روز چهارشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۴، ارمغان یزدانی، شهروند بهائی ساکن شیراز، توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
طبق اطلاع یک منبع آگاه بازداشت این شهروند در حالی صورت گرفت که او در دوران نامزدی خود به سر میبرد و همراه با مادر و خواهرش برای انجام امور مربوط به مراسم عروسی از خانه خارج شده بود. مأموران با یک خودروی ناشناس، مسیر حرکت آنها را مسدود کرده و خانواده را وادار کردند تا به همراه آنان به منزل بازگردند.
به گفتهی این منبع مطلع، پس از بازگشت به منزل، هشت مرد و یک زن با حضور در خانه، اقدام به تفتیش محل و ضبط برخی لوازم شخصی از جمله تلفنهای همراه، لپتاپ، تبلت، مدارک شناسایی، عکسها، کتابها و جزوههای مذهبی اعضای خانواده کردهاند. طی این تفتیش به مادر خانم یزدانی نیز اجازه تماس با همسرش داده نشده است.
لازم به ذکر است نامزد ارمغان یزدانی، وحید معصومی، نیز چندی پیش بازداشت و اخیرا به قید وثیقه آزاد شده بود.
تا لحظهی تنظیم این گزارش، از محل نگهداری و اتهامات احتمالی مطروحه علیه خانم یزدانی اطلاعی در دست نیست.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
روز چهارشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۴، ارمغان یزدانی، شهروند بهائی ساکن شیراز، توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد.
طبق اطلاع یک منبع آگاه بازداشت این شهروند در حالی صورت گرفت که او در دوران نامزدی خود به سر میبرد و همراه با مادر و خواهرش برای انجام امور مربوط به مراسم عروسی از خانه خارج شده بود. مأموران با یک خودروی ناشناس، مسیر حرکت آنها را مسدود کرده و خانواده را وادار کردند تا به همراه آنان به منزل بازگردند.
به گفتهی این منبع مطلع، پس از بازگشت به منزل، هشت مرد و یک زن با حضور در خانه، اقدام به تفتیش محل و ضبط برخی لوازم شخصی از جمله تلفنهای همراه، لپتاپ، تبلت، مدارک شناسایی، عکسها، کتابها و جزوههای مذهبی اعضای خانواده کردهاند. طی این تفتیش به مادر خانم یزدانی نیز اجازه تماس با همسرش داده نشده است.
لازم به ذکر است نامزد ارمغان یزدانی، وحید معصومی، نیز چندی پیش بازداشت و اخیرا به قید وثیقه آزاد شده بود.
تا لحظهی تنظیم این گزارش، از محل نگهداری و اتهامات احتمالی مطروحه علیه خانم یزدانی اطلاعی در دست نیست.
#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا
@Dialogue1402
😡7❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در گفتگو با پادکست «فول سند» گفت که ۸۰ درصد مردم ایران خواهان کنار رفتن «آخوندهای زورگو» هستند.
او گفت بسیاری از مردم بهدلیل ترس از پلیس مخفی جمهوری اسلامی سکوت کردهاند و این نیروها بهراحتی مردم را هدف قرار میدهند.
نخستوزیر اسرائیل با رد سناریوهای نظامی برای تغییر رژیم گفت که چنین تصوری «واهی» است و تنها مردم ایران میتوانند آینده خود را تغییر دهند.
#ایران #اسرائیل #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در گفتگو با پادکست «فول سند» گفت که ۸۰ درصد مردم ایران خواهان کنار رفتن «آخوندهای زورگو» هستند.
او گفت بسیاری از مردم بهدلیل ترس از پلیس مخفی جمهوری اسلامی سکوت کردهاند و این نیروها بهراحتی مردم را هدف قرار میدهند.
نخستوزیر اسرائیل با رد سناریوهای نظامی برای تغییر رژیم گفت که چنین تصوری «واهی» است و تنها مردم ایران میتوانند آینده خود را تغییر دهند.
#ایران #اسرائیل #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍23👏4❤1🤡1🤣1
سوگیری تأییدی؛ دام نادیدهانگاری واقعیت در باورهای گروهی
سوگیری تأییدی یکی از بنیادیترین خطاهای شناختی انسان است که تأثیر آن در شکلگیری و پایداری باورهای گروهی بهویژه پررنگتر میشود. این خطا به تمایل ذهن انسان برای پذیرش اطلاعاتی که باورهای موجود را تأیید میکند، و در عین حال نادیدهگرفتن یا کماهمیت جلوهدادن اطلاعاتی که آن باورها را به چالش میکشند، اشاره دارد. در بستر اجتماعی، این تمایل میتواند به تقویت اطمینان کاذب نسبت به درستی یک دیدگاه مشترک بینجامد، حتی اگر آن دیدگاه نادرست یا غیرواقعگرایانه باشد.
