله محرومیت از تحصیلات عالی، اشتغال در نهادهای دولتی و حتی اعمال محدودیت‌هایی در زندگی اجتماعی و مذهبی روزمره.


#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #بهائی #رواداری #اقلیت‌_دینی #آزادی_دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
😢6👍4👎2💔1
‌
عکس مکث!

مراسم رژه روز ارتش - ساری

۲۹ فروردین ۱۴۰۴

#روحانی #آخوند #نظامی #ارتش #سپاه #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
💩22🤮3👏1😁1
‌
برای نخستین بار پس از قرن‌ها تمامی مسیحیان جهان امسال «عید پاک» را در یک روز جشن خواهند گرفت.

برای بیش از ۴۰۰ سال، کلیساهای ارتدکس و کاتولیک از روش‌های متفاوتی برای تعیین زمان عید پاک استفاده کردند.

اما امسال، یکی از معدود سال‌هایی است که هر دو کلیسا و همچنین مسیحیان پروتستان عید قیام مسیح را در یک روز جشن می‌گیرند.

پاتریارک بارتولومیو ضمن استقبال از ابتکار پاپ در این زمینه، آن را گامی واقعی برای برطرف کردن مناقشات قدیمی توصیف کرد.

البته این ایده از دهه ۱۹۶۰ میلادی مطرح بود و هر زمان کاتولیک‌ها و ارتدوکس قصد برگزاری جشن عید پاک را داشتند، بار دیگر مطرح می‌شد.

مانع بزرگ این بود که یکی از دو رهبر باید از موضعش عقب‌نشینی می‌کرد؛ آنهم در حالی که قرن‌ها اختلاف و بی‌اعتمادی میان دو کلیسا در جریان بود.

درنهایت، شورای جهانی کلیساها مستقر در ژنو، یک راه حل میانی را پیشنهاد کرد که به معنای محاسبه عید پاک با استفاده از اخترشناسی مدرن و بر اساس زمان اورشلیم بود.


برگرفته از محبت‌نیوز
#عید_پاک #ایستر #رستاخیز_مسیح #کاتولیک #ارتدوکس #پروتستان #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤‍🔥9❤3👍1😁1🤔1
‌
آیا می‌دانستید؟
عید رضوان، مهم‌ترین عید در تقویم آئین بهائی است و از آن با عنوان «عید گل» نیز یاد می‌شود.

این جشن ۱۲ روزه از روز ۱۳ ماه جلال در تقویم بهائی آغاز می‌شود، که معمولاً با حدود ۲۰ آوریل در تقویم میلادی و اول اردیبهشت در تقویم شمسی هم‌زمان است—یعنی ۳۲ روز پس از نوروز. این ایام به مناسبت ورود حسینعلی نوری، بنیان‌گذار آئین بهائی، به باغ نجیب‌پاشا در حومه بغداد در سال ۱۲۴۲ شمسی (۱۸۶۳ میلادی) گرامی داشته می‌شود. آن باغ بعدها به نام "باغ رضوان" شناخته شد و در آنجا بود که حسینعلی نوری به طور صریح به پیروان آیین بابی اعلام کرد که همان پیام‌آور موعود است که سید علی‌محمد باب وعده‌اش را داده بود.

او به مدت ۱۲ روز در آن باغ اقامت داشت و سپس تبعیدش به استانبول آغاز شد. از آن پس، هر سال این دوازده روز، توسط بهائیان جشن گرفته می‌شوند. سه روز از این دوازده روز—روزهای اول، نهم و دوازدهم—به عنوان ایام مقدس شناخته شده‌اند و بهائیان در این روزها از کار روزانه خودداری کرده و به دعا، گردهمایی و شادی معنوی می‌پردازند.


آئین بهائی که در قرن نوزدهم در ایران پدید آمد، بر اصولی همچون یگانگی نوع بشر، برابری زن و مرد، همزیستی مسالمت‌آمیز، هماهنگی دین با علم، و صلح جهانی تأکید دارد.

با وجود این آموزه‌های صلح‌طلبانه، پیروان این آیین در ایران، که زادگاه خود را "سرزمین مقدس" می‌نامند، با محدودیت‌های شدیدی مواجه‌اند.

از جمله این فشارها می‌توان به محرومیت از تحصیلات دانشگاهی، توقیف و مصادره اموال، عدم دسترسی به شغل‌های دولتی، پلمپ اماکن مذهبی، و حتی بازداشت و زندانی شدن به دلایل عقیدتی اشاره کرد.

با وجود این فشارها، عید رضوان همچنان برای آن‌ها نماد امید، پایداری و عشق به نوع بشر باقی مانده است.