گروههای فکری، مذهبی، سیاسی یا فرهنگی، بهواسطه تعاملات درونی و اشتراک باورها، مستعد شکلگیری نوعی بازخورد بسته هستند. اعضای چنین گروههایی معمولاً در فضایی قرار میگیرند که در آن، بیشتر یا تنها اطلاعاتی ردوبدل میشود که موضع غالب گروه را تأیید میکند. دیدگاههای انتقادی یا متفاوت با سوءظن نگریسته میشود یا کلاً حذف میگردد. به این ترتیب، گروه وارد مرحلهای از «تقدسبخشی به باور مشترک» میشود و هرگونه نقد را تهدیدی برای هویت جمعی تلقی میکند.
این فرایند نه تنها مانع رشد فکری و مواجهه با واقعیتهای پیچیدهتر میشود، بلکه پیامدهای خطرناکتری نیز دارد. از رادیکالیزه شدن باورها و طرد مخالفان گرفته تا تصمیمگیریهای غلط و جمعی بر اساس اطلاعات ناقص یا تحریفشده. در تاریخ، نمونههای بسیاری از فرقهها، جنبشهای ایدئولوژیک و حتی دولتها وجود دارد که بهسبب این سوگیری، در برابر هشدارها و شواهد خلاف، مقاومت کرده و در نهایت، با بحرانهای جدی مواجه شدهاند.
یکی از نمودهای امروزی سوگیری تأییدی را میتوان در شبکههای اجتماعی مشاهده کرد. الگوریتمهای این پلتفرمها، اغلب بر اساس ترجیحات قبلی کاربران، اطلاعاتی را به آنها نمایش میدهند که باورهایشان را تقویت میکند. این وضعیت، به شکلگیری «اتاق پژواک» میانجامد؛ جایی که افراد تنها صدای خود یا همفکرانشان را میشنوند و هرچه بیشتر از دیدگاههای متفاوت فاصله میگیرند. این پدیده، نوعی جداسازی ذهنی میان گروهها به وجود میآورد که تعامل سازنده و گفتوگوی بیناگروهی را دشوار میسازد.
برای مقابله با این خطا، هم در سطح فردی و هم در سطح گروهی، لازم است رویکردی انتقادی و بازاندیشانه اتخاذ شود. شنیدن دیدگاههای مخالف، طرح پرسشهای جدی درون گروه، و تأکید بر حقیقتجویی به جای صرفاً «درستنشان دادن خود»، گامهایی مؤثر در کاهش اثرات سوگیری تأییدی هستند. آگاهی از وجود این خطا، نخستین قدم برای فرار از دامهای شناختی است که ذهن ما ناخودآگاه در مسیر باورهای از پیشپذیرفته شده، برایمان میچیند.
#سوگیری_تائیدی #خطای_شناختی #باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سوگیری تأییدی یکی از بنیادیترین خطاهای شناختی انسان است که تأثیر آن در شکلگیری و پایداری باورهای گروهی بهویژه پررنگتر میشود. این خطا به تمایل ذهن انسان برای پذیرش اطلاعاتی که باورهای موجود را تأیید میکند، و در عین حال نادیدهگرفتن یا کماهمیت جلوهدادن اطلاعاتی که آن باورها را به چالش میکشند، اشاره دارد. در بستر اجتماعی، این تمایل میتواند به تقویت اطمینان کاذب نسبت به درستی یک دیدگاه مشترک بینجامد، حتی اگر آن دیدگاه نادرست یا غیرواقعگرایانه باشد.
گروههای فکری، مذهبی، سیاسی یا فرهنگی، بهواسطه تعاملات درونی و اشتراک باورها، مستعد شکلگیری نوعی بازخورد بسته هستند. اعضای چنین گروههایی معمولاً در فضایی قرار میگیرند که در آن، بیشتر یا تنها اطلاعاتی ردوبدل میشود که موضع غالب گروه را تأیید میکند. دیدگاههای انتقادی یا متفاوت با سوءظن نگریسته میشود یا کلاً حذف میگردد. به این ترتیب، گروه وارد مرحلهای از «تقدسبخشی به باور مشترک» میشود و هرگونه نقد را تهدیدی برای هویت جمعی تلقی میکند.
این فرایند نه تنها مانع رشد فکری و مواجهه با واقعیتهای پیچیدهتر میشود، بلکه پیامدهای خطرناکتری نیز دارد. از رادیکالیزه شدن باورها و طرد مخالفان گرفته تا تصمیمگیریهای غلط و جمعی بر اساس اطلاعات ناقص یا تحریفشده. در تاریخ، نمونههای بسیاری از فرقهها، جنبشهای ایدئولوژیک و حتی دولتها وجود دارد که بهسبب این سوگیری، در برابر هشدارها و شواهد خلاف، مقاومت کرده و در نهایت، با بحرانهای جدی مواجه شدهاند.
یکی از نمودهای امروزی سوگیری تأییدی را میتوان در شبکههای اجتماعی مشاهده کرد. الگوریتمهای این پلتفرمها، اغلب بر اساس ترجیحات قبلی کاربران، اطلاعاتی را به آنها نمایش میدهند که باورهایشان را تقویت میکند. این وضعیت، به شکلگیری «اتاق پژواک» میانجامد؛ جایی که افراد تنها صدای خود یا همفکرانشان را میشنوند و هرچه بیشتر از دیدگاههای متفاوت فاصله میگیرند. این پدیده، نوعی جداسازی ذهنی میان گروهها به وجود میآورد که تعامل سازنده و گفتوگوی بیناگروهی را دشوار میسازد.
برای مقابله با این خطا، هم در سطح فردی و هم در سطح گروهی، لازم است رویکردی انتقادی و بازاندیشانه اتخاذ شود. شنیدن دیدگاههای مخالف، طرح پرسشهای جدی درون گروه، و تأکید بر حقیقتجویی به جای صرفاً «درستنشان دادن خود»، گامهایی مؤثر در کاهش اثرات سوگیری تأییدی هستند. آگاهی از وجود این خطا، نخستین قدم برای فرار از دامهای شناختی است که ذهن ما ناخودآگاه در مسیر باورهای از پیشپذیرفته شده، برایمان میچیند.
#سوگیری_تائیدی #خطای_شناختی #باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍9❤2👏1🏆1
این اولین بار نیست که جمهوری اسلامی از برگزاری مراسم بزرگداشت یکی از تاثیرگذارترین شاعران معاصر ایران جلوگیری میکند. شاملو از مخالفان سرسخت جمهوری اسلامی بود. او کمی پس از انقلاب اسلامی در مقام سردبیر در سرمقاله اولین شماره "کتاب جمعه" نوشته بود: «روزهای سیاهی در پیش است.» به بهانه سالگرد درگذشت شاملو و ممانعت امنیتی از برگزاری مراسم در این روز این مقاله را دوباره میخوانیم.
اول دفتر : روزهای سیاهی در پیش است.
روزهای سیاهی در پیش است. دوران پر ادباری که، گرچه منطقاً عمری دراز نمیتواند داشت، از هماکنون نهاد تیرهٔ خود را آشکار کرده است و استقرار سلطهٔ خود را بر زمینهئی از نفی دموکراسی، نفی ملّیت، و نفی دستاوردهای مدنّیت و فرهنگ و هنر میجوید.
اینچنین دورانی به ناگزیر پایدار نخواهد ماند، و جبر تاریخ، بدون تردید آن را زیر غلتکِ سنگین خویش درهم خواهد کوفت. امّا نسل ما و نسل آینده، در این کشاکش اندوهبار، زیانی متحمل خواهد شد که بیگمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشریون مطلقزده هر اندیشهٔ آزادی را دشمن میدارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فکر و اندیشه غیرممکن میشمارند. پس نخستین هدفِ نظامی که هماکنون میکوشد پایههای قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستین گامهای خود را با به آتش کشیدن کتابخانهها و هجوم علنی به هستههای فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همهٔ متفکران و آزاداندیشان جامعه است.
اکنون ما در آستانهٔ توفانی روبنده ایستادهایم. بادنماها نالهکنان به حرکت درآمدهاند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است. میتوان به دخمههای سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گریبان کشید تا توفان بیامان بگذرد. امّا رسالت تاریخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجویز نمیکند. هر فریادی آگاه کننده است، پس از حنجرههای خونین خویش فریاد خواهیم کشید و حدوث توفان را اعلام خواهیم کرد.
سپاه کفنپوش روشنفکران متعهد در جنگی نابرابر به میدان آمدهاند. بگذار لطمهئی که بر اینان وارد میآید نشانهئی هشداردهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلقهای ساکن این محدودهٔ جغرافیائی در معرض آن قرار گرفته است.
احمد شاملو
کتاب جمعه شماره یک سال اول پنجشنبه ۴ مرداد ماه ۱۳۵۸
#جمهوری_اسلامی #آزاداندیشی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
اول دفتر : روزهای سیاهی در پیش است.
روزهای سیاهی در پیش است. دوران پر ادباری که، گرچه منطقاً عمری دراز نمیتواند داشت، از هماکنون نهاد تیرهٔ خود را آشکار کرده است و استقرار سلطهٔ خود را بر زمینهئی از نفی دموکراسی، نفی ملّیت، و نفی دستاوردهای مدنّیت و فرهنگ و هنر میجوید.
اینچنین دورانی به ناگزیر پایدار نخواهد ماند، و جبر تاریخ، بدون تردید آن را زیر غلتکِ سنگین خویش درهم خواهد کوفت. امّا نسل ما و نسل آینده، در این کشاکش اندوهبار، زیانی متحمل خواهد شد که بیگمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشریون مطلقزده هر اندیشهٔ آزادی را دشمن میدارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فکر و اندیشه غیرممکن میشمارند. پس نخستین هدفِ نظامی که هماکنون میکوشد پایههای قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستین گامهای خود را با به آتش کشیدن کتابخانهها و هجوم علنی به هستههای فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همهٔ متفکران و آزاداندیشان جامعه است.
اکنون ما در آستانهٔ توفانی روبنده ایستادهایم. بادنماها نالهکنان به حرکت درآمدهاند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است. میتوان به دخمههای سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گریبان کشید تا توفان بیامان بگذرد. امّا رسالت تاریخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجویز نمیکند. هر فریادی آگاه کننده است، پس از حنجرههای خونین خویش فریاد خواهیم کشید و حدوث توفان را اعلام خواهیم کرد.