#عید_رضوان #بهائی #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
❤10💩4👍3🤣2😁1🤮1
‌
«باخت ندهید!»
چرا بعضی هرگز اشکالات و اشتباهات خود را نمی‌پذیرند؟

پذیرش شکست، اشتباه، یا خطا، نشانه کم‌عقلی افراد نیست! انسان یا جامعه‌ای که شخصیت سالم و بالغی دارند نه تنها با درک و فهم اشتباهات و خطاهای خود مشکلی ندارند، بلکه به دنبال کشف شکست‌ها و اشکالات خود هستند تا با اصلاح آن‌ها به سوی رشد و بهبود گام بردارند.

اما به نظر می‌رسد بعضی از افراد یا گروه‌ها هرگز نمی‌خواهند اشتباهات و کاستی‌ها یا شکست‌های خود را بپذیرند. این خصوصیت در هنگام گفت‌وشنود با این افراد یا گروه‌ها نمایان می‌شود: آن‌ها همواره و در هر شرایطی ادعا می‌کنند پیروز شده‌اند! آن‌ها از دید خودشان همواره در سمت درست و برنده‌ی تاریخ بوده‌اند.

این دیدگاه سطحی، با مفهوم ایمان و «تقدس» در گفتمان دینی مطابقت دارد: افراد دین‌باور به امور «قدسی» باور دارند، یعنی چیزهایی که شکست یا اشتباه یا خطا در ساحت آن وارد نیست. در نتیجه پیروان این ادیان، امور دینی یا سیاست دینی خود را نیز مقدس و عاری از خطا و شکست فرض می‌کنند. این افراد در یک گفت‌وشنود همواره خود را برنده و پیروز تصور می‌کنند و هرگز منصفانه به خطاها و اعمال غیراخلاقی خود اذعان نمی‌کنند.

مسئله فقط این نیست که این افراد می‌خواهند در بحث و گفت‌وگو «برنده» باشند، آن‌ها واقعا درون ذهن خود تصور می‌کنند که همیشه برنده و پیروز بوده، هستند و خواهندبود.

اما رشد عقلی و اخلاقی نیازمند انصاف و در نتیجه پذیرش اشتباهات گذشته است. چندسال پیش گروهی از معترضان ایران شعار دادند «ما اشتباه کردیم که انقلاب کردیم». شعاری که نشان از رشد و بلوغ جامعه ایران است.

#برد #باخت #شیعه_گری #قدسی_سازی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍9
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نقد دکتر حسن باقری‌نیا بر مبانی فکری استبداد دینی: «حقایق ازلی بهانه‌ی حذف آزادی»

در این ویدبو، دکتر حسن باقری‌نیا، تحلیل‌گر اجتماعی، با اشاره به برخی از استدلال‌های رایج مدافعان استبداد دینی، به نقد ریشه‌های فلسفی این دیدگاه می‌پردازد.
باقری‌نیا با طرح نمونه‌هایی از این استدلال‌ها—مانند این‌که «حجاب حکم خداست و نمی‌توان درباره‌اش گفت‌وگو کرد» یا «قطع دست دزد در قرآن آمده و باید اجرا شود»—توضیح می‌دهد که مدافعان چنین نگاهی، همه امور را به امر قدسی و غیرقابل تغییر پیوند می‌زنند و از این طریق، امکان توافق انسانی و تجربه دموکراتیک را نفی می‌کنند.
او این شیوه‌ اندیشیدن را برگرفته از سنت فلسفی افلاطون می‌داند؛ جایی که «عالم مثُل» به‌عنوان منشأ حقیقت مطلق تعریف می‌شود و «فیلسوف حاکم» کسی‌ است که به این حقیقت برتر دست یافته و مشروعیت دارد که آن را بر دیگران تحمیل کند.
باقری‌نیا خاطرنشان می‌کند که بسیاری از فیلسوفان مسلمان، از جمله فارابی و ابن‌سینا، همین الگو را اقتباس کرده و با آیات قرآنی ترکیب کرده‌اند تا مدلی از حکمرانی مبتنی بر حقیقتی ازلی ارائه دهند. به گفته او، این مدل فکری امروز پاسخ‌گوی نیازهای جامعه انسانی نیست.
وی در ادامه به فلسفه‌های نوین‌تری چون پراگماتیسم اشاره کرده و می‌گوید در چنین نگاهی، هیچ حقیقت مطلق و پیشینی وجود ندارد که بتوان آن را مبنای اجبار یا تحمیل بر دیگران قرار داد. در فلسفه پراگماتیستی، حقیقت در بستر تجربه، گفت‌وگو و کنش اجتماعی شکل می‌گیرد، نه در انحصار فرد یا گروه خاصی.
باقری‌نیا تأکید می‌کند که در آینده ایران، نظامی دموکراتیک و مبتنی بر حقوق بشر باید جایگزین نظام مبتنی بر ایدئولوژی و تحمیل دینی شود؛ نظامی که به جای رساندن شهروندان به بهشت موهومی، به زندگی زمینی آن‌ها احترام بگذارد.
او سخنان خود را با بیتی از عمر خیام به پایان می‌برد؛ اشاره‌ای به فروتنی در برابر حقیقت و تردید در برابر مدعیان یقین:
قومی متفکرند اندر ره دین
قومی به گمان فتاده در راه یقین
می‌ترسم از آن‌که بانگ آید روزی
ای بی‌خبران! راه نه آن است و نه این


#استبداد_دینی #حسن_باقری_نیا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍10
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‌
‌
‌
توماس نیگل (Thomas Nagel)، فیلسوف آمریکایی معاصر، به دلیل نقدهای برجسته‌اش بر تقلیل‌گرایی علمی و دیدگاه‌های متافیزیکی شناخته می‌شود.