سپاه کفنپوش روشنفکران متعهد در جنگی نابرابر به میدان آمدهاند. بگذار لطمهئی که بر اینان وارد میآید نشانهئی هشداردهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلقهای ساکن این محدودهٔ جغرافیائی در معرض آن قرار گرفته است.
احمد شاملو
کتاب جمعه شماره یک سال اول پنجشنبه ۴ مرداد ماه ۱۳۵۸
#جمهوری_اسلامی #آزاداندیشی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👏10❤6👍1👎1
نماینده خامنهای در مازندران: محو اسرائیل فلسفه انقلاب و خواسته خامنهای است
محمدباقر محمدی لائینی، نماینده خامنهای در مازندران گفت: «فلسفه انقلاب و خواسته و عزم رهبری محو اسرائیل است و قطعا این امر محقق میشود.» او ادامه داد: «برخی میخواهند خشم دینی را با عبارات دیپلماتیک ملایمکنند اما شخص ترامپ عامل اصلی فساد محسوب میشود.»
این اظهارات در حالیست که به تازگی عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، در مصاحبه با شبکه فاکسنیوز گفته بود: «این هرگز سیاست جمهوری اسلامی نبوده که اسرائیل را از نقشه جهان حذف کند.»
سیاست دیگریستیزی و خصوصا یهودستیزی جمهوری اسلامی از مهمترین مبانی تعامل بینالمللی حکومت ایران است که منجر به انزوای سیاسی و اقتصادی کشور شده و به همین دلیل فشارهای بسیاری بر مردم وارد شده است.
#یهودی_ستیزی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
محمدباقر محمدی لائینی، نماینده خامنهای در مازندران گفت: «فلسفه انقلاب و خواسته و عزم رهبری محو اسرائیل است و قطعا این امر محقق میشود.» او ادامه داد: «برخی میخواهند خشم دینی را با عبارات دیپلماتیک ملایمکنند اما شخص ترامپ عامل اصلی فساد محسوب میشود.»
این اظهارات در حالیست که به تازگی عباس عراقچی، وزیر خارجه جمهوری اسلامی، در مصاحبه با شبکه فاکسنیوز گفته بود: «این هرگز سیاست جمهوری اسلامی نبوده که اسرائیل را از نقشه جهان حذف کند.»
سیاست دیگریستیزی و خصوصا یهودستیزی جمهوری اسلامی از مهمترین مبانی تعامل بینالمللی حکومت ایران است که منجر به انزوای سیاسی و اقتصادی کشور شده و به همین دلیل فشارهای بسیاری بر مردم وارد شده است.
#یهودی_ستیزی #دیگری_ستیزی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🤮13💩4😡3❤2
ما برای اینکه بتوانیم فعالیتمان و خدماتمان به شما را بهبود ببخشیم بسیار نیاز داریم از ایدههای شما استفاده کنیم.
پس سپاسگزار میشویم فقط دقایقی وقت بگذارید و به پرسشهای این نظرخواهی پاسخ دهید.
همه پرسشها بر اساس انتخاب گزینهها طرح شدهاند و پرسش تشریحی در کار نیست. با این کاری که وقت اندکی از شما میگیرد به ما کمک بزرگی خواهید کرد.
لینک نظرسنجی:
https://qfreeaccountssjc1.az1.qualtrics.com/jfe/form/SV_3g8XzLjBIszAxg2?Q_CHL=social&Q_SocialSource=twitter
#نظر_سنجی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ما برای اینکه بتوانیم فعالیتمان و خدماتمان به شما را بهبود ببخشیم بسیار نیاز داریم از ایدههای شما استفاده کنیم.
پس سپاسگزار میشویم فقط دقایقی وقت بگذارید و به پرسشهای این نظرخواهی پاسخ دهید.
همه پرسشها بر اساس انتخاب گزینهها طرح شدهاند و پرسش تشریحی در کار نیست. با این کاری که وقت اندکی از شما میگیرد به ما کمک بزرگی خواهید کرد.
لینک نظرسنجی:
https://qfreeaccountssjc1.az1.qualtrics.com/jfe/form/SV_3g8XzLjBIszAxg2?Q_CHL=social&Q_SocialSource=twitter
#نظر_سنجی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍5
🟡لطفالله دژکام، نماینده علی خامنهای در استان فارس، با اشاره به تحولات بینالمللی و تنشهای موجود، گفت: «با کسی که نامرد است، جز با زبان زور نمیشود صحبت کرد.» او افزود: «اروپا و آمریکا هم نامرد هستند پای حرفشان نمیایستند و جز زبان زور چیزی نمیفهمند.»
🔴با توجه به سخنان اخیر لطفالله دژکام، نماینده خامنهای در فارس، که غرب را تنها فهمکننده «زبان زور» معرفی کرده و آنها را «نامرد» خوانده، میتوان گفت این نوع گفتمان نه تنها بازتابی از نگاه غیرسازنده و خصمانه جمهوری اسلامی به عرصه دیپلماسی جهانی است، بلکه نشاندهنده بیاعتمادی عمیق به گفتوگو بهمثابه ابزار حل مناقشه است. در جهانی که منافع متقابل، گفتوگو و تفاهم اصل بنیادین روابط بینالملل تلقی میشوند، چنین رویکردی تنها به تشدید انزوا و بیاعتمادی نسبت به ایران منجر میشود.
🟢تجربه مذاکرات هستهای و دیگر تعاملات دیپلماتیک نیز نشان داده است که جمهوری اسلامی غالباً از مذاکره به عنوان ابزاری برای خرید زمان و تقویت مواضع خود بهره میبرد، نه برای رسیدن به توافقی پایدار و برد-برد. اگر جمهوری اسلامی حقیقتاً به گفتوگو و تعامل جهانی باور داشت، مقاماتش بهجای توهین و تهدید، از زبان منطق و احترام متقابل بهره میگرفتند. پرسش اساسی این است:
❓️کشوری که خود به گفتگو و مذاکره باور ندارد، چگونه میتواند از دیگران انتظار تفاهم و احترام داشته باشد؟
#مذاکره #گفتگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🟡لطفالله دژکام، نماینده علی خامنهای در استان فارس، با اشاره به تحولات بینالمللی و تنشهای موجود، گفت: «با کسی که نامرد است، جز با زبان زور نمیشود صحبت کرد.» او افزود: «اروپا و آمریکا هم نامرد هستند پای حرفشان نمیایستند و جز زبان زور چیزی نمیفهمند.»
🔴با توجه به سخنان اخیر لطفالله دژکام، نماینده خامنهای در فارس، که غرب را تنها فهمکننده «زبان زور» معرفی کرده و آنها را «نامرد» خوانده، میتوان گفت این نوع گفتمان نه تنها بازتابی از نگاه غیرسازنده و خصمانه جمهوری اسلامی به عرصه دیپلماسی جهانی است، بلکه نشاندهنده بیاعتمادی عمیق به گفتوگو بهمثابه ابزار حل مناقشه است. در جهانی که منافع متقابل، گفتوگو و تفاهم اصل بنیادین روابط بینالملل تلقی میشوند، چنین رویکردی تنها به تشدید انزوا و بیاعتمادی نسبت به ایران منجر میشود.
🟢تجربه مذاکرات هستهای و دیگر تعاملات دیپلماتیک نیز نشان داده است که جمهوری اسلامی غالباً از مذاکره به عنوان ابزاری برای خرید زمان و تقویت مواضع خود بهره میبرد، نه برای رسیدن به توافقی پایدار و برد-برد. اگر جمهوری اسلامی حقیقتاً به گفتوگو و تعامل جهانی باور داشت، مقاماتش بهجای توهین و تهدید، از زبان منطق و احترام متقابل بهره میگرفتند. پرسش اساسی این است:
❓️کشوری که خود به گفتگو و مذاکره باور ندارد، چگونه میتواند از دیگران انتظار تفاهم و احترام داشته باشد؟
#مذاکره #گفتگو #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤5🤮4😡4👏1
ایدئولوژی و دگماتیسم:
زندان ذهن و خطر سیاست
✍️ قربان عباسی
سیاست، در ذات خویش، میدان پرسش و گفتوگوست؛ عرصهٔ تکثر آرا و تضارب افکار. اما ایدئولوژی و دگماتیسم، این دو بلای مزمن سیاست، از همان آغاز با روح آزاداندیشی و شکاکیت فلسفی در ستیز بودهاند. ایدئولوژی به ظاهر ابزاری برای فهم و تبیین جهان است، اما در عمل اغلب بدل به زندانی میشود که انسان را از واقعیتها محروم و او را بردهٔ چارچوبهای خشک و ازپیشتعریفشده میکند. دگماتیسم، همزاد ایدئولوژی، از دل آن زاده میشود؛ همان تعصبِ کور و ایمانِ بیچونوچرایی که هر امکانی برای اندیشیدن، پرسیدن و اصلاح را نابود میکند.
ایدئولوژی خطرناک است زیرا به آدمی وعدهٔ رستگاری میدهد و در ازای آن آزادی تفکر را از او میگیرد. به انسان میآموزد که به جای جستوجوی حقیقت، به تکرار شعارها بسنده کند. به جای درک پیچیدگیها، به دوگانهسازیهای کودکانه دل ببندد: ما/آنها، خیر/شر، حق/باطل. در منطق ایدئولوژی، جهان جای پرسش نیست؛ جای پیروی است. و این درست خلاف ذات سیاست، که باید میدان گشایش افقها و چالش وضع موجود باشد. فیلسوفان از افلاطون تا آرنت بارها هشدار دادهاند که هر زمان اندیشیدن متوقف شود و کلیشهها بر ذهن حاکم شوند، سیاست از وظیفهٔ خود که حفظ انسان به عنوان یک موجود آزاد است، منحرف خواهد شد.