او در آثارش، به‌ویژه در کتاب Mind and Cosmos، دیدگاه‌های علمی‌ و الهیاتی درباره جهان را به چالش می‌کشد و استدلال می‌کند که تبیین‌های داروینیستی و دینی نمی‌توانند به‌طور کامل پیچیدگی ذهن و آگاهی انسان را توضیح دهند.

نیگل که خود به صراحت یک خداناباور است، به جای پذیرش اصول دینی، بر اهمیت نگاه فلسفی به سؤالات بنیادین درباره زندگی، معنا، و جهان تأکید دارد و به دنبال راه‌حلی فراتر از چارچوب‌های سنتی است.

#توماس_نیگل #فلسفه #ذهن #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5
‌
امانوئل لویناس (۱۹۰۶-۱۹۹۵)، یک فیلسوف فرانسوی با ریشه‌های لیتوانیایی یهودی بود که بیشتر به خاطر کارهایش در زمینه‌ی اخلاق و فلسفه وجودی شناخته شده است.

او یکی از مهم‌ترین متفکران پس از جنگ جهانی دوم در فلسفه غرب بود و تأثیرات عمیقی از فیلسوفانی مانند ادموند هوسرل و مارتین هایدگر دریافت کرد.

‏لویناس در آثار خود به شدت بر اهمیت دیگری (the Other) و رابطه اخلاقی که ما با دیگران داریم تمرکز کرد.

او معتقد بود که رویارویی با دیگری، به ویژه چهره دیگری، اصلی‌ترین وظیفه اخلاقی ما است.

لویناس بر این باور بود که چهره دیگری، ما را به یک پاسخگویی بی‌پایان وادار می‌کند، و این پاسخگویی است که اساس اخلاقیات را شکل می‌دهد.

در فلسفه لویناس، خداوند به عنوان یک حضور غایب مطرح می‌شود، یعنی حضوری که به صورت مستقیم قابل درک نیست، اما از طریق روابط اخلاقی ما با دیگران احساس می‌شود.

لویناس معتقد است که وقتی ما با دیگران روبرو می‌شویم، به نوعی با خداوند نیز روبرو می‌شویم. به این معنا، خداوند در رویکرد اخلاقی ما به دیگران نقش دارد.

‏⁧ #خدا⁩ #لویناس⁩ #امانوئل_لویناس⁩ ⁧ #دیگری⁩ ⁧ #اخلاق⁩ #گفتگو_توانا

@Dialogue1402⁩
👍5🤔1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
‌در یک اقدام تحسین‌برانگیز، چهار تن از جوانان زحمتکش و طبیعت‌دوست روستای صالح‌آباد از توابع شهرستان‌های بندر لنگه و بستک در استان هرمزگان، موفق شدند ۲۴ رأس قوچ و میش لارستانی و کل و بز گرفتار را از مرگ حتمی نجات دهند.

آقایان محمد پیروزی، محمد دژپناه، محمد علیشاپور و محمد راه‌نشین، این جوانان فداکار، زمانی که متوجه افتادن این جانوران در گودالی در حوالی منطقه شدند، بدون فوت وقت وارد عمل شده و پس از ساعت‌ها تلاش، آن‌ها را سالم از گودال بیرون کشیدند.

این جوانان که سال‌هاست با عشق و بدون هیچ‌گونه چشم‌داشتی در راستای حفاظت از محیط زیست و حیات وحش منطقه فعالیت می‌کنند، بار دیگر نشان دادند که دلسوزی و تعهد به طبیعت از قلب‌های پاک و بی‌ادعا سرچشمه می‌گیرد.

گفتنی است که قوچ و میش لارستانی، به عنوان کوچک‌ترین گونه قوچ و میش در جهان، از گونه‌های منحصربه‌فرد و در معرض تهدیدی است که تنها در ایران زیست می‌کند و حفاظت از آن اهمیت ویژه‌ای دارد.

این حرکت ارزشمند با واکنش مثبت فعالان محیط زیست مواجه شده و نمادی از امید و همدلی در مسیر حفاظت از طبیعت ایران است.

#حیات_وحش #محیط_زیست #همدلی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤‍🔥12👍4👏3❤2