ایدئولوژی و دگماتیسم، فارغ از جهتگیریهای چپ و راست، دین و دنیا، شرق و غرب، یک بیماری مشترکاند: بیماری فروبستن ذهن و قلب. در دنیای معاصر، ما شاهدیم که مردمان، گویی در یک خواب جمعی، خود را به دست روایتهای کلان میسپارند و هیچ تردیدی به دل راه نمیدهند. این همان «توتالیتاریسم ذهنی» است که هانا آرنت از آن سخن میگوید: وقتی آدمیان دیگر از خود سؤال نمیکنند، وقتی دیگر قادر به دیدن انسانیت دشمنان و کاستی دوستان نیستند، وقتی حقیقت را قربانی وفاداری میکنند، آنگاه سیاست بدل به ماشین خشونت و سرکوب میشود.
فلسفهٔ سیاسی اما از ما میخواهد که به گونهای دیگر بیندیشیم: در برابر هر آموزهای شک کنیم، هیچ حقیقتی را مطلق نپنداریم، هیچ شعاری را بیتحلیل نپذیریم. سقراط به ما یاد داد که فضیلت، در جستوجوی حقیقت است، نه در مالکیت آن. کانت هشدار داد که «جرئت اندیشیدن داشته باش!» و امروز، این هشدار بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. چراکه ایدئولوژیها، چه در پوشش مذهب و اخلاق، چه در نقاب علم و ترقی، همچنان میکوشند ذهنهای ما را تسخیر کنند.
اندیشیدن دشوار است؛ تردید کردن، حتی دردناک است. اما بدترین بیماری سیاست، آن است که انسان به جایی برسد که دیگر نپرسد، دیگر به بدیلها نیندیشد و در خود نیروی نه گفتن نیابد. دگماتیسم، حتی اگر با شعار عدالت و آزادی ظاهر شود، دشمن این دو است، چون نقدپذیر نیست، چون خود را عین حقیقت میداند و دیگران را خطاکار و دشمن.
هر کس که دغدغهٔ آزادی و کرامت انسان دارد، باید همواره آمادهٔ نقد هر باور و ایدئولوژیای باشد—حتی آن باورهایی که روزی مایهٔ امید و الهام بودهاند. آزادی سیاسی از آزادی اندیشه آغاز میشود. و آزادی اندیشه تنها آنگاه معنا دارد که جرئت کنیم با تردید، با پرسش، با شک، حتی به مقدسترین باورهای خود بنگریم. این وظیفهٔ هر شهروند و هر اندیشمند است: برهمزدن خوابِ دگمها و گشودن روزنی به افقهای تازه.
#ایدئولوژی #دگماتیسم #کرامت_انسانی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
زندان ذهن و خطر سیاست
✍️ قربان عباسی
سیاست، در ذات خویش، میدان پرسش و گفتوگوست؛ عرصهٔ تکثر آرا و تضارب افکار. اما ایدئولوژی و دگماتیسم، این دو بلای مزمن سیاست، از همان آغاز با روح آزاداندیشی و شکاکیت فلسفی در ستیز بودهاند. ایدئولوژی به ظاهر ابزاری برای فهم و تبیین جهان است، اما در عمل اغلب بدل به زندانی میشود که انسان را از واقعیتها محروم و او را بردهٔ چارچوبهای خشک و ازپیشتعریفشده میکند. دگماتیسم، همزاد ایدئولوژی، از دل آن زاده میشود؛ همان تعصبِ کور و ایمانِ بیچونوچرایی که هر امکانی برای اندیشیدن، پرسیدن و اصلاح را نابود میکند.
ایدئولوژی خطرناک است زیرا به آدمی وعدهٔ رستگاری میدهد و در ازای آن آزادی تفکر را از او میگیرد. به انسان میآموزد که به جای جستوجوی حقیقت، به تکرار شعارها بسنده کند. به جای درک پیچیدگیها، به دوگانهسازیهای کودکانه دل ببندد: ما/آنها، خیر/شر، حق/باطل. در منطق ایدئولوژی، جهان جای پرسش نیست؛ جای پیروی است. و این درست خلاف ذات سیاست، که باید میدان گشایش افقها و چالش وضع موجود باشد. فیلسوفان از افلاطون تا آرنت بارها هشدار دادهاند که هر زمان اندیشیدن متوقف شود و کلیشهها بر ذهن حاکم شوند، سیاست از وظیفهٔ خود که حفظ انسان به عنوان یک موجود آزاد است، منحرف خواهد شد.
ایدئولوژی و دگماتیسم، فارغ از جهتگیریهای چپ و راست، دین و دنیا، شرق و غرب، یک بیماری مشترکاند: بیماری فروبستن ذهن و قلب. در دنیای معاصر، ما شاهدیم که مردمان، گویی در یک خواب جمعی، خود را به دست روایتهای کلان میسپارند و هیچ تردیدی به دل راه نمیدهند. این همان «توتالیتاریسم ذهنی» است که هانا آرنت از آن سخن میگوید: وقتی آدمیان دیگر از خود سؤال نمیکنند، وقتی دیگر قادر به دیدن انسانیت دشمنان و کاستی دوستان نیستند، وقتی حقیقت را قربانی وفاداری میکنند، آنگاه سیاست بدل به ماشین خشونت و سرکوب میشود.
فلسفهٔ سیاسی اما از ما میخواهد که به گونهای دیگر بیندیشیم: در برابر هر آموزهای شک کنیم، هیچ حقیقتی را مطلق نپنداریم، هیچ شعاری را بیتحلیل نپذیریم. سقراط به ما یاد داد که فضیلت، در جستوجوی حقیقت است، نه در مالکیت آن. کانت هشدار داد که «جرئت اندیشیدن داشته باش!» و امروز، این هشدار بیش از هر زمان دیگری ضرورت دارد. چراکه ایدئولوژیها، چه در پوشش مذهب و اخلاق، چه در نقاب علم و ترقی، همچنان میکوشند ذهنهای ما را تسخیر کنند.
اندیشیدن دشوار است؛ تردید کردن، حتی دردناک است. اما بدترین بیماری سیاست، آن است که انسان به جایی برسد که دیگر نپرسد، دیگر به بدیلها نیندیشد و در خود نیروی نه گفتن نیابد. دگماتیسم، حتی اگر با شعار عدالت و آزادی ظاهر شود، دشمن این دو است، چون نقدپذیر نیست، چون خود را عین حقیقت میداند و دیگران را خطاکار و دشمن.
هر کس که دغدغهٔ آزادی و کرامت انسان دارد، باید همواره آمادهٔ نقد هر باور و ایدئولوژیای باشد—حتی آن باورهایی که روزی مایهٔ امید و الهام بودهاند. آزادی سیاسی از آزادی اندیشه آغاز میشود. و آزادی اندیشه تنها آنگاه معنا دارد که جرئت کنیم با تردید، با پرسش، با شک، حتی به مقدسترین باورهای خود بنگریم. این وظیفهٔ هر شهروند و هر اندیشمند است: برهمزدن خوابِ دگمها و گشودن روزنی به افقهای تازه.
#ایدئولوژی #دگماتیسم #کرامت_انسانی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍4🏆3❤1
از همان آغاز استقرار حکومت ایدئولوژیک جمهوری اسلامی، روحالله خمینی با شعار جنجالی و نفرتپراکنِ «اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود» مسیر خطرناک یهودیستیزی و دشمنتراشی را بنیان گذاشت؛ شعاری که نه تنها بازتابی از تفکر افراطی مذهبی بود، بلکه بستری شد برای پروژهای سیاسی که دهههاست ایران را بهسوی انزوا، تحریم، و فروپاشی تدریجی اقتصادی، اخلاقی و اجتماعی سوق داده است. پس از او، علی خامنهای و سایر مسئولان جمهوری اسلامی نیز بر همین طبل جنگطلبی و نفرتافکنی کوبیدند، بیتوجه به هزینههایی که این سیاست خارجی مخرب بر دوش مردم ایران گذاشته است. امروز، ایرانیان اسیر بلندپروازیهای ایدئولوژیک نظامیاند که جنگ را نه فقط در میدان نبرد، بلکه در زندگی روزمره مردم با بیکاری، فساد نهادینه، رانتخواری، و سقوط ارزشهای انسانی و اخلاقی تحمیل کرده است؛ و حالا کشور و مردم بی آنکه بخواهند در یک رویارویی نظامی تمامعیار با اسرائیل قرار دارد، جنگی که نه خواست ملت، که محصول لجاجت و اصرار رهبرانیست که ایران را گروگان توهمات خود کردهاند.
#یهودی_ستیزی #جنگ #حکومت_فقهی #شیعه_گری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
از همان آغاز استقرار حکومت ایدئولوژیک جمهوری اسلامی، روحالله خمینی با شعار جنجالی و نفرتپراکنِ «اسرائیل باید از صفحه روزگار محو شود» مسیر خطرناک یهودیستیزی و دشمنتراشی را بنیان گذاشت؛ شعاری که نه تنها بازتابی از تفکر افراطی مذهبی بود، بلکه بستری شد برای پروژهای سیاسی که دهههاست ایران را بهسوی انزوا، تحریم، و فروپاشی تدریجی اقتصادی، اخلاقی و اجتماعی سوق داده است. پس از او، علی خامنهای و سایر مسئولان جمهوری اسلامی نیز بر همین طبل جنگطلبی و نفرتافکنی کوبیدند، بیتوجه به هزینههایی که این سیاست خارجی مخرب بر دوش مردم ایران گذاشته است. امروز، ایرانیان اسیر بلندپروازیهای ایدئولوژیک نظامیاند که جنگ را نه فقط در میدان نبرد، بلکه در زندگی روزمره مردم با بیکاری، فساد نهادینه، رانتخواری، و سقوط ارزشهای انسانی و اخلاقی تحمیل کرده است؛ و حالا کشور و مردم بی آنکه بخواهند در یک رویارویی نظامی تمامعیار با اسرائیل قرار دارد، جنگی که نه خواست ملت، که محصول لجاجت و اصرار رهبرانیست که ایران را گروگان توهمات خود کردهاند.
#یهودی_ستیزی #جنگ #حکومت_فقهی #شیعه_گری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍8🤡2
آیا میدانستید جشن امُردادگان یکی از کهنترین جشنهای ایرانی است که در ستایش جاودانگی، تندرستی و طبیعت برگزار میشود؟ این جشن در روز هفتم مرداد، زمانی که نام روز و ماه یکی میشود، گرامی داشته میشود. واژه «امرداد» در زبان اوستایی به معنای «بیمرگی» و «جاودانگی» است و از امشاسپندان آیین زرتشتی به شمار میآید. امرداد، نگهبان گیاهان و نماد زندگی پایدار است؛ از همین رو این جشن پیوندی ژرف با طبیعت و سرسبزی دارد.
آیا میدانستید زرتشتیان در روز امردادگان، به کوه و دشت و باغ میروند تا با طبیعت پیوندی تازه برقرار کنند؟ آنها در این روز به پاسداشت گیاهان و جانبخشی آنها به انسان و جهان میپردازند. رسم بر این است که خانوادهها غذاهایی ساده و گیاهی تهیه کنند، از گلها و گیاهان خوشبو استفاده کنند، و آبی گوارا بنوشند تا روح و تن را تازه سازند. این آیین در دل خود یادآور سپاس از زمین و فراوانی نعمتهای طبیعی است.
آیا میدانستید فلسفه جشن امردادگان تنها در آیین زرتشتی خلاصه نمیشود و مفاهیمی چون سلامت، پاکی و جاودانگی در باورهای ایرانیان ریشهای عمیق دارد؟ در متون کهن آمده که انسان برای رسیدن به امردادی، باید پرهیزگار، راستگو و نیکاندیش باشد. این نگاه، انسان را بخشی از چرخه حیات و طبیعت میداند که با رفتار و اندیشهاش میتواند در مسیر جاودانگی معنوی گام بردارد.
آیا میدانستید هنوز هم در برخی مناطق ایران، خانوادهها به مناسبت امردادگان گرد هم میآیند، به دل طبیعت میروند و سنتهای نیاکان را زنده میدارند؟ گرچه این جشن همانند گذشته در سطحی گسترده برگزار نمیشود، اما در میان زرتشتیان ایران همچنان با شور و احترام گرامی داشته میشود. امردادگان، یادآور این نکته است که در جهان پرآشوب امروز، پیوند با طبیعت، سلامتی و تلاش برای زندگی نیک، همچنان ارزشهایی ماندگارند.
#امردادگان #آئین_باستانی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
آیا میدانستید جشن امُردادگان یکی از کهنترین جشنهای ایرانی است که در ستایش جاودانگی، تندرستی و طبیعت برگزار میشود؟ این جشن در روز هفتم مرداد، زمانی که نام روز و ماه یکی میشود، گرامی داشته میشود. واژه «امرداد» در زبان اوستایی به معنای «بیمرگی» و «جاودانگی» است و از امشاسپندان آیین زرتشتی به شمار میآید. امرداد، نگهبان گیاهان و نماد زندگی پایدار است؛ از همین رو این جشن پیوندی ژرف با طبیعت و سرسبزی دارد.
آیا میدانستید زرتشتیان در روز امردادگان، به کوه و دشت و باغ میروند تا با طبیعت پیوندی تازه برقرار کنند؟ آنها در این روز به پاسداشت گیاهان و جانبخشی آنها به انسان و جهان میپردازند. رسم بر این است که خانوادهها غذاهایی ساده و گیاهی تهیه کنند، از گلها و گیاهان خوشبو استفاده کنند، و آبی گوارا بنوشند تا روح و تن را تازه سازند. این آیین در دل خود یادآور سپاس از زمین و فراوانی نعمتهای طبیعی است.
آیا میدانستید فلسفه جشن امردادگان تنها در آیین زرتشتی خلاصه نمیشود و مفاهیمی چون سلامت، پاکی و جاودانگی در باورهای ایرانیان ریشهای عمیق دارد؟ در متون کهن آمده که انسان برای رسیدن به امردادی، باید پرهیزگار، راستگو و نیکاندیش باشد. این نگاه، انسان را بخشی از چرخه حیات و طبیعت میداند که با رفتار و اندیشهاش میتواند در مسیر جاودانگی معنوی گام بردارد.
آیا میدانستید هنوز هم در برخی مناطق ایران، خانوادهها به مناسبت امردادگان گرد هم میآیند، به دل طبیعت میروند و سنتهای نیاکان را زنده میدارند؟ گرچه این جشن همانند گذشته در سطحی گسترده برگزار نمیشود، اما در میان زرتشتیان ایران همچنان با شور و احترام گرامی داشته میشود. امردادگان، یادآور این نکته است که در جهان پرآشوب امروز، پیوند با طبیعت، سلامتی و تلاش برای زندگی نیک، همچنان ارزشهایی ماندگارند.
#امردادگان #آئین_باستانی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍11